Opinions

Een erg mooie Franse misdaadfilm in de stijl van Rififi en Bob le Flambeur.

Het eerste uur is traag, maar weet toch erg te boeien. De dialogen en het acteerwerk zijn namelijk van een erg hoog niveau. Vooral Jean Gabin is echt ontzettend goed. De man heeft een enorm charismatische uitstraling, een geweldige karakteristieke kop en dat alles benut hij hier ten volste. De rest van de cast is ook goed, maar net iets minder dan Gabin. Lino Ventura is ook goed als een andere gangster en Jeanne Moreau heeft overigens ook een fijne uitstraling en is een prettige verschijning om te zien.

De zwart-wit fotografie is erg mooi en de aankleding is erg stijlvol, zoals dat ook past bij Franse misdaadfilms uit die tijd. De sfeer is sterk en waar het eerste uur traag is en weinig actie kent, gaat het in het laatste half uur nog even los met enkele behoorlijk gewelddadige scènes. Het zou goed kunnen, dat Martin Scorsese misschien hierdoor is geïnspireerd bij het maken van Goodfellas.

Touchez pas au Grisbi is erg goed. Niet zo goed als Becker’s fenomenale le Trou, maar absoluut een aanrader, die liefhebbers van de Franse misdaadfilms ongetwijfeld zullen kunnen waarderen.

4,0*

Een sfeervolle Senegalese roadmovie, die op een aangenaam rustig tempo voorbij kabbelt.

Een paar mensen zijn de armoede zat en besluiten richting Parijs te trekken, in de hoop daar een beter leven te vinden. Die reis heeft een behoorlijk surrealistisch tintje. Er worden namelijk ook flashbacks en dromen getoond, maar dat draagt wel bij aan het sterke sfeertje van Touki Bouki. Ondanks dat ze de armoede van hun land willen ontvluchten zijn ze wel trots op hun afkomst. De prachtige zelfgebouwde motor met de stierenkop op de voorkant symboliseert dat gegeven. Die motor speelt sowieso een erg grote rol in het verhaal en is tevens bijna hun enige waardevolle bezit.

Gedurende de gehele film is er een fijne aangenaam klinkende soundtrack aanwezig. Een soundtrack, die over Parijs gaat en vaak herhaald wordt. Ook stelt de regisseur een aantal keer de vraag of de toekomst in Parijs straks wel echt beter zal zijn, iets wat de hoofdrolspelers zich ook een aantal keer afvragen.

Touki Bouki is ondanks het gebrek aan echte top scènes een fijne wegkijker, die maar vrij weinig fout doet, en behoort wat mij betreft ook duidelijk tot de betere Afrikaanse films, die ik tot nu toe zag.

3,5*

Bau en Lau!

Zeker een leuke documentaire voor de wielerliefhebber. Erg leuk om te zien hoe het er aan toe gaat binnen een ploeg, tijdens zo’n grote koers als de Tour de France. De openheid die Belkin hier geeft, zorgt er volgens mij alleen maar voor dat men positiever tegen hen en het wielrennen gaat aankijken. Het mooiste zijn de beelden uit de ploegleiderswagen, met de altijd positief blijvende Verhoeven, die de renners constant blijft oppeppen en af en toe eens moppert op de man achterin, als een bandenwissel niet echt lekker loopt. Zeeman is een stuk feller en kan nog eens lekekr tekeer gaan tegen een motorrijder die te dicht passeert.

Verder ook leuk om de besprekingen binnen de spelersbus te zien. Prima discussies en het lijkt gewoon dat men veel voor elkaar over heeft binnen deze ploeg. De humor van Tankink, het voor elkaar door het vuur gaan en het doorzettingsvermogen van alle renners heeft bij mij het enthousiasme voor deze sport in ieder geval weer aangewakkerd, al vond ik het sowieso al een erg mooie tour. Leuk om het eens van deze kant gezien te hebben. Erg vermakelijk en boeiend. De tijd vloog echt voorbij.

