Opinions

Deze film slaat eigenlijk nergens op maar is toch gewoon geweldig. Schitterend hij hoe mensen af zeikt, belachelijk maakt en in de luren legt. Het is wel aparte humor waarvan je moet houden maar ik heb sinds lange tijd niet meer zo gelachen om een film als deze.

"Lilith, I'd rather Crazy Glue my dick to the bullet train than fuck you. How's that?"

Soms heb je films die je niet al te serieus moet nemen om er plezier aan te beleven en deze "Bordello of Blood", het tweede speelfilmproject uit de Tales from the Crypt-stal, is er zo eentje. Waar veel horrorfilms uit de jaren 90 balanceerden tussen serieus en camp, kiest deze titel vol overtuiging voor over-the-top pulp, zwarte humor en schaamteloze entertainmentwaarde. Het resultaat is een vermakelijke, foute vampierfilm die precies weet wat hij wil zijn, namelijk een uitzinnige mix van horror en komedie, waarin ook regelmatig wat naaktheid (borsten en billen) in te zien is.

Het verhaal is op zichzelf al heerlijk absurd. Privédetective Rafe Guttman (Dennis Miller) wordt ingehuurd door Katherine Verdoux (Erika Eleniak) om haar vermiste broer Caleb (Corey Feldman) terug te vinden, en zijn zoektocht leidt naar een bordeel dat in een mortuarium is verstopt. Daar blijkt de verleidelijke vampierkoningin Lilith (Angie Everhart) haar hongerige onderwereld te regeren.

De plot is eigenlijk niet meer dan een aanknopingspunt, maar dat geeft niet, want de film draait om de stijl, de effecten, de sfeer en de humor die onmiskenbaar "Tales from the Crypt" ademt.

Hoofdrolspeler Dennis Miller brengt met zijn sarcastische humor een aparte energie in de film. Zijn cynische oneliners zorgen voor een constante stroom aan grappen die, afhankelijk van je smaak, ofwel scherp of heerlijk flauw zijn. Zo zegt hij o.a. mijn openingszin op het einde tegen Lilith en ook zegt hij op een gegeven moment tegen haar als zij hem haar borsten (welke je als kijker helaas niet te zien krijgt) laat zien:

"I'm not going to tell you those aren't the breasts of the century, but I'm just not digging the owner. So why don't you put those away? You're not my type.."

En tegen Katherine zegt hij op een gegeven moment als zij aan hem vraagt waar hij het gevonden voorwerp (een piercing van haar broer Caleb):

"I found that at the McCutcheon Mortuary, which also happens to be the McCutcheon Brothel, where young men gather to get stiff amongst the stiffs."

Angie Everhart schittert als vampierkoningin Lilith, een rol waarin ze met zichtbaar plezier helemaal losgaat en ze is daarbij verleidelijk, dreigend en tegelijk campy. Ook Erika Eleniak, vooral bekend van de populaire jaren 90 serie "Baywatch", geeft de film een sympathiek tegenwicht als de meer serieuze Katherine. Corey Feldman mag lekker losgaan als rebelse broertje, Chris Sarandon steelt de show als predikant met een iets te stralende glimlach en de Chuck Norris-achtige (qua beharing in het gezicht) dwerg Phil Fondacaro speelt op leuke wijze een kleine en sinistere handlanger, die helpt bij het heropwekken van Lilith.

En verder hebben bekende personen als Whoopi Goldberg (te zien tijdens een scène in een ziekenhuis) en William Sadler (als een mummie die een spel spelt met de Crypt Keeper) een klein rolletje in de film en ook zie je een aantal vrouwen (vampieren) naakt, zoals de fraaie donkere Juliet Reagh (als vampier Tallulah) en Kiara Hunter (als vampier Tamara) en dat geld in iets mindere mate ook voor Leslie Ann Phillips (als vampier Patrice die drie tepels heeft).

De effecten zijn typisch jaren 90, namelijk praktische make-up, gore die met bakken tegelijk over het scherm vloeit en vampiertransformaties die meer charme dan perfectie hebben. Juist dat maakt de film leuk voor liefhebbers van nostalgische horror. De Crypt Keeper-intro en de cartooneske toon tillen het geheel bovendien naar een niveau waar je als kijker weet dat je vooral moet genieten van de rit.

Wat "Bordello of Blood" aantrekkelijk maakt, is dat het zichzelf nooit te serieus neemt. Het is een film die volledig omarmt wat het is, namelijk een campy, sexy, bloederige vampierkomedie. Geen psychologische diepgang, geen subtiele scares, maar gewoon pure fun, precies zoals de makers het bedoeld hebben.

"Bordello of Blood" is een leuke foute 'guilty pleasure', die horror en humor op een schaamteloze campy manier combineert. Met Dennis Millers sarcasme, Angie Everharts vampier-allure en liters nepbloed, is dit een film die fans van pulp en "Tales from the Crypt niet willen missen". Het is geen meesterwerk, maar wel een een zeer vermakelijke over-the-top Horror / Komedie film, die ook nog maar eens 82 minuten duurt.

Vond deze wel wat weg hebben van Hostel en Perdita Durango met 1 wezenlijk verschil dat deze film gebaseerd is op een ware gebeurtenis. Qua film vind ik Hostel en Perdita Durango beter, zeker de laatst genoemde.

Dit was zeker geen slechte film en je voelde zelfs met ze mee. Het zou je maar gebeuren.

