Log

vote posted

vote posted

vote posted

Vermakelijke film die floreert op donkere, soms absurde komedie, opvallende personages en een scenario geschreven door Anders Thomas Jensen (scrijf veel maar doet ook eigen films zoals; De Grønne Slagtere, Adams Æbler, Mænd & Høns, Retfærdighedens Ryttere en Den Sidste Viking) Deze film draait om twee broers die elkaar al jaren niet hebben gezien. Ze ontmoeten elkaar opnieuw wanneer de naïeve goedzak zijn criminele broer om hulp vraagt omdat hij spijt heeft van het verijdelen van een bankoverval. Wat volgt is een gekke brute gangster-film. Er gebeurt voortdurend iets en de acteurs/broers hebben perfecte chemie samen Sommige scènes, zoals de grote actiescène aan het einde van de film, zijn niet helmaal goed gemonteerd en je raakt het overzicht een beetje kwijt. Visueel is de film in een eenvoudige Europeese jaren '90 stijl maar het weet de energie succesvol over te brengen, en de korte speelduur (91 minuten) houdt het verhaal strak en voorkomt dat momenten slepen. Prima film dus! En in 2002 is e rook het vervolg Gamle Mænd i Nye Biler uitgekomen (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie with smoke on the poster)

vote changed, original voice was 1,5 stars

Verre van een geweldige film! Eigenlijk gewoon typische doorsnee bios-horrorvoer met tieners op de middelbare school. De vormgevenig en het idee van een oude Azteekse doodsfluit, was cool! Echter weten ze er niet heel bijzonders mee te doen... een demon die moord als de eerste de beste slasher-killer. Sommige moorden zijn misschien iets bloederiger voor een tienerhorror maar ja door de CGI zijn de sterfgevallen ook niet heel schokkend, eerder goedkoop en lachwekkend. Maar...in eerlijk is eerlijk er is tenminste bloed! Veel is er ook niet over de film te vertellen...oh de hoofdrol was Dafne Keen (uit Logan) te zien en in de credits is er nog een scène die hint op een vervolg. Maar tja dit vrij middelaatige niemanddalletje heeft dat niet perse nodig!

vote posted

Roemeense horrorfilm? Mysterie? Komedie over de bureaucratie na een dood? Neu...het is artistieke gebakken lucht...Een vrouw die noodgedwongen de verantwoordelijkheid op zich neemt om de begrafenis te regelen van een buurvrouw die ze nauwelijks kent. Het is vooral ergpretentieus! Natuurlijk is het langzaam opbouwend, opzettelijk vaag, worden er tussen de dialogen lange stiltes gehouden en is er uitgebreid gebruik van betekenisloze beelden. Het is gewoon wachten tot er iets zou gebeuren??? Maar nee Niets??? Het is gewoon zo traag tempo dat dit niet de moeite waard was om meer dan 100 minuten te kijken.

Snap die negatieve reacties over deze film helemaal niet. Ik ging er blanco in, wist alleen dat Maika Monroe (Longlegs, It Follows) en Helen Hunt (As Good as It Gets, What Women Want) erin speelde. En ach, de film weet niet helemaal te scoren, maar er zitten meerdere geweldige scènes in die bewijzen dat er talent en visie achter zit. Deze film doet dus veel goed. De cameravoering vanuit een meekijkend perspectief, de chemie tussen de acteurs, en actievollere scènes waren meer dan prima! Het sterkste punt van deze film is echter de acteerprestatie van Maika Monroe. Misschien iets te weinig ontwikkeling of karakterontwikkeling in haar rol. Niet dat we niet weten wat er aan de hand is; Ava dealt drugs en bij inval vlucht ze tevergeefs van de politie. Ava is net vrijgelaten uit de gevangenis, en is getuigen van de moord op haar broer. Ze moet wederom vluchten maar nu om in leven te blijven. En oké de film maakt soms wat vreemde keuzes (enkele flasbacks naar vroeger, familiair drama) waardoor het verhaal soms wat afremt. Maar slecht..? Tja het geduld van sommige kijkers..vond ik dit best een redelijk goede en sterke misdaadthriller !

vote posted

The future is autistic!

De film is niet goed, maar op zijn eigen, gekke manier ook niet zo ellendig. Wat je krijgt is een kleurrijke groep idioten die dan wel minder spieren hebben dan de eerste film maar veelal hetzelfde doen. Domme uitspraken, oneliners, Alien-wreedheid en hersenloos schieten alles voor overdreven entertainment. Men probeerde duidelijk de geest van de jaren 80 vast te leggen. Het resultaat is een twijfelachtig experiment dat jammerlijk faalde om beter te zijn, maar toch bezit het enige eigenzinnige charme. Zo is er het gewaagde idee dat autisme de volgende upgrade in de menselijke evolutie is en rare bedenksel dat een Predator zijn bepantsering niet meer nodig heeft door DNA-eigenschappen te implanteren. Het is qua plot niet heel logisch, de effecten zijn niet geweldig en alle perosonages balanceren op het randje van irritant. Het lijkt dus meer op alsof het gemaakt is voor het SyFy-kanaal. Alhoewel dat ook een beetje gek is want voor sommige landen moest de film juist gecensureerd worden door alle vloekwoorden en seksuele toespelingen en het bloed er digitaal uit gewist. Al met al is het... nog prima.(gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie featuring Jake Busey)

Een groepje mensen komt gevangen te zitten in een huis en kan geen kant op. Ze worden doorlopend aangevallen, maar ook van binnenuit groeien de spanningen...Dit is voor de duidelijkheid dus niet het plot van deze film maar van Night of the Living Dead (1968) Echter vervang de zombies voor een monster met vlijmscherpe tanden en je weet waar ze de inspiratie vandaan halen...Veder zijn alle dingen die je in andere films hebt gezien; vrienden die het bos ingaan, stranden in een hutje en het gebruikelijke gekibbel over wat het beste is om te doen. Er is bloed maar niet goed in beeld. Het creature-feature ontwerp was wel behoorlijk gaaf, het zijn praktische effecten en Keke Palmer levert een goede prestatie, het is kijkbaar maar het is niet genoeg om het clichématige verhaal hoger te waarderen. (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie featuring a rapper)

"Does Daddy need a cuddle?"

Wat als een vrouw een man was, de Babadook een Kraai, en de film horrorinvloeden bevatte maar geen horrorfilm was? Vreemd, maar extreem goed gedaan voor een metaforische rouwverhaallijn. Rouwen wordt vaak vermomd als vogels of vogelachtige wezens.Gebaseerd op een roman van ene Max Porter, plaatst dit verhaal je in het hoofd van een rouwende vader, een uitstekende prestatie van Benedict Cumberbatch, na het plotselinge verlies van zijn vrouw. Rouw als een levend, ademend wezen...ingesproken door David Thewlis, (Professor Lupos uit Harry Potter) Dit was best goed maar helaas zaten er van die lelijke zwarte banden op mij scherm die de film een halve punt kosten.

WOW nooit geweten dat de Nederlandse regisseur Ate de Jong (van "Een Vlucht Regenwulpen" (1981) tien jaar later ook dit fantatische werkje had gemaakt! Heb hier een geweldige tijd mee gehad. Het is een heel, heel losse bewerking van de Griekse mythe van Orpheus en Eurydice. Met ook een stel andere heerlijke knipogen naar de Griekse mythologie; een tankstation met zuilen, Medea die werkt in Pluto's diner, Styx Beer en een heerlijke claymation van Cerberus. Dus in deze film gebeurt het dat Charlie (Rob Lowe's broer Chad Lowe) naar de hel gaat om zijn geliefde Rachel (Kristy Swanson uit de Buffy the Vampire Slayer film) te vinden en haar te bevrijden van de hel-agent Bedlam (Jason Voorhees uit Friday the 13th 6, C.J. Graham) die haar mee nam...en nee het eindig niet zoals in de mythe! Er hangt in de film een Elm Street-sfeer wat achteraf niet verwonderlijk was want het is geschreven door Nightmare 4 (en de toekomstige L.A. Confidential) schrijver Brian Helgeland. De praktische effecten en het ontwerp van de wezens zijn wild, de toon is waanzinnig. En legio aan cameo's : Richard Farnsworth, Gilbert Gottfried, Lita Ford en de hele familie Stiller. Ja deze film is Wild en er is heel wat plezier te beleven voor voor B-filmliefhebbers. (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie with either "Heaven" or "Hell" in the title)

vote changed, original voice was 4,0 stars

Met een titel als "Llamageddon" verwacht ik natuurlijk geen "meesterwerk" .. maar dit blijft een nogal slappe kijkervaring...De film begint met goedkope animatie waarin lama's in ruimteschepen die eruitzien als paardentrailers met vleugels...opstijgen. Uiteraard landt er één op aarde en de film wordt live-action... met een lama met gloeiende rode ogen die nooit iets doet...en amateurs die in grappig bedoelde platvloerse sketches spelen. Tja dus de typische film met geen productiewaarden... Dus, hoewel de film eigenlijk precies doet wat je ervan zou verwachten, een stel idioten die doodgaan...door een lama, is het te goedkoop en amateuristisch om goed te zijn! Goede optie is om de aftiteling te kijken omdat de film gewoon opnieuw werd afgespeeld, maar dan op 10x snelheid. Oh... voor de liefhebbers in 2024 kwam er het vervolg Alpacalypse uit! (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie with a title that made you giggle, or at the very least smile)

Gaaf stukje van lowbudget maar creatief film maken. De film is misschien dan wel doe-het-zelf-spul maar met een vintage horror-sfeer, de acteerprestaties variëren van "goed genoeg" tot "best goed," en de special effecten brengen uitstekend over wat ze willen overbrengen. Wat betekent voldoende bloedvergieten! De toon is wat ongelijkmatig, echter het enthousiasme spat ervan af dus veel kan worden vergeven!