3,5*

Ik begon met weinig verwachtingen aan de film, aangezien de film zowat overal wordt neergesabeld. Toch was ik wel enigszins benieuwd, omdat Von Donnersmarck’s eerste film echt zwaar goed is.

Het viel me achteraf ook alleszins mee moet ik zeggen. Ja als je een serieuze film verwacht, die erg spannend moet zijn, dan kom je denk ik van een koude kermis thuis. Eigenlijk weet je gelijk al bij de casting van Depp dat je een film als deze niet serieus moet nemen. Depp speelt graag gekke typetjes en doet dat in deze film eigenlijk niet anders. Dat zorgt voor een hoop (onbedoelde) humor in de film. Angelina Jolie is wel goed in haar rol en speelt een sterke femme fatale.

Het verhaaltje van de film stelt verder niet zo bijster veel voor. Iedereen die redelijk wat films heeft gezien zal er waarschijnlijk niet door verrast worden. Wat wel mooi is, is de manier waarop Von Donnersmarck Venetië in beeld brengt. Vooral de scènes die ’s nachts plaatsvinden zijn soms echt wonderschoon in beeld gebracht.

Daarnaast heeft de film gewoon een constant niveau, een lekker tempo, en is uitermate vermakelijk. Ook de muziek is goed, waarbij elke film die muziek van Muse gebruikt, bij mij op dat gebied niet veel mee verkeerd kan doen.

3,5*

Een soort van kruising tussen The Running Man, Battle Royale en The Condemned. Het probleem hier is echter wel dat de drie genoemde films allen beter zijn dan The Tournament.

De karakters krijgen in de eerste plaats een matige en slecht uitgewerkte uitdieping. Doe het goed, of doe het niet zou ik hier zeggen. Robert Carlyle speelt een opvallend personage als priester, die in een strijd tussen huurmoordenaars terechtkomt. Hij doet het nog het beste, maar heeft een vrij ondankbare rol. Rhames is echt ontzettend slecht, Hu acteert ook matig, maar is door haar verschijning prettiger om naar te kijken.

Gelukkig weet men de actie nog wel redelijk spectaculair te maken en is men ook niet bevreest om het bloed en de rest hard in beeld te brengen. Het is alleen jammer dat er maar weinig spanning in zit. De actie zelf maakt het allemaal nog wel onderhoudend, maar het is gewoonweg nogal matig uitgewerkt.

2,0*

Redelijk, maar het houdt allemaal niet over.

Het concept is in ieder geval wel leuk. Een flat die onder schot wordt gehouden door een scherpschutter, en als je ook maar even voor het raam verschijnt, dan heb je een groot probleem. Het beste aan Tower Block is vooral het constante niveau. Er is telkens een dreiging aanwezig en vooral daardoor blijft het allemaal erg onderhoudend.

Qua acteren en personages is het redelijk, en verhaaltechnisch komen er nogal wat clichés de revue passeren. Het houdt op dat gebied absoluut niet over, maar de spanning maakt best wel wat goed. Visueel ziet het er niet geweldig uit en het kleurenfiltertje oogt wat goedkoop.

Maar het kijkt allemaal wel aardig weg en dat is misschien nog wel het grootste pluspunt aan deze redelijke thriller van Britse makelij.

2,5*

Geen verkeerd idee, met een stelletje aardige acteurs bij elkaar, maar als geheel overtuigt het allemaal niet helemaal.

Vooral het eerste gedeelte is niet al te sterk. Het verhaal komt langzaam op gang en echt boeiend is het dan niet. In het tweede gedeelte wordt het allemaal leuker en komt er meer actie en meer vaart in.

De acteurs doen het wisselend. Murphy is nooit grappig, terwijl Stiller en Alda wel hun grappige momenten hebben. Ondanks dat gegeven mist de film op sommige momenten vooral scherpte en blijft het allemaal nogal braaf. Slecht is het niet, maar echt goed wordt het ook nooit.

2,5*

Mooie film, zei het soms een tikkeltje langdradig, die op een goede manier de gevaren van een wolkenkrabber van dergelijke omvang, weet weer te geven.

