Opinions

OK, ondanks dat het op lijstjes van Giallo staat is dit niet wat ik verwachtte! Eigenlijk dit onder Giallo plaatsen is ook niet helemaal juist. Enfin...Oorspronkelijk heette deze film Vampiro 2000 en combineert sciencefiction, gotische horror en giallo. De titel verwijst overigens naar een citaat dat al vroeg in de film, als het hippie meisje een veld vol klaprozen ziet, werd uitgesproken.

Je ziet iemand een prostituee, een zigeunermeisje, beschonken zwerver en een hippie stelletje oppikken. Daarna komt Unesco-agent in beeld deze heeft, ontdekt dat er bloed zit in flessen wijn die zijn geproduceerd door een bekende Italiaanse wijnmakerij. Ja als dat niet een gevalletje van die verfoeide aristocraten is die de bevolking uit zuigt door bloed te smokkelen?

Er wordt dus wel een mysterie opgezet, maar het is natuurlijk vanaf het begin al duidelijk dat er iets aan de hand is. Ondanks verdwijningen is er tot ongeveer de laatste 15 minuten geen enkele moord op het scherm te zien. Daarvoor in de plaats krijg je een extra dosis vreemdheid.

Er is een bloedzuigende robotachtige machine en andere bizarre apparaten in huis. De eigenaar draagt enorme flamboyante strikken, en dat het zigeunermeisje naakt gekneveld in de slaapkamer lag is helemaal niet vreemd...tja epileptische...? Oh en dan is er nog een spiegelzaal die toegankelijk was via een vagina-deur en waar een dansje veranderd in een orgie die maar doorgaat... en door... en door...

Het is een beetje anders, soms ook op oninteressante manier en om te zeggen dat dit een bijzonder goede film is....Maar voor een film die heel duidelijk informatie voor de kijker achterhoudt, waardoor er geen bloed vloeit blijkt het over het algemeen toch boeiend genoeg!

Trachtenbergs "Predator"-films zijn bevredigend omdat hij liefde toont voor de brute enigszins domme buitenaardse trofeeënjagers. Met alle respect voor de Yautja hóór...maar als je het intergalactisch reizen heb ontdekt maar voor eigenwaarde nog agressie en moord... ? Enfin zie ze toch maar graag doen en deze film is een welkome afwisseling op de gebruikelijke formule. Geen groepje slachtoffers met een held, maar vanuit het perspectief van de Predator compleet met zijn buitenaardse taal....bonuspunten daarvoor...echter zodra androïde Elle Fanning verschijnt, als een kakelende kip zonder... benen! OEF, en dan voegt men ook nog een vertederend dierenvriendje toe die voor de komische noot moet zorgen. Deze film heeft het grootste budget van alle Predator-films en dat is duidelijk te merken. Het Disney-achtige script en de PG-13-rating. Gelukkig zitten er wel nog steeds enkele coole actie-dingen in en genoeg ruimte voor behoorlijk geweld, (mogelijk waser sprake van een compromis?) zodat ik er in ieder geval een beetje overheen kon komen.

Prima animatiestijl, sterk verhaal, en het beste van alles geweldige bloederigheid en moorden en gewoon heel veel fucking coole dingen die in live-action simpelweg niet mogelijk zijn. Een Predator-film, Nee niet echt, maar als actiefilm met een paar monsterlijke aliens wel gruwelijk genieten geblazen!

De The Asylum-studio staat bekend om het razendsnel produceren van hun mockbusters. Voor deze nep-versie van "Predator: Badlands" hadden ze zes opnamedagen nodig en twee weken voor het VFX-team en de eindmontage. Het kwam dus uit vóór dat de film in kwestie überhaupt draaide in de bioscoop. De enige knappe prestatie, in een verder weinig bijzondere film. Afgezien van zijn naam hebben de films verder ook niet heel veel gemeen. Een alien crasht, doodt gasten met wapens, en de lokale bevolking denkt dat het hen helpt in de strijd tegen de krijgsheren die hen mishandelen. Er gebeurden dus dingen die niets voorstelden, waardoor die gebeurtenissen relatief zinloos waren, maar voor een lowbudget Asylum-film was het net vermakelijk genoeg. Helaas is het ook een film die zich slechts de minimale sci-fi-actie kan veroorloven, dus als het al potentieel had wordt dit tenietgedaan door alleen maar gepraat en vrijwel geen actie. Sowieso een halve punt minder voor het gebruik van AI!

