Opinions

Het is een vreselijk geacteerde, lachwekkend goedkope productie, maar er is iets in zijn eenvoud dat het nog wel weemoedig charmant maakt. Elk aspect is slecht, van plot, tot personages, van acteren, tot speciaal effecten, ja zelfs de aankleding is armoedig. Hoe bedenk je het? Een cockpit van een vliegtuig uitbeelden met twee houten stoelen en een gordijn? En ondanks de korte speelduur lijkt het veel langer te duren. Laten we maar op charmante naïviteit houden.

Omdat Gene Roddenberry's Star Trek in 1969 was gestopt deed hij pogingen om een ​​start te maken met een nieuwe tv-serie. Dat moesten, de avonturen over de 20e-eeuwse wetenschapper Dylan Hunt die in een post-apocalyptische toekomst (het jaar 2133 ) die voor de pacifistische organisatie PAX (Latijn voor vrede) op missie mag gaan, worden. Het was een soort gewoonte voor Roddenberry om het meerdere pogingen te proberen, dat was met Star Trek al niet anders. Nadat zijn Genesis II (1973) - piloot niet werd opgepikt als een serie, deed Gene Roddenberry het jaar daarop opnieuw met hetzelfde basisconcept Dat werd deze Planet Earth.

Opnieuw ontmoeten we dus NASA-wetenschapper Dylan Hunt (dit keer gespeeld door John Saxon) die nu door het futuristische PAX regelmatig naar de andere samenlevingen op de planeet wordt gestuurd. In deze film zijn dat dan Gestapo-achtige, misvormde soldaten en een feministisch amazone-stam die mannen als slaven houden.

In feite lijkt het allemaal erg op een uitgebreide aflevering van Star Trek. PAX is duidelijk de Federatie. De Kreeg-soldaten zijn duidelijk geïnspireerd door Klingons (Maar op hun beurt later ook weer de Klingons-make-up beïnvloede) Opvallend is ook dat ze met hun voertuigen op Mad Max leken. Maar ook de uniformen, tricorder-achtige apparaten en communicators of Hunt die met een "logboek-journaal" opent, zijn herkenbaar voor Star Trek fans.

John Saxon is in de film een vermakelijke acteur De andere belangrijke rollen zijn uiteraard voor vrouwen zo speelt de fantastische Diana Muldaur, (die als Dr. Miranda Jones / Dr. Ann Mulhall / Thalassa al was te zien in Star Trek en zal terugkeren in TNG) Marg de leider van de vrouwen en is Janet Margolin de wetenschapper Harper-Smythe die een beetje onhandig een actieheldin neer zet. En dan is er nog de opvallende verschijning van Ted Cassidy die een soort Apache-chef en trouwe PAX-voetsoldaat speelt.

Maar het omkeren van de sekse werkt niet helemaal. Um, wat? Kwamen de mannen echt overeen om slaven te blijven? Wat is dit in vredesnaam voor moraal? Ik weet dan ook niet of dit scenario voor het omkeren van rollen was of dat een waarschuwing was voor de uitkomst van het feminisme! Een ander ding dat me stoorde was aan het einde van de film, de vrouwen zijn volledige machteloos om zich tegen de Kreeg te verdedigen. Maar het was toch een wetteloze en gevaarlijke wereld? Tja de film is de moeite van het bekijken waard maar meer dan Star Trek zonder ruimteschepen werd ook niet! Het werd dan ook nooit een serie toch werd er nog een derde poging ondernomen met Strange New World (1975)

Ja dit was weer een pareltje uit de stal van 'The Asylum'! En omdat ik in de openingstitel SyFy-channel zag staan denk ik ook gemaakt voor de tv-zender met meer van dit prachtwerk! Yep....lijstje bij de hand om te kunnen turven; Slechte CGI: check, slecht acteerwerk: check, dikke kerel: check, vrouw met grote borsten: check, dom script: check explosies: check. Anders dan bij andere haaienfilms was in dit plot ook complottheorie-onzin verwerkt! Het HAARP (High Frequency Active Auroral Research Program) waarvan complottheoretici beweren dat het weer kan manipuleren, aardbevingen kan veroorzaken en de geest van mensen kan beheersen. Er zijn enorme hoeveelheden film die gewoon verzanden in wetenschappelijke mumbo jumbo. Kan je het je eigen voorstellen; derderangs acteurs die onzin uitkramen? En...er is een verdwaalde Mad Max-wannabe dame met de naam Joanne D'Amato was dat een verwijzing naar de Italiaanse pulp-regisseur Joe D'Amato? Als je van zo slecht houdt dat het goed is, valt dit vrees ik niet in die categorie want dit waren niets meer dan een vergeetbare 90 minuten.

