Log

Een behoorlijk degelijke bezetenheidsfilm. Had geen idee waar ik aan begon toen ik dit opzette maar... aangenaam verrast. Het neemt het bekende basisidee van een vervloekt artefact en weet er voldoende een eigen draai aan te geven om het nteressant te houden. Een jong stel erft een griezelig, vervallen huis van een familielid dat ze nauwelijks kenden, dit levert geheid problemen op want in een horrorfilm komt er nooit iets goeds voort uit het erven van een mysterieus oud huis. De demonenmythologie rondom het aangetroffen artefact geeft het verhaal ook net wat meer diepgang. De make-up en effecten zijn niet revolutionair, maar maken van het personage Brad met gele ogen wel aardig eng, Er is ook een behoorlijke hoeveelheid bloed en een aantal gruwelijke moorden te zien. De sfeer is sterk, de hoofdrolspelers spelen goed, de praktische make-up en gore zijn overtuigend, maar de bekende clichés zorgen ervoor dat de film niet hoger scoort, echter is er genoeg creativiteit en gruwelijk vermaak om het de moeite waard te maken.

Een leuke, spannende horrorfilm. op een klein budget. Best gaaf ook dat ze voor een one-take-stijl (zoals in films als; Russian Ark, Victoria Birdman en 1917) hebben gekozen. Interessant camerawerk dus...Een hospiceverpleegster en een "zieke"oude vrouw zijn de hoofdpersonen, verder een paar korte bezoekjes van een groepje mannen gedurende hun nacht samen. Het verhaal neemt de tijd,, suggereert wat, bouwt spanning op en laat de griezelige sfeer van dit knusse spookachtige huis volledig tot zijn recht komen.Het geluidsontwerp maakt het allemaal net iets griezeliger...kan bijna niet anders dan dat de kijker onder mij, de film heb zitten doorspoelen....Deze film laat je namelijk onddwalen in een donker landhuis tijdens een onweersbui, terwijl demonische krachten proberen je de rillingen bezorgen. CGI-vlammen aan het inde waren een misstap van een verer degelijke flm!

Tot nu toe is het allemaal maar wisselvallig die verhorrorisering van (sprookjes-) personages met verlopen auteursrechten. Winnie de Poeh, varkentje (Piglet), Bambi en Peter Pan en in bredere zin kun je daar nog aan toevoegen Popeye en de vroege Mickey Mouse Ze zijn niet bepaald een doorslaand succes. Deze horrorversies zijn te vaak slecht of in het beste geval middelmatig. Gek genoeg was Peter Pan daar een uitzondering op. En dan ook deze....welliswaar nog steeds van B-niveau maar met meer te bieden dan je zou verwachten. De film onderscheidt zich door de ouderwetse aanpak van de speciale effecten. De bloederige scènes bestaan ​​bijna uitsluitend uit praktische effecten en Pinocchio is een animatronic (te zien in de aftiteling met beelden van achter de schermen). Samen met de duistere rol van Geppetto, (door niemand minder dan horrorbekende Richard Brake) het achtergrondverhaal rond de afkomst van het hout en een aantal behoorlijk gestoorde in beeld zijnde kills was dit een indrukwekkende prestatie. En uiteraard extra punten voor Robert Englund die de stem van Cricket inspreekt. (let op die paar kleine Freddy-verwijzingen) Natuurlijk heeft het nog steeds zijn duidelijke gebreken maar als je, je praktische effecten toont, ben ik algauw helemaal om!

Eén van de talloze zombiefilms. In een post-apocalyptisch Australië wacht een vrouw, in een kleine groep overlevenden, tot haar vriend veilige huis terugkomt.Groep gaat weg, vriend komt maar te laat, en dan laat je een vreemde binnen en is het toekijken hoe het drama zich ontvouwt. Ach ja, het bekende cliché "de mens is de echte plaag", dat je in vrijwel elk zombieproject tegenkomt.! Alleen is deze versie is dat trager, werd er continu tijdgerekt en bevat een minimaal aantal aan geïnfecteerden. Wel was er een redelijk portie aan bloed. Ook een pluspunt is dat de Australische outback zich prima leent voor enkele mooi visueel plaatjes. Helaas is het uiteindelijk niets bijzonders aan deze film.

Volgens de Mexicaanse legende is de "Miringua" een wezen of geest die in de gedaante van een vrouw met haar blik en stem haar slachtoffers hypnotiseert en ze vervolgens in het meer laat verdrinken. Deze film legt kort die lokale folklore uit, introduceert daarna de inwoners van het dorpje en leer je over hun persoonlijke en dagelijkse problemen. Minpunt daarvan is, is dat de legende meer een excuus was om het verhaal te vertellen En niet iets dat centraal staat. De film slaagt er wel in om goede dingen, visueel en op het gebied van sfeer, te bereiken maar meanderd enkel door de verschillende verhalen. Desondanks is deze poging tot folk horror wel enigszins interssant om te kijken.

Een logische verklaring waarom ik deze Popeye-films kijk, is er niet. Oké, de eerste was zeker geen meesterwerk, maar een aardig vermakelijke B-film (bloed en naakt) En op de één of andere manier heb ik een zwak voor deze horror-vehikels waarvan de personages in het publieke domein zijn terechtgekomen.

Enfin nadat Popeye II: Returns had gekeken (die op YouTube is te vinden) Kwam aan het einde netjes; "wordt vervolgd" in beeld. Dus is het nu dan tijd voor de derde Britse slasherfilm in de Popeye-reeks.(niet verwarren met de Amerikaanse "Popeye The Slasher Man" of het Britse "Shiver Me Timbers") Zoals je zag in het tweede deel (en daarmee het eerste deel ondermijnt, typisch voor iets dat door ITN is uitgebracht) blijkt Popeye een genetisch gemodificeerde supersoldaat is die iedereen wil vermoorden.

Maar een plot is het nauwelijks nog te noemen en het is grotendeels hetzelfde als de vorige film; Popeye ontsnapt uit een militaire faciliteit en vermoord mensen. Maar deze keer eindigt de film met een waardeloos eind-gevecht. Helaas is ook deze vervolgfilm nogal braaf. De moorden zijn vrij matig, niet innovatief en buitenbeeld.

Tja, tenzij je net als mij, geen genoeg krijg van slechte films met figuren in het publieke domein, kun je deze film beter overslaan. Het is goedkoop, gelukkig wel kort, er zijn niet veel bloederige moorden, maar het is niet geheel onkijkbaar, maar wel tergend middelmatig. Tjonge, kan bijna niet geloven dat Popeye nu dood is. zal hij niet toch terugkomen in Popeye Resurrection (2026)

Hm...was er niet eens een film gemaakt over iemand die een B-film wilde maken, waarin vijandige aliens de aarde binnenvielen door zich te verstoppen in regendruppels? Het is he dan nu dus toch gelukt....Enfin dit gaat aanvankelijk over een doodgewone regenbui in Seattle, die opeens iets veel sinisterders blijkt te zijn. De onschuldige neerslag sluit blijkbaar iedereen op in hun huizen. Een film die tweeledig was waarbij het eerste gedeelte veel meer om de familiedynamiek in een crisis gaat dan om de aard van de crisis zelf. ... braaf en soms waren de situaties en de dialogen ook wel een beetje tenenkrommend. In het tweede gedeelte barst het Lovecraftiaanse CGI-spektakel meer los. Maar het frusterende aan deze film is dat je ergens het gevoel heb dat de logica niet klopt maar dat je ook niet helemaal weet waardoor...Ach het boodt redelijk genoeg entertainment voor een avondje film kijken.

Een teleurgestelde werknemer verandert met een virus de aanwezigen op een biotechnologieconferentie in slijmige telepathische zombies. Het zijn zeker niet dat plot en de meest interessante personages ter wereld waar deze film het van moet hebben, maar er zijn wel enkele nieuwe ideeën ('hivemind' 'theorie van de mier' en de 'Alpha') die iets weten toe te voegen aan uitgekauwde overvolle zombie-genre. Waardoor er dus een bepaalde creativiteit in zit, die de manier waarop de zombies werken en de hele dynamiek van overleven verandert. Het is helaas frustrerend dat dat het enige is en het gewoon te lang doorgaat...Hoelang zijn, op het raam met hun hoofd bonzende zombies eng? Combineer dit met een regie (de regisseur van Busanhaeng/Train to Busan) die helemaal niet bijzonder is, en je krijg een film die leuk is maar niets spectaculairs.

vote posted

De film handelt op een rustige spirituele manier over kwesties rond lichaamsbeeld, lichaamsdysmorfie, de bedriegelijkheid van sociale media en de moeilijke relatie tussen authenticiteit en "gefilterde realiteit." Een traag bewegende romance waarin de horror (op een emmer bloed na) ver te zoeken was. Of eigenlijk wilde men waarschijnlijk met deze film gewoon ASMR kant op? Aangezien de hele film is gevuld met irritant geluid, vooral dat gekras tijdens het bewerken van de foto's maar je hoort ook elke voetstap, computerklikken, vogels, kikkers, cicaden, kleding die schuurt, een stuk brood dat breekt...voor mij was het om gek van te worden... En als de bidsprinkhaan als metafoor was bedoeld dan lijkt die ook niet te werken. Een film die afwisselend afstandelijkheid en irritatie bij mij opwekte dus dduidelijk niet aan mij besteed! Vooruit in mijn waardering geef ik het, de voordeel van de twijfel...

vote changed, original voice was 3,5 stars

Gelukkig weet ook de filmmaatschappij soms dat het moet stoppen met iets dat gewoon niet goed is! Deze film moest een spin-off of derde deel in de M3GAN-francise worden. Echter nadat M3GAN 2.0 (2025) het financieel slecht deed in de bioscoop, (ook kritisch maar niet zo belangrijk) besloot Universal dat deze serie nergens heen zou gaan, De geplande bioscooprelease wrd gecanceld en dit werd gedropt als VOD-release.

