Opinions

Typische Amerikaanse oorlogsfilm waarin alle oorlogfilm clichés keurig aan de beurt komen en die op sommige momenten wel erg dramatisch is aangezet. Voor Bruce Willis is dit een rol die hij op de automatische piloot kan doen en dat doet hij ook. Dat is jammer want feitelijk mist hij daardoor de emotionele diepte die nodig is voor deze rol. Monica Belluci speelt haar rol degelijk en komt wel overtuigend over, al ligt bij haar de nadruk soms op andere elementen dan haar stem. Ook zijn de namen van de soldaten wel erg apart: Lake, Sea, Waters.. hoewel dat verder voor de film niet uitmaakt, maar opvallend is het wel. Toch is de cinematografie van de film best goed met mooie beelden van het Afrikaanse continent en daarnaast kan ik de muziek van Hans Zimmer ook altijd wel waarderen. Ook de actie is nog best aardig, maar in zijn geheel overschaduwen de negatieve elementen overduidelijk de positieve en komt de film niet in de buurt van een voldoende.

2,0*

Een leuke film, al waren de verwachtingen na het zien van de trailer misschien wel iets te hoog.

Op de een of andere manier had ik Ted een stuk grover verwacht. Natuurlijk zitten er wel enkele van dat soort brutale stukjes in, maar in grote lijnen blijft het allemaal redelijk braaf en binnen de lijntjes. Vooral het nogal clichématige einde viel wat tegen.

Er zijn gelukkig wel voldoende pluspunten. Ted zelf is zeker wel grappig en zijn oneliners komen leuk uit de hoek, al is niet elke opmerking even geslaagd. Ook die verwijzingen van Ted zelf naar films en series uit de jaren zeventig en tachtig zijn leuk, waarbij de rol van Flash Gordon erg leuk in het verhaal verwerkt wordt.

Ted is in ieder geval vermakelijk en het idee is best origineel te noemen. Het had op momenten nog wel wat scherper gekund, maar amusant is het wel en gezien het succes van Ted, is MacFarlane in ieder geval in zijn opzet geslaagd.

3,0*

De grootste teleurstelling op animatiegebied sinds lange tijd. Ik heb de laatste tijd best wel wat (Japanse) animatiefilms gezien en bijna allemaal bevielen vaak op de een of andere manier wel. Deze echter niet.

De animatie is op de karakters na best mooi. De omgeving en achtergronden zijn vaak mooi en er is oog voor detail in deze film. Helaas is dit het enige pluspunt wat ik kan bedenken aan deze film. Het verhaal en de karakters konden me weinig boeien, want mijns inziens gebeurt er nauwelijk iets dat interessant te noemen is.

Ik heb erg mijn best moeten doen om deze film uit te zitten, wat uiteindelijk wel gelukt is, omdat de animatie gelukkig niet verkeerd is, maar ik heb te vaak op de klok moeten kijken en de opluchting was te groot toen de aftiteling eenmaal in beeld verscheen. Jammer, want ik had hier zeker meer van verwacht.

1,5*

Leuk verhaal dit, dat fantastisch ingevuld wordt door Claire Danes, die een voortreffelijke hoofdrol speelt.

Grandin is een interessant personage om een film over te maken. De makers maken hier dan ook dankbaar gebruik van. Visueel probeert de film soms letterlijk te laten zien hoe Temple alle zaken ziet. Op zich best leuk gevonden, ware het niet, dat het niet altijd even mooi gedaan is. Het begin vond ik een beetje rommelig, maar daarna kwam ik echt in de film. Danes speelt zo goed, dat je haast vergeet dat het een film is. Echt knap gedaan. Ook fijn is de rol van David Strathairn. Hij speelt ook prima en zijn uitstraling is zo fijn dat je ook echt gelooft dat hij Temple’s talenten kan ontwikkelen.

De film blijft verder wel netjes binnen de lijnen en doet verder eigenlijk precies wat je van zo’n film als deze mag verwachten. Op het rommelige begin en wat inzakmomentjes na, slaagt de film erin om mij gedurende de rest van de speelduur prima te vermaken en uiteindelijk hield ik toch wel een fijn gevoel aan deze film over. Het voelt namelijk wel echt aan en oogt nergens geforceerd, iets dat toch wel belangrijk is om een film als deze goed te laten werken.

3,5*

Aardige documentaire, waarin we als kijker een wat beter beeld krijgen van hoe Tarkovsky’s ideeën voor een film tot stand komen. Tarkovsky en Guerra discussiëren er daarnaast lekker op los en verder komen we te weten dat Tarkovsky voor zijn films o.a. is beïnvloed door Bergman, Fellini en Antonioni. De inhoud van de documentaire is dan ook verreweg het interessantst, want qua beelden is het allemaal niet zo heel bijzonder, al zit er her en der wel wat typische Tarkovsky beelden in deze documentaire, waarbij hij vooral richting het einde de beeldtaal niet schuwt. In ieder geval best leuk om deze documentaire een keer gezien te hebben.

