Opinions

Herziening doet deze film geen goed.. De eerste keer dat ik hem zag zal ik waarschijnlijk erg blij zijn geweest dat ik de eerste film van Adam Sandler gezien had. Als ik hem nu zo terugkijk is dat ook het leukste aan de film, dat je dat in je achterhoofd hebt. Adam zelf is hier namelijk nog lang niet zo goed als hij uiteindelijk is geworden. Sterker nog, zijn rol is best slecht. Niet alleen die van hem; ook van de rest van de cast. De grappen werken gewoon niet. Nergens is deze film écht grappig. Alles is klunzig. Niet alleen de personages maar ook technisch; bijv. het miserabele camerawerk. De film barst van de fouten en noemt zichzelf aan het begin niet low-budget.. Is dit een grap? Billy Zane als Neptunus is enigszins leuk, maar dat is dan ook het uiterste dat de film kan gaan. Het dieptepunt was nog wel de rol van Scott LaRose.

1,5*

Gisteren even op Veronica gezien. Ik vond het wel een spannende film. Acteerwerk was wel redelijk, al had het detective duo misschien beter door iemand anders worden gecast, ze deden het naar mijn mening niet slecht. Jammer inderdaad dat de rol van Freeman niet zo groot is. Speelduur is voor zijn genre ook wel goed. Niet heel erg speciaal, maar zeker leuk dat ik deze gezien heb.

3,5*

Vond ik ook zo raar..

Ik moet eerlijk zeggen dat ik geen idee had dat dit van de hand van David Fincher was toen ik de film uitkoos. Puur afgegaan op het verhaal in dit geval, maar ik zag het wel nog net voordat de film opstartte. Het zorgde er in ieder geval voor dat mijn verwachtingen nog iets hoger kwamen te liggen. Ondanks dat ik zeker niet van al zijn films even gecharmeerd ben, vond ik Se7en, Zodiac en vooral The Game erg indrukwekkend.

Gone Girl begint nog vrij aardig. Ik heb een zwak voor mysteries, dus ik was benieuwd naar hoe de vork in de steel zou zitten. De eerste grote plottwist, Amy die de boel belazert, is wel leuk, maar van daaruit ontspoort de film ook een beetje. Het gaat allemaal iets te gemakkelijk om geloofwaardig of echt schokkend te zijn. Net wanneer je begint te geloven dat Amy een gevaarlijk genie is, begint ze zich als een randdebiel te gedragen bij die twee campinggasten. De moord op Desi is een van de meest heftige scènes uit de film, maar ook hier lijkt het weer allemaal erg gemakkelijk te gaan. De scène waarin Amy in het ziekenhuis ondervraagt wordt en ermee wegkomt was echter wel het dieptepunt. Het kwam over alsof men een obstakel voor de beoogde finale even gauw uit de weg wilde ruimen. Die uiteindelijke finale viel mij dan ook tegen. Waarschijnlijk moet je hieruit concluderen dat Nick geen kant meer op kan, maar het kwam absoluut niet bevredigend over om een film van 150 minuten zo abrupt te laten eindigen.

Vanwaar dan nog een voldoende? Het is niet zo dat de film er niet in geslaagd is om mijn aandacht vast te houden. Ik vond het, ondanks het pittige speelduur, tamelijk interessant en vermakelijk, maar het is met name het laatste gedeelte en de afronding die afbreuk doen aan die ervaring. De cast doet het daarnaast ook goed, Affleck en Pike voorop, dus de film is goed door te komen. Het is alleen jammer de hooggespannen verwachtingen, die tijdens de film zelfs nog oplopen, uiteindelijk niet waargemaakt worden.

3*

Good Luck Chuck is zo'n typische film die ideaal is na een lange, intensieve werkdag. Je hoeft er niet te veel bij na te denken en over het algemeen vermaakt het tamelijk goed. Toch wel een aantal kleine minpunten. Zo vond ik de rol van hoofdrolspeler Dane Cook bij vlagen soms wat suf en zelfs ronduit irritant op het moment dat hij bang wordt Cam kwijt te raken. Het personage gaat dan allemaal stupide, overdreven acties uithalen om zijn liefde kenbaar te maken, maar hij doet dit op een dusdanig beangstigende manier dat het personage uitermate onsympathiek wordt. Vervelend stuk vond ik dat. Overigens zal je er als kijker überhaupt mee overweg moeten kunnen dat alles behoorlijk overdreven en plat is aan deze film. Soms is dat leuk, soms ook wel wat vermoeiend. De rol van Dan Fogler is wat dat betreft ook zo'n net-niet geval.

Toch is de film soms ook best aandoenlijk. Jessica Alba speelt een charmante stuntpiloot, die toch wel een aantal keren op de lachspieren weet te werken. Ik vond Cook ook een stuk beter te verdragen in de scènes met haar (op dat 'ene stuk' na dan). Met de chemie tussen hen zat het wel goed. Ook het hele vloekgebeuren is leuk in de film verwerkt. Natuurlijk hoop je er de hele film lang op dat Charlie dat meisje uit de eerste scène weer opzoekt, dus het is mooi dat de film die kans niet laat lopen. De film loopt misschien niet over van klasse - ook niet binnen z'n eigen, lompe genre - maar het is leuk genoeg om onderhoudend te blijven.

