Opinions

De cast voor deze erotisch (wel niet veel van voorstellen) getinte Avontuur / Misdaad film is best indrukwekkend met o.a. Christopher Lee (in de rol van de kwaadaardige Fu Manchu) en Götz George (in de rol van Carl Jansen die het opneemt tegen Fu Manchu), maar helaas is de uitvoering van het verhaal wel beroerd en dat terwijl ik het verhaal wel leuk vond, met de vrouwelijke slaven van Fu Manchu, die beschikken over giftige lippen (toegediend door een slang), waarmee ze wereldleiders moeten uitschakelen.

Eerlijk gezegd heb ik deze film vooral gekeken omdat ik dacht dat er het nodige bloot in te zien was (mede omdat het draait om opgesloten ontvoerde vrouwen in een gevangenis), maar helaas is dat ook niet het geval (terwijl er wel een paar mooie vrouwen inzitten met o.a. Maria Rohm, Loni von Friedl en Shirley Eaton, de laatste is overigens wel topless te zien als men bij haar het slangengif toedient), in totaal zijn er iets van drie borsten te zien, waardoor deze film vooral een saaie, flauwe en langdradige (de film duurt circa 80 minuten) bedoeling is om naar te kijken. Visueel (de locaties en de decors) gezien werd alles wel aardig in beeld gebracht en ook bevat de film de nodige actie, die wel zeer goedkoop en nep-achtig uitziet. Ondanks het meespelen van Christopher Lee en Götz George (vooral natuurlijk bekend van zijn commissaris Horst Schimanski rol in de Duitse krimiserie "Tatort") acteert de cast niet al te best.

Nee, deze Avontuur / Misdaad film was het aankijken niet waard en ik had mijn tijd dan ook beter kunnen besteden.

13 in een dozijn film met een misleidende cast. Als je de cast van deze film van te voren ziet denk je nog dat het misschien wat kan zijn. Maar Val Kilmer, Vinnie Jones en 50 Cent hebben nauwelijks een noemenswaardige rol en spelen ook allemaal slecht m.u.v. eigenlijk 50 cent. Het verhaal is erg cliché en ook een beetje EO achtig. Het begin van de film ging nog wel maar na 30 minuten wordt het toch allemaal zeer matigjes. Dankzij Luke Goss is deze film nog uit te kijken maar veel stelt het eigenlijk niet voor.

Deze Canadese Horror film (een zombiefilm) zag ik voorbij komen op "Film1" en leek me wel interessant, want een film over Zombies in een indianenreservaat is er volgens mij nog nooit gemaakt. Maar na hem gisteravond gezien te hebben, is het niet meer dan een matige dertien in dozijn zombiefilm, die overeenkomsten heeft met de zombiefilm "Land of the Dead (2005)" van de bekende horrorregisseur George A. Romero.

In deze horrorfilm van de eveneens Canadese regisseur Jeff Barnaby, welke zich afspeelt in 1981, komen de doden weer tot leven buiten het geïsoleerde reservaat van de Mi’gmaq indianen in Red Crow, waar veel mensen hun toevlucht zoeken tegen de zombies en waar sheriff Traylor (Michael Greyeyes) het fort bewaakt met zijn familie en vrienden.

De eerste circa 30 minuten van de film zijn nog enigszins vermakelijk, want daarin zien we hoe sheriff Traylor getuige is van eerste vreemde gebeurtenissen die het begin van het einde der samenleving inluiden. Zo zien we net gevilde vissen weer tot leven komen en ook een doodgeschoten hond door sheriff Traylor. In het begin van de film maken we ook kennis met de familie van sheriff Traylor, die bestaat uit ex-vrouw Joss (Elle-Máijá Tailfeathers) die verpleegster is in een ziekenhuis, de lastige en rebelse zoon Joseph (Forrest Goodluck) die vaak wordt opgepakt door de politie (o.a. vanwege het schijten vanaf een brug op een auto), de vader van de sheriff, te weten Gisigu (Stonehorse Lone Goeman) en Traylors delinquente zoon van een eerdere relatie, te weten Lysol (Kiowa Gordon), die goed bevriend is met Joesph. En verder maken we nog kennis met de zwangere vriendin van Joseph, te weten Charlie (Olivia Scriven), en nog wat indianen vrienden van sheriff Traylor zoals Bumper (Brandon Oakes) en Shooker (William Belleau).

Zoon Joseph en diens vriend Lysol zien we overigens voor het eerst als ze in een politiecel zitten met een grommende man die bloed braakt. Dit is dan tevens ook de eerste zombie die we zien in de film en daarna komen er ook veel politierapporten binnen met mensen die gebeten zijn en daarna zien we ook een zombie-uitbraak plaatsvinden in het ziekenhuis waar Joss werkt. Ondertussen rekent sheriff Traylor en zijn vrienden af met wat zombies (o.a. met een zombievrouw die in een baby aan het bijten is) en zien we o.a. hoe een zombie wordt doodgeslagen met een jachtgeweer en hoe een zombie wordt gedood met een kettingzaag en daarbij zien we ook wat goor in beeld. Naderhand worden er ook geïmproviseerde wapens gebruikt. Nu het einde nadert, voelt sheriff Traylor zich ook geroepen zijn volk te verdedigen. De verrassende wending in deze film is dat de indianen van het reservaat ontdekken dat ze immuun zijn voor beten van de zombies. Het is bijna alsof de planeet zichzelf probeert terug te geven aan degenen die het echt verdienen.

Daarna dooft het verhaal zich als een nachtkaars, want dan zijn we inmiddels zes maanden verder en heeft de zombie apocalypse plaatsgevonden en zien we vooral de impact van de zombie-uitbraak op hun leven. We zien dan hoe sheriff Traylor, zijn familie en vrienden een fort (een geïmproviseerd bolwerk) bewaakt, waarin o.a. vluchtelingen worden opgevangen, maar die hoeven niet op veel sympathie te rekenen. Deze worden fysiek ook niet echt gecontroleerd op verwondingen en het enige wat men aan hun vraagt is of ze gebeten zijn (natuurlijk zegt vrijwel niemand daarop de waarheid) en als ze ontkennen dan zijn ze welkom? Dat vond ik opzicht al belachelijk en natuurlijk is er ook altijd iemand in het gezelschap die zich als een idioot gaat gedragen en dat is in dit geval Lysol, die o.a. zorgt voor een zombie-uitbraak in het fort met een gebeten vrouw, te weten Lilith (Natalie Liconti), die hij gebruikt als hoer (voor zichzelf, waarbij hij natuurlijk ook gebeten wordt). Hij is overigens niet alleen en krijgt o.a. hulp van de zekere vadsige Moon (Gary Farmer) en de vrouw James (Devery Jacobs).

Boeiend en spannend wordt het ook nergens en het verhaal verloopt verder zeer voorspelbaar met hier en daar ook wat clichés (de tienerzwangerschap, een hervormde vader en een groeiende rivaliteit tussen twee stiefbroers). Op het einde wordt er natuurlijk afgerekend met Lysol (die wordt neergestoken door Joseph, waarna hij wordt opgegeten door hongerige zombies) en ook zal niet iedereen het overleven. Zo komt sheriff Traylor op een gegeven moment heldhaftig aan zijn einde en dat geldt ook voor vader / opa Gisigu (die zombies doodt met een samoerai zwaard), die besluit achter te blijven op het reservaat als Joss, Joseph en de zwangere Charlie, die gebeten is geworden, besluiten weg te varen in een roeibootje. Daarna zien we nog hoe Charlie bevalt van een gezonde dochter, waarna Joseph haar doodschiet en daarna is de film ook na 95 minuten afgelopen.

