Opinions

Trieste film die het ook nooit gehaald heeft in de bioscoop en gewoon direct op TV is verschenen. Daar waar de eerste twee delen nog iets hadden heeft dit deel eigenlijk niets. Het verhaal is te triest voor woorden en dat geldt zeker ook voor de uitvoering. Ook de cast bestaat uit veel nieuwe personen waardoor je eigenlijk ook geen band met ze krijgt. Alleen Shelley Long en Gary Cole zijn hetzelfde gebleven. Autumn Reeser was een fraaie vervanger in de rol van Marcia Brady maar helaas voegde ze buiten haar schoonheid weinig toe.

Best wel een flauwe maar wel zeer vrolijke en kleurrijke film. Het verhaal sloeg natuurlijk nergens op en was ook vaak zeer flauw maar de uitvoering ervan was best geslaagd en dat kwam vooral door de leuke cast. Shelley Long en Gary Cole speelden de rol van vader en moeder Brady best leuk maar aan de andere kant waren ze ook best irritant vooral Shelley Long. Christine Taylor speelde de rol van onnozele Marcia Brady best leuk en ze zag er ook nog eens verdomde mooi uit.

In 2016 kwam het matige eerste deel uit en dit vervolg (ik zag het toevallig gisteravond voorbijkomen op "Film 1" en het leek me een betere horrorfilm dan het Eurovisiesongfestival) speelt zich enkele jaren na de gebeurtenissen uit "The Boy" af. De film trok overigens vooral mijn aandacht vanwege het meespelen van Katie Holmes.

Liza (Katie Holmes) is een jonge moeder en woont samen met haar zoontje Jude (Christopher Convery) en echtgenoot Sean (Owain Yeoman) in een mooi appartement. Het leven van het gezinnetje verloopt perfect. Wanneer Liza en haar zoon echter het slachtoffer worden van een brutale homejacking, verandert alles. Terwijl Liza herstelt van haar verwondingen, verliest Jude zijn vermogen om te spreken. Om eindelijk weer tot rust te komen beslissen Sean en Liza om te verhuizen naar het platteland. Zij en de psycholoog van Jude zijn er immers van overtuigd dat er op die manier een nieuwe wind binnen het gezinnetje zal waaien. Daar vindt Jude een porseleinen pop aan de rand van de tuin, die hem lijkt te helpen alles weer op een rijtje te krijgen. Wat het gezin echter niet weet, is dat de pop met de naam Brahms duivelse krachten bezit en deze op het gezin zal ontketenen.

Dit is dus een vervolg, maar het is niet nodig om de eerste film gezien te hebben. In de eerste film komt Brahms natuurlijk ook voor, en in de tweede film vindt Jude hem, begraven in het zand. Je hebt de kennis uit het origineel uit 2016 niet nodig om deze film te begrijpen, het enige wat je moet weten is dat de pop bezeten is en vreemde dingen kan laten gebeuren. Maar dat was al duidelijk genoeg. Het enige wat handig is om te weten, is dat de film zich afspeelt bij het landhuis uit het eerste deel.

Het idee voor deze Horror / Mystery film is niet erg origineel. Een verlaten landhuis waar een pop gevonden wordt, die kan bewegen en rare dingen laat gebeuren... Dat verhaal kennen we inmiddels wel, dus erg vernieuwend kun je "Brahms: The Boy II" dus niet noemen en echt spannend of eng wordt het ook nergens. Omdat de film zich vooral op de afgelegen plek afspeelt, zitten er weinig personages in het verhaal. Het verhaal richt zich echt op het gezinnetje van drie, waarbij vooral Liza en Jude belangrijk zijn en natuurlijk ook de creepy pop Brahms.

De spaarzame schrikmomenten in de film worden vooral veroorzaakt door gebruik te maken van geluiden en muziek. Het is niet zo dat veel heftige dingen in beeld te zien zijn. Het meest heftige is misschien het jongetje Will (Keoni Rebeiro) die in de tuin op een puntig voorwerp valt door toedoen van de pop Brahms). De cast redt nog enigszins deze film. Zo zijn Liza (Katie Holmes), Sean (Owain Yeoman) en de sprakeloze Jude (Christopher Convery) voldoende uitgewerkt.

De jonge Jude gespeeld door Christopher Convery, is na het voorval in het oude huis gestopt met praten. Hij heeft dus weinig tekst, maar zijn gezichtsuitdrukkingen en houding zijn goed gedaan. Je kunt precies aan hem zien hoe hij zich voelt, zonder dat hij woorden hoeft te gebruiken. En Katie Holmes als de bezorgde en beschermende moeder Liza deed het gewoon verdienstelijk en is ook altijd leuk om te zien. Tot slot zie je ook nog Ralph Ineson, bekend van o.a. de Drama / Horror film "The VVitch: A New-England Folktale (2015)", in een verdienstelijk rol de cast aanvullen.

Al met al is "Brahms: The Boy II" geen goede en spannende horrorfilm. Het wordt nergens echt spannend, er zitten nauwelijks schrikmomenten in (enkel goedkope en valse schrikmomenten), het plot is zo cliché als maar kan en het verhaal is niet origineel. De cast weet deze film nog enigszins te redden en de film duurt gelukkig ook niet lang. Nee, "Brahms" is duidelijk geen "Chucky" of "Annabelle".

Frank Henenlotter moet destijds behoorlijk aan de paddo's zijn geweest om zulke onzin te verzinnen. Het hele verhaal sloeg nergens op en hetzelfde geldt voor de uitvoering hoewel het soms wel geinig (omdat het zo slecht was) was. De film is natuurlijk bedoeld om niet serieus te nemen (wat wil je ook als je aan de paddo's bent), maar dit was toch wel onnozelheid ten top. Echt helemaal slecht is het niet want de hele film ademt de jaren 80 uit en de blowjob scene was wat mij betreft het hoogtepunt van de film

Waarschijnlijk moet je van dit soort flauwe Komedie / Horror films houden, ik houd er dus duidelijk niet van. Ik heb deze film overigens gezien op MGM waar men regelmatig dit soort jaren 80 pulp films uitzendt.

Een briljante film gewoon. Het is behalve een horror ook een actie en comedy film tegelijk. Het goor gehalte is in deze film ongelooflijk hoog en is ook nooit meer overtroffen. Echt spannend en griezelig is deze film natuurlijk niet vanwege de absurde humor (de priester, de oom en de baby) en onzin (wel heel leuke onzin) die erin zit. Maar dit is wel een horror film die iedere horror fan eens gezien moet hebben. De film krijgt van mij dan ook zijn dik verdiende 5 punten.

Brammetje Baas, geschreven door kinderboeken- en scenarioschrijfster Tamara Bos, is een bovengemiddelde Familie film, met gelaagde personages als belangrijkste troef.

Het begin van "Brammetje Baas" is nogal ongestructureerd. En dat is in de geest van de zevenjarige titelfiguur, die niet kan stilzitten en telkens met zijn hoofd afdwaalt. Hij is slim en zoekt overal een antwoord op. Maar in groep 3 treft hij het slecht met een meester, die blijkbaar nog nooit van ADHD (al wordt dit in de film nergens genoemd) gehoord heeft.

Coen van Overdam speelt uitstekend het drukke baasje Brammetje Baas, wiens gedachtekronkels fraai geanimeerd in beeld werden gebracht. Mooie geluidseffecten en een voice-over, waarin Bram zijn gedachtewereld soms iets te perfect weet te verwoorden.

Mijn god wat een vreselijk slechte film was dit. Het hele verhaal (anti reclame en marketing) sloeg eigenlijk nergens op (wel origineel) en het eerste uur is tenenkromend slecht en traag. Wat trouwens ook tenenkromend slecht is, is de cast en dan met name beide hoofdrol spelers Ed Stoppard die nergens weet te overtuigen en muts Leelee Sobieski. Na ongeveer een uur hoop je eigenlijk dat het beter gaat worden maar juist het omgekeerde gebeurt er want de film wordt alleen maar belachelijk en onnozeler dan in het eerste uur. Het laatste uur neigt wel een beetje naar sciencefiction maar dan wel intens trieste en zeer flauwe sciencefiction (wel ruig de cola blikken van 1 liter ). Ik had al geen hoge pet op van Russische films en deze film bewijst het wederom. Als je slim bent mijdt je deze bagger want het slaat werkelijk nergens op.

