Opinions

Puur Jeugdsentiment. Babe is gewoon veel beter dan Wilbur in Charlottes Web.

3*

Bachelorette

Wat kan er fout gaan bij een vrijgezellenavond? Alles!

Bachelorette is een doorsnee komedie met nergens iets nieuws, maar is toch best leuk. De B-girls zijn stuk voor stuk irritant, maar samen zijn ze de hemel. Stuk voor stuk worden ze gespeeld door bekende actrices. Lizzy Caplan, Kirsten Dunst, Isla Fisher en niet te vergeten: Rebel Wilson. Het acteerwerk is best slecht en het verhaal is ook voorspelbaar. Toch heb ik best wat gelachen en het einde is ook leuk. 3*

Bad Moms was niet de raunchy fun en dirty comedy die ik verwacht had. Behalve een tiental keer vloeken en de mannelijke genitalia benoemen is het allemaal best braaf. Mila Kunis, Kathryn Hahn en Kristen Bell zijn leuk samen maar hun talenten in comedy (vooral van Hahn) worden onderbenut. Vooral de eerste helft was best leuk. De tweede helft was iets te veel van hetzelfde.

2,5*

Christine Baranski is een baas.

A Bad Moms Christmas is in principe een dikke cash-grab na het financieel succesvolle Bad Moms. Er is praktisch niets origineels of innovatiefs aanwezig en de grappen zijn min of meer hetzelfde als het eerste deel. Tel dit bij elkaar en je zou een meh-film moeten hebben.

En toch kan ik dit geen slecht cijfer geven.

Wat vooral werkt voor mij is de dynamiek tussen Mila Kunis en Christine Baranski. Hun gekibbel bleef continu interessant en wanneer Kerst verpest wordt (de horror!) door familiedramatiek komt het best geloofwaardig over. Wat me vooral raakte was het laatste half uur. Hier werd er toch een gevoelige snaar geraakt bij mij. Iedereen die een moeilijke relatie heeft met hun ouders zou toch iets moeten voelen hier.

Jammer genoeg is de dialoog niet altijd natuurlijk en is de editing best oneven. Ook is het gebruik van slow-motion actiescènes op zijn minst irritant te noemen.

Al bij al een gemiddelde komedie met een mooie les op het einde.

3,5*

Vreselijke mensen die vreselijke dingen doen in een film met een vreselijk verhaal.

Ik heb wel wat gelachen om Lauren Tom en Tony Cox. Wat Lauren Graham hier aan het doen was weet ik nog steeds niet. Billy Bob Thornton zet zich in voor de rol, maar door zijn trieste acties is het bijna onmogelijk om een band op te bouwen. De jongen was wel charmant.

2*

Volledig mee eens met hierboven.
Sommige one-liners waren nog leuk. En Amy Squirrel vond ik een leuk personage. Cameron Diaz vind ik niet echt zo goed. De scène waar ze aan deborsten van een vrouw mocht komenvond ik wel nog leuk. Hooguit een 2.5*

Dat dit nog in de bioscoop heeft kunnen draaien!

Bait is een haaienfilm à la Shark Night 3D: Slechte cgi, flauw verhaal, stereotiepe personages en een hele grote hoop onzin. De film zit vol ongeloofwaardigheden. Het verhaal trekt ook op niks. Wie verzint er nu een tsunami met toevallig twee haaien erin. En die twee haaien belanden dan gevangen in een supermarkt en ze hebben erge honger. Wie ze opaten kon me helemaal niks schelen want de personages waren één voor één bloedirritant en de acteurs konden ook niet acteren. De haaien zagen er niet uit als haaien. Eerder als vissen uit een videogame. Zo lelijk! Een erg kleine 1,5* en Bait mag zich direct aansluiten bij de slechtste films van 2012. Wat een bagger.

Het eerste wat me opviel aan deze film, was dat hij erg donker is.

