Opinions

Typische meidenfilm, maar toch vermakelijk.

Aquamarine is nergens origineel, maar komt toch soms leuk uit de hoek. De grapjes van de zeemeermin op het land zijn wel best grappig, maar nergens zijn de grappen hoogstaand. Het acteerwerk is zeker niet altijd even goed. Soms ergerde ik me aan Paxton, ze werkte wat op m'n zenuwen. De film vind ik ook te lang duren. 3*

Steven Spielberg is bijna eigenhandig verantwoordelijk voor mijn panische angst voor haaien en de zee. Nu heeft hij mij al die jaren later ook trauma's over hordes aan spinnen berokkend. Bedankt.

Al heel mijn leven ben ik als de dood voor spinnen. Ze zien er niet uit, kruipen overal en zitten dagenlang lekker knus op je badkamermuur zonder enige vorm van huur te betalen. En laat ons eerlijk zijn, niks of niemand heeft écht acht ogen nodig, toch? Dat is gewoon de natuur die ons haat, geloof ik. Toch wil ik ze van ver bewonderen en dood ik nooit eentje als ik die zie zitten. Laat ze maar doen, denk ik dan.

Met deze Arachnophobia wordt onze basisangst voor de creepy crawleys geëxploiteerd tot het oneindige. Ik weet dat de engheid-factor bij niet-arachnofoben veel lager zal liggen maar ik zat meer dan eens ineengekropen. De film had ik opgezet tijdens een gezellig badje maar toen de badkamerscène kwam had ik daar al snel spijt van.

De film heeft die typische, warme uitstaling van een Amblin-film. De oranje tonen, mooie sets en nostalgische sfeer kenmerken de studio die vaak kwaliteit uitpompt. De rest kijkt erg hard als een Stephen King-verhaal en het zou me niet verbazen moest hij daar ook voor iets tussen zitten. Een klein dorpje, voldoende uitgediepte, kleurijke personages en een larger than life dreiging die het vredige bestaan stilletjes in gevaar brengt. Ik hou van King's stijl dus de gelijkaardige aanpak hier kon ik ook smaken.

Jeff Daniels is verrassend sympathiek en ook John Goodman is lekker leuk. Misschien speelt die laatste iets te karikaturaal om serieus genomen te worden maar het kan er nog mee door. De spinnen zelf zien er ook overtuigend uit in een mix van animatronics, poppen en échte beestjes. Misschien lijkt de climax-spin wat te hard op een pop maar het straalt charme uit. Ook heeft die één ijzersterke jumpscare die me letterlijk en figuurlijk een gat in de lucht deed springen.

4* voor deze nachtmerrie.

Arcadian is een standaard creature feature à la A Quiet Place. Nergens is het echt origineel en het script laat te wensen over. De personages zijn nogal oninteressant. Jaeden Martell heeft me met It (2017) wel weten te bekoren maar hier heeft hij niet veel ruimte om iets interessants te doen. Nicolas Cage speelt alweer een andere versie van zichzelf. Het verhaal zelf is jammer genoeg ook wel erg voorspelbaar en heeft niet veel om het lijf.

Gelukkig is het ontwerp van de monsters uitstekend en zelfs angstaanjagend. Ze hebben de creep-factor van de beesten echt te pakken. De spanning is op sommige momenten extreem hoog hierdoor. Die scène met de hand die uit de deur kwam gaf me van die goede kriebels die niet veel horrorfilms me kunnen geven.

3*

Ook al is Matthew Vaughn een beetje een parodie op zichzelf geworden en slaagt hij er maar niet in om met verrassingen te komen, toch heb ik me min of meer vermaakt.

Mijn grootste probleem met de films van Vaughn is dat ze er irritant plastic uitzien. Er is nergens spontaniteit, ook al wil het allemaal leuk en absurd zijn. Het verhaal is prima, maar chaotisch. Gelukkig zijn er Bryce Dallas Howard en Sam Rockwell om voor wat charme te zorgen. Dua Lipa zou meer van dit moeten doen.

3*

Niet een van de beste Disney Classics.

De ruwe tekeningen zijn af en toe best storend. De liedjes waren best "catchy" en de katjes waren ook best koddig. 3*

Deze documentaire is precies zoals de Aristocrats-grap zelf: Eerst vreemd, dan hilarisch over de top en goor, om uiteindelijk veel te lang te blijven duren zodat je hoopt dat het maar snel afgelopen is.