Aardige thriller/drama die redelijk weet te boeien en op sommige momenten zelfs spannend is. Het verhaal zit aardig in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering. Vanwege de indrukwekkende cast met o.a. Jennifer Lopez, Antonio Bandera en Martin Sheen wordt deze film naar een hoger niveau getild dan hij eigenlijk is. Met name hoofdrolspeelster Jennifer Lopez deed het aardig en het is natuurlijk ook bepaald geen straf om bijna 2 uren naar haar te kijken.

Opzicht weer een aardige absurde film (neem bijvoorbeeld al de opening en het einde) van één van de beste regisseurs van Nederland, namelijk Alex van Warmerdam.

Het bizarre en eigenlijk ook maffe verhaal (soms lekker grof) zit qua uitvoering goed en leuk in elkaar en weet tevens ook te boeien. Hoewel er best wat zwarte humor inzit, is het verhaal verder vrij sober en speelt het zich ook voornamelijk af op één locatie. De cast (dit keer best veel Vlamingen) deed het overigens goed en met name de beste leuke Hadewych Minis speelde goed. Het is verder ook leuk dat een aantal oude bekenden van regisseur Alex van Warmerdam wederom een rol(letje) hebben zoals uiteraard hijzelf en zijn vrouw Annet Malherbe, Gene Bervoets en Eva van de Wijdeven. De onbekende kunstmatige locatie en het ook best aparte huis (ik vond het net een bunker) is wederom leuk gekozen net zoals in de film "De laatste dagen van Emma Blank". Met die film kun je deze film nog het best vergelijken.

Hoewel ik dit zeker niet de beste film vindt van Alex van Warmerdam, was hij wel weer gewoon goed en keek hij ook lekker weg. Van mij mag Alex van Warmerdam nog lang blijven doorgaan met het maken van Nederlandse films.

P.S. De Deense Sara Hjort Ditlevsen (als het kindermeisje), die ook topless te zien is, vond ik wel een leuke verschijning.

Best wel een aardig drama (zeker in het eerste uur). Verhaal is boeiend en de opbouw was goed gedaan. De cast deed het ook goed en dan met name Tom Cruise die overtuigend speelt. De beelden zijn trouwens ook geregeld fraai. Film duurt wel wat aan de lange kant waardoor er ook best wat saaie momenten tussen zitten. O ja het patriottisme druipt er geregeld vanaf.

Typische Steven Seagal film inclusief typisch cliché verhaal (Seagal tegen de slechteriken). Maar ja zoals gewoonlijk draait het bij een Steven Seagal film niet om het verhaal maar vooral om de actie en dat zat bij deze film wel goed, soms best hard. Ondanks dat het een cliché verhaal was, was het verhaal nog best redelijk. Steven Seagal deed het best leuk en hij had zelfs humor. Er zitten in deze film trouwens veel lekkere Oost-Europese vrouwen m.u.v. de vrouw (sletje) waarmee Steven Seagal omging. Dat sommige van die vrouwen ook nog topless waren was natuurlijk mooi meegenomen.

Dit soort flauwe Actie (overigens is Komedie zeker ook van toepassing) B-films is normaal gesproken niet aan mij besteedt, maar eerlijk gezegd heb ik me met deze film nog best vermaakt en dat komt door een aantal humoristische momenten.

Het eenvoudige verhaal (draait o.a. om politieke chantage, corruptie en zwart geld), verteld door Mike Callahan (gespeeld door Casper Van Dien) die wordt geïnterviewd, stelt echter weinig voor en springt ook geregeld van de hak op de tak en zeker naarmate het einde van het verhaal nadert met o.a. een alternatief einde wat een verzinsel is van Mike Callahan, die daarna ook nog eens stuntman blijkt te zijn. Ook oogt de uitvoering van het verhaal goedkoop en lijkt het ook of deze film ergens uit de jaren 90 afstamt i.p.v. de huidige tijd (2011). De film staat weliswaar betiteld als een Actie film, maar daar moet je weinig van voorstellen en het neigt eerlijk gezegd ook meer naar een Komedie film.

En juist daarom heb ik me nog best redelijk vermaakt met deze film, want er zitten een aantal leuke humoristische scenes in, die betrekking hebben op de twee criminelen, te weten Dean (leuk gespeeld door Branscombe Richmond) en Vic (leuk gespeeld door Jack Maxwell), die van hun baas Jack (gespeeld door William Forsythe) met hun auto achter Mike en Alex (gespeeld door Patrick Muldoon) aanzitten (ze hebben namelijk filmmateriaal bij zich, wat ze zelf overigens niet weten, en welke de criminelen willen hebben), die op weg zijn met hun motoren naar het motorfestival in de plaats Sturgis. Zo is de scene geweldig als de twee auto pech krijgen (motor oververhit) en ze water gaan halen bij criminele indianen, die 10 dollar rekenen voor een klein flesje water. Ook de scene waarbij ze het bloed onder de nagels halen bij een vrouwelijke vrachtwagen chauffeur, die daarna hun hele wagen vernielt met haar vrachtwagen, was gewoon leuk. Ook moest ik lachen toen hun baas Jack zich helemaal begon op te winden aan de telefoon (sloeg daarbij ook zijn tennisracket kapot) en zijn vrouw toen zei:

Jack, rustig nou toch. Wil je wat drinken ? Of zal ik je pijpen ?