Van de cast had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord en eerlijk gezegd gaf ik ook helemaal niets om de cast en het maakte mij dan ook niets uit wie er zou overleven (wat overigens vrij voorspelbaar is). Degene die het nog verdienstelijk deden, waren Michael Greyeyes als sheriff Traylor, Stonehorse Lone Goeman als vader / opa Gisigu, hij had ook nog een beetje humor, en Elle-Máijá Tailfeathers als Joss en de laatste vond ik ook geen onprettige verschijning om naar te kijken. De zombies zagen er niet onaardig uit, maar ze ogen wel wat goedkoop en ze zorgen ook nauwelijks voor gore. Het meeste gore is juist afkomstig bij het doden van de zombies.

Al met al is "Blood Quantum" gewoon een matige zombiefilm die niet boeiend en spannend is en die nergens weet te overtuigen. Enkel de eerste 30 minuten van de film zijn nog enigszins vermakelijk en het enige verrassende in "Blood Quantum" is dat de indianen van het reservaat immuun blijken te zijn voor zombiebeten.

P.S. de soundtrack van de film, te weten "Indians" van de Amerikaanse thrashmetalband "Anthrax", was wel leuk gekozen

Een film over zombies in een vliegtuig hebben we al gehad met "Flight of the Living Dead: Outbreak on a Plane (2007)", maar vampieren in een vliegtuig hebben we volgens mij nog niet gehad (wel natuurlijk slangen ) en het is ook nog eens een vampierenfilm uit Duitsland en daarbij wordt zowel Duits als Engels gesproken en dat werkt verrassend goed.

In dit verhaal vliegt Nadja (Peri Baumeister) met haar zoontje Elias (Carl Anton Koch) vanuit Duitsland naar Amerika, waar ze moet worden behandeld voor een zeldzame aandoening. Boven de Atlantische Oceaan wordt de vlucht echter gekaapt door een groep meedogenloze terroristen onder leiding van de zekere Berg (Dominic Purcell). Die hebben hun handen vol aan Nadja, want juist door haar bijzondere medische conditie is zij een geduchte tegenstander en zij doet alles om haar haar zoontje in veiligheid te brengen. Maar dit gaat niet zonder slag of stoot.

Het duurt circa veertig minuten voordat we te zien krijgen wat er nu eigenlijk aan de hand is met Nadja, en ook dan komt het niet echt als een verrassing, want dat wordt vrijwel in het begin van de film redelijk achteloos onthuld. Bovendien heeft de film na de onthulling dan nog bijna 80 minuten te gaan. Daarnaast bewijst de regisseur zichzelf geen dienst met zijn continue reeks nodeloze flashbacks die de actie onderbreken. In dramatische terugblikken zien we Nadja haar man Nikolai (Lasse Myhr) verliezen aan een vampier terwijl ze autopech hebben in de sneeuw (toen was Elias nog een baby) en daarbij wordt ze zelf ook gebeten. We zien haar worstelen met de zorg voor baby Elias en haar angst voor daglicht.

Het is achtergrondinformatie die leuk is om te weten, maar die de kijker niet echt nodig heeft en buiten dat de film daardoor langdradig aanvoelt wordt het ook ingezet juist op het moment dat de spanning in het vliegtuig oploopt. Omdat de hele vlucht zelf ook nog eens als een lange flashback wordt verteld, de film opent (de eerste circa zes minuten) namelijk min of meer met einde waarbij het vliegtuig een noodlanding op een RAF-vliegbasis in Schotland maakt en waarbij de getraumatiseerde Elias (die klautert uit het vrachtruim) dan ondervraagd wordt door de politie en laat zien wat er vooraf gebeurt is, maakt het de film knap vermoeiend en doet het soms denken aan de Thriller / Sciencefiction film "Inception (2010)" waarbij je dromen in dromen had en hier heb je dus flashbacks in flashbacks.

Centraal draait het in deze film om de moeder-zoon relatie tussen Nadja en Elias, waarbij Nadja worstelt met het beschermen van haar zoontje tegen de terroristen en het beschermen van haar zoontje tegen haarzelf. Nadja wordt opzicht goed vertolkt door Peri Baumeister (ik dacht in eerste instantie dat het Noomi Rapace was) die met zware medicijnen haar neigingen en enge uiterlijk onderdrukt, maar dat loopt uiteraard helemaal in de soep als de terroristen eenmaal toeslaan. Met name het contrast tussen de gepijnigde Nadja en de terroristen heeft een amusant effect. En verder staat ze ook haar mannetje, waarbij ze de terroristen met haar tanden aan stukken scheurt.

Maar het leukste aan "Blood Red Sky" zijn misschien nog wel de terroristen, die een belachelijk plan hebben met hun terreurdaad om de aandelenmarkt te beïnvloeden zoals dat destijds gebeurde met de aanslagen op 11 september 2001. Maar i.p.v. New York, willen ze nu het vliegtuig laten crashen in Londen. Onder de terroristen (inclusief enkele bemanningsleden) zitten namelijk een aantal lekkere gestoorde psychopaten tussen, met als ergste (min of meer een over-the-top vertolking) Eightball (Alexander Scheer) die de steward was op het vliegtuig en behoorlijk grof te keer gaat (o.a. bij het doodsteken van een airmarshal). Hij wordt ook de meest geduchte tegenstander van Nadja (hij schiet haar ook dood, waarna ze weer tot leven komt) en hij neemt op een gegeven moment zelfs haar bloed af met een spuit en brengt deze dan bij zichzelf in waardoor hij ook een vampier wordt (hij wordt uiteindelijk gedood door zonlicht als hij buiten het vliegtuig hangt) en hij is zeker ook niet de enige die nog een vampier wordt, want op een gegeven moment wordt vrijwel iedereen in het vliegtuig een vampier.

Van de Duitse acteur Alexander Scheer had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord, maar onder de terroristen zitten ook een paar bekende gezichten zoals Dominic Purcell (een leuk detail m.b.t. hem en deze film, hij speelde de rol van Dracula in de Actie / Horror film "Blade: Trinity (2004)") als leider Berg, die wel heel bruut aan zijn einde komt, en Roland Møller als terrorist Karl en de laatste is natuurlijk vooral bekend van zijn uitstekende rol in de eveneens uitstekende Oorlog / Drama film "Under Sandet (2015)". Allemaal zijn ze meedogenloos (en zeker Eightball die de andere terroristen een gestoorde psychopaat vinden ) en ze hebben ook een bepaald soort van humor (zeker Eightball). Het verhaal zou overigens baat hebben gehad bij wat meer harde humor, maar dat is misschien teveel gevraagd in een Duitse film en Duitsers staan natuurlijk ook niet echt bekend om hun humor.

Er is veel actie en horror (geregeld ook lekker grof en hard) te zien en hetzelfde geldt voor het aantal verschillende wendingen en plotlijnen en dat heeft o.a. te maken met de beweegredenen van de terroristen en hun einddoel alsook met Nadja en haar zoontje Elias en verschillende andere passagiers. En met dat laatste doel ik vooral op de Arabische (met die afkomst doen de terroristen natuurlijk ook iets, want die krijgen de zwartepiet toegespeeld) mee) natuurkundige passagier Farid gespeeld door Kais Setti, die een goede band krijgt met Nadja en vooral haar zoontje Elias en zowel Farid als Elias zijn ook de enige twee die het uiteindelijk weten te overleven op het einde, waarbij het vliegtuig wordt opgeblazen door Elias.. Verder krijgen ook een aantal vervelende passagiers onnodig veel aandacht. Door de overbodige flashbacks van Nadje aan boord en de vele wendingen en plotlijnen, duurt "Blood Red Sky" wel veel te lang. Een verhaal over een vampier in een vliegtuig moet je niet onnodig rekken tot bijna twee uren, 80 of 90 minuten zou lang genoegd geweest zijn.

Al met al is "Blood Red Sky" een aardige Actie / Horror film met daarin een eveneens aardige hoofdrol voor moeder Nadja (Peri Baumeister) en haar soms irritante zoontje Elias (Carl Anton Koch). Maar de terroristen zijn het eigenlijk die de show stelen en vooral terrorist Eightball (Alexander Scheer). Minpunt is echter de duur van de film, het had wat korter gemogen. Het is een ieder geval een leuke verrassing van onze oosterburen.