Ach, men komt met deze film de tijd wel door, zó slecht is hij niet. Acht vreemdelingen vallen letterlijk uit de lucht in het midden van een jungle. De besten op het gebied van moorden maar wat ze nog niet weten is dat ze nu zelf de prooi zijn van buitenaardse jagers. Wat volgt is het gekende spelletje van de tien kleine negers en wordt er dus bijna geheel teruggekeerd naar de essentie van de eerste film. In de uitwerking van de personages is er verder ook niet zo heel gek veel veranderd. Het zijn dezelfde tweedimensionale, inhoudsloze macho’s. Goede speciale effecten, een vlot tempo wat nieuwe toevoegingen, zoals de 'jachthonden', en andere wezens waar ook op gejaagd wordt en enkele verrassingen voor de fans van het origineel maken van dit toch een degelijke en vermakelijke film. Toch is helaas niet alles even goed. Want in de finale dreigt de film te ontsporen door rommeligheid en onnodige déjà-vu. Een best te pruimen actiefilmpje.

Oei, deze film laat me niet los! Vraag me nog steeds af, klopt het allemaal? Zoals ook in de film aangehaald wordt is het onontkoombaar verbonden met Ouroboros (betekent staart-eter). Oftewel het eeuwige terugkeren en de eenheid van alles. Erg goed spel van beide hoofdrol spelers. Waarbij Sarah Snook aan het begin bijna onherkenbaar is. Tijdens haar verhaal wordt ze dan het mooie buitenbeentje. Ze is toch wel een fijne en goede actrice, die op aan het vallen is.

Zevendelige serie films geproduceerd door het Amerikaanse ministerie van Oorlog van 1942 tot 1945. Oorspronkelijk bedoeld voor de Amerikaanse soldaten om hen te helpen begrijpen waarom de Verenigde Staten bij de oorlog betrokken waren, maar ze waren zo effectief dat president Franklin Roosevelt opdracht gaf tot verspreiding voor het publiek. Uiteraard propaganda met als doel om de soldaten de rechtvaardigheid van de zaak, te laten zien. Echter doordat het ook voorlichtingsfilms zijn, erg interessant...Het wordt door Walter Huston vertelt via een combinatie van archiefbeeld, grafische kaart (geanimeerd door Walt Disney))en ander materiaal. Aan elk einde zijn de woorden. "Victory of the democracies can only be complete with the utter defeat of the war machines of Germany and Japan" legergeneraal George C. Marshall te zien.

De eerste uit de serie "Why We Figh" onderzoekt het verschil tussen democratische en fascistische staten. Het verdeeld het in twee werelden; de '‘vrije wereld’,' en '‘slavenwereld’' Mussolini, Hitler en Hirohito worden geportretteerd als antichristelijke gangsters. De film gebruik zelfs beelden uit Nazi's eigen Propagandafilm "Triumph des Willens" Het behandelt de Japanse invasie van Mantsjoerije en de Italiaanse invasie van Ethiopië en stelt dat dit het begon van oorlog was

Leuke oude film van voordat ik geboren was. . Acteurs zijn prima op dreef. Helaas heeft de film niet de tand des tijds helemaal overleeft. Aangezien er nogal veelvuldig (en duidelijk) de mist-machine wordt gebruikt. Ook de vrouw die erg onderdanig is maar ondertussen een "bitch moet zijn. Vond ik niet meer van deze tijd. Maaar als je de film naar 1962 verplaatst is het zeker geen slechte film.

Twijfelgeval. Visueel zelfs meer dan netjes en filmen vanuit spookperspectief was misschien leuk, maar ik wou dat Soderbergh zich meer op horror-elementen had gericht. Door deze horror-lite-aanpak levert het helaas dus niet een hele goede spookhuisfilm op, of anders gezegd de spookhuisfilm waar ik op gehoopt had. In plaats daarvan ging dit veel meer richting Paranormal Activity, (waar ook niet veel bovennatuurlijks gebeurd) en lig de toon sowieso meer op familiedrama dan op horror. Soderbergh experimenteer wel vaker in zijn films, waardeer dat aan hem als filmmaker Dit is ook zekere een goed gemaakte film, maar vond dit gewoon niet zo interessant en waarschijnlijk is het dan ook niet zo mijn ding.

Best goede bewerking van de roman van Herny James "Turn of the Screw" Dit is natuurlijk al meerdere keren verfilmd. Het verhaal is dus bekend en gaat over een onervaren gouvernante (Sadie Frost) die wordt aangesteld door de oom (Harvey Keitel) voor zijn nichtje Flora en neefje Miles nadat hij verantwoordelijk is geworden na de dood van hun ouders. Zodra ze op het landhuis begint, ziet ze regelmatig een man en een vrouw die de andere, op de kinderen na, niet lijken te zien. Wat is waarheid en wat is fantasie?

Uiteraard is dit een eigen interpretatie en zijn er ook wat veranderingen aangebracht. Zo is het landgoed nu op een privé-eiland in de Middellandse Zee. De vorige bediende Quint werd hier omgedoopt tot Fosc en juffrouw Jessel heeft zich hier verhangen en niet verdronken. Lauren Bacall is mevrouw Grose, hier omgedoopt tot hoofd-huishoudster Mado Remei. Maar de belangrijkste verandering is de enigszins provocerende erotische ondertoon. De film wekt de indruk dat ze misschien verliefd is op de jongen.