Door dit soort leuke humor was deze film dus nog vermakelijk om naar te kijken en bovendien was het ook mooi meegenomen dat we nog even de tietjes van Kristin Herold (in de rol van liftster Nikki) mochten zien. Maar voor de rest stelt het allemaal maar weinig voor met o.a het te hulp schieten van een ex-Vietnam veteraan en de daarop volgende waarheid m.b.t. de overleden vader van Mike, van wie Mike dacht dat hij in Vietnam was gesneuveld.

Vanwege een aantal humoristische momenten is deze Actie film dus nog vermakelijk om naar te kijken (ik heb deze film overigens bekeken via AMC On demand), maar meer ook niet en dat moet je eigenlijk ook niet verwachten met films waarin Casper Van Dien een hoofdrol speelt.

P.S. de filmposter ziet er opzicht wel leuk uit (mede daarom heb ik deze film ook maar eens bekeken), maar heeft eerlijk gezegd weinig met het verhaal te maken.

Hoewel ik bepaald geen fan ben van Nederlandse films, vond ik deze Komedie / Familie film nog wel aardig ondanks dat hij vooral bedoeld is voor de jeugd. Het verhaal is eigenlijk behoorlijk aan de flauwe kant en dat geldt ook voor de humor (te kinderachtig), maar de uitvoering was wel leuk gedaan en visueel zag het er met de decors en aankleding ook best fraai uit. Dat laatste is overigens ook van toepassing op Meral Polat (in de rol van Gina die een Italiaanse winkel runt), die ik een mooie verschijning vond. Ze heeft wel iets weg van de temperamentvolle Katja Schuurman.

Het verhaal speelt zich af begin jaren 80, maar qua tijdsbeeld zitten er wel veel schoonheidsfouten in zoals o.a. het toepassen van compacte computers en LCD-monitors terwijl die pas verkrijgbaar waren einde jaren 90 en natuurlijk de Euro als betaalmiddel terwijl dat pas was vanaf 1 januari 2002 werd ingevoerd. Ook zien we platte HD beeldschermen voorbijkomen die dan wel weer zijn aangesloten op ouderwetse begin jaren 80 VHS videorecorders (bovenladers) en ook passeren moderne afstandsbedieningen de revue. Wat dat betreft kun je goed zien dat we te maken hebben met een Nederlandse productie, want het budget voor deze film zal ongetwijfeld niet al te hoog zijn geweest. Naarmate het verhaal vordert, wordt de film wel flauwer en is het leuke er ook wel een beetje vanaf. Zeker wanneer er ook de zogenaamde echte maffia in het verhaal komt. Ook het einde is best flauw en zeker wat betreft het zingen van het vreselijke maffialied direct na het einde van het verhaal. Maar goed de jeugd zal dat ongetwijfeld leuk vinden.

De cast doet het best leuk en verdienstelijk en dan vooral Thor Braun in de rol van de op school gepeste Rikkie, die ervoor zorgt dat zijn sullige vader Paul (leuk gespeeld door Henry van Loon) in het nieuwe rijke dorp waarna ze verhuizen (de vader heeft namelijk promotie gemaakt op het werk, waar hij in eerste instantie door andere werknemers als een sukkel wordt aangezien en ook regelmatig wordt gepest) wordt aangezien voor de levensgevaarlijke maffiabaas Paulo Boskampi. Door toevallige omstandigheden lijkt dat ook vaak het geval en het levert ook een aantal leuke situaties op (o.a. met de wesp in de keel en de collecte voor Gina langs de deuren). De overige cast bestaande uit best redelijke bekende Nederlandse acteurs deed het ook leuk zoals René van 't Hof in de rol van voormalig politieagent Fred die op onderzoek uitgaat en Rutger de Bekker als collega Pierre op het werk die vader Paul pest. Buiten Meral Polat vond ik ook Loes Haverkort een mooie verschijning in deze film.

Al met al gewoon een leuke en vooral vermakelijke Komedie / Familie film, die wel vooral bedoeld is voor de jeugd.

Nadat ik afgelopen week al een drietal leuke zwart/wit films heb gezien van regisseur Jack Arnold, stond eigenlijk op mijn programma om eerst nog zijn film "Creature from the Black Lagoon (1954)" te gaan bekijken, maar toen ik deze Western / Actie film van hem zag, heb ik die eerst bekeken, omdat ik wel moest lachen om de filmtitel in combinatie met de twee donkere hoofdrolspelers in deze film. We hebben dan ook te maken met een typische "Blaxploitation" film uit de jaren 70 (destijds waren dit soort films vrij normaal), die ik gezien de andere drie films van Jack Arnold, niet echt bij hem vond passen. Het verhaal is best racistisch en het discriminerende woord "Nigger", vliegt je om de oren. Wat dat betreft is het zeker een film met een donker sfeertje

In dit verhaal draait het om de onverbiddelijke premiejagers Boss Nigger (gespeeld door Fred Williamson) en Amos (gespeeld door D'Urville Martin), die slechte blanke mensen (mannen) vermoorden voor geld. Wanneer hun volgende doelwit Jed Clayton (gespeeld door William Smith) zich met zijn bende in een dorp verschuilt en het dorp in zijn macht heeft, besluiten ze om de inwoners van het blanke dorp te terroriseren door er sheriff te worden, totdat hij zich overgeeft aan hun.