"Lose her and you're just a doormat with boobs."

Afgelopen vrijdag heb ik een andere IPTV provider genomen (die 40 euro goedkoper was dan mijn vorige provider) voor een jaar en tijdens het installeren (wat niets voorstelt en binnen een paar minuten gedaan was) zag ik bij de categorie "Films" deze Thriller film staan, welke me wel interessant leek. Ik heb de film overigens niet via IPTV gekeken, maar gedownload, want zo kijk ik films het liefst i.v.m. met gebruiksgemak.

"Blood Star" is niet echt goed (maar ook niet echt slecht), maar is wel een vermakelijke en onderhoudende thriller (zeker wat betreft de eerste circa 45 minuten), waarin een gestoorde sheriff, te weten Bilstein (John Schwab), met een zonnebril en een moedercomplex een dodelijk kat en muis spel speelt met vrouwen die in zijn district alleen op reis zijn, zoals Bobby (Britni Camacho) die onderweg is in haar Ford Mustang en die continue gebeld wordt door haar zus Anna en haar vriendje Rhett,

Films die zich in de Amerikaanse woestijn afspelen vind ik sowieso altijd sfeervol (net zoals o.a. met de Misdaad / Thriller film "The Last Stop in Yuma County (2023)" die ik vorig jaar zag tijdens mijn zomervakantie en de Actie / Thriller film "Copshop (2021)" die ik twee jaar geleden zag tijdens de kerstvakantie en beide films zijn aanraders) qua omgeving en temperatuur.

De film begint met de rijdende sheriff Bilstein in de avond die het gemunt heeft op een lopende / gehavende vrouw (die uiteindelijk wordt doodgereden terwijl ze op de sheriff schiet met een pistool) in de woestijn en dat herhaalt zich op het einde nogmaals, maar dan zijn wel de rollen omgedraaid. Daarna maken we kennis met de rijdende Bobby die gebeld wordt door haar zus Anne. Als ze dan stopt bij een tankstation om te tanken, ontmoet ze sheriff Bilstein (die het telefoongesprek tussen Bobby en Amy hoorde) die een praatje met haar maakt (en aangeeft dat hij een broer heeft waarmee hij steeds ruzie heeft) en haar een drankje aanbiedt wat ze afslaat en waarop de sheriff tegen haar zegt:

"And don't say that our city didn't offer anything."

Als ze daarna weer onderweg gaat belt haar zus weer en raakt ze afgeleid en begint ze te snel te rijden. Ze wordt dan aangehouden door de sheriff (die langs de weg stond) die zegt dat ze buiten de snelheid ook zijn politiezwaailicht kapot heeft gemaakt door iets uit het raam te gooien en dat klopt niet, omdat Bobby namelijk niets uit het raam heeft gegooid. En vanaf dan begint het kas en muis spel met Bobby, wat in eerste instantie vooral lijkt op pesten. Zo schiet hij op een gegeven moment op grote afstand haar achterlicht kapot en wordt ze weer aangehouden en ook schiet hij haar achterband kapot, waardoor haar auto in de greppel belandt en ze te voet verder gaat en ze uitkomt bij een diner genaamd "Ruby's Diner".

Daar ontmoet ze serveerster Amy (Sydney Brumfield) die ze een lift geeft nadat ze ontslagen is geworden door Bobby's toedoen (ze heeft namelijk wisselgeld wat op een tafel lag gepakt). Terwijl ze onderweg (sheriff Bilstein heeft Bobby's auto gemaakt en komt die ook afleveren bij de diner en praat daar ook met haar) naar mijn mening iets te langdurig praten, komt de conversatie (waarbij Amy ook mijn openingszin zegt) tussen beiden plotsklaps teneinde als sheriff Bilstein wederom op grote afstand Amy door het hoofd doodschiet. Vanaf dan is het kas en muis spel wat sheriff Bilstein speelt niet meer zo onschuldig!

Bobby probeert dan te vluchten en als ze een vrachtwagen langs de weg ziet staan, stopt ze een gaat ze naar de vrachtwagenchauffeur (Brandon Brown), die uiteindelijk door sheriff Bilstein wordt doodgeschoten (door zijn hoofd) en waarna hij tegen hem zegt:

"You certainly didn't think about that at breakfast today."

Bobby vlucht dan weer met de auto die op een gegeven moment begint te haperen door een te hoge motortemperatuur en stopt dan bij een autosloop, waar ze kennis maakt met Ed (Travis Lincoln Cox) die ze slaat omdat ze denkt dat het de sheriff is. Maar Ed blijkt juist de broer te zijn van de sheriff en heeft een verstandelijke beperking. Als daarna de sheriff komt, die het spelletje al met heel veel vrouwen heeft gespeeld, wordt Bobby neergeslagen en vastgebonden op een stoel, waarna Ed haar borsten en vagina begint te betasten. De sheriff is daar geen fan van en stopt Ed en doet daarna ook voor het eerst in de film zijn zonnebril af, waardoor we zijn hele gezicht kunnen zien.

De sheriff vindt Bobby maar irritant omdat ze veel praat en snijdt daarom haar tong eraf, waardoor Bobby bewusteloos raakt. Als ze ontwaakt, pakt ze een mes (waarmee haar tong werd afgesneden) en vlucht ze te voet en daar zat de sheriff juist op te wachten, zodat hij zijn spelletje "hoewel meter te voet vluchten" kan spelen en hij geeft haar ook vijf minuten voorsprong omdat hij eerst nog moet plassen. We krijgen dan min of meer een herhaling van het begin te zien, waarbij Bobby 800 yards (klote Amerikaanse eenheden ) heeft weten te vluchten, maar de rollen zijn dan op een gegeven moment wel omgedraaid, want nu rijdt Bobby de sheriff dood die op haar schiet.

Ze gaat daarna terug naar de autosloop, pakt haar afgesneden tong die ze in een bak met ijs doet en steekt daarna Ed dood in zijn hoofd met een breekijzer. Ze rijdt dan weg waarbij haar vriendje Rhett belt en ze gooit dan de telefoon uit het raam. In de verte zien we dan de lichten van een stad en dan is de film na circa 95 minuten afgelopen.

Het verhaal weet opzicht te vermaken en te boeien van de eerste tot de laatste minuut, maar vanaf ongeveer de helft van de film wordt het wel wat langdradig en hunkerde ik min of meer naar het einde. Echte verrassingen zitten er eigenlijk ook niet in de film en alle gebeurtenissen zie je min of meer ook aankomen en zijn niet verrassend. De cast in de vorm van Britni Camacho (als Bobbie), een leuke vrouw overigens, en John Schwab (als sheriff Bilstein) deden het goed en ze zijn beiden ook het pluspunt in de film samen met de sfeer.

"Blood Star" is gewoon een aardige en sfeervolle Thriller film om eens gezien te hebben (duurt met circa 95 minuten gelukkig ook niet al te lang) en meer ook niet. De film is nergens bijzonder, origineel of echt spannend, maar weet wel te vermaken.

Gewoon een degelijke en redelijke Misdaad / Drama, met wel een ietwat dertien in een dozijn verhaal en ook met vrij voorspelbaar verloop.

Deze film moet het inderdaad vooral hebben van de cast die sterk acteert en dan met name natuurlijk hoofdrolspeler Clive Owen (in de rol van Chris), maar ook James Caan in de rol van de zieke vader Leon van het gezin waarin altijd een wat gespannen sfeer heerst (o.a. te maken met het verleden en de situatie rond Chris en Frank, die gespeeld werd door de ietwat saaie Billy Crudup). De jaren 70-sfeer (zowel visueel en muzikaal) spat van het scherm en is heerlijk om te zien en te horen en "heerlijk" is zeker ook van toepassing op de fraai uitziende Zoe Saldana en in mindere mate op Marion Cotillard. Het verhaal weet te boeien, maar echt spannend wordt het helaas nergens en dat komt mede door het voorspelbare verloop. Ook zit er een beetje actie in, waarbij de scene met de overval op het Café/Bar heerlijk bruut was en ook zonder genade. De film is wel behoorlijk langdradig en het tempo is ook vrij laag, hierdoor is circa twee uren een behoorlijk lange zit. Het einde mocht er wel wezen en vond ik ook best goed.

