Opinions

Vieze filmpjes.

Van de 8mm van 84C MopIc via de handycam van het succesvolle The Blair Witch Project komt de schokkende camera aan bij dit V/H/S, dat meer magnetische tape belooft dan dat het biedt. Toch krijgt de ouderwetse videocassette een prominente rol toegewezen in dit lugubere werkje dat het subgenre der found footage opnieuw een impuls geeft. Dit door middel van een vijftal korte filmpjes dat doorregen wordt door een zesde; het minst interessante allesomvattende verhaal van een groep irritante kids, dat op zoek is naar een videoband.

Het eerste verhaaltje, omtrent een bril-camera, is gelijk het beste, maar ontbeert eveneens een beetje originaliteit. De langzaam opgebouwde spanning zorgt voor een des te grotere ontlading, die ook nog eens een zenuwslopend staartje kent. Grote klasse. Het tweede filmpje over een huwelijksreis kent nogal wat suspense en zit leuk in elkaar gestoken. Ook hier is het gorigheid troef. Het derde verhaaltje dat zich afspeelt tijdens een trip in het bos is ook sterk maar tegelijkertijd zo waanzinnig dat het wat afbreuk doet aan de spanning.

En van spanning moet dit horrorwerkje, met sterrencast qua regisseurs, het juist hebben in combinatie met de gore. Wat betreft dat laatste zit het de gehele film wel snor en is een sterke maag vereist tijdens de bloederige aangelegenheden. Maar als de vieze filmpjes op zijn minst iets moeten doen is het wel angst inboezemen. Dat zit er bij het zwakke vierde verhaaltje rond een gevaarlijk skype-onderonsje helaas niet echt in en ook verhaal nummer vijf kent een beter gegeven dan uitvoering. Het kippenvel is dan al weer verdwenen.

Uiteindelijke conclusie is dat V/H/S een hedendaagse maar onevenwichtige Creepshow is geworden, die een uiterst sterk begin kent met een drietal gruwelijke kortfilms. Het verhaaltje tussendoor leidt onnodig af en voelt gekunsteld en goedkoop aan. De twee laatste twee filmpjes zijn helaas van beduidend minder niveau dan de eerste drie. Toch is het de continue nare sfeer en lelijke video-look die bijdragen aan een realistische en griezelige ervaring die menig horrorliefhebber zal doen juichen. Was het niveau meer constant en de rode draad minder warrig, dan was dit meesterlijk geweest. Nu rest ‘slechts’ een solide goed.

Goed.

Met dank aan Splendid Films voor het recensie-exemplaar.

Voorspelbaar en clichématig maar ondanks dit alles genoeg onderhoudend en bij vlagen zelfs een beetje goed. Het totaalresultaat is echter redelijk.

Deze prequel is nog niet eens zo slecht als je zou verwachten, maar echt spannend wordt het helaas ook niet. Doet niet heel veel onder voor deel een. Veel clichématigheid, echter ook 'n vleugje welkome humor. Het einde is weer eens verchrikkelijk beledigend en voorspelbaar. Gemiddeld horrorfilmpje.

Valentijnsdag is enger.

Een zeer standaard horrorwerkje dat nauwelijks griezelig wordt en amper smerig. De acteerprestaties stellen ook erg weinig voor en het rommelige verhaaltje vol clichés boeit weinig.

Doorsnee.

Arthouse met actie.

Al doen de distributeurs ons graag dat eerste woord vergeten, er moet immers brood op de plank. Het zal een hoop zure kijkervaringen opleveren, want dit werk hoort eerder in het filmhuis dan in de Hollywoodzaal thuis.

Refn schotelt de kijker een bijzondere film voor, die bol staat van symboliek en vatbaar is voor verschillende interpretaties. Tevens kent de film een aantal geweldsuitbarstingen met liters CGI-bloed, je moet het maar kunnen handelen.

Voor de cinefiel die wel eens wat anders wil dan de hapklare brokken is dit een uitgelezen moment om de ziel weer eens te verwennen. Mensen die een film a la '300' verwachten kunnen misschien maar beter wegblijven van deze audio-visuele trip.

Zeer goed.

Lelijke animaties.

Maar dat niet alleen, helaas.

Ook de humor is erg flauw en het verhaaltje heel erg standaard. De film is absoluut niet slecht, maar meer aantrekkelijk voor de allerkleinsten. Enige uitzonderingen daargelaten, uiteraard.