P.S. de vrouwelijke kinderachtige voice-over in de film was verschrikkelijk en had ook geen toegevoegde waarde.

Film die je vroeger enkel en alleen keek als man zijnde voor de destijds bloedmooie Monique van de Ven. Qua verhaal stelt het allemaal weinig voor en de voice-over van Peter Jan Rens (omdat hij niet kan acteren) is vreselijk. Huub van der Lubbe zorgt heel soms nog voor wat humor, maar dan is het dan ook. Het hoogtepunt in deze film (daar is de poster eigenlijk ook wel toepasselijk voor) is de scene waarbij Peter Jan Rens onder dwang door Monique van de Ven wordt afgetrokken en waarbij Monique van de Ven vlak voor Peter Jan Rens hoogtepunt een vinger in zijn kont stopt

Interessante theorie film over de dood van Patton. Was het een ongeluk of was het een aanslag. Het verhaal was in ieder geval boeiend en de cast was ook goed bezet.

Deze film had ik nog nooit gezien maar vandaag zag ik hem toevallig op TCM (had wel de eerste 30 minuten gemist).

Normaal gesproken kan ik Belgische films goed waarderen, maar deze slappe Komedie / Drama helaas stukken minder. Hoewel ik het ook weer niet echt slecht vond.

Het langdradige ietwat cliché verhaal (had wel iets weg van een klucht en een extra lange aflevering van "In de Vlaamsche pot" die begin jaren 90 populair was in Nederland) als de uitvoering (op een locatie) valt wat tegen en weet ook niet altijd te boeien. Alleen het koppel Paul (gespeeld door Filip Peeters) en Roos (gespeeld door de goede actrice Barbara Sarafian) en hun perikelen weten te boeien en zijn leuk en hetzelfde geldt voor de perikelen tussen uitbaatster Pascaline (gespeeld door Sara De Roo) en chef-kok Angelo (gespeeld door Axel Daeseleire). De rest is wat flauwtjes en met name de schizofrene perikelen omtrent Walter (gespeeld door Mathijs Scheepers).

Qua uitvoering valt het eigenlijk nog wel mee en dat komt vooral door het vele eten wat er geserveerd werd. Dat eten was niet alleen een lust voor het oog, maar zal ongetwijfeld ook zeer smaakvol zijn geweest. Wie trouwens ook een lust voor het oog was, was de fraaie "Anemone Valcke" (helaas maar in een kleine rol). Het laatste gedeelte van de film waarbij alles op zijn pootjes komt (of juist niet), was overigens nog wel aardig. De cast (met redelijk wat bekende Vlaamse acteurs en actrices) deed het trouwens verdienstelijk en weten deze film nog enigszins te redden.

Al met al is dit gewoon een mindere Belgische Komedie / Drama die leuk is om eens gezien te hebben op een regenachtige dag, maar meer ook niet.

Vond er bitter weinig aan. Het verhaal boeide me niet en spannend vond ik het ook niet. Het enige wat me een beetje verraste in de film was het einde. Jodie Foster vond ik overigens heel slecht uitzien (figuurlijk) in deze film en qua acteer prestaties heb ik haar ook in betere rollen gezien.

Zeer mooie, boeiende en spannende film. De film is prachtig gemaakt en de decors zijn schitterend. De film duurt bijna 3 uur maar is het waard om iedere minuut te kijken. Het einde is best treurig en ik denk dat menigeen wel eens een traantje heeft laten vloeien. Waarschijnlijk Mel Gibson zijn beste film waarin hij zelf in acteert.

Ik ben normaal gesproken niet zo'n liefhebber van acteur Vince Vaughn en daarom heb ik deze Actie / Misdaad film ook eventjes links laten liggen (ligt al bijna twee weken bij mij op de digitale "plank"). Maar dat had ik beter niet kunnen doen i.p.v. veel slechte films bekijken in de afgelopen dagen, want deze keiharde film was gewoon puur genieten voor mij en we zien dit keer ook Vince Vaugn in een rol van hard persoon, die je niet zo snel bij hem zult verwachten, omdat hij toch vooral te zien is in flauwe komische films.

In dit verhaal besluit automonteur en voormalig bokser Bradley Thomas (Vince Vaughn) om voor een vriend, te weten Gil (Marc Blucas), drugsgerelateerde klusjes te doen als drugskoerier. Hij is namelijk zijn baan als automonteur kwijt en ook bijna zijn vrouw Lauren Thomas (Jennifer Carpenter), die al drie maanden met iemand anders omgaat, dus kiest hij voor het snelle geld. Hij verdient daarbij goed, maar al snel veroorzaken drugsvrienden van Gil voor een schietpartij met politieagenten en wordt Bradley Thomas (die afrekent met deze drugsvrienden) daarbij in de cel gegooid, waar hij gedwongen wordt om uitermate gewelddadige dingen te doen.

Hoewel het verhaal eigenlijk niet meer is dan een dertien in een dozijn verhaal, zit het met de opbouw van het verhaal wel meer dan goed en daarbij volgen we Bradley Thomas op zijn grauwe weg van chantage, corruptie, psychische vernedering en fysiek geweld. De sterke verfilming (waarbij vooral een "blauw" kleurenfilter is gebruikt) en de brute toon van het verhaal, tillen deze keiharde Misdaad / Actie (de volgorde heb ik even bewust omgedraaid en dat i.v.m. het verloop van het verhaal) boven de middenmoot uit. Omdat het geweld zo rauw en hard in beeld is gebracht (hier in daar ziet het misschien wel wat nep-achtig uit) is deze film zeker niet voor iedereen weggelegd en is het eigenlijk ook geen film om met kerstmis (vrede op aarde) te bekijken Maar ik heb er juist van genoten en daarbij vaak ook moeten lachen en een aantal harde scènes heb ik soms ook even teruggespoeld om opnieuw te bekijken.

De eerste 45 minuten van het verhaal zijn nog relatief rustig en hebben misschien ook wel een clichématig en voorspelbaar verloop en daarbij is het vooral geinig om te zien hoe Vince Vaughn tijdens de opening van het verhaal de auto van zijn vrouw met zijn handen begint te slopen. Eerst slaat hij met zijn armen en vuisten het bestuurdersraam in, daarna trekt hij de achteruitkijkspiegel eruit die hij weggooit, daarna slaat hij de linker buitenspiegel eraf met zijn vuisten, daarna begint hij met zijn vuisten op de motorkap te slaan die hij er ook aftrekt met zijn handen en daarna weggooit en daarna vernielt hij de linker koplamp met zijn vuisten en trekt hij de lamp eruit.

Maar na circa 45 minuten als Bradley Thomas in de eerste gevangenis, te weten de Franklin R. James gevangenis (oftewel "De koelkast"), terecht komt (hij krijgt overigens 7 jaar gevangenisstraf) en hij daar van iemand een opdracht krijgt (om iemand in een andere gevangenis te vermoorden), die te maken heeft met zijn ontvoerde en gevangen genomen zwangere (de ongeboren baby noemt hij overigens "Koala") vrouw die nog 80 dagen te gaan heeft, wordt het puur genieten en krijgen we vooral een geweldsgolf te zien die aanhoudt tot de laatste seconde (we zijn dan inmiddels 125 minuten verder) van het verhaal en daaruit kunnen we dan tevens afleiden dat er geen vervolg meer zal komen, of het moet dan al gaan draaien om het kind van Bradley Thomas en Lauren Thomas.