Het zijn vooral de twee hoofdrolspelers, die The Towering Inferno een echt gezicht weten te geven. Newman speelt uistekend als de architect van het gebouw, die net als veel mensen op een gegeven moment behoorlijk in de penarie komt te zitten, McQueen is als hoofdbrandweerman minstens zo goed. De rest van de cast kent indrukwekkende namen, maar speelt een veel marginalere rol.

De effecten zijn anno nu nog best goed en ook het camerawerk mag er op momenten zeker zijn. Het hele gebeuren mist soms alleen wat vaart en voortgang, waardoor het soms dus ietwat langdradig aanvoelt. Al met al is het echter een prima film.

3,5*

Best wel een leuk en vermakelijk filmpje.

Het begint allemaal erg mooi in 1936 met een mooi zwart-wit filter, waarin we de geschiedenis van Town Creek zien. Michael Fassbender zet een sterke rol neer als Nazi-Duitser en ik mag hem toch altijd graag aan het werk zien.

Eenmaal in het heden is er eigenlijk niet zo heel veel tijd om op adem te komen en gaat de film in rap tempo door met de actie. Hoewel de effecten soms wat minder zijn, is het verder wel leuk gemaakt. Purcell doet het zowaar een keer best aardig en die Wirth is wel een vermakelijke slechterik.

Verder is het redelijk spannend met een redelijk einde. Hoewel het niet altijd even hoogstaand was, heb ik me verder dus best geamuseerd.

3,0*

De eerste keer dat ik Toy Story zie. Destijds was het allemaal erg vernieuwend, maar op de een of andere manier heeft deze film mij nooit getrokken, maar gisteravond dan toch eindelijk gezien. De techniek heeft in 14 jaar tijd niet stil gestaan, zoveel is wel duidelijk na het zien van Toy Story. Desondanks ziet het er allemaal best aardig uit en zijn de speelgoedfiguren in deze film goed vormgegeven. Helaas heeft de film een gebrek aan leuke karakters. Zowel cowboy Woody als Buzz Lightyear zijn beide totaal niet grappig. Sowieso is het qua humor allemaal erg braaf en flauw in deze film, ook daarin heeft de ontwikkeling niet stilgestaan de laatste jaren. Een positieve uitzondering is dan de Dino, die af en toe juist wel grappig uit de hoek komt. Daarnaast is de film best onderhoudend, duurt het niet lang en is de film op zich wel origineel. Toch had ik een scherpere, sterkere en vooral ook leukere film verwacht. Binnenkort maar eens deel 2 kijken, misschien dat die wat beter bevalt.

2,5*

Van Toy Story was ik niet zo kapot, maar dit vervolg is gelukkig toch wel een stukje beter. Het verhaal is leuker en avontuurlijker en er is meer aandacht voor de diverse personages. Daarnaast is gewoon duidelijk te zien, dat de animatie er in vier jaar tijd ook behoorlijk op voouit is gezien. Het oogt allemaal vloeiender en minder houterig dan deel 1. Ook qua humor is het allemaal leuker, al is het nog lang niet zo leuk als bij sommige andere animatiefilms, maar het gaat hier al duidelijk de goede kant op. Het paard van Woody is ook een leuk nieuw en grappig figuurtje. Kortom nog niet geweldig, maar wel vermakelijk.

3,0*

Beste deel van de trilogie!

Ik zal maar gelijk bekennen dat ik nooit een Toy Story fan was. Sterker nog ik heb deel 1 en 2 nog geen half jaar geleden pas voor het eerst gezien en vond beide films redelijk tot aardig, maar zeker niet heel goed. Per toeval kwam ik eigenlijk in de bios bij deze film terecht. Goed het derde deel uit de reeks dacht ik, we zien wel wat het wordt. Mijn verrassing was dan ook groot dat dit veruit het beste deel uit de reeks betrof, sterker nog ik heb er bij vlagen van genoten.