En de gouvernante had zelf ook een verleden. Wanneer ze zich op een gegeven haar weelderige Victoriaanse jurk, haar crinoline en haar onderkleding uittrektis dit om de aandacht te vestigen op de littekens op haar lichaam. De cast is vooral leuk met de roodharige Sadie Frost (Lucy in de Dracula van Coppola) als gouvernante, Lauren Bacall als hoofd van het landgoed, Harvey Keitel als de grotendeels afwezige heer des huizes, en tja...Jude Law in een kleine rol maar die ik heb gemist.

Alleen het jaar 1999 gaf al twee bewerkingen een TV-film van Ben Bolt met Colin Firth en Jodhi May en deze eerste en tevens enige speelfilm van regisseur Antoni Aloy maar ondanks dat er dus door de jaren heen al meerdere verfilmingen zijn geweest, was dit ook weer een fijn gotisch kostuumdrama met de vraag is err iets bovennatuurlijks!

Leuke film maar niets nieuws onder de zon! Ergens in de film wordt er gevraagd wat je zal doen als het erop aankomt. Doden of gedood worden? En dat is dus beetje het thema van deze film! De kills kwamen snel en waren niet echt Interessant. De kills waren ook erg stupide. De eerste begon spannend met een besluiping. Maar als de killer dan gevloerd is. Pak je het geweer en zeg je: "Ik ga je vermoorden want je heb mijn hond vermoord" En vervolgens draai je je rug naar hem toe????? En bij de tweede kruip je met een killer vlak achter je in een Dixi??? Enfin.....
Het is allemaal wel eens beter gedaan. Zoals mensen hieronder ook al aangaven! Zelf heb ik alleen de veel spannender film"el rey de la montana"gezien. Maar Eden Lake ga ik zeker ook eens kijken!

Prima film! Nu moet je wel heel erg je best doen wil je een rampenfilm over diepzeeduiken niet spannend weet te maken! Bij de kust van Somalië repareert een duikersteam van vier mannen, oliepijpleidingen op de zeebodem, voor een riskante spoedklus daalt men af in een duikersklok, terwijl er ook een storm opkomst is. Het is natuurlijk niet moeilijk te raden dat het misgaat! De personages bezitten elk zo hun eigen problemen en deze zorgen ervoor dat de toch al hachelijke situatie nog meer escaleert. Daarnaast gebeuren de veel voorkomende dingen zoals communicatie problemen, zelfopoffering en zuurstofgebrek Ja die zijn voorspelbaar maar deze eenvoudige dingen dragen ook bij aan de spanning. Tuurlijk klopt er veel niet, zijn er vele onwaarschijnlijkheden en ook domweg fouten in de details. Maar het snelle tempo, wat persoonlijk drama (die zeemeermin scene) en gruwelen maakt van dit bescheiden uitgangspunt toch een boeiende reis.

Het idee om het rooskleurige wat rond een zwangere vrouw hangt van een andere/ duistere kant te benaderen was zo gek nog niet. Echter de uitwerking is maar weinig interessant. Het idee voelt meer alsof te zijn uitgetrokken tot speelfilm-lengte. Het duurt maar voort en waarbij we teveel dezelfde moord-herhalingen zien. Daarnaast zijn die moorden ook niet heel spannend of innovatief. Wat dus rest is humor maar die lig er dikwijls te dik bovenop en slaat op sommige momenten zelfs dood, door het verplichte leuk doen. Hierdoor komt de film niet verder dan wat oppervlakkige leuke ideetjes. Prevenge maakt de verwachtingen niet waar en dat is jammer want het is wel duidelijk te zien dat regisseuse Alice Lowe wel over talent beschikt.

Best een leuk Britshorror/exploitatiefilmpje was dit, zeker als je, je bedenkt dat dit geschoten is in slechts 10 dagen, met bijna geen budget en dat het script werd geschreven terwijl de film werd opgenomen. Sommige ideeën zijn hierdoor wel een beetje fragmentarisch of missen logica. Het idee dat een buitenaards wezen naar de aarde komt en de identiteit van een mens steelt, werd al sinds de jaren vijftig in sciencefictionfilms gedaan, maar de aanpak is hier anders. De alien heeft een motief, maar dat blijft vaag tot de sterke climax. In de film hangt de hele tijd een ongemakkelijke sfeer, de kijker zag aan her begin hoe gevaarlijk het buitenaards wezen was naar de meisjes zijn zich hier niet van bewust Het buitenaardse spul is beperkt tot drie scènes: de opening, sluiting en één in het midden om je eraan te herinneren dat de kerel een gevaarlijke alien was. (compleet met hoektanden en rode contactlenzen) Het uitbuitingskarakter zit hem vooral in de bloederige dierenmoorden (zo te zien zijn het geen echte konijntjes, kippen en een vos) Hoewel er ook een verscheidenheid aan naakt en lesbische liefdes-scènes zijn lijken deze beter in het verhaal te passen en niet alleen toegevoegd te zijn omwille van de exploitatie. Kortom een bevredigende eigenzinnige Britse horrorfilm!