Met name de laatste 20 minuten van het verhaal, die zich dan inmiddels afspeelt in de maximaal bewaakte "Redleaf" gevangenis, zijn heerlijk bruut (voor mij tevens het hoogtepunt van het verhaal) en zijn zeker ook sterk en daarbij is het puur genieten van het keiharde geweld wat je voorgeschoteld krijgt. Zo trapt Bradley Thomas o.a. het gezicht in van een zekere Johnny (een bokser die tot het groepje slechteriken behoort, die het voorzien hebben op Bradley Thomas als wraak) via de betonnen vloer (schuift ook even een meter met zijn gezicht over deze vloer) welke heerlijk grof in beeld werd gebracht (persoon had daarbij geen huid meer op zijn gezicht), bij een andere slechterik duwt hij beide ogen in met zijn duimen en breekt hij diens nek en rug door er met zijn vuist en elleboog op te slaan, bij een andere slechterik, te weten de zekere Roman (betrokken bij de schietpartij met politieagenten in het begin van het verhaal), trapt hij wederom het gezicht in (zag er wel nep uit en daarbij werd ook overduidelijk een pop bij gebruikt) via de betonnen vloer.

De leider van de slechteriken, oftewel Eleazar (Dion Mucciacito) die een drugsvriend is van Gil, die tevens de opdracht heeft gegeven om de zwangere vrouw van Bradley Thomas te ontvoeren (dreigt daarbij met een Koreaanse gynaecoloog alle ledematen van de foetus af te knippen, waarbij de foetus dan wel nog verder leeft), bewaard hij als laatste en bij hem breekt hij in eerste instantie met zijn vuist op een heerlijke en pijnlijke in beeld gebrachte manier zijn rechterbeen (daarbij heeft de uitdrukking "Break a leg", zeker betrekking op). Als hij daarna weet dat zijn zwangere vrouw (die uiteindelijk na de bevrijding de Koreaanse gynaecoloog doodschiet) en ongeboren baby in veiligheid zijn, onthoofd hij daarna de op vloer liggende Eleazar met zijn voet (door regelmatig op zijn hoofd te trappen), waarbij hij dan zegt:

"Er wordt gezegd dat het hoofd nog even zou verder leven als het wordt afgehakt. Ik hoop het"

Het is tevens ook het laatste wat Bradley Thomas doet, want als gevangenisdirecteur Tuggs (Don Johnson) binnenkomt en hij zegt "78 dagen" (wat betrekking heeft op de zwangerschap van zijn vrouw), schiet hij Bradley Thomas helaas dood (één kogel door zijn borst en één door zijn hoofd, die beiden min of meer exploderen in zijn lichaam). Dat is gelijk ook het laatste shot van de film.

Opzicht wordt er eigenlijk niet zo heel veel gesproken en de meeste dialogen zijn ook aan de korte kant, maar er zitten wel een aantal leuke dialogen tussen, zoals de dialoog waarbij gevangenisdirecteur Tuggs het volgende zegt over "Cellenblok 99" (Voilà, een gedeelte van de filmtitel), waarbij Bradley Thomas een speciale riem moet dragen waarmee hij stroomstoten krijgt, van de "Redleaf" gevangenis:

"Cellenblok 99 is de gevangenis in de gevangenis. Amnesty International zou deze ruimte niet echt goedkeuren"

Ook dialoog waarbij Bradley Thomas slechterik Eleazar over de vloer sleurt met zijn gebroken been en daarbij telefonisch tegen iemand onderstaande zegt, was wel leuk:

"Eleazar is er al erg aan toe. Ik sleur hem naar een hoop kerels die hem tot bloedens toe zullen neuken"

Daarbij zegt hij op een gegeven moment ook tegen Eleazar, die iets in de telefoon moet gaan zeggen:

"Zeg wat je moet zeggen of wordt verkracht"

De cast in deze film is beperkt en daarbij draait het vooral om hoofdrolspeler Vince Vaughn, die ook vrijwel continue in beeld is en die het zeer goed deed als voormalig bokser, die in de gevangenis belandt en daarbij gedwongen wordt om hard op te treden. Vince Vaughn, als de koele en emotieloze (m.u.v. eventjes op het einde na het telefoongesprek met zijn vrouw) Bradley Thomas, draagt deze film in zijn eentje en hij zag er ook best imponerend uit met zijn kaal hoofd en groot kruis op zijn achterhoofd (zie filmposter) en schijnbaar had hij ook best een vrij imponerende penis, want als hij zich in de gevangenis moet uitkleden, zegt een bewaker daar het volgende over:

"Hier kijkt iedereen naar uit. Doe je onderbroek uit. Dat is wel een acht"

De overige cast heeft vooral een kleine rol in het verhaal en dan heb ik het vooral over de al eerder genoemden Jennifer Carpenter en "good old" Don Johnson (blijft voor mij altijd mister "Miami Vice"), die het beiden best verdienstelijk deden en vooral de laatste als de sigaren (rookt op het einde een "cigarillo" sigaar, die volgens hem snel op is) rokende harde SS-achtige gevangenisdirecteur (volledig in het zwart) van de gevangenis "Redleaf", die wel pas na circa 75 minuten voor het eerst in beeld verschijnt.

Verder zien we ook nog de vrij bekende Duitse acteur Udo Kier (in de rol van boodschapper zonder naam, die werkt voor slechterik Eleazar en die uiteindelijk wordt doodgeschoten door Gil als hij Lauren Thomas bij hem aflevert met de auto en wilt wegrijden) een paar keren in beeld en als hij meespeelt in een film, dan is het meestal in de rol van een slechterik en dat geldt ook in deze film. Hij brengt namelijk onderstaande lugubere boodschap over aan Bradley Thomas in de eerste gevangenis:

"Mijn baas doet je de groeten. Jouw verraad heeft mijn baas 3,2 miljoen dollar gekost. Dat kom ik nu rechtzetten. Laat via de telefoon een foto zien aan Bradley Thomas van zijn vastgebonden zwangere vrouw in een stoel. Er is een Koreaanse aborteur bij. Hij werkt voor mijn baas. Hij zegt dat hij de ledematen van een foetus kan verwijderen, maar dat het kind dan toch levensvatbaar is bij de geboorte. Die kleine operatie zal enkel plaatsvinden als jij je schulden aan mijn baas niet afbetaalt"

Buiten Jennifer Carpenter hebben vrouwen eigenlijk nauwelijks een rol in het verhaal, maar de fraaie Devon Windsor (als Jill, die de dochter is van drugsbaas Gil) mocht er zeker wezen met haar heerlijke lange benen en als Bradley Thomas aanbelt bij het huis van Gil en zij daarbij eventjes te zien is als ze de deur openmaakt in een sletterige outfit (soort van overall, een blauwe, maar dan zonder mouwen en pijpen en vanaf borsthoogte zit in een lange rits die helemaal naar beneden gaat en als schoeisel draagt ze witte instappers met een houten hakje en open tenen) en een gekleed hondje onder haar arm, wordt daarop gezegd:

Bradyley: Heeft je vader die kleren gekozen.
Jill: Ja. Vind je ze mooi ?
Bradyley: Pittig

Buiten de hierboven genoemde twee vrouwen zien we ook nog heel eventjes de Amerikaanse/ Indiase actrice Pooja Kumar (als de maatschappelijk werkster Denise Pawther en toen zij in beeld kwam dacht ik dat het verhaal een heel andere kant zou op gaan, wat gelukkig niet het geval was) en over haar zegt een gevangene, te weten Lefty (Willie C. Carpenter) die al heel lang vast zit (28 jaar vanwege een dubbele moord), het volgende:

"Je staat beter goed bij haar, dus wees beleefd. Kijk niet lager dan haar hals en zeg niets suggestiefs. De vrouwen hier zijn daar heel gevoelig voor. Ze is wel goed voorzien, hoor"

Al met al vond ik dit een heerlijke harde Actie / Misdaad film, waar ik me eigenlijk vanaf de eerste tot de laatste minuut goed mee vermaakt heb en zeker m.b.t. de laatste keiharde 20 minuten. Deze film komt dan ook op de valreep van 2017 nog terecht in mijn persoonlijk "Top 10 2017" van films en dat zelfs op de tweede plaats (op de eerste plaats staat een film welke ik gezien heb in 2017, maar die wel al uitkwam in 2016, namelijk de uitstekende Nederlands geregistreerde Western / Thriller film "Brimstone (2016)").