2,5* omdat ik soms schaamteloos hard heb gelachen.

DeBoer en Luebbe hebben zichzelf gevestigd als komische genieën. Hun projecten zijn erg niche en de humor zal niet bij iedereen in de smaak vallen, maar voor mij werkt het geweldig.

The Arrival is duister grappig en heeft een mooie boodschap. Het acteerwerk kan soms wat overdreven zijn, maar het past bij het geheel. Misschien zou iets subtieler en met een strakkere pacing beter zijn, maar over het algemeen heb ik genoten van deze korte film.

Ik kan niet wachten om te zien wat deze buitenbeentjes hierna gaan doen. Ik zou alleen willen dat meer mensen hun films hadden gezien.

Deze documentaire focust zich op Art Johnston & José Pepe Peña, eigenaren van de immens populaire queer bar Sidetrack in Chicago. Beiden hebben enorm veel meegemaakt in hun leven: van de AIDS-epidemie, het opkomen voor gay rights tot het ondergaan van de corona-crisis in 2020. Het koppel is al meer dan 50 jaar samen en delen klaarblijkelijk een liefde die menig persoon jaloers op mag zijn. Hun relatie is aandoenlijk en hun werk voor de community onmiskenbaar belangrijk.

Het verhaal van deze twee wordt voldoende uitgediept en je krijgt voldoende beeld van waarvoor ze staan. Sommige anekdotes zijn grappig en bijzonder terwijl andere dan weer schrijnend zijn. De twee hebben de opkomst van acceptatie voor de gemeenschap meegemaakt en ervoor gevochten. Wanneer het homohuwelijk in de V.S. eindelijk werd toegestaan werd ik emotioneel omdat het een resultaat is van hun harde werk en inzet. Ik kan alleen maar applaudisseren voor wat die hebben verwezenlijkt.

4* voor dit portret van twee iconen.

Arthur Christmas begint heel erg leuk, met een vlot tempo en een origineel uitgangspunt. Het hele concept voelt fris aan en geeft een andere kijk op de Kerstman en zijn familie. De humor zit ook best goed en het verveelt nergens. Alleen jammer dat de tweede helft van de film vervalt in enkele grote Kerstclichés en het wordt allemaal net wat te braaf.

3*

Aardig.

Het begin gaat me net iets te snel en de animatie van de minimoys is ook niet zo leuk om naar te kijken. Maar de film had zo'n leuk verhaaltje. Lekker feel-good. Arthur belandt net in een hele andere wereld, maar toch niet. 3*

Lang geleden dat ik werkelijk bang was van een film. Ik geloof dat het in tijde van The Conjuring was dat ik paranoia door het huis liep en geen donkere hoekjes vertrouwde. Het is een verschrikkelijk, maar o zo zalig gevoel als een film je daadwerkelijk bang weet te maken. As Above, So Below heeft dit voor elkaar gekregen. Nu, ik ben, al is het naar eigen zeggen, wel al wat gewend van horror en mij krijg je niet snel bang (in tegenstelling tot wat mijn vriend beweert ). Maar het is nog steeds hetzelfde concept dat mij de creepers geeft: Alleen zijn in een benauwde ruimte, maar wetend dat er ergens 'iets' zit dat je de stuipen op het lijf zal jagen.

As Above, So Below lijkt aanvankelijk op een doordeweekse found-footage film en eerlijk gezegd begin ik er genoeg van te krijgen. Dit subgenre heeft zijn glorieperiode gehad en er komt toch alleen maar bagger uit. Maar wat AASB 'anders' maakt, is het avontuurgehalte. Er gebeurt ten minste iets. De beginscène is al spannend en tegelijkertijd interessant. Natuurlijk volgt dan de nodige lange introductie en na een dikke dertig minuten begint de fun. Vanaf de groep een eerste stap in de catacombes plaatst, begint de claustrofobische sfeer op te spelen en je voelt je direct deel van het verhaal. De smalle gangen, beenderen,... Je voelt ze op je afkomen. Al snel wordt duidelijk dat er iets niet pluis is in de catacombes en dan gaan de poppen al helemaal aan het dansen. Ieder ding dat de groep tegenkomt is freaky in zijn eigen manier. Je begint je vragen te stellen en zelf dingen te zien die er niet zijn. Dat is voor mij de definitie van een sterke griezelfilm.