Na het kijken van deze film kan ik alleen maar concluderen dat het een zeer wijselijke keuze was om ermee te stoppen. Dit is één van de meest, voorspelbare horrorfilm over een AI die op hol slaat,. Het kopieert domweg elke andere film uit dit genre en doet dit ongeïnspireerd, en voegt helemaal niets, creatiefs of onderscheidends toe. Alles wat je van een "slechte seksbot" zou verwachten, gebeurt precies zoals je verwacht.

Hoewel dat op zich nog een redelijke film had kunnen opleveren, is het ook absurd oppervlakkig, oderwets en... tja, gewoonweg dom. De makers kozen er voor om de hoofdpersonen programmeurs/codeerders te maken die in dienst zijn van het bedrijf dat de Soulm8te-code ontwikkelt. David herschrijft zelf die code maar waarom een bange reactie op een feit dat de AI zich anders gedraagt ​​zoals verwacht. Deed hij zelf niet deze verandering..? Maar nee de film gaat enkel alleen voor Robotica is ENG!

Lily Sullivan schittert maar daar blijft het eigenlijk bij. Het kunstmatige gedrag van Lily Sullivans acteerprestatie is dus verreweg het beste aan deze film. En ik geef wat krediet voor de ontblote borsten aan het begin en de dood van de man wiens taak het was om de op hol geslagen Soulm8te op te halen.Gezien hoe braaf en voorspelbaar de rest is. M3GAN 2.0 (2025) bleef ondanks al zijn gebreken nog leuk, Soulm8te een zinloze herhaling. Waarvan het ontzettend makkelijk te begrijpen is, waarom Universal de stekker eruit trok.

Nog een verfilming van een (voor mij) niet heel bekende horror-videogame (Exit 8, The Mortuary Assistant) Deze speelt zich af in een Konbini een soort Japanse 7-Eleven. Kende dit bronmateriaal niet, maar de film zelf bevat een flink aantal sterke schrikmomenten en schuwt hij de bloederige scènes niet. De openingsscènes werken een beetje desoriënterend. Daarna schakelt het naar conventionelere beelden in de winkel waar vreemde ontmoetingen en gebeurtenissen gebeuren en een detective die een onderzoek start naar een moord in de kleder van de winkel.De film bevat opvallend goede/mooie beelden, interessant camerawerk, met POV-shots en snelle camerabewegingen en op één of andere manier was de setting van de gemakswinkel best griezelig. Ja, regisseur Jiro Nagae (die al een flink ouvre heeft van horrorfilms) bewandelt misschien de bekende paden van de Japanse horror maar doet dit wel opvallend goed!

vote posted

Wat een creatieve low-budget productie! Kan niet teveel zeggen over het plot, omdat het cruciaal is om niets te verklappen! De eerste helft is in ieder geval spannend, wanneer de gewonde vrouw wakker wordt in een rijdende camper en alleen kan communiceren via een luidspreker, samen met haar probeer je te achterhalen wat er aan de hand is.... De tweede helft biedt deze antwoorden...Nu ben ik mits goed uitgevoerd, gek op films die zich afspelen op één locatie, met één personage en niet weet wat er aan de hand is. Dus deze film waar de claustrofobische omgeving van de trailer-caravan een belangrijk onderdeel van wat dit zo spannend maakt, is voor een groot deel ook gewoon mijn ding! Een aantal prachtige stilistische hoogstandjes (de flashbacks waarin herinneringen worden vermengd met de caravan) en intrigerende personages (Dakota Gorman is een geweldige om naar te kijken) deden de rest! Niet altijd even consistent, maar bij vlagen ontwapenend, verrassend ontroerend, onrustbarend, onvoorspelbaar en met een krachtige slotscène. Echter is dit echt een pareltje!

Kan niet ontkennen dat dit eruitziet als een tv-productie inclusief de dramatiek en het camera-en- acteerwerk. De eerste helft miste ook spanning en tempo...Aan de andere kant kan ik ook niet ontkennen dat ik niet de hele tijd geïnteresseerd bleef door de richting die het verhaal plotseling opging, en ik heb zeker genoten van het bizarre, rare maar leuke wending die erin het derde deel was te zien. Het begint als een rustig, sfeervol verhaal over rouw, waarin Ellen Hershbergen zich na de dood van haar moeder terugtrekt in een dorp op het platteland om haar getroubleerde, mysterieuze neef in huis te nemen. Naarmate de film voortkabbelt gebeuren er vreemde verschijnselen totdat het zich begeeft op het bovennatuurlijke vlak.Tegen het einde werden zomaar opeens drie nieuwe, cruciale personages geïntroduceerd om een ​​exorcisme uit te voeren. Het is dus best leuk mede omdat je niet echt weet waar het naartoe gaat. Carla Gugino is natuurlijk ook een geweldige actrice! In ieder geval beter dan ik had verwacht en stelde zeker niet teleur.

vote changed, original voice was 1,5 stars

Na de reeks azijnzeikers, doorbreek ik dit want dit was gewoon een prima indie-horrorfilm. Het is misschien geen meesterwerk, maar het weet wat het is en doet dit prima. Regisseur Spider One, de frontman van de nu-metal rockgroep Powerman 5000 en het jongere broertje van muzikant en filmmaker Rob Zombie is geen onbekende in het horrorgenre. Hij werkt al meerdere jaren gestaag aan een opvallend horror-oeuvre. Dit is alweer zijn derde (of vierde maar zijn eerste was een Anthologiefilm) op rij. Het is een slasherfilm maar net even anders... een scenarioschrijver verwart zijn script met de werkelijkheid waardoor de seriemoordenaar tot leven komt of toch niet..? Het uitgangspunt is op zich niet nieuw. Er zijn al talloze verhalen waarin een horrorschrijver de realiteit in twijfel trekt maar de uitvoering is scherp genoeg om de kijker geboeid te houden. Bij een slasher is een herkenbare moordenaar ook een must en de kolossale maniak van 1,95 meter in een oversized babymasker en een rompertje is zeker memorabel! Andere must is dat een slasherfilm zich niet inhoudt.Ook daarin levert de film voldoende om te genieten; de moorden zijn wreed, het geweld is meedogenloos en de special effects zijn uitstekend. Oh en actrice, verloofde van regisseur en frontvrouw van Knee High Fox, Krisy (Krsy) Fox doet het uitermate goed! Hoewel ik het centrale concept niet baanbrekend zou noemen, slaagt de Spider One's met een sterke focus op praktische effecten, memorabele beelden en een slasher-schurk.

De reeks films die postnatale zwangerschap-depressie binnen het horror/thriller-genre verkennen is lang...In de nieuwste probeert regisseur Hanna Bergholm (van het thematisch verwante Pahanhautoja, Hatching(2022)zich te onderscheiden door de Noorse folk-horror richting in te slaan. Saga (Seidi Haarla) en Jon (Rupert Grint) verhuizen naar haar afgelegen Finse ouderlijke huis maar de omliggende bossen herbergen een duister, oud Noordse folkloregeheim. Deze film kan denk ik alleen maar door een vrouwelijke regisseur worden gemaakt. Het gaat vol voor de metafoor over de moeilijkheden en stress van een kersverse moeder voor het krijgen en zorgen voor een baby. Een film die je meer ongemakkelijk maakt vanwege wat ze emotioneel suggereren dan vanwege de horror zelf. En steeds maar weer nieuwe situaties creëert om aan te tonen dat moederschap zwaar is. Waarom zag trouwens niemand dat die verdomde baby geen mens was..? De meest indruk maakt Seidi Haarla. Een groot deel van de film werkt dankzij haar, omdat ze erin slaagt een mengeling van kwetsbaarheid, frustratie en wanhoop over te brengen. Tja het had misschien wat beter geweest als er enkele boomtrollen uit het bos waren gelopen. Echter was het niet zo'n film...