Het verhaal zit deze keer echt goed in elkaar, waarbij vooral goed is toegewerkt naar het geweldige einde, dat ook een behoorlijke diepgang bevat. Alles loopt op de een of andere manier zo natuurlijk in deze film. De eerste 45 minuten vond ik redelijk goed, maar het tweede gedeelte is echt zeer goed. Ik betrapte mezelf erop dat ik echt zat mee te leven met het speelgoed, zeker toen ze zo dicht bij de vuilverbrander zaten. De animatie is uiterst verzorgd en de humor was vaak subtiel uitgewerkt, zoals Buzz die tijdelijk Spaans praatte. Ook meende ik halverwege een keer Totoro te zien als speelgoed, erg leuk dat daar naar werd verwezen!

Wat mij betreft een waardige afsluiter van een trilogie, die alsmaar beter werd. Ik denk dat menigeen net als ik dat kleine meisje haar speelgoed gunde. En we zagen dat het goed was!

dikke 4,0*

Schitterende film over de hedendaagse vrouwenhandel. Laat ik allereerst vooropstellen dat de film zeker niet perfect is. Natuurlijk komt de jongen de vrouwenhandelaren soms weer makkelijk op het spoor. Ook is het wel een beetje ongeloofwaardig dat die ene vrouwenhandelaar op het einde ineens inziet dat hij fout bezig is. Verder kon ik er echter weinig minpunten aan ontdekken. Ik vond het acteerwerk erg fijn om naar te kijken, waarbij vooral Cesar Ramos opvalt door zijn goede en enthousiaste spel. Ook de ontvoerde vrouwen/meisjes spelen erg overtuigend. Naast het goede acteerwerk weet de film een serieus en actueel onderwerp op een sterke manier naar voren te laten komen. De laatste enorm sterke eindscène van de film zei eigenlijk alles. Verder is de film erg strak geregisseerd en leverde de camera af en toe fraaie beelden af. Tel daarbij op dat de film bij vlagen best spannend was en je hebt in mijn ogen één van de beste films van 2007 te pakken. Toppertje!

4,5*

Regisseur John Landis weet met Trading Places in ieder geval een heerlijk jaren ’80 sfeertje te creëren.

Het concept is prima en wordt op een subtiele en vakkundige wijze uitgewerkt, waarbij de diverse sentimentele valkuilen mooi worden omzeild. Zowel Eddie Murphy als Dan Aykroyd behoren niet tot mij favoriete acteurs, maar hier doen ze het beiden erg goed. Naast hun goede rollen bevat trading Places nog diverse andere leuke personages, waarbij de Duke Brothers zeker niet onvermeld mogen blijven.

Het grappenniveau is goed en de films is soms lekker grof en verrassend. Daarnaast voelt het allemaal erg verfrissend aan en ondanks dat het allemaal wat te gemakkelijk eindigt, is het wel een film, waarbij ik de gehele speelduur met een glimlach naar zit te kijken. Trading Places heb ik overigens al diverse malen gezien, maar heeft nog altijd niet aan kracht ingeboet, blijft een grappige komedie en duidelijk één van de beteren in zijn genre.

Altijd leuk om weer een keertje voorbij te zien komen.

3,5*

Goede film met drie interessante verhalen over drugsproblemen. Michael Douglas en Don Cheadle zijn erg goed, maar Benicio del Toro steelt de show wat mij betreft. Toch af en toe te onsamenhangend om een echte topper te kunnen zijn.

3,5*

Aardige western dit.

Na Stagecoach is dit pas de tweede western die ik zie uit de jaren dertig. Waar eerst genoemde me tegenviel, viel deze film me alleszins mee.

John Wayne is hier nog erg jong en speelt zoals altijd behoorlijk degelijk. De film zelf is redelijk vlot. Het tempo van de film is hoog en er zit ook een hoop actie in verwerkt, die soms zelfs nog redelijk spectaculair is. Het moment dat men zich met paard en al van de rots in het water stort, zag er best spectaculair uit. Het verhaal zelf is ook wel aardig, al zie je de zogenaamde wending al redelijk snel aankomen. Aangezien de speelduur ook erg kort, is deze western eigenlijk ook al weer voorbij voor je er erg in hebt.