Van Predator was ik niet echt fan. Het was voor mij een te typische jaren '80 film met rondschietende spierballen die vechten om een plaatsje bovenaan de voedselketen...drie raden wie er gaat winnen? Enfin die film was natuurlijk wel de eerste! Maar hoe fijn was het om te zien dat er hier gekozen was voor een jonge vrouwelijke heldin Naru (Amber Midthunder) Een lid van het indianenstam de Neme-ne (Comanche). Het concept blijft natuurlijk onveranderd; mensen gaan de strijd aan met een gevreesde buitenaardse jager. Maar waar brute kracht faalt, weet vindingrijkheid juist wél te slagen. Oké de film neemt ruim de tijd om het leven van Naru en de Neme-ne-clan te laten zien. Maar als het eenmaal uitpakt, levert de film voldoende actie en geweld! Niet echt duidelijk wat het budget van deze film was maar een minpunt zijn toch wel de visuele effecten/slordige computeranimaties. De toch al niet overdreven bloedspetters en afgehakte ledematen verliezen zodoende iets van hun impact. Verrassend genoeg heb ik prima genoten van de film!

Op de vlucht geslagen criminelen die onverhoopt in een "TCM-horrorfilmscenario" terechtkomen. Het volgt de bekende structuur, beginnend met een mislukte overval en eindigend met een final girl (Gigi Zumbado) en gelukkig ook een heerlijk schandalig gorefest. Ondanks enkele rustige passages (vooral in het midden), profiteert de film duidelijk van de "energie" die Kitamura er aan het einde instopt! In hoofdrollen zijn er een paar semi-bekende namen van Stephen Dorff en Emile Hirsch. Objectief gezien is het verhaaltechnisch niet erg goed maar kijkend naar de staat van dienst van de Britse scenarioschrijver Christopher Jolley niet eens zo heel slecht! Neem niet weg dat de motivaties van de slechteriken en hoofdpersonages belachelijk zijn. Terwijl de 2,03 meter transgender actrice Erika Ervin als de zeis-zwaaiende Jodi ook nog even een heerlijk vrouwelijke "Leatherface" mag nadoen! Maar daar is het allemaal niet om te doen, dit was puur om plezier te beleven aan de gruwel en de gore. Het is gelikt, leuk bezat een goed tempo en over een paar dagen zal je het weer vergeten zijn.

Ik was enthousiast toen ik de aankondiging zag van deze film! Heerlijk! Maar na het zien van de film , mistte ik gewoon wat. Het was het allemaal net niet. De zombies te veel computerbeeld waardoor ze niet eng waren. De actie teveel te geknutseld, dus niet spetterend genoeg. Te braaf, te veilig. AL met al is het geen slechte film.

Soms heb je gewoon zin in lekker simpel en vermakelijk. En met deze aardige post-apocalyptische "vampier". film zit je dan ook wel goed! Er is al jarenlang een oorlog tussen vampiers die eruit zien als monsters en het menselijke ras. De wereld is langzaam veranderd in een woestenij maar het kerkelijk instituut weet uiteindelijk door speciaal opgeleide elitepriesters de vampieren onder controle te krijgen. Het werkelijke plot draait simpel om de redding van een jonge vrouw die is ontvoerd door een vampier en speelt zich allemaal af in een heerlijke western-cyberpunk-dystopie-wereld Waar het ideeën combineert die in meer of mindere mate werken. Jammer genoeg lopen de actiescènes niet helemaal soepel (mogelijk door het budget) Het einde voelt abrupt alsof er idee was voor een tweede deel. Toch is het ondanks de beperkingen en het simpele plot, vermakelijk en ja soms wil je gewoon van dit soort films zien!

Australische genrefilm waarin een aantal studenten/promovendi op zoek gaan naar prehistorische/Aboriginal grotschilderingen. De laatste expeditie liep uit op een ramp uit en natuurlijk weet je dat het hier ook misgaat! In eerste instantie is het de bekende weg van veel andere horrorfilms; jonge volwassenen gaan ergens naar toe waar ze beter niet naar toe hadden kunnen gaan.Het verhaal is misschien niet het diepste, maar de personages zijn geloofwaardig en mooi neergezet. De problemen starten als een meisje gaat skinnydippen (ja de naaktheid is in beeld) en via waar de titel naar verwijst, kom je aan het einde uit bij een Wtf-climax (niet direct eng of bloederig maar zoiets als tentakelporno?) die licht Lovecraftiaans lijkt te zijn. Het enige wat minder goed was; zijn de heavy-metal slow motion vechtscènes en sommige CGI. De laatste is wat beperkt door het budget. Maar dit was een best vermakelijke film!

