Opinions

Yuk de eerste drie afleveringen die hun sciencefictionconcept alleen gebruiken als slap excuus voor een moderne boodschap, zijn niet best!

1. Common People 2* Voorspelbaar, clichématig en de boodschap is zo overduidelijk.

2. Bête Noire 2,5* Gemakzuchtig en het einde was echt niet bevredigend, Rosy McEwen is wel lekker "Evil"

3. Hotel Reverie 2,5* Het idee was prima, een soort holodeck gone wrong'-aflevering van Star Trek maar cotinu schakelen van film naar 'controlekamer' haal je uit het verhaal Daarnaast loopt Issa Rae maar verdwaasd rond, Emma Corrin is echter geweldig!

Gelukkig zijn de laatste drie wel van een redelijke kwaliteit~

4. Plaything 3* ach vooruit 3,5* Lastige want Peter Capaldi is echt geweldig! Het uitgangspuntwerkte ook wel, maar gaat rechtstreeks naar een niets anders dan vrij duidelijk einde., dat gewoon wat extra pit nodig had.

5. Eulogy 3,5* Hartverscheurende 'wat als' miste wel een beetje de technologie maar al met al denk ik de meest geslaagde aflevering van dit seizoen!

6. USS Callister - Into Infinity 3* Een vervolg op aflevering 1-USS Callister van Seizoen 4 Hoewel de cast schittert (Cristin Milioti is echt een schatje) en de wereldopbouw prima is, mistte ik wel iets existentieel, iets dat op het spel staat. Toch is het nog wel vermakelijk.

Briljante serie die nooit de tijd heeft gehad om te groeien! Na 1 seizoen moest het stoppen! Aangezien kijkcijfers belangrijker zijn dan kwaliteit! Elke dag poepen de Amerikaanse seriemakers draken van politie en ziekenhuis series eruit. Alles volgens het boekje zonder enige spanning of kwaliteit, maar met kijkcijfers! 12 seizoenen lang komt die bagger dan op tv. En helaas deze serie die voorgeschiedenis van de Cyclons uit Battlestar Galactica vertelt moest verdwijnen. Terwijl het visueel het erg mooi is, er niet binnen de geijkte paden werd gelopen, sciencefiction maar met meer tijd voor drama. En verwacht bij deze serie ook geen ruimtegevechten want die zijn er niet. Alles speelt zich af op de planeet Caprica!

Nu laten ze hier en daar wel een steekje vallen en daarom 3,5 ster

Oei, deze serie lijdt serieus aan zeer slecht schrijfwerk! Het zag er nog aardig uit maar qua verhaal bereikt het niet eens de middelmatigheid. Inmiddels hadden we in dertig jaar tijd al meerdere films rond 'The Silence of the Lambs', en ook een Hannibal-serie met Mads Mikkelsen. Maar een serie waar de analytische / slimme FBI-agente Clarice Starling in de schijnwerpers stond was er nog niet. Tot nu dan...

Alleen wie-o-wie gaf hier de goedkeuring voor? De serie was niet veel meer dan een soort afgezaagd CSI / NCIS & Criminal Minds-plot waar men met willekeurige flashbacks voortdurend verwijzen naar die illustere Oscar-winnende film. Ze bezitten denk ik niet de rechten dus alles werd nagespeeld en Dr. Lecter werd niet genoemd. Alle personages rond de naamgever van de serie waren niet erg interessant. En Clarice zie ik toch liever als een sterke vrouw dan de kwetsbare en emotionele toestand waar we haar hier in zien!

Boeee, papa ging dood, Boeee, PTSS van Buffalo Bill, Boee, haar baas zit niet op haar te wachten, enz. Actrice Rebecca Breeds speelt Clarice maar ik ben er niet uit of ze een middelmatig actrice is of dat het komt door het slechte script. Maar een Australiër laten spreken met een nep West Virginia-accent zodat ze op Jodie Foster lijkt was sowieso geen al te goed idee! En dan is men er opeens ook wat gekleurde mensen bewustzijn erin gaan gooien?

Tja en zo veranderd deze serie in de spin-off waar je nooit op zat te wachten!

Tja hoe vond ik de serie?? Het is erg lastig om die vraag te beantwoorden! We zijn inmiddels ruimschoots de veertig gepasseerd en de beleving van een volwassen is toch iets anders. Waar je toen van verbazing aan de buis was gekluisterd, je verwonderde over die prachtige magische wereld, is dat door het vertrouwd raken met films/series (en hun magie) misschien wel iets minder geworden.

