Opinions

“The magic that gives my puppets life was stolen from a tribe of ancient Egyptian sorcerers, who pledged their allegiance to the demon lord Sutek.”

Het vierde deel van de Puppet Master-franchise gaat eerst nog verder vooruit in de tijd. En introduceert een demonische element in de film, als een tovenaar een papieren rol steelt van hen. De film bezit een paar leuke campy 90's momenten maar gaat helaas ook verder met de trend dat de poppen eerder voor het goede dan voor het kwade zijn.

Dan verplaats het verhaal zich naar 'opnieuw' de Bodega Bay Hotel, de setting van de eerste twee Puppet Master-films. Waar Rick Myers in alle rust aan een special project kan werken, met de typische jaren '90 computer en robots. Uiteindelijk worden daar ook de poppen ontdekt en krijgen ze last van Totems, die blijkbaar met pakketdienst worden toegezonden? Al kunnen ze ook verschijnen via een Ouija-bord.

De poppen leveren gelukkig nog wel veel van de actie. Leech Woman en Torch, schitteren hier helaas met afwezigheid, alhoewel Torch wel is te zien op een poster! En dan is er ook nog een nieuwe marionet, Decapitron, die verwisselbare hoofden heeft. De ene is een rare, zwarte die in het hoofd van Toulon kan veranderen, terwijl een andere een tesla toren is die hem in staat stelt om elektriciteit af te vuren op demonen. Raad eens wat er gebeurt.

Het lijkt er verdacht veel op dat niemand de moeite heeft genomen om even de andere delen te bekijken. Enfin, uiteindelijk is deze film, ondanks de vreemde wendingen, die niet allemaal werken, nog steeds wel een bevredigende tijdverdrijf vooral door de creaties.

“You do see my problem, don’t you? You are asking an awful lot of me. A little monster, an agency or cult protecting some ancient magic… you must admit it is rather fantastic.”

Een succesvolle franchise moet op zijn minst één deel hebben, die beweert dat het de laatste is. Zo... aan regisseur Jeff Burr om er één te maken! Aangezien er kosten werden gedrukt door deel vier en vijf te gelijkertijd op te nemen, maar een jaar na elkaar uit te brengen, gaat het dan ook direct verder waar zijn voorganger was gebleven.

Met een krampachtig poging laten ze Rick Myers en degene die zijn borg betaald, Dr Jennings terugkeren naar Bodega Bay Hotel. Dr Jennings wil natuurlijk meer weten en hij neemt drie 'Home Alone'-achtige boefjes mee. Ondertussen, is Sutekh (weet je nog? De demon uit de andere dimensie?) boos omdat zijn kleine Totem-hulpjes, van de laatste film, zijn gedood, dus hij heeft een ander plan.

Deze film bezit nog steeds de betere speciale effecten, dan die je bij het lage budget zal verwachten. De reden voor die indrukwekkende poppenanimaties is dat David Allen nog steeds betrokken was bij de film. Echter was dit wel zijn laatste film. Hmm, dat zal de titel verklaren!

Verder voelt deel 5 vooral meer als een (te) lange derde act van deel vier in plaats van een op zichzelf staande film. Het resultaat is dan ook een film die niet echt tevreden stelt en niet echt veel doet tijdens zijn speelduur. (er is zelfs nog een flashback, die herhaalt zeven minuten lang deel vier) Mensen gaan naar het hotel, ze worden gedood, sommige marionetten vechten, daarna is er het einde. De vierde en vijfde film kan je dan ook het beste kijken na elkaar zodat deze dient als een soort postscriptum op de voorgaande film. Dan is er nog wel wat lol in te beleven.

“No one escapes.”

Na een succesvol eerste deel komt er uiteraard ook een tweede, ditmaal nam de man die verantwoordelijk was voor de grandioze stop motion effecten, hoogstpersoonlijk plaats in de regiestoel. Veel blijf hetzelfde als we terug keren naar Bodega Bay Inn hotel alwaar een groepje paranormale onderzoekers, het vreemde wat er daar gebeurde uit de eerste film willen onderzoeken.