Standaard Taiwanese horrorfilm. Domweg de doorsnee Aziatische mix van bovennatuurlijke horror, zwangerschapshormonen, familiedrama en iets langer durend dan nodig.; Gelukkig gezinnetje, de vrouw is zwanger die te maken krijgen met een bezeten object in de vorm van een kleipop. Zodra het op gang komt, weet het een beetje spanning op te bouwen met talismannen, rituelen en sjamannen. De film had wat meer entertainmentwaarde doordat het folklore verbindt met de hedendaagse technologie van een VR-game. De acteerprestaties zijn voldoende om de film kijkbaar te houden en de spanning werkt hier en daar wel, maar het bereikt nooit het niveau van iets huiveringwekkend. Alles eindig dramtische en braafjes met een einde die niet had misstaan in een Black Mirror-aflevering maar dat verpest de kijkervaring niet volledig. Niets baanbrekend maar het was oké!

Tja....een soort halmark/lifetime horrorfilm. Deze film was echt waardeloos. Het verhaal slaat nergens op en pas aan het einde is er iets wat je misschien als eng kan bestempelen... Chlöe Bailey die ook één of ander zangeresje blijkt te zijn, is in deze film een getalenteerde violiste, die na een one-night-stand, een baantje krijg bij een rijk gezin om de dochter pianoles te geven maar wat blijkt vaderlief was degene waar ze het seksuele avontuurtje mee had...en ze is niet de enige....Wat het masker ermee te maken? Geen idee maar denk dat dit dreigend had moeten zijn, maar snapte er verder ook niet veel van. Er is geen horror of thriller, gewoon een traag drama met wat meer ontblote huid (wel steeds beschaafd) dan gewoonlijk. De plotwendingen zijn voorspelbaar. Er was ook geen enkele reden waarom deze film twee uur zou moeten duren. De film was nergens maar de moeite waard. In één woord; verschrikkelijk...!

Goede hedendaagse slasherfilm. Gelukig niet zo'n hap-slik-weg tienerslasher maar eentje die de fans van de klassieke slasherfilms graag willen zien. Gefilmd op 16mm om eruit te zien als een oude korrelige Grindhouse-film. Regisseur Rod Blackhurst bewerkte zijn 4 minuten-korte film Babygirl uit 2022 tot een speelfilm. Max Lindsey, een professioneel worstelaar, levert een voortreffelijke intimiderende prestatie als Dolly. En er zijn ook veel praktische effecten en bloederige scènes. Het beetje verhaal wat er is, is simpel. Maar ja wie kijk een slasherfilm voor zijn verhaal? Uiteraard is er met bord "Hooper Mines" (er is nog een bord met een andere verwijzing) ook een eerbetoon aan Tobe Hooper, de regisseur van de film The Texas Chain Saw Massacre uit 1974. De film is wel opgedeeld in hoofdstukken, wat voor mij niet had gehoeven. Maar wat was dit ontzettend leuke, bloederige en lekkere korte slasherfilm. Nu hopen dat Dolly terugkomt voor een vervolg!

Met de Evil Dead-franchise kun je eigenlijk weinig doen mensen raken deadite-bezeten en dat is het...toch denk ik dat dit de meest consequente franchise is die er bestaat. (Zelfs Evil Dead (2013) wat ik de minste film vind, was nog niet zo heel slecht) Op één of andere manier lukt het Raimi en co de laatste jaren, om steeds opkomend talent dat ze nog wil bewijzen te strikken. Of komt het dat Europese filmmakers zijn? Was het in "Rise" de Ierse filmmaker Lee Cronin, is het nu met "Burn" de beurt aan de Franse Sébastien Vaniček (Vermines, een van de betere films van 2023/24)

Het plot is tja...niet heel goed, maar ach...het is enkel een kapstok naar..., de mythologie is bekend en de setting is wederom een hutje (welliswaar van villa-proporties) in het bos. Daarnaast zijn sommige scenes ook niet echt orgineel. De regisseur kent zijn klassiekers en stopt hommages aan andere fims erin. (Braindead, Salem's Lot) Maar er zaten ook een paar ongelooflijke eigen shots in, zoals de auto-sequentie, en de badkamer-sequentie.


Niet erg origineel dus maar de regiekeuzes maken dat de film van topniveau, is en heel erg generiek...Alles aan de regiekeuzes (de mise-in-scène en camerawerk, de kadrering, het gebruik van inserts!, de montage, tempo en toon, de acteurs, het gore en geweld) creëert een echt speciale, bedwelmende, met horror gevulde en gespannen sfeer... Met 110 minuten onophoudelijke gore die ondersteunt wordt door fantatische camerawerk was dit een heerlijk stukje film! Nu al benieuwd ofdat Amerikaanse regisseur Francis Galluppi (The Last Stop in Yuma County 2023) met de prequel "Wrath" in 2028 ook weet te verrassen....

Ergens in dit idee schuilt er misschien een leukere film? Karl (Clay Elliott) en Miles (Cameron Fife) gaan naar de afgelegen geërfde hut van oma nadat Karls mislukte huwelijkaanzoek op internet is belachelijk ordt gemaakt. De blokhut bevat echter een portaal die het einde van de wereld zou kunnen inluiden. De film is op zijn best als die wereld achter het portaal zich manifesteert.Helaas is het komische wat flauw. Maar ach er waren genoeg prima effecten en beelden, zeker gezien het lage budget. Dus nog best een vermakelijke film om te kijken mede doordat de twee hoofdrolspelers een goede chemie hebben.

“It’s not God. Or the Devil. It’s just the randomness of a world without either.”

Dit was een best oké film! In wezen is het een gemiddeld spookhuis-bezetenen-verhaal opgebouwd rond oud kwaad dat zich over de jaren steeds weer herpakt,met wat generatie-trauma eronder. Het voelt soms wat traag aan, maar het verweven van het rattenvanger-verhaal en hoe het zich in het einde ontvouwt waren best oké. Het is geen heruitvinding van het wiel, maar het is wel goed geacteerd, weet het mysterie mooi voort te houden, houdt zich misschien wel iets te vaak bezig met geloof maar ik vind eerlijk gezegd dat het veel beter is dan velen het toedichten. Wel jammer van de neppe computergegenereerd ratten maar heb dit jaar zeker al ergere dingen gezien!

"No one reads an HOA-contract from start to finish"

Het is overduidelijk een low-budgetfilm maar tjonge dit was toch wel erg leuk! Vanaf het moment dat het getrouwde stel Lucas en Jenny hun intrek nemen in een huis in een voorstedelijke wijk en de voorzitter van de Vereniging van Eigenaren voor de deur staat is het smullen. Natuurlijk klopt er iets niet als ze worden uitgenodigd voor een "equinoxfeestje". De film heeft een specifiek soort droge humor, die natuurlijk niet iedereen zal aanspreken, maar kijkers die dit kunnen waarderen, zullen zich zeker vermaken. De komische camp-sfeer wordt versterkt door de beelden en geluiden. de meeste personages zijn karikaturen maar de acteerprestatieszijn goed. De muziek past in elke scène ook goed. Het portaal en alles wat eruit komt, wordt tot leven gebracht met een combinatie van CGI en praktische effecten. De CGI zijn soms een beetje kitscherig, maar dat past wel bij de toon van de film. Ja deze flinke dosis humor en bloedvergieten kon ik goed waarderen, zeker ook omdat het maar een korte speelduur van 74 minuten bevat!

De derde film die ik van regisseur Brad Watson ziet, en één ding is zeker hij maakt geen echte slechte films! Alleen zijn ze ook niet opvallend of effectief genoeg om meer te zijn. Dit is een dystopische horrorfilm, waar om een of andere onduidelijke reden, een ziekte rondwaart die alleen meisjes dragen... en daarom door de wereld worden gedood. Het nieuwe meisje, Rose, komt aan bij een opvanghuis/schuilplaats. Dit zorgt voor spanningen binnen de groep.De productie ziet er degelijk uit en ondanks de beperkte cast voelt het nooit leeg aan. Wat minder was dat, de dystopie en eveneens de horrorelementen gereduceerd worden tot achtergrond. In plaats daarvan lag de focus bij een groepje meisjes, pestgedrag en manipulatie. Het tempo lag wat laag, maar de visuele vormgeving was mooi. Het is zo'n film die redelijk tot goed is maar die door iets te voor de hand liggend te zijn, snel weer vergeten zal zijn...

