Opinions

Deze Australische Horror film (een "slasher" met een enorm wild zwijn) zag ik toevallig (tijdens het zappen) afgelopen nacht op "Film 1" en leek me wel leuk om naar te kijken en zeker vanwege het meespelen van Bill Moseley die ik destijds geweldig vond in de Horror / Actie film "The Devil's Rejects (2005)".

In dit verhaal welke zich afspeelt in Australië, draait het om Debbie (Simone Buchanan) en haar Amerikaanse echtgenoot Bruce (Bill Moseley) die terugkeren naar Debbie's geboorteplaats (dus niet "Debbie Does Dallas" maar "Debbie Does Australië" ) in het binnenland met hun kinderen, Bart (Griffin Walsh) en Ella (Christie-Lee Britten) en haar vriendje Robert (Hugh Sheridan), om daar wat tijd door te brengen met Debbie's broer Bernie (voormalig WWE-worstelaar Nathan Jones). Ondertussen is het nabije gebied allesbehalve veilig, want een gigantisch en bloeddorstig wild zwijn dwaalt rond en doodt alles op zijn pad. Het duurt niet lang voordat de familie samen met Bernie het beest onder ogen zien, dat onverwoestbaar lijkt.

Zou deze film gemaakt zijn in de jaren 80, dan zou er ongetwijfeld wat naaktheid in te zien zijn geweest en zeker bij de scène waarbij een jong stel in een tent kampeert en waarbij de jongen Ryan (Chris Bridgewater) wilt neuken met zijn vriendin (Madeleine Kennedy) Hanna die in een slaapzak ligt met braafjes een BH aan. Daarbij wordt dan op een gegeven moment ook gezegd:

Hanna: You go and get me a drink, and I might let you have a quickie.
Ryan: Promise ?
Hanna: After all, we don't want your balls exploding.

Natuurlijk keert Ryan niet meer levend terug in de tent (alleen als lijk) omdat hij namelijk gegrepen wordt door het wild zwijn (dat valt wel niet te zien, maar is wel te horen vanuit de tent) en hetzelfde geldt voor de bange Hanna als ze de tent openmaakt (en dat was wel te zien en zag er ook best grof uit). Maar dat was natuurlijk te verwachten omdat deze film vooral een cliché Horror film is en waarbij regisseur Chris Sun (bekend van o.a. de Horror / Thriller film "Daddy's Little Girl (2012)") helaas ook geen lef toont als zowel zoon Bart als oom Bernie, die het meest populair is, worden gegrepen door het wild zwijn, maar uiteindelijk toch niet dood blijken te zijn

Ook neemt regisseur Chris Sun niet de moeite om uit te leggen hoe het wild zwijn in hemelsnaam zo groot is geworden als een neushoorn. Er is hier namelijk geen achtergrondverhaal en het gigantisch en bloeddorstige wild zwijn is er gewoon. Aan de ene kant maakt het ook niets uit, omdat je als kijker gewoon het wild zwijn mensen wilt zien doden en dat laat deze film ook zien en soms is dat best bruut (vooral als het wild zwijn vrouwen grijpt).

Het verhaal had ook wat vlotter kunnen verlopen, want toen we voor het eerst kennis maakten met Bruce, Debbie, Bernie en de rest van de familie, verdwijnen ze opeens ongeveer 15 tot 20 minuten lang uit beeld en gedurende die tijd zie je dan hoe een aantal willekeurige mensen (in totaal zes) wordt verscheurd tot stukjes door het wild zwijn. Pas daarna zien we weer Bruce, Debbie, Bernie en de rest van de familie in beeld als ze aan het picknicken zijn aan een rivier, waarna ze vrij snel in aanraking komen met het wild zwijn.

Het eerste slachtoffer wat daarbij valt is Bruce als hij samen aan het wandelen is met Robert. Ze zien dan opeens het wild zwijn en Robert duwt dan Bruce omver en rent hard weg (oftewel Robert is een lafaard). Bruce wordt dan gegrepen door het wild zwijn, die hem onthoofd. Als Robert naar de rest van de familie rent (Bernie is dan inmiddels weg omdat hij naar een vermiste vader gaat zoeken die geen contact meer heeft opgenomen met zijn dochter die een kroeg runt), wordt er gezegd:

Debbie: Where is Bruce ?
Robert: He's dead.
Debbie: What did you say ?
Ella: He's full of shit.
Debbie: Did he say 'dead' ?

Dat was best hilarisch en zeker omdat Robert daarna ook gegrepen wordt door het wild zwijn (oftewel boontje komt om zijn loontje). Dat is helaas ook tevens het laatste slachtoffer, want Bart en Bernie worden weliswaar gegrepen door het wild zijn, maar blijken naderhand toch niet dood te zijn en hun zien we weer in beeld als Debbie, Ella en Sasha (Melissa Tkautz), de dochter die een bar runt, hebben afgerekend met het wild zwijn (wordt eerst hard aangereden door Sasha, waarna Bebbie het beest doodschiet). Na het clichematige einde volgt er nog een cliché, namelijk het wild zwijn was niet alleen !

De cast deed het eigenlijk nog best verdienstelijk zoals Horror film icoon Bill Moseley, die in zoveel Horror films heeft gespeeld (zowel groot als) klein. Gezien het feit dat hij ook geen slechte acteur is, voegt hij zeker geloofwaardigheid toe aan het verhaal. Nathan Jones is met zijn uiterlijk natuurlijk de blikvanger in deze film en hij maakt een geweldige sprong van het worstelen naar de filmindustrie en doet het beter dan bijvoorbeeld Hulk Hogan of Kurt Angle.

Hoewel de gigantische Nathan Jones tijdens zijn filmcarrière voornamelijk is getypeerd, is hij hier verrassend anders en zorgt hij ook voor wat flauwe humoristische momenten, zoals de scène in de landrover waarbij hij hard meezingt met het nummer "Ice Ice Baby" van Amerikaanse (witte) rapper Vanilla Ice. Toch vond ik hem op zijn best als hij in de kroeg van Sasha een klant neerslaat die Sasha lastig valt (tikt haar o.a. op de billen) en als hij met het wild zwijn gaat vechten. Dat gevecht eindigt best grappig, want als hij op het wild zwijn afrent met een schop in zijn handen, glijdt hij uit en komt hij onder het wild zwijn terecht, waarop deze op hem stapt.

Hoewel Melissa Tkautz (een Australische actrice, zangeres, model en presentator) zo te zien de nodige cosmetische ingrepen heeft ondergang (ze is inmiddels ook 46 jaar oud), was ze ook een blikvanger vanwege haar uiterlijk. En wat betreft het wild zwijn, er zijn hier en daar wat CGI-opnames, maar alle close-ups van ons geliefde beest laten een aantal geweldige praktische speciale effecten zien. Het wild zwijn is enorm, lelijk, eng, heeft grote slagtanden, is hongerig en dat blijft zo tot het einde van de film.

Al met al is "Boar" nog best een vermakelijke Horror film. Het heeft geen bovennatuurlijke onzin, een aardige cast, een fraai landschap en het bevat het nodige bloedvergieten. Geen slechte manier om circa anderhalf uur mee door te brengen. En regisseur Chris Sun laat ook de mogelijkheid open voor een eventueel vervolg, hoewel ik dat zeer clichématig vond.