Al met al gewoon een degelijke en goede film die er vooral uitspringt vanwege de uitstekend spelende cast en het heerlijke jaren 70-sfeertje. Voor de rest is het eigenlijk niet echt bijzonder en is het ook een lange zit. Maar een ruime voldoende is deze film in mijn ogen zeker waard.

Lekker tussendoortje van Clint Eastwood. Het verhaal is vrij standaard maar weet wel te boeien. Hoewel het einde voorspelbaar was vond ik het toch nog aardig. De cast deed het best aardig en dan met name Jeff Daniels, Clint Eastwood speelde vrij houterig maar dat lag natuurlijk ook aan zijn leeftijd. Geen topper van meneer Eastwood maar wel een vermakelijke.

Een soort van Blade meets Kill Bill en dan in gegoten in een achterlijk verhaal. De actie was best goed en ook ruimschoots aanwezig maar de special effecten waren uitermate belabberd (erg nep en zeer computerachtig). Verder is het flinterdunne verhaal niet echt boeiend en ook al tig keer uitgevoerd. Sommige stukken en figuren in de film slaan nergens op waardoor je vaak met het idee zit van waar gaat het in hemelsnaam om. Dat gevoel had ik na het zien van de film nog steeds.De cast deed het best redelijk en Colin Salmon vind ik altijd geweldig om te zien maar helaas zoals in de meeste films waarin hij meespeelt heeft hij dit keer ook maar een klein rolletje. Al met al was deze film leuk (vanwege de gevechten) om eens gezien te hebben maar meer ook niet.

Na gisteren het belabberde derde deel te hebben gezien besloot ik vandaag om maar het eerste deel eens te pindakazen en te bekijken. Ik moet zeggen dat dit deel toch wel een hele verbetering is qua verhaal, uitvoering en cast. Echt hoogstaand is het natuurlijk niet maar qua vermaak is dit eerste deel gewoon goed te doen en er zit best regelmatig aardige actie in. De cast is voor een "Uwe Boll" gezien best wel indrukwekkend en ze deden het best leuk, met name dan de fraaie Kristanna Loken als "Rayne". Dat ze ook nog eventjes topless te zien was, was natuurlijk mooi meegenomen Ach al met al gewoon een leuke film om eens gezien te hebben.

Het eerste deel vond ik nog best aardig terwijl ik het derde deel juist heel matig vond. Dit deel spant echter de kroon en dat bedoel ik niet positief. Deze film heeft buiten de fraaie Natassia Malthe (ook te zien in het derde deel en daar gaat ze zelfs uit de kleren) als "Rayne" en Michael Eklund (zorgde voor een beetje humor) als de maffe "Preacher" weinig te bieden en het verhaal komt ook heel traag (ook best saai) op gang. Pas op het einde wordt het nog een heel klein beetje boeiend. Met pijn en moeite en soms zelfs met wat vooruitspoelen heb ik deze film kunnen uitkijken.

P.S. Brendan Fletcher (de lievelingsacteur van regisseur Uwe Boll) heeft ook weer een rolletje in de film. Wel maar een heel klein rolletje.

Niet bepaald een beste film van meneer Uwe Boll. Qua verhaal stelt het allemaal weinig voor en hetzelfde geldt eigenlijk voor de uitvoering. Qua vermaak (mede omdat er redelijk wat bloot inzit) valt het nog enigszins mee (met name dan de eerste 30 minuten) en gelukkig duurt de film met ca. 70 minuten niet lang. Ook de cast kon me niet echt bekoren en met name dan Brendan Fletcher die in veel Uwe Boll films meespeelt (en dan best goed). Natassia Malthe als Rayne zag er best fraai uit (ook topless) maar dat was dan ook het enige goede aan haar in deze film. Dit is overigens mijn eerste "Bloodrayne" film dus misschien was het handiger geweest als ik eerst deel 1 en 2 had gezien.

Heerlijke eind jaren 80 Actie / Vechtfilm. Destijds kwamen dit soort films als paddenstoelen uit de grond en qua verhaal waren ze allemaal behoorlijk flauw en cliché (zeker als je ze hedendaags voor het eerst ziet). Waar het in deze films natuurlijk omdraait zijn de gevechten en die waren behoorlijk fraai en ook wel leuk verfilmd. Jean-Claude Van Damme was natuurlijk uitermate geschikt voor deze rol en hij speelde dan ook zeer leuk. Ook trouwens een geweldige rol van Bolo Yeung die destijds vaak te zien was als slechterik in dit soort films. Al met al een geweldige jeugdherinnering deze film (hoewel ik destijds toch al 18 - 19 jaar moet zijn geweest toen ik hem voor het eerst zag in 88 of 89).

Zeker niet hoogstaand maar opzicht wel nog best een aardig onderhoudende Thriller / Horror die redelijk weet te boeien en ook lekker wegkijkt. Het verhaal is leuk gevonden en de film weet ook wel te boeien. Helaas is de uitvoering wat minder (zeker wat betreft het laatste gedeelte, daar zitten wel wat aardige horror momenten in verwerkt en bevat ook de meeste actie) en is de cast ook niet bepaald geweldig. Het was wel plezierig om naar Dr. Wilcox gespeeld door Tricia Helfer te kijken.

Tijdens de "Top 300 Horrorfilms" werd ik door "alexspyforever" (tevens de organisator ervan) getipt op deze jaren 80 Horror film en dan niet alleen voor de Horror maar juist voor de combinatie van Horror, Erotiek (naaktheid) en jaren 70 /80 welke ik graag zie.

In dit verhaal worden tijdens het hoogtepunt van een zonsverduistering op 9 juni 1970 (toen was ik nog net niet geboren ) drie kinderen geboren in hetzelfde ziekenhuis. Deze kinderen, te weten Debbie Brody (Elizabeth Hoy) , Curtis Taylor (Billy Jayne) en Steven Seton (Andrew Freeman), zijn echter een tikkeltje anders dan de meeste kinderen. Doordat de zon en de maan, gedurende de bevalling, Saturnus blokkeerde hebben ze nooit hun emoties gekregen. Rondom hun tiende verjaardag beginnen ze met het vermoorden van onschuldige mensen. Niemand verdenkt hen van de misdrijven, vanwege hun leeftijd en onschuldigheid. Een even oud jongetje, te weten Timmy Russel (K.C. Martel) en zijn oudere zus, te weten Joyce Russel (Lori Lethin), komen in levensgevaar wanneer ze hun bloederige geheimen ontdekken.

Persoonlijk ben ik nooit een grote fan van kinderen in films (Horror is daarbij wel een uitzondering) en zeker niet als ze een hoofdrol hebben en in deze film zijn het er zelfs vier, waarvan drie seriemoordenaars, namelijk de perverse Curtis (een jonge uitvoering van Ted Bundy), Steven en de listige Debbie Brody die iedereen om haar vingers windt (met name haar moeder Madge) en die een plakboek bijhoudt (ze noemt het haar dagboek ) met krantenartikels over de moorden die ze gepleegd hebben.