Sequels kunnen soms zwichten onder het gewicht van het succes van de eerste film, maar doordat de originele Puppet Master al niet overal even degelijk was, krijgt Puppet Master II alle gelegenheid om de ideeën uit te breiden, en heeft het geen last om de poppen te introduceren. In een flashback zien we wat meer achtergrond-informatie over André Toulon, zijn vrouw Elsa in Caïro. Hier zien we ook nog een interessant wezentje dat de Homunculus (verwijzing naar een lichaam zonder ziel) werd genoemd. Ook doet Eriquee Chaneé zijn intrede als soort Invisible Man / Dark Man- look-a-like ' O, wie O wie zal dat zijn?

Het toevoegen van een soort jaren '30 Mad Scientist-plotje geef de film een bijzonder leuke invalshoek. De film doet dan ook niet onder voor de eerste, sterker soms overtreft hij deze ruimschoots. Een nieuwe film betekende ook een nieuwe pop en dat werd Torch, met aan zijn rechterhand een vlammenwerper. Helaas moest onder druk van de studiobazen van Paramount, Leech Woman het loodje leggen.


Desondanks dat Puppet Master II ook zijn eigenaardigheden heeft weet het door zijn fijne low-budget aantrekkingskracht, plus een goede toevoeging van een nieuwe pop en wat achtergrondverhaal over Toulon, wederom erg goed te scoren. Op naar het volgende deel!

Salliant detail: In de film is ook de pop Mr. Punch te zien, een killer pop die te vinden is in de film Dolls (1987)

“Herr Toulon has developed a method of animating his puppets without string. It’s as if they were alive.”

En naar een sequel komt een prequel! Ook ditmaal is er een andere regisseur, David DeCoteau. Veelal bekend van legio pulpwerkjes die voor een habbekrats in elkaar zijn gezet en homo-erotische films. Ook de kwaliteit van zijn films is nog al eens onder de maat. Dit derde deel werd in slechts 8 maanden na de tweede film al geproduceerd en uitgebracht. Het is dus best verbazingwekkend dat deze film niet eens zo heel slecht was!

Gek genoeg zijn de killer-poppen hier regelrecht de goeden. Hmm, een horrorfilm waarin de moordenaars de helden zijn? Wie kunnen er dan nog de slechteriken zijn, tja... de nazi's? De film vertelt het verhaal van poppenspeler Andre Toulon, voordat hij zelfmoord pleegt omdat hij de gevangenneming door de nazi's wil vermijden. Als je heel oplettend ben, zal je opmerken dat die tijdslijn totaal niet klopt.

Ondanks dit een origine-verhaal is, wordt er ook een nieuwe pop geïntroduceerd; Six-Shooter, een cowboy met zes armen. Gaaf is ook dat we de creatie van Leech Woman te zien krijgen. Regisseur DeCoteau ging daarmee in tegen de wens van de studiobazen, dat is ieder geval wel zijn verdienste! Het zijn dan ook voor derde maal dat de creaties van David Allen, de stop motion effecten kunstenaar, die show stalen! Leuk was ook dat Guy Rolfe, de man uit Dolls (1987), hier de rol van André Toulon speelt. Regisseur DeCoteau levert met dit derde deel een bovenverwachting leuke film af!

You see this bruise? This is reality! Baby Oopsy kicked my butt!

Full Moon brachten jarenlang hun films uit via Paramount Pictures, maar nadat deze uit elkaar gingen, moesten ze bezuinigen op hun budgetten maar wilden wel proberen om zoveel mogelijk films uit te geven. Zodoende maakte ze een deal met Sci-Fi Channel (voordat ze zichzelf SyFy noemden) om twee van hun franchise samen te brengen, wat uiteindelijk resulteerde in Puppet Master vs. Demonic Toys.

Nu had Full Moon niet heel veel inbreng bij deze productie en het was duidelijk SyFy die de touwtjes in handen had. Dit betekende geen naakt, minimaal bloed (er is een ogen-uit-je-hoofd--ontploffing) en bovendien geen Leech Woman. Enfin het treffen draait om de stukken speelgoed; Blade, Pinhead, en Six-Shooter staan aan de goede kant (Jester is er ook maar doet niets) en de kwade kant wordt vertegenwoordigd door Baby Oopsie, Grizzly Teddy en Jack Attack.