Deze film is helemaal zo slecht niet! Het heeft een sterke jaren 90-direct-to-dvd thriller vibe, het soort Mysterie-thriller waar je 's avonds laat per toeval op stuit en die je uiteindelijk wel helemaal uitkijkt. Een gevangene krijg verlof en verdwijnt spoorloos, waardoor rechercheur Frank Morley van het Bureau of Corrections naar Seneca Ridge afreis. En die gevangenissetting levert met zijn vervallen gangen, verroeste deuren en het constante gevoel van institutioneel verval een werkelijk griezelige sfeer op. Het mysterie zelf onthult steeds net precies genoeg informatie om je aan het raden te houden, zonder dat alles te snel te duidelijk wordt..De cast is ook behoorlijk goed, Mena Suvari, Michael Kelly, Dennis Haysbert draaien ook best al een tijdje mee! Ja dit was een degelijke gevangenisthriller (warom sommige sites dit een horror-tag geven?) met een fantastische setting, niet te moeilijke ontknoping en een sterke hoofdrolspeler, kortom een prettige film om te kijken.

vote changed, original voice was 5,0 stars

Oef, dit viel vies tegen! Het plot is niet bijzonder. De opzet is een vrij rechttoe rechtaan komedie met "spookhuis met een duister verleden". Een jonge filmmaker en zijn crew gaan naar een spookhuis voor een seance en komen daar vast te zitten met een stel spookkinderen. Er is vrijwel niets dat echt verrast. Oké het afgehakte hoofd was nog wel aardig...Sterker, deze film zou zelfs een PG-13-rating kunnen krijgen, afgezien dat het taalgebruik en het gebruik van wat drugs. De humor is wisselvallig. Lin Shaye mocht een verwende, egocentrische trut spelen die krijg wat ze verdiend maar eerlijk gezegd was dit nogal irritant. De film heeft daarnaast ook nog Bill Moseley, hijn was verder oké! Met ongeveer 98 minuten is de film niet extreem lang, maar het begon op den duur toch te slepen. Niet veel kijkplezier hier dus te vinden maar als je kijk, blijf ook even hangen tot na de aftiteling, Dan zie je nog de filmografie van The Grog, compleet met posters. Ik zou er best een paar willen zien.

vote changed, original voice was 3,0 stars

vote changed, original voice was 3,5 stars

YES dit was ontzettend vermakelijk en verfrissend. Eerlijk gezegd was ik verbaasd dat het zo verschrikkelijk goed werkt! Probeer wel zo min mogelijk te lezen over deze film! Het is voldoende om te weten dat het over een loser gaat die alles weet over zoutwatervissen, helaas niets over vrouwen en dan een gewonde hulpeloze dame redt. Het geheel houdt stand dankzij de vreemd perfecte chemie tussen Johnny Pemberton en Avery Potemri. De film is ook veel donkerder en spannender dan zijn felgekleurde Florida-achtergrond doet vermoeden. Het is prachtig gefilmd, scherp gemonteerd, een beetje bloederig, en de praktische effecten en het monsterontwerp zijn ongelooflijk goed gedaan. Voeg daar een eclectische, vreemd bevredigende score aan toe, geschreven door de regisseur zelf, en je krijgt een gave indie-verrassing.

vote posted

Kan niet zeggen of het behoorlijk slecht is of dat ik niet de beoogde doelgroep ben...De personages zijn niet echt sympathiek, er is maar weinig plot (hoe "feestmeisjes" door mannen worden behandeld, en hoe de zorgen van vrouwen vaak genegeerd worden) en wanneer de actie eindelijk in de laatste 15-20 minuten arriveert is het maar mja...Kortom een middelmatige wraakthriller die wordt gehinderd door een trage start, een paar echt te lange en repetitieve feestscènes en een drugstrip/hallucinatie die behoorlijk eentonig was. Uiteindelijk laat het veel te wensen over. Visueel slecht is het niet maar het blijft oppervlakkig en laat totaal geen impact achter!

vote posted

vote posted

Zucht... wat een beoordeling weer voor een debuut-lowbudgetfilm, maar films met minder budget zijn niet per se slecht! Het betekent dat soms niet alles lukt, en sommige ideeën minder goed kunnen worden uitgewerkt. Rian checkt in, in een afgelegen motel in de hoop zijn nieuwste horrorroman af te maken. Dan beginnen de moorden die hij uiteindelijk op papier zet om hem heen te gebeuren. Deze horrorfilm had daarmee best een sterk uitgangspunt, behoorlijk plezierige cinematografie, de acteerprestaties waren ook prima en de praktische effecten zijn heerlijk gemeen, met doorgesneden kelen, exploderende ogen en genoeg bloed om van te smullen

Een Amazon Original-blockbuster ofzo...? Over een man die vast zit in de ruimte en een rots ontmoet. Oké als je er een zak met geld tegen aan gooit zijn de visuele effecten wel goed. Kan je ook een A-list acteur als Ryan Gosling inhuren.Maar waarom is deze film zo populair,...? Is het omdat het begrijpelijk is gemaaakt voor mensen, die liever op een telefoon hangen en dit op de achtergrond kunnen volgen ..? Eerlijk is eerlijk het begon nog als een middelmatige aardige film. Niet echt geweldig, maar acceptabel genoeg en dan realiseer je eigen dat... er nog een heel uur te gaan was...Oef. Het werd uiteinelijk een veel te flauwe film. Met scènes op aarde die niets toevoegen aan het verhaal...en dienen als opvulling voor de speelduur van 2,5 uur Met als dieptepunt een scene met Sandra Hüller (geen slechte actrice) die één of ander tenenkrommend liedje gaat karaoke... Uiteindelijk is het een soort wegwerp Interstellar van Temu.

vote changed, original voice was 3,5 stars

Nu het Amerikaanse ministerie van Defensie 162 geheime overheidsdocumenten over zogenaamde Unidentified Anomalous Phenomena (UAP), beter bekend als UFO’s publiceerde, keert ook Spielberg terug met 'Iets met buitenaardse wezens' De regiseeur wentelt (net als veel vakgenoten uit zijn tijd) zich met zijn laatste films om in nostalgie. Zodoende leent hij er vrolijk oplos; Close Encounters of the Third Kind (1977), The Day the Earth Stood Still (1951, Starman (1984) Contact (1997) en klein beetje Arrival (2016), Men in Black (1997) en Independence Day (1996) waar Spielberg ouderwetse spionage-actiethriller-elementen, wat zogenaamde geheime Alien-beelden en CGI-dieren aan toevoegt. Deze film is in zekere zin net als Spielbergs twee laatste films...films met een groot "Hé, herrinner je dit nog? Dat was leuk, hè? Oh, ik weet het nog, Steven want dat waren goede films...dit is helaas meer een goede vergeetbare mijmering van wat ooit was.

vote posted

vote posted

vote changed, original voice was 3,5 stars

Met een budget van 150 miljoen dollar is deze de duurste film ooit geproduceerd in Saoedi-Arabië. De film handelt over de aanloop en de uiteindelijk pre-islamitische veldslag bij Dhu Qar tussen Arabische stammen en het Perzische Sasanidische Rijk.(een keerpunt in de geschiedenis van de Perzische heerschappij) Volgens wikipedia zijn er twee versies van deze veldslag waarbij het hier gebruikte verhaal de meest fantasierijker en minder betrouwbaarder wordt beschouwd.

Het begint met de vlucht van Lakhmidische koning Numan (Ghassan Massoud) en de mooie prinses Hind (Aiysha Hart) nadat deze weigerde om het decreet van de keizer dat alle stamhoofden hun dochters aan hem als concubines moeten uitleveren.Ze vinden uiteindelijk een toevluchtsoord bij de Shaybani-stam. Terwijl Perzische huurlingen, aangevoerd door Jalabzeen, proberen haar nog steeds te vangen. Oh en er is een "Bandiet" als een soort love-intrest.

Ondanks dat het een Saoedische productie is, is het wat mij betreft verder een op-en-top westerse (Amerikaanse) film. Dat begint met dat de getalenteerde Engelse regisseur Rupert Wyatt (Rise of the Planet of the Apes, Captive State) is ingehuurd om er visueel plaatje van te maken. Wat deze dan ook perfect doet.

De film mist een beetje een hoofdpersoon. Daarom wedijveren "Bandiet" Anthony Mackie (Falcon in MCU) en de Britse actrice Aiysha Hart als prinses om die eer. Verder speelt de Zuid-Afrikaanse Sharlto Copley (District 9, Elysium, Chappie)de meedogenloze huurling Jalabzeen Gek genoeg was hij de meest uitgewerkte personage van de film. En in de rol van keizer Kisra, is snabbelkoning Ben Kingsley te zien.