Een Argentijnse horrorfilm met een laag budget, die optimaal gebruikmaakt van de beperkte middelen. Een vrouw wordt wakker in een kelder, een moordenaar heeft zijn werk blijkbaar niet goed gedaan, er moet een manier worden gevonden om te ontsnappen uit de ze kleine ruimte. Een verhaal dat speelt met de clichés van de horrorfilm en deze, verre van te ondermijnen, juist in zijn voordeel gebruikt. Het plot is voldoende meeslepend met enkele onvoorspelbare wendingen en de uitvoering maakt de belofte waar. Er is praktisch geen dialoog, en dat is ook niet echt nodig gezien wat er in het verhaal gebeurt. Vanaf het begin is het intrigerend en leef je met de hoofdpersoon mee. Verder een goede sfeer, en aan het einde gebeurt er iets dat je met een bitterzoet gevoel achterlaat, maar dan wel op een goede manier.. Daarnaast een korte speelduur (een uur en tien minuten) dus ook geen onnodige opvulling! Zo zie ik ze graag!

Oei...deze Amazon Prime-productie kan alleen maar ten prooi zijn gevallen aan, naar wat ik denk, bemoeienis van de studio. Want deze Donald E. Westlake onder het pseudoniem Richard Stark verfilming is narratief enorm onevenwichtig. Hoewel de toon nog amusant is, is het ook vreemd vlak. Het is niet vlot, terwijl het dat wel wil zijn, de ene keer wil het flauwe komedie doen, om vervolgens weer meer een serieuze actiefilm te zijn. Las ook ergens dat er een ongebruikt scenario voor Lethal Weapon 2 is gebruikt...En hoewel Mark Wahlberg de kar moet trekken steelt Lakeith Stanfield, elke scène! Er waren zoveel nutteloze scènes en rommelige onzin om de te lange speelduur te vullen. Het is een film die speciaal voor streaming is gemaakt, dus dat is merkbaar in de visuele effecten. Tja de film kent dus net zoveel ups als downs maar bezat wat entertainmentwaarde...

Het is niet denderend goed, maar men probeert tenminste wel er iets van te maken! Zo is de gekozen locatie van een verlaten psychiatrisch ziekenhuis best tof en door het gebruik van rode en groene lampen ziet het er soms best mooi uit. Mede daardoor weet het ook griezelige sfeer op te roepen. Helaas impliceert de film vaak dat er bloed gaat vloeien maar levert dit maar mondjesmaat.Hierdoor blijft het geheel nogal tam. Ander opmerkelijk iets was het uitspreken van de zinnen, kan het niet helemaal duiden maar er was iets waardoor het dialoog of spel nogal houterig werd. Nee, de film was niet helemaal overtuigend, soms ook wat simplistisch maar toch nog wel aardig om te kijken!

Hm, lastig om hier echt heel positief of negatief over te zijn! Het verhaal als geheel was best boeiend met een geweldige sfeer. De legende van het kasteel in de Schotse Hooglanden was zelfs heerlijk! Waarom maken ze daar geen film over? Ja sommige scènes werkten buitengewoon goed, wat waarschijnlijk de reden was waarom ik geïntrigeerd was, maar andere werkten helemaal niet goed. De film bezit namelijk een dialoog-gedreven plot en voelt daardoor meer als een toneelstuk. Tja en de horrorkant van dit verhaal, was toch wel mager te noemen! Wel verkiest het sfeer boven goedkope jump-scares, waardoor het sowieso lof verdient! De Effecten zijn verder maar minimaal. Het acteerwerk was ook soms minder maar nog wel solide. De vrij nieuwe actrice Grace Courtney was zelfs opvallend! Over het algemeen was dit goed te bekijken, alhoewel het maar weinig angst opriep, was ik op één of andere manier wel geïntrigeerd en zou ik willen dat de film wat effectiever was geweest!

Visueel ambitieus maar verder te hoogdravend voor zijn eigen best wil. Hierdoor komt de boodschap misschien niet zo goed over. Tenminste...er kunnen best ook veel metaforen en symboliek in zitten, want dit speelt vooral af in de wereld van queer-seksualiteit en genderfluïditeit. Het losjes opgebouwde verhaal speelt zich af in de jaren 50 en draait om de pasgetrouwde New Yorkers Suze (Andrea Riseborough) en Arthur (Harry Melling), die verstrikt raken in genderidentiteit in de vorm van een vingerknippend Jets-achtige straatbende. Het is heel kleurrijk en sensueel, maar het tempo ligt te laag en er is veel dialoog en tekst waardoor het als een toneelstuk voelt. Dit voelt uiteindelijk voor mij meer dan dat het drukker is met zijn boodschap uit te dragen dan met echt goede film maken.