Het acteerwerk is ook enorm goed. Perdita Weeks is een enorm aangename verschijning en haar stem is kalmerend om naar te luisteren. Zij draagt de film zowat door haar vastberadenheid. De rest van de cast zijn oké, maar zijn min of meer stereotiepen.

As Above, So Below zal niet bij iedereen zoveel lof krijgen want een griezelfilm is enorm relatief. Nu, ik heb me geamuseerd met een avondje griezelen op mijn laptop in het pikdonker en het was verschrikkelijk effectief. Één van de beste griezelfilms van de afgelopen jaren. 4*

A little trigger warning: bullying, blood, abuse, classism, death, drinking, drug use, sexual content, toxic masculinity, the male gaze, homophobia, transphobia, guns, nationalism, racism, kidnapping, murder, attempted murder, swearing, torture, violence, gore, weapons, and fragile male egos.

Assassination heeft mij volledig overdonderd met zijn inhoud. Ik schilderde bovenstaande trigger warning eerst af als een overdreven promo voor de rest van de film. Blijkbaar al deze onderwerpen daadwerkelijk erg uitgebreid aan bod. Niet te verwonderen dat ik dan ook nogal geschokt naar het scherm zat te staren. Dat deze film horror is valt voor veel kijkers te betwijfelen. Voor mij was dit echter erg persoonlijk en uiteindelijk erg effectief. De onderwerpen van homo- en transfobie, racisme, verkrachting en uitbundig Tarantino-esque geweld liggen gevoelig bij mij. Dit is zeker niet het geval voor veel andere kijkers begrijp ik.

We ontmoeten vier tieners in het dorpje Salem. De helft van de inwoners werd gehackt en hun geheimen openbaar gemaakt. Er ontstaat paniek en ontzetting en nadat een van de tieners onterecht geframed wordt voor deze daad, ontstaat een heuse klopjacht op de meisjes.

Uiteraard moet je jou enigszins kunnen identificeren met de leefwereld en het gedrag van de tieners, anders wordt dit sowieso een erg lastige zit. De thema's van online media, fragiliteit en hypocrisie worden best in je gezicht gewreven maar nergens kwam het irritant over. Integendeel, de film maakt een punt en is niet bang alle karikaturen gigantisch uit te vergroten als vorm van satire. Het einde stelde iets teleur door de toonshift en abruptheid. De comedy was ook niet prominent aanwezig. Zodanig zelf dat ik het genre niet zou toekennen aan deze film. Enkel op het eind zitten wat oprecht grappige stukken maar dat is het dan ook.

Technisch gezien is het dik in orde. Camerawerk is dynamisch en puur vakmanschap. Een scène die ik wil uitlichten is een long take waarin verschillende personages van buitenshuis naar binnen gefilmd wordt terwijl een menigte zich klaarmaakt om aan te vallen. Dat was pure cinema. De soundtrack zit goed en acteerwerk top.

Een film die niet voor iedereen is weggelegd maar voor mij zeker zijn werk deed.

4,5*

Beste Astérix-film.

Dit is heel wat beter dan het oersaaie deel 1. Leuke settings, grappige situaties en een heleboel over-acting. Franse films, hé... 3*

Aterrados sprak me voornamelijk aan door de prachtige poster. Ik ben volledig blind de film ingegaan en wastoch wat teleurgesteld dat het allemaal nogal braafjes was. Uiteindelijk was dit een simpele haunted house-film zonder al te interessante personages of boeiend plot. Echte scares werden afgebroken door dubieuze editing en de muziek was allesbehalve subtiel. Wel kan ik het creature design enorm appreciëren. Die zagen er erg goed en iets origineler uit. De eerste 15 minuten van de film zijn top notch horror, daarna jammer genoeg dertien in een dozijn.

2*

Alle cliché's op een rijtje!