Ook de scenarioschrijver was met David Self (Road to Perdition, The Wolfman) Amerikaans. Al schijnen de regisseur en zijn vrouw Erica Beeney ook meegeschreven te hebben. Alleen daar zit ook een beetje het probleem! Ze zijn vermoedelijk niet voldoende bekend met de Arabische geschiedenis (ik ook NIET) en daarom voelt het teveel als een gefictionaliseerd verhaal. Er mist iets...hm...tja...noem het cultureels...Toch heb ik erg genoten en ben ik positief over dit meeslepend zwaard-en-zandspektakel dat ouderwets avontuur biedt.

vote posted

Een film gebaseerd op een videogame, nu weet ik niets van deze game dus het daarmee vergelijken kan ik niet. Maar snap de beoordelingen, weer eens niet? Het lijkt er ook op dat de meeste mensen die het lage cijfers geven niets van het videospel weten. Maar dit was zeker niet zo heel slecht voor een indie horror! Allereerst het setontwerp is accuraat, het acteerwerk is niet slecht. Oké het tempo is wat vreemd (begrepen dat het ook geen verhaalrijke game is), dingen worden daarnaast niet uitgelegd, ze worden gewoon voor waar gegeven. Vraag me dan ook af; kunnen kijkers niet zelf iets invullen of erbij bedenken en moet alles uitlegd worden? Lees ook dat de geluidseffecten rechtstreeks uit het spel zelf kwamen.Voor iedereen die zegt dat dit goedkoop lijkt? Nou, dat was het ook! Het budget zou rond de 4 miljoen dollar zijn geweest en voor dat bedrag vond ik dit juist behoorlijk creatief. Ook de praktische effecten! Nu ken ik regisseur Jeremiah Kipp ook al van het ondergewaardeerde maar wel hoger scorende Slapface (2021) Deze film is vreemd en psychedelisch en donker en somber en dat zijn allemaal vakjes die voor mij werken. Vond dit dus een behoorlijk goede film (en blijkbaar ook een vrij solide videogame-adaptatie) en ik heb genoten van het kijken.

vote changed, original voice was 2,5 stars

vote changed, original voice was 3,0 stars

vote changed, original voice was 3,0 stars

Beter dan verwacht...en dat ondanks dat de "Roepheks" maar een MacGuffin is...Het is namelijk de titelpersonage uit een kinderboek dat Virginia's moeder schreef. Daardoor begeeft de film zich ook meer naar de thriller -kant, dan naar die van de horror. Enfin de kijker leert deze Virginia en haar broertje Edward rustig kennen. Kleine momenten van onrust worden steeds groter, tot aan een aangename climax. De meeste kijkers zullen de grote onthulling wel weten te raden maar de film weet de spanning goed op te bouwen. Met als kanttekning dat dit wel een hedendaagse horrorfilm is die trauma personifiëert als een tastbaar personage. Ook bij deze is het gevaar waarin ze zich bevinden, dus wat teleurstellend. Opvallend was het dat dit niet de film was, die ik op basis van de beschrijving had verwacht, maar dat is in dit geval geen minpunt. Prima film.

Jeetje, wat jammer want veelbelovende visuels en een paar andere ingrediënten lijken een leuke indie-horrorfilm aan te kondigen. Een mysterieuze vreemdeling, een busje, een roadtrip naar een muziekfestival en een dromerige, onheilspellende, horrorsfeer suggereerden allemaal de mogelijkheid van een prima film binnen het genre. Maar dat is niet genoeg om de rest van de film te redden.Het grootste probleem is het script. Het verhaal kruipt voort en wat mysterieus zou moeten aanvoelen, wordt een afstandelijke langdradige, onderontwikkeld sleur. Het leunt veel te veel op sfeer zonder voldoende inhoud. Geen (of bijna geen) bloedvergieten is een doodzonde in een slasher. En dan kunnen een paar coole beelden, het trage tempo, afleidende subplots, de zwakke en veel dialogen en het gebrek aan spanning dit niet voldoende compenseren.

vote posted

vote posted

Waar ik de serie altijd maar mja aardig vond, was dit precies wat ik verwachtte van de Mandalorian film....of eigenlijk was het zelf iets beter! Deze film blijft trouw aan de stijl van de eerste Star Wars-films. De setting is goed neergezet, de beelden en geluiden zijn aantrekkelijk Zal het niet heel gek vinden als dit een verhaaltje is geweest van de serie want in de film is duidelijk een overgang van deel 1 naar deel 2 te zien. Een film, geen serie dus met vermoedelijk meer budget. Wat zeker ten goede kwam aan de film. De film deed het goed, de schurken waren erg interessant, de actie was gaaf, en visueel is het erg Star Wars- cool...Ja het is chill, maar wat is de inzet en waar leidt het naartoe? Enkel naar de climax? Enfin de CGI is best goed en op de een of andere manier os het meer dan aangenaam om naar te kijken.

vote changed, original voice was 3,0 stars

vote changed, original voice was 3,0 stars

vote changed, original voice was 2,5 stars

Het was oké. Maar het is gemaakt met een minimum aan budget. Beetje zo'n true crime-film...met het verontrustende waargebeurde verhaal vande vrouwelijke seriemoordenaar Dorothea Puente ook bekend als de Killer Landlady of de Death House Landlady Deze vermoordde verschillende huurders van haar pension.Wel leuk om eens een andere seriemoordenaar te zien Gefilmd in een jaren 80 B-film-stijlje wat prima past, aangezien de moorden tussen 1982 en 1988 plaats vonden.Er zitten een paar praktische sterfgevallen in, alhoewel een stuk tammer dan ik van een horrorthriller en regisseur Chad Ferrin had verwacht. De toon van de film is een beetje goedkoop en voelt wat ongelijkmatig aan. Het was geen verschrikkelijke film, maar ook niet geweldig.

vote changed, original voice was 4,0 stars

vote posted

vote changed, original voice was 3,5 stars

Ook ik was teleurgesteld...het lag niet aan de acteurs, Samara Weaving en Kyle Gallner zijn goede acteurs. De chemie was prima in de scènes die ze deelden. Het lag ook niet aan de regisseur want Adam Rehmeier maakte al enkele prima films en ook deze was filmisch niet slecht. Tja het lag dus echt aan het modern Bonnie & Clyde-verhaaltje. Dit heb je al zo vaak gezien, dat er iets nieuws aan toevoegen lastig is. Het was dezelfde manier van ontmoeten, dezelfde escalatie van overvallen, en hetzelfde tragische einde. Niet slecht uitgevoerd maar tegelijkertijd is het een verhalende herhaling van ongeveer een dozijn andere films en deze mist iets om je meer mee te slepen.

vote changed, original voice was 3,5 stars

De laatste Blumhouse Productions is een prima film dat oprecht en creatief comging met het apenpootje ("Monkey's Paw" 1902) verhaal. Bear is averliefd op Nikki. Koopt wenst en breekt een "One Wish Willow" en tada...zoals altijd in 'wees voorzichtig met wat je wenst'-verhalen is er een, sinistere prijs. Het goede was dat het alledaagse, volkomen normale dingen veranderde in iets onheilspellends, zonder gebruik te maken van goedkope jump scares. Een hoogtepunt in de film is de performance van Inde Navarrette die met haar gezichtsuitdrukkingen het verontrustend maken om naar te kijken. Wat ook direct voor mij een tekortkoming is. Mistte een uitbarsting, iets met een Wow-factor. Ta...Blumhouse en die houden het allemaal netjes binnen de veilige lijntjes. Een ander probleempje is dat het zich op den duur herhaalt. Snap de hype maar voor mij niet de beste horrorfilm die ik zag dit jaar maar wel een erg plezierige.

12-jarige jongentje Ben op een waterpolo-zomerkamp die worstelt met sociale acceptatie. De film draait geheel om dat makkelijk te snappen zinnetje. Een jongentje dat probeert aansluiting te vinden bij pestkop Jake en eveneens vriendjes te zijn met einzelgänger Eli. Groepsdynamiek en dat is het...De film lijkt verder voortdurend te proberen ongemak bij de kijker op te wekken maar door dit te doen bereikt het juist het omgekeerde.Daarnaast is de alomtegenwoordige muziek, zwaar irritant en niet iets wat ik onheilspellend noemt. Het is soms bijna slaapwekkend en uiteindelijk een teleurstellende schoonfilmerij.De film kreeg een elf minuten durende staande ovatie op het Filmfestival van Cannes, was dat niet misschien omdat ze blij waren dat het was afgelopen....?

Tweede deeltje in het Rode Boek-ritueel of El Juego Del Libro Rojo, waarin het spel uit Mexico, wat je een beetje kan vergelijken met een Ouija-bord, wordt gebruikt voor de ‘wrap-around’ van een anthologiefilm. De producers Nicolás Onetti (ook regisseur) en Michael Kraetzer brachten de laatste jaren meerdere van dit soort anthologies.(Nightmare Radio 1&2 en The 100 Candles Game) Dit zijn anthologiefilms waarin oudere shorts worden gebruikt, vaak shorts die op een festival het goed hebben gedaan.

Het ‘wrap-around’-verhaal is van de Paraguayaanse regisseur Hugo Cardozo (Morgue (2019) en No Entres (2024) en Argentijnse regisseur/schrijver Hernán Moyano. En begint met een waarzegster die tarot-kaarten lees voor een man die zijn vrouw heeft verloren. Helaas is het raamverhaal het zwakste punt van de film. Het voelt nu meer als opvulling. en compleet losgekoppeld van de segmenten

Het eerste segment ‘Otherkin’ uit 2022 is geregisseerd door enigszins onbekende Dawson Taylor en gaat over een vrouw (horror-crush Georgina Campbell) die kennis gaat maken met haar biologische ouders op een eiland. Deze mensen gedragen zich vanaf de eerste seconde verdacht...Het filmpje zag er goed uit maar wat is in vredesnaam het nut van het furry-kostuums? Zo lijkt het meer op een trailer van een aankomende film, dan een echte korte film. Door de pluche-Wickerman vibes wel een film die ik zou gaan kijken!