3*

Ik had deze bij de videotheek gehaald en eerlijk gezegd dacht ik dat dit een hele matige film zou worden maar omdat Culkin en Wood de hoofdrol deden wou ik deze toch zien en ik moet zeggen hij is me 100 % meegevallen. Heel leuk om Macaulay Culkin ''dark'' te zien, ik had verwacht dat hij deze rol niet zou aankunnen maar hij heeft mij bewezen dat ie dat wel degenlijk kan. Verder zijn de acteerprestaties top en is het leuk om Elijah Wood als kleintje te zien (Culkin zie je in heel veel films als hij klein is) en ik vond het einde goed maar wel een beetje verwachtend eigenlijk. Verder ook leuke bijrollen van o.a. David Morse en een prachtig verhaal maken The Good Son voor mij een vermakelijke Thriller.

3,5*

Ps : vroeger had ik deze cover eens gezien ergens in de winkel en ik dacht dat Culkin een of ander jongetje speelde die heel goed voor zijn moeder zorgde .

Sterke film. Met name het acteerwerk is echt heel goed in deze film. Ik heb nooit een hoge pet op gehad van Matt Damon, maar hier gaf hij een mooie rol weg. Hetzelfde gaat voor Ben Affleck en ook Robin Williams die perfect is voor een rol als deze. De film bevatte een aantal sterke scenes (bijv. de gesprekken tussen Williams en Damon, waarvan de tweede in het park echt een heel bijzondere was). De film blijft over het algemeen boeiend en er zitten niet echt veel vervelende scenes in. 'Geniaal' of 'topper' zou ik de film niet benoemen, maar het was wel een interessante kijk-ervaring. Ook een mooie score van Danny Elfman.

3,5*

Gisteravond herzien, en mijn mening is niet veel veranderd. De film is me vooral bijgebleven door de prachtige locaties. Hetgeen ook nu weer het meeste voor mij opviel. Verder is dit niet veel meer dan je standaard romcom. Crowe, Finney en Cotillard brengen hun rollen met veel sympathie en dat zorgt, in combinatie met de vrolijke muziek en settings voor een fijne sfeer. Alles verloopt braaf binnen de lijntjes, maar desalniettemin is dit toch een leuke film.

3*

Gangsterfilms... mijn genre is het niet en zal het ook nooit worden. Volgens mij nog geen enkele klassieker binnen dat genre gezien die bij mij op een écht hoge score is uitgekomen. Het hele wereldje spreekt me toch wat te weinig aan (maar goed ook ) om er veel naar te kijken. Uiteraard hebben enkele films wel een dusdanige cultstatus bereikt dat het bijna verplicht kijkvoer is geworden voor de filmliefhebber. Goodfellas is ook zo'n film.

Voor mij was het dus eerder een kwestie van gestaag dat lijstje met klassiekers aflopen dan dat ik hier nou echt zo heel erg benieuwd naar was. Toch moet ik zeggen dat de film op mijn goedkeuring kan rekenen. Het is geen verrassing dat ik de film niet constant even boeiend vond. Daar hield ik van tevoren immers al rekening mee. Ik kan dus ook niet de veelgehoorde opvatting dat ''de tijd voorbij vloog'' delen. Tegelijkertijd viel het me wel op hoe onderhoudend deze film weet te blijven. Dat komt mijns inziens vooral door de kleurrijke personages, waarbij met name Ray Liotta en Joe Pesci de boventoon voeren. Liotta zet een hoofdpersonage neer waar je vrij gemakkelijk mee kan meeleven: niet omdat hij zo sympathiek is, maar omdat het een interessant figuur is dat zich natuurlijk steeds verder in de nesten werkt en lang niet altijd achter alles staat. Pesci speelt zijn meedogenloze personage gewoon akelig goed. Er zitten een aantal memorabele scènes in de film (vaak scènes waarin inderdaad Pesci acte de présence geeft), waarvan er zelfs een aantal tegenwoordig onder de nieuwe generatie bekend zijn geworden in de vorm van ''memes''. De ''funny how'' scène is het beste voorbeeld, maar ook bijvoorbeeld het in koelen bloede vermoorden van de barjongen komt binnen. Het zijn momenten die je als kijker wel behoorlijk ongemakkelijk laten voelen.

Verder zie je wel dat Scorsese weet waar hij mee bezig is. Alles, van de cameravoering tot de sets, ziet er degelijk uit en kan ook anno 2024 nog prima mee. Verder blijft het, zoals bij de meeste films natuurlijk, wel echt een smaakkwestie of je het allemaal briljant vindt. Daarvoor ligt het onderwerp mij gewoon niet goed genoeg, maar ik vind dat de film wel goed in elkaar steekt én - ook voor mij - best een amusante zit is. Daarmee doet Goodfellas in ieder geval al meer dan ik had durven hopen.