Toch vond ik het wel erg goed! Visueel is het verbluffend. Ze weten erg goed de sfeer en de magie van weleer te evenaren. Waar je met de film je maar 93 minuten je kon verliezen in de gecreëerde wereld is dat nu ±503 minuten. Dit is een prequel van wat er voor de film gebeurde dus als het ware een origine verhaal. We zien een paar andere Skeksis en we volgen nog veel meer andere Gelflings. Ook komen we andere bekende in de loop van de serie tegen. Ikzelf was heel erg gecharmeerd van nieuwkomer Deet.

Nadeel vond ik dat, doordat degene die de film al hebben gezien er minder verrassingen zijn! Die weten natuurlijk al lang hoe het met hoofdverhaal zit. Echter is er gelukkig daarnaast ook genoeg te genieten. De serie is een geslaagde poging om van iets ouds iets nieuws te maken! Nu maar hopen dat serie ook aanslaat bij een nieuwe generatie? Of de romantiek en magie ook nog werkt in een tijd van digitalisering en computers?

Ik heb hiervan erg genoten, en het eindigt zelfs op zijn hoogtepunt (of omdat het geld gewoon op was) wat in zekere mate natuurlijk ook een gemis is! De lage tv-restricties en budgetten hielpen niet echt bij deze serie, maar de ervaring van Hammer-studio's, opgedaan bij het maken van speelfilms hielp hier duidelijk en daarom ziet het er behoorlijk goed uit na jaren tachtig maatstaven. Helaas zijn er eigenlijk geen grote angsten, maar er is wel wat spanning en een fatsoenlijke sfeer. Hier en daar ook wel wat bloed en in nog minder mate ook naakte huid, maar dit is voor openbare tv in 1980 genaakt en dus niet toegestaan! De dertien afleveringen zijn een allegaartje maar kijken met rond de 50 minuten ook lekker weg. Iedereen heb zo zijn eigen favoriet maar volgens de kijkerswaarderingen zijn Growing Pains en Visitor from the Grave, ook ik heb daar eigenlijk weinig aan toe te voegen. Al was Carpathian Eagle (1980) voor mij ook een tegenvallende...

De eerste woorden die bij mij opkomen na het zien van deze miniserie zijn; snobistisch en pretentieus. Want tja... A24 en HBO gaan weer eens voor kunstzinnige onzin waar ik maar weinig boodschap aan had! Regisseur Olivier Assayas regisseerde ooit in de 90's eenzelfde filmproductie, waarom dit nu een nog langere acht-delige miniserie remake nodig had, ontgaat mij...Oh om het profiel compleet te maken: de scenarioschrijver/regisseur is tevens filmcriticus....dit is dus uiteraard 'intellectueel' bedoeld...

Zelfs al zou je het willen moderniseren met; empowerment van 1916 versus nu, feminisme, sterke vrouwelijke karakters en dergelijke, dan was een speelfilmlengte denk ik ook al voldoende geweest. Enfin...deze serie gaat nu letterlijk nergens over. Of je moet zitten te wachten op; artistieke verschillen, kleinzielige rivaliteiten en ego's op een filmset. Oftewel tjonge het is me ook allemaal wat, dat acteren..

Je kijkt naar gebeurtenissen voor en achter de camera met af-en-toe beelden uit Franse zwijgende Les Vampires-serie van Louis Feuillade uit 1915/16 en naar Assayas eigen film Irma Vep uit 1996. Hm, tja bij het einde van de eerste aflevering vroeg ik me al af maar bij het tweede hoofdstuk was er nog steeds geen clou of spanning of tja..eigenlijk gewoon niets...en verveelde ik me. De eerste 15 minuten van aflevering één zetten de toon...en vanaf daar wordt het eerst alleen maar erger, het is pas tijdens aflevering zes dat er soms iets interessanter was te zien.

Ze proberen nog enigszins iets te verhullen door het idee van een film binnen een film... maar het lukt op geen enkel moment ook echt goed. Het slaag er gewoon niet in om je te betrekken bij wat gebeurt. Niet alleen dat, ik vond het regelmatig ook gewoon lui in de manier waarop het wordt gemonteerd, opgenomen en geregisseerd. Dat ik het afkeek was alleen maar te danken aan Alicia Vikander, als Irma, die soms rondsluipt in een kattenpak (wat misschien erotische gedachten opriep?) Kortom een ​​pijnlijk lege serie die niets anders dan pretentieus is.