Leuke vrolijke film met heerlijke jaren 60 rock muziek. En Philip Seymour Hoffman speelt zoals eigenlijk altijd al een prima rol.

Voor mij is er eigenlijk maar één boot, namelijk "Das Boot (1981)" Maar desondanks was "The Boat" zeker ook het kijken waard.

In deze eenvoudige en opvallend rustige (er wordt nauwelijks in gepraat) Thriller film stuit een visser (wiens naam je niet te horen krijgt en dat is ook niet van belang) uit Malta midden op de zee in de mist op een volledig verlaten zeilboot. Eenmaal aan boord komt hij erachter dat er niemand is en dat zijn eigen kleine vissersbootje plotseling is verdwenen en dat hij hopeloos is achtergelaten op het spookachtige vaartuig. Met niets anders dan water om hem heen, kan hij geen kant op.

The Boat is geregisseerd door Winston Azzopardi, die samen met zijn zoon Joe Azzopardi, die tevens de hoodrolspeler (is ook de enige acteur in de film) is in het verhaal, het script schreef. Deze laatste draagt daarmee de hele film, maar in deze film valt ook het script en de regie op, want hoe houd je namelijk een eenmansfilm op open zee circa 85 minuten spannend ? Er zijn wel vergelijkbare films zoals "Dead Calm (1989)" en "All Is Lost (2013)", maar die hebben geen mysterieus element welke de gehele film weet te intrigeren.

Omdat dit een eenmansfilm is, wordt er nauwelijks in gepraat en het eerste wat er gezegd wordt na circa zes minuten is "Hello", als de visser aangekomen (beter gezegd botst) in de mist bij de zeilboot roept om een teken van leven. Vanaf dan (van tevoren zie je nog wat beelden van een zonovergoten Malta met de azuurblauwe zee) speelt de film zich af op de zeilboot. De film speelt zich gelukkig niet volledig af in de mist (die vooral onheilspellend is), want je ziet al vrij snel weer kraakheldere lucht (na circa 13 minutem), ook wordt het gewoon weer nacht en dag en ook komt de visser in een storm terecht, welke een reëel gevaar voor hem is.

Buiten de natuurelementen gebeuren er aan boord van de zeilboot ook een aantal elementen welke je nieuwsgierig maken naar wat er aan boord gebeurd (je krijgt daar geen concreet antwoord op, maar op het einde, na circa 70 minuten, valt dat misschien wel in te vullen, maar desondanks blijft het allemaal mysterieus en kom je niet te weten of er iemand anders aan boord is of dat er iets anders aan de hand is) en gebeurt is en welke de visser in moeilijkheden brengt.

Zo hangt hij aan de reling (de giek van de zeilboot slaat hem namelijk eraf als hij in de zee wilt plassen), raakt hij langdurig opgesloten op het kleine toilet op de zeilboot waarbij hij bijna in aanvaring komt met een olietanker en daarna komt hij ook nog terecht in een storm (daarbij staat hem dan het water letterlijk tot de lippen). Verder komt hij in de zee terecht (stuit daarbij niet op haaien maar wel op vriendelijke dolfijnen), raakt hij opgesloten in de Kajuit en de kleine bergingsruimte van de zeilboot en bij al deze moeilijkheden vraag je je af hoe hij zich weet te manoeuvreren om te overleven.

Op het einde lijkt hij op ramkoers te zitten met de rotsachtige en bebouwde kust van Malta als hij opgesloten is, maar dat gebeurt niet en de zeilboot laat hem zelfs veilig in de haven aan land komen. Maar wat er aan de hand is met de zeilboot (die uiteindelijk wegvaart), dat kom je niet te weten en dat blijft dus mysterieus. Sterker nog, de geschiedenis lijkt zich voor de visser te gaan herhalen

Het is zeker niet een doorsnee film voor iedereen en misschien dat mensen met korte aandachtsspanne al snel zullen afhaken, maar al met al heb ik me goed vermaakt met deze lekkere mysterieuze Thriller film en dat vanaf de eerste tot de laatste minuut.

Deze film destijds gekeken vanwege Tom Green. Bij Tom Green verwacht ik eigenlijk altijd absurde humor maar in deze film komt het eigenlijk nauwelijks voor. Vond de film persoonlijk vrij saai en ook wel kinderachtig (komt natuurlijk ook door de twee irritante rot kinderen). Echt veel grappen zitten er eigenlijk ook niet in. Vergeleken met "Freddy got fingered" is dit eigenlijk een draak van een film. Tom Green probeert in deze film enigszins een serieuze rol te spelen maar ik heb liever een Tom Green die compleet belachelijk doet zoals in "Freddy got fingered".

Ondanks de titel, draait deze film niet specifiek (het is geen biografie film) om senator Robert F. Kennedy, maar om 22 verschillende mensen (die al dan niet met elkaar een bepaalde connectie hebben) die op 6 juni 1968 in het luxueuze hotel "Ambassador" bevinden (werkgever, werknemers en gasten) waar Robert F. Kennedy wordt vermoord (het is overigens niet één van de 22 personen). In deze film zijn wel echte beelden met toespraken verwerkt van Robert F. Kennedy, die naadloos overlopen in het verhaal.

Opzicht is dit bet een goed en mooi drama welke ook wel weet te boeien en waar het met de uitvoering ook wel goed zit. Het hele verhaal speelt zich overigens af in het "Ambassador" hotel (o.a. in de keuken en pedicure/kapsalon). Dat het met de uitvoering ook wel goed zit komt met name op het conto van de indrukwekkende sterrencast die het vrijwel allemaal leuk en goed doen (vooral Christian Slater en Sharon Stone) en ook nodige goede en interessante dialogen/discussies opleverden. Daaronder zitten ook een aantal schoonheden zoals Mary Elizabeth Winstead, Lindsay Lohan, Heather Graham (altijd een favoriet van me geweest) en zelfs de rijpe Demi Moore. Hier en daar is de film wat langdradig en ook niet alle 22 personen zijn even interessant (zoals de rol van Ashton Kutcher als een hippie drugsdealer. Het praten van hem tegen een sinaasappel was wel geinig).

Ondanks dat je weet hoe de film zal eindigen (namelijk de moord op Robert F. Kennedy) was het laatste gedeelte van het verhaal wel tragisch en heftig. Het wordt eveneens mooi ingeleid met het mooie nummer "Sound of Silence" van Simon & Garfunkel. Vooral de wanhoop en paniek van de aangeslagen 22 personen (sommigen worden ook geraakt door kogels) in het hotel direct na de moord is mooi inbeeld gebracht. Daarbij wordt ook niet gepraat en hoor je alleen een mooie lange speech van Robert F. Kennedy de beelden begeleiden. Tijdens de aftiteling krijg je nog foto's te zien van Robert F. Kennedy, maar ook van John F. Kennedy.

Al met al een mooi en goed drama die je tevens laat afvragen hoe het met Amerika zou zijn verlopen als Robert F. Kennedy niet zou zijn vermoord en president van Amerika zou zijn geworden !

Typische slechte B-film. Slecht verhaal, slechte acteurs, slecht acteerwerk, domme moordenaars, alles voorspelbaar, etc.