3,0*

Temporada de Patos kent een aardig verhaaltje met enkele grappige momenten, maar het slaagt er niet altijd in om een constant niveau vast te houden.

Twee jongens vervelen zich een beetje en proberen de zondag door te komen met gamen, waarbij ze tussendoor ook nog hun buurmeisje en een pizzabezorger op visite krijgen. Een pizzabezorger, die qua uiterlijk en gedrag overigens erg veel gelijkenissen vertoont met Woody Allen en daarnaast ook voor de leukste momenten zorgt. Hoewel alles wat moeilijk op gang komt, ontspint zich op een gegeven moment wel een aardig verhaal, waarin de personages ook redelijk worden uitgewerkt. Af en toe zitten er wat komische momenten tussendoor en zo kabbelt het allemaal vrij rustig naar het einde voort.

Op de een of andere manier kijkt het allemaal wel lekker weg, maar echt bijzonder leuk of hoogstaand wordt het nergens. Het zwart-wit gebruik vond ik hier trouwens helemaal niet mooi, maar dat zal misschien vanwege budgettaire redenen gedaan zijn. Redelijk Drama, redelijk komisch met vooral een sterk sfeertje. Al met al een leuk tussendoor filmpje, dat ook niet niet zo heel lang duurt.

3,0*

Ik heb zelden een film gezien waarbij de moraal er zo dik bovenop ligt en de boodschap er zo hard doorgedrukt wordt, als hier. The Ten Commandments mag dan misschien wel negentig jaar oud zijn, maar zelfs voor die tijd is dit toch wel behoorlijk extreem.

Het bestaat grofweg uit twee delen. In het eerste deel zien we het bijbel verhaal, waarbij Mozes de Israëlieten uit Egypte begeleidt. Ik was vooral benieuwd hoe ze de zee zouden gaan openen met special effects. Ondanks dat het natuurlijk wel verouderd is, zag het er nog best redelijk uit. In ieder geval niet slecht en zeker ook niet zo nep als ik van tevoren gedacht had.

De tweede helft speelt zich af in het heden en vertelt een verhaal, waarbij de tien geboden naar voren komen. Ook hier ligt de boodschap er super dik bovenop. Los daarvan zijn de beelden ook hier best goed en ziet de film er voor zijn tijd gezien, gewoon best goed uit. Prima camerawerk en ook de zekere dreiging, is op sommige momenten zelfs licht voelbaar. Maar de uiteindelijk boodschap en de diverse moraaltjes worden te overduidelijk gebracht. Een beetje souplesse had de film een hoop goed gedaan, maar dat zat er blijkbaar niet in.

Ik ben trouwens nog wel benieuwd naar de remake, maar daar moet ik gezien de immense speelduur nog wel even een goed moment voor kiezen.

2,0*

Een kleine driekwart jaar geleden zag ik de stomme versie en gisteravond besloot ik dat het tijd was voor DeMille zijn eigen remake, die hij 33 jaar later nog eens besloot te maken. Deze keer met geluid, in technicolor en om het extra groot aan te pakken ook gelijk maar een versie van bijna vier uur. Het resultaat is een kleine verbetering, maar nog steeds geen goede film.

De decors en de aankleding zien er in ieder geval mooi uit. Het acteerwerk en alles wat er verder bij komt kijken is hier en daar wel erg dik aangezet. Heston is overigens wel prima geschikt voor zo’n rol als deze, maar komt in een film als Ben-Hur toch nog wel wat beter uit de verf. Er zitten wel een aantal aardige passages in. Het begin en het einde zijn duidelijk het best. In het middenstuk blijft het hele gebeuren op een gegeven moment wat hangen en zakt alles behoorlijk in. Pas als Mozes weer terug gaat naar Egypte en de confrontatie met de Farao aangaat wordt het allemaal weer interessanter.

De splijting van de Rode Zee ziet er goed uit, al valt niet te ontkennen dat de film op sommige punten qua effecten wel behoorlijk verouderd is. Het is een mooie poging om een historisch epos af te leveren, wat gedeeltelijk gelukt is. Het is bij vlagen best vermakelijk, grotendeels onderhoudend, maar in zijn geheel toch te zwak om echt te overtuigen.

2,5*

Mijn tiende Kurosawa en ik blijf me verbazen over deze veelzijdige regisseur die, zo lijkt het haast wel, geen slechte films maken kan. Integendeel. Ook deze film is weer enorm boeiend en verveelt ondanks zijn lengte geen enkele seconde.