Als bij wijze van disclaimer begint elke aflevering met de woorden; Deze serie is een gedramatiseerde interpretatie van de gebeurtenissen in en rondom de Joodse Raad tijdens de Tweede Wereldoorlog, op basis van verschillende bronnen. Alsof men niet aansprakelijkheid of verantwoordelijk wilde nemen voor deze zwaar aangezette dramatische serie. Er wordt géén enkel moment onbenut gelaten om ondersteunend met emotionele muziek het zo dramatische mogelijk te maken.

Vorig jaar vroeg men zich af hoe het toch kan dat de Nederlandse filmindustrie als koploper (in vergelijking met Denemarken, Zweden, België, Oostenrijk) in het maken van films, erin het buitenland geen of zeer matige belangstelling was. Tja...als het Nederlandse Filmfonds (samen met de EO) een budget over hadden van meer dan 5 miljoen euro om dit verhaal over de familie Cohen op zo'n truttige manier te vertellen...? Binnen de landsgrenzen kan me er dan misschien enthousiast over zijn. Maar internationaal...?

Niet dat het niet vakkundig gemaakt is (mag je toch wel verwachten met dit budget) maar het kleurt gewoon netjes binnen de EO-lijntjes. Tja, voor degene die; Bankier van het Verzet (2018) of De Slag om de Schelde (2020) goed vonden...hier is een volgende productie maar degene die een sterke oorlogsfilms wil kijken, zoek maar wat anders! Er staat bv. wel een sterke Belgische film op Netflix waar men ook internationaal lovend over zijn...!

Heerlijk tweede seizoen van deze serie die gebaseerd is op de boeken van Bernard Cornwell. De schrijver waarvan ook de op zijn boeken gebaseerde Sharpe-tv-films zijn uitgebracht. De serie en schrijver zijn zo goed omdat er perfecte combinatie tussen fictie en werkelijkheid wordt gevonden. Deze serie is een beetje te vergelijken met de serie Vikings. Alleen dan dat ze hier de vijand zijn! Daarnaast is het bij deze serie ook nog zo dat de geschiedenis van koning Alfred een stukje weinig belichte Engelse historie is. Hopelijk wordt de serie opgepikt nu hij (binnenkort) aangeboden wordt op Netflix. Al zal de kans klein zijn, want in Nederland heerst er toch al schaarse interesse in historische series. (Behalve dan misschien over de 2e wereldoorlog) Nee, wij krijgen/kijken de zoveelste nietszeggende politie/gevangenis/ziekenhuis-serie. In dit geval kunnen wij van Engeland nog wat van leren! Afgezien dat de BBC kwaliteitsseries produceren en ja ook veel betere politieseries, weten ze ook nog eens goed hun culturele erfgoed uit te dragen!

Een sterke oorlogsserie met een opmerkelijke visuele stijl!!! Deze serie bevat een geweldig verhaal wat doet denken aan een serie als Band of Brothers. Tja, en inderdaad de stijlkeuze kan misschien in eerste instantie een beetje storend zijn. Maar gaandeweg had ook wel wat en was het eigenlijk best goed te doen. N was het verhaal natuurlijk ook gewoon erg sterk !

Want ja men filmde de serie met echte acteurs om ze daarna via computeranimatie in een digitaal decor te kunnen plaatsen. Iets dat ze 'Trioscope Enhanced Hybrid Animation' noemen en blijkbaar een bijzondere en vernieuwende techniek. (een soort moderne rotoscoop) Dat ervoor deze vorm is gekozen, had een simpele reden....Budget! Niemand wilde hiervoor een behoorlijk groot budget uitgeven. Als vergelijk Band of Brothers bezat een budget van $125,000,000 Het was dus of de serie, gebaseerd op het boek van Alex Kershaw, animeren of de serie helemaal niet maken! Jeb Stuart ('Die Hard' en 'The Fugitive') die al een flinke tijd bezig was om het van de grond te krijgen koos uiteindelijk voor de eerste optie maar wel met een volwassen stijl.