Balada Triste de Trompeta is wordt hier omschreven als komedie/drama, al mag dit wel veranderd worden naar Drama/horror, vind ik. De horror heeft soms echt wel de bovenhand, maar het drama is de hele film aanwezig. Het verhaal is redelijk absurd, maar wordt hier wel mooi vertoond. Het acteerwerk vond ik best goed. De climax was visueel erg mooi, maar ik vond hem een beetje te lang. Een voldoende. 3*

Wonder boven wonder niks van spoilers gezien over deze film. Bewust veel vermeden zodat ik me toch kon laten verrassen door Barbarian. Jammer genoeg stelde het toch wel ietsje teleur.

De eerste akte is horror van de bovenste plank. Keigoed acteerwerk, likeable personages, opbouwende spanning en foreshadowing. Jammer dat in de trailer de tunnel werd verraden waardoor ik zat te wachten tot wanneer ze die ontdekten. Potverdikke. Gelukkig was de rit ernaartoe erg goed.

Wanneer je klaar bent voor shit to get real krijg je een grote omschakeling. Een verrassing maar een wel erg groot contrast. Spanning komt even helemaal halt te staan en begin je praktisch opnieuw. Iets teveel herhaling van zetten naar mijn goesting.

Derde akte was dan wel weer top tier cinema. Ik zou liegen als ik zeg dat er geen onvrijwillige geluiden en gasps uit mijn mond ontsnapten bij de finale.

Barbarian is een film die nog beter kon zijn en toch in zijn eigen recht erg bovenmaats is. Camerawerk en gore krijgen ook een extra pluim. Jammer van de toonwissel, wat vervelende agenten en een Justin Long die net iets te veel hetzelfde doet.

P.s.: Geniale keuze voor het nummer op het eind. Deed ons beiden gieren.

Een oprecht grappige Jane Fonda en Robert Redford. Barefoot in the Park bevat geen billenkletsers maar is kluchtig genoeg voor de volle 106 minuten. Ieder personage is bizar genoeg om eruit te springen. Het lijkt vaak een soort deurenkomedie waardoor ik toch het gevoel heb dat dit beter werkt op de planken dan op film.

Desalniettemin, een fijn filmpje voor op een regenachtige zondagnamiddag. Meer niet.

3*

Een matige film die het vooral van de droge opmerkingen van Bartok moet hebben.

De film duurt slechts een uurtje en meer heeft de film ook niet nodig. Alles was wel minder goed geanimeerd dan de voorloper Anastasia. Een kleine 2,5*.

Het spijt mij dat ik deze Burton-film een 2.5* moet geven. Ik had een leuke, grappige en donkere film van mijn favoriete regisseur verwacht, maar ik werd ontgoocheld.

The Joker vind ik niet echt een leuk personage, en Batman vond ik leuker in Batman Returns.

Het wordt een beetje saai in het midden, en ik was teleurgesteld in het einde. Een 2.5*

Leuk, verrassend volwassen en spannend.

Mask of the Phantasm blinkt vooral uit door zijn meesterlijke schurk. Hij is dreigend en behoorlijk efficiënt, wat zorgt voor best spannende scènes. De uiteindelijke climax is misschien wat ondermaats, maar de weg ernaartoe is erg entertainend. De soundtrack is fenomenaal en erg episch. Ik kreeg er soms kippenvel van. De animatie is donker en korrelig, wat ik zeker kon waarderen.

Geef Bruce Wayne alsjeblieft een knuffel.

3,5*

Waarschijnlijk is dit de meest deprimerende Batman animatiefilm die ik tot nu toe heb gezien. Er wordt bijna non-stop gepeinsd door middel van een emo voice-over. Iedereen loopt er maar wat negatief bij waardoor dit zeker geen opgewekte film is. De animatie is best leuk maar van eens standaard niveau. De voice-acting wordt aangevoerd door Bryan Cranston als Commissioner Gordon en die doet het verdienstelijk, al ben ik geen fan van name-casting.

Hoewel deze maar 68 minuten duurt, voelde het veel langer aan vanwege het kabbelende tempo en nogal klungelige script.

Kon beter.

2,5*

Idris Elba kicking some lion ass? Yes please!