Actrice Adara Starr die Max speelt, is zo'n beetje de natte droom van elke muziek-liefhebber of platenverzamelaar. Een sprankelend meisje dat eveneens een vinylnerd is. Op een dag loopt er een man de platenzaak binnen waar Max werkt, met een zeldzame plaat van Pater Noster And The Mission Of Light. Max' baas staat niet toe dat zij het album uit de winkel koopt. Dus Max gaat op zoek en komt via een kringloopwinkel in contact met de band. Niet zomaar een band, maar een hippie-cultus. Gelukkig een cultus die meer lijkt 2000 Maniacs dan op Midsommar!

In een interview gaf de regisseur Christopher Bickel aan dat hij was geinspireerd door Father Yod & the Source Family - Wikipedia En zijn achtergrond in punkbands (hij heeft gespeeld met In/Humanity en Guyana Punchline en het soloproject Anakrid) draagt denk ik ook wel bij aan zijn DIY-filmmaken. Het laat in ieder geval zien hoe Christopher Bickel het beste uit een klein budget ($21.000 USD) kan halen De film is een oefening in vindingrijkheid en ziet er geweldig uit voor een undergroundfilm Als Lowbudget horror je ding is...heb je aan deze een zeer goede!

"Un Film de Bryan Fuller."

Hm, waarom raakte of pakte deze familiehorrorfilm me op één of andere manier minder...niet dat het nu een slechte film was! Maar er miste iets...? En dat terwijl ik, Bryan Fuller's, die hiermee zijn speelfilm-regiedebuut maakt, tv-werk erg graag ziet; van schrijfwerk voor Heroes-en- Star Trek-afleveringen, series "Pushing Daisies," ‘Dead Like Me’ ‘ en de eerste seizoenen van "Star Trek: Discovery" en "American Gods" en "Hannibal" (met de hoofdrolspeler van ook deze film, Mads Mikkelsen)

Enfin nu dus een speelfilm die er naar streeft om een "gezinsvriendelijke" horrorfilm te zijn. Met een prettig maf idee: wat als een meisje een huurmoordenaar inhuurt om het monster onder haar bed te doden? De chemie tussen Sophie Sloan en Mads Mikkelsen is duidelijk al een groot deel van wat de film laat werken. Soms voelt de film wat onhandig aan. De lange stille opbouw voor sfeer en meanderde middengedeelte voordat het allemaal wat steviger werd. De escalatie naar grotere actie is effectief maar de CGI verbreekt af en toe de betovering.

Er zijn momenten waarop het lijkt te denken dat het geniaalder is dan het is. Het is dus geen perfecte film. Wel een project met een heleboel visule invloeden die Fuller mixt tot zijn eigen de kenmerkende stijl. En ook al was het niet veel meer dan een leuke,met ruwe randjes, op kinderen gerichte genre-oefening, originaliteit telt ook! Solide eerste speelfilm maar als er een strakker tempo was geweest had het nog beter kunnen zijn.

Niks mis met deze Mexicaane horrorfilm! Heerlijk van die geïsoleerde vervallen en lege gebouwen zo laat op de avond. Een oververmoeide beveiligingsbeambte die iets probeert te verbergen, mag de nacht doorbrengen in het mortuarium met een lijk en wordt gekweld door schuldgevoel of....is het iets bovennantuurlijks? Oké er zijn ook betere te vinden (Malum (2023), Last Shift (2014), Nattevagten (1994) enz Wel een langzaam opbouwende film maar met een goede sfeer, tjonge heerlijk creepy die lange gang en dit werd versterkt door een prima audiodesign. Het is zeker vermakelijk genoeg en de schrikmomenten zijn redelijk goed. De studente is alleen dus heel veel dialoog is er niet. Wat de film niet helemaal goed lukt, is de emotionele achtergrond, er zijn teveel en vaak scènes waar het hoofdpersonage Brenda snottert of om haar moeder roept. Lag ook niet echt aan de actrice want Natalia Solián herkende ik van "Huesera: The Bone Woman", en ze is een prima actrice. De film is dus niet helemaal perfect, maar het is meer dan de moeite waard!

Deze southern gothic horrorfilm moet je bekijken voor wat het is: een low-budget film gemaakt door een beginnende regisseur en een aantal acteurs die voor het eerst acteren. Met die achtergrond was ik eigenlijk nog best onder de indruk van wat ze wel voor elkaar hebben gekregen. Helaas gaan er binnen de film en het script ook heel veel dingen minder goed! Scènes voelen soms meer aan elkaar geplakt waardoor het onsamenhangend werd, de uitleg is onhandig, soms wordt alles voorgekauwd, en de karakterontwikkeling voelt gehaast en slordig aan. Op het gebied van horror kiest de film voor wat ik de makkelijke weg; simpele schrikmomenten die niet het gewenste effect hebben. Enfin er is moeite in de film gestoken... maar alleen is het niet geslaagd om er iets beters van te maken!

Heerlijke sciencefiction / tijdreisfilm. Natuurlijk zijn films over parallelle universums niet heel nieuw meer, er zijn er genoeg maar deze was toch verrassend goed! Een groep vrienden vindt een spiegel waar je doorheen kunt lopen naar een parallelle realiteiten. Wat kan er misgaan? De film is wel iets meer geïnteresseerd in het sociologische aspect dan in het sciencefictionaspect. Dus meer de ethische conflicten en beslissingen die de personages moeten nemen. Echter zijn er voldoende leuke dingen met bloed of sci-fi en die elementen zijn geweldig. Het is misschien dan een kleinere productie maar wel één die erg leuke kijkervaring opleverde!

vote changed, original voice was 1,0 stars

Oké je krijgt geen baanbrekende horror, maar je bent ook niet gedoemd tot de zoveelste zwakke PG-13 slasher. Nu ben ik geen grote fan van found footage-horror maar als er goede schrikmomenten en praktische effecten zijn, kan ik best van de ruwere beelden genieten! Ondanks een korte speelduur van 80 minuten duurt het wel even om op gang te komen maar voor een film met een lager budget deed het best goed in aandacht vasthouden en met de rekwisieten en gore. Wat ook meespeelt is dat niet alles met shaky-camera beelden is gefilmd, er zijn ook beelden van vaste beveiligingscamera beelden, vlogbeelden en zelfs de Go-Pro POV bewegen niet heel overdreven hard. Regisseur, schrijver en acteur Andrew Bowser laat met deze film zien dat hij naast een grappige toch ook een donkerdere kant bezit. Het resultaat is een plezierige found footage-horrorin een uitvaartcentrum ! (keek deze film al op 11 februari 2026)

Waargebeurde gijzelingsincident van gijzelnemer Tony Kiritsis die in Indianapolis op 8 februari 1977, Richard O. Hall de zoon van zijn hypotheekadviseur voor 63 uur lang gegijzeld. De titel is een verwijzing naar draad die verbonden was met de trekker en de andere twee uiteinde waren verbonden met Halls en Kiritsis nek. Vrij rechttoe rechtaan maar door de messcherpe regie van regisseur Van Sant is het solide! Het helpt natuurlijk dat het redelijk maffe situatie is en dat het production design perfect de korrelige, analoge spanning van die tijdsperiode vangt, bijgestaan door natuurlijk de seventies soundtrack Wat daarnaast ook mee helpt, zijn de goede acteerprestaties van Bill Skarsard en Dacre Montgomery. Er is een kleine cameo van Al Pacino die al te lang duurt. De film vraagt niet om medelijden, noch verheerlijkt het waanzin maar lacht met de absurditeit van dit onrecht. Het is een langzaam opbouwende film die wisselt tussen moderne camera's, camera's uit de jaren 70 en nieuwsbeelden. Interessant true crime-verhaal van een regisseur die weet wat die doet.

Het is een waar genoegen om te zien hoe Ralph Fiennes zich uitstekend vermaakt in deze film met zijn vertolking van Dr. Ian Kelson. Maar afgezien van zijn acteerprestatie, een paar opvallende gore-momenten en de technische kwaliteiten van de film, laat het verhaal maar weinig indruk achter. Misschien is het zelfs geen eens horror/zombiefilm?

Sowieso zijn er hier minder geïnfecteerden, meer gedoe om de overlevenden. Het verhaal wisselt voortdurend tussen de dagelijkse bezigheden van Dr. Kelson en de activiteiten van de satanische groep Jimmy's die ook bekendstaan als "Fingers". Weet het inmiddels nu wel... mensen zijn gewelddadiger en wreder dan de geïnfecteerden.

De film blijft vrij klassiek in zijn ontwikkeling (inclusief de muziek) en biedt niet veel nieuws of het moet de soort gay-relatie zijn tussen de Kelson en Samson zijn...echter levert dat geen effectieve horrorfilm op. 28 Days Later en weeks hadden een invloedrijk nalatenschap, maar afgezien toegewijding en visueel vakmanschap weten de eerst twee 28 jaren enkel frustrerende ervaring te zijn.

Helaas zorgen het trage tempo, de doelloze personages en het onbevredigende einde ervoor dat het nooit heel boeiend wordt. Die hele 28-jaren later-serie is dan ook meer teleurstellende schoonfilmerij.

Een SyFy Channel-film gebaseerd op de Griekse mythologie. Oftewel de mythe van Bellerophon, waarin de held samen met het gevleugelde paard, Pegasus strijd tegen de Chimaera, een monster met de kop van een leeuw, het lijf van een geit en de staart van een slang. Echter....of ze hebben nog nooit van de mythologie gehoord of het budget was niet toereikend want nu krijg je een soort koning Arthur-sage verhaaltje...met Griekse kelding in een middeleeuwse setting...De film slaagt er helemaal niet in om overtuigen dat dit zich afspeelt in een Griekse fantasiesetting, vanwege de lage productiewaarde, en twijfelachtige CGI-effecten. Het moet gezegd worden dat de chimera wel aardig goed geanimeerd maar de pegasus is ongeveer 90% van de tijd gewoon een wit paard. Het acteerwerk in de film was halfslachtig, op zijn best houterig, en met zwakke dialogen net zoals de meeste (zwaard)gevechtsscènes ook zwak zijn. Tja het is zelf voor een standaard SyFy Channel-film, vol met zwakke CGI-effecten en een paar houterige acteurs, tegenvallend. (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie that has "versus" in the title)

vote changed, original voice was 3,5 stars

Hé weer eens een piratenfilm!! Het verhaal is enigszins formulematig,maar veel in deze film werkt; prima sfeer, solide enscenering en brute actiemomenten! Het zorgt ervoor dat de film de hele tijd vermaakt.Toch is er ook het gevoel dat hier meer mogelijk zou zijn geweest. Wat meer avontuurlijker en minder simpele actiefilm...De personages blijven nu wat oppervlakkig en sommige wendingen lijken voorspelbaar.Maar hoe dan ook wel een vermakelijke tijd!

