Opinions

Bij vlagen vermakelijk actie-filmpje met Stallone. James Woods ten spijt gebeurt hier weinig nieuws onder de zon. Gemideld.

Clichématig maar onderhoudend filmpje. De enigszins sterke cast en de horror maken e.e.a. vermakelijk. Echt goed wordt het niet echter. Redelijk.

Standaardwerkje in de zogenaamde categorie " Elvisfilms" maar, mede door de aanwezigheid van Sinatra, zeker niet de slechtste. Redelijk vermaak ondanks alle cliché's en een gemiddelde soundtrack waarop één van de beste liedjes van Sinatra zelf is.

Kabbelende kortfilm.

De minste film uit de 'One Night Stand'-reeks van 2013 moet haast wel dit drama van Klaartje Quirijns zijn. De reden voor het tegenvallende resultaat ligt niet zozeer aan haar als wel aan het scenario, dat vast lekkerder leest dan dat het hier tot zijn recht komt. Waar veelgehoorde kritiek op de serie kortfilms vaak - meestal onterecht - op neerkomt is dat het artistiek en pretentieus geneuzel zou betreffen, of iets van die strekking. Hier is dat helaas wel een beetje van toepassing.

Aan de cast ligt het in elk geval niet. Pierre Bokma weet met zijn grimassen alleen al genoeg emoties los te kunnen weken bij de kijker. Maar dit blijkt helaas onvoldoende te zijn wanneer het verhaal continu blijft voortkabbelen zonder echt indruk te maken. Waar je als kijker soms het gevoel bekruipt dat het hier een romantische thriller dan wel mysterie betreft, doet het gebrek aan dialoog en ontwikkeling dit drama langzaam doven als een nachtkaars.

Onvoldoende.

Met dank aan One Night Stand & Herrie voor het recensie-exemplaar.

Prachtige zwart-wit Hitchcock film. De balans tussen suspense en romantiek is sterk. Mooie en sfeervolle klassieker. Zeer goed.

Succesvolle Nederlandse film die echter aan elkaar hangt van matigheid. De acteerprestaties zijn soms tenekrommend en het verhaal vaak erg plat. Gemiddeld.

Bijgeslurft.

Een misschien iets te lang durende griezel-SF, die het vooral moet hebben van de goede performances en het mysterieuze verhaaltje. Het verhaal geeft aanvankelijk weinig duidelijkheid aan de onderzeese ontmoeting met buitenaards leven, maar hier zit eveneens de kracht. Het einde verpest een hoop en lijkt er een beetje bijgeslurft. Het verhaaltje wordt namelijk nogal simpel en onbevredigend uitgeblazen.

Goed.

Soms.

Héél soms mag je je er hier van afmaken zonder enige onderbouwing. Bijvoorbeeld door te zeggen dat je graag voortijdig het theater had willen verlaten, nadat je de bioscoopstoel als openbaar toilet had gebruikt vanwege de laxerende werking van deze film.

Bij deze.

Ondanks de sterke Fiennes en Byrne lijkt deze film het bewijs te leveren dat Cronenberg een beetje de weg kwijt is. Volledig uit balans weet de film amper welke richting het wil gaan. Het blijft bij een soort drama met thrillervleugjes. Evengoed een redelijk geheel, maar nergens echt goed.

Onsympathieke Holmes.

Het misschien wel beste deel uit de serie met het beroemde speurdersduo Rathbone en Bruce is deze film, die zelfs een spin-off kreeg met de gehaaide Spiderwoman. Het is leuk om te zien dat Holmes eindelijk eens zijn gelijke ontmoet en dan ook nog eens in de vorm van een vrouw. Het verhaaltje is leuk en de film kent een zeer vreemd begin waarin Holmes een uiterst onsympathieke streek uithaalt met zijn collega Watson, maar herpakt zich al snel naar het betere werk.

Goed.

Spiderman is een zeer onderhoudende aktiefilm die net zo lekker wegkijkt als de comics zelf. De special effects zijn uitmuntend. Maguire is een gewaagde Parker maar Raimi verdiend dit succes na jaren van hard ploeteren. Spiderman fans kunnen hun hart ophalen, niet alleen voor Batman is een filmcarriere weggelegd.