3,5*

Lastig te beoordelen, dit. Typisch zo'n film die de een zal haten en een ander zal het helemaal geweldig vinden. Zelf had ik lage verwachtingen, de serie heb ik nooit gevolgd. Toch wist de film erin te slagen me niet te vervelen. Er zitten enkele leuke grappen en dialogen in (bijv. die bij dokter de Lint en de cameo van Jeroen van Koningsbrugge - die overigens wel overduidelijk van Four Weddings and a Funeral was afgekeken). De cast doet het best aardig, niet storend of vervelend, maar ook niet van een hoogstaand niveau. Opzicht ben ik geen fan van het personage van Peter Paul Muller, maar hij viel me hier nog enigszins mee. De film maakt ook gebruik van leuke settings in Het Gooi en Parijs. Wat ik dan weer jammer vind is, zoals hierboven al vermeld werd, dat dan weer zo nodig enkele BN'ers een 'rol' moeten spelen door enkel aanwezig te zijn bij een concert van de Toppers. Voegde verder niks toe. Al met al is het een aardige film die opzicht niet verveeld maar die ik persoonlijk niet op elk moment even sterk vond. Voor de doelgroep zal dit in ieder geval een genot zijn.

2,5*

Ook ik heb de nodige Kippenvel boeken verslonden in mijn jeugd. Met name tijdens de laatste twee klassen van de basisschool las ik de ene na de andere. Bijster veel staat me er eerlijk gezegd niet meer van bij, maar ik weet wel dat ze erg leuk vond. Deze film is dan ook een feest der herkenning, hoewel ik een hoop monsters ook niet meer zou kunnen thuisbrengen. Het mag de pret niet drukken. Het concept dat alle creaties van R.L. Stine uitbreken en de boel terroriseren klinkt natuurlijk al interessant, maar ook qua uitwerking komt het allemaal vrij goed uit de verf. Spanning, humor en (kindvriendelijke) horror wisselen zich af en de cast heeft er duidelijk plezier in. Jack Black speelt de hoofdrol erg leuk, maar ook Dylan Minnette en Odeya Rush vond ik erg aangenaam. Genoeg chemie tussen die twee. Goosebumps heeft wel te lijden onder een hoge mate van voorspelbaarheid en wisselvalligheid: lang niet elk monster ziet er even goed uit en ze hebben ook lang niet allemaal een even memorabele scène op hun naam staan. Daarnaast vond ik Champ echt een gruwelijk vervelend personage, dat wat mij betreft gemakkelijk uit de film weggelaten had kunnen worden.

3*

Ik wist niet echt wat ik van de film moest verwachten, maar omdat hij hoge beoordelingen kreeg en een Eastwood film niet snel tegenvalt, wilde ik hem toch eens zien. Opzich is het mooie film. Het verhaal is sterk en het wordt ook prima uitgewerkt. Clint Eastwood doet het prima in zijn rol en speelt erg overtuigend. Soms moest ik een beetje lachen om zijn gedrag in de film. De rest van de cast doet het ook aardig, enkel de buurjongen die hij van alles leert vond ik niet op alle momenten overtuigend en dit geldt ook voor de bendeleden. Het einde van de film is ook een beetje apart. Althans, ik zag het niet aankomen. Sowieso bevatte de film niet echt clichés, en dat is ook goed. Daarnaast gaat de film niet vervelen, en tijdens het kijken ben je benieuwd naar wat er verder gaat gebeuren. Een goede film, met een aangrijpend verhaal.

3,5*

Film die ik eigenlijk vorig jaar, toen de recensies zo positief bleken uit te vallen, in de bioscoop had willen zien, maar het kwam er door een verhuizing maar niet van. Nu dan maar mijn kans schoon gezien toen de film aan het Netflix-aanbod werd toegevoegd.

Al met al vind ik dit toch best een degelijke film. De film is ontzettend sterk wanneer het aankomt op de special effects: de races zien er verbluffend uit en ook het samensmelten van de game-beelden met de echte races verloopt fijn. Natuurlijk is de crash wel een moment dat me bijblijft. Zeer overtuigend in beeld gebracht en daardoor impactvol. Enigszins jammer om te lezen dat de werkelijke feiten qua volgorde van verloop een beetje lijken te zijn gewijzigd, maar goed: nu wordt wel een formule gevolgd die logisch is voor het verloop van een film.

Wat dat laatste betreft is Gran Turismo ook niet bepaald onderscheidend. Men krijgt toch een vrij standaard verhaal voorgeschoteld van de underdog met potentie, die hard aan de weg moet timmeren, een flinke tegenslag te verwerken krijgt op weg naar de top en uiteindelijk alsnog een glorieuze overwinning boekt en de grote held is. Niks nieuws onder de zon dus, maar het mag gezegd worden dat het wel leuk en onderhoudend wordt uitgevoerd. De film verveelt eigenlijk geen minuut en is voorzien van een sterke cast, waarbij met name David Harbour weer opnieuw in positieve zin opvalt. Stranger Things, Violent Night, Mad House (een toneelstuk), deze film... Als we het nog eens hebben over iemand die hard aan de weg aan het timmeren is. Archie Madekwe is misschien niet heel imposant, maar wel goed geschikt voor deze rol. Ook de kleinere rollen, waaronder de ouders van Jann, worden geloofwaardig neergezet.

Zeker geen baanbrekende film, maar ik vond Gran Turismo wel een erg vermakelijke rit. Je leeft mee met de personages, er zit zo nu en dan leuke humor in en de film weet van tijd tot tijd ook best even binnen te komen. Daarmee doet de film eigenlijk meer dan wat ik er op het eerste gezicht van zou verwachten.

