Opinions

Simpele slasher.

Het verschil met de berg lopende-band-meuk wordt o.a. gemaakt door een paar aardige schrikmomentjes. Ook de mix met de dramatische intro werkt, doordat sympathie voor het hoofdpersonage onvermijdbaar is. Helaas wordt tijdens het slash-gedeelte menigmaal het pad der clichés bewandeld, al is juist het einde weer lekker fris. Een simpele maar effectieve griezelfilm.

Goed.

Conflicterende clichématigheid.

Leuke romantische komedie die het vooral moet hebben van de snedige dialogen tussen Daniel Radcliffe en Zoe Kazan. Zij spelen de hoofdrollen in deze uiterst voorspelbare romkom, die gered wordt door de acteurs. Ondanks dat het geijkte pad wordt bewandeld en het hele verhaal toewerkt naar die ene verlossende kus - waarvan je als kijker geen enkele keer twijfelt of hij er komen zal - is het met name de humor die zegeviert. En die zit niet zozeer verstopt in de aardige situaties waarin het stel terechtkomt, maar vooral dus in de gesprekken die ze met elkaar voeren. Hoe gekunsteld de woordenstromen soms ook aandoen, ze zijn amusant en houden je bij de les.

Het is Radcliffe inmiddels goed gelukt zijn Harry Potter-verleden te doen vergeten. Waar je tijdens de horrorfilm The Woman in Black steeds minder het idee had dat hij wel eens zijn toverstaf tevoorschijn kon toveren, was dat gevoel met Horns vrijwel verdwenen. Nu, in een realistischer film beland, neemt hij voorgoed afscheid van de fantasyheld. Even geen sprookjes meer, maar romantisch lachen. En ook dit genre blijkt de Engelse alleskunner goed af te gaan. Met dank aan zijn tegenspeelster Zoe Kazan, met wie de chemie duidelijk aanwezig is. Het verplichte alternatieve sausje conflicteert met de clichématigheid en verfrissend is het verhaal allerminst, vermakelijk is de film wel.

Goed.

Met dank aan Entertainment One voor het recensie-exemplaar.

Dubieuze documentaire.

F.E.D.S. is een magazine dat in de Verenigde Staten uitermate goed verkoopt bij een hoofdzakelijk donker publiek. Hoofdthema's zijn hiphop en criminaliteit. Het blad biedt meestal een deathrow-cliënt op de voorpagina en huist qua journnalistiek niveau ergens tussen de Privé en De Telegraaf. Een groot publiek dus, want gericht op sensatie is succes verzekerd.

De jongens achter dit blad zijn zelf ook ex-criminelen, die tussen de verchillende onderwerpen nog even komen toelichten hoe goed het blad ook al weer is en hoe slecht ze zelf vroeger waren. Dat niveau dus.

De onderwerpen in deze goedkoop ogende docu variëren van misselijkmakende hondengevechten tot de historie van de Bloods & Crips, in een notendop. Met name het eerste onderwerp bevat schokkende beelden, waarbij de verliezende Pitbulls voor het oog van de geile cameraman worden geëlectrocuteerd. 'Aan verliezers hebben we hier niets!' Voegt een doorgedraaide ghettoboy er nog aan toe.

Ondanks de zwaarte van de verschillende topics wordt werkelijks nergens de diepte ingegaan en mag iedereen vrij zijn zegje doen. Voeg hier aan toe de rommelige inhoud en lelijke manier van filmen en het resultaat moge bekend zijn.

Matig.

Leuk.

Althans als je de ietwat irritante hoofdpersoon (hoe mooi ze ook is) en de suffe soundtrack kunt trekken. E.e.a. voelt soms wat gekunsteld aan, maar uiteindelijk is dit een onderhoudend romantisch filmpje geworden. Licht komisch, helaas nergens echt hilarisch of ontroerend. Dit heeft ook een beetje te maken met de mate van voorspelbaarheid en het hoge zoetheidskarakter.

De BluRay valt in de donkere scenes een beetje door de mand (grain). Gelukkig zitten er daar maar een paar van in, want visueel gezien is de film erg prettig.

Goed.