Nu is het natuurlijk ook fijne dat Kurosawa regelmatig gebruik maakt van Toshirô Mifune, samen met Takeshi Kitano zo’n beetje mijn favoriete Japanse acteur. Ook hier schittert Mifune weer als hoofdrolspeler Gondo, die in deze film voor een lastige keuze komt te staan. Mifune legt weer al zijn energie in de rol en slaagt er altijd als geen ander in, om zijn ongenoegen over iets te uiten. Hier doet hij dat af en toe zelfs op fenomenale wijze. Zijn twijfels omtrent alles zijn begrijpelijk, want met de betaling van het losgeld vergooit hij immers zijn eigen toekomst. Ook de rest van de cast speelt goed en er is geen acteur die niet goed speelt, ook dat is een kwaliteit van een regisseur. Ervoor zorgen dat het beste in je spelers naar boven komt. En ondanks dat het eerste gedeelte van de film in dezelfde ruimte afspeelt, is het boeiend, sfeervol en zelfs nog redelijk spannend. Wat wil een mens nog meer?

Het tweede gedeelte van de film is misschien nog wel beter dan het eerste gedeelte. Kurosawa legt hier de nadruk op de zoektocht naar de ontvoerder en laat hier echt zien voor voor een subliem regisseur hij is. Werkelijk alles wordt tot in detail uitgewerkt. Ik heb bijna nog nooit een film gezien, waarin ik zo onder de indruk was van de manier waarop de politie tijdens hun zoektocht te werk ging. Aan werkelijk waar alles is gedacht en ik vond het haast ongelofelijk hoeveel details er tijdens het politieoverleg over de plek waar de ontvoerder zit naar voren kwamen. Dat hele overleg was gewoon in 1 woord geweldig!

Uiteindelijk werkt de film toe naar een spannende climax, waarbij de memorabele treinscène trouwens ook niet onvermeld mag blijven. Het einde mag er trouwens ook zijn en als je na afloop nog even na zit te genieten over wat je gezien hebt, dan weet je dat je een geslaagde avond hebt gehad. Oh ja en nu snel weer een Kurosawa proberen te vinden, ik heb er nu al weer zin in!

4,5*

Mijn derde Miyazaki en ze blijven bevallen. Zo goed zelfs, dat ik deze zelfs beter beter dan Spirited Away en Howl's Moving Castle. Hoewel de animatie bij de laatste twee wel een stukje mooier is trok Laputa mij toch nog net wat meer mee.

De film barst van de actie en maakt niet echt een duidelijk onderscheid tussen goed en kwaad, wat de vele interessante karakters in de film ten goede komt. Ik vind tot nu toe de piratenmoeder echt het allerleukste personage dat ik in een Ghibli gezien heb. Geweldig wat een inzicht, enhousiasme en doorzettingsvermogen zij laat zien! De reis richting Laputa zelf is mooi en barst van de actie en avontuur. Als ze dan eenmaal op Laputa aankomen, blijkt daar alles nog mooier te zijn dan je van tevoren verwachtte.

Een knappe originele fantasierijke animatiefilm dus waarvan ik erg heb genoten. Na afloop kan ik alleen maar zeggen: Meer meer meer van dit!

4,0*

Een erg abstracte animatiefilm waar ik vooraf niet echt hoge verwachtingen van had, maar die achteraf behoorlijk meeviel. De animatie op zich is niet zo geweldig, maar de beelden in combinatie met de soms erg mooie muziek, zorgden er toch voor dat de film bij vlagen best boeiend is. Het tempo is verder traag en aan het verhaal is voor mij weinig touw aan vast te knopen, maar echt verveeld heb ik mij niet zeker niet, ondanks dat de film ook zeker wel mindere momenten bevat . De film straalde soms ook iets engs en ongrijpbaars uit. Makkelijke voldoende toch wel wat mij betreft voor deze eerste Oshii die ik gezien heb.

3,0*

Een erg vervreemende film van Pasolini, die op momenten best fascinerend is, maar ook best lastig is. Het geloofsthema komt duidelijk naar voren, maar Teorema roept daarnaast ook een boel vragen op. Er zitten een paar mooie surrealistische scenes in, en ook de manier waarop de man iedereen voor zich weet te winnen is zeker de moeite waard.

Het probleem is echter dat Teorema mij niet echt voor zich weet te winnen. Het blijft nogal afstandelijk en afgezien van het aardige surrealisme, is het verder maar weinig indrukwekkend. Ook het zeer abrupte einde zal waarschijnlijk best ergens voor staan, maar ook dat deed mij maar weinig. Jammer, want Pasolini is absoluut een interessante en boeiende filmmaker. Maar van de vier films die ik tot nu toe van hem zag, is dit wel duidelijk de minste.

