Homecoming (2005)

"Holy Mother of Hip-Hop Jesus !" Satirische horror heeft niet per se mijn voorkeur, maar met zulke snelle dialogen, zulke leuke one-liners en zulke volvette vertolkingen als die van Thea Gill als Jane Cleaver en Robert Picardo als Kurt Rand is deze film toch uitstekend te doen. Qua botheid zijn die twee personages prima aan elkaar gewaagd, maar Jane wint het misschien nipt vanwege haar nietsontziende uitspraken, bijvoorbeeld over de (Amerikaanse) zombies : "far be it from me to offend members of a loser religion, but if I were an Islamic fascist, right now I'd have to take this as an omen. I mean, talk about our God is bigger than your God !" Mooie zwarte humor ook : als Gordon Hofstadter met zijn verbrijzelde oogkas een verklaring moet lezen zet hij zijn bril op – en één van de glazen daarvan is kapot, want daardoorheen kwam natuurlijk de kogel die een einde aan zijn leven maakte. Allemaal misschien geen horror, maar wel heel vermakelijk, met Jon Tenney als uitstekende "alter ego" van het publiek en met een mooie plotafwikkeling.         Overigens ben ik wel blij dat ik deze film bekeek vóórdat ik de berichten hier las, want meerdere mensen verklappen hier gewoon de oplossing van wat de personages lange tijd voor een raadsel stelt, namelijk waarom de zombies zijn teruggekomen – als dát geen spoiler is weet ik het ook niet meer. En Theunissen, het is maar een detail. maar de man die door de jonge David werd doodgeschoten is niet zijn vader maar zijn oudere broer.         Nou, nog ééntje dan, weer van Jane en weer over de zombies : “They’ve studied these creatures and they have no higher brain function. Their intelligence level is basically that of a liberal.”

Vond hem erg vet beginnen, maar daarna vond ik het maar een hoop gezeur eigenlijk. Van mij mag er best politieke satire in, maar vond het niet scherp, geestig, spannend of vermakelijk na 5 minuten. Had liever gewoon dat de boodschap een terzijde was, nu slokt het de film op. Vind de MoH tot nu toe eigenlijk wat tegenvallen.

En toen kwam ik bij de kringloop een box met twee films tegen genaamd Masters of Horror en die besloot ik mee te nemen vanwege de naam Argento. De tweede film op de disc genaamd Jenifer was van de hand van Dario Argento, nou die laat ik dus niet liggen en daar zat deze Joe Dante bij inbegrepen en daarmee een net zo bekende naam vanwege Gremlins, The Burbs en Beverly Hills Cop 3 om maar eens wat te noemen en daarmee eigenlijk prima films. Dat dit geen garantie voor ander werk betreft bleek wel weer, want wat Homecoming nu precies voor moest stellen weet ik niet maar horror was het zeker niet. Homecoming lijkt daarentegen een soort van politieke satire waar de zombies willen stemmen en de politici juist onmenselijks zijn wat op zich dan wel weer heel toepasselijk is na de verkiezingen van gister. Satire dus, maar dan zou het grappig moeten zijn, iets dat het ook niet is. Het uiteindelijk resultaat is een flauwe film met zombies, op zich niet iets waar ik mijn hand niet voor omdraai, maar hier had ik toch eigenlijk heel weinig mee. Dan zag ik bijna nog liever hoe Dominique Swain gisteren naakt opgekauwd wordt in Nazi Overlord ware het niet dat dat een abomiabel slechte film was. Maar deze Dante scoort ook erg slecht.