Beast is een creature feature/man vs. nature horrorfilm die toch wel boven de gemiddelde film in zijn genre staat. Wat vooral opvalt is het camerawerk. Werkelijk subliem. De vele longtakes zorgen ervoor dat de savanne tot leven komt én de spanning naar het maximum gedreven wordt. Er zitten een paar uiterst nagelbijtend spannende scènes in.

Idris Elba is altijd een goede keuze in films. De man straalt charisma en vakkunde uit. De twee dochters werden ook zeer goed geportretteerd. Hun familiale band kwam geloofwaardig over. Hierdoor kon je toch wat meer juichen voor hen.

Wat minder positief is de derde akte. Dit werd een herhaling van zetten en er passeerden ook wat onlogische keuzes de revue. Het is praktisch onvermijdelijk in dit genre, wat jammer is uiteraard. De droom-sequenties waren overbodig en eerder vervelend.

Prachtige shots, een overtuigende CGI-leeuw en een sterke cast zorgen ervoor dat dit een erg fijne rit door de Afrikaanse wildernis werd.

3,5*

The Beast Must Die is een TV-film uit 1974 waarin een excentrieke miljonair op zoek is naar een weerwolf. Hij nodigt enkele gasten uit en is ervan overtuigd dat een van hen de lykantroop is. Wat volgt is een sort whodunnit waarin jij als kijker mee moet raden wie de dader is.

Er wordt hard geleund op de gimmick van publieksparticipatie en toch wordt er veel te weinig mee gedaan. Misschien is het dankzij de slechte kwaliteit van de film online of door de rommeligheid van het script maar ik had geen idee wie uiteindelijk als moordenaar uit de bus zou komen. Eerlijk gezegd, het kon me ook niet echt veel schelen. De personages hebben nul diepgang en zijn er alleen maar om de hoop te vullen. Er gebeurt ook enorm weinig waardoor deze korte 90 minuten erg lang aanvoelen.

Punten gaan vooral naar Charles Gray, Michael Gambon en natuurlijk Peter Cushing. Verder valt er niet zo veel te beleven. Uiteindelijk voelt dit meer aan als een hopeloze poging tot interesse zoeken bij een script dat zwaar ondermaats is.

2*

Tale as old as time...

Beauty And The Beast is als tweede aan de beurt van de herziening van alle Disney Classics.

De herinneringen aan de film gaven mij nog een prachtig beeld voor mijn ogen, maar bij deze herziening viel de film toch wel wat tegen. Qua verhaal is het niet echt speciaal, zoals we van Disney gewend zijn, maar wat vooral uitsteekt bij de film, is hoe je de vriendschap tussen Belle en het Beest ziet groeien. Dit wordt werkelijk prachtig in beeld gebracht.

Maar wat ik net vind tegenvallen, is de mimiek van het Beest. Soms lacht hij té overduidelijk, wat niet echt bij zijn personage past. Hij kent Belle nog niet echt, en hij begint al gevoelens te hebben voor haar. Klopt niet echt, vind ik. Aangezien hij een arrogante, onliefhebbende prins was.

Maar ja, waar ik over klaag...
Verder is de sfeer ook lekker romantisch in het kasteel en lekker dreigend in het dorp. Gaston is echt fantastisch. Hij is dé macho van het dorp die iedereen kan krijgen, en toch wil hij gaan voor Belle. De verwende #@§*£...

Belle vond ik af en toe wel wat irritant. Ze is soms te nieuwsgierig, of te veeleisend. Haar introductielied, Belle, is ook zeer leuk en geeft je direct een feel-good-gevoel. De omgeving is ook zeer idyllisch. Een gezellig Frans dorpje met een duister kasteel.

Soms denk ik ook dat de film op sommige momenten ietsje te eng is voor de jongere kijkertjes. Zoals de wolven en het Beest, maar dit wordt hierboven ook al vermeld door Ste*.