Regisseur S. Craig Zahler is zeker iemand die ik in de gaten zal houden, want eerder dit jaar zag ik ook al zijn debuutfilm "Bone Tomahawk (2015)" op "Film 1", welke best een aparte maar zeker ook een goede Horror / Western film is en naar zijn volgende Actie / Misdaad film, te weten "Dragged across Concrete (2018)", kijk ik al uit (bevat min or meer dezelfde cast als in deze film, zoals Vince Vaughn en Jennifer Carpenter).

Net zoals het cijfer welke Bradley Thomas voor zijn penis kreeg van een bewaker, geef ik deze film ook dikverdiende 4,0 sterren (oftewel ook een acht).

Prima Thriller die goed weet te boeien en zelfs spannend is. Er heerst een lekkere broeierige sfeer en Kurt Russell doet het ook prima. De film verveeld geen moment en is 95 minuten lang prima entertainment.

Deze film was zeer populair toen ik een jaar of 14-15 was. Het is best een aardige film meer een echte topper zoals hij destijds werd bestempeld vond ik het niet. Verhaal is overigens best goed en er zitten ook een aantal sterke momenten in maar tevens ook een aantal saaie momenten. Ally Sheedy (zeg maar de Gothic meid) vond ik trouwens zeer irritant in deze film, aan haar heb ik me dan ook gestoord.

Leuke en vermakelijke ouderwetse jaren 70 Western / Mystery film (neigt overigens ook naar Thriller en Misdaad), die het vooral moet hebben van de sfeer en het mysterieuze verhaal, welke je regelmatig op het verkeerde been zet.

Het mysterieuze verhaal (draait om een uitbraak van difterie epidemie in de militaire basis "Fort Humboldt", waarna er medische voorraden per trein worden verstuurd en waarna er in de trein verschillende mysterieuze moorden plaatsvinden en in de trein zitten o.a. een gouverneur, een priester, een dokter, een U.S. Marshal en gevangene John Deakin) zit leuk in elkaar en wist mij in ieder geval van de eerste tot de laatste minuut (duurt circa 90 minuten) te vermaken en te boeien. Het verhaal dat zich vrijwel alleen afspeelt in de trein is sfeervol neergezet en de beelden in en buiten de trein (o.a. de besneeuwde omgeving van de Rocky Mountains) helpen daar een handje bij.

Ook is het tempo vrij hoog en gebeurt er meer dan genoeg (o.a. vallen er veel doden en dat vallen is ook letterlijk van toepassing, want een aantal valt namelijk op mysterieuze wijze van de rijdende trein af, of door ontsporing) en bevat de film ook wat actie (inclusief nep rood bloed), welke zich o.a. afspeelt bovenop de rijdende trein. Naarmate het einde nadert en duidelijk wordt hoe de vork in de steel zit (draait uiteindelijk om goud voor veel corrupte personen in de trein en geweren en munitie, verstopt in lijkenkisten en medicijnkisten, voor de indianen en er heerst helemaal geen difterie epidemie in de militaire basis "Fort Humboldt"), wordt het wat flauwtjes en clichématig en krijgen we op het einde (bij het punt "Breakheart Pass", oftewel de titel van deze film) ook nog een eindgevecht (soms best hard) te zien tussen inderdaad de Goeden tegen de Slechten, waarbij de afloop natuurlijk voorspelbaar is.

Wat deze film zeker ook het kijken waard maakt is de leuk spelende cast, die bestaat uit vele bekende acteurs en actrices (beter gezegd ééntje, omdat er maar twee vrouwen meespelen in het verhaal, waarvan eentje ook maar een zeer kleine rol heeft als prostituee) uit die tijd, zoals hoofdrolspeler Charles Bronson (in de rol van gevangen genomen dief en bedrieger John Deakin, die naderhand blijkt te werken voor de Amerikaanse geheime dienst), Ed Lauter (in de rol van Majoor Claremont, die met een kleine legereenheid op de trein zit), Ben Johnson (in de rol van U.S. Marshal Pearce, die dief en bedrieger Deakin arresteert tijdens een kaartspel en hem meeneemt op de trein), Richard Crenna (in de rol van gouverneur Richard Fairchild, die samen met de dochter, te weten Marica, van de commandant van de militaire basis "Fort Humboldt" op de trein zit. Hij is tevens de organisator om medische voorraden te sturen naar de militaire basis) en Jill Ireland (in de rol van Marica, die zich ontfermd over de gearresteerde Deakin en naderhand is dat andersom). De laatste is vooral bekend geworden door de vele films waarin zij speelde met haar echtgenoot Charles Bronson.

Al met al gewoon een leuke en vermakelijke Western / Mystery film om eens gezien te hebben en dan vanwege de sfeer, het mysterieuze verhaal en de bekende cast. Het was tevens één van de vele films van regisseur Tom Gries in de jaren 70, waarin hij helaas ook veel te vroeg gestorven (in 1977) is op 54-jarige leeftijd.

Dit soort films trekken altijd mijn aandacht en toen ik hem gisteren voorbij zag komen, heb ik hem gelijk maar meegepikt en afgelopen nacht (is dus mijn eerste film in 2018) ook bekeken (duurt met circa 85 minuten ook niet al te lang en zeker als je regelmatig zit vooruit te spoelen). En m.b.t. de eerder gebruikte woordjes "trekken" en "pikken", die komen inderdaad ook voor in deze maffe en bizarre Erotiek / Thriller film, maar zeker ook andere woordjes zoals "pijpen", "vingeren", "neuken", "koffiekopje" en zelfs "versnellingspook" en het wordt ook vrijwel allemaal expliciet in beeld gebracht. Dus wat dat betreft is "Porno / Thriller" misschien meer op zijn plaats.

"menetekel" hierboven heeft over deze film al een heel mooi inhoudelijk stukje tekst geschreven, dus dat hoef ik niet meer te doen (bespaard me ook wat tikwerk) en ik wil het dan ook vooral hebben over een aantal maffe en bizarre scènes in deze film, waarbij het draait om de man Bob Bellings (Andreas Bellis) met een saaie kantoorbaan.

De eerste maffe scène welke ik wil aanhalen heeft betrekking op het "koffiekopje" (is na circa 45 minuten) en om die scène moest ik eigenlijk wel lachen, want bij die scène trekt Bob zich in de avond op het toilet van zijn woning af en komt hij klaar in een koffiekopje, welke hij daarna (hij pakt het overigens netjes in) via zijn aktetas de dag erna op het werk meeneemt, waarna hij er koffie inschenkt (nu weet ik ook wat "koffie verkeerd" inhoudt ) en deze aanbiedt aan een vrouwelijke collega (die het niet weet) op het werk, te weten de zekere Anne (waar hij ook seksueel over gefantaseerd heeft), die er dan uit drinkt en daarna wat verbaasd kijkt.

Vrij snel daarna volgt eigenlijk best een bizarre scène, waarbij hij naar een schoolplein loopt en zich vergaapt aan de kinderen. Eén van de kinderen neemt hij zelfs mee naar zijn auto, waarna hij met het kind (een meisje) gaat rijden naar een bos en daar stopt. Ik had toen zoiets van "hij zal zich toch wel niet gaan vergrijpen aan dat kind" (oftewel pedofilie) en dat is gelukkig ook niet het geval, want hij geeft het kind allen maar snoep te eten (eet er zelf ook van) in zijn auto, waarna hij haar daarna thuis afzet. Het kind vraagt dan nog aan hem "Shall we meet again", waarop Bob heel kort antwoord "No".