Ik ben niet weggeblazen door deze film, maar vond het allemaal niet slecht en heb me verder geen moment verveeld.

3,0*

Degelijke misdaadthriller met een aardig verhaal en redelijk sterk acteerwerk.

Denzel Washington zet altijd wel goede degelijke rollen neer, maar hier is hij echt heel goed. Hawke doet het aardig als het groentje naast hem, maar verbleekt enigszins naast Washington, al is het misschien ook niet de meest dankbare rol om te spelen.

Het verhaal is aardig en probeert de inhoud boven de actie te stellen. Dat werkt grotendeels erg goed. Washington is onvoorspelbaar en de film stelt soms moeilijke thema’s aan de orde. Toch gaat de film in de laatste twintig minuten redelijk de mist in. Ineens komen er behoorlijk wat clichés om de hoek kijken, lijkt de intelligentie van het script verdwenen en stopt men er ineens een hoop harde actie in. Jammer, want het voelt enigszins onlogisch en ook wat afgeraffeld aan.

Het is een kleine smet op een verder behoorlijk goede film, die verder fijn wegkijkt en dus prima acteerwerk biedt. Het kost de film een halve ster

3,0*

Door velen wordt Trainspotting gezien, als de beste film van Danny Boyle. Hoewel ik het een fijne regisseur vindt, die mooie eigenzinnige films maakt, vind ik Trainspotting misschien wel zijn minste film, al is dat nog altijd meer dan genoeg voor een voldoende. Zo goed is Boyle dan wel weer.

Er zitten een paar sterke scènes in. De zoekactie van de pillen in het toilet, en het moment met de dode baby, zijn erg sterk. Verder kijkt het allemaal erg gemakkelijk weg, maar omver geblazen werd ik nooit. Mc Gregor en Carlyle zijn degelijk, evenals de rest van de cast en zo valt in feite heel Trainspotting zo wel te omschrijven. Cinmatografisch is het niet onaardig, maar ook daarin heb ik Boyle het nog wel eens beter zien doen.

Wel goed is het dat Boyle gewoon de kijker de keuze laat, om voor of tegen drugs te zijn. Zo’n standpunt past hier wel. Al met al is het zeker niet onaardig, een enkele keer indrukwekkend en soms ook leuk, maar een echte topper zie ik er niet in.

3,0*

Het terrorisme is altijd een dankbaar onderwerp voor filmmakers en tevens eentje, waar best veel uit te halen is. Ik vond het idee om alles vanuit de terroristen te laten zien hier best goed gevonden. Het eerste uur werkt daarbij ook het best. Er zit daar nogal wat onvoorspelbaarheid in en het is interessant om te zien hoe de terroristen te werk gaan.

Don Cheadle speelt best goed, evenals Guy Pearce en de rest van de cast, die het allemaal niet slecht doen. Het probleem zit hem echter in de twist, die je vanwege de titel, al aan voelt komen. Het voelt nogal gemaakt aan daardoor en zorgt er tevens voor dat de spanning, voor over die er nog was, op een gegeven moment als sneeuw voor de zon verdwijnt. Wel is het te prijzen dat alles, ondanks de gebeurtenissen ten allen tijde geloofwaardig weet te blijven. Maar door de zwakkere tweede helft overtuigt het allemaal niet echt.

Aardig acteerwerk en een aardig verhaal blijken hier samen minder waard te zijn, dan de som der delen en dat is best jammer.

2,5*

Het kijkt allemaal erg lekker weg, maar verhaaltechnisch zit het net te eenvoudig in elkaar, om van een topper te kunnen spreken. Het scenario is niet bepaald origineel en de geoefende filmkijker zal waarschijnlijk niet verrast zijn.

Dat neemt niet weg dat Trance toch best de moeite waard is. Visueel ziet het er allemaal erg goed uit. De wisselende en lekker dynamische camerastijl, die Boyle ook in zijn andere films vaak gebruikt, werkt hier bijzonder goed. Die losse, luchtige stijl past vrij goed bij het verhaal en zorgt op een bepaalde manier voor veel ontspanning. Hetzelfde geldt voor de bijpassende soundtrack. Die is ook wel lekker, al is die op sommige momenten misschien iets te nadrukkelijk aanwezig.