De muziek valt ook niet tegen. Er wordt prachtig gebruik van gemaakt. Soms zelfs ietsje teveel. Er konden wel een paar liedjes weggehouden worden. Zoals De reprise van Belle.
Maar er was één liedje die toch wel voor kippenvel zorgde: Het Wraaklied. Het is zo dreigend tegen de bewoners van het kasteel. Het gevecht tussen de dorpsbewoners en het pesoneel wordt kluchtig gebracht. Maar het gevecht tussen Gaston enhet Beest vond ik wel wat schokkend. Niet echt Disney. Er komt bloed uit de wonde die Gaston aan het Beest geeft... hebben we niet veel tegengekomen is Disney-films. Enkel bij Up en deze film is dit zo (denk ik).

Het mooiste liedje van de film kennen we allemaal wel: Beauty And The Beast. Ik durf te wedden dat bijna iedereen de tekst volop kan meezingen! Komaan, 1...2...3............Niemand? Komaan, zeg!



Dit is een film om nooit meer te vergeten, al zijn er een paar minpuntjes. Maar die kan ik zeker door de ogen zien. 4*.

...True as it can be.

Een goede film over schizofrenie.

The Beaver heeft een mooi verhaal, goede acteerprestaties en goede regie door Jodie Foster. Wat me vooral stoorde aan de film, was dat hij zo traag ging. De personages worden elk goed in beeld gebracht. De Bever zelf vond ik niet erg leuk. Al was dit denk ik de bedoeling. 3*

Ik heb enkele weken bed rest nodig na het kijken van deze film. Zo verschrikkelijk vermoeiend. Melissa Barrera bewijst daarentegen wel dat ze een film kan dragen. Sedert In The Heights is ze op mijn radar verschenen en ze levert wel goed werk af.

2*

Best leuk, maar niks speciaals.

Beerfest is een vadsige komedie met enkele hilarische scènes. Het gaat hier om om ter meest bier drinken, en tijdens de film zou je er gemakkelijk eentje bij kunnen halen. Erg leuk. 3*

If you ever drink this much, you will die!

Net eens herzien, en BeetleJuice is nog altijd even grappig, maar ik zie wat meer minpunten.

Beetlejuice (of Beetlegeuse) is wel een beetje irritant en te cartoon-achtig. Geena Davis en Alec Baldwin zijn dan wel weer goed. Alsook Winona Ryder. De sfeer is lekker grimmig en er zijn veel subtiele dingen die je eerst niet doorhebt. Bv: Je hoort steeds door de film het liedje Day-o (The Banana Boat Song) en de details van hoe sommige zijn gestorven zijn ook leuk.

Iets minder dan de eerste keer, al vloog de tijd voorbij. 3.5*

Bij de allereerste teaser van Beetlejuice Beetlejuice was ik laaiend enthousiast. Bij iedere opvolgende trailer verwaterde dat enthousiasme meer en meer. Het zag er wat geforceerd en artificieel uit. Ik ben ook geen grote fan van het paar Burton/Ortega. Wednesday was een echte opgave om uit te kijken waardoor ik een kleine afkeer kreeg van Ortega. In Scream is ze geweldig maar ze komt meer en meer over als een gemakkelijke keuze om te casten. Neemt niet weg dat ze wel goed acteert en een charmante screen-presence heeft.

Gisterenavond zat ik dan eindelijk in de Sphinx in Gent, deels vol verwachting en deels bang voor een onvermijdelijke teleurstelling. Ik ben blij om te melden dat ik me toch kosteloos vermaakt heb met dit vervolg. Bij de opening credits kwam een walm van nostalgie me tegemoet. Ondanks mijn vooroordelen kwam het net niet als geforceerd over en eerder als een logisch vervolg. Michael Keaton als Beetlejuice steelt de show alweer. Het doet me vermoeden dat hij nooit iets anders gedaan heeft want het komt allemaal zo natuurlijk over. Hij is grofgebekt, charismatisch en verschrikkelijk grappig. De rest van de cast voelt zich blijkbaar ook als een vis in het water want je voelt het plezier van het scherm spatten.