Dat deze actie-film niet de allerbeste ging worden, mag geen verrassing zijn! De eerste film van de regisseur, Outcast was ook maar een redelijke hapklare brok. Echter met dit concept trok het wel mijn aandacht! Helaas klinkt het gekker dan het eigenlijk is! Nicolas Cage de man die elke rol op zich neemt om de rekeningen te kunnen betalen, is een exotische stroper die met een lading vol wilde dieren op een vrachtschip op weg is naar Amerika. Echter zijn het niet de dodelijke dieren die loskomen en verwoesting veroorzaken maar "mannen met geweren" De film zelf is niet eens zo heel slecht zeker als je van actiefilms uit de jaren '90 houdt. (bv; Under Siege, Con Air) Het is voorspelbaar van start tot het einde! Je krijgt dus 97 minuten precies wat je mag verwachten. Nicolas Cage speelt zoals altijd maar zeker niet slecht! De CGI is armoedig maar oké en volstaat doordat witte jaguar maar mondjesmaat wordt opgevoerd. Primal zou een betere film zijn geweest als men het uitgangspunt had genomen van de waanzin van wilde dieren die op een boot werden losgelaten!

Tot slot een flauw grapje; Ik denk dat ik namelijk niet eerder een Nicolas Cage -film heb gezien waarin letterlijke zoveel kooien in voor kwamen.

Dit is het debuut van Patrick Magee als schrijver/regisseur/producer dan, want hij is zeker geen vreemde; hij was namelijk hiervoor vooral bekend om zijn make-up en special effects in films als Spider-Man (2001), Beyond Re-Animator (2003) en Zombie Strippers (2008) enz. En daar blinkt dit redelijke sterke debuut dan ook het meeste in uit! Het scoort namelijk voldoende punten op special effects.

Primal Rage neemt het verhaal van de Bigfoot-legende en geef er een leuke wrede eigen draai aan. Hier dan omschreven als 'Oh-mah' en met een uiterlijk dat rechtstreeks komt uit de gelijknamige videogame uit 1994 van Atari. En deze Sasquatch is niet zomaar de eerste de beste! Nee hij draagt ​kleding en een masker van schors, maakt gebruik van wapens en gereedschappen en in de modus operandi doet hij je sterk aan 'Predator' denken (Magee heeft ook meegewerkt aan AVP: Alien vs. Predator)

In de film zien we de blonde Ashley (Casey Gagliardi) op weg naar Max die net is vrijgelaten uit de gevangenis. Op de terugweg slaat het noodlot toe en beide eindigen halfnaakt in het bos tussen een stel rednecks -jagers annex slachtvee. Er was voor actrice Casey Gagliardi, zelfs een Fay Wray-momentje als ze aan een paal gevangen wordt gehouden. Al veinst de film ook iets meer... Op datzelfde moment start de plaatselijke politieagent, een Native American die meer weet over het monster, een onderzoek naar de vermissing. Deze agent werd gespeeld door acteur Eloy Casados (Walker, Texas Ranger) Het zal zijn laatste rol worden en daarom is de film ook aan hem opgedragen.

De enige aanmerking die ik had bij deze film, was dat het gedeelte met de "Whispering Woman" de film iets te lang maakt. Echter dat neemt niet weg dat deze film een must-see is voor Die-hard horror fans want dit is een zeer goede monsterfilm! Fraai geschoten in de bossen van Noord-Californië en met genoeg praktische speciale effecten en (bijna) geen CGI.

“How would you compare this snowman with the Hollywood versions?”

Als je bij het kijken van deze film, misschien denk wat is dit voor iets ouderwets...dan kan dat kloppen! Deze film kent namelijk een lange ontstaansgeschiedenis. Daarover zo meer! Maar eerst even wie is David Allen..? Hij is een visuele effectenwizard en stop-motion-animator. Misschien nu niet meer zo voor te stellen maar voordat dat er visuele effecten (CGI) uit de computer kwamen waren mensen als Ray Harryhausen en deze David Allen verantwoordelijk voor effecten. Alhoewel stop-motion ook nooit helemaal is verdwenen! Bijvoorbeeld het unieke Mad God (2021) van Phil Tippett of het werk van Robert Morgan.