Je wordt in aflevering 1 direct de oorlog ingegooid als je de soldaten ontmoet die in gevecht zijn bij Salerno. Je ontmoet de Amerikaanse legerofficier Felix Sparks (Bradley James) en het 157th Bataljon Infanterie van de 45e divisie uit Oklahoma die bestaat uit een groep cowboys, Mexicaanse en Native-Amerikanen.

In de aflevering 2 ontmoet je de mannen weer nadat Operatie Shingle heeft plaatsgevonden. Je ziet ze bij Via Anziate dapper stand houden tijdens herhaalde Duitse tegenaanvallen. Tevens is de week lange omsingeling door Duitsers bij de grotten van Pozzoli te zien. Het bloederige treffen met veldmaarschalk Albert Kesselring, kostte uiteindelijk bijna het gehele Bataljon het leven.

In de derde aflevering krijg men de opdracht om deel te nemen aan Operatie Dragoon de invasie van de Provence ( Zuid-Frankrijk ) en zie je de mannen de westelijke uitlopers van de Vogezen binnentrekken. Waar men op lichte tegenstand stuit.

In de laatste en vierde aflevering zie je de verdere opmars naar Aschaffenburg waar men betrokken raakt bij de heftige stadsgevechten en de uiteindelijke overgave van de Duitse majoor Emil Lamberth aan de inmiddels Luitenant-kolonel Felix L. Sparks. En als men verder trek bereiken ze als eerste het concentratiekamp Dachau. Ook verhaalt men nog over het onderzoek dat voortvloeide door het incident bij de bevrijding van Dachau.

Het verhaal dat op waargebeurde feiten berust verdiende het om vertelt te worden! Mede omdat men hier ook niet het bekendste verhaal van de bevrijding wat doorgaans wordt vertelt. Het enige wat misschien wat jammer was is dat de serie door de animatie iets minder hardere beelden kan tonen, maar verder was dit...geweldig! (al is dat niet de beste woordenkeuze)

“People come to you with their problems and you end up inheriting those problems, but you’re good at fixing them, so the problems keep coming — along with the money."

Sam Spade is een fictieve Privédetective bedacht door schrijver Dashiell Hammetts voor zijn detectiveroman The Maltese Falcon uit 1930. Deze werd in 1941 onsterfelijk gemaakt doordat Humphrey Bogart deze rol speelde in een verfilming van dat boek. Deze serie laat je zien wat er met de illustere koele afstandelijke detective met een scherp oog uit San Francisco is gebeurd.

Spade (Clive Owen ) gaat namelijk in 1955 naar het kleine Franse stadje Bozouls om het meisje Teresa (Cara Bossom), de dochter van de Maltese Falcon femme fatale Brigid O'Shaughnessy weg te brengen naar haar vader en crimineel Philippe Saint-Andre (Jonathan Zaccaï) Om hier Chiara Mastroianni (als Gabrielle) te het lijf te lopen, te trouwen en niet meer weg te gaan. Zodoende zien we hem in 1963, inmiddels gepensioneerd, en weduwnaar met een te groot huis, een wijngaard en zwembad.

Uiteraard blijft het niet rustig in het plaatsje, gevaar en dood weten hem weer te vinden! Als zes nonnen worden vermoord in het plaatselijk klooster. Deze gebeurtenissen in de ‘serie noir’, vinden plaats op dezelfde afgelegen locatie, maar in twee verschillende tijdsperioden. Spade begint aan zijn speurtocht en brengt hem langs gedoe rond erfenissen, liefdesperikelen, chantage van iets uit de 2e wereldoorlog, geheime uit de Algerijnse Oorlog heimelijke spionageactiviteiten inclusief de kerkelijke macht en mysterieus jongentje.

In aflevering 1 worden de spelers voorgesteld en eindigt met de cliffhanger van de zesvoudige moord, waarna aflevering 2 begint om antwoord te geven op de brandende vragen in het mysterie. Alhoewel het niet zo ingewikkeld was, voert men redelijk wat zijlijntje en personages op om de clou te vertroebelen. Toch weet de serie goed te scoren mede doordat men trouw blijft aan de geest van Hammett en meer dan voldoende tijd geven aan Clive Owen die zo zijn heerlijke Hard-Boiled dialogen met de andere castleden (vooral die met Denis Ménochet, de Franse politiechefzijn heerlijk) kan bezigen.