Een Jason Statham-film Ditmaal niets met honing (The Beekeeper)...de beste man had hier zelfs geen baan...(A Working Man) tja...dan zetten we hem gewoon op de mooie locatie vaneen onbewoond, met de zee, een vuurtoren, en woeste Schotse kliffen...Ondanks het feit dat dit dus een film is die al zo vaak is gemaakt, wordt het wederom gedragen door een solide charismatisch Jason Statham! Een man met een verleden wordt plotseling opgejaagd en moet daarbij iemand beschermen...Een paar vermakelijke knok en schiet-actie, wat autoachtervolgingen verder en de kwaadaardige Bill Nighy is overwonnen! Een degelijke actiefilm, niets minder en niets meer.

Dit is de eerste Fantastic Fou-verfilmingen en officeel is deze superheldenfilm nooit-uitgebrachte!

De Duitse producent Bernd Eichinger (van ook de twee Fantastic Four uit 2005) wist de rechten voor drie jaar te krijgen voor een Fantastic Four-film. Echter waren er budgetzorgen (Het was een tijd waarin studio's nog bijna geld in een superheldenfilms staken, er zijn er dus ook niet veel, je had in 1989 Batman en The Punisher, lowbudget Captain America (1990), en vervolg Batman Returns (1992) dus een grootschalige productie werd lastig maar om de rechten te houden, werd besloten om een low-budget Fantastic Four-film samen met B-filmspecialist Roger Corman te maken. Goed de film is klaar en zal in première gaan waren het niet dat Marvel Studios andere plannen had en een deal sloot.

Er valt dus een hoop te zeggen over deze film maar een meesterwerk is het niet! Maar de film geeft wel veel plezier en probeert het verhaal te vertellen zo goed als dat kan. En het verteld tenminste wel het basisverhaal van Reed Richards (Mr. Fantastic , Ben Grimm (the Thing), Johnny Storm (Human Torch), Susan Storm (the Invisible Woman) en er is in ieder geval Victor Von Doom (Dr. Doom) in al zijn glorie! Veel van wat hun strips begin jaren negentig zo goed en gewild maakte! Regisseur Oley Sassone kiest ook voor een donkerdere toon die veel beter werkt!

Uiteindelijkwerd werd het een alledaagse B-Movie met voor nu ouderwets nostalgisch vermaak. Waarin je aan de sfeer en het enthousiasme voelt dat dit met een groot budget een topfilm voor het Marvel-label had kunnen zijn! Maat tja...als je niet de financiën hebt om een film van een half miljard dollar te maken, zorg dan als filmmaker dat je op zijn minst een film voor de fans weet te maken. Oh, zeker het is niet de beste stripboekfilm maar als je met charme en charisma uiteindelijk het gebrek aan budget kan compenseren, kan je spreken van een behoorlijk vermakelijk film! (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie that Roger Corman was an executive producer on)

Leuk weetje; de F4-cast van deze film heeft een cameo in Fantastic Four: First Steps (2025)

Namaakwerkje. Italiaanse cinema leende dikwijls schaamteloos namen of ideeën van grote films. ("mockbuster" voordat het überhaupt bestond) Deze is natuurljjk gmaakt om te profiteren van Ridley Scotts Alien (1979),maar dit zogenaamde vervolg bezit uiteraard niet het budget om iets groots te maken dus daarom heeft bijna niets met het origineel te maken! Echter Italiaanse namaakfilms weten gek genoeg vermakelijk te zijn en leveren regelmatig nog best indrukwekkende stunts en effecten af. Deze is daarop geen uitzondering. Alhoewel de film sleept zich zelfs bijna voort gedurende het grootste deel van de speelduur, tot een bloederige laatste 30-35 minuten. Veel scènes bestaan uit lange stilstaande shots en dialogen die het plot niet vooruit helpen. Maar de film is slim genoeg dus is er wel een enkele nare face-tearing eniets van naaktheid om je geïnteresseerd te houden. Als de groep vrienden (waaronder een helderziende!)op speleologie, de grot binnengaan begint de buitenaardse dreiging (een blauwe steen) wat vorm te krijgen en als die dan eindelijk aanvalt, gaat de film los op het bloed. Aan de ene kant is deze film cheesy, bloederig en slaat nergens op. Aan de andere kant is deze film traag, vol domme dialogen en is het Italiaanse namaak. (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a science fiction movie released in the 1980s)

vote posted

Tja, ik denk nog steeds (na drie films en één korte film) dat de Iraans-Amerikaanse regisseur Natasha Kermani zich met het verkeerde genre bezig houdt.Want hoewel de film er grotendeels goed uit ziet is het dankzij het camerawerk van cameravrouw Julia Swain dat deze film onheilspellender is, dan dat het eigenlijk in werkelijkheid is. Daarnaast is het verhaal gedeeltelijk geleend van Onibaba (1964)

Nu speelt het zich af in een onbenoemde oorlogsperiode in middeleeuws Engeland, mogelijk de Rozenoorlogen, waar de getrouwde vrouw Anne en haar schoonmoeder Morwen proberen te overleven, dat verandert met de terugkeer van Annes jeugdvriend Jago. Vanaf dit moment wordt de film een soort liefdesdriehoek...

Euh had de film niet een horror-aanduiding? Tja...er zijn misschien enkele vage angsten; voorkomend uit het beeld over dat vrouwen niet alleen kunnen leven, overleven, of bang zijn om in de steek gelaten te worden. En er gaat wat dreiging uit van een ridder op een wit paard maar horror, spanning of rillingen heb ik niet kunnen ontdekken.

Er zijn hier genoeg (semi)bekende acteurs, maar tussen de Game of Thrones-sterren Sophie Turner (Sansa Stark en ook producer van deze film) en Kit Harington (Jon Snow) bestaat maar weinig chemie. Terwijl dit de hoofdpersonages zijn, hierdoor overstijgt Marcia Gay Harden in volle Grande Dame Guignol-modus beide met gemak! Ook Laurence O'Fuarain (Seamus) als je die eindelijk ziet, doet het goed! En er is in een cameo van Brother Penros nog Jonathan Howard.

Om terug te komen op de horror...heel af en toe probeet men het wel met een cheesy cliche-jumpscares in droomsequenties. Maar dat maakt het geen goede horrorervaring! Doordat de film langzaam opbouwt werd he teen beetje een sleur. Maar het is niet een verschrikkelijke film (oeps die grap schreef zichzelf), het lijkt er alleen op dat de maker van de film geen idee had van wat ze wil.

Inmiddels mijn vierde film van deze regisseur en tja....het is nog steeds niet veel! Een meisje die getraumatiseerd is door een brand in haar huis en haar omgekomen ouders, logeert bij haar grootmoeder, die woont in het huis van Lewis Carroll, waarna ze vage en sinistere dingen ziet die verband houden met het verhaal van deze auteur. Nog een prima idee dat helaas door onkunde en ook budget niet goed uitpakte.Het raakt verhaaltechnisch volledig verloren wanneer het probeert "raadselachtig" te zijn, De film duurt maar één uur en 17 minuten, lekker kort maar eigenlijk is het nog traag en gebeurd er niet heel veel waardoor het alsnog een sleur werd! En als je bij scenes die bloed kunnen opleveren ook nog weg draait...Het is dus een slechte horrorfilm maar ergste van allemaal de beste film die tot nu van de regisseur heb gezien. (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie that has more 1/2 star ratings than any other rating on Letterboxd.

Niets baanbrekends, gewoon een prima Paraguayaanse found footage-film. Leuk om te kijken, goed gefilmd, redelijk geacteerd, een solide tempo en er is geen suggestie maar er is daadwerkelijk iets bovennatuurlijks! De locatie van het leegstaande landhuis met een nare geschiedenis werkte ook in het voordeel van de film en de spanning wordt goed opgebouwd, waarna het in de tweede helft meer losgaat! Het duurt wel even voordat de twee hoofdrolspelers in de villa belanden. Voor het zover is zie je wat onzin met live reacties van de chat (niet vertaald uit het Spaans) In het found footage-subgenre, wordt je overspoeld met slechte films, maar deze film van regisseur Hugo Cardozo was een solide werkje.(gekeken voor de Movie world challenge in mijn uppie)

Soms maakt het Lifetime-Network ook films met een wat sterkere inhoud, (geweld, naaktheid, vloekwoorden) meestal om aan de internationale markten te verkopen. Toch ging deze film in première op Lifetime-zender met succes! De film is niet slecht, maar het is overduidelijk een televisiefilm met maar een beperkt budget. Voor wie nog nooit heeft gehoord van Lizzie Borden, zij was een jonge vrouw uit de Amerikaanse staat Massachusetts die werd berecht en vrijgesproken van de bijlmoorden op haar vader en stiefmoeder. Maar zonder voorkennis van deze moorden is he took prima te volgen. Het grootste probleem van deze film is dat het een beetje lijkt te zweven tussen verschillende richtingen. Historische vertelling maar sommige details waren vaag of weggelaten. Een whodunnit maar ze gaan teveel uit dat Lizzie de werkelijke dader is. Tja het is dus erg vlak. De kostuums en decors lijken wel correct voor die periode, de prestaties van Christina Ricci en Clea DuVal zijn goed en de film bezit een behoorlijk grafische moord. Helaas is de rare keuze voor moderne rock en synthesizermuziek in de film erg storend. Enfin de film trok kijkers waarna men belsoot om ook de miniserie The Lizzie Borden Chronicles (2015) te maken, (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie that features a child actor all grown up)