Het tweede segment ‘Tranvía’ uit 2021 is geregisseerd door de Spaanse Carlos Baena (meerdere shorts waaronder La Noria (2018) Een vrouw stapt op de tram, echter heeft de tram een meer metaforische bestemming. Gehele filmpje bestaat uit flitsen van thuis en een tram in een met mist gehulde wereld. Visiueel erg goed gedaan en een einde dat zelf mag invullen. Deze vond ik erg goed!

Het derde segment ‘Midnight Delivery’ uit 2018 is geregisseerd door Nathan Crooker (veel shorts) Een mysterieus cadeau wordt om middernacht bij de deur van een nietsvermoedende vrouw bezorgd. De verleiding is uiteraard te groot om het miet te openen...met alle gevolgen vandien. Dit filmpje en de inhoud van het pakketje deden mij een beetje denken aan;Trilogy of Terror (1975) segment 3; Amelia maar dan minderr wild en volstrekt niet logische

Het vierde segment ‘#nofilter uit 2021 is eveneens geregisseerd door Nathan Crooker. En is het zoveelste filmpje dat waarschuwt voor de gevaren van gedachteloos omgaan met de online wereld, Een reality-app waarmee je foto's en video's van jezelf kunt bewerken om er aantrekkelijker uit te zien. Natuurlijk zit er een addertje onder het gras want O...O...je geef bedrijven elke keer dat je het gebruikt toegang tot....Als je dan kritiek uit, gebruik dan zelf ook praktische effecten....Filmpje was oké

Ten slotte het vijfde en laatste segment ‘Mystery Box’ uit 2018 dit is geregisseerd door de regisseurs Sonny Laguna en Tommy Wiklund. Deze zijn ook denk ik de bekenste (met al zeven films op hun naam! o.a. Puppet Master: The Littlest Reich (2018) Een vrouw ergens voor de kust van Stockholm vindt een oude metalen doos in haar visnet. De doos berg ze op in een schuurtje maar sommige voorwerpen kunnen beter op de bodem van de oceaan blijven. Het einde blijf je bij en was lekker verontrustend!

Zoals altijd variëren de individuele hoofdstukken in kwaliteit, en persoonlijke voorkeur maar veel ervan zijn op hun eigen manier vermakelijk of enigszins griezelig. Als verzameling korte horrorideeën valt er genoeg te waarderen om deze film de moeite waard te maken voor liefhebbers van anthologiefilms.

Yesss umm, neeee....dit is helemaal niet goed! Het eerste deeltje stamt uit 1984 en was een fijne rechttoe rechtaan slasher die niet bang was om voor de gore te gaan. De oorspronkelijke regisseur (en scenarist) Buddy Cooper keert terug naar de regisseursstoel (weigerde bij The Mutilator 1 genoeg scènes te schrappen om een R te krijgen in plaats van een X en daardoor zijn enige andere film die hij deed) en heeft een cast met terugkerende originals als Ruth Martinez en Bill Hitchcock. De film richt zich op een irritante cast en crew die een nieuwe Mutilator-film filmen en die tegen elkaar schreeuwen en kleurrijke taal gebruiken. Het lijkt vol scènes te zitten die alleen lijken te bestaan om de speelduur op te vullen. Het probeert een komedie horror te zijn, maar dat is het echt verschrikkelijk! Wanneer dan eindelijk de kills komen zijn deze creatief en met supersolide praktische effecten van Joe Castro. Het is eigenlijk best jammer want die moorden zijn echt goed! Daarna volgt er nog een vreemd schouderophalend einde. Dit had zo goed gewerkt als het een throwback-stijl slasher was geweest en niet dit tegenvallende...tja wat..?

vote changed, original voice was 3,0 stars

vote posted

Gebaseerd op het volksepos over de Servische ridder (vitez )Strahinja Banović. Of deze daadwerkelijk heeft bestaan, weet men niet zeker...Enfin het is 1388 en bashi-bazouks (irreguliere Ottomaanse soldaten) zwierven rond in Zuid-Servië. (in de film wel terug-gebracht naar het makkelijker te begrijpen; Turks of Servisch) Als Strahinja Banović op jacht is, steekt zo'n bandietenbende onderleiding van Vlah Alija zijn kasteel Jugović in brand, vermoorden al zijn bedienden en ontvoeren zijn jonge vrouw Anđelija. Strahinja besluit op zoek te gaan naar zijn geliefde,terwijl de bandiet Alija Strahinja's vrouw Anđa probeert te verleiden. Wat dan volgt is de vraag of Anđa wel gered moet worden want ze vediend de doodstraf als overspelige vrouw. Het leven, en vooral sterven in die tijd, was uiterst vakkundig en laat zien hoe barbaars het leven destijds was. Geen idee wat hier het budget van moet zijn geweest...het lijkt me laag. De op YT staande VHS-overdracht die ik zag helpt natuurlijk niet om een goede waarering te geven maar dit was best een aardige film..(gekeken voor de Movie world challenge in mijn uppie)

Magisch realisme in het hedendaagse Ghana. Voor Afrikaanse cinema is dit een ongelooflijk mooi regiedebuut. Het is op zijn best wanneer de film fantasie-elementen toont, helaas waren die maar spaarzaam. Het verhaal wordt via een voice-over verteld door een oudere Esi, terwijl je de jongere Esi in de film ziet. Jammer genoeg was de verhaalstructuur wat chaotisch, het wil iets zeggen over de goudwinning, een familieconflict, invloed van buitenlandse krachten en weinig urgetie aangezien de man pas meer dan halverwege in de mijnschacht valt.
Er is ook een scene waar je een tijdje meekijk met soapserie op televisie...? Voor een debuutfilm is dit een behoorlijk goede Ghanese speelfilm maar wist mij niet genoeg te betoveren. Regisseur Blitz Bazawule is een getalenteerde filmmaker die hierna het visuele album van Beyoncé, geïnspireerd door 'The Lion King' en de filmmuzikale versie van The Color Purple (2023) registeerde.

vote posted

vote changed, original voice was 2,5 stars

"I want to lick your stink, to taste your foulness"

Dit is misschien dan wel een Canadese low-budgetfilm. Maaar... het is ook supercreatief in zijn minimalism. Grace Glowicki's bizarre gevoel voor humor en haar bereidheid om tot het uiterste te gaan, levert een ronduit verwonderwaardig werkje op. Er is op zijn eigen bizarre manier, niets vergelijkbaars. Vind dit om eerlijk te zijn, ook in elk opzicht beter dan het honderdtwintig miljoen kostende Netflix-verhikel. Maart tja grote gemene deler versus eigengereidheid....dan weet je wel?

Natuurlijk niet dit macabere, licht walgelijke en merkwaardig lieflijk liefdesverhaal over een buitenbeentje. Het verhaal dat draait om een ​​eenzame grafdelver die naar laarde, lijken en verrotting ruikt (zo erg dat niemand haar durft te benaderen, zelfs niet op een redelijke afstand), maar uiteindelijk toch de man van haar leven vindt, die helaas tijdens een reis overlijdt. Wat een einde had kunnen maken aan hun romance, werd slechts het beginpunt...

Het werd een heerlijk gotisch-speelse zoektocht met een aanstekelijke energie die er nooit voor terugdeinst de grenzen van het absurde op te zoeken. Het omarmt volledig zijn opzettelijk campy theatrale uitvoering. Tot aan het minimalisme van de decors en de bijna volledig geïmproviseerde sfeer toe.Alle rollen worden gespeeld door dezelfde vier acteurs. Het is dus een film die van de kijker verwacht dat ze van low-budget absurditeit kunnen genieten.

Helaas is de gepresenteerde William Castle-gimmick Stink-O-Vision! (Een kras- en ruikfunctie) alleen voor de gelukkige die deze film in een bioscoop bekijken. Ach ik had genoeg lol met de geile vingers, perversiteiten, necrofiele geliefden en bizarre in-camera-effecten! Want wat valt daar niet leuk aan te vinden?

"I built the maze because I wanted to make something"

Kijk dit is waar ik blij van wordt! Wat een heerlijke inventieve indie-fantasyfilm met een decor dat volledig uit karton is gebouwd. Het verhaal gaat precies over wat de titel zeg; Dave bouwt een doolhof Dat doet hij met karton in zijn huis en, nou ja, het is groter dan het lijkt. Tijd voor een reddingsmissie van zijn vrienden! En, jongen, Dave's waarschuwingen dat het daarbinnen gevaarlijk is, zijn terecht... er is een Minotaurus...Het decorontwerp was geweldig en ik hou van de effecten van het bloed (garen, touwtjes) bij de sterfgevallen. Als je houdt van een avonturenfilmesthetiek gemengd met een vleugje horror en humor, dan zul je dit geweldig vinden. Ik vind het in ieder geval een heerlijke en vreemde film.