Daarna volgt eigenlijk de leukste (beter gezegd "het hoogtepunt") )maffe scène in het verhaal (na circa 60 minuten) en dat is het moment dat Bob een jonge vrouw (ze zag er best leuk uit) langs de weg meeneemt in zijn gehuurde auto (een Volvo), waarop de vrouw al vrij snel aan hem vraagt "You wanna fuck me" en zich dan volledig begint uit te kleden in de auto, terwijl Bob gewoon aan het rijden is. Als ze helemaal naakt is, gaat ze met de rug tegen het dashboard (van de bijrijderskant) zitten, waarna Bob haar kletsnatte vagina mag aanraken (hij smeert het ook langs zijn hoofd en ruikt aan zijn vingers) met zijn vingers, die ze ook nog opentrekt voor hem. Vrij snel daarna vraagt ze aan hem "Shall I suck you" en als ze daaraan begint vraagt ze snel daarna aan hem "You wanna see me fuck the gear stick"

Dat laat Bob zich natuurlijk niet twee keer zeggen, waarna hij de auto langs de kant zet en zij gaat neuken met de "versnellingspook" (Bob zit dan op de achterbank en kijkt toe). Daarna pijpt ze Bob nog en mag hij haar ook neuken, waarna Bob in haar vagina klaarkomt (je ziet dan ook zijn sperma uit haar vagina druipen). Het leuke daarna is, is dat als hij de gehuurde auto gaat inleveren en iemand de auto controleert, de betreffende man dan zegt "A button is missing" wat natuurlijk de knop is van de versnellingspook.

Als de film bijna is afgelopen, volgt de ontknoping van het verhaal en die was best lachwekkend en zeker ook verrassend. Want je ziet dan Bob naar het vliegveld rijden, waar hij zijn vrouw en dochtertje oppikt die schijnbaar op vakantie (Bombay) zijn geweest (dat was best verrassend, want gedurende de hele film had je juist de indruk dat hij op zijn eigen woont), waarna zijn vrouw aan hem vraagt of hij nog wat leuks heeft gedaan gedurende hun afwezigheid en waarop hij dan antwoord "Oh, you know nothing ever happens in this shit town" , terwijl hij juist het ene na het andere avontuur heeft meegemaakt en dat had ook niet alleen betrekking op seks (wel heel veel overigens), maar ook op actie.

Zo wordt hij namelijk meegenomen door overvallers in hun auto, die hij daarna doodschiet (als ze hem willen doodschieten) en ook schiet hij nog een politiehelikopter uit de lucht. Daarna (na de zonet genoemde actie) gaat hij overigens gewoon naar huis en gaat naar bed, waarin hij nog even kijkt in een modelspoorboekje (zijn hobby) en droomt hij daarna over alle vrouwen en actie (dan krijg je de film in een korte samenvatting te zien met alle hoogtepunten).

De film staat overigens mede betiteld als een "Thriller" en dat komt vooral door de opening (de eerste 5 minuten) van het verhaal waarin Bob (je ziet wel niet zijn gezicht gedurende die scène) inbreekt bij een appartement van een vrouw en als die vrouw terugkomt van het winkelen in een supermarkt, slaat hij haar neer, waarna hij haar verkracht en vermoord (door haar met een asbak dood te slaan). Die hele scène wordt overigens als enige scène niet expliciet in beeld gebracht, waarna je nog zou kunnen denken dat het gaat om een flauwe en softe "Erotiek / Thriller" film, maar dat is dus niet het geval en het gaat er al zeker niet soft aan toe en dat wordt vanaf de 20e minuut ook vrij snel duidelijk.

Bob volgt overigens regelmatig onbekende vrouwen en gaat ook bij hun woningen naar binnen, waarna hij meteen tegen de vrouwen o.a. zegt "Undress you" en "Strip" (wat de vrouwen overigens ook gelijk doen) waarna hij ze gaat verkrachten. De vrouwen lijken dat ook gewillig toe te staan, maar op een gegeven moment pakt een vrouw een schaar en steekt hem daarmee. Als de vrouw daarna vlucht met de auto, volgt hij haar en duwt hij haar van de weg, waarbij haar auto in een gebouw terechtkomt en daarbij in brand vliegt en explodeert.

Bob zijn fantasieën en dromen, die alleen maar om seks draaien, zijn ook best maf, want op een gegeven moment fantaseert hij over een vrouw op zijn werk (wat ik op zich nog wel kan begrijpen, want op zijn kantoor werkten buiten hem alleen maar vrouwen en die zagen er ook allemaal niet onaardig uit) die hem aan het pijpen is, waarna we opeens een vlieg op zijn eikel zien zitten Verder fantaseert hij nog over een vrouw die bloot toekijkt terwijl hij zich aan het masturberen is en ook over een vrouw bij een zwembad die hem aftrekt en pijpt.

De cast speelt in deze film natuurlijk niet hoogstaand en daarbij draait het ook enkel en alleen om Bob Bellings (verdienstelijk gespeeld door Andreas Bellis), die buiten de opening van het verhaal ook continue in beeld is en dat geldt ook regelmatig voor zijn banaan tussen zijn benen. De vrouwen (die nog allemaal lekker naturel waren) in deze film zijn allemaal lustobjecten voor Bob Bellings en het is mij onbekend wie nu wie moest voorstellen en dat wordt op "IMDb" ook niet echt duidelijk.

Ik weet eigenlijk alleen dat Susanne Audrian (mooie vrouw overigens) de vrouw was die de koffie drinkt en dat Barbara Scott de vrouw was in de metro en het is ook de eerste vrouw waaraan Bob zich na 20 minuten vergrijpt (achtervolgt haar en verkracht haar dan in haar woning). Jammer genoeg weet ik niet wie de jonge vrouw was, die Bob oppikt langs de weg. Verder is het wel grappig dat iemand van de cast "Adolf Deutch" heet (fouter kan bijna niet), maar gezien het jaartal van deze film, te weten 1975, kwam deze voornaam natuurlijk nog geregeld voor, maar tegenwoordig vrijwel niet meer of je moet toevallig ergens in "Palestina" zijn of wonen.

Al met al is dit eigenlijk best een lachwekkende Erotiek / Thriller film (er wordt overigens niet veel in gepraat) en eigenlijk ook een lachwekkend slecht film (filmposter is best fraai) die overal ook goedkoop oogt (zal ook niet veel gekost hebben), maar toch heb ik me er best mee vermaakt (ik heb daarbij wel vaak de film op 1,5 en 2,0 snelheid vooruit zitten te spoelen) en zeker wat betreft de leuke scène met de jonge vrouw die Bob oppikt langs de weg. Ik had eerlijk gezegd gehoopt om een kort bericht te tikken, maar dat is helaas dus niet gelukt.

Trieste en flauwe bedoeling deze zogenaamde erotische thriller. Ik zeg bewust zogenaamd "erotisch" want in deze film is helemaal geen bloot te zien (tenzij je een fetish hebt voor tenen). De film is juist enorm preuts met als dieptepunt de zwembad scene waarbij beide dames gewoon een bikini dragen en na de zwembad scene ligt Madeline Zima helemaal naakt op de buik met een handdoek op haar billen (zie eventueel poster). En als ze dan iets omhoog komt heeft ze de handdoek waarop ze ligt voor haar borsten geslagen (in de serie "Californication" was ze juist niet preuts en het verbaasd me dan ook dat ze hier juist zo enorm preuts is).

De film opzicht stelt ook al bitter weinig voor (niet boeiend en zeker niet spannend) en enkel de fraaie dames Madeline Zima, en Agnes Bruckner maken het nog een klein beetje waard om deze film te bekijken. De film duurt met amper 90 minuten gelukkig ook niet lang. De film heeft inderdaad wel wat weg van "Wild Things (1998)", maar die is toch beduidend beter en ook wat minder preuts.

Qua verhaal en uitvoering heeft deze wel wat weg van de film "Bitch Slap (2009)". Zeker ook omdat deze film zich maar op een locatie afspeelt ergens in de broeierige woestijn in de omgeving van Texas/Nevada en ook nog omtrent een caravan.