Als in een Apocalyptische wereld kinderen worden gezien als bedreiging, En deze kinderen naar een huis in het midden van nergens gaan, waar een Britse vrouw koekjes en melk serveert in een linnen bloemenjurk...hoe groot is de kans dat ze iets verbergt ? Het virus verandert mensen in kannibalen. Jeetje, ik vraag me dus echt af wat er gaat gebeuren? De keurige Michelle Dockery, speelt overigens die rol en is een iets meer gestoorde versie van haar personage uit Downton Abbey Deze makkelijke casting en het luie script maken dar dit een beetje een onopvallend film is geworden. Het toch al middelmatige verhaal wordt nog verder verwaterd door slappe (horror)beelden. Er zijn een paar pluspunten maar als debuutfilm van een nazaat van een filmicoon (Spielbergs dochter) voelt het absoluut niet alsof ze dezelfde genen heeft geërfd.

Hm, ik weet het niet helemaal met deze film, het voelde een beetje alsof als je Star Trek-fan, niet anders kan zijn dan dat je ook last van autisme moet hebben...? Maar ondanks dat is het een plezierige film over Wendy (Dakota Fanning), een jonge vrouw met autistische problemen die buiten haar eigen comfortzone gaat. Nadat ze realiseert dat de post haar zelfgeschreven Star Trek- fan-fictie-script (wat als Spock een wetenschappelijke vergelijking zou bedenken om humor te begrijpen?) voor een scenarioschrijfwedstrijd niet binnen de deadline bij Paramount Pictures zal krijgen. Niets in het coming-of-age-plot is onbekend, maar je kunt niet anders dan willen dat Wendy haar overwinning behaalt. Zoals verwacht in een roadtrip-film ontmoet Wendy onderweg een aantal memorabele personages: Waarvan Patton Oswalt de opvallendste was, als een agent die Klingon spreekt en daardoor met Wendy kan communiceren. Ander dingetje was dat ik maar weinig merkte van echte Trekkie-liefde.

Oké, het gesproken Klingon was er, je ziet Vasquez Rocks, een populaire locatie in de films en series, en een Triviant-gokspelletje. Tja en... Alice Eve als zuslief kom uit, het voor mij als Trekkie, verafschuwde moderne Star Trek: Into Darkness. Maar ach het voegt net genoeg Star Trek toe en is hartverwarmend genoeg om het tot het einde interessant te houden!

Als drie Nerds; een bebrilde, een extreem verlegen en één met overgewicht, door een stel bloedmooie meiden worden uitgenodigd om naar hun studentenvereniging te komen, weten wij als kijker natuurlijk al voldoende! Dat gaat problemen geven! De sleutel van het succes voor deze film zit hem dan ook niet zozeer in de het verhaal maar veel meer in het niet verspillen van tijd. Een kort en krachtig kijk op een alom bekend verhaal.! De drie aandoenlijke Nerds worden moeiteloos geïntroduceerd (mede door de geweldige performances) en ook het ontgroenen laat niet lang op zich wachten. Gore is er niet echt in overvloed maar de scenes met het feesten, martelingen, dood en wat donkere humor zorgen wel voor een leuk tijdverdrijf. En doordat die momenten goed zijn gedaan, is dit ondanks niets nieuws wel een zeer goed uitgevoerde film!

Nee, ik vond dit voor een mini-serie met de ‘Wat als?’-vraag niet bijster goed uitgewerkt.

Een stukje alternatieve geschiedschrijving: in 1940 wordt niet de Democraat Franklin Roosevelt, maar de Republikeinse man die met zijn ‘Spirit of St. Louis’ als eerste de Atlantische Oceaan overvloog Charles Lindbergh (een groot bewonderaar van Hitler) verkozen tot de 32e president in het Witte Huis. (hint,het is slecht voor Joden).

Zodoende tekent Amerika een non-agressiepact met Hitler en doet niet mee in de tweede wereldoorlog. Hierbij wordt wel voorbij gegaan aan het feit dat het de Japanners (zijn ook helemaal niet zichtbaar) waren die Amerika de oorlog introkken. En dit soort afwezigheid illustreert eigenlijk de hele serie. Alvin een neef vertrekt om mee te vechten tegen de nazi’s in Europa. We zien wel zijn training en de dag dat hij wordt uitgezonden maar niet als hij in Europa is. Er is sprake van een op de Hitlerjugend geënt overheidsprogramma voor grootstedelijke (lees: Joodse) jeugd. Maar als zoon Sandy naar een boerderij vertrek, is daar niets van te zien.