Qua moorden zijn ze lekker opdreef in deze film (ook qua creativiteit), want ze doden o.a. een vrijend stel op een kerkhof (de jongen wordt doodgeslagen met een schop en het meisje wordt opgehangen aan een springtouw), Sherriff James Brody (wordt doodgeslagen met een honkbalknuppel door Steven, waarbij ze voordoen alsof hij gevallen is door een skateboard op de trap) die de vader is van Debbie, schooljuffrouw Viola Davis (wordt doodgeschoten door haar hoofd door Curtis), een vrijend stel in een busje (beiden worden doodgeschoten door Curtis, die van te voren door de vooruit naar binnen kijkt hoe ze zitten te vrijen), Beverly Brody die de oudere zus is van Debbie (wordt door Debbie doodgeschoten door een oog, terwijl Beverly door een kijkgat kijkt, met een pijl en boog) en uiteindelijk ook nog een vrachtwagenchauffeur

Buiten het gegeven van de zonsverduistering, zijn er geen verklaringen waarom ze emotieloos zijn en waarom ze lukraak aan het moorden slaan. Ook wordt het na verloop van tijd wel wat ongeloofwaardig dat de kinderen qua verdenkingen zo lang buiten schot blijven. Het verhaal is zeer eenvoudig en stelt opzicht ook niet veel voor en er is ook geen spanning en het is ook niet zo bloederig, maar desondanks weet de film toch nog enigszins te boeien en te vermaken en dat komt door de eerder genoemde moorden, de naaktheid in de vorm van borsten en billen die o.a. te zien zijn van Erica Hope (het eerste slachtoffer op het kerkhof), Julie Brown (als Beverly Brody) en Sylvia Wright (het vrouwelijke slachtoffer in het busje), de sfeer en toch ook wel de humor.

Zo heeft Debbie namelijk een kijkgat in haar kleerkast op haar slaapkamer, welke uitkijkt op de slaapkamer van haar oudere zus Beverly Brody en waar ze tegen betaling van 25 cent de andere kinderen laat kijken en die zien dan hoe Beverly Brody zich uitkleedt en een show opvoert voor de spiegel Als Timmy dat opbiecht tegen haar oudere zus Joyce (die de beste vriendin is van Beverly Brody), wordt er gezegd:

Timmy: Debbie heeft een gluurgaatje in haar kast.
Beverly: Wel...
Timmy: Dus vraagt ze 25 cent om naar Beverly te kijken. Je weet wel... Wanneer ze haar kleren uit trekt.
Joyce (begint te lachen en zegt dan): Jij kleine peeping Tom

Naderhand vertelt Joyce het natuurlijk ook tegen Beverly, waarbij er gezegd wordt:

Joyce: Weet je dat je zusje Debbie aan jongetjes 25 cent vraagt om je te zien uitkleden ?
Beverly: Wat ?
Joyce: Een gluurgaatje.
Beverly: Neen, dat meen je niet.

Echt erg vond Beverly het volgens mij ook niet want ze doet er niets mee en die Beverly mocht er ook best wezen en ze liep er op een gegeven moment ook sexy bij in een rode outfit (een soort broekpak met bijbehorende rode tas). Ook vond ik het wel leuk dat ze schijnbaar fan was van de Amerikaanse hardrockband "Van Halen" (ik was ook fan van hun in de jaren 80, waarna ik me eind jaren 80 vooral richtte op Heavy Metal in verschillende vormen en dan vooral Trash, Speed, Death en Grindcore) en van hun zie je ook posters in haar slaapkamer hangen.

De "evil" kinderen vallen uiteindelijk natuurlijk door de mand, want ze als proberen om Tmmy (die ze al drie keren eerder geprobeerd hebben om te doden en dat via opsluiting in een vriezer op de vuilnisbelt, om hem van een boomhut af te duwen en door wurging met een tuinslang) en Joyce (die ze ook al eerder met een auto op de vuilnisbelt probeerden te doden) te doden in de woning van Debbie (men schiet dan op Joyce en Timmy wordt weer gewurgd), worden zowel Steven als Curtis (is door zijn kogels heen) gevangen genomen (Steven wordt in een koffer gestopt en Curtis wordt vastgebonden) door ze, waarna ze overhandigd worden aan de politie. Debbie weet echter te ontkomen en vlucht dan samen met haar moeder Madge (Ellen Geer) in de auto, waarna ze een andere identiteit aannemen (Debbie heet dan Beth Simpson) en Debbie dood dan nog één persoon, te weten de vrachtwagenchauffeur, waarna de film na circa 83 minuten is afgelopen.

Al met al is dit een Horror film die zeker niet de beste is in zijn soort is en die ook niet overal even eng wordt of serieus te nemen is. Maar toch weet de film wel te vermaken en dat komt vooral op conto van de jeugdige drie seriemoordenaars (die erin slagen om zowel onschuld als kwaad uit te stralen) en vooral dan Billy Jayne en Elizabeth Hoy, die als Curtis en Debbie beurtelings de leidersrol van de kinderen op zich nemen en de nodige slachtoffers op gedenkwaardige aard maken.

P.S. in deze film zien we ook eventjes de jaren 80 B-actie acteur Michael Dudikoff (als de vriend van Beverly) en hem zag ik toevallig nog laatst in de flauwe Actie film "American Ninja 2: The Confrontation (1987)" tijdens mijn vakantie in Italië.

Zeer boeiende film die de hele 124 minuten de aandacht weet te houden. Johnny Depp speelt op een geweldige manier George Jung. Je krijgt op het einde zelfs medelijden met hem terwijl het gewoon een drugsdealer is.

Deze beginjaren 80 Thriller film van de bekende regisseur Brian De Palma, had ik schijnbaar nog nooit gezien en daarom heb ik hem gisteravond dan ook maar eens bekeken. Bij deze film viel ik tenminste niet in slaap, zoals het de avond van te voren wel het geval was bij de saaie Horror / Triller film "I Am the Pretty Thing That ...", maar echt geweldig vond ik hem nu eigenlijk ook weer niet en het beste aan deze film vond ik eigenlijk nog de leuke opening (zeker de manier hoe het allemaal in beeld werd gebracht) en het tenminste niet clichematige einde, wat min of meer ook nog betrekking (i.v.m. het geschreeuw van een vrouw) heeft op het einde van de opening.

In dit verhaal draait het om Jack (gespeeld door John Travolta) die een geluidsman is voor B-films. Op een avond, als hij buiten geluiden aan het opnemen is voor zijn films, ziet hij hoe een auto het water inrijdt vanwege een klapband (oftewel de filmtitel "Blow Out"). Hij weet daarbij een vrouw met de naam Sally (gespeeld door Nancy Allen) te redden, maar de man achter het stuur zit kan hij niet meer redden. Deze man blijkt een belangrijk senator te zijn, waardoor Jack de opdracht krijgt alles te vergeten. Jack is er echter van overtuigd een geweerschot te hebben gehoord voordat deze ramp gebeurde en hij gaat op dan ook op onderzoek uit (min of meer met Sally) en daar draait het dan om in dit verhaal.

Hoewel het eenvoudige en qua verloop voorspelbare verhaal nu inmiddels wat gedateerd (o.a. de bandopnames van Jack) en oubollig overkomt en ook regelmatig wat saai en langdradig is, weet het verhaal wel nog te vermaken en ook nog enigszins te boeien (spannend daarentegen werd het wel nergens). Dat komt vooral door hoofdrolspeler John Travolta, die deze film volledig draagt en dat ook best verdienstelijk deed. De andere hoofdrolspelers, te weten Nancy Allen en John Lithgow (in de rol van Burke, die een ingehuurde moordenaar is en die achter Sally aanzit Burke), konden me juist totaal niet bekoren en daarbij speelt Nancy Allen ook nog eens vrij onnozel. Visueel gezien werd alles wel aardig in beeld gebracht (met name de bovenaf opnames vond ik wel leuk gedaan) en mede daarom weet deze film vooral nog te vermaken. Dat vermaken is vooral van toepassing tijdens de opening van het verhaal, waarbij ook nog wat bloot te zien is, en de laatste 20 minuten van het verhaal (inclusief de ontknoping), waar ook het meeste in gebeurt.

Al met al gewoon leuk om eens gezien te hebben deze Thriller film, maar meer ook niet en ik denk dat ik deze film weer snel vergeten ben en dat is ook niet erg.

Toch best een vermakelijke en vooral vrolijke Elvis Presley film. Het cliché verhaaltje (zeg maar gerust 13 in een dozijn verhaal) stelt natuurlijk niet veel voor maar de omgevingen, fraaie meiden en leuke liedjes vergoeden veel. Ook bevat deze film wat komische accenten waardoor deze film best goed te doen is.

