The Texas Chain Saw Massacre (1974)

Een schijfje dat je in een oud, versleten, door roest aangevreten en ingedeukt blik zou moeten kunnen kopen. Liefst met een handvol Texaans zand erin. Mijn score gaat bovenal uit naar de stoffige, rurale, verrotte en verknipte sfeer die het in elke vezel uitademt. Brak, maar op dat vlak ook vrij leep. De stank van plakkerig zweet en al dan niet rottend barbecue vlees druipt bij wijze van spreken van het scherm. Ik zou het ook niet willen omschrijven als eng, naar dat wel, het is vooral een horror die je door merg en been gaat en af en toe het bloed bijna letterlijk onder je nagels vandaan kan trekken. Door de freaky klanken van de soundtrack bijvoorbeeld, maar ook vanwege het knetterende gebrom van de ronkende kettingzaak als Leatherface de achtervolging inzet. Als je hoorndol wordt van het gegil, is dat precies de bedoeling. Hoe hoger het volume, hoe beter Hoopers backwoords horror aardt. Wat dat betreft is de stilte vlak voor de eerste moord opvallend. Pas daarna dat de unheimische muziek zich weer gaat roeren. Shotjes van afstand en schuin onder het slachtvee voeden de komende ellende op visueel vlak. Op het eerste oog ongepolijst, maar stiekem is het allemaal best geraffineerd. Kurkdroog, dat met die vleeshaak, dat komt toch heel wat groffer over dan wanneer je allerlei toeters en bellen erbij gebruikt. Het scenario zal niet veel meer zijn geweest dan een beknopte leidraad, maar het leidt wel tot totale waanzin met uitzinnige, geschifte taferelen. Met horror ballet als afsluiter.

“That's the last goddamn hitchhiker I ever pick up.” Fantastische horrorklassieker. Als je alleen op de titel af zou gaan, dan zou je denken dat de The Texas Chain Saw Massacre gewoon een oppervlakkige, overdreven, bloederige en langgerekte moordpartij zou zijn. Niets is minder waar. Een sfeervol en onheilspellend begin, waarin we de personages leren kennen, is al een hoopvolle voorbode. The Texas Chain Saw Massacre laat zien hoe belangrijk het gebruik van suggestie is, in plaats van expliciet geweld. Iedere horrorfan weet dat de suggestie van een moord meestal effectiever is dan de moord daadwerkelijk te laten zien. Marilyn Burns geeft de term scream queen een nieuwe dimensie, en ook de overige acteurs zijn perfect gecast. En ik kan de cinematografie en het camerawerk niet genoeg roemen. Briljant.

De Horror Flick met in mijn ogen de beste sfeer! Voor mij is The Texas Chain Saw Massacre de meest classic Horror film out there! De smerige duistere sfeer die gecomplimenteerd word door het bijna snuff achtige camerawerk is ongekend! Het beste stuk van de film is het einde wanneer de familie samen komt en er constant extreem bizarre dingen gebeuren. Het is in principe maar een klein deel van de film maar het is voldoende om te laten zien hoe de rollen zijn verdeeld en hoe de dingen gaan binnen the Sawyer residence maar het is ook kort genoeg om de mysterieuze vibe te behouden. Perfect einde wat gecomplimenteerd word met Bubba/Leatherface zijn kettingzaag dansje! ☆5,0