2,5*

Leuke film van Spielberg met een aantal grappige momenten. Tom Hanks is echt erg sterk als Victor Navorski, die niet meer terugkan naar zijn land en dus de tijd op de luchthaven moet doorbrengen. Die luchthaven, die nagebouwd schijnt te zijn ziet er trouwens erg mooi uit. Het probleem is echter dat er op een luchthaven niet altijd evenveel te doen is en het allemaal wat eentonig wordt. Dat zelfde probleem heeft de film ook. Het duurt soms allemaal wat lang en is ook wel redelijk clichématig op sommige momenten. Hierdoor wordt de film het laatste half uur toch wel wat minder en een beetje langdradig. Toch is de film onderhoudend en vermakelijk genoeg als geheel om makkelijk een voldoende te scoren.

3,0*

Geweldig vervolg op The Terminator en één van de beste actiesciencefiction films ooit gemaakt.

Terminator 2: Judgment Day gaat verder waar deel 1 ophield. In plaats van John Connor nooit geboren te laten worden, proberen zijn vijanden uit de toekomst hem nu als tiener te vermoorden. Daarvoor wordt weer een keer een Terminator naar het verleden gestuurd. Deze keer is het niet Schwarzenegger die hem moet vermoorden, maar Robert Patrick. Schwarzenegger is in dit vervolg juist de beschermengel.

De casting van Robert Patrick als de gevaarlijke Terminator T-1000 is een schot in de roos. Verder heeft hij niet zo heel veel sterke rollen, maar deze rol is hem op het lijf geschreven. De dreiging, die hier van hem uit gaat is enorm. In combinatie met de geweldige score, gaat er in elke scène, waarin hij voorkomt, een enorme dreiging van hem uit. Die combinatie zorgt ervoor dat dit een enorm spannende film is. Naast Patrick doet de rest van de cast het ook prima. Schwarnegger is hier nog cooler dan in het vorige deel en strooit met de een na de andere oneliner, die bijna allemaal geslaagd zijn. Linda Hamilton is ook sterk en weet als de moeder van John Connor een vrouw vol twijfels neer te zetten, die echter toch haar mannetje staat.

Waar het vorige deel hier en daar licht gedateerd begint te ogen op sommige punten, daar heeft dit vervolg daar geen enkele last van. De actie is geweldig en regisseur Cameron weet met sommige scènes het onderste uit de kast te halen, waardoor ik iedere keer als ik deze film zie, toch weer op het puntje van mijn stoel zit. Er zitten een aantal geweldige scènes in, maar het hoogtepunt is voor mij toch wel het moment, dat Schwarzenegger John red, en de T-1000 achter ze aankomt. Pure adrenaline dat, geweldig camerawerk en enorm sterke actie, die tot vandaag de dag nog makkelijk meekan. En wat kanRobert Patrick daar rennen, ongelofelijk. Zelden gezien in een film.

Het knappe is ook dat de actie altijd volledig in dienst staat van het verhaal. In combinatie met de geweldige score en de fijne humor en actie, zorgt dit voor een prima mix, die ervoor zorgt dat T2 ook bij herziening niet weet te vervelen. Een wat ingewikkeldere fiolm, vind ik tegenwoordig op zijn tijd best fijn, maar een spektale als dit, kijk ik op zijn tijd ook graag, zeker als ze zo goed gemaakt zijn. Voor mij persoonlijk nog altijd de beste film met Schwarzenegger tot nu toe.

”Hasta la Vista Baby!”

4,5*

Terminator 2 was voor mij een waardige afsluiter, maar zoals ook met andere reeksen de laatste jaren, kon men het ook niet laten om een derde deel van de reeks te maken. Voor Schwarzenegger de kans om zijn carrière op een waardige manier af te sluiten, want hij heeft in de jaren daarvoor nauwelijks meer in een goede film gespeeld. Terminator 3 is in ieder geval wel een hele aardige actiefilm. Actie is er volop aanwezig en dat zorgt ervoor dat het allemaal erg vermakelijk is om naar te kijken, want qua verhaal en spanning is het allemaal toch wel wat minder dan in voorgaande delen. Schwarzenegger doet het gewoon goed, maar Nick Stahl is een lichte tegenvaller. Hoewel hij zijn best doet is hij zeker niet zo goed als Edward Furlong. Daarnaast is het best geinig dat er nu een vrouwelijke tegenstander is in de vorm van Kristanna Loken. Hoewel ze haar best doet is ze toch wel wat minder indrukwekkend dan de onovertroffen rol van Robert Patrick uit het vorige deel. Leuke film in ieder geval met prima actie dus en een waardige afsluiter voor Arnie. Ik ben wel benieuwd trouwens wat deel 4 komend jaar zal gaan brengen.