En de visuele effecten van David Allen zijn beroemd uit films als Flesh Gordon (1974), The Howling (1981, die een Oscarnominatie opleverde) The Hunger (1983), Twilight Zone: The Movie (1983), Dolls (1986) Puppet Master (1989), Subspecies (1991) Zijn eerste film, een no-budget monsterfilm genaamd Equinox (1970), kreeg genoeg cultstatus om in de Criterion Collection terecht te komen. En voor degenen die niet geïnteresseerd zijn in genrefilms kennen zijn werk van het meer familievriendelijke werk zoals Honey I Shrunk the Kids (1989), Ghostbusters II (1989), of *Batteries Not Included (1987)

Terug naar zijn begin dagen, toen hij nog werkzaam was bij een Claymation-serie. David Allen maakte een korte presentatiefilm Raiders of the Stone Ring (Short 1968) - IMDb om als showcase voor een lange stop-motionfilm te dienen. Hij ondervond echter verschillende problemen om een langere versie te produceren totdat hij ging samenwerken met mede-FX-man Randall William Cook (The Gate (1987) en The Lord of the Rings-trilogie) en die een script schreef.

Producer Charles Band van Full Moon Features (veel horrorproductie) zag hierna wel heil in de film en in 1978 ging Allen dan ook aan de slag. Helaas gooide gebrek aan voldoende budget weer roet in het eten Ook gedurende de jaren tachtig en negentig kwam er niet veel van het project, pas in 1994 kwamen ze in een financiële positie om de film te maken. Er volgde er nog meer financiële tegenslag en nog erger de 54-jarige Allen werd ziek en stierf (1999) en de onafgemaakte film werd op de plank gelegd. Om vervolgens uiteindelijk pas in 2018 door een fundraiser en oud Allen-medewerker Chris Endicott (Spider-Man: Homecoming) er weer vanaf te komen waarna eind 2022 de film werd voltooid.

Wat het verhaal betreft, is is het gewoon een pulpavontuur! De film is ook meer een herinnering aan een andere tijd, een terugkeer naar escapistische verhalenfilms in de trant van H.G. Wells, Edgar Rice Burroughs of Jules Verne (in het bijzonder Journey to the Center of the Earth) die eigenlijk niet meer worden gemaakt. Het verhaal gaat over een yeti die opduikt en wordt gedood, waarna de beroemde antropoloog Dr. Claire Collier iets vreemds ontdekt…bij deze sneeuwman is er doelbewust genetisch aan zijn hersenen geknutseld, maar door wie... of wat … is onbekend. Het wordt dus tijd om vijfkoppige wetenschappelijk team de Himalaya's in te laten trekken!

Hoe sympathiek de cast ook is (en dat zijn ze ook), niemand komt deze film binnen met de wens om de menselijke acteurs te zien. Tja en het is best gek omdat volkomen ouderwets effectwerk te zien! Nu door de technologische vooruitgang kan het alleen worden gezien als nostalgie! Maar het plot beweegt zich wel in een snel tempo (de oudjes zijn vaak maar negentig minuten) en bevat elementen van sciencefiction, avontuur en horror. Ook blij dat er geen romantisch subplot was!

De film heeft een charme die je tegenwoordig nog maar zelden tegenkomt. Al zullen sommige ook denken; Dat is maar goed ook! Maar wil je stop-motionmonsters, geeft deze film wat je wil. Kortom dit is "the real deal", een echte B-film met A+ speciale effecten en een ongedwongen charme. Waarschijnlijk was dit één van de beste dingen die Dave Allen ooit zal doen! En het is een geweldige beleving voor stop-motionfans zoals ik!

Je moet wennen aan het middelmatige acteerwerk en de dialogen en het leunt zwaar op de clichés van de Vietnamoorlog. Yuo...er zijn hier gespierde soldaten, sigarettenrook en snorren terwijl er oneindig veel kogels worden afschoten op bijna kogelvrije dinosaurussen en uiteraard begeleidt door een Vietnamrocksoundtrack. Het plot is flinterdun, meer een aaneenschakeling van actiescènes dan een iets van een verhaal. Een verkenningseenheid die een reddingsmissie uitvoert en dino's. tegen het lijf loopt. De special effecten zijn solide voor een film die duidelijk geen budget had maar visueel voelt het algauw repetitief aan. De film neemt zichzelf veel te serieus met meer een focus op personages en dan is er nog het einde: vlak, ongeïnspireerd en je meer verbaasd dan tevreden achterlatend. "Vietnam meets Jurassic Park", is op zijn best een aardige wegkijker maar 135 minuten kom op zeg...? Wat dit "onzinnige" verhaal nog minder leuk maakt! Een halve punt meer voor de fantastische CGI-dinosaurussen.

De stichtingsmythe van Rome ging als volgt; koning Numitor regeerde over het stadje Alba Longa. Zijn jongere broeder Amulius kwam in opstand tegen hem en joeg hem van de troon. Echter had hij een dochter, Rhea Silvia, priesteres die het eeuwig brandde heilige vuur moest onderhouden, in de tempel ter ere van de godin Yesta. Stiekem kreeg zij twee zonen; de tweeling Romulus en Remus. Na ontdekking moesten ze in de rivier de Tiber verdronken worden. Echter werden ze in een trog geplaatst en weggevoerd door de rivier. Na verloop van tijd spoelde ze weer aan, waar ze werden gevonden door een moederwolf,(Lupa wat ook slechte vrouw of prostituee kan zijn) die ze grootbracht. Uiteindelijk stichten zij de stad aan de Tiber maar naar een broedertwist over de naam, laat één van hen het leven.