Uiteindelijk is dit zeker geen perfecte film. Zo zijn er heel veel plotlijnen die worden opgebouwd maar nogal onderbenut blijven. Zo heb je Monica Bellucci's Delores die erg badass is maar veel te weinig kansen krijgt om volledig uit de verf te komen. Het verhaal met Ortega en haar nieuwe liefde voelt ook eerder als een manier om haar toch naar de onderwereld te kunnen krijgen. Er is te veel gaande waardoor de focus wat verdwijnt.

Dat de film grappig is heb ik al vermeld. Toch wil ik kwijt dat het me deugd deed dat Burton zijn eigenzinnige aard niet verloren is. Na enkele erg middelmatige films in de laatste jaren komt hij nog eens op de proppen met een film waarbij hij volledig zichzelf kan zijn. Hopelijk is dit een wake-up call voor hem om meer van dit te maken.

Oh, ja: Justice for Bob!

4*

So... It was one hell of a night we're about to have?

Ik blijf erbij: De Before-reeks blijft niets voor mij, al is dit deel het beste. Before Midnight is een film die bijna alleen uit dialoog bestaat. Niks mis mee, aangezien zijn voorgangers dit ook waren. De dialogen zijn realistisch en geloofwaardig. Het verhaal is niet zo speciaal als de andere twee Befores. Dit komt omdat Céline en Jesse elkaar steeds gezien hebben en inmiddels kinderen hebben. De bijzonderheid van de tijd is weg. Nu zijn de twee van elkaar weggegroeid. Denk nu niet dat dit slecht is. Integendeel, het is net iets anders dan de constante verliefdheid.

Qua verhaal moet je niet bij deze film zijn. Eigenlijk gebeurt er erg weinig in de film. Gewoon een avond in het leven van een koppel. De ruzie in de hotelkamer was de mooiste scène van heel de film. Dit komt omdat het erg herkenbaar is. De laatste scène is dan geweldig met een fantastisch einde. Gelukkig maar, want de rest van de film vond ik best saai.

Dat is nu iets waar elke Before last van heeft: De boeiendheid. De helft van de conversaties vergeet je direct weer. Het zijn dialogen die dagdagelijks voorkomen. Nu, ik weet dat niet elke film volgestopt moet zitten met actie, gore of zo, maar een beetje interessanter kon geen kwaad.

Het acteerwerk is fantastisch. Zowel Delpy als Hawke spelen de sterren van de hemel. Ze spelen erg overtuigend. Maar ook de regie is geweldig. De setting in Griekenland is leuk, maar het voelde niet natuurlijk aan. Alledrie de films spelen zich af in verschillende plekken op de wereld, dit komt niet zo overtuigend over.

Al bij al, een 2,5* voor de film maar nog een halfje erbij voor het leuke einde.

3*

Op voorhand wist ik niet dat The Beguiled een boek was of dat er überhaupt al een verfilming van bestond. Dat Coppola er een versie van gemaakt heeft die zich focust op de kant van de dames las ik ook pas achteraf. Voor mij werkte het erg goed en zou het vreemd zijn om dit verhaal vanuit het mannelijke standpunt te zien. Het verhaal zelf is nogal dun maar de uitvoering maakt veel goed.

Coppola weet de Southern Gothic-sfeer erg goed naar voor te schuiven. Met prachtige kostuums, een immens landhuis en een minimale score die bijna uitsluitend bestaat uit vogelzang wordt een serene doch onderliggend scherpe atmosfeer gecreëerd. De dames acteren de sterren van de hemel en ook Colin Farrell is sterk. Jammer dat het plot zelf wat magertjes is maar gelukkig duurt de film niet al te lang.

3,5*

Een groepje scholieren maakt een documentaire over psychopaat Leslie Vernon en zijn plan om toe te slaan. Men wil laten zien hoe de gedachtengang van een seriemoordenaar in elkaar zit. Leslie geeft hen deze inzichten alsook zijn invloeden en zijn sinistere intenties.