Goed.

Puberale Parker.

Spider-Man: Far from Home is een leuke nonsense film zoals we al jaren voorgeschoteld krijgen door de Marvel-magnaten. Niets meer en zeker ook niets minder. Natuurlijk is Tom Holland geen Robert Downey Jr. maar dat zit hem deels in het script nietwaar? Deze ietwat onzekere Spider-Man moet er eentje zijn die direct aansluit bij het tienervolk dat de bioscopen massaal bevolkt, en dat is absoluut gelukt.

In de vorm van een schoolreis beleeft de puberale Peter Parker amoureuze avonturen met de beeldschone MJ en neemt hij het en passant nog even op tegen een bad guy die zichzelf als superheld presenteert. Een voorspelbare, maar leuke twist die weet te werken en goed aansluit op de luchtigheid van deze popcorn-film. Niks geen zware kost over uitstervende Avengers, maar vooral veel kolder met zogenaamd buitenaardse aliens.

***

Met dank aan Sony Pictures Home Entertainment voor het recensie-exemplaar.

Bovengemiddelde fantasy met erg grappige creaturen. Leuk verhaal maar net niet goed genoeg door het ontbreken van spanning en misschien zelfs wel liefde voor het script. Deze bevat enige hiaten voor de oplettende kijker. Toch erg vermakelijke familiefilm, zeker voor de kleineren onder ons.

Niet een van de allerbeste komedies uit de lange SNL-koker, maar de aanwezigheid van Chase en Aykroyd zijn genoeg om ons te doen vermaken. Het verhaaltje en het niveau van sommige grappen had een tandje hoger gemogen. Redelijk.

In 1.0.

Jazeker, mono dus. Toch zag mijn geupscalede DVDtje er uitstekend uit. Mooi kleurgebruik ook.

Het wordt sowieso tijd dat de gehele collectie Elvis-pulp (een handje vol goede films daargelaten) op BluRay verschijnt. Nu is slechts aan twee filmpjes die eer toegekomen.

Het verhaal heeft wederom niets om het lijf, maar de liedjes zijn best aardig. Met als hoogtepunt 'Am I Ready'. Een hoog Disney-gehalte en nogal belegen humor en toch hapt e.e.a. makkelijk weg, zonder dat het vervelend wordt.

Leuk detail is dat 'The Memphis Maffia' Elvis' auto voortduwd naar de eindrace. Red West wordt in menig Elvis-filmpje in elkaar geslagen, maar had de rest van zijn lijfwachten nog niet eerder gezien.

Een van de betere onzinfilmpjes van de koning.

Redelijk.

Jammer.

Omdat deze komedie geen enkele goede grap kent. Omdat de actie allesbehalve boeiend is. Omdat de gastrollende bekende Nederlanders geen enkele toegevoegde waarde hebben. Omdat het script zuigt. Omdat Oliehoek op de regiestoel zit. Omdat de CGI uit de xbox komt. Omdat zelfs Amhali weinig verschil kan maken. Omdat de soundtrack irriteert. Omdat De Leeuw geen Myers is.

Twee sterren omdat e.e.a. enigszins onderhoudt, en dan ben ik zeer mild.

Leuk filmpje.

Omdat ik werkelijk het gevoel had een stripboekje te hebben gelezen. Omdat ik het over-de-top-acteren zeer kon waarderen. Omdat mijn ogen wel van een klein feestje houden. Omdat de grapjes mij konden bekoren. Natuurlijk is deze mix van noir & comic niet een ieders kopje thee, maar bij mij was de smaak precies voldoende.

Goed.

Clichématigheid troef en soms wat sentimenteel, maar geen onplezierige zit. Het houdt niet over maar desondanks vermakelijk en enigszins onderhoudend. Redelijk filmpje.

Back to the eighties.

Deze vermakelijke griezelfilm doet vaak denken aan het betere SF/horror-werk uit die jaren. Dat zit hem deels in de sfeer, alsmede in het ietwat makkelijk te voorspellen plot. Het zwakke einde was vast niet in een Cronenberg opgekomen. Alhoewel..

Goed.

Splintertjes.