Heb met veel pijn en moeite deze film uitgekeken en achteraf heb ik er spijt van dat ik hem heb uitgekeken. Mijn god wat is deze slecht.

Best wel een lange tijd geleden dat ik deze film heb gezien. Het verhaal was in ieder geval best boeiend en ook lekker mysterieus en ook met de uitvoering (zeker visueel) zat het wel goed. Zeker in het eerste uur zit deze film best goed in elkaar en na dat uur wordt het allemaal wat verwarrend en ongeloofwaardig (niet dat het slecht was). Dat laatste is zeker het geval op het einde waar de film opeens wel een heel vreemde en verrassende wending krijgt. Ik had destijds toen iets van WTF?! De scene met de inbreker in het appartement van overbuurvrouw Gloria Revelle was best apart en ook lekker grof (met de drilboor ).

Er zitten sowieso best wel wat aparte scenes in deze film want zo mag bijvoorbeeld de band "Frankie Goes to Hollywood" hun beginjaren 80 hit "Relax" helemaal performen in deze film (leuk rolletje van Holly Johnson). Wel niet helemaal zo als in deze clip. Hetzelfde geldt voor de aparte maar wel goede aftiteling die perfect de titel van de film in uitvoering laat zien.

De cast doet het overigens wel aardig en dan met name natuurlijk Craig Wasson als Jake Scully met zijn angsten en Melanie Griffith als het hoertje "Holly Body". Ze zag er destijds tenminste nog heerlijk naturel uit en ze ging ook uit de kleren (o.a. een fraai achterwerk). Ze komt overigens wel pas heel laat in het verhaal voor.

Al met al gewoon een zeer aardige film die op het einde wel wat raar in elkaar steekt.

Keek ik nu naar een dansfilm of naar een film waarbij een aantal malloten last hadden van epileptisch of een andere spastische ziekte

Het verhaal is gewoon tenenkrommend slecht (welk verhaal eigenlijk ) en de uitvoering is zelfs nog beroerder. Dat je te maken hebt met een Nederlandse film merk je direct want de acteerprestaties zijn weer ver beneden pijl en totaal niet realistisch. Ook zien de Nederlandse acteurs en actrices er totaal niet Nederlands uit en lopen ze erbij als Pipo de Clown en Mamalou. Over de originaliteit van deze film zullen we het maar niet hebben want de inspiratieloze regisseur Jeffrey Elmont heeft gewoon alles gejat uit andere dansfilms. Ik zal ook niet ontkennen dat ik deze film niet heb uitgekeken want de kans daartoe werd me ook niet geboden want regelmatig wilde mijn maaginhoud naar boven komen (o.a. bij het achterlijke gedoe op het vliegveld).

Min of meer een soort van Basic Instinct maar dan met Madonna i.p.v. Sharon Stone. Verder zit er ook meer sex en bloot in. Persoonlijk vind ik dat niet erg en als het om Madonna gaat zeker niet. Het verhaal stelt niet zo veel en is eigenlijk alleen dankzij het bloot het aankijken waard. De cast voor deze film is best indrukwekkend want buiten de twee hoofdrolspelers Madonna (speelde voor haar doen best aardig) en Willem Dafoe speelden ook Julianne Moore, Jürgen Prochnow en Anne Archer als vrij bekende personen erin mee. Het is daarom ook best triest dat men niet meer van deze film heeft kunnen maken dan een flauwe erotische thriller.

Deze film krijgt van mij net een nipte voldoende vanwege het goede spel van Leonardo DiCaprio (die stelt eigenlijk nooit teleur en speelt in alle films eigenlijk goed) en het eerste uur van de film. Het 2e uur van de film vond ik niet meer boeiend en het einde vond ik teleurstellend. Nog meer teleurstellend was de rol van Russell Crowe, die speelde echt waardeloos.

Wat een aanfluiting van een Nederlandse komedie was dit vroeger en hetzelfde geldt voor het zeer flauwe verhaal.

Vroeger als kind zijnde kon ik André van Duin wel waarderen om zijn humor en ik verwachtte dan ook om een leuke komische film tegemoet te gaan met veel lachen en ook veel bloot erin, omdat bloot natuurlijk hoort bij een Nederlandse productie en zeker in de jaren 80. Omdat destijds de populaire en rondborstige Connie Breukhoven (destijds had ze de artiestennaam "Vanessa") ook in deze film meespeelde, hoopte ik natuurlijk om een glimp (liefst natuurlijk in volle glorie) te mogen zien van haar flinke borsten. Maar zowel te lachen viel er bitter weinig en ook valt er geen bloot te zien van Connie Breukhoven. Ze zag er wel fraai uit en zit ook regelmatig te pronken met haar decolleté, waarvan alleen de bovenkant te zien is.

Sowieso stelt het verhaal en de uitvoering ervan weinig tot niets voor en had ik het eigenlijk ook snel gezien met deze flauwe film die gelukkig met bijna 90 minuten niet lang duurt. Visueel (en met name de aankleding en de decors) valt het wel nog allemaal mee en ook André van Duin in de rol van de rondreizende kiezentrekker Fred van der Zee deed het nog een heel klein beetje leuk en hetzelfde geldt voor Frans Van Dusschoten en Corrie van Gorp waarmee André van Duin destijds heel veel leuke sketches deed. Daar had André van Duin het eigenlijk ook bij moeten laten, want acteren en het dragen van een hele film kan hij gewoon niet.

Al met al inderdaad een Nederlandse komische film om snel te vergeten en dat laatste geldt eigenlijk voor veel Nederlandse films.

Leuke film van het leuke duo Stan Laurel en Oliver Hardy, Het verhaal zit leuk in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering. Verder valt er meer dan genoeg te lachen om de grappen en capriolen van het duo Stan Laurel en Oliver Hardy en daar moet deze film het natuurlijk ook van hebben.

Opzicht was het wel leuk dat de Queen leden Brian May en Roger Taylor inhoudelijk betrokken zijn geweest bij deze biopic over hun band Queen, maar ze hebben de geschiedenis wel erg gekuist. Hierdoor is "Bohemian Rhapsody" eigenlijk een te brave Biografie / Muziek film geworden, waarin we de band, en vooral Freddie Mercury, volgen van hun oprichting in 1970 t/m hun indrukwekkend optreden op Live Aid in 1985, waarbij hun mijlpalen routineus opgesomd worden.

Goedmaker is natuurlijk de muziek, want tegenover het gebrek aan seks en drugs, staat een riante dosis rock-’n-roll, waarbij veel van hun bekende nummers te horen zijn en ook het ontstaan ervan (met het ontstaan van de nummers "Bohemian Rhapsody" en "We Will Rock You" was leuk om te zien). Freddie Mercury-vertolker Rami Malek (voorzien van een enorm gebit) wisselt eigen zang af met playback en al overtuigt hij in de dramatische scènes wat minder, op het podium is hij gewoon subliem.