ATM is noch origineel, nog spannend. Je begint te kijken. Alhoewel het saai is, wil je toch weten hoe het eindigt. Maar ik zeg je, je wilt het niet weten. Want het trekt echt op niets. Er zaten erg veel storende elementen in de film. Zoals: Waarom doet hij dit? Als de killer aan de achterkant is of bezig is met iemand te vermoorden, kan je toch wegglippen? Ook snap ik dit niet: de killer zet de auto voor de deur. Je ziet dat de deur nog een klein beetje open kan, en als dat water binnenstroomt, kan het toch langs daar naar buiten? Nog een vraag: Wie ramde die auto in die ATM? Best slecht. 2*

Zwaar campagne aan het voeren voor een remake met Lana Del Rey in de hoofdrol.

Summertiiiiiime, and the livin's easy

Een heerlijk concept, maar het is een beetje jammer als de titulaire 50ft woman pas in de laatste 10 minuten attackt.

Ik vond het sociale commentaar best leuk. Het verhaal neemt ook een beetje een noir-eske wending wat ik niet had verwacht. Maar als een film er zo lang over doet om zijn climax op te bouwen en het dan in een mum van tijd gedaan is, is dat best teleurstellend.

2,5*

Het enige wat mijn aandacht trok in de hele film was een halfnaakte Ken Clark die zijn weelderige borsthaar tentoon loopt te stellen in een Speedo.

Verder is Attack of the Giant Leeches een slaapwekkend stuk vreten dat echt niet veel voorstelt. Dialogen zijn zo lang uitgerekt om toch maar feature length te halen en de monsters zien er lachwekkend uit. Er spat totaal geen dreiging van het scherm dus zit je verveelt je continu. Een laag budget valt niet altijd goed te praten want dit ziet er gewoon niet uit.

1*

Een echt spannende science-fictionfilm.

Attack the Block is niks nieuws. Maar ik zat toch steeds vol spanning te kijken. De beesten zien er erg leuk uit. Ik heb me zeker niet verveeld. Het acteerwerk is niet altijd even goed, maar ik kon er wel overheen kijken. De film is wel bloederiger dan ik verwachtte. Het einde is ook best goed. Een mooie 4*.

Een film die je van begin tot eind blijft boeien.

Alle cliché's stapelen zich natuurlijk weer op en alles wordt voorspelbaar.

Dit weerhoud mij er niet van om van August Rush te genieten.

Freddie Highmore heeft mij al telkens weer verbaast, want hij kan veel verschillende rollen aan. Alleen vind ik hem niet zo'n mooie lach hebben.

Meeslepend drama. 3.5*

Ook dit deel is weer erg vermakelijk.

De openingsscène is in deze film tien keer zo hilarisch als die van de voorgaande delen tesamen. Austin Powers is weer in een nieuw avontuur beland met Dr. Evil, die Mini-me wat verwaarloost.

3*

Deze film is toch wel de minste van de drie.

Austin Powers is best irritant en de introductie van Dr. Evil is ook niet zo geslaagd. Ik vond de humor ook best flauw in dit deel. Best jammer. 3* omdat ik toch nog ben vermaakt.

Tien keer beter dan het eerste deel.

Bij de openingsscène lag ik al plat. Die onnozele britse humor ligt mij wel. Maar niet iedereen zal dit kunnen waarderen. Dr. Evil krijgt een vriendje: Mini-me. Dit is een erg leuke toevoeging. 3*

Wat een ongewaardeerde film, zeg!
Oké, Autopsy is niet origineel, maar toch erg vermakelijk. De film is één van de goorste die ik al heb gezien. Vele scènes waren erg over-the-top, maar erg leuk. Denk maar aan die naakte patiënt dat die vrouw aanvalt en al zijn darmen eruit floepen. of die gast met al zijn organen aan een touwtje. Om dat te bedenken moet je wel erg twisted minded zijn hoor. Het acteerwerk is erg slecht en de clichés stapelen zich op. Toch blijft de film interessant en verveelt het nergens. Een goede 3*.

Een enorme verademing in het genre. The Autopsy of Jane Doe neemt een heel andere aanpak dan vele andere horrorfilms. Het speelt zich bijna exclusief af in een locatie, namelijk een mortuarium. Dit op zich al is een erg leuke setting. De autopsie zelf stelt ook helemaal niet teleur met een opbouwend mysterie en wel heel effectieve sound design. Er worden steeds meer en meer vragen gesteld waardoor je gewoon weet dat het antwoord niet even goed kan zijn. Dit is ook zo, met een derde akte die net te toevallig lijkt te gebeuren en een uitkomst die te voorspellen valt.