Het eenvoudige verhaal stelt eigenlijk niet zoveel voor, maar de uitvoering is wel leuk gedaan. Vooral vanwege Gina Gershon en de zeer fraaie Kelli Giddish (beide pratend met een overdreven Texaans accent) kijkt deze film zich wel lekker weg. Ze spelen overigens beiden goed en leuk. De komische korte rol van Val Kilmer stelt weinig voor omdat hij al snel per ongeluk wordt neergeschoten. Daarentegen zijn de leuke rollen van Ray Liotta als Sheriff Cooley en Wayne Duvall als privé detective Wayne Duvall wel noemenswaardig. Zij zorgen voor de nodige glimlach momenten en ook zijn de dialogen tussen hun en Gina Gershon en Kelli Giddish leuk. Sowieso moet deze film het hebben van de dialogen want veel anders (op een paar harde momenten na) heeft deze film ook niet te bieden. De ontknoping was overigens wel aardig.

Ondanks dat de film niet lang duurt met circa 85 minuten, is hij wel soms wat langdradig. Maar dat komt natuurlijk vooral vanwege de eentonige locatie, de continue dialogen en de zeer beperkte cast. Maar al met al is dit zeker geen slechte film en is hij als tussendoortje goed te doen.

P.S. het ontdoen van het lijk Val Kilmer was wel geinig.

Niet echt een hoogstaand drama maar wel eentje die zich nog best aardig wegkeek. Dat laatste kwam vooral natuurlijk door de cast in de vorm van een jonge Rutger Hauer en een destijds nog fraaie Kathleen Turner. Degene die echter het beste speelt is Powers Boothe. Het verhaal stelt opzicht niet zo veel voor (in de jaren 80 kwamen er veel films uit over voormalige Vietnam-veteranen die zich min of meer afzonderen in Amerika) maar de uitvoering was best nog redelijk.

"What else did the women have in common? Get ready for this. Until this happened, each one of them has been a... virgin."

"Breeders" lijkt op een "Scream Queen" film van regisseurs als Fred Olen Ray of David DeCoteau uit dezelfde tijd, maar dan nog goedkoper gemaakt. De film is ook het debuut van regisseur Tim Kincaid en die maakte voorheen homopornofilms als Joe Gage. Je zou "Breeders" bijna kunnen vergelijken met Sciencefiction films uit de jaren vijftig, maar dan gemaakt als een "Scream Queen" film met veel geschreeuw, naaktheid, bloed en gore. Hoewel de film met een bescheiden budget is gemaakt, is het wel een vermakelijke horrorfilm die zich lekker wegkijkt en ook maar 74 minuten duurt.

"Breeders" gaat over vijf maagdelijke vrouwen die op mysterieuze omstandigheden aangevallen en aangerand worden. Daarbij verliezen ze een deel van hun geheugen, waardoor ze hun belagers niet kunnen beschrijven. Het blijkt een buitenaards monster te zijn.

Het grootste deel van het verhaal speelt zich af in een ziekenhuis in Manhattan in New York, waar ene dokter Gamble Pace (Teresa Farley) moeite heeft om te begrijpen waarom zoveel jonge vrouwen (die nog maagd waren) met spoed naar de eerste hulp worden gebracht, met ernstige verwondingen en aanranding verschijnselen. Ze zegt dan ook:

"This kind of case makes me want to kill every man that was ever born."

Ze behandelt ze zoals elke dokter dat zou doen, maar merkt op dat hun gedrag meer dan een beetje grillig is en dat ze anders lijken te genezen dan de andere patiënten. Niet lang nadat deze jonge vrouwen zijn opgenomen in het ziekenhuis en met rust zijn gelaten, beginnen ze naakt op te staan ​​en eveneens naakt rond te dwalen, schijnbaar in een soort van trance, in het ziekenhuis en lopen ze naar een kelder / tunnel.

Dokter Gamble is begrijpelijkerwijs in de war en al snel besluiten zij en een NYPD detective Dale Andriotti (Lance Lewman) de koppen bij elkaar te steken om te proberen erachter te komen wat er hier precies aan de hand is. Al snel komen ze tot de conclusie dat een buitenaardse dreiging, een buitenaardse monster, aardse maagdelijke vrouwen bevrucht, in de hoop dat hun nakomelingen hen in staat zullen stellen de aarde over te nemen. Om een ​​einde te maken aan deze dreiging zullen Gamble en Andriotti het nest van het buitenaardse monster moeten vinden en vernietigen. Maar in een stad als New York kunnen ze zich overal verstoppen! Als ze echter rode baksteenstof als aanknopingspunt vinden op alle slachtoffers en dit maar op één plaats in Manhattan te vinden is, weten ze het nest te traceren, namelijk in een tunnel onder het Empire State Building.

Dit is gewoon een een maffe en goedkope Sciencefiction / Horror / Erotiek film waarin niemand kan acteren (meestal staan ze houterig de camera en ogen ze erg onhandig), maar het is wel allemaal behoorlijk vermakelijk. En dat komt door het vreemde buitenaardse monster, een aantal behoorlijk goedkope bloederige effecten (uit de koker van make-up specialist Ed French, zie zelf ook een rol in de film heeft) en veel naakte vrouwelijke huid aan te bieden. De meeste vrouwen die in de film verschijnen, zijn ongetwijfeld gecast vanwege hun uiterlijk en niet zozeer vanwege hun acteerkwaliteiten en dan heb ik het over de vrouwen Natalie O'Connell (als bimbo Donna waarmee de film opent en die het eerste slachtoffer wordt en waarvan ook de eerste naaktheid, namelijk een borst, te zien is), Frances Raines (als fotomodel Karinsa), LeeAnne Baker (als de bezorgde verpleegster Kathleen), Amy Brentano (als fotografe Gail) en Adriane Lee (als assistente Alec) .

Deze genoemde vrouwen zijn ook allemaal naakt te zien in de film en dat vaak op de meest domme manier. Zo belanden we na circa 10 minuten bij een bikini fotoshoot van Karinsa en als ze klaar zijn met de fotoshoot en ergens gaan eten, blijft Karinsa achter (een model mag namelijk niet te veel eten ). Ze zet dan een muziekje op via een cassetteradio (typisch jaren 80), trekt haar blauwe bikini uit (dan zien we dus Frances Raines voor het eerst naakt) en begint ze in de studio poedelnaakt gym oefeningen te doen en dat gedurende twee minuten. Het sloeg nergens op, maar het was wel voor mij genieten geblazen. Als dan één van de medewerkers van de fotoschoot terugkomt, te weten Ted (Matt Mitler) die zijn portemonnee vergeten is, verandert hij opeens bloederig en met aardige gore effecten in een zwart buitenaards monster met grote witte ogen en tentakels, waarmee Karinsa gepakt wordt en naakt weggesleept wordt over de vloer.

Zowel Donna en Karinsa belanden daarna in het ziekenhuis en als detective Dale daar praat met dokter Gamble, wordt er gezegd:

Dale: What about semen? Does it match?
Gamble: No traces of semen. We found some kind of matter on the women that we can't analyse.
Gamble: And inside of them this thick black substance.

Men verdenkt dan logischere wijze dat Ted erachter zit, omdat die namelijk verdwenen is, maar als detective Dale gaat praten met fotografe Gail, wordt er gezegd:

Gail: Ted's a good guy.
Gail: He couldn't have done it. He lives with his mother.
Dale: Yes?
Gail: I guess I'm not making myself clear.
Gail: Ted is gay.

Dat is natuurlijk een logische verklaring dat Ted niet de dader is Een paar minuten later zien we dan de bezorgde verpleegster Kathleen thuiskomen en zet ze in de keuken een grote ketel op het fornuis en begint ze zich daar uit te kleden (dan zien we dus LeeAnne Baker naakt) en neemt ze een douche (wat circa één minuut lang te zien is). Terwijl ze doucht hoort ze vreemde geluiden en als ze dan op onderzoek gaat met een handdoek (helaas niet naakt), blijkt haar zogenaamde vriend Brett in de woning te zijn, die met haar wilt vrijen en wordt er gezegd:

Kathleen: Brett, you know how I feel about sex before marriage.
Kathleen: And I know, it's old-fashioned. And I know that I might be the last old-fashioned girl.
Kathleen: But that's the way I was brought up. I can't help it.
Brett: Well, couldn't we just practise some of the first few basic moves?