Formulewerk met een enigszins origineel 'monster' vanwege de splintertjes. Whigham weet enig verschil te maken, maar het blijft voorspelbaarheid troef. Toch kent de film een prettig tempo, een korte speelduur en een aantal schrikmomentjes die het geheel goed doen. Wat soms irriteert, is dat het gebrek aan budget duidelijk valt af te lezen aan hoe een en ander in beeld wordt gebracht.

Redelijk.

Politieke blaxploitation.

Dit racistische cultwerk omtrent de eerste zwarte CIA-agent omvat een voor die tijd uiterst gevoelig onderwerp. De spanningen tussen zwart en wit en de gewelddadige reacties daarop. Maar op Cook na kunnen slechts weinig van de cast imponeren. Ook de uitwerking van het verhaal is allesbehalve goed. En daar kan de experimentele soundtrack van Herbie Hancock weinig verandering in aanbrengen.

Onvoldoende.

Sfeervolle spooktrein.

Een bijzondere Nederlandse thriller uit den ouden doosch. Wie het overdreven acteerspel en de missende frames kan handelen wacht een sfeervol en licht komisch werkje, dat de tand des tijds goed heeft doorstaan. Zich veelal afspelend op dezelfde locatie en doen denkend aan een toneelvoorstelling weet de film toch te vermaken en vliegt het royale uurtje maar zo om.

Goed.

Status spoorloos.

Ondanks de klassiekerstatus van Spoorloos, is een van de eerste zaken die opvallen dat een en ander hard gebeten is door de tijdstand. Niet hard genoeg gelukkig, maar de acteerprestaties zijn nogal wisselvallig en de uitvoering komt soms wat knullig over. De spanningsopbouw is echter aardig en met name de psychopaat is erg verfrissend. Krabbé’s verhaal kent natuurlijk een nogal omstreden einde, maar juist dat behoort tot een van de sterkere punten van deze ietwat vergeelde thriller.

Goed.

Bikini's & blacklights.

Audiovisueel wordt een ietwat simpel misdaadverhaaltje naar een hoger plan gelift. Het verhaal over vier ontsporende jongedames, die het liefst continu in bikini's rondlopen, doet denken aan de strandfeesten van MTV die in de jaren negentig het TV-beeld van die zender deels bepaalden. Nu is de jeugd heden ten dage misschien niets wilder dan weleer, door de coole montage en het fraaie camerawerk doet de film hallucinogene gevoelens oproepen en ontstaat er een onheilspellend sfeertje. Vooral als 'wigger' James Franco een verschrikkelijk Britney Spears-liedje ten gehore brengt. Dat foute gevoel zit overal in deze aparte flick verwerkt, zelfs ondersteunt door blacklights, maar het werkt wel.

Zeer goed.

Na Enemy Of The State, wederom een spionagefilm van Scott met sterrencast. Ditmaal een die wél goed uitpakt. Dat ligt echter meer aan de acteerprestaties dan aan het, enigszins spannende, verhaal. Goed.

Vermakelijke kinderfilm die niet overal even sterk is, maar de jeugd een leuke tijd bezorgt. Rodriquez had vast beter gekund. Redelijk.

Wederom een vermakelijk deel in de jeugdserie van Rodriquez. Veel heeft het allemaal niet om het lijf, maar onderhoudend is e.e.a. wel. Redelijk.

Deze afsluiter van de jeugd-trilogie is eigenlijk alleen te pruimen in 3D. Zonder dit extraatje blijft er weinig over. Stallone is tenekrommend. Gemiddeld filmpje, en minder dan de voorgaande delen.

Standaard spion.

Chan kent de spionnen-jas maar al te goed, al zit die doorgaans net iets te ruim. Gelukkig kan de op leeftijd zijnde vechtjas nog steeds acrobatisch knokken, al zien we ook daar dat ouderdom weinig goeds in petto heeft voor iedereen. Het jeugdfilm-gehalte zorgt voor een voorspelbaar weggooi-plot, maar sommige slapstick zou ook een volwassene kunnen entertainen.

Doorsnee.

Prima Bondfilm met een uitstekende Moore en de geweldige schurk Jaws. Veel aktie en avontuur, doorspekt met de nodige humor. Zeer goed.