3,5*

Grand Champion is een aardige familiefilm. Ja, de film is Low Budget en daardoor niet altijd even spectaculair maar dan kan een film imo nog steeds vermakelijk zijn. En dat was deze ook. Niet alle scenes overigens. De familiemomenten worden, vooral in het begin van de film, een beetje knullig in beeld gebracht. De lach van een van de kinderen was ook hoorbaar 'nep' om het zo maar te noemen. Voor de rollen van Bruce Willis en vooral Julia Roberts hoef je het niet te doen want die zijn heel klein, maar wel aardig om te zien in zo'n kleine productie. Het is over het geheel geen speciale film, maar dat had ik ook wel verwacht. Maar sympathiek acteerwerk, een leuke koe en een redelijk gezellig sfeertje zorgen nog best voor een vermakelijk filmpje. 2,5*

Ik vond het opzicht een leuke film. De film barst van de ''Adam Sandler - vrienden''. Sandler zelf kan ik altijd wel waarderen en de rest van het ''clubje'' ook wel maar sommige vind ik soms niet erg goed uit de hoek komen. Heel veel acteurs uit o.a. ''Click'', ''The Waterboy'' en ''Little Nicky'' waren dat dus. Rob Schneider, Allen Covert, Peter Dante zaten opzicht wel goed in hun rol. Maar.. Joel Moore's rol was echt hét minpunt van de film, met zijn robot-geluiden was hij erg irritant en ik heb dan ook bijna nooit om hem kunnen lachen. Gelukkig werd de film nog wel leuker toen Covert naar zijn oma verhuisde.. En heb ik me over het algemeen toch prima vermaakt.

3,5*

Veel goeds hoorde ik over Gravity. Daardoor raakte ik wel benieuwd naar wat dit voor iets was. Met Sandra Bullock en George Clooney als gewaardeerde hoofdrolspelers, en Alfonso Cuarón (Harry Potter and the Prisoner of Azkaban) als regisseur was mijn interesse meteen gewekt. Ik heb de film gekeken zonder trailer, dus ik was erg benieuwd.

Mijn conclusie is dat Gravity inderdaad een goede film is. Wat vooral in het begin opvalt is de prachtig weergegeven ruimte. Gebruik van green screen o.i.d. viel totaal niet op. Ik dacht er eerlijk gezegd ook niet aan. Het leek gewoon alsof je zelf daar in de ruimte rond zweefde. Het 3D effect kwam bij deze film ook zeer goed tot zijn recht. De rustige opbouw verandert natuurlijk in één grote nachtmerrie, die het kijken meer dan waard is. Vooral scenes waar je als het ware door de ogen van Ryan kijkt, zijn erg indrukwekkend. Sowieso zaten er een aantal erg mooie shots in. Visueel gezien is het dan ook absoluut een pareltje.

Het verhaal is heel simpel: twee mensen moeten zien te overleven in de ruimte, maar de uitwerking is erg goed gedaan. In het anderhalf uur is geen enkel moment van verveling voorgekomen en spanning tot letterlijk de laatste minuut (uiteraard door het bijna verdrinken, maar ook mede doordat ik dacht dat ze op een onbewoond eiland was aangekomen). Als je ziet wat voor een tegenslagen Ryan te voorduren krijgt, begin je met het personage mee te leven en vurig te hopen op een goede afloop. Haar doorzettingsvermogen is een eigenschap die het publiek zal aanspreken. Wat dat betreft slaagt Bullock er wederom in een erg leuk personage neer te zetten. Verder vond ik het ook bijzonder dat de film interessant blijft, ondanks dat het geheel zich op een vrij eentonige 'setting' afspeelt. Het ziet er uiteraard allemaal wel verschillend uit, maar ook weer niet in zulke mate dat het gaat opvallen. Het enige puntje dat me een beetje tegenzat, was dat het soms wel heel onwaarschijnlijk aanvoelt: Ryan beleeft tal van tegenslagen, gaat tal van keren bijna dood (zelfs op aarde nog), maar haalt het uiteindelijk wel. Geen mens die haar dat na kan doen. Aan de andere kant zou een triest einde gewoon niet kunnen. Zo als het gebeurd is, zo moet het zijn.

Afijn, dit is gewoon een erg interessant project geworden. Levert een aantal erg mooie plaatjes op en de uitwerking van het eenvoudige plot is erg slim aangepakt. Bij vlagen giert de adrenaline door je lijf, terwijl de film ook mooie, ingetogen momenten kent. Een echte bioscoopfilm, die het kijken meer dan waard is.

4*

Aardige, maar wel erg standaard film. De film kent niet echt een hoogtepunt, maar hij verveelt ook niet. Het acteerwerk, moet ik zeggen, viel me mee (ook Colin Hanks). John Malkovich is goed in vorm evenals Emily Blunt. Uit de rollen van Tom Hanks(!) en Steve Zahn kon wat mij betreft meer gehaald vormen. Ik was wel altijd benieuwd of de trucendoos van Malkovich steeds zou blijven werken of niet. Ze waren iig leuk om te zien. Het kwam best low-budget over, maar het heeft wel gezorgd voor een vermakelijk filmavondje.