Net herzien, en ik moet zeggen toch een kleine teleurstelling. Halfje eraf dus. De coolness blijkt minder goed bestand tegen de tand des tijds. Al moet ook gezegd dat dit nog steeds een puik actiefilmpje is met een uitstekende Travolta en Cage.

Goed.

Parodie op zichzelf.

Deze verwarrende en hoogst irritante thriller draait om het trauma dat Jovovich oploopt. Daardoor kan ze geen gezichten meer onderscheiden. Dit levert een behoorlijke voedingsbodem voor suspense op, maar smaakt allesbehalve lekker. Dat zit hem o.a. in een regisseur die zich volledig ten buiten gaat aan dat gegeven en een zeer slap script. Halverwege voelt de film als een parodie op zichzelf aan. Ook tijdens de spannend bedoelde finale zou de kijker zomaar in lachen kunnen ontaarden.

Matig.

Vrijwel alles aan deze "docu " is nep, gelukkig maar. Wat niet nep is dat dit een zeer matig filmpje is. Zeg maar rusrig slecht.

Zoals inmiddels wel bekend gaat het hier voornamelijk om nepbeelden. Dat wil zeggen acteurs ed. Neemt niet weg dat deze "docu" sowieso verschrikkelijk slecht is.

Na het tenekrommende deel twee, wederom een bar slechte aflevering van de shock-serie. Dit deel is zomogelijk nog smakelozer maar gelukkig zijn we geen 15 meer en hebben we inmiddels vernomen dat alles fake is. Nep of niet, eigenlijk zou dit niet mogen kunnen. Al zien we tegenwoordig op sensatiezenders als SBS6 dit soort meuk nog steeds (maar dan wel echt). Slecht, met een hoofdletter S.

Gelukkig kwam er een einde aan de tergend slechte shockdoc-serie. Nepper dan nep en zieker dan ziek. Cinematografisch gezien volledig verwaarloosbaar, maar als tiener keken we dit niet om het fraaie camerawerk of de strakke regie. Waarom we wel keken? Omdat we stoer wilden doen en omdat we stiekem erg geshockt wilden worden. Iets wat de film nog steeds doet. Maar nu niet alleen door de verschrikkelijke beelden, maar vooral door de verwaarloosbare cinematografie.

Sneeuwspanning.

Met de hoofdrolspelers zit het wel snor in deze sfeervolle jacht op een seriemoordenaar. De film begint clichématig maar aardig en de psychopaat wordt griezelig weergegeven. De twist die vervolgens volgt is echter zo ridicuul dat vrijwel alle spanning verdwijnt als sneeuw voor de zon.

Redelijk.

Deze horrorfilm met lichtkomische aspecten is vermakelijk, maar het verhaal is niet altijd even sterk. Redelijk.

Mooie smartlappen.

M.u.v. een klein handje liedjes. Niet alles is even sterk namelijk. Wel tragisch. Van politiek tot de liefde.

Maar dan het visuele aspect van deze muziekfilm. Not my cup of tea. De 'museum-setting' begint al bij liedje drie te vervelen en niet alle vertolkers en dansers zijn een feest voor het oog.

EIgenlijk zet ik dan liever een fado-ceedeetje op.

Redelijk.

Vanwege de serieusheid van het onderwerp en the awake call voor vele Amerikanen de moeite waard. Maar meer dan een paar sterke scenes bevat deze film niet. Te veel suggestie en teveel persoonlijke antigevoelens jegens Bush omrand met cijferlijstjes en bizarre medestanders maakt nog geen goede documentaire. Vanwege het hoge entertainmentgehalte bovengemiddeld maar te gemakkelijk gebracht. Moore vergeet dat hij, net als Bush zelf, ook behoorlijk snel met angst zaait en schiet zodoende zijn doel gedeeltelijk voorbij. Ontkennen dat deze president slim is lijkt me zowieso niet lastig maar om een bijna persoonlijke vete aan te gaan gaat helaas te ver.

Enigzins makkelijk scorend laat Moore ons echter wel achter met genoeg stof tot nadenken..

Voorspelbaarheid troef.

Zeer clichématige romcom waar op beide niveaus weinig van kan worden genoten. Het verhaal is erg slap en de chemie tussen de hoofdrolspelers is volledig afwezig, evenals enige originaliteit.

Matig.

Filmmodel.