Verder doen de acteurs het allemaal erg goed. James McAvoy speelt lekker losjes, Vincent Cassell zit lekker in zijn rol, maar de grootste verrassing is Rosario Dawson, die hier toch wel de show steelt en misschien wel haar meest gewaagde rol ooit speelt. Dat in combinatie met de flitsende montage, het lekkere tempo en de fijne stijl van Boyle, zorgt ervoor dat er meer dan genoeg te genieten valt. Als het verhaaltje iets minder gekunsteld was en iets beter uitgewerkt, had er zelfs nog wel een topscore in gezeten.

3,5*

Tegenvallende film, waar ik toch wel iets meer van had verwacht. Ik was van tevoren wel een beetje bekend met de Transformers. Ik heb vroeger wel eens een aflevering gezien en wist dus een klein beetje wat ik kon verwachten. Hoewel de Special Effects in deze film er op zich prima uitzien, weet de rest van de film mij eigenlijk niet te boeien. Ondanks de vele bekende namen is het acteerwerk matig, het verhaaltje erg simpel, mat en soms zelfs kinderachtig en zijn er ook nauwelijks leuke grappen te ontdekken. Een Anthony Anderson, die ik soms best grappig vind, loopt in deze film eigenlijk alleen maar irritant te doen. La Boeuf heeft op zich best potentie, maar acteert in deze film ook maar matig. Het einde was op zich nog het mooist en erg spectaculair, maar de enorm happy afloop was dan weer een teleurstelling. Voor mij persoonlijk toch wel Bay’s minste film tot nu toe.

Een kleine 2,0*

Bovenstaande quote is een gedeelte van mijn recensie over het vorige deel en dan met name mijn ergernissen daarover. Hoewel je het haast niet voor mogelijk houdt, is dit vierde deel op dat gebied nog erger. Het plot slaat werkelijk waar alles hier, is zo rommelig als wat en Bay leeft zich deze keer maar liefst 166 minuten!!!!! uit op de Transformers.

Ik heb hier werkelijk niets positiefs aan kunnen ontdekken. De personages zijn zo slap als het huisje van biggetje Knir. De oneliners zijn zo kinderlijk, dat het ergerlijk wordt. Ja het is hersenloos vermaak zal je zeggen, maar er is geen een opmerking die mij deed lachen. Ook de actie is vooral knallen, explosies en ga zo maar door, zoals we het van Bay gewend zijn.

Ik had niet gedacht dat het slechter kon worden dan het tweede deel, maar dit is toch echt het dieptepunt in de reeks. Wat mij betreft is het één van de slechtste reeksen ooit nu. Ik had even hoop, omdat Bay’s vorige film zowaar echt leuk was en wel goede humor bezat.

Dit was echter heel slecht en is dan ook met afstand de slechtste film van het jaar.

0,5*

Michael Bay is gek op explosies........................ maar ik niet.

Dat moet haast wel, want er is namelijk geen een film van hem waarin ze niet voorkomen en het lijkt wel of het er iedere film meer worden.

Hoewel dit derde deel in de reeks ook verre van goed is, vond ik het toch wel iets beter dan zijn voorganger. Gewoon vanwege het feit dat er wat minder ergernissen in deze film zaten, al bleven er nog genoeg over. De tijdsduur is nog langer. De humor is nog steeds stupide. Het plot is weer te onnozel voor woorden. Het Amerikaanse patriottisme viert weer hoogtij.

En ondanks die zware kritiekpunten is deze film dus iets beter te verteren dan zijn voorganger. De actie was op sommige momenten best wel aardig, al had ik het op een gegeven moment wel gehad met al die explosies. Vuurwerk interesseert mij ook niet zoveel en dit was op een gegeven moment niet veel anders. En hoewel de rol van Frances McDormand ook redelijk standaard was, heb ik toch een klein zwak voor haar.