Eentje in het kader van zo worden ze niet meer gemaakt want Tjonge wat zijn de praktische body horror en gore heerlijk,...! Waar veel moderne horror tegenwoordig meer willen (of moeten) zijn, gaat regisseur Brian Yuzna zonder moeilijk doenerij los! Nu had Yuzna ook voordeel dat toen hij werd aangenomen, Trimark Pictures hem geen vaste richting en alleen de verplichting gaf dat Trioxin-gas als plotpunt moest worden opgenomen. De humoristische insteek van het eerste en tweede deel van deze reeks werd overboord geknikkerd. Geen slechte keuze, want de humor zit de gruwelijkheden vaak in de weg en op nog een herhaling zit niemand te wachten! In plaats daarvan is er meer gore vermengd met een tragisch Romeo en Julia-verhaal, wat ik als een innovatieve zet beschouw. Erg fijne film!

Oef...dit was inspiratieloos...een geheel standaard found footage-film met een groep ghosthunters-vloggers die naar een verlaten magazijn gaat waar naar verluidt een urn met een oude Assyrische djinn staat. Acteren is middelmatig. Het zijjn de gebruikelijk personages; populaire gast, verslaafde, misogynist, domme sportschoolbro, OnlyFans-model enz... Er is niet één personage die je graag zie overleven. Zoals gewoonlijk vooral veel praten en gekibbel en wat uitbarstingen van goedkoop bezeten geweld, waarbij natuurlijk de camera voldoende schudt omdat er geen budget was. Tja gek genoeg was er een scene met bloed en daar geef ik altijd punten voor! Verder sloeg deze film gewoon de plank mis.

In het kader van doe eens vreeemd op woensdag...ik moest het gewoon met mijn eigen ogen zien! Een "slasher"-film waar de slachtoffers worden vermoord door een moordenaar met een opblaaspopgezicht. Serieus..!.Alleen tjonge wat een klus was het om hier doorheen te komen. Het duurt minstens 50 minuten van de 75 minuten tot Blowie eindelijk verscheen. Werkelijkwaar ze laten de (echte) gay-pornoacteurs dialogen voeren, , dat lukkt ze amper. En vermoedelijk is iedereen te opgewonden door de seksscenes dat ze vergeten dat ze in een horrorfilm spelen. Dus met gevolg gehaaste vijftien minuten slashnr door een moordenaar die klinkt als een kapotte wc,dat is domweg gewoon slecht! Als queer-horror misschien door de seksscenes nog acceptabel.Verwachtte geen meesterwerk, maar als hetero-man en horror-fan vond ik het gewoon te mager!

Chinees historische-epos... waarbij het handiger is als je bekend bent met de Chinese geschiedenis of op zijn minst interesse daarin.Het verhaal is gebaseerd op gebeurtenissen uit de Chu–Han-strijd, een interregnum tussen de val van de Qin-dynastie en de stichting van de Han-dynastie...Het verhaal wordt verteld in flashbacks vanuit het perspectief van de 61-jarige Liu Bang, de stichter van de Han-dynastie.

Deze stervende keizer die het rijk verenigde blikt terug op zijn bewogen leven.Vanaf de val van de Qin-dynastie waar hij als boeren-opstandeling samen met de adellijke Xiang Yu voor verantwoordelijk was. Naar de groeiende rivaliteit en steeds meer verslechterde verhouding tussen beide heersers zodanig dat het leidde tot de Chu-Hàn-oorlog (206-202 v.Chr.) Na de ondergang van krijgsheer Xiang Yu, draait het om; militaire generaal Han Xin die uit de gratie val, militaire strateeg Zhang Liang, politicus Xiao He en de wraak van de keizerin.

Het is een heel groot verhaal dat vaak heen en weer in de tijd gaat, wat het wel wat lastig maakt om te volgen. Weet niet precies hoeveel historische nauwkeurigheid er hier is te zien, maar ik denk wel dat erg dicht erbij komt! Voor wie niet zit te wachten op geschiedenis van het oude China, zal hier zware kost aan hebben, de film is lang en er is Géén actie maar de film was wel erg goed (de banketscène waar de film naar is genoemd, is ongelooflijk goed) Het enige nadeel is dat de eerste helft iets te gefragmenteerd is, maar dat verbetert zich in de tweede helft. Echter hiervan wel heel veel plezier gehad.

vote posted

Bij de vorige film "Osiris" van regisseur William Kaufman gaven de actiescènes mij een beetje het gevoel van een videogame. Nu, bijna een jaar later is Kaufman terug, en dit keer met een Direct to Video actiefilm die je bijna een Call of Duty-campagne zou kunnen noemen. Het script, mede geschreven door Kaufman, is een poging om actueel te zijn, omdat het zich afspeelt in Oekraïne tijdens de vroegste dagen van de Russische invasie. Het verhaal is simpel, niets bijzonders en draait om een ex-CIA-agent Michael Connor gespeeld door LaMonica Garrett, die probeert zijn nichtje Riley terug te halen nadat zij als gijzelaar is gevangen genomen door Russchische Skorzeny-huurlingen. De film duurt bijna twee uur, het tempo is redelijk beheerst, maar er zijn voldoende vuurgevechten en Kaufmans films bezitten denk ik misschien wel de meeste Rounds Fired Per Minute...De film bouwt het allemaal op naar een ongelooflijke actieclimax in een verlaten politiebureau. Waar de makers indruk maken met soepele handheld camerawerk zodat het publiek zich midden in de vuurgevecht waant. Ondanks de beperkte middelen was dit een heerlijke bevredigende film

Ontstaan uit de korte film Gale Stay Away from Oz, die best wel goed was! Deze lange film voelde wel oké, maar het voort/uitbouwen naar een langer verhaal is echt niet geslaagd. De eerste 45 minuten of zo, wordt pijnlijk traag gebracht, met veel gedoe over van generatietrauma en mentale gezondheidsproblemen. Gebruikt ook de droomsequentie om je met een jump scare te laten schrikken...Hoewel de schrikmomenten dus niet bijzonder zijn, is de gebruikte make-up wel indrukwekkend genoeg om iets interessants te bieden. Die creatures zijn een griezelig eerbetoon aan Baums klassieke verhaal. Het Patches en Tinman-concept waren echt gaaf en waarschijnlijk het duurste deel van het budget. Ook zijn er nog een paar subtiele knipogen; een Vogelverschrikker en een Laffe Leeuw-knuffel, Oh en ik vind het geweldig dat er een Wheeler was en dat een munchkin werd doodgeslagen met een stuk gele baksteen door Patches Hoofdrolspeler Chloe Crump keert terug uit de korte film en levert een degelijke prestatie. Laura Kay Bailey keert ook terug maar speelt nu de Therapeut ipv Dr. North/Mombi. 'Gale' is een B-film die soms een verwarrend puinhoop was, maar het was ook oprecht en met zoveel verwijzingen naar OZ wist het mij niet echt teleur te stellen

Tjonge was dit wederom een moetje ofzo...? Had verwacht dat dit leuker was dan dat het nu was...De eerste film van de regisseur, The Blazing World (2021) was een leuk oprecht ambitieus filmpje, de tweede een Prime RomCom en deze SkyShowtime-thriller is eigenlijk niet veel beter! Het uitgangspunt is standaard Home Alone-gedoe. Overvallers die dom waren en een meisje in kleine ruimte.Het scenario is zwak want veel van de beslissingen en plotontwikkelingen van de personages lijken er alleen maar te zijn om het verhaal vooruit te helpen, zonder veel aandacht voor consistentie of logica, wat uiteindelijk de geloofwaardigheid van de film schaadt. Veel hangt dus van Sophie Turner af....tja...als soapsterretje misschien wel geloofwaardig maar een sterke hoofdrolspeelster...Als dit een film is die mij moet overtuigen dat ze Lara Croft kan spelen, weet ik het niet zo zeker. In een paar scènes was een beetje van Carlson Youngs invloed te zien maar verder een enorm niemandalletje.

In 1939 begon nazi-Duitsland met de invasie van Polen. Zestien dagen later startre de Sovjet-Unie eveneens een invasie van Polen. Veel Poolse legerofficieren (als ook met Oekraïense en Wit-Russische afkomst) politieofficieren, grenswachten, intelligentsia en krijgsgevangenen werden door hen gevangen genomen en naar krijgsgevangenenkampen van de NKVD (Sovjetgeheime politie) gestuurd. Eenmaal in de kampen werden ze onderworpen aan langdurige verhoren en voortdurende politieke druk door NKVD-officieren, zoals Vasily Zarubin. De Sovjetleiding, en Stalin zagen de Poolse officierskorps als een "probleem" en gaven opdracht om ze te executeren. Dit werd bekend als het Katyn-bloedbad.