Zeer standaard actie-vehikel wat toentertijd de cinematografische doorbraak voor fotomodel Crawford moest worden. B in vele opzichten met uitzondering van het budget. De hoge vaart en dosis actie maken de rit onderhoudend, maar de film steekt nergens boven het maaiveld uit. Van Sipes hebben we nooit meer iets gehoord.

Doorsnee.

Gekker dan fictie

Redelijk drama van Penn dat nog enigszins licht verteerbaar blijft, o.a. door de thrillerelementen en het weinig diepgaande familieverhaal. Hetgeen de film voornamelijk redt is natuurlijk de achterliggende gedachte van menselijk falen, die helaas dichter bij de werkelijkheid kwam dan een gefundeerd vooronderzoek of al wat dies meer zij. Penn kon het waarschijnlijk ook niet langer onder stoelen of banken steken, gezien de destijds verantwoordelijke leiders nooit serieus boete moesten betuigen en het verhaal zo verzonnen had kunnen zijn. De waarheid bleek gekker dan fictie.

Goed.

Gelukkige chemie.

Na het succes van De Man van Zes Miljoen mocht Lee Majors in een nieuwe televisieserie schitteren. We hebben het hier over de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw. The Fall Guy was misschien minder succesvol, maar desondanks voldoende legendarisch om anno 2024 dit uit te brengen. Gelukkig maar, want deze filmversie is geslaagd. Okay toegeven, soms is het wel een beetje over de top, maar van dik hout zaagt men doorgaans prima planken. Zo ook hier, waar de actiefilm een vleugje romcom heeft en voornamelijk drijft op de chemie tussen hoofdrolspelers Ryan Gosling en Emily Blunt.

De extra lange versie die als 2e disc bijgesloten zit in de blu-ray release is wellicht wat overbodig - de film duurt namelijk lang genoeg - maar biedt voor de hardcore liefhebber toch weer een extra 20 minuten aan pret. Tijdens de aftiteling laat men de echte stunts ook maar eens zien en als toetje is er nog een klein, ietwat flauw knipoogje naar de originele serie. The Fall Guy is een luchtige en komische actiefilm die mede dankzij de vele stunts en het vleugje romantiek voor elk wat wils biedt. Eindelijk weer eens een blockbuster die doet wat hij hoort te doen; de kijker een leuke avond bezorgen.

***½

Met dank aan Universal voor het recensie-exemplaar.

Mooie fantasyfilm met serieuze thema's dat naast de goede acteerprestaties opvalt door de prachtige visualiteit. Origineel en onderhoudend. Zeer goed.

Vermakelijke en spannende bovennatuurlijke thriller met de degelijke Washington en een uitmuntende Goodman. Had meer in gezeten maar het eind is prima. Goed.

Douglas en Duvall zijn prima op dreef in deze onderhoudende en enigszins spannende thriller. Met name de scene waarin Douglas voor het eerst door het lint gaat, is erg vermakelijk. Goed.

Bijzondere laatste film van Hitchcock die meer richting misdaadkomedie gaat . Dern is geweldig maar de film wordt nergens zo goed als het gemiddelde werk van Hitchcock. Toch is Family Plot een bovengemiddelde film.

Naar Snipes begrippen is dit geniaal, maar voor een thriller met DeNiro zakt e.e.a. helaas door de mand. Het verhaal is zeer clichématig en voorspelbaar. Wat de film nogal nekt is het gebrek aan spanning. Gemiddeld filmpje, niets bijzonders maar enigszins onderhoudend.

Suspense zonder Hitchcock.

Cinematografisch gezien steekt deze thriller met Powers, die gevangen wordt gehouden door een oude vrouw, netjes in elkaar. Omdat regisseur Narizzano geen Hitchcock is maar wel graag die sfeer wil uitademen, laat hij de camera regelmatig scheefhangen. Het mag weinig baten.

Ondanks de degelijkheid, het vermakelijke gegeven en de goede acteerprestaties weet de film nergens echt van de grond te komen. Er blijft een (k)luchtig gehalte vastzitten aan de spanning. Iets waar bijna alleen de echte 'master of suspense' mee kon wegkomen, vanwege de genialiteit die de regisseur van deze film ontbeert.

Redelijk.