De eerste helft is werkelijk subliem en had me aan het scherm genageld. Jammer dan dat het allemaal evolueert naar een bovennatuurlijk circus met aspecten die rechtstreeks uit de klassieke horror-toverhoed worden gehaald. Het verzakt te veel in standaard gedoe dat we al te veel gezien hebben, wat natuurlijk afbreuk doet aan de zorgvuldig opgebouwde eerste deel. Toch bleef het allemaal zeer interessant en kan ik dit aanraden aan fans.

The Autopsy of Jane Doe is een frisse wind die veel dingen precies goed doet maar hier en daar toch een paar steken laat vallen. Een paar tekortkomingen die een écht hoge score doet uitblijven.

4*

Herziening in de bioscoop naar aanleiding van The Way of Water.

Avatar blijft staan als een (zwevende) rots.

De effecten zijn fenomenaal en doen Pandora lijken als een echte, levende wereld. James Cameron heeft gelukkig de Uncanny Valley weten te vermijden met de motion capture. Weaver, Worthington en Saldana zijn geweldig in hun rol.

Enige minpunt is de derde acte de simpelweg te lang duurt. Eentonige actie en een eendimensionale bad guy.

Toch een moderne klassieker in zijn genre.

4*

Dit is de exacte reden waarom ik met hart en ziel naar de bioscoop trek. Het volk die ook in de zaal zit daarentegen is de reden waarom ik er jammer genoeg tegenop moet zien.

Als een film u 3u15 in verwondering doet staren met je mond open dan weet je dat het goed zit. Pandora is geen CGI-boeltje meer maar voelt aan als een levensechte wereld vol lore, wezens en mystiek. James Cameron heeft het weer geflikt om een serieus geschifte wereld op u af te vuren. Dat dit allemaal in geweldige 3D en HFR werd vertoond is dan de kers op de taart.

3D voelt te vaak aan als een luie gimmick gemaakt door Hollywood om meer welverdiende centjes uit je portemonnee te stelen. Gelukkig komt er af en toe iets uit dat de hoge ticketprijs meer dan rechtvaardigt. We waren beiden erg sceptisch toen we meer dan €30 uit ons zakken hebben moeten halen voor een avondje vertier want Kinepolis heeft de neiging om voor alles extra aan te rekenen: lange speelfilm, 3D-projectors, 3D-brilletjes aanschaffen, toeslag voor HFR, een euro per ingeademde kilo lucht,…

Filmtechnisch is dit een groot wonder maar ik ga niet blijven herhalen wat anderen beter kunnen uitleggen. Ik kan alleen melden dat ik me net echt in Pandora waagde en niet in Disney’s Animal Kingdom-versie. Waar Cameron duidelijk nog geen kaas van gegeten heeft is het schrijven van geloofwaardige slechteriken met diepgang en een gegronde motivatie. Jammer genoeg wordt ons hier alweer Stephen Lang voorgeschoteld. Ik weet het niet, zelfs als blauwe alien kan hij me niet bekoren. Ook was het personage Spider me helemaal overbodig en vooral bloedvervelend. De eerste akte van de film voelde echt gerusht aan en er wordt praktisch geen tijd gespendeerd aan het herintroduceren van Pandora. Gelukkig wordt dit duidelijk eenmaal de waterwereld wordt geïntroduceerd. Dan wordt uitgebreid de tijd genomen en kan je vol wonder staren.

Ook de ondertitels waren strontvervelend. Overal komen ze tevoorschijn en nemen ze gemiddeld 1/5 van het scherm in beslag. Kon het maar zonder.

Als ik even mag verderranten, heb ik het graag over onze bioscoopervaring - niet de film zelf. We gingen naar de laatavondvoorstelling in Oostende waar doorgaans geen kat zit (de omweg meer dan waard). Nu werden we omringd door, naar wat ik vermoed, de rand van de maatschappij: verschillende mensen die niet snappen dat je in de bioscoop niet moet praten, lichtjes van GSM’s die regelmatig op zoek waren naar gevallen objecten, volk dat een half uur voor het einde van de film onsubtiel en op hun dooie gemakje de zaal verlaten, volcontinu luid gesnotter, gehoest en genies, luide eters die in hun popcorn graaien alsof er goud op de bodem ligt,… MENSEN, JULLIE ZIJN HET PROBLEEM!