Om het karakter van Sam Spade, een van de iconische detectives in het mysteriegenre, nieuw leven in te blazen was een goed idee! Voordat je zegt: "Hoe durven ze Sam Spade opnieuw op te starten!" Vergeet niet dat voor Bogie hem speelde er ook al iemand was die Spade vertolkte. Het is dus maar net hoe nostalgisch je bent ingesteld! Clive Owen biedt een solide prestatie die niet probeert Bogart te zijn, maar in plaats daarvan gewoon zijn versie van Spade geeft. Verder was het goed geacteerd, goed gefilmd dus wat mij betreft mag dit nog een seizoen krijgen!

Moon Knight is de nieuwe Marvel-held die een eigen serie krijg. Eentje die grotendeels los staat van het Avengers team, Een (anti)held die sinds 1975 op verschillende manieren in de Marvel comics ten tonele verscheen.( De hier strak-in-het-pak gestoken “Mr. Knight” is uit 2014 van de Britse auteur Warren Ellis) In de Marvel-wereld is hij de strijder van de Egyptische maangod Khonshu (Khons), die hem opdracht geeft om criminaliteit te bestrijden en desnoods te doden. Een duistere superheld die ook nog eens lijdt aan een meervoudige persoonlijkheidsstoornis. De regisseurs zijn voor 2 afleveringen Justin Benson en Aaron Moorhead (Spring 2014, The Endless 2017) en de resterende vier de Egyptische Mohamed Diab. Het interessante aan de serie is dat zich afspeelt tussen de Egyptische goden en dat het een Indiana jones achtige sfeer had. Acteur Oscar Isaac (Steven Grant & Marc Spector) leeft zich uit en draagt de show met gemak. De televisieserie bewandelt ook de standaard Marvel-wegen; actie, stunts en special effects en die zijn niet altijd even memorabel. Toch was dit een aangename kennismaking met de wereld van maanridder!

De laatste jaren waren de Britse tv-aanpassingen van Agatha Christie verhalen wat donkerder maar deze Murder Is Easy is dat juist niet! De miniserie in twee-delen baadt zich in vol zonlicht en bezit levendige kleuren. Het verhaal uit boek gaat als volgt; Luke Fitzwilliam, recent teruggekeerd uit de koloniën, (hier iemand uit Nigeria) zit op de trein. Wanneer de oudere vrouw Lavinia Pinkerton die hij in een trein ontmoet, wordt vermoord nadat ze hem heeft verteld over verdachte sterfgevallen in Wychwood onder Ashe, gaat hij daarheen om onderzoek te doen. In dit verhaal vallen ongekend veel doden. De cast is grotendeels in orde, David Jonsson is uitstekend maar mist misschien net iets aan gewicht om de mannelijke hoofdrol goed te dragen Het is dan ook Morfydd Clark die hier voor mij de grote aantrekkingskracht bezat. Een nieuwe draai geven aan een oud verhaal juich ik alleen maar toe! Deze bewerking is misschien net iets teveel "op zondagmiddag, lui op de bank" maar nog steeds wel goed gedaan, en de geweldige Christie-verhalen blijven vermakelijk en tijdloos!

Huffity, puffity, Ringstone Round

If you lose your hat it will never be found

So pull your britches right up to your chin

And fasten your cloak with a bright new pin

And when you are ready, then we can begin

Huffity, puffity, puff….

Professor Bernard Quatermass werd in de jaren '50 populair door een serie. Het werd uitgezonden in een tijd dat maar heel weinig mensen een tv bezaten. Daarom kreeg de serie een vervolg in drie film-avonturen ( The Quatermass Experiment 1953, Quatermass II 1955 en Quatermass and the Pit 1958) In 1979 werd er wederom een Britse sciencefiction-tv- serie gemaakt. Ook deze kreeg eveneens een verkorte versie in film vorm. (Ik zag de dan ook die verkorte versie en niet het geheel...)