In deze film volg je de Poolse officier en pianist Grabowski die in Optina-klooster nabij Kozelsk gevangen wordt gezet. Je ziet het leven in het kamp, de onderonsjes met Zarubin (gek genoeg met een perfect Brits accent van Aidan Gillen) Maar ik miste ergens spanning. er was weinig dreiging en leek nu meer op intelligentsia op zomerkamp. Ook iets te veel van het goede met het godelijke en te nationalistisch met dat Poolse volkslied enzo...De film had wel een goede cast, die prima acteert. Hoewel van tevoren bekend hoe het zal eindigen. Waardeer ik dat ze niet gingnen voor een geforceerd einde, dat was dus positief. Maar de film is zeker niet slecht!

vote posted

vote posted

Amateuristische filmische puinhoop. Een vervloekt skateboard, gemaakt door de duivel hemzelf, het opent een poort naar je persoonlijke hel. Wanneer een stel buitenbeentjes het in bezit krijgt, volgen er dodelijke situatie. Uiteraard met zo goed als geen budget....tja, het was dus net zo idioot en dwaas als je zou verwachten, maar met hier en daar wat simpele praktische effecten. Het sleept zich voort, mist beknopt taalgebruik (oftewel een zee aan dialoog) en wat het ook probeerde te bereiken, het lukte totaal niet. De grappen gaan niet heel verwonderlijk over scheten, poep, kots en geslachtsdelen om het verder erg korte hoofdverhaal op te vullen. En er is een eindeloze stroom aan B-acteurs en -actrices; de bekendste zijn Eric Roberts (Oscar-genomineerde) Robert Carradine (broer van David, papa in de serie Lizzie McGuire), ex-pornoster, Jenna Jameson (als non), James Duval (co-producent), Nicole Butler Vegas (de dochter van The Psychedelic Furs zanger Richard), Lorelei Linklatter (dochter van regisseur Richard Linklater, Boyhood), Lisa Wilcox (A Nightmare on Elm Street 4), Ellen Dietz (demon in The Exorcist), Oliver Robins uit (Poltergeist,1982 en het vervolg), John Dugan (de grootvader in The Texas Chain Saw Massacre (1974) en andere TCM) Robert LaSardo (als de duivel) maar vol cameo's, en er is er niet één bij die weet op te vallen met goed acteerwerk...kortom dit niet geweldig,

Tja het speelfilmdebuut van Simon Glassman, doet het inderdaad anders, dat kan ik wel zeggen. Maar met een lange rij achter elkaar geplaatste goedkope, kitscherige, reclamespotjes (zoiets als Tell-Sell) en nieuwsberichten, de mysterieuze zakelijke praktijken van een ​​nieuw buffetrestaurant en de waarschuwen van een excentrieke dominee en een religieuze groep laten zien...levert totaal geen boeiende film op. Tenminste...voor mij want ik heb best een hekel aan reclamespotjes en om nu speelfilmlengte (anderhalf uur) zappend langs neppe reclameblokken te kijken...? Of vergelijkbaar met swipen op social media...waar ik als filmfan ook de lol niet van snap...? Enfin af en toe was er iets grappigs maar echte schrikmomenten waren er nooit en het duurt een uur voordat er iets enigszins interessants begint te gebeuren.... Kortom veel te lang, repetitief en alleen voor mensen die van korte stukjes of snippers beeld houden.

Deze visueel gelikte Turkse film was niet slecht! De film volgt Ferman een "Soefi -huurmoordenaar" met een rode bril, die werkt voor een schimmige criminele syndicaat, wiens wereldbeeld veranderd wanneer hij verliefd wordt op Saye .Het verhaal leunt echter te zwaar op bekende clichés van de "huurmoordenaar met een hart van goud" en een voorspelbare romance. De prima acteerprestaties van de twee hoofdrolspelers is het grootste voordeel van de film. Maar de film is ook wel een beetje te lang. Kreeg ook het gevoel dat er een symbolische religieuze ondertoon was maar verder waren er prima hand-tot-hand gevechtsscènes en een hoge productiewaarde en die maken het vermakelijk en beter dan ik had verwacht.

De beide kanten van virtuele oplichting en chantage Een Estse thriller-drama met een intrigerende opzet; Het verwaterde huwelijk van Leo duwt hem in de val van Karl, die zijn nieuwe metgezel en haar dochter medeplichtigen maakt. Het eerste half uur is spannend gefilmd met vlotte montage, een best aardige jazzy elektronische geluidsontwerp, uitstekende cinematografie en een prima tempo. Daarna slaagt de film er niet in een balans te vinden tussen de thriller- en familiedrama, raakt het verstrikt in repetitieve scènes van de onsympathieke personages en ontbreekt het de film aan een memorabelere manier van gevaar. Het is eigenlijk gewoon een beetje doelloos ronddwalen.

De Tsjechen hebben zich laten inspireren door de Scandinaviërs, die al talloze detectivefilms hebben gemaakt,en besloten om zelf ook er één te maken. En dat is best goed gelukt! Het lichaam van een vermoord meisje wordt gevonden. Twee ervaren rechercheurs beginnen hun onderzoek. Naast het hoofdplot is er een persoonlijk conflict tussen Laura Linhartová en haar collega Adam Benes. Echter... sommige scenes zijn wel heel standaard en sommige verhoorscènes lijken te gemaakt. Daarnaast valt de twist van het verhaal ook een beetje tegen. (alhoewel dat laatste een beetje aan mij kan liggen) Toch was dit een goede misdaadfilm met een sterke hoofdrol van Kristýna Podzimková en waarvan ik hoop dat het een serie zal worden.…

Hoewel deze film niet is gemaakt door de Duitse regisseur Rainer Werner Fassbinder, heeft het onmiskenbaar wel de uitstraling ervan! Niet verwonderlijk want deze regisseur, Ulli Lommel speelt in 21 producties van hem en ook de cast, de crew, evenals het technische team, bestonden uit leden van de " Fassbinder- kliek" Daarnaast is Fassbinder ook de producent en is te zien in een cameo. Dat maakt dit onontkomelijk een cultfilm met arthouse-esthetiek.

Er zijn meerdere films geïnspireerd op de misdaden van de Hannoveraanse jongensseriemoordenaar Fritz Haarmann oftewel de Vampier, Kannibaal of Weerwolf van Hannover. (waaronder 'M - Eine Stadt Sucht einen Mörder' (1931) Echter is dit een van de weinige die rechtstreeks gebaseerd is op zijn snode daden. Maar ondanks dat veel details kloppen speelt de film zich gek genoeg af in de naoorlogse periode en niet in de jaren 20, en ook niet in Hannover, maar in het Ruhrgebied.

Voor zijn tijd misschien ook best controversieel met zoenende mannen, de suggestie van kindermoorden en frontaal mannelijk naakt. Echter men kiest voor een meer ingetogen benadering, toont ook geen moorden openlijk in beeld. De film balanceert dus ergens tussen gesuggereerde macabere horror en alledaags sociaal realisme. Ander dingetje is dat er een soort afstandelijkheid werd gecreëerd en scenes stoppen soms te abrupt, wat een wat fragmentarische kijkervvaring opleverde en de film een beetje een aparte sfeer gaf. Daarom een enigszins lastige film om te beoordelen door de gedateerd visuele stijl maar toch ook vreemd interessant...

vote posted

De Kalevala is een verzameling van 1000 jaar oude Finse en Karelische volksverhalen die eerst mondeling werden doorgegeven door de lokale bevolking en later als boek werden uitgeven. De fantasierijke verhalen gaan over de geschiedenis van de Finnen, hun cultuur en mythologie vol met helden, goden, en magische avonturen. De Kalevala begint met een scheppingsverhaal, waarin Ilmatar (godin van de lucht) op zee ronddobberd, en er drie eieren in het water vielen, hieruit ontstaan de aarde, zon en maan.

In de film werd verschillende keren naar de eieren verwezen, vandaar dat dit handig is om te weten! Nu is de Kalevala erg omvangrijk dus is het niet heel verwonderlijk dat deze film zich op een gedeelte ervan richt, namelijk Canto's 31 t/m 36: oftewel de Kullervo-cyclus. (een zekere JRR Tolkien deed met diit verhaal ook ooit zijn eerste poging tot fantasie en het is bekend dat hij het als bron (onder andere) voor Túrin Turambar (Het verhaal van de kinderen van Húrin) gebruikte.

Het verhaal begint met de broers Kalervo en Untamo die het nooit met elkaar kunnen vinden. Na een tijdje breekt er een fikse ruzie uit waarbij iedereen wordt gedood door Untamo op één na; de jongen Kullervo. Kullervo, wordt opgevoed als gevangene van de moordenaar van zijn vader, overleeft alle pogingen om hem te doden en verpest elke taak die hem wordt opgedragen.Uiteindelijk wordt hij verkocht als slaaf aan de grote smid, Ilmarinen.

De film zelf liet me met wat tegenstrijdige gevoelens achter. De film zag er echt goed uit door de prachtige Finse natuur en de verlichting van toortsen en vuren. Visueel erg Wow dus... Aan de acteerprestaties en cameravoering is ook niets op te merken. De muziek werd verzorgt door de toepasselijke Finse progressieve metalband Amorphis.De oorspronkelijke verhaallijn is natuurlijk zinloos om te recenseren (de bron is oneindig veel groter) maar om er compacter geheel van te maken werden er aanpassingen gedaan en vermoedelijk daardoor waren er verspringen wat weer veel onduidelijk verooorzaakte Uiteindelijk bleef ik met iets van een gevoel van gemis achter. Als een soort cliffhanger... voor meer?