Het eenvoudige verhaal (met de thema's gerechtigheid en wraak) stelt eerlijk gezegd niet zoveel voor (deed me soms denken aan een Bud Spencer en Terence Hill film), maar wist mij wel te vermaken en het verhaal is vooral hard (qua actie) en racistisch en dat laatste soms op een luchtige manier (vooral vanwege Amos), waardoor er eigenlijk ook wel om te lachen viel (hoewel racisme natuurlijk niet iets is om over te lachen). M.b.t. racisme krijgt de blanke mens in dit verhaal (die het niet hebben op de niet blanke mensen, zoals de zwarte mens en Mexicanen) er flink van langs, door o.a. de teksten/dialogen:

"Boss Nigger: Ze kijken naar ons alsof we demomen zijn ! De mensen weten niet wat ze moeten denken. Deze stad heeft misschien nog nooit zwarte mannen gezien"

"Bendelid: Hé, nikker, jij daar ! Kom hier en poets mijn laarzen. Haast je een beetje Boy !"

"Boss Nigger: Luister ober: hij weet dat hij een nikker is en ik weet het, dus je hoeft het niet te zeggen. Zelfs nikkers moeten eten, schiet op of ik blaas je hoofd eraf ! Ober: Ja, Mr. Nikker ! Uh... ja, sir".

"Juffrouw Pruitt: Hallo, heren, en welkom in onze stad. Ik ben Miss Pruitt, ik ben de lerares hier. Toen ik in Boston woonde, had mijn familie zwarte mensen in dienst. Dat waren goede mensen. Ze hielden van zingen en dansen. Ik hield ervan naar hen te kijken. Boss Nigger: Bedankt voor het welkom, mevrouw. U kunt naar Boston en uw familie zeggen dat u twee nikkers zag die niet zingen of dansen"

Visueel gezien werd het verhaal best fraai in beeld gebracht (o.a. de landschappen en het dorp) en ook valt er hier en daar wat te lachen en dat komt vooral zoals al eerder gezegd door D'Urville Martin (in de rol van Amos). Ik moest vooral lachen om hem vanwege de regels en boetes die hij maakt voor het blanke dorp, zoals "Stoep spugen 3 dollar, Nikker zeggen 20 dollar, Orde verstoren 5 dollar, Beledigen van officier van de wet 5 dollar en Plassen in het openbaar 2 dollar" en waaraan velen zich natuurlijk niet houden en die dan ingerekend worden door hem. Het einde mocht er ook best wezen en hoewel vrijwel iedereen zijn verdiende loon kreeg, vond ik het niet bepaald clichématig (o.a. door de dood van de zwarte vrouw Clara Mae, die gered is geworden in het begin van het verhaal door Boss Nigger en Amos en waar Boss Nigger zich over ontfermd. Tijdens die redding zegt Amos overigens "Oh Lord, another Nigger".)

De cast vond ik het eerlijk gezegd wel goed en leuk doen en dan vooral natuurlijk de twee hoofdrolspelers Fred Williamson (in de rol van premiejager Boss Nigger, die de Sheriff wordt van het dorp) en D'Urville Martin (in de rol van premiejager Amos, die van mollige vrouwen houdt en die hulpsheriff wordt van Boss Nigger), waarvan de eerste natuurlijk een vrij bekende acteur is (ik zag hem laatst nog in de leuke jaren 80 Actie / Sciencefiction film "1990: The Bronx Warriors"). Barbara Leigh (in de rol van juffrouw Pruitt, die wel nieuwsgierig is in Boss Nigger en hem ook helpt) en Carmen Hayward (in de rol van Clara Mae, die haar schoonheid goed en nuttig gebruikte) vond ik wel mooie verschijningen en van de laatste is ook wat bloot (van achteren) van te zien als ze een bad gaat nemen en daarbij begluurd wordt door de slechte en corrupte burgemeester Griffin (gespeeld door R.G. Armstrong) van het blanke dorp, die dan zegt tegen haar als hij tevoorschijn komt en zich aan haar vergrijpt "Als je aardig tegen mij bent, ben ik aardig tegen jou. Je huid is zo zacht. Net als fluweel. Ik was op je uit, weet je. Ik kan goed voor je zijn hier. Wat zeg je ervan ?". William Smith (in de rol van slechterik Jed Clayton die het dorp in een ijzeren greep heeft en waar Boss Nigger en Amos het op hebben voorzien) deed het opzicht ook wel verdienstelijk, maar zijn rol als stereotype slechte blanke man, was wel erg dik aangezet.

Ondanks dat ik deze Western / Actie film niet echt vindt passen bij regisseur Jack Arnold, en zeker niet gezien de vorige drie films welke ik van hem tot heden heb gezien (daarin speelden weliswaar alleen blanken in mee), heb ik me er wel goed mee vermaakt (zeker in het eerste uur van het verhaal) en kijkt hij met bijna 90 minuten ook wel lekker weg.

Inderdaad een matige horror (slasher) komedie. De eerste 30-35 minuten waren nog wel leuk maar toen Mr Slasher (die was echt intens triest) tevoorschijn kwam werd het al snel belachelijk en flauw. Heb deze film vooral uitgekeken vanwege ijskonijn schoonheid Jaime Murray die ik nog kon van de serie "Hustle".

De laatste film van Bud Spencer en Terence Hill samen (zit ook bijna 10 jaar tussen na de laatste samenwerking). Beide heren zijn inmiddels ook al aardig op leeftijd en dat gaat zeker ten koste van de film hoewel de film zeker niet slecht is. Verhaal is best aardig en ook zit er nog steeds de typische humor en vooral de typische knokpartijen in. Al met al een waardige afsluiting van de vele Bud Spencer en Terence Hill films die beide heren hebben gemaakt en waar ik als kind en tiener graag naar heb gekeken (vooral op de Duitse TV).