Mij kon het weinig bekoren.

Doorsnee.

Tegenvaller.

Ondanks de aanwezigheid van een sterke cast, waaronder onze eigen Van Houten en Reijn, valt er middels het verhaal weinig te genieten. Het is knap dat de film onderhoudend is, want een ieder kent de afloop. Toch had het verhaal wel wat meer emotie mogen bevatten. In de jaren 70 werden er veel van zulke orlogsfilms gemaakt, maar op de een of andere manier waren die vaak beter. Deze zoveelste "remake" is iig niet een classic en zal het ook niet gaan worden. Misschien wel omdat men het te hard probeert..

Zeer gemiddeld allemaal.

Matig moeras.

Rommel van de onderste plank, die na een standaard begin al dieper in het moeras wegzakt. Letterlijk, want alle jungle-clichés komen uiterst zwak voorbij. Spannend of avontuurlijk wordt het echter nergens. Wel heel matig. Dit komt niet alleen door het slecht gemonteerde en goedkoop gefilmde verhaaltje, maar ook door de belachelijke acteerprestaties.

Matig.

Amusant en onderhoudend horrorverhaaltje dat een hoop actie bevat. Niets hoogstaands maar wel vermakelijk. Redelijk.

Perfecte performances.

Van God Los bestaat 10 jaar en kreeg ter ere van dat heuglijke feit een digitale restauratie. De film draait opnieuw in de bioscopen en verschijnt, voor het eerst, op Blu-ray middels een goed uitgeruste jubileumeditie. Diegene die de film nog op DVD heeft liggen zal versteld staan van de verbetering van de beeldkwaliteit. De film ziet er daadwerkelijk stukken beter uit. Dit is niet zomaar even een snelle overzetting geweest, hier is echt wat mee gedaan. Geheel terecht overigens, want de film behoort tot een van die zeldzame goede producties die ons land rijk is. Een meeslepend misdaaddrama dat staat als een huis. Van God Los mag dan ook gezien worden.

Losjes gebaseerd op het verhaal omtrent De Bende van Venlo, begint dit misdaaddrama gelijk sterk met een surrealistisch aanvoelende beeldbenadering van carnaval. Als kijker bekruipt je gelijk een vervreemdend gevoel, dit gaat er vast niet zachtaardig aan toe. En dat klopt want de film doet de titel eer aan. Een drietal vrienden trekt elkaar de afgrond in tijdens een geweldspiraal die realistisch overkomt en daardoor impact maakt. Wat nog meer indruk achterlaat zijn de acteerprestaties. Gernandt en Weeber, maar ook Schijf en Wittermans, acteren perfect. Met name eerstgenoemde weet echt angst in te boezemen met zijn onheilspellende performance.

Terug naar de 10-jarige jubileumeditie van de Blu-ray. De beeldkwaliteit is werkelijk waar prachtig geoptimaliseerd. De oude DVD uit 2003 lijkt wel een videoband vergeleken met deze gerestaureerde versie. Ook het geluid is flink verbeterd met een 5.1 DTS-HD Master Audio geluidstrack. De bijgevoegde bonusdisc bevat een hele hoop extra’s: verwijderde & verlengde scènes / VPRO’s ‘Shot on Location’/ Making of Van God Los / Audioscript in dialect / nieuwe teaser en een nieuwe trailer. Kortom voldoende om de hele avond mee te vullen. Kunststukjes moet je af en toe oppoetsen en zo geschiedde. Het maakt dit filmjuweeltje nog meer tot een klassieker.

Zeer goed.

Met dank aan Entertainment One voor het recensie-exemplaar.

Geen meesterwerk maar wel sfeervol en enorm onderhoudend is deze prent met vermakelijke monsters. Goed.

Mooie remake van Abra Los Ojos die misschien aan de neus van puristen voorbij zal gaan vanwege het, in hun ogen, ijzersterke origineel. Toch is deze film meer dan okee en een geweldige thriller met genoeg drama om de kijker de buitenwereld te doen vergeten. Doorspekt van goed acteerwerk. Opletten is verplicht bij dit sterke maar soms ook wat ingewikkelde verhaal. Goed..

Dubieuze cultklassieker.

Newman is übercool in deze achtervolgingsfilm met coole soundtrack en schitterende beelden. De inhoud varieert van onsamenhangende flashbacks, die de (anti-)held zijn motivatie moeten weergeven, en een overdreven zijplot met Little, tot leuke ontmoetingen met vreemde zielen.