Aardige onzin die zich enigszins onderscheidt door een bekendere cast. Was wel wat verrast om het DC Comics-logo aan het begin van de film te zien, maar dit blijkt gebaseerd op een graphic novel uitgeven door DC-Comics en het gaat dit keer eens niet om superhelden. Het plot zelf is redelijk standaard; tongue in cheek - plagerijtjes, "liefdesinteresse" gevechtsscènes, en een conclusie met een samenzwering van de overheid, alle gebruikelijke toeters en bellen dus. Ach er zijn zeker slechtere manieren om een avondj door te berengen.(gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie that has red lettering on the poster)

vote changed, original voice was 1,0 stars

vote changed, original voice was 1,0 stars

“Bruce Lee with boobs,”

Niet zo geweldig, wel ontzettend leuk! Deze ninties Actie B-film bezit genoeg grote explosies, rondborstige meisjes, boordevol bekende B-film koppen en bloed om er voldoende plezier aan te beleven. Een Miss Galaxy-schoonheidswedstrijd, er zijn nog zes mooie meisje over; waaronder mevrouw USA, met een vader die rijke senator is en niet wil dat er met zijn kleine meisje iets gebeurt. Tja niet meoilijk te raden wat er gaat gebeuren...want we kennen allemaal Die Hard (1988) wel!

Nu hebben de schruken niet gerekend op het meisje hhar bodyguard, die wordt gespeeld door de altijd dreigend ogende Robert Davi. En presentator van de verkiezing Shannon Tweed (je weet wie Shannon Tweed is als je de Playboy-magazines uit de jaren 80 of late night films van Cinemax uit de jaren 90 kent) in een solide John McClane-rol. Kortom een vermakelijke DTV-Die-Hard-kloon die op zekere hoogte prima werkte! (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a Shannon Tweed movie)

Dat deze film niet zo heel goed zal zijn had ik al verwacht. Wat kan je verwachten van een dodelijk moedernijlpaard die los gaat om haar jong te beschermen... Dus tja je heb dit belachelijk uitgangspunt....en dan neem je het allemaal heel serieus...Waarom? Middelmatige acteurs laten acteren? Tja dan laat het acteerwerk ook veel te wensen over. Je ziet de personages reageren op de sterfgevallen alsof het niets meer dan een klein ongemak is. Het is zelfs niet eens de slechtste film, het is allemaal gewoon zo vergeetbaar en goedkoop. Helaas weet je dat als die vreselijke computergegenereerd -nijlpaarden het hoogtepunt vormen van de film, het niet echt goed komt... (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie featuring an animal on the poster)

Een echt mooie, vakkundig gemaakte sciencefictionfilm. Hou wel van films die met een kleine cast in een kleine ruimte toch een spannende film weten maken. Drie astronauten op weg naar Saturnus om met een "Slingshot", naar de maan Titan te reizen krijgen te maken met enkele onvoorziene situaties die ze gespannen en de grip op de realiteit doet verliezen. De film ongelooflijk veel dingen goed! De prestaties van de drie bemanningsleden (Casey Affleck, Tomer Capone en Laurence Fishburne) zijn uitstekend. Er zijn een paar goede twists en er zijn zelf enkele scenes waar er bloed vloeit! Het enige wat de film anders had kunnen doen was het einde. Het had moeten stoppen, maar loopt nu nog evne door. Toch is het einde zo ook helemaal oké. Leuke en spannende verrassing.

Dit is zo'n film waarin, ook al is het hoofdpersonage compleet gek, je eigenlijk voor hem of haar juicht. Tienermeisjes en hun popidolen...ik ken dit idoliseren voor iemand niet echt...maar weet dat het vereren met een bijna grenzeloze toewijding wel vaker voorkomt. In deze film gaat het tienermeisje Rylee tot een verontrustend uiterste voor haar favoriete muzikant Payton. De film begint door het publiek Rylee te laten leren kennen; op school, de dood van haar moeder, de relatie met haar vader, een agent, met haar beste vriendin en haar crush op de leadzanger van de band Floorplan. Maar de vervolgens goedbedoelde "hulp"loopt compleet uit de hand.Het acteerwerk is goed, Sweetness Kate Hallett geeft haar personage een hart en ziel, het visuele aspect van de film is prima. Het is beetje een film die lijkt op de Blumhouse-producties. Niet mis met deze film dus...

Geen idee waarom dit eigenlijk zulke lage waarderingen krijg....? .(dit is heel wat beter dan die andere 2025-actiefilm met Beckinsale, dat gedrocht Stolen Girl) Natuurlijk is het niets bijzonders of nieuws. Toch vond ik het consequent leuk en lekker vlot. Het verhaal speelt zich af in een alternatief Londen, waar bendeleiders vechten om de controle over de stad. Ada heeft hier weinig mee te maken, totdat haar dochter wordt ontvoerd. Tja, Kate Beckinsale is gewoon leuk om te zien rondrennen met een machinegeweer. Let wel...rondrennen want hoewel ze er nog steeds goed uitziet (voor 52) zijn er ontzettend veel shots van achteren, wat sterk wijst op een stunt-dubbel! Ze hadden net zo goed Laura Vörtler, Beckinsales stuntdubbel, kunnen inhuren om de rol te spelen. En ook Lewis Tan krijgt momenten om te schitteren (bv een uitstekend magazijngevecht met gereedschap en een spijkerpistool).De regisseur, bekend van de One Shot-films met Scott Adkins, weet duidelijk hoe hij actie moet filmen. Oké misschien is het niet perfect maar ik vond dit toch erg leuk, ook omdat ik de kurkdroge Britse humor die door het hele verhaal heen werd verspreid, goed kon waarderen!

vote posted

Je zal toch denken....dat als je een remake of moderne versie van Shinkansen Daibakuha (1975) maakt met (vermoedelijk) meer budget en ditmaal wel medewerking van het treinbedrijf, er op zijn minst een gelijkwardige film zal uitrollen...Niet dus! De film is niet slecht, maar veel oppervlakkiger. Het verhaal heeft hetzelfde uitgangspunt, hoewel het afpersingsplot nu wel een twist kent, en krampachtig verwezen naar (ook met beelden) het vorige incident. De scenes die in devorige spanning opleverde (de explosie als het bewijs voor de bom, het overzetten van materiaal) komen in deze magrinaal terug. Helaas richt het zich meer op de gedienstigheid van het personeel en drama in de trein. Het resultaat een vrij gemakzuchtige opvolger die niet kan tippen aan de film uit '75 maar die net iets beter is dan de Amerikaanse tegenhanger met een bus.

Dit kan dan wel geen doorsnee film zijn maar van deze bewust ongepolijste AI-gegenereerde-onzin en spervuur aan Roemeense dialoog was ik eerlijk gezegd niet zo van onder de indruk. Het is heel moeilijk om naar te kijken (alles ziet er nogal goedkoop uit) en moeilijk om doorheen te komen (het duurt notabene 170 minuten) Geen Dracula-film...maar eigenlijk het verhaal van een Roemeense filmmaker die pogingen doet om een film te maken over Dracula (de Bram Stoker-vampier en de historische Vlad de Spietser) maar daar in faalt door zijn cynisme, luiheid en AI. Maar eerlijk gezegd schiet dit van acceptabel slecht (Een vampier met het gezicht van een Muppet) naar vulgair (fellatio's of een oogst van fallussen) het oppervlakkig bespotten.(een menigte letterlijk uit karton gesneden) tot intelligentere beschouwingen (verwijzingen naar Martin Heidegger, William Wordsworth,Ceausescu tot de gerontoloog Ana Aslan) Misschien dus meer een film die Roemenen aanspreek... geen idee1 En hoe moet je dit beoordelen? Dat is eveneens geen gemakkelijke vraag maar voor mij was Dracula door zijn speelduur en de vele dialogen niet echt geslaagd!

Help! I'm being raped by a clown!

Ik heb ontzettend veel plezier gehad met deze.clown-slasher! Een verjaardagsclown die terugkeert uit de dood om wraak te nemen op de tieners die zijn dood hebben veroorzaakt. En daarmee doet het eigenlijk precies wat ik in een slasherfilm wil zien. De hele film is bijna vreemd charmant, maar ook heerlijk grof in zijn grotesk geweldige special effecten. Ross Noble is perfect gecast als Stitches en brengt een werkelijk verwrongen, droogkomische moordenaar-clown over. De rest van de cast is ook best goed, maar het echte hoogtepunt is hoe op inventieve wijze de tieners worden vermoordt...met praktische effecten! Deze kwaadaardige clown is zo onderscheidend dat Stitches in de jaren 80 zeker een paar vervolgen zou hebben voortgebracht (wat een bedroevende zuinige ratings) en hij heeft een paar geweldige oneliners! De film is uit 2012 maar staat zoveel jaren later nog steeds als een huis, sterker doet het beter dan menig moderne film. Waarom ik dit niet veel eerder zag...geen idee?