Heerlijke film met een zeer sensuele Gina Gershon en vooral Jennifer Tilly. Joe Pantoliano vond ik ook schitterend spelen, geweldig toen hij de dollars was aan het strijken.

Het verhaal is in ieder geval zeer goed en ook nog eens zeer boeiend. Kortom een aanrader om te bekijken.

13 in een dozijn film. Het verhaal is flut en echt veel te lachen valt er eigenlijk niet. Dankzij Gerard Butler en Jennifer Aniston is deze film nog verdraagzaam maar echt veel soeps was het niet.

Twee weken geleden heb ik de zeer matige (zeg maar gerust waardeloos) film "Zombie Hunter (2013)" gezien welke zich ook afspeelt in een apocalyptische wereld zoals in deze film. Deze film is echter stukken beter (had ook een hoger budget) en dan vooral op de punten van vermaak, uitvoering en cast. Het leuke verhaal (hier en daar wat "Mad Max invloeden") stelt opzicht niet zoveel voor maar de uitvoering was best aardig vanwege de vaart en ook de vele actie welke geregeld best grof was (een aantal zeer fraaie kills). Alles in het verhaal wordt ook duidelijk uitgelegd met o.a. veel terugblikken. Ook visueel mocht de film er wel wezen hoewel het soms iets te computerachtig uitzag.

Wat ook leuk is aan deze film is de cast die het leuk doen en dan met name beide hoofdrolspelers Matthew Marsden en de fraaie Christian Pitre. Ook geinig om de oud gedienden Gary Busey met zijn paardengebit en Beverly D'Angelo weer eens terug te zien in een kleine rol. Hetzelfde geldt voor de jongere Abraham Benrubi (blijft in mijn ogen nog steeds Larry Kubiac uit de serie "Parker Lewis Can't Lose") en de fraaie Kristanna Loken waarvan ik dacht dat het Sharon Stone was. Ze komt overigens geweldig aan haar einde

Al met al heb ik me goed vermaakt met deze leuke actiefilm en omdat de film maar amper 90 minuten duurt en de vaart hoog is, verveeld hij ook nergens. Op het einde van de aftiteling komen er nog een aantal bloopers, maar die zijn eigenlijk helemaal niet leuk.

Spannende film met een prima rol van Matt Damon. Wat mij betreft had men na dit deel geen vervolg delen meer hoeven te maken want die boeiden mij allemaal niet.

Het eerste deel van de trilogie vond ik uitstekend maar de delen die erna kwamen konden me nauwelijks meer bekoren. Het leuke is er wel vanaf en vernieuwend of bijzonder is dit deel nergens meer. Eerlijk gezegd vond ik het allemaal best flauw en ook wat langdradig. De film kijkt zich wel nog redelijk weg omdat er veel gebeurt (in combinatie met actie) en dat is dan ook. Ook was het wel leuk gedaan dat deze film verder ging waar het vorige deel was gestopt. Het jammere vind ik dan wel dat men Franka Potente (die speelde zeer goed en leuk in het eerste deel en voegde ook wat toe) snel uit het verhaal heeft geschreven en deze min of meer vervangen is geworden door muts Julia Stiles die gewoon niets toevoegt. Matt Damon en Joan Allen (die zie ik ook altijd graag spelen) doen het overigens gewoon goed.

Dat deze film van het jaar 2007 is geworden zegt meer over de kwaliteit van films welke zijn uitgebracht in 2007 dan deze film.

Ik vond persoonlijk 2007 een zeer slecht film jaar en dan bedoel ik qua originaliteit. Vrijwel alle films (met een paar uitzonderingen) die werden uitgebracht dit jaar zijn al eens eerder uitgebracht (en dan wel in een ander jasje), hetzelfde geld voor de The Bourne Ultimatum. Ik heb zelf ook The Bourne Ultimatum gekeken en ik had zoiets van "jezus alweer hetzelfde als deel 1 en deel 2". Ik vond hem zelfs langdradig aan het worden en ben toen maar langzaam vooruit gaan spoelen. Er zit genoeg actie (die helaas ook niet vernieuwend is) in deze film maar het verhaal pakte me totaal niet en wist me ook geen enkel moment te boeien. Het einde was zeer flauw en ook voorspelbaar.

Ik hoop dat 2008 een beter filmjaar gaat worden en dat er een aantal zeer mooie films worden uitgebracht.

Ik vond dit een verrassende leuke komedie waarvan het verhaal ook nog eens aardig was. De scene waar ze iemand (Eddie Murphy) de straat over sturen terwijl er allemaal auto's voorbij razen vond ik geweldig. Steve Martin, Eddie Murphy en Heather Graham vond ik leuk acteren in deze film en de laatst genoemde zag er ook nog eens zeer aantrekkelijk uit. Vaak heb je bij komedies dat ze na 30 minuten flauw beginnen te worden maar deze had dat eigenlijk niet.

Dat film hier blijft steken rond een 2,5 vind ik eigenlijk wel vreemd. Had zeker minimaal een 3.0 verwacht.

Opzicht wel een aardige documentaire m.b.t. de wapenhandel en gebruik in America, maar ook wel een langdradige. Was wel geinig dat acteur Charlton Heston zo'n voorstander was van vuurwapens voor eigen bescherming en dat in Canada velen hun voordeur niet afsluiten.

Leuk om eens gezien te hebben, maar het is niet een documentaire die ik graag nog eens zou willen zien want daarvoor duurt hij met bijna 2 uren gewoon veel te lang.