Het verhaal is prima voor het grootste deel, maar een beetje voorspelbaar, en hoewel de poppen en speelgoed over het algemeen vrij onbelangrijk zijn, doen ze tenminste iets. Ook krijgen we tenminste een eindgevecht tussen de hoofdpersonages neef Robert Toulon (Corey Feldman) met zijn dochter Alex en Erica Sharpe (Vanessa Angel) van Sharpe Toys. Daarnaast is de gehele film voorzien van een kerstfeest-sausje Niet slecht, niet geweldig, maar zeker wel vermakelijk.

Axis Rising gaat verder waar de vorige film (Axis of Evil) was gebleven, de Japanse vrouw Ozu (totaal andere actrice) was gevlucht, met Tunneler (ook Leech Woman & Jester maar dat lijken ze hier te zijn vergeten) Zij ontmoet Moebius een Duitse bevelhebber die haar naar wat gedoe neerschiet en de pop meeneemt.

Ondertussen worden Danny en zijn meisje Beth (ook zij zijn totaal andere spelers)ontvoerd, om later te worden opgezadeld met Sergeant Stone (een verschrikkelijk overdreven toevoeging) Belangrijker is dat alle favoriete poppen terug zijn op één na! Blade, Pinhead, Jester, Leech Woman, Tunneler, en Six Shooter, allemaal krijgen ze de kans om hier op de een of andere manier licht te schitteren. Dit komt omdat ze het aan de stok krijgen met vier nieuwe poppen; Bombshell (een rondborstige vrouwelijk pop die machinegeweren herbergen) Blitzkrieg (een tank / machine hybride), Weremacht (een nazi-weerwolf) en Kamikaze(tja hoe zal die eruit zien?) die van de tegenpartij zijn!

De film volgt verder de trend waar ook de rest van de films last van had, door niet al te opwindend actiegericht te zijn. Er zijn een paar doden, maar niets is gek of heel bloederig. De film is natuurlijk goedkoop en ook niet de beste van de franchise. Maar ook deze was wel weer vermakelijk en meer was er ook niet te verwachten.

Deze negende (tiende) film vertelt het verhaal van wat er gebeurde nadat in het eerste deel, Andre Toulon zelfmoord heeft gepleegd. Vandaar dat we dit gedeelte ook in deze film zien. En ik moet zeggen het was geen eens een verkeerde poging van regisseur David DeCoteau en schrijver Domonic Muir (Critters)

De jonge Danny Coogan en zijn vriendinnetje Beth stuiten op een plan van Duitsers en Japanners om een fabriek te saboteren. Ze besluiten hier een popje voor te steken! Wel jammer is dat de poppen opnieuw voor de goede zaak waren en tevens slechts een bijzaak waardoor ze dan ook maar mondjesmaat in actie kwamen.Toch verdiend DeCoteau wederom punten omdat hij Leech Woman weer weet terug te brengen en er ook weer bloed mag vloeien! Ook is er door vermoedelijke het Aziatisch tintje, een nieuwe toevoeging van een Ninja. Het einde laat de deur wijd open voor een vervolg (dat dan ook een paar jaar later is gekomen) Het is zeker geen slechte aanvulling tot de serie. Het is ook niet echt geweldig, maar toch wel weer... redelijk.

Dit was zonder meer de sterkste van de "Axis Trilogie", Alhoewel het misschien nog wel een die-hard fan- film is, doet het wel heel veel goed! Charles Band kruipt hier weer terug in de stoel als regisseur. De hoofdpersonages Danny en Beth worden in luttele minuten aan het begin al afgeschoten. Bijna alsof de regisseur wilde zeggen "fuck off"

Het is nu de beurt aan kapitein Brooks om samen met de Russische dwerg (ja inderdaad een dwerg) Dr. Ivan Ivanov, zijn dochter Elisa Ivanov (die Tania Fox zag er leuk uit) en Georgina Vale te strijden te trekken tegen de Duitsers. Bijgestaan door onze poppen-helden; Blade, Jester, Pinhead, Tunneler, Leech Woman, en Six Shooter.