Nu is dat natuurlijk niets meer dan een legende en zodoende heeft regisseur Matteo Rovere geprobeerd om een natuurgetrouwere hervertelling te verfilmen. Een verhaal over twee broers die alles voor elkaar over hebben, maar uiteindelijk toch tegenover elkaar komen te staan met een tragisch gevolg. Het meest uitgewerkte personage is dat van Remus. Romulus is haast de hele film buiten bewustzijn. Laat staan dat de stad Rome is te zien.

De film bezit twee bijzondere aspecten ten eerste spreken de personages Latijn. Geen klassiek, maar archaïsch Latijn, zoals taalkundigen van de universiteit ‘La Sapienza’ dat hebben gereconstrueerd. Ten tweede is er bij de opnames gebruik gemaakt natuurlijk licht. Ook was er nog min of meer een derde positief aspect en dat was, dat er zo goed als nergens CGI werd gebruikt.

Jammer genoeg weet dit ambitieuze project niet erg goed te overtuigen. Oké het is misschien een interessant taalexperiment maar het verhaal komt niet veel verder dan een gevaarlijk maar enigszins saai tochtje door het moeras van een stel gevangenen. Waarbij ze veel woedend tegen elkaar staan te schreeuwen in een compleet vreemde taal of bloederige gevechten leveren. Daarnaast was er net voor het eerste uur eindigt een flinke plot-hole en ook de ruzie tussen de twee broers kwam te weinig uit de verf.

Ondanks dat de film dus probeert meer waarheidsgetrouw te zijn, ging ik toch meer en meer de spannende mythische stichting van Rome missen. Kortom de werkelijkheid blijkt toch een stuk saaier te zijn.

Prince Valiant is een Amerikaanse film gebaseerd op de gelijknamige strip van Hal Foster. Maar afgezien van het begin ontleent de film eigenlijk alleen maar elementen aan de strip, en geeft er eigen draai aan. Er is geen Zwarte Ridder en evenmin zijn er Vikingen(tenminste niet in deze omvang) in de strip. Enfin, voor de film maakt dat allemaal niet zoveel uit want die wil maar één ding vermaken en dat doet hij dan ook. Het was zelfs een succes in de bioscopen. Verder is het natuurlijk gewoon pulp. Alleen al de helmen met gigantische horens van de Vikingen waren hilarisch of neem de speciaal gemaakt pruik van Robert Wagner? Hij droeg de pruik omdat hij dan precies leek op Prince Valiant uit de strips maar ziet er belachelijk uit. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de enorme zwaarden bij het eind-gevecht die in één hand werden gedragen. Echter hoort dat ook wel bij de tijd waarin de film werd gemaakt en is er duidelijk niet op kosten of moeite bezuinigt. Ook de kleuren in Cinemascope en Technicolor zijn nu nog steeds prachtig om te zien. Debra Paget en Janet Leigh spelen de mooie jonkvrouwen en er zijn prachtige actiescènes. Maar het is vooral fun fun en nog eens fun.

Standaard- Hollywood filmpje.Netjes volgens het boekje. Door de aanwezigheid van bekende acteurs op de titelrol krijg deze film net iets meer aandacht. Het "verhaal" combineert ongeveer Taken en The Raid. Alleen haalt deze prent het qua kwaliteit niet bij de genoemde.

Ik zelf vond deze wel beter dan de hieronder genoemde John Wick. In die film was het wraak voor een hondje.Bij deze is het verhaal tenminste nog dat ie zijn dochter wil redden.

Zelden zal een film je zo verkeerd op het been zetten als deze film. Net zoals het zieke jongetje in bed dat voorgelezen wordt door zijn opa (Peter Falk) denkt je aan het begin dat de film meer voor meisjes is. Toch is de film net als het stopwoordje van het personage Vizzini (Wallace Shawn) zeg: “Inconceivable!” Niet briljant, al krijg de film zeer hoge waarderingen maar is zeker charmant en bij tijd en wijlen ook echt hilarisch. “The Princess Bride” doet dus maar weinig echt verkeerd, alhoewel het tegelijkertijd ook niet op enige gebied echt uitblinkt. Ook is de romantiek effectief op een oppervlakkige, sprookjesachtige manier, maar over het algemeen is de film toch vrij nietszeggend. Het verhaal wordt zoals al gezegd voorgelezen door een opa aan zijn kleinkind. En gaat over de mooie boerendochter Buttercup (Robin Wright) die heimelijk verliefd is op haar knecht Westley (Cary Elwes). “Buttercup” komt erachter dat Westley met zijn woorden “as you wish” eigenlijk wil zeggen “I love you” en de romance is geboren. Natuurlijk moeten er wat perikelen worden overwonnen en ontmoeten onze helden vele vrienden en vijanden. En die personages zijn precies waarom de film nu juist zo amusant is. Zij zorgen voor leuke momenten, dialogen, of one-liners en zijn soms geestig of ad rem. Mijn persoonlijk favoriet is “Miracle Max” gespeeld door een praktisch onherkenbare Billy Crystal. Een pluspunt is dat op momenten dat het stelletje te klef wordt, het jongetje ingrijpt en meestal precies verwoordt wat wij denken. Ik vind het een zeer knappe prestatie dat ondanks er nogal weinig gebeurd en het verhaal niet heel veel meer is als dan zoete romantiek gecombineerd met grappige humor en er meerdere “neutrale” momenten in voorkomen, die op zich niet slecht zijn, maar ook weinig meerwaarde hebben, er toch zo`n vermakelijke film te zien is!