De aflevering van de The Twilight Zone vond ik beter. Visueel zag het er best aardig uit maar de film wordt eigenlijk nooit spannend en er zitten behoorlijk saai stukken in. De cast ging nog wel en Frank Langella deed het eigenlijk best goed. Dat Cameron Diaz niet meer de jongste is was in deze film ook weer goed te zien (net zoals bij Knight and Day). James Marsden vond ik eigenlijk best slecht en was misschien ook wel miscast.

Misschien moet ik hem nog maar eens kijken (wordt toch uitgezonden op Film 1) en dan vind ik hem misschien beter maar nu kan ik het niet meer dan 2,5 punten geven.

Wat een film en wat een einde (dat had ik dus niet zien aankomen). Dit was een zeer aangrijpende en indrukwekkende film waarin alle acteurs prima speelden. De naïeve Bruno en zijn hele familie speelden ijzersterk, overtuigend en realistisch. Dat er in deze film geen Duits wordt gesproken doet er helemaal niet toe. Dat was helemaal niet van belang in deze film.

Ondanks dat er al verschillende films zijn gemaakt over dit thema (waardoor de film inderdaad bestempeld mag worden als een dertien in een dozijn film) en het zeer voorspelbare verloop en einde, heb ik me toch tegen alle verwachtingen in nog aardig vermaakt met deze thriller die nergens spannend wordt.

Dat ik me goed vermaakt heb met deze thriller heeft puur en alleen te maken met beide hoofdrolspelers, te weten Jennifer Lopez en vooral Ryan Guzman. Jennifer Lopez (in de rol van de getrouwde Claire Peterson die een zoon heeft en relatieproblemen heeft met haar man die in het verleden is vreemdgegaan) dan uiteraard alleen vanwege haar fraaie uiterlijk en dat op bijna 46 jarige leeftijd en Ryan Guzman vanwege zijn zeer leuke (met de nodige cynische humor) en ook harde rol als psychopaat Noah Sandborn (de tienerbuurman die voor zijn zieke en in een rolstoel gekluisterde oom komt zorgen) die gestoord verliefd wordt op Claire. Regelmatig heb ik moeten lachen om zijn cynische humoristische opmerkingen zoals het moment dat de zoon (gespeeld door Ian Nelson) van Claire hem een koekje aanbiedt:

"Een koekje voor onderweg ? Ik hou van je moeders koekjes"

Hiermee refereerde hij uiteraard naar de borsten van Jennifer Lopez waarmee hij de avond van te voren natte seks heeft gehad, daar maakt hij ook een lekkere cynische opmerking over als men (de vader en zoon zijn de dag van te voren gaan kamperen aan een meer) zogenaamd naar het weer refereert:

"Het was droog aan het meer. Hier was het flink nat"

Ook ging hij lekker grof te keer, zoals de scene waarbij hij de vervellende roodharige scholier
Jason Zimmer helemaal in elkaar slaat (slaat zelfs zijn hoofd door een opbergkastje waardoor zijn schedel breekt) en daarna ook nog eens de directrice Vicky Lansing (gespeeld door Kristin Chenoweth die best een irritante stem heeft) compleet afzeikt (hij noemt haar o.a. een opgedroogd smerig kutwijf). Dat de inmiddels 27 jarige Ryan Guzman de rol van een tiener moet spelen is natuurlijk ongeloofwaardig.

De film begon overigens tenenkromend slecht met de ene na andere flauwe cliché, maar zodra Noah gestoord gedrag begint te vertonen (na 25 minuten) en van alles uithaalt (foto's overal ophangen in het leslokaal van de opnames die hij stiekem gemaakt heeft toen hij seks had met Claire, remmen van auto's saboteren, de zoon ophitsen tegen haar en zijn vader, seks heeft met het meisje, gespeeld door Lexi Atkins die ook bloot is te bewonderen, waar de zoon een oogje op heeft en waarbij Claire het ziet en natuurlijk zijn ruimte in de kelder waar hij allemaal foto's heeft ophangen van Claire en waar een matrasje en kussen ligt zodat hij zich lekker eentje kan rukken op de foto's. Dat laatste doe je natuurlijk als tiener zijnde ), kijkt de film zich lekker weg tot het zeer voorspelbare einde (dat je al van mijlenver zit aankomen) dat desondanks toch nog lekker hard is.

Het is puur en alleen te danken aan Jennifer Lopez en vooral natuurlijk Ryan Guzman dat deze film nog best goed te doen is (hij duurt ook maar iets van 85 minuten), want voor de rest is het allemaal cliché, flauw en voorspelbaar.

Normaal gesproken houd ik wel van horrorfilms waarin poppen centraal staan (zoals o.a. de films "Annabelle (2014)" en "Dead Silence (2007)", die Kondoro0614 hierboven ook benoemd, de laatste film eigenlijk alleen in het begin), zoals in deze sfeervolle Horror / Thriller (met vooral toch de nadruk op Thriller) film. Maar deze film vond ik behoorlijk saai (alle actie gebeurt pas in de laatste 15 minuten) en langdradig en het verhaal is eigenlijk ook best flauw met inderdaad een achterhaalde plottwist (zeker niet origineel), die desondanks toch nog verrassend was.