Uiteindelijk was het vermoeiend om te kijken naar jaren '40 politiek als metafoor voor de hedendaagse politiek. Het "America First" Nergens vond ik dat er veel impact was, wel verschillende opvattingen over Lindbergh en zijn beleid, maar waar was de dreiging? Enige dreiging kwam van een Duitse bierhal op de hoek van de straat die steeds luidruchtiger werd. Een Joodse jongen werd in elkaar geslagen, maar je ziet dan alleen de joodse represaille. Sowieso gebruikte joodse vader het woord 'Jood' vaker dan alle aanwezige fascisten, terwijl er wel veelvuldig werd geroepen dat ze O' gevaarlijk waren? Tja en uiteraard zijn er een paar hakenkruizen op Joodse graven.

De aankleding, de locaties, zijn fraai in beeld gebracht, al is er nergens flitsende regie, en samen met de originele nieuwsfragmenten, hangt er zeker een fijne jaren veertig-sfeer. Ook op de acteerprestaties is niets aan te merken. Waarbij vooral John Turturro en Winona Ryder opvallen. Helaas missen veel afleveringen daarnaast ook wat meer vaart, maar liefst twee aflevering worden gebruikt om op te bouwen (dat is absoluut te lang) en alleen in de finale wordt nog een beetje uitgepakt. Tja dan is het eigenlijk al te laat om van een spannende serie te spreken

Tja...een film over de mythe van de succubus waarvan ik het positieve niet zo goed begrijp. Werkelijk in alles was het amateurisme ten top! Camerawerk dat soms domweg hoofden maar half in beeld had? Een groepje toeristen dat noodgedwongen moet overnachten in een afgelegen oud kasteel, is wel vaker gebruikt. Wel nieuw is dat deze toeristen werden vermoordt door hun ondeugden te gebruiken. Dit kwam door de de vloek van Von Rhoneberg. Helaas is dat niets meer dan een slecht ontwikkeld scenario. Zeker, de zeven hoofdzonden zijn opmerkelijk maar meer dan de moorden aan het einde van de film op het scherm tonen werd het niet! Op de moord aan het begin van de film na (een mes in een baby, en er komt ook bloed uit) zijn de verdere beelden verre van echt expliciet. Veel tijd werd ook besteed aan opvulling; de aankomst en introductie van de toeristen, een vreemd gedeelte over de verslaggever (alleen zodat de Rohneberg-vloek kan worden geïntroduceerd?) meisjes die in bad gaan, de bijna verplichte lesbische scène, enz...Alle acteurs zijn eendimensionaal en zit er bijna geen passie in hun acteerwerk. Tja dan doen die knullige dialogen de film ook niet goed. De score was niet slecht maar werd bij sommige scenes gewoon irritant. Opvallend dan ook dat er nog wel een handvol mooie sfeervolle gotische scenes waren te zien. Echter heel goed was dit verder ook niet!

Bij vlagen is het wel te doen! Helaas zijn er veel scene`s waar veel in wordt gepraat. Deze doen de spanning geen goed! Door de mooie en spannende openingsscène was mijn verwachting wat omhoog gegaan. Helaas, komt er daarna niet nog zo`n spannende scene. Een paar heerlijke jump scare`s met de POD en daar houd het mee op! De POD ziet er trouwens wel zeer goed uit! Het kan aan mijn liggen maar aan het eind wordt er een man opgevoerd, waarvan ik totaal niet weet wat die nu er deed of waarom hij daar nu was !

De Pod-generatie zal niemand achterlaten met angst voor een enge sciencefictiontoekomst....want het laat alleen een mogelijke niet zo verre toekomst zien. Technologie en kunstmatige intelligentie maken dagelijkse huishoudelijke dingen makkelijker; ontbijt komt uit de 3D-printer, de huis-AI zet je koffie, helpt bij je kledingkeuze, deelt je agenda in en monitort je vitale functies.

De meer succesvollere mensen hebben zelfs een AI-therapeut in huis en voor vrouwen is de ‘last’ van het voldragen dragen van een baby en carrière maken verleden tijd want zwangerschap kan worden uitbesteed aan een organisatie die kunstmatige baarmoeder aanbiedt (twee weken thuisverzorging daarna is het een optie) Er is namelijk, laten we het de... I-egg noemen, met een handige app voor voedingskeuze en zelf samen te stellen soundtrack. Zo'n beetje de natte droom van elke tech-gigant natuurlijk!

