Opinions

De Shaw Brothers studio hadden in de jaren zeventig succes met talloze kungfu-films, echter in de jaren tachtig nam de belangstelling voor dit soort traditionele kungfu af. In de hoop om toch weer succesvolle films te produceren, voegde ze fantasie, SF of horror-elementen en speciale effecten toe aan hun films. Dit leverde een stel vreemde films op! De film zet dan ook alle logica aan de kant om het verhaal te vertellen over twee weeskinderen die wraak willen nemen op de moordenaars van hun ouders, wat alleen kan worden bereikt door yin- en yang-zwaarden te verwerven. De actie is non-stop en over-de-top; indrukwekkend zwaardvechten en Wire fu, roze en blauwe tekenfilmgeesten, een gevecht met Chinese karakters, tekeningen die tot leven komen, een Engelssprekende mummie of een slangenbeetlaservinger niets is te gek! Er gebeurt veel, er zijn veel gekke speciale effecten die duidelijk een lager budget laten zien, maar zelfs met die paar kleine problemen is dit een heerlijke puinhoop van plezier!

Regisseur Andrea Arnold bekend van de sociaal-realistische films Red Road, Fish Tank en American Honey Die films gingen erbij mij in als koek. In deze film probeert ze het met haar kijk op Emily Brontë’s klassieke roman ‘Wuthering Heights’ Ze toont lef met haar aanpak en kiest niet voor de meest gangbare weg maar die lef pakte bij mij helemaal niet goed uit, waardoor de film een uitermate lange zit werd. De film is door het op ruwe platteland uit het begin van de negentiende eeuw te plaatsen, wel een stuk realistischer De omstandigheden zijn zwaar en deprimerend; er is continu regen, sneeuw of mist en de personages zitten vaak vol modder. Echter leent de ‘ouderwetse’ 4×3-formaat en het handheld camerawerk zich helemaal niet goed om dit verhaal te vertellen. De film komt in dit kleine formaat totaal niet tot zijn recht. Daarbij komt nog dat de volwassen acteurs de film niet kunnen dragen, Er is vooral gebrek aan chemie tussen deze volwassen Heathcliff en Catherine (wel een erg prachtige dame) De aandacht voor talloze beelden van de natuur of levenloze dieren (konijnen, honden, ganzen) vielen ook niet mee. Beetje saai waren die! Dapper om het anders te proberen, maar helaas pakt dat jammerlijk niet zo goed uit.

Ik kan er niets aan doen! Maar deze film is SUPER! Vanaf het begin wordt je meegesleurd in de zombie- apocalyps En dit gebeurd in het land van down-under. Veel gore,raken en hilarische opmerkingen en over de top karaters het kan niet op! En dit alles in een tempo of dat je een rit van een achtbaan zit. (zal ik de film daarom zo goed vinden omdat ik ook gek ben van kermissen en pretparken). Fantatische gevonden auto`s die niet meer rijden! Maar dat zombies (door waarschijnlijk rotting) gas uit stoten. En die dan te gebruiken. Heerlijk!!

In 2014 was het speelfilmdebuut 'Wyrmwood' van regisseur Kiah Roache-Turner en zijn broer Tristan (voor mij) één van de verrassingen van het jaar! Nu in 2021 (en na de niet-verwante, hoewel enorm vermakelijke Nekrotronic(2018) is er dan eindelijk het beloofde vervolg Door al die “Elevated horror” die je de laatste jaren ziet was het ook broodnodig! De film is misschien iets minder verassend maar bezit wel dezelfde heerlijke non-stop wervelwindactie, geluidseffecten, humor, en niet-zo-subtiel geweld. Kortom no-nonsense onzin!

Na de terugkeer Barry (Jay Gallagher) en zijn zus, de hybride-zombie Brooke (Bianca Bradey) maak je kennis met de nieuwe hoofdrolspeler Rhys (Luke McKenzie), niet heel toevallig de tweelingbroer van de kapitein uit de eerste film. Hij ontvoert routinematig mensen voor de in een geel hazmat-pak geklede Surgeon General, in ruil voor mysterieuze gele pillen die hem tegen infectie beschermen. Uiteraard volgt er een bloedige confrontaties. En ja de enige beschikbare bron van brandstof/stroomvoorziening komt nog steeds van de zombies!

De film weet ook een goed evenwicht te vinden tussen praktische make-up en protheses en computer gegenereerde graphics. En de laatste actiescène is iconisch, knap als je in het overvloedige aanbod van zombies iets bijna nieuw weet te brengen. (cyborg-zombies bestaan al in computerspellen maar aangestuurd door VR niet!) Het is het soort genrefilm dat geheel gaat voor plezier en fun en vereist niet veel hersenactiviteit. Voor mij is dit hersenloze zombie-entertainment direct ook een lekkere dikke middelvinger naar al die te zelfbewuste arty farty. Heerlijk moderne Ozploitatie!

Deze tv-film is een bewerking van een roman uit 1869 van J. Sheridan Le Fanu, een Ierse schrijver uit de Victoriaanse tijdperk die Gothic-verhalen, mysterie-romans, en horror-fictie schreef. Zijn bekendste werk is het verhaal over vrouwelijke vampier Carmilla (1872) De schrijver nam het verhaal van Charlotte Brontë 's Jane Eyre (1847) en bewerkte en breidde dit uit tot dit mysterie van Wyvern (1869).

Het verhaal is dat van een jonge vrouw in een griezelig oud herenhuis die bang is door een vreselijk familiegeheim. Een verhaal dat stamt uit het verleden, daarnaast vanuit Brontë 's verhaal ook wel bekend, dus kijkers verassen zal het niet gauw doen! Regisseur Alex Pillai voegt daarom veel opdoemende dreiging toe. Jump- scares van een vliegende kraai, kakkerlakken of de plotselinge verschijningen van de halfblinde, gestoorde Vrau. Maar verder is er alleen maar veel impliciet geweld.

Toch benadrukt de tv-film meer het realisme van de periode. In plaats van je op het puntje van je stoel te houden met horror, wiegt het je vaak terug op je kussen met gotische romantiek. Ondanks dat is het nog wel een stijlvolle tv-productie met een interessante cast, waaronder Naomi Watts, Iain Glen en de Britse acteerlegende Derek Jacobi. Tja als je zin hebt in gotische romantiek met een vleugje horror of een klein beetje griezelige reuring in een oud donker huis, kan er maar weinig mis gaan met deze stijlvolle tv-productie.