3*

Onderhoudende film over een debatgroep die tegen de gevestigde orde moet opboksen en te maken krijgt met enkele (hevige) vormen van racisme. Vrij typische dramafilm, die traag op gang komt en bij vlagen wat te lang duurt, maar over de gehele linie eigenlijk weinig fout doet. Enkele schrijnende scènes zorgen ervoor dat je opveert, maar het is met name de sterke cast die de film de moeite waard maakt. Denzel Washington en Forest Whitaker zijn 'safe bets' en ze doen het goed, maar ik refereer eigenlijk met name naar het trio Nate Parker, Denzel Whitaker en Jurnee Smollet. Ze vormen een leuk drietal om te volgen en de onderlinge chemie is er wat mij betreft ook. Qua tempo vond ik het niet overal evenwichtig, maar de film biedt wel waar ik op dat moment naar zocht.

3*

In totaal 3 avonden over gedaan om hem af te kijken. Dus het was zeker een lange zit. Maar wel een leuke. The Great Escape is in mijn ogen een interessante film. Ik begrijp ook wel dat er mensen zijn die dit niet boeiend en saai vonden. Ik vind het onderwerp van WOII sowieso altijd al boeiend en een film zo nu en dan erover sla ik dan ook niet af. Mijn vader zag hem dus destijds in de jaren '60 in een zaaltje in het dorp waar hij nog met een echte oude projector werd gedraaid. Het was schijnbaar destijds een erg spannende filmervaring (dit was ook de reden waarom hij nu op DVD werd aangeschaft). En anno 2011 is hij dat nog steeds. Ik bleef me toch afvragen hoe het allemaal ging lopen. Zeker omdat ik nooit eerder gehoord had over deze ontsnapping die schijnbaar ook nog echt gebeurd is. De film is misschien aan een iets te lange kant, en in het midden ongeveer begon het wat saaier te worden. Echter als de echte ontsnapping dan aan bod komt, pakt de film zich gelijk weer op. Erg spannend in beeld gebracht en ik was benieuwd of en hoe de ontsnapten zouden worden opgepakt (die twee wat met de trein reisden zag ik wel aankomen, maar de rest niet helemaal). En dan nog een prachtige stunt van Steve McQueen op die motor. Dat zag er gaaf uit! Zeker voor zijn tijd. Kwam dan wel weer een beetje 'lullig' ten einde maar goed. Desondanks vond ik dat echt een pracht moment. Al met al vind ik de film voor zijn tijd zeker goed gemaakt, en dan ook nog zonder alle effecten waar ze tegenwoordig mee aankomen. De film is oud, maar heeft ook zo zijn charme en geeft de sfeer uit de Tweede Wereldoorlog en in het kamp goed weer. Het acteerwerk is ook erg sterk. Ik moest wel lachen hoe telkens in beeld werd gebracht hoe McQueen in die bunker 20 dagen 'straf' heeft en dan een honkbal tegen de muur aan gaat gooien Ik vond het einde ook leuk bedacht en een grappig muziekje op de achtergrond. Prima oorlogsfilm dus, die nogmaals wat korter had gemogen maar daardoor toch niet echt vervelend wordt.

4*

Dit is mijn eerste film van Baz Luhrmann. Ironisch genoeg ben ik de drie films die hij voor The Great Gatsby maakte heel vaak tegengekomen, maar heb ik nooit de moeite genomen om een van die films te bekijken. Het feit dat ik deze zag berust puur op de goede reacties die ik hier en daar gehoord had. Verder had ik geen idee wat ik me hierbij moest voorstellen.

The Great Gatsby maakt een matige start. Ik ben helemaal niet bekend met het boek, dus ik wist niet waar de film heen wilde. Het is een beetje kijken naar, visueel prachtig weergegeven, maar wel erg vreemde feestjes en een of ander vaag personage. Pas zodra er een vriendschap tussen Jay en Nick ontstaat en er langzaam duidelijk wordt waar ik naar zat te kijken, kon ik de film met volle aandacht volgen. Vanaf dat moment gaat het dan ook goed en wordt het geheel zowaar interessant. Gatsby is een heel onvoorspelbaar personage, waardoor uiteindelijk het hele verhaal voor mij onvoorspelbaar werd; maar dit zorgde er wel voor dat ik braaf bleef kijken.

Dat Leonardo DiCaprio talent heeft is inmiddels wel bewezen. Dit is niet direct de beste rol van hem die ik gezien heb, maar hij doet het prima. Tobey Maguire doet het aardig, maar was soms wel wat stijfjes. Al moet ik zeggen dat dat zijn personage opzich niet slecht deed. De overige cast doet het ook naar behoren, maar de focus ligt nu eenmaal op DiCaprio, waardoor de rest toch een beetje in het niet valt. Wat opvalt zijn de uitstekende beelden. Soms wel een beetje kitsch, maar er zitten genoeg plaatjes in om te onthouden. Zaken als montage en afwerking zijn dan ook dik verzorgd. Het verhaal is, eenmaal op gang gekomen, tamelijk interessant alsook de plotwendingen. Het moment waarop Gatsby flipt en daardoor afwijkt van zijn tot dan toe zo koele personage, was erg goed. Ook het gedeelte met het auto-ongeluk en de afloop kwam enigszins als een verrassing.