Al deze getoonde toekomstige nieuwe technologieën zijn zeker plausibel. Echter alles in de film wordt getoond zonder doel of clou. Je volgt niets anders dan Rachel (Emilia Clarke), de kostwinner en positief tegenover technologische snufjes En Manlief Alvy (Chiwetel Ejiofor) die als botanist, sceptischer is want men heeft geen binding meer met de natuur en vervangt alles voor een virtuele werkelijkheid. Dit creëert natuurlijk wrijving.

Deze wereld en het concept zijn fascinerend maar ook zowel de kracht als de zwakte van de film. Je volgt met het gevoel van vertrouwdheid twee mensen in een futurische wereld. Er is wat satirische humor rond de onhandigheid van het hele pod-babyproces en hoe gek een realiteit als deze eigenlijk zou zijn. Er werd vaag geïnsinueerd dat het tech-bedrijf corrupt en snode plannen bezit maar van veel belang speelt dit niet. Het is een zeer rustige film die afhankelijk van wat je als kijker verwacht; actie, het gevoel van angst of enkel goede wereldopbouw, ook de waardering ervoor zal bepalen.

Een Nederlandse horrorfilm is en blijft een zeldzaamheid. Een Nederlandse film in het griezelgenre die mij ook genoeg voldoening geeft is zelfs nog zeldzamer. Ook deze wil uiteindelijk niet echt eng worden. En heeft precies last waar elke andere poging ook vaak last van had. Men wil meer zijn...dus zet men het zwaar in op karakterontwikkeling. De eerste helft van de film doet me aan een Griekse tragedie denken. Maar angsten voor ons kijker zijn er bijna niet want men is meer geïnteresseerd in de dynamiek van de relaties onderling en hoe die uit de hand lopen. En het bovennatuurlijke...ja dat werd vergeten. Welgeteld is er eenmaal in een visioen te zien dat er een meisje in het water werd gegooid en af en toe zwemt ze onderwater. Pas in de laatste 10 minuten komt de film wat meer in een stroomversnelling en het einde was nog best verrassend. Het idee van een Nimf of Ondine (of was het toch een heks?) was origineel maar door dit wezen teveel achterwege te laten werd ook deze film weer meer een karakterstudie dan bevredigende horror.

Hoewel er in de film Le poil de la bête, oftewel The Hair of the Beast wel lycantropie voorkomt is het niet bepaald een pure horrorfilm. Deze speelfilm van regisseur Philippe Gagnon brengt veel meer een avonturenverhaal met een klunzige antiheld die in humoristische situaties terechtkomt. Het duurt bijna een uur voordat er weerwolven verschijnen. De film speelt zich af in de historische setting van Nieuw Frankrijk van 1665. Ene Joseph Côté, een rokkenjager en gauwdief die op de vlucht is voor koloniale soldaten, neemt de identiteit van een jezuïetenpriester aan. Echter niet wetende dat deze pater Brind'amour, eigenlijk een weerwolfjager was! De weerwolven die je ziet bezitten een digitaal kunstmatige uiterlijk wat niet indrukwekkend of angstaanjagend was maar wel net voldoende overtuigd. Door vermoedelijk zijn opzet vaneen vleugje kostuumdrama had ik ook regelmatig het gevoel dat ik naar een Franse productie zat te kijken. De film had eigenlijk een trilogie moeten worden waardoor aan het einde de film nog niet helemaal af was en zeg men; "dat een ander verhaal is " Tja wegens het uitblijven van veel succes zullen die films er denk ik nooit komen! Echt slecht was de film niet maar het is allemaal te onopvallend.

Drew Barrymore speelt in deze film erg fijn een 15-jarige-femme-fatale (ze was 17 toen deze film werd opgenomen) en door menigmaal verleidelijke lichte erotiek te tonen is het op zijn zachtst gezegd gewaagd. Direct al aan het begin wordt die erotisch lading duidelijk als de camera sensueel een meisje op een touwschommel volgt van haar mond naar het gat in haar laars. Terwijl Sylvie Cooper (Sara Gilbert, Darlene uit Roseanne) dit voorziet van een voice-over commentaar. De film wordt verder dan ook verteld vanuit het gezichtspunt van deze andere 15-jarige, Sylvie Cooper. En die film was zo slecht nog niet! In het kort, Ivy verleidt papa, draagt ​​moeders kleding en brengt de dochter Sylvie Cooper nog meer in de problemen dan normaal. Regisseur Katt Shea Ruben, die toen al een aantal films voor Roger Corman had gemaakt, werd ingehuurd door de filmstudio om "een Fatal Attraction voor tieners" te maken. Na het kijken van film denk ik dat demissie is geslaagd!