Het groepje bezit speciale bovennatuurlijke krachten en die zijn nodig omdat de nazi's onder leiding van Sturmbahnfurher Krabke en Doktor Gerde Ernst beide met bijzondere krachten bezig zijn om mensen te vermoorden. Grinnik... er leek inspiratie gehaald uit superhelden films! Zij worden bijgestaan door Bombshell met machine-geweerborsten, Nazi weerwolf Weremacht, en robot-tank Blitzkreig. En dan is er nog de sexy Oberheller Friede Steitze aka Lilou Vos met injectiespuiten aan de vingers van één hand. (A Nightmare on Elm Street 3?)

Naast dat hier het bloed rijkelijk vloeit (van alle voorgaande delen is dit misschien wel de bloederigste) is er tevens weer wat naakt te zien. De donkere voodoo-priesteres Vale showt ons tweemaal haar borsten. Ook is het de meest kleurrijke film en de regisseur begint eindelijk een aantal ambitieuze beslissingen te nemen als het gaat om de verlichting en stijl van de film.

Ja hier heb ik naar zoveel mindere delen weer heel erg van mogen genieten! Dit deed zeker niet onder voor de eerste drie delen!

Yup! En in 2022 is er weer een Puppet Master! Deze keer alleen met Doktor Death! Deze tweede spin-off lijkt niet veel meer dan een zoethoudertje voor de fans van de Puppet Master-franchise van Full Moon. De scalpel-zwaaiende Doktor Death, die voor het eerst werd gezien in Retro Puppet Master (1999) , (slechts in één film ) kruipt nu uit zijn koffer en wordt losgelaten in een bejaardentehuis; personeel en bewoners zijn niet veilig voor zijn scherpe scalpel.

Toch is dit niet direct een hele slechtste film. Er is een flashback naar de film uit 1999 zodat je die film niet hoeft te hebben gezien of zelfs had hoeven te onthouden. Daarnaast bezit regisseur Dave Parker zeker liefde voor deze franchise! Hij schreef halverwege de jaren negentig mee aan de helaas nooit gemaakte Puppet Wars-trilogie. Helaas zijn de gore-effecten maar een allegaartje. Sommige moorden zijn standaard, terwijl andere een beetje creatief zijn. Het weet zelfs met een paar spannende scenes te komen dus er is enige moeite gedaan!

Over het algemeen is er plezier te beleven maar is erg wisselvallig! Waar er helaas net wat meer negatieve als positieve punten zijn. Met die laatste vijftien minuten had zelfs zo bij een van de betere Puppet Master-films kunnen horen, helaas haalt de rest dat niet! Overigens eindigt de film met een cliffhanger; dat April op zoek moet naar de poppenshow van juffrouw Camille, om de andere poppen te vinden. Grote kans dat er volgende film gaat komen!

Oei wat was dit?? Was dit een poging om iedereen die laatste delen niet heeft gezien alsnog een kans te gunnen? Een pijnlijk gebrek aan budget? Was het een soort best of scenes? Was het bedoeld als extra op de volgende dvd? Een wel erg langgerekt Tv-spotje dat je voorbereidt op de volgende film? Was het bedoeld als een soort viering dat de serie bijna 15 jaar bestond? Geen idee, maar als dit echt als film was bedoeld is het zo'n beetje het slechtste wat ik ooit heb gezien ! Er is zelfs niet eens een echt einde?

Shit, it's Junior Führer!

En toen was daar; "The Littlest Reich" het dertiende deel (inclusief de spin-off) van de franchise. (alle films achter elkaar bekeken) En gek genoeg overtreft deze film alle andere delen! Schrijver S. Craig Zahler,(eveneens regisseur van bv. Bone Tomahawk en Brawl In Cell Block 99) gooit alle verhaallijnen van voorgaande delen weg en bouwt een nieuw verhaal.

Edgar, striptekenaar en net gescheiden gaat samen met zijn nieuwe vriendinnetje buurmeisje Ashley en zijn beste vriend/baas Markowitz naar een conventie, in een hotel (uit de eerste Puppet Master) waar gevierd wordt dat het 30 jaar geleden is dat de beruchte Toulon-Moorden plaatsvonden. De onschuldige meegebrachte speeltjes ontketenen een tweede Holocaust.