Ondanks de trage start wist The Great Gatsby zich te ontpoppen tot een goede film. Ik weet niet of Baz Luhrmann een bepaalde stijl heeft die ook in zijn eerdere films terug te zien is. In dat geval zal ik ook die films ooit eens een kans geven, daar ik ze vroeger altijd negeerde. Deze vond ik in ieder geval goed in elkaar steken en heeft me uiteindelijk toch wel weten te overtuigen.

3,5*

Yes, Green Book maakt de hooggespannen verwachtingen waar! Ondank dat ik Dumb & Dumber op geheel eigen wijze een meesterwerk vind en ook andere films van Peter (en broer Bobby) Farrelly, zoals There's Something about Mary en Kingpin, zeer kan waarderen, vroeg ik mij toch af of hij in staat zou zijn een meer ingetogen film te kunnen maken. Ik was op de hoogte van de overweldigende ontvangst van de film, maar kon het me evengoed nauwelijks voorstellen.

Volledig onterecht, want Green Book is gewoon een fijne film. Er klinkt wat kritiek door op de raciale verdeeldheid binnen de Verenigde Staten ten tijde van de jaren 60, maar in de eerste plaats is dit vooral een feelgood film over de opbloeiende vriendschap tussen twee mannen die onmogelijk nog meer van elkaar kunnen verschillen. De film doet bij vlagen denken aan andere buddy movies, zoals Planes, Trains & Automobiles (al helemaal tijdens de eindscène) en Intouchables, maar heeft wat mij betreft toch genoeg een eigen smoel om niet als een duplicaat te voelen. De film draait om de personages van Viggo Mortensen en Mahershala Ali en beide heren doen het fantastisch. De chemie tussen beiden werkt feilloos en is zeer aangenaam om te volgen. De ontwikkeling die ze allebei doormaken ligt tamelijk voor de hand, maar dat is toch zo het punt van de film lijkt me. Het wordt subtiel gebracht en ik geloofde het.

De film barst van de memorabele scènes, of ze nou humoristisch of aangrijpend bedoeld zijn. Te denken valt aan Tony die het voor Shirley opneemt in de bar en in de sauna, Shirley die Tony confronteert met het stelen en later met de opmerking dat hij niet zwart genoeg zou zijn (tevens de grote 'uitbarsting'), Shirley die geweigerd wordt in het restaurant en vervolgens zijn moment neemt in de bar, de hartverwarmende scène op het einde die ervoor zorgt dat dit niet misstaat als kerstfilm... Het zijn er te veel om op te noemen. De film heeft in ieder geval genoeg in huis om de interesse niet te laten wegzakken. De film heeft gedurende het volledige speelduur mijn aandacht weten vast te houden. Overigens valt ook de soberheid en kalmte op waarmee de film op geschoten is. Het zorgt er eens temeer voor dat dit, op het buddy/roadmovie gedeelte na, nauwelijks te herkennen valt als een Farrelly-film.

Een film met het hart op de juiste plek. Zo eentje waar je rustig voor kan gaan zitten en waarbij je, indien je je betrokken voelt met de personages, een hoop verschillende emoties zal ervaren. Tevens kon ik mij niet aan het idee onttrekken dat deze film het ook goed gedaan zou hebben als toneelstuk, maar dat kan persoonlijk zijn. Hoe het ook zij, ik vond Green Book een zeer aangename zit. Zondermeer één van de beste films die ik deze zomer gezien.

4*

Afgelopen week eens gezien. Van sommige gehoord dat het een leuke film zou zijn. Opzicht is dit inderdaad een vermakelijke 'verstand-op-nul-film'. Seth Rogen en Jay Chou zitten beiden best aardig in hun rol. Met de rol van Cameron Diaz werd verder niet veel gedaan. Wat de humor betreft; er zijn een aantal momenten geweest dat ik hardop heb moeten lachen. Maar het hadden er meer kunnen zijn. Wat dat betreft concentreert de film zich toch wel wat meer op de actie, die leuk is maar wel vaak ontzettend overdreven dus dat zul je met een korreltje zout moeten nemen (al geldt dat eigenlijk voor de hele film). Naast vele leuke momenten bevat The Green Hornet ook een aantal onbenullige scenes (zoals het gevecht tussen Britt en Kato) en de nogal voorspelbare climax. De film slaagt erin niet te vervelen, maar is geen 'hoogvlieger' wat mij betreft.

2,5*

Do you leave a light on after bedtime? Because I get a little scared in the dark sometimes. If it's a strange place.

Toen ik gisteren begon te kijken naar The Green Mile en ik zag dat de film 189 minuten duurde, vroeg ik me af of de film mijn aandacht er wel bij zou houden gedurende het hele speelduur. Maar daar maakte ik me al snel geen zorgen over. Geen enkele keer ben ik afgedwaald, de film wist mij 3 uur rechtstreeks aan de buis te houden. Het verhaal is erg sterk en boeiend. Het acteerwerk vind ik ook geweldig. Een triomf voor Tom Hanks en Michael Clarke Duncan. Ook de rest van de cast was erg op dreef. De soundtrack van Thomas Newman was ook prachtig, en paste perfect bij de juiste momenten van de film. De film zelf wist me aan het lachen te brengen maar ook te raken. De scenes waarin John Coffey mensen (en Mr. Jingles) geneest zijn geweldig in beeld gebracht. Het is erg zielig dat John toch op de stoel beland: Please boss, don't put that thing over my face, don't put me in the dark. I's afraid of the dark. en de emotie van Paul en de andere cipiers is in die scene erg goed van hun gezicht af te lezen.