De film is een duidelijke hommage naar Freddy Krueger, Michael Myers, Jason Voorhees en andere bovennatuurlijke horror-iconen. Je merkt de liefde voor het genre bijna direct. Ook is Leslie Vernon een erg vermakelijk personage die voldoende humor in de film brengt. Ook de groep studenten zijn (voor een keer in het genre) niet irritant of inwisselbaar. Ik merkte wel een connectie tussen hen en Leslie wat voor enkele mooie toevoegingen zorgde. Ook is er een vlot tempo en speelt iedereen met plezier en overtuiging.

Jammer genoeg gaat het na een uur gigantisch achteruit wanneer de found-footage/mockumentary-stijl achterwege wordt gelaten. Het laatste half uur speelt zich af als een conventionele slasher wat bij mij enorm als stijlbreuk aanvoelde. Het was alsof de makers de gimmick zelf beu werden. Wat het leukste is van en slasherfilm is net de climax met dat bloedvergieten maar ook dit was afwezig. Heel de film was braaf en het merendeel gebeurt off-screen.

3*

Af en toe kom je zo'n film die zo middelmatig is dat het moeilijk is enig gevoel te hebben bij het kijken ervan. Benny Loves You is er zo eentje.

Er is veel potentieel verkwist, waarschijnlijk door budgetredenen. De gemene knuffelbeer Benny ziet eruit alsof die uit een Playstation 3-game is gesprongen, en een slechte dan nog. Als dat nog niet erg genoeg is, vallen ook de kills tegen vanwege diezelfde ondermaatse CGI. Ik had veel liever practical effects gezien en volgens wat ze lieten zien was dit zeker niet moeilijk geweest. Maar ik neem aan dat ook dit te maken had met het budget.

Naar personages of verhaalsontwikkeling kon ik geen enkel gevoel opwekken. Het interesseerde me allemaal weinig en dat heb ik niet erg vaak. Het liet me koud, allemaal.

2*

De eerste helft van Best In Show is met gemak de beste. Extreem grappige en bizarre zinnen gebracht door geweldige komedieacteurs, die elk een maf personage met hun showhond vertolken.

Jennifer Coolidge, Catherine O'Hara, Jane Lynch en Eugene Levy zijn op hun best. Ze zien er ook uit alsof ze een geweldige tijd hebben gehad met het filmen van hun scènes. Er een mockumentary van maken is ook een geweldige zet om het komische goud te maximaliseren.

De tweede helft is merkbaar minder grappig omdat de moppen niet goed meer overkomen en de karikaturen dunner worden. Jammer, want dit had voor mij een nieuwe hit kunnen zijn.

3*

Dolly's I Will Always Love You is beter dan die van Whitney.

Zo, ik heb het gezegd.

Dolly Parton is geweldig zoals altijd en werkt goed samen met een uitzonderlijk knappe Burt Reynolds. De liedjes zijn echt leuk en je hart breekt als Dolly I Will Always Love You zingt. De film had kunnen profiteren van een kortere speelduur, een meer stilistische aanpak en wat betere grappen.

Desondanks is The Best Little Whorehouse in Texas de hele tijd charmant, maar de derde akte was veruit het beste. Hard Candy Christmas is nog steeds een prachtig nummer, prachtig uitgevoerd door de cast.

3,5*

Oh, dit was vermoeiend!

Heather Graham is alweer best charmant maar de rest van de cast loopt er voor spek en bonen bij. Ik heb ook nog steeds geen enkel idee waar deze film nu eigenlijk over ging. Het verhaal springt alle kanten op zonder iets deftig uit te werken. Ook was het hele boeltje pijnlijk ongrappig.

1,5*

Best een leuke onschuldige film maar als Disney gewoon het G-A-Y woord zou kunnen zeggen zou ik echt blij zijn.

Better Nate Than Ever is een erg veilige film maar over het algemeen wel een leuke. Het gaat geen grenzen verleggen maar het is lief op zijn eigen manier. De liedjes zijn oké, maar de toon is heel schattig.

Trouwens: waarom heeft Disney de film in hemelsnaam van Disney+ verwijderd? Hadden ze geen opslagruimte meer?

3*