OMG waarom keek ik dit nou weer...? Met praktische of CGI-effecten overtuigende fantasie-beesten creëren, is lastig! Daarom is dit zeker bewonderenswaardig en moedig! Helaas was dat in deze film erg wisselvallig. Er is een schattige klein draakje wat best goed was maar de kobolden zien er niet uit! En de manier waarop de computer-gegenereerde beelden in de film waren geplaatst was vreselijk. De acteurs tegen een greenscreen is op zijn zachtst gezegd ook dubieus. Desondanks zijn er wel enkele leuke en spannende momenten die het onderhoudend houden. Daarnaast is de cast ook niet vervelend of heel slecht. De visuele tekortkomingen zorgen dat dit helaas niet al te best was.

Verfilming van een novelle van de Franse 17e -eeuwse schrijfster Madame de la Fayette. Een typische Franse kostuumfilm. De film speelt zich af aan de vooravond van de bloederige Bartholomeüsnacht in Frankrijk (nacht van 23 naar 24 augustus 1572) Echter is de rivaliteit tussen katholieken en protestanten slechts maar achtergrond voor een tamelijk klassiek liefdesdrama. Het object van affectie is de (fictief) gefortuneerde Marie de Mezieres en zij staat gedurende de film in de belangstelling van verschillende mannen. Als jong meisje al hartstochtelijk verliefd op haar neef Henri de Guise (verantwoordelijkheid voor de (Parijse) bloedbruiloft) maar uitgehuwelijkt voor gunstigere vooruitzichten aan Philippe, Prins de Montpensier. En dan zijn er nog de oudere leermeester, de graaf de Chabannes en de hertog van Anjou die om haar gunst streven.

De film ziet er prachtig uit, de cinematografie en de kostuums (won daarvoor een César) zijn zeer mooi. Actrice Melanie Thierry is een heerlijke prachtige rondborstige 'damsels in distress' Tja technisch en visueel gezien is de film een plaatje, maar het verhaal kabbelt onberispelijke manier voort, zonder echt pittige of sterke scènes die in je hoofd blijven hangen. Nu had ik zeer kort ervoor de film La Reine Margot (Film, 1994) van Patrice Chéreau gezien en misschien werpt die nogal een schaduw over deze film. Beide films spelen zich namelijk af tijdens dezelfde tijdsperiode maar de uitwerking is echter geheel verschillend. Regisseur Tavernier en de cast kunnen helaas niet tegen die sterkere film op!

Conventionele John Ford film. Waarbij het gemakshalve ervan uit ging dat Dr. Samuel A. Mudd een onschuldige, liefhebbende echtgenoot en vader was, die "toevallig" op het verkeerde moment op de verkeerde plaats was, toen John Wilkes Booth, de moordenaar van Abraham Lincoln aan zijn deur klopte. Als ze dit in het midden hadden gelaten was er sowieso meer spanning geweest en anno nu...tja is de film gewoon gedateerd. Dat blijk ook nog eens naar voren te komen in hoe ze zwarte mensen portretteren. In de film is Mudd een slaveneigenaar, maar een oh, oh zo'n aardige slaveneigenaar, dat als er iemand spreekt over anti-slavernij ze liever voor slavernij kiezen...? Zwarte soldaten in de gevangenis worden ook voorgesteld als kinderlijk, met grote ogen van onwetende angst en niet in staat om te helpen. Het jaartal is 1936 dus geen van de acteurs die de slaven spelen, was het waard om vermeld te worden in de aftiteling. Het lijkt erop alsof de film 'Hoera voor de Confederatie!' schreeuwt, maar ik denk niet dat dat de bedoeling was...Visueel is het niet slecht, tijdens de buitenopnamen van de gevangenis zijn er zeker een paar spannende momenten maar voor het grootste gedeelte gebruikt het, het verhaal voor dramatische doeleinden maar echt medeleven voor de persoon is er niet.