In dit verhaal draait het om de jonge Amerikaanse vrouw Greta Evans (verdienstelijk gespeeld door de mooie Lauren Cohan), die een baan aanneemt als kinderjuffrouw in een afgelegen Engels fraai landhuis. Zodra ze daar per taxi (daar wordt ze begluurd door de taxichauffeur ) aankomt, wordt ze kil verwelkomt door het gezin "Heelshire" (bestaande uit vader, moeder en kind/pop) en wordt haar gevraagd om op een levensechte pop (terwijl ze juist een kind had verwacht) te passen, omdat zij namelijk op vakantie gaan. Het koppel "Heelshire" gebruikt de levensechte pop om het verlies van hun zoon (tijdens een brand) te verwerken. Zeer verbaasd neemt kinderjuffrouw Greta Evans toch de baan aan, maar ze heeft echter wel het vermoeden dat de levensechte pop eigenlijk geen gewone pop is, maar in leven is.

Het best mysterieuze verhaal weet opzicht wel te boeien (zeker omdat je wilt weten hoe de vork in de steel zit met de levensechte pop) en het wordt ook sfeervol weergegeven in en rond (de tuin) het landhuis, maar spannend vond ik het helaas nergens worden en eerlijk gezegd gebeurt er ook maar weinig (er zitten wel een paar schrikmomenten in, maar die zijn behoorlijk flauw omdat Greta het maar droomt), tot de flauwe en clichematige plottwist op het einde van het verhaal. Hierdoor vond ik het verhaal grotendeels saai en langdradig en die actie die in het verhaal zit, wordt ook nog eens in het donker weergegeven, waardoor je nauwelijks iets ziet. Bij deze actie zie je ook geen horror en is er zelfs geen druppel bloed te zien. Deze film is volgens mij ook maar met een beperkt budget gemaakt, want het hele verhaal speelt zich af in het landhuis (wel steeds fraai in beeld gebracht) en de cast is eigenlijk ook maar beperkt tot een handjevol acteurs en actrices.

De cast was voor mij vrij onbekend maar ze deden het wel allemaal verdienstelijk en vooral dan hoofdrolspeelster Lauren Cohan (in de rol van kinderjuffrouw Greta Evans), waarbij het bepaald geen straf was om bijna 90 minuten naar te moeten kijken. Ik vond het wel jammer dat ze tijdens haar douche scene niet bloot te bewonderen was. Ook Jim Norton en Diana Hardcastle (als het kille echtpaar "Heelshire") deden het verdienstelijk, maar hun rol was wel maar beperkt. De rol van Rupert Evans (als hulpje Malcolm van het gezin "Heelshire", die uiteraard clichématig direct verliefd wordt op Greta) was tenenkromend slecht en dat geldt tevens voor de stereotype cliché rol (wel maar zeer kort) van Ben Robson als het slechte vriendje van Greta, waarvoor ze Amerika heeft verlaten en die opeens verschijnt in het landhuis (lekker cliché en voorspelbaar). Degene die misschien nog wel het beste acteerde was de levensechte pop, die er wel fraai uitzag

Al met al gewoon een tegenvallende, en vooral een langdradige en saaie, Horror film, die nauwelijks weet te vermaken als een horrorfilm en waaraan ik dan ook weinig plezier heb beleefd. De film duurt gelukkig wel maar bijna 90 minuten, waardoor hij wel nog goed te bekijken valt (vooral te danken aan de mooie Lauren Cohan).

Aardig drama met een goede rol van Clive Owen. De rest van de cast deed het ook best aardig.

In 1993 las regisseuse Kimberly Peirce een krantenbericht over een meisje dat zich jarenlang als jongen had voorgedaan. Toen haar geheim werd ontdekt, werd ze verkracht en vermoord. Dit trieste verhaal zette Kimberly Peirce ertoe een Drama / Biografie film te maken over de laatste weken van Teena Brandon.

Teena Brandon (Hilary Swank) wordt geboren als een meisje, maar wil graag een man worden. Ze krijgt hormoontherapie als voorbereiding op de operatie en gaat met korte haren en afgebonden borsten door het leven als man. Ook besluit ze te verhuizen en aan haar nieuwe vrienden stelt ze zich voor als Brandon Teena. Als die achter de waarheid komen, reageren ze bepaald niet begrijpend, net als de andere bewoners van het dorp.

Langzaam wordt de film steeds gruwelijker en het is bijna pijnlijk om te blijven kijken. Een knappe film, die je echt naar de keel grijpt. Teena Brandon wordt weergaloos gespeeld door Hilary Swank, die een "Oscar" kreeg voor haar vertolking. Haal rol maakt veel van de kwaliteit van dit droevig stemmende drama, maar ook het goed geschreven scenario vol levensechte figuren verdient alle lof. Hilary Swank bereidde zich voor door zelf een maand als man te leven, met ingesnoerd lijf en sokken in haar broek. Chloë Sevigny (die ook werd genomineerd voor een "Oscar", maar niet won) heeft een mooie bijrol als Brandon's naar liefde hunkerende vriendinnetje, dat niet teveel wenst na te nadenken.

Al met al een aangrijpende Drama / Biografie film over Teena Brandon, met sterke rollen van Hilary Swank en Chloë Sevigny, die perfect gekozen waren voor dit verhaal.

Deze film deed me denken aan de film "Marathon Man" van Dustin Hoffman. Alleen vond ik die beter. Deze film is best boeiend en er wordt ook goed in gespeeld door Gregory Peck en door James Mason.

Ondanks dat ik de laatste tijd vooral films aan het bekijken ben van regisseur Jesús Franco, stuitte ik toevallig op deze Drama / Oorlog film (ook een passie van mij) van eind jaren 70, waarvan ik dacht deze nog niet gezien te hebben. Maar ongeveer halverwege het verhaal kon ik me toch nog het één en ander herinneren (zeker als men wilt afrekenen met een officier) en heb ik deze film dus als kind of tiener al een keer gezien ergens in de begin jaren 80.