Redelijk.

De verkrachtte versie van Sluizer's eigen Spoorloos wordt vaak om die reden een beetje ondergewaardeerd. Toch bevat de film een behoorlijke dosis spanning en een geweldige Bridges. Redelijk.

Herzien.

Ondanks de vlotte vaart en het aantrekkelijke samenvoegen van verschillende tijdslijnen, eisen de onwaarschijnlijkheden hun tol. Met name het einde helpt een hoop om zeep. Ik twijfelde toentertijd al een beetje maar nu weet ik het zeker. Een halfje er af, altijd nog een redelijke film.

Entertainmentfactor.

Ook in dit deel is de grootste troef het menselijk gezicht van detective Varg Veum die al jaren lang het succes verzocht van deze Skandinavische misdaadserie. Het script is echter weer eens te vergezocht terwijl de film bijzonder serieus van toon blijft.

Een combinatie die ook hier net niet voldoende is, ondanks de hoge entertainmentfactor die verantwoordelijk is voor een onderhoudende kijkbeurt. Veum zelf blijft de grootste publiekstrekker, maar de twisten en ontknopingen zijn vaak te gek voor woorden.

Redelijk.

Nèt geen voldoende.

Want ondanks dat deze Scandinavische krimi behoorlijk onderhoudend is, is hij ook erg simpel en voorspelbaar.

Tevens zijn er een aantal missers: het versneld afmeren van de boot, en het doorblijven grabbelen door de boef in de ton waar het meisje in zat. Alsmede een aantal kinderlijke scènes waarin de detective op amateuristiche wijze op onderzoek gaat.

Zowiezo qua geloofwaardigheid een beetje te licht bevonden door mijn ogen. Maar ik ga zeker nog eens eentje meepikken uit deze serie.

Redelijk.

Varg-begrippen.

De meeste verhalen van Varg Veum kennen een wisselvallige uitvoering, maar hier worden de remmen bijna geheel losgegooid. De Scandinavische detective komt op het spoor van een wel erg onwaarschijnlijk misdaadplot. Zoals altijd, is het idee achter de serie wel realistisch, maar dit scenario is zelfs voor ‘Varg-begrippen’ te belachelijk voor woorden. De aardig opgebouwde spanning verdwijnt dan ook snel wanneer duidelijk wordt hoe flauw een en ander in elkaar is gestoken.

Doorsnee.

Tsja.

Mijn 2e Veum, maar nog steeds niet overtuigd.

E.e.a. hapt erg gemakkelijk weg mede dankzij enige vaart. Maar ook dit verhaal kent net te veel onwaarschijnlijkheden. Met als absoluut dieptepunt de ontknoping. Het kleine jochie heeft schijnbaar vanaf onderaan de flat gezien dat de buurman pas later uit zijn voordeur wandelde. En dus blijkt dan toch dat mama papa heeft vermoord. Zoiets is geen hiaat meer maar een afgrond, en kan ècht niet.

Nog minder dan mijn eerste Veum (Bitre Blomster). Op dit gebied bestaat zoveel beters. Heb hier de hele box liggen maar krijg al minder trek.

Doorsnee.

Nipte voldoende.

Ondanks dat Veum altijd een prettig personage blijft, waarbij zijn menselijke trekjes en het altijd licht doorsijpelende drama juist leuk afwisselt met die doorsnee andere detectives, is ook hier het verhaal weer eens te vergezocht. Spannend is het wel en de mooie natuurplaatjes in combinatie met het who-dun-it-plotje maken de kijkervaring tot een nipte voldoende. Wederom is de ontknoping nogal een teleurstelling.

Goed.

Veum's beste.

Want in de bekende reeks Noorse krimi's is dit waarschijnlijk de meest sfeervolle en griezeligste totnogtoe. Geen plothiaten ditmaal, hoogstens wat goofs.

Varg raakt toevalligerwijze betrokken bij een seriemoordenaar die weinig puzzlestukjes achterlaat. Het einde wordt echter vroegtijdig weggegeven, hetgeen een deel van de spanning wegneemt..

Goed.

Onmenselijke Veum.