In deze film draait het natuurlijk vooral om Freddie Mercury (helaas veel te vroeg gestorven) en deze film is dan ook een mooi eerbetoon aan hem, maar ook de overige cast deed het verdienstelijk zoals natuurlijk de overige Queen bandleden gespeeld door Gwilym Lee (Brian May), Ben Hardy (Roger Taylor) en Joseph Mazzello (John Deacon). En verder vond ik Lucy Boynton (in de rol van Mary Austin, die zeer belangrijk was in het leven van Freddie Mercury) wel een mooie vrouw om naar te kijken.

Ook al ben je geen fan van Queen of heb je nooit van ze gehoord (dan leef je waarschijnlijk onder een steen), dan nog is deze film zeker de moeite waard om naar te kijken en zeker als muziekliefhebber of natuurlijk als fan van Queen.

P.S. het overlijden van Freddie Mercury op 24 november 1991 en het vernemen dat hij Aids had, maakte destijds veel indruk op mij en vond ik best erg.

Heerlijk drama met een prima rol van Giovanni Ribisi en vooral van Vin Diesel (dit was de eerste keer dat ik hem in een film zag). Ben Affleck speelt trouwens een ijzersterke bijrol. Zijn praatjes zijn gewoon schitterend. Het verhaal was zeer goed en wist mij te boeien tot het einde. Het einde is ook best wel goed gedaan.

Deze Tweede Wereldoorlog welke gaat over het bombardement op Rotterdam, heb ik altijd bewust links laten liggen (mede vanwege Jan Smit waar ik niets aan vindt als zanger, dat geldt overigens voor vrijwel alle Nederlandse zingende artiesten, en ik hem eigenlijk ook altijd Jan Shit neem), maar omdat ze hem gisteren op televisie (gelukkig op een publieke zender dus zonder vervelende onderbrekingen) uitzonden heb ik hem toch maar eens bekeken.

Veel stelt dit flauw en clichématig liefdesdrama helaas niet voor en het bombardement op Rotterdam komt er ook maar zeer bekaaid vanaf en is ook totaal niet aangrijpend of indrukwekkend. Het verhaal wordt ook nog eens bij elkaar gepraat door Aart Staartjes in de rol van de tegenwoordige Vincent en dat klonk eerlijk gezegd best vreselijk (een vervelende stem had hij). Qua uitvoering (een aantal scenes zijn wel behoorlijk knullig en flauw in beeld gebracht) viel het me eerlijk gezegd nog wel mee en visueel (inclusief de fraaie Roos van Erkel) zag het er ook allemaal niet onaardig uit. Hoewel de cast zeker niet geweldig acteerde en dan vooral Jan Smit in de rol van de destijdse bokser Vincent (het gevecht, boksen, met de imposante Duitser om wel of niet te mogen worden doorgelaten, was om te huilen zo slecht. Laat staan de geloofwaardigheid van Jan Smit als bokser), deden ze het toch nog een beetje verdienstelijk en dan vooral Roos van Erkel (waar Vincent verliefd op wordt) die ik eigenlijk ook het enige pluspunt vond in deze film. Ze is ook bloot te bewonderen, maar veel valt er helaas niet te zien (dat is normaal gesproken bij een Nederlandse film juist wel meestal standaard). Het einde vond ik overigens behoorlijk belachelijk en slecht en deed me eerlijk gezegd ook niets.

Ook deze Nederlandse film laat maar weer eens duidelijk zien hoe slecht Nederland toch is in het maken van Films en Muziek. Uitzonderingen zijn er zeker, maar het merendeel is toch echt niet om aan te zien of naar te luisteren.

P.S. in deze film spelen ook een aantal bekende Rotterdammers in mee, waarvan een aantal ook echt het bombardement hebben meegemaakt zoals Koos Postema en Gerard Cox (wel maar een paar maanden oud).

Hoewel het zeker geen slechte film was kon hij wel absoluut niet tippen aan "Rise of the Footsoldier" die op alle fronten beter was en ook veel harder. Het meest leuke aan deze film vond ik nog de fraaie blote verschijning van Kierston Wareing en natuurlijk Pat Tate (wat een geweldig gestoord figuur was dit toch) welke Tamer Hassan goed speelde.

Aardige thriller met goede rollen van Denzel Washington en Angelina Jolie. Dit was voor mij destijds de eerste kennismaking met Angelina Jolie in een hoofdrol. Het verhaal is best goed en weet ook te boeien.

Jezus wat was deze film saai en wat speelde Luke Goss slecht. Hij wordt nota bene ergens in de woestijn gedumpt maar hij reageert als hij weer bewustzijn komt of het de normaalste zaak van de wereld is Na 40 minuten ben ik maar vooruit beginnen te spoelen want de film was zeer slaapverwekkend en totaal niet boeiend.

Best een aparte Western / Horror (ook in die volgorde) film, die als een trage western begint, maar op het einde overgaat in iets wat meer op horror lijkt.

Het verhaal speelt zich af in het normaal rustige plaatsje "Bright Hope", dat opeens opgeschrikt wordt door de brute dood op een zwarte inwoner en de ontvoering van een tweetal dorpelingen, te weten doctor Samantha O'Dwyer (gespeeld door Lili Simmons) en hulpsheriff Nick (gespeeld door Evan Jonigkeit). Er blijken namelijk kannibalistische grotbewoners (Troglodieten, die een soort van indianen zijn) aan het werk te zijn en sheriff Franklin Hunt (gespeeld door Kurt Russell) en een drietal metgezellen, waaronder de aan het been gewonde Arthur O'Dwyer (gespeeld door Patrick Wilson) die de man is van doctor Samantha O'Dwyer, gaan op pad om orde op zaken te stellen en natuurlijk het terugvinden van Samantha O'Dwyer en hulpsheriff Nick.

Hoewel het sfeervolle en mooi in beeld gebrachte verhaal erg traag opgang komt (leuke opening van het verhaal overigens) en er veel tijd (min of meer in de eerste 85 minuten) genomen wordt om de mannelijke hoofdrolspelers hun interessante levensverhalen te laten vertellen, haalt de vaart eruit, wist deze film mij wel te boeien en te vermaken van de eerste tot de laatste minuut (duurt 120 minuten). Echt genieten wordt het eigenlijk pas na circa 85 minuten, waarna de film omslaat van gezapige Western naar harde en bloederige Horror. Vooral de scene waarbij de ontvoerde en gevangen genomen hulpsheriff Nick wordt afgeslacht door de troglodieten was grof en werd lekker gedetailleerd in beeld gebracht, want in die scene wordt hij gescalpeerd, krijgt hij daarna zijn scalp in zijn mond geduwd en ook nog een stok, waarna hij bloot onderste boven wordt gehouden en er dan tussen zijn benen wordt gehakt, waardoor hij gedeeltelijk doormidden scheurt Overigens krijgt sheriff Franklin Hunt er ook flink van langs (krijgt o.a. een hete fles in zijn opengetrokken buik geduwd) en dat werd ook lekker in beeld gebracht.