Destijds waren Godzilla en Gamera een groot succes, deze film is een Koreaanse poging tot een Kaiju-film. Niet om mee te liften op het succes maar puur omdat de import en distributie van media uit Japan wegens de Japanse bezetting (1910-1945) verboden was. (In 2004 -2006 is het meeste opgeheven, en eind 2022 is alles afgeschaft) En gek genoeg is dit niet eens zo heel slecht ook! Een kernproef veroorzaakt een aardbeving die het hart van Korea treft. Uit de diepten van de planeet komt Yongary tevoorschijn, een groot beest dat honger heeft en verlangt naar benzine. Alle bekende clichés die je associeert met Kaiju-films uit de jalate ren 60 zijn aanwezig...veel ravage door het monster en militairen die een overvloed aan scènes verzorgen waarin ze het monster proberen te vernietigingen. Het monster is een beetje Godzilla-achtig,met gloeiende ogen en een gehoornde snuit. Ook bezit het verborgen talenten als het ademen van vuur, het schieten van lasers uit zijn neus en samen dansen op surfrock met een achtjarige jongen. De speciale effecten werden in drie maanden gerrealiseerd! Koreaanse kijkers die nog nooit een Japanse monsterfilm hadden gezien, zorgde voor een flinke opbrengst aan de kassa, wat ongetwijfeld ok wel logische was. De film met het monster "Yongary" is gelijkwaardig aan de Japanse kaiju-films uit die tijd—noch beter noch slechter. Nu wel wat ouderwets en Cheesy tot de laatste minuten! Ik hou er wel van! (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a horror movie from the 1960s)

Deze Arabisch-Roemeense dystopische toekomst survivalthriller is één van de eerste producties uit de Verenigde Arabische Emiraten. De film had voor mij een sterke Fallout-game vibe. In de post-apocalyptische setting is er een tekort aan voedsel en drinkwater, en de hoofdpersonen hebben hun toevlucht gevonden in een vervallen vliegtuigfabriek. Op een dag nemen ze twee vreemden op in hun groep, waardoor er wantrouwen en spanning ontstaan. Er volgt in deze grotendeels op één locatie opgenomen film, een dodelijk kat-en-muisspel waarbij personages één voor één bloederig worden uitgeschakeld. Het levert zowel een vermakkelijke film als een film met een politieke metafoor op. Is het een kat-en-muisspel of is het een strijd tussen het seculiere en het religieuze. Welke wereld wil je? Maar zelf zonder dat, biedt de film voldoede spanning en heelijke bloedvergietende kills. De film bezit verder een vrij snel tempo, ziet er professioneel uit en was verrassend, aangename en lovenswaardige Emiratische cinema (gekeken voor de Movie world challenge in mijn uppie)

Solide Israëlische misdaadthriller met enkele lachmomenten. Maar het voelt ook een beetje formulematig en de twist is nogal voorspelbaar. (doet denken aan Villeneuve's Prisoners ) Er zijn enkele martelscenes maar de opwinding of schok valt tegen. Kan ook niet eerlijk gezegd, als je halverwege het spanning op te bouwen stopt voor onserieuze komische moment. Uiteindelijk ishet een gepolijste thriller die wat wreedheid met niet altijd even soepele humor verweeft. Een prima film maar voor mij niet al te memorabele kijkervaring. (gekeken voor de Movie world challenge in mijn uppie)

vote changed, original voice was 2,5 stars

vote posted

vote changed, original voice was 2,5 stars

vote changed, original voice was 3,5 stars

Verrassende frisse, eigenzinnige en bruisende Scandinavische film. Het is een losse bewerking van de post-apocalyptische roman ' Gelehrtenrepublik' uit 1957 van de Duitse schrijver Arno Schmidt, maar combineert de dystopische setting met Lilja' Kågermans persoonlijke ervaringen als medewerker bij het mediabedrijf Vice Magazine. De film speelt zich af in een alternatief 2004 waarin de Koude Oorlog nooit echt is geëindigd en een nucleaire bom op Sovjet-Kazachstan is gevallen. Vier journalisten krijgen de kans om de site te bezoeken wat leidt tot een vreemd avontuur dat steeds vreemder wordt naarmate het vordert en uitmondt in een speelse surrealistische waanzin. Heerlijk bizar en heb me hier goed mee vermaakt

Over het geheel genomen was dit een degelijke, zij het enigszins onhandige, poging om iets anders te doen binnen het genre. Horrorfanaat gaat werken als schrikacteur bij een spookattractie van zijn neef in het bos annex begraafplaats van Indianen. Echter voordat je denk dat er hier één of ander maniak losloop die tieners vermoord....nup..want hoewel deze film goed is uitgewerkt, is er niet veel echt genre-materiaal te vinden. Het is dan ook meer een coming-of-age-verhaal over de gevaren van een te grote obsessie met horror in plaats van een slasherfilm. De horror die er was te zien kwam van verbeelding/ dagdromen van Zach, het hoofdpersonage, en uiteraard in de climax. Doordat het meer een drama-georiënteerde opzet had was het een heel ander soort film, op zich leuk om te zien, maar het mist het tempo en spanning die hoort bij het horrorgenre. Dat beïnvloed enigszins de waardering, hoewel het geen echt minpunt is.

Dit heeft vrijwel alle cheesy elementen die je je van een horrorfilm uit het begin van de jaren 80 kunt verwachten. Je krijg het Omen-achtige/ "Oh, nee! Mijn zoon is de duivel!"gemengd met een spraakzame subplot over de aartsengel Michael die is gereïncarneerd in het lichaam van een oude vrouw, en het wordt allemaal afgemaakt met wat vroege jaren 80 high school capriolen incusief de toen hippe muziek van o.a. Patti Smith, Talking Heads, Ramones, Boomtown Rats, The B-52' Er is veel visie, veel sfeer en persoonlijke ideeën. Maar het is te groot voor zijn budget. Hoe dan ook, de film is een beetje een mislukte film, het voelt alsof je door drie verschillende films zapt, maar beelden van een bizarre, homo-erotische douchescène, een dodgebalpotje, een doop die verandert in een bloedbad, een vrouwenhatende schoolpestkop die borsten krijgt, zombies die uit het graf komen en een heropvoering van Jezus' kruisiging, voorkomen dat het een totale tijdverspilling was.(gekeken voor de Movie world challenge in mijn uppie)

Heel geloofwaardig is deze film natuurlijk niet! (alleen al hoe krijg je zo'n groot zwembad leeg met slechts één kleine afvoerputje?) Hoe veel plezier je dus aan de film beleeft, lig er dus ook aan hoe ver je mee wilt gaan met het gedoe van een man en zijn vriendin die vast zitten in een leeg zwembad met een krokodil Opmerkelijk eraan is dat de filmmakers erin slaagden anderhalf uur speeltijd te vullen met slechts een simpel plot. Er zijn steeds weer onverwachte ontwikkelingen om de film op stoom te houden. Er zat een beetje humor in, ook een beetje romantiek, veel, heel veel, vergezochte dingen en domheden maar zonder al deze dingen hadden we geeneens verhaal gehad! De CGI-effecten van de krokodil zijn wat wankel, maar ook nog best prijzenswaardig. Dit is dus een prima vermakelijke één-locatie survivalfilm, als je op zoek bent naar wat niet te moeilijk kijkplezier. (gekeken voor de Movie world challenge in mijn uppie)

Meer van hetzelfde, maar helemaal niet zo goed. Het is een mengelmoes van kopieën van bekendere films; Jurassic Park-King Kong/Godzilla, enz. Bevat dus nog maar weinig eigen ideeën en blijkbaar had iemand het idee dat er grappen nodig waren...De special effecten waren wel goed. Maar de verhaallijn maar zo, zo. Tja er trekt wederom een trol naar een stad om daar ravvage aan te richten. Helaas weet men het uitgangspunt dus niet fris te houden. De eerste was prima, dit is echter een beetje een herhaling. Ach het was niet geweldig, maar ik kan met de Noorse versie van kaiju, nog wel iets van plezier hebben...(gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a sequel)

vote posted

vote changed, original voice was 4,0 stars

Na het sprookje Errementari (2017) en de Baskische folklore-stripverfilming Irati (2022) keert regisseur Paul Urkijo Alijo terug met de duistere fabel Gaua (nacht, in het Baskisch) die zich afspeelt in de zeventiende eeuw. Het verhaal volgt Kattalin (Yune Nogueiras), een vrouw die gevangen zit in een gewelddadig huwelijk, terwijl armoede en religieus fanatisme van de dorpelingen ook niet helpen. Wanhopig vergiftigt ze haar man en vlucht weg door het bos. Daar ontmoet ze drie vrouwen; Graxiana, Reme en Beltra die kleren wassen en dorpsroddels omzetten in horrorverhalen. Vanaf dat moment verweven realiteit en fantasie zich met elkaar...

Uitstekend verhaal waarin eigelijk verschillende verhalen worden verteld die met elkaar zijn verweven, en die zoveel meer zijn dan alleen horror. Baskische mythologie, over heksen, vrouwen die werden vervolgd, opgejaagd, gemarteld en verbrand omdat ze anders dachten, zelfstandig leefden of in de ogen van de kerk, "zondig " waren. Het is de tijd van de Spaanse inquisitie, die begon in 1478 en daarom werd de duisternis, in deze film verlicht door kampvuur, kaarsen of fakkels. Het geef dit soort films enorm veel meer sfeer mee! Daarnaast si deze film voor mij waar visueel spektakel.

De muziek en het geluid dompelen je verder volledig onder in de late middeleeuwse wereld. Maar ook de acteerprestaties en de decors en kostuums van de film zijn een lust voor het oog! De climax lijkt rechtstreeks een eerbetoon te zijn aan Goya's schilderijen waaronder natuurlijk "Heksensabbat" Ongeloofelijk mooi gefilmd en in vijf weken tijd opgenomen! Voor dit soort films met verhalen over Folklore, mythologie,legendes of volkscultuur ben ik altijd te porren en als het dan zo enorm goed wordt gedaan...wow. Dit is derde film van filmmaker Paul Urkijo Alijo en driemaal gaf ik minstens 4* Fantastische film dus!