Deze klassieker bevat iets meer magie, misschien wel vanwege het productiejaar, dan de remake. Een prettige combinatie tussen beeld en muziek. Goed.

Dit kleine feestje voor het oor en het oog is uiteraard voornamelijk een opgepoetste versie van de klassieker.

Vier vervolgen.

Deze spin-off van de bekende Harry Potter reeks - of beter gezegd voorloper - lijkt er vooral te zijn gekomen om de kassa te doen rinkelen. Daar is op zich niks mis mee, maar het lijkt er een beetje op alsof het vooral een blockbuster moest zijn die iedereen bedient. Jong en oud. En daar wringt het gelijk een beetje omdat dat niet werkt. Bovenal is dit een kinderfilm, maar vanwege wat ongepast geweld zou je de film eveneens aan een wat ouder publiek kunnen verkopen. In Nederland is de kijkwijzer vanaf 9 jaar, dus de zakken worden goed gevuld. Nogmaals, dat hoeft allemaal niet een probleem te zijn ware het niet dat het daar voornamelijk om lijkt te draaien: een nieuwe reeks voor de enorme schare fans uit de grond stampen. Johnny Depp wist dan ook niet hoe snel hij op de set moest zijn waarschijnlijk. Wellicht geen verbetering op de slappe Colin Farrell.

Ondanks dat de film enigszins onderhoudend is en gelukkig de vaart er goed in houdt, doet het allemaal zielloos aan. Hoofdrolspeler Eddie Redmayne lijkt verdwaald te zijn maar gelukkig brengt Dan Fogler verlichting middels een komische noot. Uiterst voorspelbaar en met elk cliché doorspekt, dat wel, maar in deze bombarie van special effects en onevenwichtige actie in ieder geval welkom. De fabelachtige dieren zijn inspiratieloos, ondanks alle toverkracht uit de computer. Enkel het kleinste wezen, een soort wandelende tak, weet te beklijven. Qua verhaal is het vrij snel duidelijk welk geëffend pad gevolgd gaat worden. Echt indruk wordt er dan ook amper gemaakt, met een teleurstellende climax in het verschiet. Rowlings boeken voor volwassenen zullen het niet gaan doen, vandaar deze laatste strohalm kennelijk. De vier filmvervolgen staan al gepland.

Redelijk.

De 4K Ultra HD is voorzien van HDR, hetgeen de kijker in staat stelt beelden met een hoger bereik te ervaren (mits voorzien van de juiste apparatuur). De geluidstrack is onder meer van Dolby Atmos (compatible met audioapparatuur die Dolby TrueHD aankan), voor een zeer ruimtelijk geluid. DTS-HD Master Audio zit ook aan boord, vreemd genoeg niet in 7.1 maar 'slechts' 5.1. Een blu-ray disc met de film zit bijgesloten, evenals een drie jaar geldige code voor de digitale kopie. De special features staan op de blu-ray en bevatten meer dan een uur aan extra materiaal, waaronder deleted scenes.

Met dank aan Warner Brothers voor het recensie-exemplaar.

Frisse fobieën.

Uitstekend regiedebuut van filmmakers Crispian Mills en Chris Hopewell. De door fobieën gekwelde Simon Pegg moet zijn zaakjes op een rij krijgen, hetgeen niet meevalt. De humor gemixt met enige spanning, de leuke soundtrack, het verrassende verhaaltje en de puik performende Pegg zorgen er tezamen voor dat dit een frisse, zeer aangename en meer dan leuke kijkervaring oplevert.

Zeer goed.

Een leuk idee om ook van deze comichelden een film te maken en de cast is ook zeker niet de minste, maar de film is zeer middelmatig. Flauwe grapjes en een bijna, onbedoeld, jeugdfilmniveau (die overigens best goed kúnnen zijn). Gemiste kans en met het vervolg is het ook al niet best. Gemiddeld.

Aanradertje.

Want mooi èn vermakelijk.

Leuk verhaaltje ook. Simpel maar doeltreffend en uitstekend uitgevoerd. Je moet natuurlijk wel van de techniek houden.

Ook een prettige soundtrack en een aantal fijne dialogen alsmede grapjes.

Gaat op het BluRay wens-lijstje..

Zeer goed.