Dat en het feit dat ik op een gegeven toch verbaast was dat de film voorbij was, doen ervoor zorgen dat deze film toch op een betere score uitkomt dan zijn voorganger. Desalniettemin blijft het allemaal redelijk bagger, zeker gezien het budget dat een man als Bay te besteden heeft.

1,5*

Deel 1 vond ik al niet veel bijzonders, maar dit is wel dramatisch zo slecht. Michael Bay is zo’n typisch voorbeeld van een regisseur, die denkt dat zijn films beter worden door ze langer te maken en vol te stoppen met actie, explosies, veel lawaai en jawel nog meer explosies. Een verhaal is er niet in te ontdekken eigenlijk. Nou ja, natuurlijk is dat er wel in te ontdekken, maar het is volkomen onlogisch en eigenlijk te stupide voor woorden.

Een volgende bron van ergernis waren de ontzettend slechte grappen in de film. Kinderhumor noem ik het, de pogingen om bij mij een glimlach teweeg te brengen. Die moeder aan de hash bijvoorbeeld.

Vaak ontzettend flauw dus en vaak ook op een ontzettend slechte manier gebracht. Het acteerwerk houdt ook niet echt over. Fox is een mooi vrouwtje, maar daar blijft het in deze film ook wel bij. LaBeouf vond ik in de eerste film die ik van hem zag veelbelovend, maar wordt in deze film ook meegezogen naar het ondermaatse en acteert echt slecht. Zelfs John Turturro, toch een soort held van mij dankzij enkele memorabele rollen, is ondermaats en is veels te overdreven in zijn rol.

Verder is de muziek erg bombastisch, zoals je bij films als deze kunt verwachten, maar ook dat beviel deze keer niet. Goed de actie is dan wel volop aanwezig. Dat verveelt op zich ook niet, al is het wel weer storend, dat de gevechten vaak onoverzichtelijk zijn en regelmatig enorm rommelig in beeld worden gebracht. Ook stoorde het enorm dat Bay weer eens moeten laten zien hoe top het Amerikaanse leger wel niet, zo van kijk ons eens goed zijn, wij zijn het grote Amerika en redden de wereld wel even.

[sarcasme]Gelukkig duurde de film niet al te lang.[/sarcasme] Oh nee wat zeg ik nu? Natuurlijk duurt de film veels te lang. 150 minuten is natuurlijk veels te lang voor een simpel actievehikel als deze. Zo nu ben ik wel klaar met schrijven. Deze film was voor mij een grote ergernis. De week is qua films voor mij sowieso al matig, maar nu ben ik er absoluut zeker van dat het dieptepunt bereikt is. Hoofd omhoog, vooruit kijken, positief blijven, verder gaan met leven en dit misbaksel snel vergeten.

0,5*

Vermakelijk vervolg, al vind ik het eerste deel nog wel ietsje beter. Het verhaaltje is simpel, maar dient slecht als kapstok om deze bij vlagen spectaculaire actiefilm aan op te hangen. De film is weer lekker stijlvol met Statham in pak en met dure Audi en de actiescenes zijn afwisselend en origineel genoeg om te boeien. Daarnaast is Statham weer even cool als altijd en kijkt het allemaal gewoon erg lekker weg.

3,0*

Toch wel weer een erg vermakelijk derde deel uit de reeks, al begint het allemaal wel voorspelbaar te worden, maar vervelen doet het allemaal zeker (nog) niet. het verhaaltje is simpel, maar Statham en een paar erg goede actiescenes maken veel goed. De achtervolging van de Mercedes op de Audi, het gevecht van Statham in de garage en de achtervolging van Statham op de bmx, waren toch wel erg goed. Daarnaast is Knepper gewoon een erg goede badguy en zorgt de zwarte Audi en de pakken die men draagt ervoor dat ook dit deel er weer stijlvol uitziet. Minpunt was toch wel de Oekrainse, die niet alleen slecht acteert, maar soms ook nog de nodige irritatie opwekte. In zijn geheel was het echter allemaal wel weer voldoende, al begint de rek er nu wel een beetje uit te raken. Velen hebben het hier trouwens over onze eigen Jeroen Krabbe, maar ik vond het veel leuker dat onze eigen Nederlandse wereldkampioen K1, Sem Schilt een klein rolletje in de film had.