3,0*

Wat een tegenvaller was dit zeg! Nu Schwarzenegger weer terug is, had ik stiekem gehoopt dat deze Terminator reeks ook een nieuwe boost zou krijgen.

Alan Taylor maakt er echter een rommeltje van en is veel te geforceerd bezig met de verhaallijn, die onnodig moeilijk wordt gemaakt. Schwarzenegger zelf doet het niet slecht. Ook op deze leeftijd is hij bij vlagen nog droogkomisch. De rest van de cast is minder goed. Emilia Clarke is een matige Sarah Connor, maar Jai Courtney en Jason Clarke zijn echt dramatisch slecht.

Er zit genoeg actie in, maar is niet altijd overtuigend. Het is vermakelijk, maar van enige spanning, wat de eerste twee delen wel hadden, is hier totaal geen sprake. Er wordt ook teveel op een nutteloze manier geslagen, terwijl dat totaal niets uithaalt. Ook op dat gebied is men totaal niet inventief. Alleen de CGI is bij vlagen wel goed.

Ik weet niet wat ik van de nog komende twee films moet verwachten. Alan Taylor moet in ieder geval vervangen worden, want met hem aan het roer wordt het niets, al waren de voorgangers ook niet bepaald sterk. Zou James Cameron nog tijd en zin hebben? Waarschijnlijk niet, maar een mens mag toch hopen.

2,0*

Fikse tegenvaller deze vierde Terminator film. Het verhaal is zo rommelig als wat en heeft inderdaad nauwelijks wat toe te voegen aan de reeks. Maar goed, aangezien ik T2 nog altijd een geweldige film vind, was ik toch wel benieuwd waar de Reeks na het redelijke deel 3 naar toe zou gaan.

Naar de toekomst dus, waar de strijd tegen de Terminators inmiddels in volle gang is. Dat is dan ook het enige grote pluspunt van deze film. De gevechten tegen de Terminators zien er goed uit, evenals de gave T-Motors. Dit boeit echter geen hele filmduur, omdat de personages allemaal nogal plat zijn en nauwelijks charisma hebben. Bale valt gewoonweg erg tegen en lijkt niet eens echt de hoofdrol te hebben. Die rol is weggelegd voor Sam Worthington, die het dan nog best aardig doet, maar uiteindelijk ook ondersneeuwd in het rommelige gebeuren.

Het meest erge van allemaal is de lachwekkende, lelijke CGI-verchijning van Schwarzenegger. Alsof daarmee het oude Terminator gevoel zou terugkomen, nou niet dus!

Nee T4 is een teleurstelling geworden. Spectaculair is het wel, maar er had iets meer verhaal en iets minder spektakel in gemogen, dan was de film beter in balans geweest. Laat T5 maar komen, met hopelijk wat meer aandacht voor het verhaal. T2 zal in ieder geval nooit meer overtroffen worden, daar ben ik nu helemaal zeker van.

2,0*

Een spectaculair sciencefictionwerkje van James Cameron en de film die Arnold Schwarzenegger echt bekend maakte.

Ik vind het verhaal nog altijd boeiend. Een vijandelijke Terminator, die teruggestuurd wordt in het verleden, om de geboorte van de leider van hun tegenstanders te voorkomen. Schwarzenegger is perfect gecast en prima geschikt om een koele en berekende moordmachine te spelen, die niet kijkt op een lijk meer of minder. Naast Schwarzenegger spelen ook Linda Hamilton en Michael Biehn prima rollen.

The Terminator weet verder een hoop actie te bieden. De actie ziet er grotendeels erg goed uit, al moet wel gezegd worden, dat de special effects hier en daar wel een klein beetje gedateerd ogen. Dat is zeker geen schande gezien het budget dat toen ter beschikking was, maar het valt op momenten dus wel op. Daarentegen zijn de actiescènes op zich prima. De manier waarop Schwarzenegger bijvoorbeeld los gaat in het politiebureau, is erg mooi en zeer vermakelijk om te zien.

Nog altijd een prima actiefilm dus, die wel erg eighties oogt, maar desondanks prima genietbaar is. Het concept is erg goed en ook leuk om daarna te zien dat Schwarzenegger zich aan zijn woord heeft gehouden; ”I'll be back!”

4,0*

Mooie film, die vooral goed werkt dankzij het prima acteerwerk van zowat de hele cast.

Het eerste uur van de film is duidelijk niet het sterkst. De regie is redelijk en de kleuren van de filmvrij somber en niet zo heel mooi. Het grootste probleem is dan de regisseur ervoor kiest om af en toe vrij onverwacht een paar jaar verder in de tijd te springen. Hierdoor oogt de film op dat moment nogal van de hak op de tak en is het lastig om echt feeling te krijgen met de personages.

