Opinions

Zoals Madonna sprak: Bette Davis, we love you. en dat is zeker waar. Enkel zie ik haar nog veel liever in iets interessantere films die meer te bieden hebben.

The Nanny is een oppervlakkige thriller waarvan je al snel kan raden hoe de vork aan de steel zit. Jammer, want de ssfeer en score zijn zeer goed. Ook het acteerwerk ik meer dan behoorlijk. De personages zijn echter nogal vervelend en het hele verhaaltje is best saai.

2,5*

Robert Altman is een beetje hit or miss bij mij. M*A*S*H* was wansmakelijk en kinderlijk, Short Cuts vond ik dan weer geweldig. Deze Nashville zit er wat tussenin. Het is duidelijk een ode aan Amerika en het Country-muziekgenre in het algemeen. Er wordt leuk geacteerd door o.a. Lily Tomlin, Ronee Blakley en Gwen Welles. Wat Jeff Goldblum dan weer in de film deed weet ik nog steeds niet.

Het is allemaal wat te chaotisch om er wijs uit te raken. Iets te willekeurig om te kunnen meeleven met de personages. Gelukkig is de muziek een verbindende factor want voor ik het wist, kon ik de countrymuziek weliswaar appreciëren.

2,5*

National Lampoon's Vacation is een dikke zomerklassieker die al een tijdje op mijn radar staat. Het is een über-Amerikaanse, over-the-top roadtrip-komedie met allerlei gebeurtenissen die afwisselend flauw en komisch zijn. Er gebeurt best veel maar het voelt te veel aan als een aaneenschakeling van sketches in plaats van een samenhangende film. Op papier is bijna alles wat gebeurt best grappig maar in uitvoering komt niet alles goed over.

De Griswolds zijn wel een erg leuke bende met de overijverige Chevy Chase op kop. Hij weet wel de meeste moppen te doen slagen en speelt leuk met Beverly D'Angelo. Ook de twee kinderen hebben elk wel een paar leuke momenten. Niet elke mop werkt en veel is voorspelbaar. Toch was dit geen ramp om te bekijken.

3*

Met het werk van Lovecraft ben ik niet helemaal bekend. Tuurlijk ken ik wel Cthulhu en speel ik wel het Lovecraftiaanse Mansion of Madness, wat trouwens een grote aanrader is. Necronomicon is een goede kennismaking met enkele van zijn kortverhalen. Dat de film een anthologie is had ik pas door tijdens het kijken. Dit zijn meestal niet mijn favoriete films omdat ze niet altijd even veel steek houden en is het ene verhaal duidelijk beter dan het andere. Hier viel dit gelukkig erg goed mee.

De verhalen zijn lekker vlot en zijn ieder op zich erg interessant. Enkel het derde verhaal had ik aanvankelijk moeite mee maar dit vouwde uiteindelijk uit tot een van mijn favorieten. De practical effects zijn grotesk en imposant. Zo zie ik het graag. Er waren zelfs enkele minder smakelijke stukken die me niet echt op mijn gemak deden voelen. De film ziet er goed uit met die typische 90-sfeer die zowel mysterieus als episch overkomt.

Waar ik minder fan van was waren de personages. Ze waren niet echt boeiend en eerder eendimensionaal. Het verhaaltje met Lovecraft zelf die de segmenten verbindt was ook best mager te noemen.

3,5*

Necrofilie is een concept die, volgens mij toch, nog maar weinig zo prominent aan bod is gekomen in films. Gelukkig maar want smakelijk is wat anders. Deze Nekromantik wil in 75 minuten de kijker zoveel mogelijk doen walgen in zo'n kort mogelijke tijd. Het is het toppunt der wansmaak, zeker als je dierenleed daar nog eens bij begint te exploiteren.

Geen fan.

1*

Een aardige maar voorspelbare rom-com met een aantal hilarische scènes.

Deze film is qua verhaal niks nieuws. De grappen zijn af en toe voorspelbaar, maar soms zat ik echt met de slappe lach. Denk maar aan die ene scène met haar tepels.

Een aardige komedie. 3*.