Tweede deeltje in de Poison Ivy-serie. De eerste was een flop in de bioscoop maar deed het wel uitstekend in de videotheek. Alyssa Milano deed pogingen om haar imago van kinder-ster uit "Who's the Boss?" te breken. Erg handig voor de producenten want ze had uiteraard een 'bekendheidsfactor' Echter dit is niets meer dan erg middelmatig voorzetsel die zijn voorganger doet lijken op een klassieker.

De film is dus een soort vervolg op Poison Ivy (1992); wat via een zwak gegeven getracht wordt erin te brengen: Milano ontdekt de seksuele dagboeken en naaktfoto's van de sexy hoofdrol (Drew Barrymore) uit die film. De schrijfster Chloe King, schreef ook meerdere afleveringen voor de serie Red Shoe Diaries, zodoende moeten ze op dit idee gebracht hebben!

Ander minpunt is dat de film niet Milano als het primaire sekssymbool gebruikt, maar haar tegenspeler Johnathon Schaech. Er is geen goede femme-fatale dus ontstaat er simpele driehoekverhouding waar de twee mannen vechten om een vrouw. Tja en als je de speelduur dan ook nog eens langer maak, dan is dit niet echt meer een goede film te noemen.

In 1939 begon nazi-Duitsland met de invasie van Polen. Zestien dagen later startre de Sovjet-Unie eveneens een invasie van Polen. Veel Poolse legerofficieren (als ook met Oekraïense en Wit-Russische afkomst) politieofficieren, grenswachten, intelligentsia en krijgsgevangenen werden door hen gevangen genomen en naar krijgsgevangenenkampen van de NKVD (Sovjetgeheime politie) gestuurd. Eenmaal in de kampen werden ze onderworpen aan langdurige verhoren en voortdurende politieke druk door NKVD-officieren, zoals Vasily Zarubin. De Sovjetleiding, en Stalin zagen de Poolse officierskorps als een "probleem" en gaven opdracht om ze te executeren. Dit werd bekend als het Katyn-bloedbad.

In deze film volg je de Poolse officier en pianist Grabowski die in Optina-klooster nabij Kozelsk gevangen wordt gezet. Je ziet het leven in het kamp, de onderonsjes met Zarubin (gek genoeg met een perfect Brits accent van Aidan Gillen) Maar ik miste ergens spanning. er was weinig dreiging en leek nu meer op intelligentsia op zomerkamp. Ook iets te veel van het goede met het godelijke en te nationalistisch met dat Poolse volkslied enzo...De film had wel een goede cast, die prima acteert. Hoewel van tevoren bekend hoe het zal eindigen. Waardeer ik dat ze niet gingnen voor een geforceerd einde, dat was dus positief. Maar de film is zeker niet slecht!

Pokot is gebaseerd op de 2009-roman Drive Your Plough Over the Bones of the Dead van de Poolse auteur Olga Tokarczuk. Het is deels een detectiveverhaal of thriller met Duszejko in de rol van een vegetarische hippie- en dierenrechten-activistische Miss Marple,die woont in een Fargo-achtig -landschap. Zij is de motor van de film, een interessant, atypisch karakter. En oké zinloos jagen is inderdaad te veroordelen maar deze film is wel vrij gekleurd, jagers maar ook de onverschillige katholieke kerk en politie, ze zijn bijna alle botte mannen. Schoolkinderen worden geleerd om het jachtseizoen te vieren. Er is zelfs een info-kalender waarin staat voor welke dieren het legaal is om die maand te fotograferen. De andere personagesin de film zijn schetsmatig en slecht ontwikkeld. Een meisje van een winkel, die bijklust als animeermeisje, een epileptische IT-technicus, een amoureuze verhouding met een entomoloog en buurman Matoga blijk opeens verrassingen in de kelder te hebben. Ook herhaalt de film zichzelf regelmatig Hierdoor weet de film niet volledig spanning op te wekken. Wat erg jammer is want potentie had de film zeker!

Deze film is een samenwerkingsverband van Dark Horse Entertainment (Sin City, 300, Hellboy) en Netflix en weet zeer goed te vermaken. Heerlijke cinematografie, vreemde stripboek-personages harde bloederige actiescènes, stomende seks alleen niet bepaald vernieuwend in termen van verhaallijn. Regisseur Jonas Akerlund gaat met zijn creatieve invulling los op een soundtrack door Deadmau5. De combinatie van ironie, bloed & bloot is zeer goed te pruimen. De lijst met personages is lang en vele zijn bekende gezichten opvallende waren Mads Mikkelsen inclusief ooglap en hij is vrij cool, Spring Breakers Vanessa Hudgens eens niet als een mooi poppetje, Matt Lucas (Little Britain) weet met de schurk mr. Blut afkeer te wekken, de Duits -Costa Ricaanse Ruby O. Fee vooral stomend hete verleidster en de mooie Vikings Katheryn Winnick heeft net iets te zwak personage. Verstand op 0 en genieten is dus de boodschap!