In het tweede gedeelte van de film komt het allemaal veel beter in balans. Daardoor kreeg ik dan toch wel die benodigde feeling met de personages. Vooral de band tussen moeder en dochter, prima gespeeld door zowel Shirley MacLaine en Debrah Winger, is erg mooi uitgewerkt. Telkens ontstaat er figuurlijk, maar ook letterlijk een afstand tussen hen. Toch hebben ze elkaar nodig, en lijken ze misschien wel meer op elkaar dan ze denken. De relatie tussen Nicholson en MacLaine is op komisch vlak het hoogtepunt van de film en vooral Nicholson weet met al zijn enthousiasme leuk voor de dag te komen.

Het laatste gedeelte van de film is misschien nog wel het sterkst. Het drama krijgt de overhand, maar de film wordt desondanks nergens overdreven sentimenteel. Een Oscar voor de film is misschien wat overdreven, maar aan de andere kant zijn er talloze slechtere film die deze prijs hebben gewonnen. Terms of Endearment is een degelijk drama en een stuk beter dan ik gedacht had.

3,5*

Mijn tweede Rocha, die mij ook best goed bevallen is en qua montage en cameratechniek in ieder geval erg lijkt op Black God, White Devil, wat zeker een pluspunt is.

Rocha heeft met Terra em Transe in ieder geval een zeer politiek getinte film afgeleverd. Het mag dan zogenaamd over El Dorado gaan, maar je hoeft hier niet voor gestudeerd te hebben om te zien dat Rocha gewoon zijn thuisland Brazilië hiermee een flinke uitbrander probeert te geven. Het is vanaf het begin al goed opletten te blazen, want het is niet bepaald een gemakkelijke film. Door middel van talrijke flashbacks, wordt met vloeiend en afwisselend camerawerk zo’n beetje de politieke chaos van Brazilië in die tijd weergegeven.

Tot halverwege is alles redelijk goed te volgen, maar daarna is het aantal personages dat voorbij komt op een gegeven moment gewoonweg te talrijk, om alles goed uit elkaar te kunnen houden. Dat is jammer, want hierdoor oogt het af en toe nogal rommelig en chaotisch. Desondanks is het erg boeiende cinema, omdat het door Rocha op een frisse, maar ook erg dwingende wijze aan de kijker gepresenteerd wordt. En ondanks dat is misschien niet alles precies heb meegekregen, is dit absoluut de moeite van het kijken waard gebleken. Misschien niet top, maar wel bovengemiddeld goed.

3,5*

Neo-realistische film met een mooi verhaal.

Ook ik had moeite met de voice-over van de film. Die is erg prekerig, erg aanwezig en leidt gewoon af van de film. Mede daardoor had ik behoorlijk wat moeite om in de film te geraken. Dat duurde toch wel een minuut of 40 schat ik. Gelukkig is de film verder redelijk boeiend en zeker niet vervelend om te volgen.

Er wordt gewerkt met niet professionele acteurs. Dat heeft natuurlijk een risico, maar als het werkt zoals hier, dan ziet het er wel goed en natuurlijk uit. Het was soms wat schreeuwerig, maar dat zie je in wel meer Italiaanse film en hoort er wat mij betreft gewoon bij. Het vissersleven wordt op een interessante en boeiende manier getoond door Visconti. De personages zijn erg divers, maar wel vermakelijk om te aanschouwen. Het is echter geen gemakkelijk leven, zo blijkt uit deze film. Geen geromantiseerd verhaaltje en wat dat betreft denk ik dat de film erg waarheidsgetrouw is.

Visueel is de film in orde. Niet alles is even mooi, maar de film kent een paar erg mooie shots, waarbij vooral de nachtelijk geschoten plaatjes, nog de meeste indruk weten te maken. Al met al een fijne film, die zonder de vervelende voice-over misschien nog wel een halfje meer had gekregen.

3,5*

Redelijk filmpje van eigen bodem, maar het houdt allemaal niet over. Het script is in ieder geval best aardig en de film maakt daar ook best gebruik van. Ik had op zich wel redelijk snel door hoe het zat, maar toch wordt je nog een paar keer flink aan het twijfelen gebracht. Verder is de film redelijk spannend en heeft ook nog wel een aardige sfeer, mede door het soms wat sombere kleurenfilter dat is toegepast. Het grote probleem van deze film zijn echter niet zozeer de acteurs, maar wel de soms erg slechte en ongeloofwaardige dialogen. Op erge gebeurtenissen wordt vaak erg vlak en tam gereageerd en mede hierdoor worden de personages soms behoorlijk verzwakt. De Mol, Schluter en Bokma doen het nog best aardig, maar het is soms gewoon ook moielijk acteren als een personage zo dom geschreven is als bijvoorbeeld dat van Bokma. Maar goed voor de rest best aardig, al hadden betere dialogen en wat meer diepgang ervoor kunnen zorgen dat deze film makkelijk een voldoende zou scoren. Nu is dat echter zeker niet het geval.

kleine 2,5*

Een zeer aangenaam debuut van Amenábar met een sterke sfeer en een uitermate spannende tweede helft.