Horror-fans kunnen hun hart ophalen met erg fijne bloederige en sadistische scènes. En naast bijrollen voor Barbara Crampton, Udo Kier en Michael Paré, zijn er voor de echte fans ook knipoogjes naar de vorige films. De poppen Blade, Pinhead, Tunneler en Torch (heet nu wel Kaiser) zijn terug! Compleet vernieuwd en aangevuld met een ruim scala aan nieuwe poppen;Happy Amphibian, Mechaniker, Grasshupfer, Mr. Pumper, Autogyro, Junior Führer en Money Lender.

"The Littlest Reich" doet alles precies goed! Het is volkomen ongepast en dat maakt het juist zo leuk. Nazi-poppen die erop uit zijn joden, zwarten en homoseksuelen te vermoorden en dat op de meest extreem creatieve en bloederige manieren. Dit is de beste ‘Puppet Master’ uit de hele serie. (al vind ik de tweede om nostalgische reden net iets beter)

Films gebaseerd op Alistair Maclean-romans waren ongetwijfeld populair aan het begin van de jaren zeventig, aangewakkerd door de aangename WW2-avonturen uit de jaren '60 van The Guns of Navarone en Where Eagles Dare , bracht het een reeks stoere actiethrillers voort! In deze voert de internationale heroïne-smokkel je naar Amsterdam. De karakteristieke Amsterdamse locaties worden zeer effectief benut en blijken de ideale omgeving voor een louche wereld van prostituees, junkies en pushers. Regisseur Geoffrey Reeve doet behoorlijk werk achter de camera maar het is Co- regisseur/schrijver Don Sharp die verantwoordelijk was voor het meest opvallende extra beeldmateriaal; De speedbootachtervolging-climax door de grachten van Amsterdam. Gek genoeg vertoont dat een gelijkenis met de twee jaar latere James Bond-film 'Live and Let Die' (1973)

Het maakt van de film een ietwat merkwaardige Euro-mengelmoes van een Bond-met-een-laag-budget-film. Het was een Engelse productie die zich volledig in Nederland afspeelt maar met een Duitse producer en acteurs uit Duitsland, Polen, Griekeland, Canada behalve Amerika. Het hoofdpersonage moest dan wel doorgaan voor een Amerikaan met Nederlandse afkomst maar werd gespeeld door de Zweed Sven-Bertil Taube. De enige Nederlandse bijdrage kwam van de vreemde verzorgster Herta. Sommige scènes met topless naakt en bebloede gezichten werden weggelaten uit de bioscooprelease om een ​​AA-release te krijgen, maar gelukkig werden ze later terug gemonteerd! Die versie heb ik dan ook gezien en dat was een zeer plezierige actiethriller-film.

Dit was goed genoeg voor wat het is! Zeker geen slechte film! Alleen voelt de film nogal aan alsof de makers een checklist met verhaalelementen gebruikte... Een man vermoord zijn vrouw op brute wijze terwijl zijn jonge dochter zit opgesloten in een donkere kast... Jaren later is deze dochter Michal, een studente, die opeens afwijkend gedrag vertoont, als haar vader, die bijnaam: "The Puppetman" kreeg, op het punt staat geëxecuteerd te worden... Op zijn zachtst gezegd is het dus vrijwel allemaal te raden hoe het verloopt. Echter wanneer de film (na ongeveer een uurtje) in een hogere versnelling komt, krijg je twee scènes met heerlijke brute en bloederige moorden! Beide zijn prima weergegeven en vormen de grootste attractie van de film! Helaas weet de film door een 'been-there-done-that'-gevoel niet al teveel indruk te maken.

Wederom genoten! Waar het eerst één huis was heeft het zich nu verplaats naar de meeste moorden worden gepleegd.(het centrum) Alhoewel meestal in een deel 2 het overtreffende trap is. Valt het bij deze best mee! Enige minpuntje was dat er wordt omgeroepen over wapens van cat.4 zijn verboden. Ik ga er vanuit dat wapens cat.4 dus zware wapens zijn. Maar dan zie je dus vlammenwerpers en een zeer zware machinegeweer???