Franse film over zware onderwerpen zoals Pedofilie, incest, kindermishandeling, verkrachting, uithuwelijken enz. De hele film is in een documentairevorm gegoten wat betekent dat je constant met de camera dicht op de acteurs mee kijkt. Alhoewel de film over die zware onderwerpen gaat is de film niet echt schokkend. De zaken die door de agenten worden behandelt worden aangestipt maar nergens uitgewerkt. Hierdoor krijg je nergens echt een brok in je keel of denk je van s**t. Niet dat de film nu moet shockeren maar verder doet de film ook niets. De relaties onderling zijn niet erg interessant en worden ook verder niet goed uitgewerkt. De film is dus vooral beschouwend en hierdoor blijft de band of het gevoel van medeleven uit. Regisseuse Maïwenn speelt zelf de rol van fotografe Melissa. Een zweverige tante die totaal niet in de film paste en dan ook niets toevoegt, sterker ik vond haar persoon zelfs vet irritant. Ik denk dat er getracht is om de vele problemen waar de agenten van de jeugdafdeling van de politie tegen aanlopen, te laten zien. Helaas is dit maar gedeeltelijk gelukt.

Ria Khan, de jongste dochter van een Londens -Pakistaanse familie, droomt ervan stuntvrouw te worden. Wanneer haar zus Lena onverwachts een relatie begint met Salim (met een ongezonde moeder-relatie) en instemt met een gearrangeerd huwelijk, weet Ria, teleurgesteld als ze is, het zeker hier klopt iets niet! Deze actiekomedie van schrijver/regisseur Nida Manzoor was best een leuke en charmante kijkervaring! Alhoewel de film ook wat Pakistaanse issue's behandeld zoals; de schoonmoeder en haar zoon, familie-verwachtingen en uithuwelijken, is het gelukkig niet zwaar op de hand. Door dat het meer een Y/A -film was, gaat het helaas nooit helemaal voluit in zijn gekte maar het was wel een gezellig luchtig en hartverwarmend coming-of-age-verhaal. Oh, en Pakistan is natuurlijk een buurland van India en dus ook in deze film is er een Bollywood-dansje!

Een pseudo-vervolg van Cosa Avete Fatto a Solange? (Film, 1972) Eigenlijk een Poliziotteschi (Eurocrime-films) maar dat wordt hier gekruist met bekende giallo-elementen. Na de ontdekking van een naakt opgehangen vijftienjarig meisje op een zolder, ontdekt de politie al snel aanwijzingen naar een geheime kring die minderjarige meisjes prostitueert. (de Geijer affair speelde ook rond deze tijd dus misschien deed men daar inspiratie op?) Ondertussen maakt men jacht op een moordenaar met een hakmes, helm en zwartleren motorkleding. Door zijn opzet als Italiaanse politiefilm zijn er de nodige achtervolgingen en schietpartijen maar is het body-count niet hoog! In plaats daarvan vindt het meest verontrustende geweld plaats tussenin de scènes; gore was er meestal alleen postmortem en seksueel geweld laat men via audio-opname horen. Regisseur Massimo Dallamano bepaalde als cameraman mede het uiterlijk van spaghettiwesterns en dat is ook hier te zien want deze film is onberispelijk goed geschoten, waarbij handcamera's effectief worden gebruikt. De film heeft daarnaast ook een zeer sterke Stelvio Cipriani-score! Heerlijke combinatie van twee genres uit de Italiaanse cinema van het begin van de jaren '70!

De getalenteerde junior analiste Hera begint aan haar eerste baan. Op kantoor wordt ze omringd door collega's die egocentrische pestkoppen. Ze date met haar leidinggevende maar deze maakt echter misbruik van haar kwetsbaarheid en misbruikt haar seksueel. Doordat ze zich buitengesloten voelt gaat ze zich hechten aan een pot met een plant. Yup....dit is er weer één; een drama-film die Horror gebruikt als metafoor! Dus Hera begint een boomvormig monster te zien als manifestatie voor haar trauma. De ontwikkeling is vrij traag, het pesten op kantoor is iets te vergezocht en de enige goede waarde is de prima uitvoering van Ava Rose Kinard die Hera speelt. Oh en ik weet ook niet wat de openingsscène waarin een vrouw die zelfmoord heeft gepleegd, te maken had met de film..? Dit is dus een drama met enkele duistere elementen als metafoor en voor mij hebben al deze films waarvan de afgelopen jaren wordt gezegd dat ze "Psychologische Horror" zijn, niets meer te maken met het Horrorgenre. Dit soort films zijn niet bepaald mijn ding, maar het is ook niet heel verschrikkelijk.