De horror in het laatste gedeelte van het verhaal was best genieten geblazen, maar ook van de cast in deze film valt te genieten en zij krijgen gedurende de eerste 85 minuten van het verhaal ook voldoende aandacht met hun levensverhalen. Vooral het levensverhaal van de welwillende ingehuurde revolverheld Mr. Brooder (gespeeld door Matthew Fox) was interessant en vooral waarom hij een hekel heeft aan indianen (die hebben vroeger namelijk zijn moeder en zusjes vermoord en daarom heeft hij als wraak inmiddels al 116 indianen gedood en hij maakt daarbij geen verschil tussen mannen, vrouwen en kinderen). Ook heeft Mr. Brooder veel respect voor zijn paard en als hij deze noodgedwongen moet doodschieten na een overval (waarbij het paard gewond is geraakt), zegt hij tegen het paard "bedankt voor je trouwe diensten".

De cast speelt overigens goed en het was vooral genieten van Kurt Russell (die ik graag zie spelen in films) als sheriff Franklin Hunt (die een vrouw heeft), Richard Jenkins (in de rol van oude hulpsheriff Chicory, waarvan zijn vrouw is overleden) die ook voor wat humor in het verhaal zorgt en Matthew Fox als Mr. Brooder die door de troglodieten wordt gedood. De rol van Patrick Wilson als Arthur O'Dwyer vond ik eerlijk gezegd wat te clichématig en zeker omdat hij op het einde ook nog eens min of meer de held is (dood daarbij de nodige troglodieten en bevrijdt daarmee zijn vrouw), wel samen met de sheriff (die dodelijk gewond achterblijft en daarbij de laatste drie troglodieten dood), terwijl hij inmiddels zwaar gewond is aan zijn been (is tijdens het op pad gaan en het verlies van de paarden, door diefstal, verslechterd) en nauwelijks meer overeind kan staan. Lili Simmons vond ik overigens een mooie verschijning en ze is in het begin van het verhaal ook nog eventjes topless (weliswaar van achteren) te bewonderen, als ze in bed ligt te vrijen met haar man.

Zoals eerder gezegd zorgt Richard Jenkins ook voor wat humor in het verhaal (overigens niet hij alleen) en ik moest vooral glimlachen om hem m.b.t. de discussie (die hij voerde met de sheriff) over het lezen van een boek in bad, wat hem maar niet lukt, omdat dan o.a. bladzijden in het boek nat worden of zelfs het boek in bad valt. De sheriff adviseert hem daarom om een muziekstandaard te gebruiken Ook zijn discussie op het einde, waarbij hij samen met de sheriff gevangen is genomen door de troglodieten in een grot en waar zich ook de ontvoerde Samantha en Nick zich bevinden, over een vlooiencircus waarbij wel of niet echte vlooien zijn gebruikt, was wel geinig. Ook moest ik wel lachen om de burgemeester (die door de bewoners niet serieus genomen wordt) van het plaatsje "Bright Hope", die op een gegeven moment zegt "Weet iemand hoe je troglodieten spelt ? Voor het telegram"

Al met al een aparte Western / Horror film, die ondanks de trage opbouw zeker weet te boeien en te vermaken (vooral dankzij de cast en de laatste 30 minuten van het verhaal, welke lekker grof zijn) en de film kijkt zich ook lekker weg.

P.S. het was ook leuk om Sid Haig (als crimineel Buddy) weer eens terug te zien in een film, hoewel zijn rol tijdens de opening van het verhaal maar kort was.

Dit is waarschijnlijk één van de laatste films waar ik een bericht over overschrijf, voordat ik morgen op vakantie ga naar Italië. Opzicht is dat ook best een bijzondere film, want ik kan me nog goed herinneren dat deze film veel indruk op mij maakte als kind in de jaren 70. Zo vond ik het verhaal destijds boeiend en spannend en het einde eigenlijk best treurig en dat omdat ik toen een bepaalde klik had met de hoofdrolspelers Bonnie en Clyde (niet verwarren met deze Clyde ).

Nu ik deze op waarheid gebaseerde Misdaad / Drama film afgelopen nacht herzien heb (eerste keer na bijna 40 jaar), moet ik mijn mening toch bijstellen want nu maakte deze film juist geen indruk meer op mij en vond ik het vooral oubollig en gedateerd overkomen (heeft de tand des tijds niet goed doorstaan, maar goed deze film is inmiddels ook bijna 50 jaar oud) en bovendien vond ik het vooral een langdradige (duurt 110 minuten) en saaie (eigenlijk steeds een herhalend patroon) bedoeling die ik daarom mede ook soms wat vooruit heb zitten te spoelen. Boeiend en spannend vond ik het nu ook niet meer, maar gezien de tijd dat deze film is gemaakt, blijft hij wel nog steeds lekker hard (ook met bloed) met o.a. een politieagent die van dichtbij door zijn hoofd wordt doodgeschoten en natuurlijk het keiharde einde waarbij Bonnie en Clyde letterlijk en figuurlijk doorzeefd (nadat ze verraden zijn geworden door Ivan Moss, die de vader is van C.W. Moss, maar die niet bepaald trots is dat zijn zoon meedoet met Bonnie en Clyde) worden door kogels, afgevuurd door diverse machinegeweren. Na die scene is het verhaal ook gelijk afgelopen.

Het op waarheid gebaseerde verhaal over het jonge maar harde (m.b.t. het doden van politieagenten) bankroversduo Bonnie en Clyde, welke visueel fraai en sfeervol in beeld werd gebracht (de jaren 30 spatten van het scherm), weet nu wel nog enigszins te vermaken en dat komt mede door de cast die best verdienstelijk speelt en vooral natuurlijk beide hoofdrolspelers Warren Beatty (in de rol van Clyde Barrow) en de destijds zeer mooie Faye Dunaway (in de rol van Bonnie Parker), die op een mooie manier geïntroduceerd wordt in het verhaal en waarbij ze ook geen kleren aanheeft (helaas is daarbij wel geen bloot van haar te zien ). Hoewel hij maar een korte rol had in deze film, vond ik Gene Wilder (in de rol van Eugene Grizzard die samen met zijn vriendin Velma Davis worden meegenomen door Bonnie en Clyde en hun aanhang in hun auto en stukje, al dan niet gedwongen, mogen meerijden) een leuke toevoeging en je zag toen al (in zijn eerste rol in een film) dat hij komisch talent had.

Degene die ik overigens tenenkromend slecht en irritant vond spelen was Estelle Parsons (in de rol van Blanche, die samen met haar man Buck Barrow, oftewel de broer van Clyde, meereist met Bonnie en Clyde en op een gegeven moment opgepakt wordt door de politie waarbij ze informatie laat doorlekken met grote volgen voor Bonnie en Clyde), maar waarschijnlijk was het wel de bedoeling dat ze haar rol zo moest spelen. Michael J. Pollard (in de rol van de ietwat sullige C.W. Moss die meereist met Bonnie en Clyde omdat hij veel van auto's weet) kon me eerlijk gezegd ook niet echt bekoren. Gene Hackman in de rol van Buck Barrow (die op een gegeven moment komt te overlijden door zijn verwonding in zijn hoofd door de politie) is zeker ook noemenswaardig, maar hij heeft zeker al eens beter gespeeld en zijn filmcarrière moest toen eigenlijk nog beginnen, hoewel hij toen al 38 jaar oud was.