Frank Darabont die mij eerder al deed verwonderen met The Shawshank Redemption en The Majestic heeft ook van The Green Mile voor mij een waar kunstwerk gemaakt. Een lange tijd geleden dat ik zo'n sterk, verbluffend en rakend filmwerk heb gezien. Hij is een hoge plaats in mijn top 10 zeker waard. Deze film zal nog lang in mijn gedachten nadwalen..

5*

Gremlins wilde ik al een lange tijd zien, en daar waar ik hem met kerstmis niet kon vinden, vindt ik hem wel midden in de zomer voor $5,- bij Bartje Smit. Gelukkig keek ik hem 's avonds waardoor de sfeer toch nog wel met de film samen klopte.

Toen Gizmo zijn entree in de film kreeg, dacht ik 2 dingen: volgens mij is hier de Ferbie op na gemaakt en ik vond het erg onwaarschijnlijk dat dit beestje ging veranderen in het groene monster op de voorkant van mijn hoesje. Gelukkig liep dat toch allemaal wat anders (de groene monsters waren 'kinderen' van Gizmo en daar weer 'kinderen' van). De groene beesten vond ik overigens niet al te geweldig gemaakt, althans het zag er een beetje nep uit, maar op de een of andere mannier sprak het toch wel aan, en brachten ze een soort spanning met zich mee als ze in beeld (zouden) komen. Spannend was de film zowieso, er hangt een bepaalde sfeer in de film. Maar echt eng is de film ook weer niet, misschien kun je het beter niet aan iemand van 6 jaar laten zien, maar over het algemeen zit er niet echt iets in wat ik eng zou vinden (volgens mij heb ik een stuk van de film een aantal jaren geleden ook al voorbij zien komen en vond ik het toen ook niet eng, dus..). Het acteerwerk was wel redelijk, niet denderend goed maar verder ook wel oké.

Al met al heb ik me vermaakt met 'Gremlins'. Hier en daar wat minpuntjes, maar ach.. Ik heb me er niet aan kunnen storen. Leuk om gezien te hebben.

3,5*

Had 'm wel al eens eerder gezien. Gisteravond ook weer en ik vind het best een aardige Nederlandse film. De film had wel wat dingen die ik toch minder vond. Het geluid was niet erg goed, en ik moest me vaak moeite doen om te verstaan wat er gezegd werd. Daarnaast ook dat sommige dingen erg voorspelbaar waren. En de film is natuurlijk erg verouderd, en komt daardoor vaker een beetje houterig over. Desondanks bevat de film wel aardig acteerwek van Rutger Hauer en Rijk de Gooyer, maar de film wordt dan wel gedragen door deze twee want sommige andere acteurs vond ik slecht overkomen. Gelukkig verveelt de film niet echt, en ben je toch benieuwd naar de ontknoping. Al had het einde wat mij betreft nog iets beter gemogen. Gewoon een simpele, maar wel vermakelijke film. Een krappe:

3*

Groundhog Day.. Een erg leuke film als je het mij vraagt . Bill Murray zit goed in zijn rol als weerman die elke dag weer hetzelfde doormaakt. Het duurt even voor de humor echt op gang komt, maar hij was er zeker. Vaak gelachen dus, en ook het happy end stoorde zeker niet in een film als deze. Prima voor een avondje vermaak.

3,5*

Vanmiddag naar deze film geweest. Aan het begin van de film waren er wat probleempjes met het beeld (de helft van het beeld was nog maar te zien!), gelukkig werd na aanvraag het hersteld en had ik alleen maar een paar filmtrailers gemist (beter dat, dan de film zelf).

Het acteerwerk in deze film is goed, natuurlijk met de hele vriendengroep van Sandler en hemzelf. De humor vond ik ook goed, en de film was niet echt voorspelbaar. Steve Buscemi is ook een van de hoogtepunten. Het verhaal is natuurlijk niet heel erg goed bedacht, maar toch opzicht wel leuk.

Geen echte hoogvlieger, maar wel een heel leuke comedy waar ik op sommige momenten toch wel flink mee gelachen heb.

3,5*

Wat was dit nou weer?

Adam Sandler.. De man heeft in de jaren '90 naar mijn mening erg leuke films gemaakt. Billy Madison, Happy Gilmore, The Wedding Singer, The Waterboy, Big Daddy.. Allemaal erg simpele komedies, maar het sloeg heel gemakkelijk bij me aan. Met name doordat de films erg gemoedelijk waren, was het makkelijk te verteren. Sandler heeft zich inmiddels met de films Punch-Drunk Love en Reign over Me van zijn kunnen bewezen. Na 2008 werd het niveau van zijn films langzaam minder, doordat de gemoedelijke sfeer plaatsmaakte voor geforceerde poep- en pieshumor. Toch zal ik hem, alleen al vanwege de vele uren entertainment die ik aan hem te danken heb, altijd blijven volgen.