Destijds vond ik deze film, die wel wat weg heeft van de film "Full Metal Jacket (1987)" en dat mede omdat R. Lee Ermey wederom in deze film de rol van "Drill instructor" speelt en misschien ook wel "Apocalypse Now (1979)" en "MASH (1970)", natuurlijk goed en indrukwekkend, maar nu vind ik hem behoorlijk stereotype (officieren worden namelijk geportretteerd als hele grote domkoppen en het hele leger is één verslaafde en corrupte bende) en misschien ook wat aan de lange kant, waardoor ik het soms wat saai vond. De film schijnt wel gebaseerd te zijn op een waargebeurd verhaal, want na het einde krijg je nog wat weetjes te lezen over behaalde hoofdrolspelers en wat er met "Company C" gebeurt is.

Dit is ook pas de tweede film over de Vietnamoorlog (over daadwerkelijke gevechten in Vietnam), na "The Green Berets" uit 1968 en daarbij draait het om Tyrone Washington (Stan Shaw) en zijn vrienden, die naar Vietnam worden gestuurd (al dan niet vrijwillig) en daarom eerst nog een aantal maanden opleiding krijgen. Tijdens hun overzeese tocht naar Vietnam, moeten ze van kapitein Collins (Scott Hylands) bovendien aan voetbaltraining doen, wat wel eens hun redding kan zijn in Vietnam.

Het eerste gedeelte van het verhaal is misschien nog wel het beste, want daar maak je kennis met de hoofdrolspelers, te weten Tyrone Washington, Billy Ray Pike (Andrew Stevens), Alvin Foster (James Canning), Vinnie Fazio (Michael Lembeck) en Dave Bisbee (Craig Wasson), en volg je hun opleiding waarbij ze o.a. met harde hand (vooral verbaal) worden getraind door o.a. sergeant Loyce (R. Lee Ermey) en sergeant Aquilla (Santos Morales). Dat duurt circa 40 minuten lang en daarbij moest ik vooral lachen als sergeant Loyce tegen hun zegt:

"Geef antwoord op de volgende vragen: Ooit seks gehad met een man of een dier ? Plas je in bed ? Draag je vrouwenkleren ? Hoe vaak masturbeer je ?"

Eenmaal aangekomen in Vietnam na de overzeese tocht, volgt de harde realiteit voor ze en zeker als ze belanden in een vijandelijke hinderlaag, terwijl ze luxe goederen vervoeren voor een verjaardagsfeestje van een generaal. Ook krijgen ze te maken met een corrupte bevriende Zuid-Vietnamese officier en moeten ze onzinnige opdrachten (o.a. het vernietigen van een communicatiepost, wat niet meer dan een radiostation blijkt te zien in een hut) uitvoeren waarbij onnodig doden vallen. En wanneer ze, gedreven door krankzinnige eisen aan grotere aantallen vijandelijke lichamen, vuurkracht oproepen op een niet-bestaande vijandelijke positie, lijkt hun actie, vreemd genoeg, bijna logisch.

Naarmate de climax van het verhaal vordert, wordt het allemaal wat tragischer (o.a. te maken met corrupte en laffe officieren) en zeker tijdens de voetbalwedstrijd tegen de bevriende Zuid-Vietnamezen (de "Dragons"), die ze bewust moeten verliezen, maar wat ze natuurlijk niet doen (ze winnen uiteindelijk met 4-5). Na de wedstrijd breekt de pleuris uit en sterven tijdens de gevechten een aantal personages (o.a. de laffe kapitein Collins, Dave Bisbee en Alvin Foster die zichzelf opoffert door op een mijn te springen). Daarna volgen dus nog wat weetjes en is de film na circa 125 minuten afgelopen.

Slecht is deze film zeker niet en voor ongenuanceerde kijkers vormt dit eenzijdige beeld met een aardige rol van Stan Shaw wellicht de verstrooiing die zij zoeken, maar wie een heel klein beetje kritisch kijkt en denkt, zal ongetwijfeld deze film niet geweldig vinden. Dat zal regisseur Stanley Kubrick ongetwijfeld ook hebben gedacht, waarna hij in 1987 "Full Metal Jacket" maakte, die duidelijk raakvlakken heeft met deze film.

Mooie en ook wel indrukwekkende film met een tragisch einde.

Derde deel in de trilogie en gelukkig ook het laatste. Het eerste deel was al slecht en het tweede deel was helemaal waardeloos en dit deel ligt ergens ertussen in. Het verhaal was weer lekker standaard en zeer voorspelbaar en de acteer prestaties waren om te huilen. 101 minuten pure ellende.

Snap nog altijd niet hoe ik vroeger naar deze rotzooi heb kunnen kijken. Waarschijnlijk zit er in de films van Chuck Norris een verborgen boodschap waardoor je hersenen worden aangetast om nog meer films van Chuck Norris te kijken.

Ben blij dat de Chuck Norris ontwenning kliniek me geholpen heeft van deze kwaal. Mijn god wat is die Chuck Norris toch een waardeloze acteur en regisseur. Gelukkig komen er hedendaags geen films meer van hem uit. Misschien zijn zijn films een succes op een andere planeet maar op de aarde moet er een verbod komen op Chuck Norris films.

Snap eigenlijk niet waarom al zijn films niet staan bij de Flop 100. Want daar horen de meesten toch echt in thuis. Vooral de Missing in Action zooi.