Soit, tot zover mijn mening. Love ya!

4,5*

Oké, normaal heb ik echt niks met superhelden, maar The Avengers wilde ik toch wel eens zien.
Dus ik ging vandaag (in m'n eentje ) naar de bioscoop. En ik had niet al te hoge verwachtingen, dus kon het enkel meevallen. En dit deed de film ook. De bad guy Loki (broer van Thor) vond ik eigenlijk niet passen in de film. Ik verwachtte wel een iets meer sadistischere, duistere slechterik. Maar ja, je kunt niet alles krijgen, he.

De personages worden één voor één voogesteld en de meeste waren best leuk. Captain America, Iron Man en Black Widow waren mijn persoonlijke favorieten. Zij kregen een goede introductie en hadden werden ook goed gespeeld door Chris Evans, Robert Downey Jr. en Scarlett Johansson. The Hulk daarentegen was niet echt zo vermakelijk. Hij had eigenlijk niet veel screentime. Enkel op het laatste gevecht mag hij meevechten.

De special effects zagen er ook weer uitmuntend uit. Het hele "New York ligt in puin"-dingetje zag er echt goed uit. Het eindgevecht was ook zeker één van de redenen dat ik een 3,5* ipv 3* geef.

Ik heb echt niet goed geslapen vannacht, dus ik had op een gegeven moment last van m'n ogen. Ik werd moe en viel bijna in slaap. Lag echt niet aan de film, hoor. Ik ben toch kunnen wakker blijven want ik ben een te grote filmliefhebber om te slapen in de bioscoop.

De 3D voegde écht niks toe. Bijna geen diepte of nergens spat er iets jou richting in. Vind ik best wel jammer, want daar betaal ik wel €2 meer voor, en de bioscoop is al niet goedkoop.

Een errrrrruuuug dikke 3,5* want ik heb me echt vermaakt!

Grote teleurstelling.

Ik heb de eerste Avengers in de bioscoop gezien, en ik had enkele kijkbeurten nodig om hem uiteindelijk te waarderen. Nu, deze film beviel me in vele opzichten helemaal niet. Zo is de eerste helft te rommelig en voelt het niet aan als een geheel, maar eerder als een aaneenschakeling van nietszeggende scènes. Gelukkig wordt dit helemaal goed gemaakt in het tweede deel. Met name het eindgevecht is geweldig.

Van Fase 2 van Marvel zag ik alle films behalve Thor: The Dark World. Dit komt omdat Thor mij gewoon niet interesseert. Dit wordt ook weer hier bewezen. Hij is té arrogant en waar dat bij Tony Stark goed overkomt, slaat het bij Thor de plank mis. M'n favoriete superhelden van Marvel zijn Captain America en Black Widow. Gelukkig krijgt die laatste enorm veel screen time, net als Winter Soldier. Alhoewel, het zijplot met Banner is helemaal niet interessant en eerder een poging om diepgang te creëren. Het werkt niet.

De visuals zijn (zoals we gewend zijn) enorm goed. Met uitzondering van de opening. Dit kwam heel cheap over. Acteerwerk zit ook weer snor. Alleen miste ik Tom Hiddleston als Loki. Die was wat beter dan Ultron. Ultron zag er wel goed en dreigend uit in de trailer , samengesteld uit andere robots, maar dit kwam niet zo over in de film. Erg jammer.

De 3,5* gaan naar de vermakelijke tweede helft, want het eerste deel krijgt maar 2* van mij.

Leuke franse film.
Dit is een goede film met de juiste dosis humor, actie en spanning. De special effects waren wel echt om te huilen. Denk maar aan die pterodactylus en die mummie, die ook best grappig was. 3*

Ik had de film met hoge verwachtingen gestart, maar bleef met een naar gevoel achter.

Ten eerste is de film erg langdradig en saai. Ten tweede is het verhaal ook niet erg boeiend. Leonardo DiCaprio speelt hier erg irritant en zijn personage wekt geen sympathie. Ik vond de film erg tegenvallen. Het einde is ook erg abrupt. 2,5*