Ik heb me met het gros van de films na 2008 nog wel weten te vermaken, maar ik merk dat ik die films veel minder vaak kan kijken en dat de humor niet lang niet zo effectief is. That's My Boy vond ik bijvoorbeeld erg tegenvallen. Mijn verwachtingen bij Grown Ups 2 waren nog enigszins positief, want de eerste film was één van de betere films van Sandler van de laatste tijd. Het idee dat Sandler met zijn complete Happy Madison vriendenclubje op vakantie ging was gewoon een leuk gegeven. Leuk dat ze besloten nog zo'n film te maken..

Not! Ik vraag me af waarom deze film 'Gown Ups 2' heet, want het heeft geen fluit te maken met de eerste Grown Ups film. Waarschijnlijk zodat men niet de moeite hoefde te nemen om nieuwe personages te schrijven. Het lijkt alsof we hier naar 100 minuten improvisatie zitten te kijken. Grown Ups 2 heeft namelijk geen verhaal, maar is gewoon een serie aan elkaar gekoppelde sketches. Alles voelt heel geforceerd aan en er is een zeker gebrek aan spontaniteit. De film bestaat namelijk uit alleen maar pogingen tot grappig zijn en dat is aardig vermoeiend. Een komedie werkt veel beter als er gewoon gebeurtenissen plaatsvinden met tussendoor zaken die op de lachspieren werken. Deze film voelde wat dat betreft heel vreemd aan. Als het ene personage naar het andere toeloopt, weet je al dat er weer een grap aan zit te komen. Zelfs een film als Ace Ventura, waar een Jim Carrey het grootste deel van het speelduur de kijker aan het lachen probeert te krijgen, heeft - naast een verhaal - pauzes tussen de grappen. Natuurlijk zijn die 'pauzes' niet lang in dergelijke komedies, maar het valt hier extra goed op doordat ze in Grown Ups 2 gewoon helemaal niet aanwezig zijn.

Toch is niet alles vervelend. De chemie tussen Sandler en zijn vriendengroep is er gewoon eenmaal. Adam, Kevin James, David Spade en Chris Rock zijn goed op elkaar ingespeeld. Ik vond Schneider overigens wel een gemis. Ook waren er enkele momenten waar ik wel om kon (glim)lachen. Het ritje van Spade in de band was wel grappig. Ook het hele eindfeest met alle krankzinnigheden is een van de leukere delen uit de film. Het is een vermakelijk stuk, maar ik kan nu ook weer niet zeggen dat ik er hard om heb moeten lachen. Dat pissende hert leek al vanaf het begin uit de lucht te zijn gegrepen en sloeg daardoor ook niet aan.

Het is niet van begin tot eind een catastrofe, maar ik vind het jammer om te zien wat er met die Happy Madison films gebeurt is. Het is geen complete metamorfose die ze hebben ondergaan, maar ik kan van de films die tegenwoordig uitkomen een stuk minder genieten dan die van ‘vroeger’. Het is te hopen dat Adam in The Cobbler weer wat meer van zijn kunnen kan laten zien. Van de films waarin hij in een T-shirt en korte broek loopt rond te lallen met enkele van zijn vrienden zijn er inmiddels wel genoeg.

2*

Guillermo del Toro's Pinocchio is een eigenzinnige en daardoor ook heel interessante versie van het beroemde Italiaanse sprookje. Zelf ben ik eigenlijk vooral bekend met de animatiefilm van Disney, die ik als kind vrij vaak gezien heb. Hoewel ik me meen te herinneren dat die versie ook wel voor Disney-standaarden best al wat donkerder was, doet deze versie van Del Toro er toch echt nog wel een schepje bovenop. Dat de film opent met de tragische dood van een kind is eigenlijk al tekenend.

De film is prachtig vormgegeven. De stop-motion techniek moet je liggen, maar het ziet er allemaal gewoon verbluffend uit en je wordt moeiteloos meegenomen in de gecreëerde wereld. Goede stemmencast ook, waarbij met name Ewan McGregor er in positieve zin uitspringt, maar ook David Bradley, Christoph Waltz en Tilda Swinton doen het uitstekend. Persoonlijk had ik iets minder met het betrekken van de oorlog in het verhaal. Het wordt niet per se slecht uitgevoerd en het is natuurlijk iets waarmee deze versie zich onderscheidt, maar op de een of andere manier vind ik dat zware stuk realiteit en dit fantasieverhaal geen hele soepele mix. Wat echter het grootste nadeel van de hele film is, is het feit dat het titelpersonage lange tijd behoorlijk op mijn zenuwen werkte. Pas halverwege was ik een beetje aan hem gewend, maar tijdens de eerste helft vond ik hem bij vlagen behoorlijk vermoeiend en ik verbaas me er dan ook niet over dat het ervoor gezorgd heeft dat sommigen deze film vroegtijdig uitzetten.

Bij lange na niet het meesterwerk waar ik stiekem een beetje op hoopte, maar desondanks toch echt wel fijn om dit gezien te hebben. Ik heb genoten van de vormgeving en het oog voor detail. Zoals gezegd: je stapt tijdens het kijken wel echt even een andere wereld binnen. Laat dat nou wat mij betreft net de belangrijkste eis zijn voor een fantasyfilm als deze.

3,5*