3,0* nipt

Erg leuke vlotte en stijlvolle actiefilm en nog altijd één van de leukste waarin Statham de hoofdrol speelt.

De film neemt zichzelf gelukkig totaal niet serieus en dat moet je als kijker ook niet doen, want dan valt er meer dan genoeg te genieten. Statham speelt hier een uiterst charismatische rol en overtuigd zowel qua coolheid, evenals in de diverse actiescènes. De film heeft een hoog tempo en neemt af en toe James Bond een beetje op de hak. Vooral de scène waarbij een crimineel net door het deurgaatje kijkt, terwijl Statham de deur op dat moment intrapt, is erg goed.

Kortom een erg leuk filmpje dat mikt op het vermaak en niet veel meer wil zijn. Maar dat doet het wel erg goed en dat soort films zijn soms best lekker.

3,5*

Aardige film.

De film is eigenlijk op te delen in twee stukken. Het eerste gedeelte is er van spanning nog weinig te merken, maar leer je als kijker de personages goed kennen. Dat gedeelte is sfeervol en daarnaast blijft de film lange tijd redelijk mysterieus.

In het tweede gedeelte komt de spanning dan, die wel iets aanwezig is, maar niet zo groot is als gehoopt. Het acteerwerk is goed, al vond ik de rol van Jessie wat minder gespeeld door Emily Mortimer. Daarnaast was haar personage ook ietwat irritant. Kingsly en Harrelson deden het wat dat betreft een stuk beter.

De uiteindelijke afloop valt wat tegen, maar toch heb ik me op zich goed vermaakt, omdat Anderson het mysterie lang weet vast te houden. Geen toppertje, maar wel een vermakelijk filmpje.

3,0*

En weer een Buddies film gezien, die zeer matig is.

Vorige week was ik enigszins verrast door Air Buddies, die ook niet al te best was, maar in ieder geval eens lekker overdreven over de top ging waardoor het soms juist weer leuk werd. Die andere films missen dat tot nu toe en ook Treasure Buddies weet niet te overtuigen.

De hondjes zijn weer tam en er zitten totaal geen grappige figuren in de film. De CGI is soms redelijk en soms ook behoorlijk matig. Het verhaaltje is redelijk, maar de uitwerking matig. Spanning is e misschien voor de allerkleinsten, maar verder heeft de film niet veel te bieden.

1,0*

Prachtige sfeervolle avonturenfilm dat moet gezegd worden en wat bevallen de films waarin Bogart speelt me telkens toch weer goed. Op sommige punten zoals de ontmoetingen met de Indianen en enkele shootouts doet het een beetje aan een western denken, maar voor mij is dit een echte onvervalste avonturenfilm.

De cast is heerlijk op dreef met een Bogart nu eens in een niet zo zelfverzekerde rol en dat personage zet hij perfect neer. Je ziet hem naarmate de film vordert langzaam flippen en gek worden in het hoofd. Ook Tim Holt en Walter Huston spelen prima, waarvan die laatste me op de een of andere manier erg deed denken qua uiterlijk aan Harvey Keitel, maar dat terzijde. Verder bevat de film fijne, scherpe dialogen, leuke, soms erg cynische humor, soms best wat spanning en fantastische beelden van de mooie omgeving waar de film opgenomen is.

Verder wordt in deze film goed weergegeven wat hebzucht in combinatie met vermoeidheid met een mens kan doen. Ik vind dat erg realistisch weergegeven in deze film en fraai uitgedragen door de hoofdrolspelers. Verder is het einde meer dan subliem, met dat overdreven lachen om het weggewaaide goud, waar ze een half jaar voor gewerkt hebben, maar wat uiteindelijk dan in feite toch niet zoveel waard was, figuurlijk gesproken.

De film zit erg dicht tegen de maximum score aan.

Dikke 4,5*