De Adams-familie brengt al een tijdje in familei-verband uit. Die ondanks een klein budget geen slechte films zijn Ze zijn vakkundig en met liefde gemaakt en soms redelijk opvallend. Echter lijkt er in hun films geen enkele progressie meer te zitten. Daardoor voelt het stagnerend aan. Alsof je steeds dezelfde film opzet Dat werd me al direct duidlijk aan het begin als het meisje, die lijdt aan terminale kanker, haar vader mee naar een afgelegen hut in het bos van een heks neemt Je krijg dus wederom een trage film met een gevoel van onbehagen, sfeer en symboliek. Waarbij vader, dochter en moeder met dialogen (en camerawerk) te hard hun best doen om artistiek te zijn. Men gaat ook nu meer voor de emotionele vertelling en de horror komt op een laag pitje te staan. Flink irritant was ook het voortdurende overdub-geklets en het voordragen van poëzie over leven en dood van de heks Solveig.Is het de nieuwe hobby van Toby Poser? De muziek is van H6LLBND6R, de eigen band van de familie en hobbyproject van Zelda Adams. Tja, ik draag de familie Adams met wat zij doen, een warm hart toe maar de te artistieke visuals en minimale verhaal raken uitgewerkt of komen minder overuitgend over want dit werkte bij mij niet zo goed meer!

Argentijnse Thriller met enkele horror-elementen. De titel stelt in ieder geval niet teleur! Ex-man Pedro komt zijn ex-vrouw te hulp door voor zijn ex-schoonmoeder te zorgen die seniel is geworden. De escalatie kan natuurlijk niet uitblijven, en de richting die film uitgaat is duidelijk. Er zijn lichte Misery-vibes, dat gevoel gevangen te zitten in een situatie zonder uitweg, maar veel spanning levert deze film niet op.Hoewel de film dus vertrouwd, en enigszins veilig aanvoelt, bezit de film één grote troef; de Spaanse actrice Carmen Maura. Haar optreden als gekke oma is beheerst, ongemakkelijk, maar niet te overdreven. Op technisch vlak is op de film ook weinig aan te merken. Misschien dat dit komt omdat het medegeproduceerd werd door de Spaanse regisseur Juan Antonio Bayona (The Orphanage, The Impossible,A Monster Calls, Society of the Snow). Het is vermakelijk, maar het had wel wat uitbundiger gemogen!

Een degelijke Zwitserse indie-film. Die zichzelf misschien verkoopt als een genrefilm, maar het is meer sciencefictionfilm met dramatische elementen en een kein beetje wetenschappelijke waanzin.Voor wie zich afvraag wat de betekenis van de titel Cerebrum is, dit is het grootste deel van de menselijke hersenen. Wat er verder in het verhaal gebeurt is prima, maar verre van baanbrekend, en niet alles heeft een bevredigende verklaring. Het lage budget zit de visuele effecten in de weg, ook zijn er enkele nadelen vanwege de beperkingen van een personage dat grotendeels niet spreek,waardoor de film niet boven zijn middelmatigheid uitstijgt (gekeken voor de Movie world challenge in mijn uppie)

Eerlijk gezegd vond ik deze best goed! Tuurlijk er plekken waar je al eerder bent geweest, als je je horror kent. Maar voor een film met een lager budget doet het dit op best een slimme innovatieve manier. Het begint met een turfsteker die iets tegenkomt dat verdacht veel lijkt op een houten paal en vervolgens iets dat lijkt op de resten van een lichaam. Sommige zouden zeggen dat het een vampier was maar het is in Ierland dus kan het ook het wezen uit de Ierse legende van Abhartach zijn! Het lage budget helpt hierbij, omdat zo het wezen sterk op de achtergrond blijft. Wanneer de film zich verplaats naar Mark en Sarah wordt een 'overleef de nacht'-belegeringsfilm op één locatie. Alles op de boerderij is in het donker, wat logisch is want het kwaad oppereert ook vaak in het donker. Het gaf de filmmaker de kans om handig gebruik te maken van licht; door de ene personage de ander met een lamp haar te laten volgen, een aansteker of een fakkel. Terwijl soms het wezen opeens opdoemt. En het beste van allemaal? Niet met jumpscares of overmatig gebruik van harde muziek. Deze film is stil, en daar hou ik veel van. Aan het wankele camerawerk, alsof het een found footage-film was, moest wel even wennen maar daarna was opzet prima, daarnaast coole vampierlore, een eenvoudig uitgangspunt, dat goed werd uitgevoerd en een uitstekende final girl van Niamh Algar. Voor toch een erg Lekker filmpje! (gekeken voor de Movie world challenge in mijn uppie)

vote posted

Tsjechische horror-productie, die helaas niet zo goed uit de verf kwam. Het gerucht over dat Johann Faust een pact met de duivel had gelsote, groeide uit tot een legende, die vooral door het werk van Goethe bekend geworden is. Maar goed hij sloot dus een deal met de duivel Mephisto en nu honderden jaren later komt hij terug om de hel op aarde los te laten met als doel heeft: wraak nemen op Margaretha en ook Helena iis gereincarneerd. Dit klink als een ambiteus project, echter door geldgebrek leverde het j=helaas niet veel op. Het heeft een beetje stijl, een beetje inhoud, maar het eindproduct balanceert een beetje tussen praatige scènes en bloederige "coole" scènes. De film loopt een beetje langzaam en door meerdere verhaallijnen slaagde er ook niet in een goed tempo te behouden en de personages waren tamelijk oninteressant. En dat terwijl sommige dames redeljk wat onblote huid lieten zien. De film bezit een lowbudget-uiterlijk, maar soms is het eerlijk gezegd ook best leuk. (gekeken voor de Movie world challenge in mijn uppie)

Een Franse soort van buddyfilm, over twee broers en een zusje die te zien zijn in een gemakkelijk te volgen "wraak"-scenario zodat men gevechtsscènes en het achtervolging kan tonen. Het acteren was prima, de actie behoorlijk (al schiet de tegenpartij wel heel opvallend slecht!) Er is ook een eindcreditscène en in de aftiteling toont het cast-/crewfoto's uit hun jeugd. Al met al een sympathieke lichtvoetige effectieve actiekomedie. (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie with action as the only genre listed on Letterboxd)

Een korte film in het mockumentary-genre, aangevuld met wat found footage-beelden, over een man die het bos in gaat om een film te maken, maar zelf slachtoffer wordt van een beer. Het weer eens iets anders dan geesten, moordenaars of cryptiden. Maar net zoals meerdere andere fims in dit subgenre zijn de horrorscènes schaars. Welgetled is er één grafische scène waarin iemand door berenpoep kneed op zoek naar bewijs, Geen idee waarom....want een mobiele telefoon en een hele hand lig er naast...Gelukkig is het maar kort!

OMG...dit is zo'n no-budgetfilm waarin een groep vrienden of het lokale toneelgezelschap een film gaat maken. Maar kijk eens naar mijn waardering...die is best opvallend hoog! In het begin had ik dat ook echt niet gedacht! Maar zodra die Unicorn zich losmaakt van zijn draaimolen en op een razernij gaat...tjonge, deze was nog best bloederig! Een moordende eenhoorn die vervelende mensen bijlen in hoofd slaat, ninja-sterren in de rug werpt, hoofd doormidden snijdt, keelscheurt, pizzasnijders gebruikt en wow een smeltende laser-oogdood... en hij gaat nog van bil ook....oink. Ja als je vervelende typetjes van middelmatige acteurs kunt verdragen en het niet te serieus neemt, is best genieten. Evenredige delen tenenkrommend als ook geweldig! (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a Steve Rudzinski movie)

Tja, Herschell Gordon Lewis...de Godfather van de Gore, en de Meester in slechte films Soms bezitten zijn films wel boeiende ideeën die de film goed weet te verkopen. Van Two Thousand Maniacs, en The Wizard of Gore heb ik dan ook genoten en The Gore Gore Girls en Blood Feast vond ik ook wel oké; Echter bij vele andere films die ik van hem zag, zijn het gewoonweg onhandige of slechte films. Hier is de regie van Lewis zoals altijd zonder enige montage met scènes waarin mensen vaak iets onbelangrijks uitvoeren of gewoon wat praten aka houterig tekst opdreunen. Begeleid met opdringerige jazzmuziek. Het acteerwerk is belabberd. In het script worden talloze ideeën (sommige zijn best bizar) door elkaar gegooid maar er is geen budget...dus veel werkt er niet. Het plot had misschien interessant genoeg kunnen zijn, maar alles wordt op een tergend trage manier gepresenteerd. Er zijn ook een paar zij-plotjes die meer op opvulling lijken en er is zo goed als geen bloedvergieten. Geen goede film maar er zaten enkele vermakelijke momentjes in waardoor het kijkbaar was. En jaren later was er een filmdistributiebedrijf dat zichzelf de naam 'Something Weird' gaf, en die niet alleen de films van HGL uitbracht, maar ook van andere makers van goedkope exploitatiefilms. (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie directed by Herschell Gordon Lewis)

Een tubi original, ditmaal een bovennatuurlijke horrorfilm en ik vond dit helemaal niet slecht. Het is een beetje een mengelmoes van goede en minder goede elementen. Het verhaal is prima en de actrice die Sophie speelt is erg leuk en best goed. De Koreaanse achtergrond was ook zeker een goede meerwaarde maar kan niet zeggen dat er iets bijzonder eng of huiveringwekkend was. Het verhaal voelt ook een beetje vrij standaard aan. Het mindere van de film zit hem dus in de uitvoering. Maar uiteindelijk vond ik het wel een zeer aardige film.

Het is een langzaam opbouwende,ingetogen oorlogsfilm. Waarbij ik me afvraag hoe groot het budget zal zijn geweest...als je John Cusack, Mira Sorvino en Géza Röhrig (uit Saul fia) in je film heb? Enfin...aan de film te zien ook niet heel veel. Er was nogal wat dialoog en ook weinig spanning of actie. Wel was het een film met potentie. Intrigerend zijn de geschiedenis over de German American Bund en de pro-nazi-organisaties in de VS voor en tijdens de tweede Wereldoorlog wel, maar hier is de plotwending te makkelijk en wordt zelfs nadrukkelijk aangekondigd, het einde kwam ook niet goed over en de meeste acteurs hadden vrijwel geen chemie. Niet het slechtste wat ik ooit zag, er was leuk idee, maar de uitvoering had veel beter gekund... de vormgeving is wel mooi. Het was echter allemaal zo zonder spanning...