Ik ben geen groot fan van Woody Allen, maar zijn laatste paar films weet ik wel te waarderen en daar hoort deze film ook bij.

Het typische Woody Allen achtige verhaal zit gewoon leuk in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering (inclusief het visuele en muzikale gedeelte, dat laatste uiteraard ook met de typische Woody Allen achtige kenmerken). Dat komt met name op conto van de cast en vooral natuurlijk Cate Blanchett in de rol van "Jasmine" die goed en leuk speelde. Het is ook niet bepaald een straf om circa 90 minuten lang te kijken naar haar. Het moment waarop de duistere en louche zaken van Jasmine's rijke echtgenoot "Hal" (leuk gespeeld door Alec Baldwin) naar bovenkomt en waardoor "Jasmine" in één klap alle luxe en aanzien kwijt raakt, was wel geinig. Op dat moment krijgt het verhaal ook een andere leuke wending en moet ze zelfs voor het eerst werken. Deze film moet het overigens vooral hebben van de vele leuke dialogen want de meeste humor is in het algemeen wat droog en flauwtjes.

Al met al is dit gewoon een leuke Woody Allen film, waarbij de nadruk vooral ligt op drama (wel luchtig). Vanwege de vaart en de duur van het verhaal kijkt de film zich ook nog eens lekker weg. Wel jammer van het einde, wat eigenlijk geen einde was.

P.S. geinig dat de zeer grofgebekte komediant Andrew Dice Clay ook een rolletje heeft in het verhaal. Ik kon zijn humor altijd wel waarderen. In deze film is hij overigens niet grofgebekt.

Film bracht destijds veel teweeg omdat er bloot te zien was van de destijds minderjarige Brooke Shields (als Emmeline). Het verhaal vond ik persoonlijk tegen vallen en wist me ook niet echt te boeien. Ook was het een behoorlijke saaie en langdradige bedoeling. De beelden van het eiland zagen er wel aardig uit en hetzelfde geldt natuurlijk voor Brooke Shields (daar keek ik eerlijk gezegd deze film destijds voor) die het nog wel redelijk deed. Dat geldt niet voor de andere hoofdrolspeler Christopher Atkins die ik juist vreselijk slecht vond.

Fraaie film gedurende de eerste wereldoorlog en dit keer vooral vanuit de lucht (ook de meeste actie) gefilmd. Het is een typische jaren 60 film met veel fraaie decors, beelden en kostuums, maar ook eentje die zoals veel jaren 60 films veel te lang duurt. Vroeger was dat geen nadeel, maar in de tegenwoordige snelle tijd is een film van bijna 3 uren gewoon te lang en wordt het snel langdradig.

Het verhaal zit goed in elkaar en weet ook te boeien (einde was best tragisch). Ook de cast doet het goed en overtuigend en dan vooral natuurlijk de drie hoofdrolspelers George Peppard, James Mason en de fraaie Ursula Andress.

Deze film zond men vroeger wel eens uit op een Duitse zender en heel soms wordt deze nog daarop uitgezonden. Dat is eigenlijk wel prima, want dan praten de Duitsers tenminste ook echt Duits.

Dit zou vroeger een typische Nederlandse Drama / Erotiek film (met heel veel bloot) zijn geweest welke ik als jong kind in de begin jaren 80 stiekem op mijn slaapkamer zou hebben bekeken, op een kleine zwart/wit televisie (waarbij je de zenders nog moest zoeken door met de antenne te draaien), als deze werd uitgezonden op de televisie (toen had je alleen keus uit "Ned 1" en "Ned 2" als Nederlandse zenders). Maar helaas heb ik hem vroeger niet gezien (ik weet ook niet of hij destijds werd uitgezonden op de televisie) en heb ik deze film zonet voor het eerst bekeken.

Hoewel het eenvoudige verhaal (draait om de ex-gedetineerde Michael, gespeeld door Hugo Metsers, die na vijf jaar in de gevangenis heeft gezeten vanwege seks met een 15 jarig meisje, terugkomt in de maatschappij en een woning in een flatgebouw krijgt toegewezen van reclasseringsambtenaar Eddie, gespeeld door Helmert Woudenberg, waarbij alle vrouwen gelijk voor hem vallen en seks met hem willen hebben) gewoon te belachelijk is voor woorden en eigenlijk ook alleen maar draait om seks, heb ik me er toch aardig mee vermaakt en vooral in het eerste uur, waarbij ik het verhaal zelfs nog leuk vond. Na dit uur (dan is Michael ook opeens een zakenman geworden die handelt in seks in de flat) vond ik het eigenlijk alleen maar onnozel en flauw worden en gaat het verhaal op einde zelfs even over van luchtig naar tragisch, als een zekere Newman (gespeeld door de bekende Nederlands zanger, acteur en musicalster Bill van Dijk) zelfmoord pleegt door van de flat te springen omdat hij uitgemaakt wordt voor impotent (lijkt overigens wel of Michael de enige man is in de flat, die niet impotent is). Vrijwel daarna gaat het weer over naar luchtig als Michael gaat vrijen met Julia (gespeeld door Ine Veen), waar hij al vanaf het eerste moment dat hij haar zag met een rode jas aan een oogje op heeft, en daarna (na circa 80 minuten) is het verhaal ook afgelopen.

Maar het eerste uur vond ik nog best vermakelijk en leuk en daarbij is ook heel veel bloot te zien van o.a. hoofdrolspeler Hugo Metsers (in de rol van Michael), die rondloopt met enorme bakkebaarden, in de vorm van een slappe en half stijve behaarde penis, Carry Tefsen (in de rol van geile buurvrouw Elly, welke Michael ook regelmatig begluurd vanaf zijn balkon als ze seks heeft met haar geile man), oftewel Mien Dobbelsteen uit de populaire jaren 80 serie Zeg 'ns Aaa die altijd met aparte stem de telefoon opneemt met "Met de assistente van dokter van der Ploeg" (assistente is ze in het laatste gedeelte van het verhaal grappiger wijze ook), in de vorm van borsten, behaarde poes (niet rood overigens) en billen, Ursula Blauth (in de rol van de Duitse vrouw Marianne die getrouwd is met een zekere professor Bernard, gespeeld door Kees Brusse, waar Michael ook clichématig een kopje suiker komt lenen) in de vorm van borsten, behaarde poes en billen, Monique Smal (als de bovenbuurvrouw Anna, die samenwoont met een zekere Julia) in de vorm van borsten (best mooie) en Ine Veen (in de rol van Julia die ook een kind heeft en welke ze naar bed brengt als ze gaat vrijen met Michael op het einde) in de vorm van borsten, behaarde poes en billen. Bij de laatste seks scene van Ine Veen, die een paar minuten duurt, streelt ze ook soms de penis van Hugo Metsers.

Buiten de hierboven genoemde personen is er overigens nog meer bloot (o.a. als Michael zit te neuken met een vrouw in de lift van de flat, die ook even wordt stilgezet) te zien en soms zelfs pornografisch, maar dat laatste alleen via plaatjes van een pornotijdschrift en een film welke vertoond wordt in de woning van Michael. Visueel gezien zag het er overigens allemaal zeer goedkoop en lelijk uit qua gekozen locatie (verhaal speelt zich voor 99% af in een kille betonnen flat, typisch jaren 70, in Amsterdam) en decors (o.a. een groene plastic opblaasbank in de woning van Michael), maar gelukkig wordt dit wel ruimschoots gecompenseerd door het vele naturelle jaren 70 bloot, waarbij de mannen en vrouwen nog gewoon puur natuur waren (een behaarde schaamstreek hoeft nu ook weer niet voor mij ). De meeste dialogen in het verhaal zijn lachwekkend slecht, maar soms hebben ze wel wat komisch, zoals de eerste ontmoeting tussen Michael en Elly op de flat, waarbij er gezegd wordt:

Elly: Heb je eigenlijk wat te doen ?
Michael: Nee.
Elly: Kom even koffie drinken, dan kunnen we elkaar leren kennen.