Helaas een erg zwakke remake van de poltergeist uit `82. Nu kan het natuurlijk dat toen ik nog een kleine jongen was Het allemaal wat enger eruit zag. Maar ook naar die tijd keek de film lekker weg. Denk dat het een van mijn eerste horror-films was. Mede doordat de film nu ook niet de engste was in die tijd. Maar als je anno 2015 er een nog makkere versie van maak, moet dat eigenlijk niet kunnen!! In een tijdperk waar films als: Oculus, Insidus, Sinister, Badabook, Woman in black, Ringu,

It Follows enz. worden uitgebracht. Kan deze film echt niet meer! Oke visueel is het nog allemaal net voldoende maar Poltergeist in een modern jasje steken betekent niet dat je er dan maar wat leuke gadgets ertegen aan gooit. Want met een flatscreen,mobiele telefoon en een speelgoed drone redt je het niet!

Oh tjonge ... wat een teleurstelling! Ik had best goede verwachtingen na het zien van de trailer maar...die trailer was zoveel beter dan de film! Och visueel en de atmosferische stijl waren zeker fatsoenlijk, er was een aantal verontrustende, mooie beelden maar ik heb nog steeds geen idee wat die anderhalf uur moesten betekenen. Iets met een professor die probeert betekenis te vinden in de willekeurige samenhang van de natuur om te bewijzen dat zijn overleden vrouw niet echt dood was. Dat er dingen zijn buiten ons spectrum die we niet kunnen zien en dat we niet echt leven met als bewijs een verwijzing naar Dante's inferno. Euh...? De film zit boordevol allegorische beelden en het veranderde in... tja wat? De film moet het doen zonder goede karakters, een echt plot of enige samenhang die toch wel nodig zijn om betrokkenheid te bewerkstelligen. Tja...en om griezeligheid te krijgen zet men een monotone score onder onheilspellend beelden. Maar is dat eng? Het acteerwerk was houterig en om internationaal beter aansluiting te vinden, wwerd het in het Engels gemaakt, Ook dat kwam het acteerwerk minder ten goede! Het was enorm jammer, want het had misschien een interessant verhaal kunnen zijn, maar hier het werd op de minst fascinerende manier verteld.

Bijzonder vreemde film die zich bijna afspeelt op een locatie. Toch blijf je gebiologeerd kijken! En dit terwijl er vaak niets te zien is. Je krijg veel informatie vanuit derde persoon. Je verbeeldingskracht moet daarom flink werken! Ook de reden van het transformeren naar een zombie is redelijk uniek. Toch overtuigd de film voor mij niet helemaal! Er zitten nogal wat slapstick momenten in! Op die momenten faalt de film! Deze beginnen naar dat de dokter zijn intrede doet. En ook ik sluit me aan bij degene hieronder dat die dokter erg irritant is! Om af te sluiten in de stijl van de film: Taal = Virus Virus= Taal Een must- see (ook al vind je het naar afloop niets)

Verschrikkelijke film. De cast is verre van getalenteerde. De aanwezige cast had zelfs al een redelijke uitdaging als het script meer dan één zin bevatte. De komedie is nergens grappig en komt voort uit de uitwisselingen tussen de personages. Tja iets wat ze dus niet goed afging. Sommige scènes hadden misschien potentieel best grappig kunnen wezen, maar worden door het te lang aanhouden alsnog gewoon vervelend. Zo neemt die "Ferris Bueller" -theorie zeker vijf of zes minuten schermtijd in beslag. Dat personage Clay had uiteindelijk al veel eerder moeten sterven! Echter tussen het waardeloze acteerwerk en de domme of grappig bedoelde dialogen door zijn er wél aardig goede grove low-budget kill-scènes met gereedschap uit het tuinschuurtje en twee dames geven wat zicht op hun ontblote boezems. Als slasher-horror met goede hoeveelheid bloed nog enigszins acceptabel maar verder vooral ook veel onkunde. En vooruit omdat er ook Nederlands/Vlaams in werd gesproken heeft het zeker een klein beetje meer charme!