De inmiddels gepensioneerde wetenschapper Bernard Quatermass komt te hulp als een dodelijke straal uit het heelal de jongeren op de wereld vernietigd. Helaas zijn de speciale effecten vreselijk gedateerd. De ruimteschepen in het begin zien er niet uit. De vernietiging is totaal niet beangstigend. En er is kritiek op de hippiebeweging die in het jaar van uitkomen al zo goed als was verdwenen. (pathologische angst voor de ineenstorting van de samenleving aan het einde van de jaren '60)

Ook de personages konden niet echt overtuigen. Enkel de momenten met de verdwijningen in de megalithische steencirkel en de latere massale oogst in Wembley-stadion zijn nog enigszins effectief. Misschien dat de gehele serie beter was want ik las dat daar een scène was met danseressen in dierenkostuum, ook een gigantische banaan en van een naakte vrouw met knipperende tepels. Echter toen en zeker nu is het een nogal gedateerde televisieproductie waar je misschien nog lol kan beleven aan de historische momentopname van Groot-Brittannië.

Ik ben altijd weer verbaasd over hoe log en extreem traag, veelgeprezen series of films vaak zijn. Ongetwijfeld is het zwart-wit artistiek gefilmd maar wat heb je aan mooifilmerij als het daarnaast alleen maar langdradig is! Het is natuurlijk ook niet zo dat het verhaal van "Ripley" niet bekend was (dit is de derde Engelstalige verfilming) Ongelooflijk dat er dus 452 minuten verdeeld over acht delen nodig waren om dit laten zien. Dit is zo verschrikkelijk technisch en artistiek verantwoord dat het alle lol, vaart, spanning en emotionele betrokkenheid uit het verhaal weet te halen. Uiteraard zijn er wel een enkele scenes waarin die elementen wel voorkomen maar die werden dan weer veel te lang uitgerekt. Tja, lange stilletjes en kunstzinnigheid overheersen hier gewoon te vaak, waardoor de lol er algauw af was

De Roman Polanski versie van Rosemary’s Baby (1968) is een onbetwiste klassieker, Het populariseerde occulte thema's en duivelsaanbidding in films, al ben ik ook van menig dat je altijd een andere versie of kijk mag uitbrengen van hetzelfde boek van Ira Levin. In de jaren 2000 probeerde Platinum Dunes van Michael Bay een remake te maken, die film kwam er pas in 2024 met Apartment 7A.

In 2014 kwam deze versie lijkt een persoonlijk project van actrice Zoe Saldana,(bekend van Avatar en Star Trek), te zijn dat ze samen met verschillende familieleden heeft geproduceerd. De credits beweren dat deze versie is gebaseerd op zowel Rosemary's Baby als het vervolgboek van Ira Levin Son of Rosemary. Echter is dit gewoon het eerste verhaal en is alleen de afsluiter uit dat tweede boek.

Het meest intrigerende aan deze minserie is waarom dat de Poolse internationaal geprezen regisseur Agnieszka Holland voor zo'n mainstreamwerk koos? Het zal altijd een raadsel blijven, denk ik? Ten eerste is het verhaal nu uitgesmeerd over 4 uur en daarnaast ziet het er echt niet heel anders uit dan een Amerikaanse kabeltelevisie miniserie. Zesenveertig jaar later is wel het één en ander gebeurd rond de visie op het huwelijk, gelijkheid, zwangerschap en abortus. En uiteraard met moderne apparaten.

Dat gezegd hebbende, afgezien van een paar updates en oppervlakkige veranderingen, kopieert de remake slaafs het origineel en doet verrassend weinig om het op welke manier dan ook opnieuw te verbeelden. Sterker nog, dit voelt trutteriger en minder fris aan an het het origineel. Er werd voortdurend weg gesneden naar clichématige shots van onheilspellende architectuur alsof dat meer enge sfeer toevoegt.

De focus lag op Rosemary's toenemende paranoia maar het optreden van Zoe Saldana is lauw en zonder enige onderscheiding. En wat nieuwe bloederige sterfgevallen toevoegen maakt het er niet beter erop! Tenslotte miste ik ook gewoon de knuffelige oude lieve Ruth Gordon met haar sinistere bijbedoelingen. Het enige wat je hier voorgeschoteld krijg zijn clichés en dat is niet best!

Deze miniserie over een stukje minder bekende Nederlandse geschiedenis wordt vakkundig om zeep geholpen door de hoofdrolspeler te vervangen, en zo dom en onontwikkeld drama over een verloren kind er aan toe te voegen. Daarnaast is het met enige regelmaat ongeloofwaardig en soms lopen de scenes maar erg slecht (rommelig) in elkaar over.