In deze film wordt er overigens niet veel koffie gedronken, maar wordt er wel regelmatig suiker geleend bij de buren en het is niet alleen Michael die dat clichématig doet, maar ook een aantal vrouwen.

Al met al is dit gewoon een lachwekkende slechte Nederlandse Drama / Erotiek film en zeker als je hem nu voor het eerst bekijkt zoals ik, maar desondanks heb ik me er best aardig mee vermaakt (kijkt ook wel lekker weg) en zeker in het eerste uur. Het is eigenlijk ook wel een kolfje naar mijn hand.

Dit is natuurlijk niet de Nederlandse Drama / Erotiek film "Blue Movie (1971)" met o.a. Hugo Metsers, Carry Tefsen (die daarin ook naakt is te zien) en Kees Brusse, maar dit is een Italiaanse Horror (beter gezegd een kunst- / sexploitatiefilm) film uit 1978, geschreven en geregisseerd door Alberto Cavallone en "Brown Movie" zou een betere titel zijn geweest

In dit verhaal draait het om de vrouw Silvia (Danielle Dugas) die wordt aangevallen door een zwartgemaskerde man, die ze schijnbaar kent, midden in een bos met een kasteelruïne. Ze ontsnapt aan haar poging tot verkrachting en rent naar de weg waar ze wordt opgepikt door de zekere Claudio (Claude Maran), een monteur die in zijn vrije tijd fotograaf is, en ze vertelt hem een ​​verwarde versie die niet overeenkomt (ze zegt o.a. dat er drie mannen waren en dat het masker wit wat). Hij neemt haar mee terug naar zijn huis waar ze vraagt ​​of ze zich kan verstoppen voor het geval haar aanvallers wraak willen nemen, omdat ze een van hen met een steen op het hoofd heeft geslagen. Terwijl Silvia geteisterd wordt door nachtmerries en waanbeelden, is het onduidelijk of Claudio haar eigenlijk niet gevangen houdt en dat geldt ook voor een andere vrouw, het fotomodel Daniela (Dirce Funari), die in een andere kamer kamer vernederd en opgesloten wordt.

Eerlijk gezegd is er aan het hele verhaal geen touw aan vast te knopen (o.a. het einde welke wel refereert naar het begin, waarbij je namelijk het laden van een geweer hoort en ook hoor je schoten). Gedurende het hele verhaal heeft Silvia (gespeeld door Danielle Dugas, die ook zeer regelmatig naakt is te zien en dan vooral haar borsten) moeite om fantasie van werkelijk te onderscheiden en ziet ze vreemde dingen / gebeurtenissen die er niet zijn (o.a. een bad die zich met rood water vult en waarin een hand uitsteekt die haar grijpt) en daaruit kan je waarschijnlijk opmaken dat ze hallucineert. Maar waardoor het komt is onduidelijk, maar ze staat wel bekend als een stevige drinker die vaak dronken is. Haar zogenaamde echte vriend, een zwarte man (Joseph Dickson), zegt op een gegeven moment het volgende over haar (als ze elkaar weer voor het eerst zien):

"Drunk, moody, undstable and convinced you can rule opon everybody."

Ook Claudio is best apart, want eenmaal aangekomen in zijn woning, ontdekken we dat hij een voorliefde heeft voor mooie en sexy vrouwen (die hij fotografeert) en frisdrankblikjes (Coca-Cola en Fanta) en ook is hij op het gebied van seksualiteit behoorlijk pervers met een voorliefde voor ontlasting / poep Claudio is verder een vrouwenhater (hij laat ze o.a. op handen en knieën lopen) die graag naar vrouwen verwijst als verstandelijke beperkte personen, wanneer hij ze niet dwingt tot ongewenste sadomasochistische seksuele relaties of ze naakt opsluit in kamers.

Claudio is een hobby fotograaf die mogelijk ook een groot deel van het verhaal hallucineert. Het is niet helemaal duidelijk dat hij een voormalige Vietnamoorlogsfotograaf is die nu mooie en sexy vrouwen fotografeert (die dan ook naakt zijn te zien zoals de mooie Dirce Funari in de rol van Daniela), maar hij "ziet" documentaire oorlogsbeelden (o.a. van iemand die zichzelf in brand steekt) tijdens verschillende scènes en vooral op het moment (na circa 66 minuten) waarop Daniela zichzelf met haar uitwerpselen besmeurt (over haar naakte lichaam en gezicht en dat was best lang in beeld te zien), terwijl we muziek van Johann Sebastian Bach horen en beelden van de Holocaust zien.

Na circa 60 minuten zien we ook dat Daniela in een bak heeft gepoept, waarna ze de poep in twee sigarettendoosjes stopt. Als Claudio dan binnenkomt en één sigaret op de vloer legt en de twee sigarettendoosjes pakt, zegt ze terwijl Claudio wegloopt:

"He is such a bastard. Just a cigarette for two packs full of shit."

Die Daniela (die grotendeels opgesloten is) krijgt op een gegeven moment ook eten van Claudio, waarbij ze min of meer het voedsel van zijn lichaam eet en daarbij trekt ze dan ook aan zijn penis en dat werd expliciet in beeld gebracht.

Wat dat betreft is "Blue Movie" best apart en het toont waanzin, seksuele perversie en dromen over dood en geweld. Hoewel de film vol zit met opvallende beelden met o.a. volledige frontale mannelijke en vrouwelijke naaktheid van top tot teen en je voornamelijk muziek te horen krijgt van Johann Sebastian Bach, is de film over het algemeen vervelend en veeleisend op het gebied van de kijker. Het vereist namelijk dat je geniet van niet-erotische seks, vrijwel niet-bestaande verhalen en frisdrankblikjes. Ik maak geen grapje over de frisdrankblikjes.

Buiten Silvia en Claudio spelen er nog drie andere personen mee in dit verhaal en dat zijn o.a. de twee mooie vrouwen Dirce Funari (als het mooie en sexy model Daniela) en Leda Simonetti (als de jonge Leda, die geen geld meer heeft door een aardbeving, die Claudio aangeboden krijgt door een barman in een koffiebar en die voor hem gaat werken als een soort van secretaresse / assistente) die betrokken zijn in het leven van Claudio. En verder is er nog een zwarte man (Joseph Dickson en op IMDb staat dat hij de rol van "Il negro" speelde ) die beweert de vriend van Silvia te zijn en alleen mannen leuk vindt, hoewel deze beweringen niet kloppen met zijn gedrag. Zo krijgt hij o.a. een relatie met Leda die hem pijpt en neukt.

Waarom deze film betiteld staat als een Horror film is me eigenlijk een raadsel, want buiten een vrouw (Daniela) die zichzelf besmeurt met haar eigen uitwerpselen, een vrouw (Silvia) die moet overgeven (door de drank), een vrouw (Daniela) die gestikt wordt met een plastic zak (haar hoofd wordt ook in de bak met haar uitwerpselen geduwd) door een andere vrouw (Silvia), een man (de aanvaller / verkrachter die Claudio blijkt te zijn, waardoor je je afvraagt of ze misschien een vreemd spel spelen met elkaar) die neergeslagen wordt met een steen door een vrouw (Silvia), een man (Claudio) die gewurgd wordt met een snoer door een vrouw (Silvia) en diezelfde man heeft zich later zogenaamd door het hoofd geschoten (en dat is tevens het einde), valt er verder niets te zien wat zogenaamd met Horror te maken heeft (het neigt zelfs meer naar Thriller i.p.v. Horror.

Nee dit is gewoon een wazige kunst- / sexploitatiefilm, waar geen touw aan vast te knopen is en die niet meer is dan leuk om eens gezien te hebben.