Het onderwerp van de snuff movie is erg interessant, en Amenábar weet het op een speelse, maar toch ook erg realistische manier aan de kijker voor te schotelen. Ik vond de personages ook wel leuk, met Chema toch wel in het bijzonder. Aan de ene kant is het een pure nerd, met zijn opvallende uiterlijk met lange haren en bijpassende bril. Aan de andere kant heeft hij gedurende de film een aantal erg grappige en droogkomische opmerkingen en lijkt zijn personage ook steeds duisterder te worden. Het verhaal over de moorden is boeiend en ik werd toch steeds meer nieuwsgierig naar de uiteindelijke ontknoping.

Het knappe is, dat Tesis tot een paar minuten voor het einde nog steeds alle kanten op kan. Die scene in het huis is reuze spannend, maar ook het moment, dat Angela en Chema in de kelder ronddwalen en het licht uitvalt, is zeer spannend gemaakt. Het voelt erg claustrofobisch en je hebt ook geen idee wat er daarna gaat gebeuren. Erg goed gedaan. Verder is Tesis ook erg fijn op de momenten dat het niet spannend is. De luchtige grappen en de ontwikkelingen van de personages zijn interessant genoeg, zonder dat het niveau inzakt. Ook is het fijn, dat Amenábar niet schuwt om de gruwelijke beelden van de snuff movies gewoon in beeld te tonen, om even de ernst hiervan nog eens goed te benadrukken.

Ik kan hier verder weinig minpunten aan bedenken en vond Tesis een erg fijne wegkijker, die nogmaals bevestigt, dat Amenábar een uitstekende regisseur is, die mij prima ligt.

4,0*

Ik ben het wel eens met de meesten hier, die vinden dat het een iets te lange film is geworden over een vrij simpel verhaal.

Polanski komt er echter mee weg, omdat is de film er qua cinematografie echt erg mooi uitziet. Erg mooie plaatjes van het groenrijke landschap en daarnaast is de aankleding ook mooi en verzorgd. Het eerste half uur is inkomen. Daarna volgt een dik uur dat erg boeiend is, waarna in het laatste uur blijkt dat alles toch ietwat te langgerekt is.

Het acteerwerk is naar behoren, maar ook niet meer dan dat. Nastassja Kinski is zeker een plaatje om te zien en dat onderdeel zorgt er al grotendeels voor dat haar rol erg geloofwaardig is. Ze is echter nogal eigenwijs en op dat gebied had ze hier en daar wel wat meer pit in haar rol mogen leggen. De laatste vijftien minuten waren overigens wel vrij sterk. Ik zag niet aankomen datze Stokes zou vermoorden en had ook geen slecht einde verwacht. Overigens paste dat er wel goed bij.

Verder zie je hier gewoon dat Polanski een goed en kundig filmmaker is. Alleen inhoudelijk weer hij er hier bij lange na niet het maximale uit te halen.

3,0*

Wederom een erg fijne film van Lang, die mij met zijn oudere films M en metropolis al overtuigd had en dat nu weer eens bevestigt.

Ik had deze film al een tijdje liggen, maar bleef het kijken maar uitstellen. Onterecht zo blijkt, want het is een twee uur durend spektakel mag ik wel zeggen. De film is een mix van diverse genres, maar vooral het spanningselement is erg goed uitgewerkt in deze film, want ik ken geen film van voor 1950 die ik zo spannend vond als deze. Verder valt op dat de film er gewoon ontzettend goed uit ziet. De film zou makkelijk uit de vijftiger jaren kunnen komen, want je ziet totaal niet dat het een jaren dertig film is. Vooral de geestbeelden van Dr. Mabuse zien er fraai uit en zorgen er tevens voor dat de spanning op die momenten behoorlijk oploopt.

Verder zit er een behoorlijke sterke sfeer in de film. Een paar erg fijne scènes, zoals bijvoorbeeld de file moord en de achtervolging op het einde en je hebt al een film te pakken, die met de beteren meekan. Jammer alleen van het romantische plotje, dat ik niet zo heel boeiend vond. Verder is er eigenlijk niet zoveel op aan te merken. Het is een oerdegelijke film, die goed in elkaar zit en een paar fraaie momenten kent.