Oei... dit is toch wel een bleek en veel meer oppervlakkige voortzetting. Veel van wat je hier ziet, lijkt meer op herhaling van wat je al zag in de seizoenen van de serie "Vikings". Deze serie laat je kennismaken met beroemde Vikings Leif Eriksson (970 - 1020) ​en Freydís Eiríksdóttir En moeten doorgaan voor de nieuwe Ragnar Lothbrok en Lagertha. Daar is op zich nog niets mis mee, maar anders dan de oorspronkelijke serie, wordt er hier zoveel geknoeid met de tijdslijnen. Dat de chronologische samenhang compleet het verhaal verstoort!

Dat begint al met de opening waar de slachtpartij op Sint-Brixius-dag (13 november 1002) is te zien. Volgens de serie werd de daaropvolgende invasie geleidt door Knoet de Grote (994/995 - 1035). Echter was dat zijn vader...op zich nog geen ramp want hij kwam inderdaad met een Vikingleger van mogelijk 10.000 man naar Engeland maar als je later dan wel Sven Gaffelbaard (965 –1014) en het gedoe met de vloot gaat opvoeren...? En als deze serie Leif Eriksson volgt hoe kan hij dan bevriend zijn met Harald Sigurdsson (1015 –1066)? Er zit tussen Leif en Harald bijna 30 jaar?

Blijkbaar was alles geoorloofd om de serie maar een modern verantwoord of spectaculair plaatje te laten krijgen. De inname van de stad Londen, (die volgens mij niet heeft plaatsgevonden, tenminste niet in deze tijdperiode) en mij vooral deed denken aan de aanval op Parijs uit seizoen 3, de tempel in Uppsala, het religieuze centrum gewijd aan de Noorse goden werd veel later pas verwoest (de christelijke koning Inge de Oudere in 1080), Jarl Haakon ((997 – 1030 euh.. de zoon van dochter Gytha van vorkbaard en die trouwde met een nicht van Knoet de Grote?) en werd gemakshalve vervangen voor zijn zogenaamde donkere gekleurde vrouw? Alles draait nog steeds om Kattegat en als het wordt belegerd zijn het louter vrouwen die bevelen roepen. Oké oké...Vikings heeft altijd wel ingezet op sterke vrouwen en dat was historische gezien ook grotendeels juist maar hier maken ze het wel erg bont!

Tja als ik voorbij modern verantwoord en totale verwaarlozing van de geschiedenis kijk, is het met goede gevechten tussen Vikings-krijgers, nog best prima kijkvoer! En...voor mij ook de aanwezigheid van Laura Berlin als Emma van Normandië (±985 –1052)! Echter komt dit niet in de buurt van de originele "Vikings"

Had geen idee dat deze vijfdelige miniserie, een spin-off van de Britse sciencefictiontelevisieserie Doctor Who was. Er werd een paar keer naar een Doctor verwezen, en nu achteraf blijkt dat de almachtige Homo-Aqua oftewel de Sea Devils (uit 1e aflevering; The Sea Devils (1972) zijn en regelmatig opduiken in de serie Doctor Who. Ook het personage van opperbevelhebber Kate (Jemma Redgrave) van de Unified Intelligence Taskforce (UNIT), was een sleutelfiguur uit die serie.

Het verhaal gaat over de militaire organisatie UNIT die actie moet ondernemen om een ​​wereldwijde oorlog te voorkomen wanneer de Homo aqua, uit de zee tevoorschijn komen en zich aan de mensheid openbaart. Dit verhaal kent zowel negatieve als positieve punten. Het is dus over het algemeen wel oké maar het script en de wereldopbouw zijn bezaaid met gebruikelijke clichés. Het begin was wat traag en het verdere verloop was onhandig en onvolledig.

Over cliches gesproken de hoofdpersoon, is de typische underdog, die tegen wil-en-dank de held, en natuurlijk verliefd wordt, je krijg magere dingen te zien over incompetente regeringen, en een geheime organisaties. En bij de relatie tussen Kate Lethbridge-Stewart en kolonel Cristofer Ibrahim, is er bijna geen opbouw. Het "Geschenk" leek mij ook er maar bij gehaald om het langer te maken. En kreeg ook het gevoel dat ze moeite hadden om een ​​bevredigend einde te schrijven. Die is nu een beetje een anti-climax.