Omdat deze Misdaad / Drama film vroeger op mij veel indruk maakte, geef ik hem sowieso een voldoende. Maar kijk je deze film nu voor het eerst, dan ben ik bang dat velen (zeker de jongere generatie van een jaar of 20) hem toch behoorlijk oubollig, gedateerd, saai, traag en langdradig zullen vinden. En dat vond ik bij het herzien dus nu ook, terwijl ik zeker niet meer behoor tot de jongere generatie (misschien wel nog m.b.t. voelen en gedragen).

P.S. wel geinig dat Denver Pyle in deze film meespeelt als politierechercheur Frank Hamer (die Bonnie en Clyde wil inrekenen en mede omdat hij door hun voor lul is gezet in de krant) en hem kennen we natuurlijk als "Uncle Jesse" uit de legendarische jaren 80 televisieserie "The Dukes of Hazzard" en misschien ook wel als "Mad Jack" (geweldig hoe hij altijd mopperde op zijn koppige ezel) uit de kortlopende jaren 70 televisieserie "The Life and Times of Grizzly Adams".

Deze mag toch zeker tot de klassiekers behoren van Stan Laurel en Oliver Hardy. Het verhaal is gewoon zeer leuk en de uitvoering des te meer. Buiten dat er veel te lachen valt zien de beelden en kostuums er ook zeer fraai uit. Vooral het gedeelte in de woestijn zag er mooi uit. Buiten dat het een komedie is vond ik het als kind zijnde van een jaar of 7-8 ook best spannend. Vaak zat ik aan de buis gekluisterd te genieten van Stan Laurel en Oliver Hardy films. Deze film behoort trouwens ook tot één van langste van hun want meestal duren hun film maar amper 60 minuten. Maar met zoveel humor en fraaie beelden (zelfs actie) is dat natuurlijk geen nadeel.

Leuke eerste minuten daarna is de film niet meer om aan te zien en ben je blij als hij is afgelopen. Er zitten een paar schrik momenten in maar voor de rest stelt het weinig voor. Snel vergeten deze film.

Gisteren gekeken en vond het een ongelooflijke slechte film. Het had weinig te doen met de Boogeyman en leek meer op een Scream film met wat Saw invloeden erin.

De film was zo voorspelbaar als maar wat en er zat totaal geen spanning in. Ook qua originaliteit zat er niets vernieuwend's in want alles is al eens toegepast in andere films. Een groepje tieners dat wordt opgesloten in een huis, jezus wat origineel en voorspelbaar ! Over het acteer gehalte zal ik het maar niet hebben want dat was echt dramatisch slecht. Gelukkig duurde de film minder dan 90 minuten, het hoogtepunt van deze film was dan ook voor mij de aftiteling.

Boogeyman 1 was al heel slecht maar die was door zijn sterke eerste 5 minuten nog steeds beter dan de Boogeyman 2. Ik heb deze film dan ook maar 1 punt gegeven (wat zelfs nog aan de hoge kant is).

Vandaag eindelijk eens kunnen bekijken en ik moet zeggen dat ik zeer onder de indruk van deze film was. Het verhaal was prachtig en de beelden zagen er fraai uit (ook de muziek trouwens), verder was de cast zeer indrukwekkend en ze speelden ook nog eens allemaal uitstekend.

De film begon sterk maar na ongeveer 80 minuten zakt hij wat in maar juist als de jaren 80 eraan komen verandert de film in een echt drama en raakt de film weer op stoom. De scene waar ze de kluis van die geflipte persoon willen stelen is gewoon geweldig (dat had iets weg van Pulp Fiction en Scarface). Het einde vond ik overigens ook zeer goed en mooi.

Wat overigens ook leuk gedaan was om een echte porno actrice (die haar hoogtijdagen had in de jaren 80) te weten Nina Harley te gebruiken in deze film. Ook al was haar rol maar zeer kort, ik herkende haar overigens meteen

Deze film krijgt van mij al minimaal twee punten vanwege het zeer hoge aantal vrouwelijk schoon (o.a. Heather Graham en Amanda Seyfried ). Het verhaal waarbij kunst centraal staat stelt opzicht niet zoveel voor maar de uitvoering was wel leuk gedaan en ook viel er soms wat te glimlachen. Dat is vooral te danken aan de indrukwekkende sterrencast die het wel aardig deed en dan met name Danny Huston. Vanwege het hoge aantal vrouwelijk schoon (regelmatig ook bloot. o.a. de fraaie jongens van Heather Graham) keek deze film zich verder lekker weg en echt lang (iets van 85 minuten) duurt de film ook niet waardoor het nergens echt vervelend of saai wordt. Het einde was wel aardig en bevat ook wat drama.

Ik vond hem in ieder geval beter dan het saaie "the road" maar echt geweldig was het ook weer niet. De beelden zien er fraai uit en Denzel Washington en Gary Oldman spelen best goed. Maar poepie Mila Kunis (in "Forgetting Sarah Marshall" vond ik haar leuk en heel mooi uitzien) valt zwaar tegen. Het verhaal van deze film kwakkelt maar door en echt spannend of boeiend wordt het eigenlijk nergens. Film had iets weg van Mad Max maar die films vond ik toch een stuk beter.

Om de één of andere reden heb ik deze film altijd links laten liggen, omdat ik dacht dat het verhaal eigenlijk ergens anders om ging (ik dacht dat het ging om het beschermen van boeken). Gelukkig heb ik hem toch gisteren gekeken en vond ik het een mooie aandoenlijke film, met best een emotioneel einde (ik heb er zelfs een traantje bij gelaten).

Het verhaal welke zich afspeelt (begint vanaf 1938) in een Duits plaatsje tijdens Nazi bewind, wist me eigenlijk vanaf de eerste tot de laatste minuut te boeien en zit ook gewoon mooi en goed in elkaar, zeker wat betreft het verloop ervan (er gebeurt ook best veel). Ook is de film op bepaalde momenten spannend (o.a. de kelderinspectie en het aankloppen van een Nazi) en aandoenlijk en ook met de uitvoering zit het meer dan goed en visueel (aankleding en decors) is alles mooi tijdsgetrouw in beeld gebracht. Dat je in deze film weinig meekrijgt van de gruwelijke oorlog, vond ik niet storend en het zou ook niet passen bij deze film. In principe krijg je overigens genoeg te zien van de gruwelijke oorlog en dan met name vlak voor de aanvang van de oorlog zoals de Kristallnacht.

De cast met veel personen in een sympathieke en goedaardige rol, doet het overigens uitstekend en tilt deze film misschien wel naar een hoog niveau. Met name de hoofdrolspelers Sophie Nélisse (in de rol van Liesel Meminger), Geoffrey Rush (in de vader rol van Hans Hubermann die zich ontfermt over Liesel Meminger), Emily Watson (in de moeder rol van Rosa Hubermann die zich ontfermt over Liesel Meminger) en Nico Liersch (in de rol van Rudy Steiner, die de buurjongen en vriendje is van Liesel Meminger). Omdat deze cast zeer sympathiek overkomt en je ook met ze meeleeft, is het einde des te meer zeer emotioneel en heftig.

Al met al gewoon een mooi en goed verfilmd oorlogsdrama, met in mijn ogen wel een wrang einde.

Heerlijke actie/ misdaad film met een uitstekende cast. Vooral het eerste uur was zeer goed. Het verhaal was goed, met de actie zat het ook wel goed en de dialogen waren ook dik in orde. Leuke bijrol trouwens van Billy Connolly.