Ondanks de bioscoopaspiraties van dit laatste deel uit de Scandinavische misdaadreeks, is met name deze aflevering juist weer een mindere. Het verhaaltje is een aaneenschakeling van actie en kent te weinig mysterie. Juist het feit dat Veum vrij menselijk overkomt is een sterke kant van de films, maar hier gaat de speurder te veel richting een of andere actieheld.

Redelijk.

Hiaten.

Het duistere ondertoontje en de gewelddadige opening zorgen voor een goed begin, maar het blijft een beetje bij half werk steken. Toch trekken de gruizige sfeer en Veum zelf het plot, dat weer eens uitblinkt in hiaten, nog enigszins recht. Het blijft jammer dat de in Scandinavië zo populaire detectivereeks ondanks de theater-releases zich te weinig bedient van goede scenario’s.

Redelijk.

Vage Veum.

Want wederom wordt er een loopje genomen met de realiteitsnorm en hangt e.e.a. te veel af van toeval. De huidige hoes hierboven verklapt overigens alles, dus bekijk het plaatje maar niet. Want de moordenaar heeft een bijrolletje en raad je echt niet zomaar, op de hoes staat hij prominent afgebeeld. Zou die man een belangrijke rol spelen? Ja dus..

Ondanks de hoge vaart, prima acteerprestaties, de bakken vol sfeer, de keurige soundtrack en de nette visuele stijl is het verhaaltje helaas weer eens te zwak. D.w.z. de uitvoering ervan. Leuk bedacht dat wel, maar het komt niet goed uit de verf. Kleine plothiaatjes en vaagheid maken de kijkervaring nog vermoeiender.

Jammer, want na Tornerose had ik wel weer zin in de box.

Doorsnee krimi.

Kaassmaak.

De inmiddels zevende Veum is zeker niet slecht, maar veel meer dan een doorsnee episode is het niet geworden. Het wraakverhaaltje is uiterst voorspelbaar en onorigineel, maar het is met name Veum zelf die tekort schiet. Zijn character lijkt tegen het einde nogal te ontsporen. Gelukkig brengt Kaas een klein beetje smaak aan deze verder vrij steriele krimi.

Redelijk.

Veums volgende.

Gemiddeld Veum-filmpje uit de bekende reeks die in Scandinavië gewoon de bioscopen aandoet. Degelijk gemaakt met vaak goede acteerprestaties is het hier, zoals wel vaker bij deze serie, minder genieten van het zwak uitgevoerde verhaaltje. Veum blijft een interessant personage, maar verdient een beter script. Hopelijk is de volgende Veum er wel eentje om te onthouden.

Doorsnee.

Nipt voldoende krimi.

En i.i.g. beter dan de vorige twee delen die ik heb gezien. Het onvoldoende ' Din Til Doden' en redelijke ' Bitre Blomster' . Zo is dit deel iets minder voorspelbaar, al is er van echte spanning amper sprake. Ook geen al te grote onwaarschijnlijkheden dit maal. E.e.a. voelt aan als een moderne who-dun-it. En dat is niet verkeerd.

Veum blijft een aardig personage, met dank aan Seim. Nu maar hopen dat de rest van de box van dit niveau is, want had na de vorige kijkervaringen er eigenlijk al geen zin meer in.

Goed.

Lekkere Lampoon.

Samen met het eerste deel én het eerste kerstdeel van de komische Vacation-reeks, is dit een van de betere Lampoon-films. Er kan weer lekker gelachen worden om vader Chase en zijn vreemde familie. Ook in dit deel heeft Quaid als cousin Eddie weer een klein maar fijn rolletje als het familielid waar een ieder zich voor schaamt.

Goed.

Flauwe verbouwing.

Het zoveelste boek van Noort dat je waarschijnlijk beter kunt lezen dan verfilmd zien. Een en ander begint nog redelijk, maar het eindresultaat is veel te wisselvallig om goed te kunnen zijn. Het onwaarschijnlijke en rommelige verloop van de film geeft Tjitske Reidinga, die haar best doet, weinig kans. Peter Blok is miscast en de spanning is veel te ver te zoeken voor een thriller. Wat rest is flauwe hap.

Onvoldoende.

Over de top.

Spannende actiefilm, omtrent een aantal heldhaftige bergbeklimmers, die bijna aan overdaad ten onder gaat. Men zou zich kunnen afvragen hoeveel pech een mens kan hebben. De gemiddelde kijker zal het weinig kunnen schelen, want het tempo ligt hoog en de actie is voldoende over de top.

Goed.