Alles gebeurt dus omdat het plot "zo makkelijk te volgen" was, niet omdat het logisch was. Acteurs Russell Tovey, Jemma Redgrave en Gugu Mbatha-Raw doen het behoorlijk goed, de bijrollen zijn prima en de special effects zijn een stuk beter dan normaal. Als vermaak voor de vroege avond, geschikt voor het hele gezin was het best leuk maar diepgravend is het allemaal niet!

Nieuwe bewerking van een Agatha Christie, de koningin van de misdaadroman. De miniserie van drie afleveringen begint als een man van een klif valt aan de kust van Wales (Welshe stadje Marchbolt) Domineeszoon Bobby Jones (Will Poulter)bereikt hem als eerste, waarna het slachtoffer met zijn laatste adem hem de mysterieuze vraag; "Waarom hebben ze Evans niet gevraagd?" stelt.

Het is het begin van een raadsel dat dient opgelost te worden door het amateurspeurwerk van Bobby en zijn avontuurlijke vriendin, en socialite, Lady Frances ‘Frankie’ Derwent (Lucy Boynton) De film brengt daarmee terug de relatieve gezelligheid en luchtigheid. Een bijna ongegeneerd ouderwetse Christie-adaptatie. Maar... soms is dat ook alles wat je wilt een goede ouderwetse bewerking, met kwinkslagen, achtervolgingen en intriges!

Acteur Hugh Laurie (ken je misschien uit de serie House).deed de regie en die is bekwaam maar onopvallend, Hij geeft veelal voorrang aan het acteerwerk en niet aan cameratrucs of experimenten. Wel ziet de serie er prachtig uit, omdat ze in de zomer op locatie in Surrey en het schiereiland Gower zijn opgenomen. Er zijn dus zonovergoten kliffen en weelderige landhuizen en gecombineerd met een uitstekend decorontwerp en kostuums, zorgt dit voor die ouderwetse visuele traktatie.

Dit verhaal, deed me een beetje denken aan het avontuurlijke speurneuspaar Tommy en Tuppence (Partners in Crime) Echter mistte ik hier wel ietwat van de chemie. Dat laatste kan ook aan mij liggen omdat ik Poulter 'effectief maar niet bijzonder vond...Hij komt een beetje over als een houten klaas. Het was vooral actrice Lucy Boynton, die perfect de show steelt! Verder zijn er wat cameo's van o.a. Emma Thompson en Jim Broadbent als Frankie's ouders en uiteraard is ook Hugh Laurie zelf te zien!

Tja, neem een moordmysterie van Agatha Christie, meng er wat romantische en komische-elementen in en laat het afspelen in de jaren '30 Grote kans dat het een leuk misdaad-oplossend avontuur oplevert!

Oei...er moeten nog afleveringen komen maar tot nu toe ben ik ontgoochelt! Nog steeds niet heel slecht, maar het is gewoon niet geweldig! Middelmatig zelfs! De sets zijn nog weelderig en goed gedaan, de kostuums zijn goed, locaties en CGI-monsters zijn onberispelijk fantasievol, Henry Cavill is erg geloofwaardig

Seizoen 1 was een verademing! Die ongeveer overeenkwam met de korte verhalen van Witcher. En mijn spontane crush op Yennefer of Vengerberg (Anya Chalotra) Seizoen 2; Hoewel het niet helemaal in overeenstemming was met het boek, vulde men het voldoende aan met (erotische) mystiek om te boeien. Een fantasie-serie die mijn favoriet werd en boeiend was.

Toen kwam Seizoen 3 en dat is.... Oh jee... oh jee in het oog springende rotzooi...Wat is er in vredesnaam gebeurd? En nee ik heb het niet over LGBTQ of wat voor kleur de personages hebben...(mensen die zich daarover druk maken zijn al vermoeid genoeg) Nee het zijn de scriptschrijvers die lijken ervoor te kiezen om de Witcher-verhalen gewoon te negeren....? Dit is lang niet meer het kaliber van de eerste twee seizoenen en bijna een epische teleurstelling.

Aflevering vijf moet de finale zijn van de eerste helft... maar volgens mij ga je eruit met een climax? Niet met de meest vervelende aflevering tot nu toe! Hetzelfde tovenaarsbal wordt twee keer getoond....maar het hele stuk had zo kunnen worden geschrapt! Henry Cavill (hij is fan van de fantasie-serie) vertrek naar dit seizoen dus ongetwijfeld is het vierde seizoen gedoemd te mislukken als dit niet heel wat beter wordt!