Niet eens zo slecht, tenminste voor een film van The Asylum. Een groep breekt in een kerk en raakt gevangen door een kwaadaardige aanwezigheid. Voor een stelletje Jezus-aanbidders begingen ze ook een hoop zonden. Het verhaal sleept zich een tijdje voort voordat ze een voor een kuch*kuch* een bloederig lot sterven. Ja er is wat bloed te zien, maar niet heel veel en de sterfgevallen worden niet eens allemaal door de Duivelse Non gepleegd. De plotwending was een onzinnig.Een echte Asylum-film dus, dat is zeker!

Niet zo gek of leuk als je zou verwachten van een "bulldozer wordt moordmachine door een begraven meteoriet", maar het was oké. Gemaakt voor de televisie als ABC Movie of the Week (1969-1978) Natuurlijk zou het beter zijn als het niet voor tv was gemaakt Dit belachelijke uitgangspunt vraag eigenlijk om iets wilds met mensen die werden platgedrukt. Niet om de middelbare mannen die met elkaar ruzieden op een bouwplaats op een eiland "voor de kust van Afrika" die er nu zijn te zien.Weet niet hoe de meeste van deze bouwvakkers er in slagen om door die grote, trage, logge, luidruchtige gele machine te worden gedood, maar goed, je kunt geen Killdozer hebben zonder wat te doden, toch? En ach het bezat een aardig tempo. Maar heel erg sterk was deze tv-film niet! (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie with an actor named Clint that does not have the last name Eastwood. Clint Walker)

Vind Thaise horrorfilm tussen het aanbod van Aziatische horrorfilm toch altijd wel opvallend goed en prettig (alhoewel er ook tegenvallers zijn! Dit was een bevredigend stukje pestkoppen krijgen een bovennatuurlijke vergelding .Leerlinge Ing is een "vieze noorderling" en overlevende van een eerdere tragedie waardoor ze naar een meisjes-heropvoedingsschool op een afgelegen eiland moet. Als nieuweling is ze het mikpunt van de poulaire meisjes maar wat haar kwelgeesten niet weten is dat ze beschermend wordt door een "peetmoedergeest"

Een film die losjes is gebaseerd op de Thaise legende van Mae Sue. En deze film geeft de voorkeur aan een langzaam opbouwende angst boven goedkope jumpscares maar bezit wel menig andere clichés uit het genre. De film laat ook spirituele gezangen horen, en elementen uit rituelen en gedoe om een beeldje zien, waardoor het een fijne mystieke sfeer krijg. Wel zijn Aziatische film vaak iets te lang, maar bij deze vond ik dat niet zo heel erg. Daarnaast is het einde ook verrasend en onverwacht. De meerdere meisjes deden het goed en het uiterlijk van het wezen werd goed benut wanneer het verschijnt .De folklore was interessant en werd bevredigend uitgewerkt, moet zeggen dit was wederom een fijne kijkervaring voor mij.

Even dacht ik dat ik zo'n grappig bedoelde Teen slasherfilm kreeg...gelukkig werd het wat anders! Van regisseur Erik Bloomquist verwachtte ik na drie fijne films ook wel iets meer. Olivia en Sophie komen in een bizarre situatie terecht bij een zelfontplooiingsgemeenschap van Jake Weber (Medium)Ondanks de sekte-achtige setting en een paar bloederige scènes hier en daar, is dit veel meer een ingetogen mysterieuze thriller dan horror. Dat komt omdat de film op het randje van de duistere en/of gevaarlijke kant balanceert maar die belofte nooit helemaal waar maakt. Het acteerwerk was goed en het verhaal had een leuke wending maar merkwaardig genoeg had het wel de potentie om veel verontrustender te zijn dan dat deze voorzichtige thriller uiteindelijk laat zien. Enfin rond het naar bovenaf want ik heb wel genoten maar het had allemaal wel wat wilder gemogen!

Filipijnse horrorfilm. Waarin gekwelde filmredacteur, Cyril samen met zijn dochter, Rhea, een verloren gewaande Filipijnse stille horrorfilm "Manananggal" uit 1927 probeert te restaureren. Deze film is fictie, maar er bestaat wel echt een verloren allereerste Filipijnse horrorfilm Manananggal (1927), geregisseerd door José Nepomuceno. Het ontwerp van het wezen hier is griezelig maar de film zelf wekt slechts een klein beetje angst op. Toch zijn er wel enkele memorabele scènes. Flashbacks spelen een rol in de ontwikkeling van het verhaal waardoor de verhaallijn soms verwarrend kan zijn. Het monster en de restauratie van de oude film maakten het, ondanks dat het allemaal wel wat beter had gekund, toch een redelijke kijkervaring.

Met The Block Island Sound (2020) lieten de McManus-broers al zien dat ze goede opvallende SF-films maakten. En dat zetten ze voort met dit behoorlijk stoere wraak verhaal Waarin een moeder naar parallelle universums reist om elke versie van de man die haar dochter vermoordde te doden. Een herkenbaar maar best origineel uitgangspunt. De twee hoofdrolspelers zijn geweldig, vooral samen, en tot het einde is het spannend. Dit soort verrassende kleine films is voor mij genieten geblazen Een erg gave sciencefiction- wraakthriller dus!

Rustig, Australisch post-apocalyptische roadtrip die zich meer focus op verlies dan op zombie-actie.Het is meer een beschouwend werkje dan pure horror Als een experimentele Amerikaanse kernbom per ongeluk ontploft boven Tasmanië gaat Daisy Ridley op zoek naar haar man in de quarantainezone. Knap dat men toch binnen het zombie genre nog iets weet toe te voegen. Want het was echt goed dat de zombies niet meteen vleesetende monsters waren, maar in eerste instantie een beetje menselijkheid vertoonden. En dat tanden geknars was best verontrustend! Ook waren de zombie-effecten gaaf! Misschien dat de rest een beetje cliche was geschreven en geen fan van het einde. Prima 90 minuten, simpel en vlot.

Ook al verzint de film niet echt iets nieuws (herinner u zich Cujo nog?) de aap veroorzaakt genoeg rommel om voor honderd procent vermakelijk te zijn. Hoewel de Primaat er soms misschien iets te menselijk uitziet, draagt het ook bij aan het gevaar wat er van hem uitgaat. En uiteraard maakt het bloederige geweld ook veel goed. Had geen reden tot klagen met deze moderne dierenhorror!

Dit is niet een campy film die je misschien verwacht aan de genre-aanduiding. Nee dit is veel serieuzer dan je doet vermoeden. Een grimmige misdaadfilm over de politie van Los Angeles gecombineerd met bloederige vampieren horror En er is zeker een leuk portie bloedvergieten en geweld! Daarnaast is de duistere setting in Los Angeles ook heerlijk. Wel kwam het scherpere, ambitieuzere idee dat net onder de oppervlakte schuilgaat helemaal niet uit de verf. (De dorst van de agenten naar geweld en controle is als een drug, net zoals bloed dat is voor vampieren) Subtiel is het nergens maar toch was het voor mij onmiskenbaar vermakelijk... Het voelt een beetje als de terugkeer van de direct-to-video actie horror uit de jaren 90 (zoiets als Full Eclipse(1993) Doordat er dingen uitgeprobeerd worden; bv. de scène met de bloedtanks, de warmtebeeldcamera of de hoeveelheid straattaal ziet de film we wat ruwer uit. Een B-film...ja idd maar, wat mensen vergeten, is dat de B staat voor minder budget en niet voor de kwaliteit. En die is hier gewoon goed! Geen film voor iedereen maar vond het een plezierige kijkervaring

Eigenlijk had ik helemaal geen hoge gverwachtingen van deze film. Jason Momoa en Dave Bautista zijn nu niet meteen acteurs waarbij ik denk ja die moet ik zien! En de meeste actiefilms moeten tegenwoordig blijkbaar Komedie bezitten maar daar zit helemaal niet op te wachten! Maar de chemie tussen Mamoa en Bautista werkte bovengemiddeld goed en overdreven actiescènes smaakte mij ook erg goed. Dus ja, een vermakelijke kijkervaring die doet denken aan buddy-actie uit eind jaren 80, begin jaren 90.

Het was niet uhhhh bijzonder goed, en er is een ronduit standaard script maar ik vond de laatste 30 minuten wel lekker... En aangezien mijn lage waardering voor vele andere Paul Feig- films was dit zelfs best behoorlijk. Misschien omdat dit een boek verfilming is? Het is dus niet helemaal vreselijk, maar ook hier weer verpestte de te lange speelduur véél. En het was erg... soapachtig. Amanda Seyfried en Sydney Sweeney deden het redelijk goed. Oh....en enkele naaktscène in een moderne bioscoopfilm is en blijft natuurlijk opvallend.... verder niet echt bijzonder

Traag, weinig lonend en had makkelijk korter gekund. De openingsscène bij het benzinestation trok me meteen aan, maar uiteindelijk begon de film lichtelijk te vervelen omdat het een eeuwigheid duurt voordat het zich ontwikkelt. . Wat ook niet meewerkt is dat plots blijkt dat studenten cassettebandjes met Armando's verhaal te zitten uitschrijven, het maakt de film onsamenhangend. Terwijl een film waarin het hoofdpersonage wordt achtervolgd door huurmoordenaars toch redelijk wat spanning had kunnen opleveren. Maar nee...de film dwaalt steeds maar af om het leven onder de dictatuur van het Braziliaanse regime van de jaren zeventig te laten zien. De cinematografie is goed, en zonder voorkennis lijkt het een plausibele weergave van Brazilië midden jaren 70. Niet alles is slecht: er zijn een paar scenes met dieren die voor opleving zorgen en naar het einde werd het spannender. Er zijn ook prima acteerprestaties en het is prachtig om naar te kijken, maar het duurde veeeeeel te lang en af en toe iets interessants is te weinig.… als verveling een film was, dan kwam dit denk ik in aanmerking. Niet verwonderlijk dus dat de filmprofessionals kwijlen over deze film. (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie you are expecting to loathe)

Verrassend degelijke bovennatuurlijke thriller met Ierse mythologie. Het special effecten-team haalt het maximale uit hun budget n de acteerprestaties zijn ook uitstekend. Als archeoloog met een geschorste rebelse dochter en een collega die haar werk dreigt te stelen, heeft Saffron Burrows al genoeg te verwerken en dan breekt er ook nog eens de Ierse godin van de oorlog Mórrígan los. Daarmee is het een veelbelovend mythologisch concept, maar blijft het net iets teveel bij de vertrouwde horrorelementen (bezetenheid, kwaadaardig demonisch wezen) De casting is goed, de regie beter dan verwacht en de spanning is hoog. en met een handvol schrikmomenten en praktische gore-effecten was dit toch zonder twijfel een aardige monsterfilm

Een griezelige en sfeervolle horrorfilm met folk-invloeden. De film, geregisseerd door Andrew Mudge, draait om een ​​moeder en zoon die door een mysterieuze kluizenaar worden ingehuurd om bomen te kappen op een afgelegen landgoed. Het komt wat langzaam op gang maar weet daarna voldoende mysterie op te wekken. Weljammer dat de oorsprong van de bovennatuurlijke horror dan weer uit verdriet en verlies moest komen. Het verhaal was wat rommelig maar een intrigerend script, sterke acteerprestaties, een passende geluidsontwerp maken het is zeker de moeite waard om te kijken.