Oftewel Kathleen is nog maagd. Als Kathleen dan gaat koken, ze heeft immers een grote ketel op het fornuis gezet, wordt Brett gedood (wat je wel niet te zien krijgt) door het buitenaardse monster en wordt Kathleen daarna gepakt door het buitenaardse monster.

Daarna schakelen we na circa 34 minuten over na Gail die gebeld wordt Alec en waarbij de stroom in de woning van Gail opeens uitvalt. Als Gail dan naar de kelder gaat om te kijken wat er aan de hand is met de stroom, wordt ze gepakt door het buitenaardse monster en zien we Gail gek genoeg niet naakt Naderhand overigens wel. Ondertussen heeft dokter Gamble samen met wetenschapper Ira (Ed French) rode baksteenstof ontdekt bij de slachtoffers en wordt Donna naakt wakker in het ziekenhuis, die dan verpleger Jeoffrey (Derek Dupont) doodsteekt met een stanleymes en daarna naakt opstaat uit bed en dan naakt begint rond te dwalen door het ziekenhuis, waarbij ze uiteindelijk naakt naar een tunnel (waarbij je dan een rode gloed ziet ) loopt onder het Empire State Building.

Na circa 50 minuten belanden we dan in de woning van Alec, die gebeld wordt door haar moeder. En terwijl ze met haar moeder praat aan de telefoon, kleed ze zich uit (dan zien we dus Adriane Lee naakt) en trekt ze iets anders aan. Dan komt er opeens een inbreker (Pat Rizzolino) met een mes binnen, die een soort van seksspelletje gaat spelen met Alec en wordt er gezegd:

Inbreker: It's lady's choice. I don't want money. I just want a good time.
Inbreker: You wanna play button?
Alec: Button?
Inbreker: Sure. For every zipper I unzip, you unbutton a button.
Inbreker: Looks like you got a lot of buttons on that shirt.
Inbreker: That was a zip. Now you owe me a button.
Inbreker: You got it. That's how the game is played.

Maar helaas blijft het maar bij één knop, want het buitenaardse monster doodt de inbreker met het mes en pakt daarna Alec. Ondertussen wordt ook Karinsa naakt waker in het ziekenhuis en staat zij ook naakt op, dwaalt naakt rond in het ziekenhuis en loopt via de kelder naar de tunnel onder het Empire State Building. Daarbij wordt ze wel gevolgd door Ira. En ook dokter Gamble en detective Dale komen daarna snel naar de tunnel.

We krijgen dan in de laatste circa 18 minuten van de film een bizarre ontknoping te zien waarbij de vijf maagden / slachtoffers naakt badend (dan zien we ook wat naaktheid van Amy Brentano, oftewel Gail) worden aangetroffen in de tunnel, loom kronkelend in wat lijkt op een gigantische jacuzzi gevuld met sperma en wat een nest moet voorstellen Er wordt dan ook gezegd:

Ira: The energy coming out of this nest could harm us if we're too close.
Gamble: Nest?
Ira: Gamble, it's incredible. It's an alien life-force that drifted down onto the planet as a spore.
Ira: It reproduces itself throughout the galaxy on some sort of periodic basis.

Ook het buitenaardse monster ontpopt zich dan en het was één van de meest absurde buitenaardse monsters die ik ooit gezien heb. Het buitenaardse monster heeft namelijk een verticale kaak en een enorm bolvormig oog aan de ene kant en een oog van normale grootte aan de andere kant. Het buitenaardse monster wordt dan door detective Dale (die erop schiet) en dokter Gamble (die er met een stok op slaat en steekt) gedood.

Daarna verandert Ira ook bloederig (ook ontploft zijn hoofd) in een buitenaards monster en steekt detective Dale hem in brand met een blikje benzine dat hij toevallig ergens vond en daarna schakelen ze de vrouwen in het nest uit door stroom te zetten op de gigantische jacuzzi. Daarna zien we dokter Gamble en detective Dale in de laatste twee minuten van de film samen in bed liggen (dan zien we ook een heel klein beetje van een borst van Teresa Farley) en wordt er gezegd:

Gamble: Dale, this isn't the way I imagined it.
Dale: Do you want to get married first?
Gamble: No, it's just that I can't get all of this out of my mind.
Gamble: Ira said others would follow.
Dale: He was right.

Dan zien we Dale ook opeens als een buitenaards monster die Gamble pakt, waarna we Gamble opeens alleen huilend en schreeuwend in bed zien liggen? Heeft ze het laatste nu gedroomd? Daarna is de film ook na circa 74 minuten afgelopen.

De film is redelijk goed gefilmd en beschikt ook over behoorlijk camerawerk. Omdat de film is opgenomen in Manhattan in de jaren tachtig, heeft het een behoorlijk smerige oude New Yorkse sfeer (tenminste de opnames buiten het ziekenhuis, waarbij je o.a. een oude zwerfster ziet die vermoordt wordt door het buitenaardse monster). Dit overschaduwt het slechte acteerwerk of het maffe verhaal niet. Hoewel de cast net zoals de film eigenlijk gewoon slecht is, waren er wel geregeld leuke dialogen te horen en is het vooral leuk dat vrijwel alle vrouwen in de film naakt te bewonderen zijn en soms ook langdurig, zoals in het geval van Frances Raines (als Karinsa). Haar en LeeAnne Baker (als Kathleen) vond ik ook de mooiste vrouwen in de film.

"Breeders" is gewoon een goedkope Sciencefiction / Horror / Erotiek film, die zich grotendeels afspeelt rond naaktscènes en waarbij het plot (hoewel leuk) van ondergeschikt belang is. Als dat jouw "cup of tea" is (zoals in mijn geval), dan zul je er waarschijnlijk veel plezier aan beleven. Maar als je opzoek bent naar een serieuze Sciencefiction / Horror film met goed acteerwerk en een goed verhaal, dan moet je deze film natuurlijk mijden. Maar als borsten, bloed, gore en buitenaardse monsters jouw ding zijn, kijk er dan eens naar.

Aardige indrukwekkende Russische oorlogsdrama. Het verhaal is best boeiend en wordt ook realistisch weergegeven (regelmatig best grof) en het einde vond ik best aangrijpend.

De film zal de russen behoorlijk wat gekost hebben want het zag er best indrukwekkend uit allemaal. Men heeft wel wat geld bespaard op de cast want die was nu niet bepaald indrukwekkend

Ze deden het wel overigens goed.

Ondanks dat deze film qua verhaal een dertien in een dozijn cliché film is (welke me ook regelmatig deed denken aan enkele jaren 80 en 90 films), heb ik me er toch aardig mee vermaakt. Dat komt vooral omdat de vaart enorm hoog was en ook door de vele actie waarbij vooral de scenes met de Franse acteur (accent was duidelijk hoorbaar) David Belle er spectaculair uitzagen.

Opzicht is de laatst genoemde persoon wel grappig, want deze film is dus schijnbaar een remake van de Franse film "Banlieue 13" uit 2004, waarbij David Belle ook een hoofdrol speelt. Die film heb ik echter niet gezien en dus moet ik mijn recensie baseren op deze Amerikaanse versie.

Het verhaal zit verder ook redelijk luchtig in elkaar. Ook de cast deed het wel aardig en dan vooral natuurlijk Paul Walker en David Belle. De dames Ayisha Issa en vooral Catalina Denis waren niet onaardig om naar te kijken en ze stonden ook hun mannetje. Al met al was dus gewoon een lekker tussendoortje welke zich ook lekker wegkijkt.