In 1 woord "geweldig". Prima verfilming over een Duitse onderzeeboot en zijn bemanning in de 2e wereld oorlog. Het verhaal is prima en zeer spannend (je leeft met ze mee) en de beelden zijn prachtig. Ook wordt er uitstekend in geacteerd. Het einde is best wel dramatisch te noemen, zeker als je ziet wat ze allemaal eerder hebben meegemaakt.

De Duitsers hebben de oorlog verloren maar ze zijn wel sterk in het maken van films over de 2e wereldoorlog. Das Boot, Der Untergang en Stalingrad zijn allemaal top films.

Als je van grove, seksistische en racistische Humor houdt, dan zal je je zeker weer vermaken met dit vervolg op het geweldige Borat uit 2006. Veertien jaar na de eerste film hijst de Britse komiek Sacha Baron Cohen zich opnieuw in het grijze pak van Borat Sagdiyev, de antisemitische, vrouwvijandige en homofobe tv-reporter uit Kazachstan.

In dit vervolg schakelt Borat's Kazachse premier Nazarbayev (Dani Popescu) de tv-reporter weer in om het voor lul gezette land in ere te herstellen bij de "sterkemannenclub" onder aanvoering van de Amerikaanse president Trump. Het idee: de aap Johnny the monkey (pornoster én Kazachse minister van Cultuur) persoonlijk afleveren als geschenk. Maar de aap sneuvelt onderweg en dus moet Borat iets nieuws bedenken met zijn stiekem meegereisde 15-jarige dochter Tutar (Maria Bakalova). Zijn nieuwe missie wordt het overhandigen van zijn dochter aan de Amerikaanse vicepresident Mike Pence. Tutar is daarmee dolgelukkig, want haar grote voorbeeld is namelijk Melania Trump, die ze "The happiest wife on earth" noemt.

Dat levert een aantal geinige stunts op, waarbij Sacha Baron Cohen duidelijk zijn pijlen heeft gericht op Amerika's rechts-conservatieve bevolking en de republikeinen en waar o.a. Mike Pence en Trumps vertrouweling Rudy Giuliani voor schut worden gezet. Daarbij laat Rudy Giuliani zich tijdens een fantastisch slot wederom van een zeer bedenkelijke niveau zien, omdat hij namelijk geilt op de dochter van Borat. Verrassend genoeg weet Donald Trump zelf de dans te ontspringen en waarschijnlijk heeft Sacha Baron Cohen zich gerealiseerd dat het lastig is om zo'n absurd figuur nog belachelijker te maken. Dus in plaats daarvan zoekt Borat de confrontatie op met hen die Donald Trump in het zadel hebben geholpen.

Buiten de politieke satire is er natuurlijk meer dan genoeg plaats voor platvloerse komedie. Borat's steenoude denkbeelden leveren daarbij hilarische momenten op. Vooral de barbaarse manier waarop hij omgaat met zijn 15-jarige dochter is enorm fout. Maria Bakalova speelt met zeer veel lef de rol van de 15-jarige dochter Tutar, maar in werkelijkheid is ze wel al 24 jaar oud en dat was ook duidelijk te zien. Tijdens een Republikeins debutantenbal in Georgia vraagt Borat aan een andere vader:

"Hoeveel vind je mijn dochter waard ?"

Waarop deze antwoord:

"500 dollar".

De dochter van die vader is daar niet echt van gediend en zegt tegen haar vader "Dat is walgelijk.". Daarna volgt overigens een echt walgelijke (maar het is tevens ook zeer hilarisch) scène en dat tijdens de vruchtbaarheidsdans van Borat met zijn dochter op het debutantenbal, waarbij de dochter ongesteld (Borat noemt dat maanbloed) was en dat was best smerig om te zien en dat vonden de andere aanwezigen duidelijk ook

Het verhaal (inclusief een leuke inleiding met wat er met Borat in de afgelopen 14 jaar gebeurt is en daarbij komen we ook te weten dat men van zijn vadsige en behaarde collega Azamat een stoel heeft gemaakt) zit best leuk in elkaar en speelt zich tijdens het begin en einde af in Kazachstan en voor de rest in Amerika en dan vooral in de staten Texas en Georgia en dat o.a. tijdens de corona pandemie. De film moet het natuurlijk vooral hebben van de humor en die ging geregeld over het randje heen en dat vond ik persoonlijk hilarisch om te zien, zodat ik zeer regelmatig hard heb moeten lachen om de grove, seksistische en racistische scènes, waarbij vooral de republikeinen het moeten ontgelden.

Dat is o.a. te zien tijdens een hilarisch misverstand bij een vrouwengezondheidscentrum, waar Borat met zijn dochter heen gaat, en waarbij de dochter tegen een pastoor zegt:

"Ik heb een baby in me. En ik wil hem uit me halen. Hij deed pijn aan mijn buik. En hij zal mijn kont pijn doen."

Ze heeft wel een baby in zich, maar dat is dus een babypoppetje wat bovenop een gebakje zat en wat ze per ongeluk heeft ingeslikt en waarbij Borat haar dat gebakje stiekem (in Kazachstan mogen vrouwen dat zogenaamd niet eten) heeft gevoerd achter een vuilnisbak. De situatie loopt een beetje uit de hand als Borat daarna ook nog tegen de pastoor (abortus is natuurlijk tegen het zere been de anti abortus conservatieven), die helemaal Verbouwereerd is, zegt:

"Ik voel me slecht omdat ik die baby in haar heb gestopt. Ik wilde mijn dochter alleen laten genieten en voor ik het wist zit er een baby in haar. Ik wilde mijn dochter verwennen."

En ook:

"Kijk naar dat gezicht. Hoe kan ik het haar niet geven ? Zou jij dat niet doen ?"

De dochter zegt daarna ook nog:

"Toen hij het gaf, zei hij: 'Dit zal ons geheimpje zijn.' "

Dat was gewoon een hilarisch scène. Daarvoor zien we een make-over (dochterlief moet er zo gewillig, blank, blond en sexy mogelijk uitzien) en een reeks van absurdere gebeurtenissen. Waarvan sommige ge-script zijn en andere overduidelijk niet (dat is wel aan de reacties van de onwetende Amerikanen te zien). Die absurdere momenten variëren van het vragen om "een kleur die het beste aanslaat bij een racistische familie" aan een "Spray Tan" specialist, tot het vragen van "Waar is de sectie 'nee betekent ja' ?" in een kledingwinkel en waarbij de verkoopster hard moest lachen om die opmerking.

Daarna volgt een zeer gewaagde scène waarbij Borat met zijn dochter binnenvalt in een politiek evenement, waarbij vicepresident Mike Pence de spreker is. Borat is dan vermomd als Donald Trump en probeert daar zijn dochter (die hij draagt op zijn schouder) te slijten aan Mike Pence (die zichtbaar geïrriteerd toekijkt) en hij roept dan o.a.:

"Michael Penis, ik heb een meisje voor je meegenomen."