Mooie onderhoudende film, heb deze film vroeger eens gezien en hij is nu te zien op MGM. Tommy Lee Jones en Jessica Lange acteren prima in deze film, vooral de laatste genoemde doet het uitstekend. Ik vind Jessica Lange zo wie zo altijd wel een bijzondere actrice. Komt misschien ook dat ik een oogje op haar heb

Ik wist niet dat de film uit 1994 kwam, hij deed mij meer aan een jaren 80 film denken.

Toch wel één van de betere films met Martin Lawrence. Sterker nog hij is in deze film zelf genietbaar. Het verhaal is best leuk gevonden en er zit ook meer dan voldoende humor in. De film staat hier wel betiteld als een Actie / Komedie maar persoonlijk vond ik het meer een Misdaad / Komedie. De cast deed het best aardig en dan vooral natuurlijk Martin Lawrence. Heb je deze film nog nooit gezien dan heb je genoeg kans om hem opnieuw te zien want vrijwel ieder jaar wordt hij wel uitgezonden op TV.

Film die ze vrijwel nooit meer uitzenden (zelfs niet op TCM of MGM) en terecht want het was gewoon bagger. Dankzij Roy Scheider is deze film nog het aankijken waard maar hij zal er niet trots op zijn dat hij hierin heeft meegespeeld.

Vrij sober drama over een stel wat langzaam uit elkaar gaat. Het concept was best leuk en de cast doet het ook best goed (zeker Ryan Gosling) maar echt boeiend was het allemaal niet. Ik vond het maar allemaal een sombere en saaie bedoeling en veel gelukkige momenten hebben ze niet gehad. Ze hadden beter nooit kunnen trouwen want dan hadden ze ook niet deze film hoeven te maken

Dankzij de cast blijft deze film overeind want Ryan Gosling (zag er best apart uit) speelt gewoon heel sterk en Michelle Williams deed het ook best goed hoewel ik haar altijd vindt uitzien alsof ze op het punt staat om te huilen.

Vandaag toch nog het 2e gedeelte kunnen kijken en ik moet zeggen dat het geheel me toch iets tegenviel. Het is best een aardige film maar niet echt super. Dennis Hopper moest zogenaamd angst uitstralen maar ik vond hem maar een mietje. Ik had eigenlijk wat meer actie verwacht in deze film maar dat bleef helaas uit.

Ik had deze film eerlijk gezegd nog nooit gezien omdat hij me eigenlijk nooit echt aansprak. Omdat hij vandaag weer eens op TV kwam dacht ik dat dit wel eens het goede moment was om hem effen te pindakazen in HD kwaliteit en hem te bekijken. Zogezegd zo gedaan. En eerlijk gezegd vond ik het eerste uur heel leuk en grappig maar na dat uur vond ik de muziek de boventoon krijgen (verhaal werd ook best flauw) en leek het meer op een musical dan een film en eerlijk gezegd heb ik een broertje dood aan musicals. Toegegeven de muziek in de film was vaak goed (de Rawhide performance van the Blues Brothers was geniaal, maar ook het Boom Boom van John Lee Hooker was genieten, ook het gedoe na dat liedje overigens) maar het was gewoon te veel voor mij en het belachelijke dansen vaak erbij vond ik vreselijk (m.u.v. het dansen in de kerk met het eerste echte liedje van James Brown). Ook vond ik de duur van de film (ik heb ook nog de extended versie ervan gezien) voor dit soort film (een komedie) veel te lang. Maar het betekend niet dat ik de film slecht vond want zoals gezegd vond ik het eerste uur heel leuk en Dan Aykroyd en vooral natuurlijk John Belushi stelen de show in deze film en dankzij hun is de film best goed te bekijken. Maar persoonlijk had ik liever gehad dat ongeveer 50% van de liedjes (zeker de onzin met Aretha Franklin) verwijdert werd waardoor de duur van de film beperkt zou blijven tot ruim anderhalf uur. Het einde met de lange achtervolging van honderden politiewagens (beetje hoog "Smokey and the Bandit" gehalte) en het hele politiekorps en zelfs leger was onnozel en flauw en ook niet leuk.

Deze film komt ook uit de stal van de erotische regisseur Erwin C. Dietrich die duidelijk een oogje had voor Ingrid Steeger die zeer regelmatig verschijnt in zijn hele film repertoire.

Het verhaal (leuke opening met een close-up van een behaarde vagina) heeft weinig om handen en is ook behoorlijk flauw en saai. Het is eigenlijk niet één verhaal maar de film bevat meerdere korte verhalen die verwezen zitten in een verhaal. De korte verhalen gaan allemaal over jonge (minderjarige) vrouwen die er pap van lusten en het graag doen.

De hierboven beschreven scene door "wendyvortex" zit in deze film en was best komisch. Het verhaal daarvan zit wel iets anders in elkaar want de vrouw in kwestie was niet vastgebonden maar zat in het tankstation waar iedereen tijdens het tanken (wordt gedaan door de benzinepomphouder) letterlijk en figuurlijk even binnenwipt. Zeg maar een gratis service van het tankstation (moeten de tankhouders aan de grensregio ook eens overwegen)

De verhalen zijn natuurlijk vooral bijzaak, want dit is natuurlijk gewoon een erotiek film met redelijk wat bloot (inclusief wat flink behaarde penissen). Soms artistiek in beeld gebracht met close-ups. Ingrid Steeger komt na circa 30 minuten inbeeld als de perverse pianolerares. Zo heeft ze bij haar notenboekje een blootfoto gedaan van haarzelf om de vrouwelijke rondborstige leerling op te hitsen. Dit lukt goed en binnen enkele minuten kleden ze zich uit en bedrijven ze seks met elkaar. Daarna dumpt Ingrid Steeger de leerling. Die hele scene duurt niet lang (iets van 5 minuten) en het is ook de enige keer dat Ingrid Steeger in het verhaal voorkomt.

Op het einde van de film wordt er nog op subtiele wijze verwezen naar de "Hausfrauen-Report" films, waarvan meerdere delen zijn gemaakt (die zijn wel niet van regisseur Erwin C. Dietrich). Al met al leuk om eens gezien te hebben deze film, maar meer ook niet. Daarvoor is de film in het algemeen gewoon te flauw, saai en langdradig.

Het vervolg op het matige "Blutjunge Verführerinnen (1...". Persoonlijk vond ik dit vervolg iets leuker en dat komt door Ingrid Steeger die er nu veel langer in voorkomt en ook veelvuldig bloot te bewonderen (met steeds een ander kapsel) is. De film begint ook direct met Ingrid Steeger die meelift met een ouder persoon. Je zou dan verwachten dat ze snel uit de kleren gaat en met de man seks zal hebben, maar hun verhaal is juist de bron van andere verhalen. Kortom, ook deze film bevat meerdere korte verhalen.

Deze korte verhalen stellen in het algemeen wederom weinig voor en doen in het algemeen pijn aan de oren vanwege de bijbehorende vreselijke muziek (o.a. ook toegepast bij "Sexabenteuer der Drei Muske..."). In deze verhalen komt natuurlijk wel het nodig bloot in voor welke soms fraai in beeld wordt gebracht.

Na circa 55 minuten komt eindelijk dan ook Ingrid Steeger aanbod als zij samen met de oudere man waarmee ze is meegelift stoppen bij een soort van restaurant / café. Zij vertelt daar dan haar verhaal welke begint als blootmodel voor tekenaars. Ook dat verhaal stelt natuurlijk weinig voor, maar dan zie je tenminste wel Ingrid Steeger veelvuldig bloot (o.a. via een mooie close-up van top tot vagina ). Dat verhaal bevat eigenlijk ook nog eens meerdere verhalen, want de tekenaars fantaseren namelijk over haar. Ook vertelt ze daarna nog een ander verhaal (met een vadsige jager) over haar. Dat is mooi meegenomen want vanaf dat moment (de 55e minuut) tot het einde van de film draait het alleen nog maar om Ingrid Steeger

Uiteraard duikt Ingrid Steeger op het einde van de film ook nog even in bed met de persoon die haar een lift heeft gegeven