Helaas een zwakke film Vooral een herhalingsoefening van het tot nu toe betere tweede deel. Aan het begin van de film had ik goede hoop, zeer creepy begin! Verder zag je een paar aardige beelden van Purgers. De scene met de verlichte guillotine (waarom diende opeens al die lichtjes voor?) zet de spiraal naar beneden in. Hierna is het getoonde vooral voor de hand liggende toevalligheden. Dit eindigt natuurlijk in een dom vuurgevecht met tot slot een hanengevecht. Goh wie zal er winnen? Daarna komt het standaard sentimentele stukje? Nu waren de eerste twee ook niet de meest briljante films. Maar waren er nog leuke toevoegingen. Met deze film sloeg bij mij de Purge- verveling toe. Ik zag er in ieder geval niet veel leuks in?

Deze twaalfde Sherlock Holmes-film is de laatste die ik nog moest kijken maar was helaas voor mij een beetje een teleurstelling. Daartegen begon de film wel met een erg sterke opening, dit was een heel slim opgezet plan met een serie van ingenieuze aanwijzingen die Holmes en Watson via een fish & chips naar het rendez-vous leiden, waar ze de details van de zaak leren om de erfgenaam van het koninkrijk Rovinia ergens in het oosten te begeleiden. Dat verhaal is ook niet gebaseerd op een van de Holmes-verhalen door Doyle. En het verdere scenario is niet erg geïnspireerd. De identiteit van de slechteriken wordt veel te vroeg onthuld en ze zijn te voor de hand liggend. En er is een volledig irrelevant zij-plot over gestolen juwelen. Wel zijn er een paar referenties naar gebeurtenissen uit verhalen van Doyle. Het schip is de 'SS Friesland' genaamd, die werd genoemd in het verhaal "The Adventure of the Norwood Builder". Verder zijn er wat personages en verwijzingen naar "The Adventure of the Red Circle" en het verhaal wat Watson aan het vertellen is komt uit het verhaal "The Adventure of the Sussex Vampire". Om aan nog een iets meer speeltijd te komen lieten ze zowel Marjorie Riordan als ook Nigel Bruce een liedjes zingen. Alhoewel Bruce dit verdienstelijk deed, redt dit de film niet. Het maakt e alleen maar meer duidelijk dat dit absoluut een van de mindere films in deze serie was.

Tja....compleet standaard Indonesische horrorfilm. Na een korte proloog zie je vijf personen in één auto rijden naar hun bestemming; een oud huis wat Randy en zijn zusje Bian willen renoveren tot een museum met hun erfstukken. "Pusaka", betekent namelijk "erfstuk" Uiteraard is er iets mis met een erfstuk en treedt een vloek in werking als een kris of keris (Indonesische dolk) wordt opgepakt en 7 mensen moeten sterven.Wat volgt is een soort Indonesische Evil Dead gecombineerd met House on Haunted Hill. Wel praktische effecten maar haalt nergens een sadistisch kwaliteit. De make-up van degene die waren bezetenen was ook erg gemakzuchtig en overmatige jump-scares met muziek doen het bij mij bijna nooit goed. Het verhaal is erg voorspelbaar, maar op technisch vlak was de film wel goed, dus een volslagen flop was het ook niet!

Regisseur Nicolas Winding Refn begon zijn carrière met deze film. En nu weet ik niet goed of het scenario voor die tijd nog origineel was, maar de drugsdealer, die in de problemen komt als hij zijn leverancier niet meer kan terugbetalen, vond ik best voorspelbaar (volgens mij was het toen al vrij standaard). Gelukkig zijn er ook een paar andere, betere kwaliteiten. Zo is de film geheel opgenomen met ongepolijst 16mm-camerawerk (handcamera's) Deze non-stop beweging draagt ​​echt bij aan de film. En door zo te filmen wist hij geslaagd en realistisch drugsmilieu van Kopenhagen neer te zetten. Daarnaast kan de prent ook bogen aardige spanningsboog en op goeie acteerprestaties. Over een tijdsspanne van zeven dagen volg je de kleine drugsdealer Frank, die erg overtuigend wordt neergezet door Kim Bodnia. Verder zijn er een aantal puike bijrollen van onder meer een amikale Zlatko Burić en Mads Mikkelsen. De dialogen die de gangsters voeren zijn bij vlagen ook best hilarisch en er is geen happy-Hollywood- end!