Lauren LaVera, de hoofdrolspeler uit Terrifier, heeft in deze film wederom een vreselijke dag. Het is een film die beter wordt naarmate hij vordert, ook al blijven er wel enkele zwakke punten. In het eerste deel start het langzaam op door te laat zien hoe Paloma (Lauren LaVera) haar oplichterijen prima onder controle heeft, en toont het de gepassioneerde romance met haar geliefde Smith (Mia Healey). Als het losbarst is de gore effectief en van het praktische soort zonder overdreven te zijn. Vies, maar nooit zo onaangenaam vies dus. Regisseur Darren Lynn Bousman van meerdere SAW-films, staat aan roer maar dit is geen film met regelrechte martelporno. De film is ook niet perfect, het is niet moeilijk te voorspellen waar het naartoe gaat maar er valt wel voldoende te beleven en een prima wending aan het einde om het af te sluiten. Een prima degelijke kijkervaring.

Oké voor wat voor reden dan ook, wordt er in deze lowbudget rampenfilm van The Asylum, jaren later wederom een oceaanlijner gebouwd en noemen ze haar "Titanic II" (blijkbaar museumschip Queen Mary in Californië) Raad eens wat er daarna gebeurde....? Eerlijk gezegd... het is niet eens helemaal on-kijkbaar en vaak met onbedoeld amusant resultaat. Slechte CGI, halfslachtig acteerwerk en oppervlakkig uitgewerkte personages die vooral dienen om het plot van de ene crisis naar de andere te stuwen. De dialogen zijn vaak stijf, emotionele momenten komen zelden goed over en er is een gebrek aan logica. De man die het script schreef, de regie voerde, en zelf de hoofdrol speelt; heeft vermoedelijk de tijd van zijn leven omdat hij als miljardair gedurende de helft van de film met vrouwen aan zijn armen mg rondlopen! Het is absoluut geen goede film maar ook niet de slechtste.

Disney's eerste PG-geclassificeerde SF-films (door de woorden "hell" en "damn" te gebruiken) Een film eigenlijk voor volwassen maar het is niet iets om enthousiast over te worden. Oh, er zijn geweldige miniaturen, coole robots, lasergevechten, en domme metafysica. De special effects zijn geweldig, maar het verhaal over een gekke wetenschapper en kwaadaardige robots op een schijnbaar verlaten ruimtestation wordt niet zo goed verteld. Het is dan ook verbazingwekkend, dat ondanks een redelijk budget en het voor zijn leeftijd daardoor fantastisch uitziet, het resultaat een beetje waardeloos aanvoelt. Het acteerwerk is verder prima maar door de vele filosofische discussies krijg de eerste helft ongemakkelijk tempo en is het erg moeiijk om doorheen te komen. Het wordt daarna wel sterker en in het laatste halfuur ofzo is het genieten maar dan is er nog het vreemde Hemel & Hel-einde. Helaas niet zo heel goed....! (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie released in 1979)

vote changed, original voice was 3,0 stars

Een matige maar amusante low-budget "B" sciencefictionfilms uit de jaren vijftig. Na hun Marsmissie komen vier astronauten op weg terug naar de aarde in een ruimte-anomalie terecht. (Planet Of The Apes 1968 was er nog niet...) Ze landen op een post-apocalyptische Aarde bevolkt door mutante holbewoners en ondergrondszijn er jaloerse impotente nerds met rare hoofddeksels en schoonheden in korte jurkjes Een dystopie die wel wat doet denken aan Edgar Rice Burroughs' Opar-verhalen. Geweldige oude decors, kostuums en special effecten. Wel wat gedateerde meningen (tenminste dat hoop ik, al heb ik daar tegenwoordig mijn twijfels over?) en inconsequenties wie neemt er nu geweren en bijlen mee aan boord van een ruimtevaartuig? Weinig budget maar het is in Technicolor/Cinemascope-productie. De andere special effecten zijn wel beperkt: het raketschip bestaat bv. uit hergebruikte beelden uit 'Flight to Mars' (1951), en de 'climax' niet groots, met de klassieke "je hoeft alleen de leider te verslaan" uitvlucht. Maar ach had er nog best een leuke tijd mee! (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a 1950s science fiction movie)

vote posted

vote changed, original voice was 2,0 stars

vote changed, original voice was 3,0 stars

vote posted

vote posted

Hier nog zo'n eentje waar ik geen idee heb, waarom kijkers dit een laag cijfer geven (kom op zeg 3,7 op IDMB) want dit was helemaal zo verkeerd nog niet! Misschien omdat het niet duidelijk was dat het hier ging om een anthologiefilm van vijf filmpjes? Een verzameling niet-gerelateerde sciencefiction-shorts die allemaal al los beschikbaar waren...

Enfin het is dus een typische sci-fi anthologie, die een reeks korte, technologiegerichte verhalen biedt en zoals gebruikelijk is er kwaliteitsverschil en zal iedere kijker ook een eigen favoriet hebben maar over het algemeen waren deze filmpjes goed! De filmpjes zijn dus niet nieuw, maar is het eerdere werk van vier verschillende regisseurs die gebundeld werden

Het eerste filmpje is 'First Sight' (Short 2024) IDMB (7,5 op IDMB) van Andrew McGee Daten met slimme contactlenzen is niet handig als een hacker deze kan overnemen. Leuke binnenkomer, het verhaal is een beetje bekend terrein maar Elise Chappell en de uitwerking zijn doeltreffend

Het tweede filmpje is "The Edenbound" (Short 2024) - IMDb (6,1 op IDMB) eveneens van Andrew McGee. Te midden van een eindeloze planetaire oorlog wordt de loyaliteit van een piloot op de proef gesteld wanneer ze neerstort in vijandelijk gebied, waar ze een verwoestende keuze moet maken tussen plicht en mededogen. Er zijn maar weinig opties hoe dit afloopt en de uitdaging zit hem in het tot het laatste moment de kijker te laten raden. Ondanks budgetairre onvolkomenheden (CGI, Acteren) bevredigend genoeg!

Derde filmpje is "The Fore-men" (Short 2022) - IMDb (6,1 op IDMB) van Adrian Bobb. Twee mensen vechten om te overleven in een angstaanjagende nieuwe wereld waar dreigingen uit zowel het verleden als de toekomst tijd en ruimte hebben overstegen. Een interessant uitgangspunt met iets moeilijkere verhaallijn zodat het wat meer aandacht vraagt en waar ook niet alles wordt uitgelegd. De wezens die de hoofdpersonages zien zijn behoorlijk gaaf. Goede dingen dus...

Vierde filmpje is "Reclamation" (Short 2017) - IMDb (nog geen beoordeling op IDMB) van Alison Kohlhardt Een acht/negen jaar ouder filmpje... het universum gecontroleerd door de Weston Global Corporation. Cassie's vader, moeder en jongere zus worden door het bedrijf meegenomen als terugbetaling van schulden. Cassie wil een manier vinden om zich met haar familie te herenigen. Wel aardig plot maar het ziet er een beetje uit als een beginnend filmmaker.

Vijfde en tevens laatste filmpje is "Nothing" (Short 2022) - IMDb (5,7 op IDMB) van Théo Gottlieb Een astronaut die terugkeert van een meerjarige ruimtereis moet tijdens een hoorzitting haar reis evolueren, en/of ze spijt heeft dat dit haar leven heeft gekost....Goed gemaakt, ook prachtig om naar te kijken maar voelt tegelijkertijd als teveel en niet genoeg. Echter slecht was het zeker niet!

Het was jammer dat er geen wrap-around was. Nu was niets verbonden en zij het aparte segmenten die gewoon willekeurig achter elkaar waren geplaatst. Maar goed de vier verschillende filmmakers, hadden voldoende creatieve ideeën om mij met vijf filmpjes een leuke avond te bezorgen!

Een geweldige sfeervolle korte Britse Folk Horror! Een mix van Victoriaans mysterie, gotisch fantasie, vrouwelijke kracht en een flinke scheut horror! Had hier ook veel liever een lange speelfilm van gezien omdat het concept sterk genoeg was. Enfin de korte film doet fantastisch werk om een compleet verhaal in beperkte tijd samen te stellen. Geweldige decors, mooi gefilmd en onderliggende thema dat vrouwelijke artsen hun beroep vroeger verborgen hielden, gaf extra gewicht. Zeer goed gefilmd en mede door zijn spookachtige soundtrack, kostuumontwerp, cinematografie, het decorontwerp, de special effecten en historische setting was gewoon geweldig!

vote posted

vote posted