Voor Paul Walker is dit helaas zijn laatst afgemaakt film na zijn tragische dood in november 2013. En op het einde volgt dan ook een eerbetoon aan hem met de tekst "In liefdevolle herinnering aan Paul Walker". Persoonlijk vind ik deze film goed passen in zijn filmrepertoire, want hij was zeker niet de beste acteur en speelde ook niet in de beste films. Desondanks dat, zag ik hem toch graag in films.

Na het zeer slechte deel 3 was dit een aardig vervolg en werd er weer nieuw leven ingeblazen in de Chucky films. Vanaf dit deel nam de humor de bovenhand boven de horror en nam het verhaal ook een totaal andere wending dan in de eerste 3 delen. Het frisse verhaal vond ik best aardig gevonden en ik heb ook regelmatig moeten lachen (vooral in het eerste gedeelte van de film). De rol van Jennifer Tilly was best goed en ze speelde het ook nog aardig. Verder is Jennifer Tilly natuurlijk altijd een leuke verschijning om te zien met haar hese stem (vooral toen ze in bad lag). Ook leuk om te zien was natuurlijk Katherine Heigl die min om meer debuteerde in de film industrie.

De doelgroep voor deze film is natuurlijk vrouwen omdat de hoofdrolspeelsters ook allemaal vrouwen zijn. Het verhaal stelt weinig voor maar de uitvoering was wel leuk. Dat laatste overigens vooral door Melissa McCarthy en Rebel Wilson die leuk speelden en ook vooral zorgden voor de humor (hoewel flauw vond ik de kots en schijt schene wel grappig ). De rol van hoofdrolspeelster Kristen Wiig valt wat tegen (ze speelt te overdreven) maar haar zie ik altijd graag in films. De twee schoonheden in deze film waren overigens Rose Byrne en vooral Ellie Kemper. De film is wel wat aan de lange kant want na ca. 80 minuten had ik het wel gehad met deze film.

P.S. overigens wel nog een leuke piepkleine rol van Terry Crews en Matt Lucas (wat een maffe kop heeft hij toch).

Niet zo'n bekende oorlogsfilm maar ondanks dat is het best een boeiende en interessante oorlogsfilm. Verhaal zit goed in elkaar en de beelden zien er vaak fraai uit. De cast deed het trouwens ook goed. Gewoon een lekkere typische jaren 60 oorlogsfilm.

Best wel een tegenvallende film van regisseur Steven Spielberg (van de bekende gebroeders Coen komt ook nog het script) en deze film is zeker niet Oscar waardig. Daarvoor is deze Drama / Thriller film gewoon te saai, te langdradig en eigenlijk ook te clichématig en dat ondanks deze film gebaseerd is op een waargebeurd verhaal in 1957 (het hoogtepunt van de Koude Oorlog), waarbij het draait om een opgepakte spion afkomstig uit de Sovjet-Unie en een opgepakte spion (piloot van een U-2 spionagevliegtuig) uit de Verenigde Staten, die dan met elkaar geruild gaan worden (overigens ook nog een andere persoon).

Ondanks dat het verhaal best interessant (ook een soort van geschiedenisles) is, kwam ik nooit echt in de ban van het verhaal en de hoofdrolspelers en werd het ook nergens echt boeiend of spannend. Daarvoor is dit verhaal in mijn ogen te zoetsappig en te romantisch verfilmd geworden door regisseur Steven Spielberg en het verhaal is ook gewoon te saai en te langdradig (had makkelijk binnen twee uren verfilmd kunnen worden). Bij een Drama / Thriller film verwacht je juist een spannend en aangrijpend (soms krijg je wel wat aangrijpende beelden te zien zoals o.a. bij de Berlijnse muur, maar die waren dan weer te clichématig) en dat is bij deze film zeker niet het geval.

Visueel zit alles er wel schitterend (misschien zelfs wat te gelikt) uit en de eind jaren 50 spatten ook van het scherm qua aankleding, auto's, decors en locaties. Ook hoofdrolspeler Tom Hanks (in de rol van advocaat James B. Donovan) doet het zoals vrijwel altijd gewoon goed en maakt het zeker waard om deze lang zit toch helemaal uit te zitten. Hier en daar maakt hij zelfs leuke droge opmerkingen (zoals o.a. over de landennamen "Duitse Democratische Republiek", oftewel DDR, en "Unie van Socialistische Sovjet Republieken", oftwel USSR, die in zijn ogen veel te lang zijn. Hij prefereert dan ook gewoon liever de naam "Russen" ). Ook de overige cast deed het verdienstelijk en zeker Mark Rylance als de oude Russische spion Rudolf Abel. Het was ook leuk om de Duitse acteur Sebastian Koch te zien spelen in deze film en dan vooral omdat hij de rol speelt van een gefrustreerde DDR advocaat die vindt dat de DDR erkenning moet krijgen. De scene waarbij hij zijn hand uitsteekt en daarbij gewoon genegeerd wordt, vond ik wel geinig. Het einde met de scene op de brug (prachtig in beeld weergegeven) ,waarbij de uitwisseling van beide spionnen gaat gebeuren, mocht er best wezen en was eigenlijk nog het meest interessante (zelfs nog een beetje spannend) in deze film. Ook de aftiteling waarbij te lezen is wat er met de hoofdrolspelers in dit verhaal is gebeurt, was interessant.

Nee, van deze film had ik eigenlijk bepaalde verwachtingen (o.a. boeiend en spannend), maar die zijn totaal niet uitgekomen, waardoor ik deze film toch wel als een teleurstelling beschouw. Vanwege de geschiedenisles, de vele fraaie beelden en natuurlijk Thom Hanks, krijgt deze film wel maar een kleine onvoldoende van mij. Ik hoop in ieder geval niet dat deze film de Oscar 2016 zal gaan winnen voor "Beste Film", want dat zou een aanfluiting zijn (want bijzonder is deze film zeker niet). Ook voor de andere genomineerde Oscars zou deze film eigenlijk vrij kansloos moeten zijn. Maar aangezien het hier gaat om een film van Steven Spielberg, die geliefd is bij de Oscars, weet je het maar nooit.

Schitterend oorlogsdrama. Het verhaal is uitstekend en het verhaal boeit vanaf de eerste minuut, ook de beelden zien er indrukwekkend uit. De film duurt bijna 3 uur maar verveeld nooit, ik vond hem zelfs de hele tijd spannend. William Holden, Alec Guinness en Sessue Hayakawa doen het uitstekend in deze film en het einde vond ik zeer mooi maar ook wat droevig.

De film is al een halve eeuw oud maar is nog altijd een pareltje om te zien. Deze film zou zeker niet misstaan in de Top 250.

Best een gedurfde Familie / Avontuur film, die zware thema's als vriendschap en verlies koppelt aan iets luchtigs als fantasie.

In dit verhaal draait het om de tienjarige Jesse Aaron (Josh Hutcherson), welke een buitenbeentje is. Maar vanaf het moment dat hij de jongens-achtige vrijgevochten Leslie Burke (AnnaSophia Robb) ontmoet, gaat er letterlijk een nieuwe wereld voor hem open. Ze spelen samen in het bos achter zijn huis. Daar verzinnen ze dat ze via een touw boven een riviertje een andere wereld kunnen binnen zwaaien.

De fantasiescènes in de verfilming zijn prachtig gemaakt, maar lijken los te zweven van dat waar het om gaat, namelijk de vriendschap tussen de kinderen. De film is een fijne, maar onevenwichtige ode aan de fantasie, die verder uit balans raakt door een dramatische wending, die rauw op je dak valt. Wek sterk spel van de twee jonge hoofdrolspelers en verder vond ik het leuk dat de mooie Zooey Deschanel ook meespeelt in dit verhaal en haar zien we de laatste jaren nauwelijks meer in films.

Mooie verfilming van de slag om Arnhem. De beelden zijn prachtig en de film boeit vanaf de eerste tot de laatste minuut. Er spelen veel bekende acteurs in mee die het prima doen in deze oorlogsfilm. De film duurt na mijn mening niet te lang. Ik heb deze film inmiddels zeker een stuk of 10 keer gezien, maar steeds weer weet hij mij te boeien.