Deel drie in de Pusher-trilogie en in het derde deel staat Milo (Zlatko Buric), centraal. Milo had een grote rol in het eerste deel en kwam ook kort even voorbij in ‘Pusher II’. Milo wordt gedurende één dag gevolgd en draait een groot gedeelte om het gedoe rond de 25e verjaardag van zijn veeleisende dochter en het volgen van een praatgroep van andere drugsverslaafden. Hierdoor zakt de spanningsboog in deze film even in. Gelukkig zijn er tussendoor genoeg criminele activiteiten en was het einde er één om van te smullen! Verder was er een overeenkomst met de eerste film; beide tonen namelijk het verval van geharde mannen in een crimineel milieu. Al met al wederom een goede onderhoudende gangsterfilm.

Tweede deel in de de Pusher-trilogie. Ditmaal volg je het personage Tonny, een vriend van Frank en had een kleine rol in ‘Pusher’, maar in ‘Pusher II’ is hij degene om wie het draait. Tonny komt net uit de gevangenis en probeert zijn leven weer op de rails te krijgen. Dat valt niet mee met zijn vader gangsterbaas 'The Duke' (De Hertog) en een bepaald verantwoordelijkheidsgevoel voor 'zijn' kind. De zoektocht van Frank naar geld heeft ditmaal plaatsgemaakt voor het leed van Tonny wederom prima gespeeld door Mads Mikkelsen. Het Handheld camerawerk wat de agressieve toon versterkt is gebleven. Verder van hetzelfde een film gerichte op de drugshandel van Kopenhagen ( Deense onderwereld). Nieuw was een korte blik in de seksindustrie. Misschien iets minder als zijn voorganger, maar nog steeds het aanzien meer dan waard.

Qua verhaal en personages wijkt het niet zo heel veel af van wat we al kennen; Held met een grappige side-kick die dwars wordt gezeten door een schurk(en) Het is dan ook de invulling die hier een heerlijke film van maakt! De animatiestijl is verbluffend (op sommige momenten concurreert het met Into the Spiderverse) De karakters zijn driedimensionale en goed geschreven. Met name de reeks schurken die allemaal veel meer in zich hebben dan typische kinderverhalen. Gaaf was het gefloten deuntje van de Wolf/Death, het maakte zijn verschijning, behoorlijk intimiderend, die zou niet misstaan in een horrorfilm! Ook verrassend want bij de opening had sterk mijn bedenkingen maar het werd dus veel beter dan verwacht!

Het had een waterdicht plan moeten zijn. Een bank overvallen en als vluchtweg de ondergrondse tunnels van de verlaten metrolijn gebruiken. Echter vanaf het begin gaat het fout! Shoot-out met politieagenten, gijzelaars en tot overmaat van ramp duikt er een Tsjernobyl-psychopaat met een mijnhouweel en voorkeur voor ogen op. Trackman oogt een beetje als de geadopteerde neef van Harry Warden uit My Bloody Valentine. Wat de film uiteindelijk veranderd in een basic-slasher met veel, teveel ronddwalen in donkere en/of mistige tunnels. Het is natuurlijk altijd een goed idee om een paar mooie dames als gijzelaars te selecteren. Helaas zijn de moorden niet zo grimmig of glorieus en in houterige slow-mo-effect,, de personages zijn niet bijzonder, en er is een domme reden waarom de killer in de metrotunnels van Moskou rondhangt. De film voelt alsof er meer potentieel was dan dat er daadwerkelijk was te zien maar het is niet zo heel slecht.

Neo-emo-meisje raakt verstrikt in zwarte magie heksen-ding gefilmd in typische indie-horror camerabeelden. Nu heb ik een zwak voor het occulte / heksengenre, maar een nieuwe kijk erop was hier niet te vinden. Toch was de film wel een vrij aardige mix van rechtaan horror en pseudo-psychologische dingetjes en met een vrij trage opbouw. De film is al meer dan voor de helft voorbij voordat er wat gebeurd. Moderne tiener-horror wordt vaak bevolkt door makkelijke jump-scares, het is dan positief dan ze er niet zijn! Al kon het voor mijn smaak wel wat vreemder en enger en wat minder schurend tegen andere bekende horror-films. Maar toch is het de moeite waard om eens te bekijken.