4,0*

Mijn derde Tsukamoto en tevens mijn derde onvoldoende. Ik had vooraf niet veel verwachtingen, maar was vooral nieuwsgierig naar Tesuo, vanwege het aparte verhaal.

Ik moet zeggen dat het wel een unieke ervaring is, want wat hier allemaal gebeurt heb ik nog niet eerder gezien. De eerste twintig minuten waren best aardig en ik zat vooral verwonderd te kijken naar wat er allemaal voorbijkwam. Daarna werd het echter al snel minder. Tsukamoto weet het niet lang genoeg interessant te houden en rijgt alles aaneen met een snelle, maar ook erg lelijke montage. Visueel is het ook niet mooi. Dat stop-motion zag er erg goedkoop en lelijk uit en deed mij ergens denken aan Gojira. Verder beviel de drukke soundtrack me ook al niet. Het moet allemaal zo druk mogelijk gebracht worden, zo lijkt het, want als alles in een hoog tempo gebracht wordt, dan moet het wel leuk zijn.

Niet dus. Het is twintig minuutjes leuk en een drie kwartier niet. Een cyber-punk experiment met een erg lage fun factor en een veel te hoog ADHD-niveau. Dan vind ik een vergelijkbaar filmpje als Electric Dragon 80.000 V toch wel een stukje vermakelijker.

1,5*

Gisteravond dan eindelijk deze horrorklassieker gezien. Tja ik vond het wel een aardig filmpje, maar zeker niet de klassieker die velen er in zien. Film begint meteen goed met een aantal lijken in beeld, waarbij ik meteen dacht van zo dit belooft wat. Daarna zakt de film echter vrij snel in, om gelukkig de laatste pak hem beet 20 minuten weer erg sterk terug te komen.
Kijk het acteerwerk is niet best, maar goed dat is bij 90% van alle horrorfilms zo, dus dat is het probleem niet. Het is vooral het grote gebrek aan spanning dat deze film af en toe lichtelijk opbreekt. De jongeren worden te snel achter elkaar vermoord, waardoor de spanning al snel wegebt . Dat is jammer, want de sfeer en de personen in de film zijn op zich wel vermakelijk. Op het einde wordt het dan gelukkig nog wel spannend, maar dat had i.m.o. in de rest van de film ook gekund. Kijk dan bijvoorbeeld maar eens naar Halloween (Carpenter) en see how it's done.

3,0*

Redelijke remake, maar het origineel is (iets) beter, hoewel ik dat trouwens ook geen topper vind. De film heeft zijn goede momenten, is af en toe best bloederig, maar daarnaast is het allemaal erg voorspelbaar en vol clichés. Toch kijkt het op zich allemaal best lekker vlot weg. Cinematografisch ziet de film er op sommige momenten in ieder geval erg goed uit. Daarnaast bezit de film wel weer erg weinig sfeer, iets wat de oude versie dan weer wel bezit. Het geheel is allemaal redelijk vermakelijk en onderhoudend, maar echt spannend wordt het nooit.

dikke 2,5*

Redelijke film en in feite niets meer dan een herhaling van zetten ten opzichte van het eerste deel. Sfeer, gore en ranzigheid is in dit deel volop aanwezig, maar spannend wordt het eigenlijk nergens. Het acteerwerk is ook vrij matig, zoals in wel meer horrorfilms, alleen Erney doet het meer dan aardig. Ondanks deze gegevens is de film verder wel vermakelijk en onderhoudend en kijkt het allemaal wel lekker weg.

2,5*

Een weinig boeiende en vooral nogal onleuke romkom, waarbij er in anderhalf uur maar bar weinig te lachen valt.

Films als deze moeten het vaak van de goed getimede grappen hebben, in combinatie met de dialogen en het spel van de acteurs. Vooral dat laatste is echt erbarmelijk slecht. Efron is echt totaal niet grappig, heeft een slechte timing en zal vooral vanwege zijn “looks” gecast zijn. Jordan en Teller zijn iets beter, maar zetten ook weinig interessante personages neer. Daarnaast hebben ze totaal geen chemie met elkaar.

Er zitten trouwens ook totaal geen leuke bijrolletjes in. Ook daar mist deze film volledig de boot. Het voorspelbare verhaal, met bijbehorende moraal is verder ook van begin af aan al uit te tekenen. Dat is bijna altijd zo bij dit soort films, maar aangezien er al zoveel op aan te merken valt, hoop je er toch nog iets positiefs uit te halen, maar lukt bijna niet.

Ik heb een paar moeten glimlachen en het leukste is nog de aftiteling, wat meestal ook geen al te best teken is. Een erg slechte romkom dus.

1,0*