Het aanwezige publiek kan het niet bepaald waarderen (een vrouw slaat hem ook) en ook wordt Borat uit de zaal gezet. Hij komt overigens het gebouw, waar het evenement plaatsvindt, eerst binnen verkleed als KKK’er en transformeert vervolgens daar in de wc in president Donald Trump. Ik moet het ze nageven, lef hebben ze wel die twee.

Nadat deze missie mislukt is richten ze zich op Trumps vertrouweling Rudy Giuliani, waar Borat zijn dochter aan wil geven. Omdat Rudy Giuliani valt op rondborstige vrouwen, gaan ze eerst naar een plastisch chirurg om Tutar te voorzien van grote borsten. Die scène is ook weer hilarisch vanwege wat er allemaal gezegd wordt. Zo zegt Tutar namelijk tegen de dokter:

"Ik wil een man die een seksaanval op mij wil doen."

Waarop de dokter dan zegt:

"De meeste mannen willen dat wel."

Waarop Tutar gelijk vraagt:

"Zou jij een seksaanval op mij doen ?"

En waarop de dokter dan weer antwoordt:

"Als je vader hier niet was."

Daarna begint de dochter in opstand te komen tegen haar vader Borat, omdat ze er namelijk achterkomt dat vrouwen dezelfde rechten hebben als mannen en dat levert weer een aantal hilarische scènes op en dat o.a. bij een republikeinse dameschubvergadering waarbij Tutar voor het eerst haar vagina aanraakt (in Kazachstan mag dat niet en wordt er ook gezegd dat de vagina tanden bevat en dat je naar binnen wordt getrokken als je de vagina aanraakt) en daarna tegen de vrouwen zegt:

"Iets heel vreemds, heel geweldigs, is net met me gebeurd. Ik ga naar het toilet en stop mijn middelvinger in mijn kut. En ik ontdekte dat ik niet vastzat. Ik werd niet opgegeten. Vrouwen, die plek is geweldig. Er zitten helemaal geen tanden in. Het is zo fijn, zo warm. Ik zal het laten zien. Kom op, doe je slipjes uit, allemaal. Alsjeblieft. Raken jullie je vagina aan ?".

Eén van de vrouwen antwoord daar overigens op "Daarover praten we niet in het openbaar". Als ze daarna naar buiten loopt en haar vader tegenkomt en ze een vrouw zien rijden in een auto, zegt Tutar tegen hem:

"Kijk. Een vrouw die in een auto rijdt."

Waarop Borat dan antwoordt:

"Dat is geen vrouw. Dat is Dog the Bounty Hunter."

Ze gaan dan uit elkaar waarbij Borat tijdens de Corona pandemie terecht komt (van te voren gaat hij ook nog naar een Joodse kerk, waarbij hij verkleedt is als een stereo-type Jood) bij de "Rednecks" Jim en Jerry en die hebben een hekel aan democraten en zeggen o.a. "Hillary Clinton heeft deze plaag veroorzaakt" en "Clintons zijn slecht". Daar maakt hij ook een zaklamp kapot waarbij hij drie nieuwe zaklampen besteld via Alexa (Alexa is een virtuele assistent ontwikkeld door Amazon), maar hij besteld dan per ongeluk "Fleshlights" i.p.v. "flashlights"

Ook maakt Borat daar muziek en schrijft hij racistische liedjes over de democraten, die hij o.a. te horen brengt tijdens een "Redneck" bijeenkomst en waarbij hij zogenaamd de rechts georiënteerde countryzanger "Country Steve" is. Die hele scène is zowel hilarisch als beschamend (m.b.t. de "Rednecks"), want tijdens zijn optreden (daar droeg Sacha Baron Cohen voor de zekerheid toch maar even een kogelvrij vest) zingt hij o.a. "Obama was een verrader en hij hoort in de gevangenis", "Corona is een hoax van de liberalen" en "Obama, wat moeten we doen ? Injecteer hem met de Wuhan-griep". Het publiek vindt het geweldig en daarom vindt er ook een interactie plaats met het publiek, waarbij Borat (of beter gezegd Country Steve) aan hun vraagt:

"Oké, journalisten. Gaan we ze injecteren met de Wuhan-griep ? Of ze in stukken hakken zoals de Saoedi's doen ? Wie wil ze injecteren met de Wuhan-griep ? Wie wil ze in stukken hakken zoals de Saoedi's doen ?"

Het laatste heeft duidelijk de voorkeur van de "Rednecks" (de rondlopen met de rebellen vlag en ook de Hitler groet uitbrengen). Het wordt daarna nog grover en beschamender als hij de wetenschappers benoemd en vraagt aan de "Rednecks":

"Wat moeten we doen met wetenschappers ?"

Hij geeft ze daarbij twee opties, namelijk "Voer ze aan de beren" en "Vergas ze als de Duitsers" en zegt dan "Oké. We doen: 'Vergas ze' "

Tutar is ook aanwezig bij de "Redneck" bijeenkomst en is inmiddels een verslaggever geworden en wilt Rudy Giuliani interviewen. Dit levert dan een geweldige finale op en daarbij belandt de oud-burgemeester van New York ten tijde van 9/11 en Trump's persoonlijke advocaat in een dubieuze positie. Om specifieker te zijn in een hotelkamer met Tutar, nadat zij hem als journalist heeft geïnterviewd (raakt hem ook soms aan) over Corona zaken en politiek (hij zegt dan o.a. "China heeft het virus vervaardigd en vrij laten komen. Ze hebben het opzettelijk verspreid over de hele wereld. Ik denk niet dat iemand vleermuizen at."). Giuliani leunt dan achterover op het bed, terwijl zijn hand in zijn broek duikt. De oude smeerlap / snoeperd verklaart inmiddels dat hij alleen maar zijn shirt instopte nadat hij zijn opnameapparatuur af deed. Zou het ?

Borat komt dan net op tijd om Tutar te redden en biedt zijn lichaam aan en zegt tegen Giuliani:

"Ze is 15. Ze is te oud voor jou. Ze is mijn dochter. Neem mij in haar plaats. Neem mijn anus. Kies mij, ik ben beter. Mijn achterpoes is zo strak. Ik zat jaren in de gevangenis. Ik ken technieken met mijn mond."

Als Giuliani dan kwaad wegloopt, roept Borat nog tegen hem:

"Rudy, Trump zal teleurgesteld zijn. Je verlaat het hotel zonder golden shower."

Daarna belanden we weer in Kazachstan waar een leuke ontknoping (waarbij men laat zien dat Borat eigenlijk de schuld is van de Corona pandemie en dat door de regering van Kazachstan als wraak) volgt en dan zien we ook nog heel eventjes Tom Hanks in beeld en is de film na precies 90 minuten afgelopen.

Ik heb me in ieder geval goed vermaakt en ik heb ook heel veel gelachen met dit leuke vervolg en ik vond het vooral leuk (en zeker ook boeiend hoe Sacha Baron Cohen opnieuw de Amerikaanse pijnpunten blootlegt) om te zien hoe de republikeinen, zoals Mike Pence en zwijn Rudy Giuliani, te kak werden gezet en zeker nu omdat Donald Trump gelukkig verloren heeft bij de "Amerikaanse presidentsverkiezingen 2020". En daar ben ik heel blij om. Man man man, wat zitten er toch een hoop idioten onder de republikeinen (ze doen me soms wat denken aan de nazi's).