Hoeren neuken, Nooit meer werken

New Kids Nitro is een herhalingsoefening van Turbo. Een aaneenschakeling van sketches en grappen. Het enige verschil is de zombieplaag. Dit voegt wel iets toe, maar niet veel. De grappen zijn minder dan het eerste deel. De film maakt eigenlijk meer plaats voor actie. Een goede 3*.

Niemand komt aan Maaskantje!

New Kids Turbo is één van de beste Nederlandse films die ik tot nu toe heb gezien. Ik, als Belg, verstond niet echt alles van wat ze zeiden, maar met wat inspanning raakte ik wel gewend aan dat brabantse accentje. Leuke droge humor die waarschijnlijk niet iedereen kan waarderen, maar ik heb mij kostelijk vermaakt.

Om de 5 minuten is er wel een grap waar ik om moest lachen. En soms zat ik echt met een big smile op mijn gezicht. Sommige grappen worden wel ietsje te veel gebruikt, maar soms komen ze echt wel onverwachts en op een goede timing. Daarmee bedoel ik natuurlijk die vrachtwagen, of auto, die mensen omver rijdt.

De acteerprestaties zijn best nog goed. Maar ik was vooral verrast dat de film nogal bloederig is. Niet aan gestoord. Wel, dit is een hilarische film van onze Noorderburen.

Er hangt schijt aan de muur...

YES YES YES!

Dit was alles waarop ik gehoopt had: een ware terugkeer van de meester. Craven was een legende en deze film is een voorbeeld van hoe hij die status heeft bereikt. Hij nam Elm St., een eigen creatie die tot bloedens toe werd uitgemolken door de studio’s en gooide het op z’n kop.

Subtiliteit en opbouw komen voorop, zeker in de eerste akte. Het is enorm fijn om Englund en Langenkamp samen te zien spelen zonder dat ze vijanden zijn van elkaar. Hun spel is natuurlijk en vertrouwd. Englund ziet er ook een keitoffe pee uit. Het verhaal is verfrissend en behoorlijk spannend. De meta avant la lettre is brilliant.

De green key en CGI zijn om te huilen, maar verder zijn de VFX best knap. Freddy heeft (alweer) een nieuwe look en ik houd er wel van.

4*

De trailer zag er goed uit. De film ook.

New Year's Eve is geen fim om in mei te kijken, maar ik had zin in wat meligheid. De film volgt verschillende verhalen. De meest boeiende was toch die met Michelle Pfeiffer en Zac Efron omdat die best schattig was.

De film zit vol bekende sterren zoals Robert De Niro, Abigail Breslin, Katherine Heigl, Lea Michele (Glee ), Ashton Kutcher en Sofia Vergara (Modern Family ). Dit hielp de film niet echt want nu is het echt een hollywoodproductie.

Met het acteerwerk was, verbazend, goed. Enkel Jake T. Austin en Sarah Jessica Parker heb ik toch al beter gezien. Maar Jon Bon Jovi: Goede muziek, slecht acteerwerk. Hij kon niet overtuigend spelen en zijn personage had niet echt diepgang.

Eerst ging ik dit werk een 3,5* geven, maar het einde was hartverwarmend en sweet, dus daarom die halve ster erbij.

4*

Leuke film voor de hele familie... Totdat je familie hem al een paar keer gezien heeft. Je weet al wat er gaat gebeuren en de grapjes zijn ook niet meer helemaal grappig. Na een herziening is ie toch wel minder.

3*

Na het leuke eerste deel, komt de overbodige sequel.

Night At The Museum II - Battle Of The Smithsonian bied niets nieuws aan. Het nieuwe is eraf en het is niet meer zo speciaal dat de museumstukken tot leven komen. Het verhaal is ook niet echt spectaculair en boeiend. Al zijn er een paar leuke toevoegingen.

Zo zijn Amelia Earheart (Amy Adams ), de Einsteins en de farao met de sissende 's' best leuk. Maar soms worden hun grappen wat uitgemolken. Leuk voor Dexter (het aapje) dat hij een nieuw vriendje krijgt, maar ook is het niet meer grappig dat ze Larry (Ben Stiller) blijven slaan. Neen, de grappen zijn niet leuk meer.

De sommige museumstukken in het Smithsonian zijn best wel nog geinig, maar daar blijft het ook bij. Er zijn wel talrijke fouten in: Ze breken een massa's groot glas-in-lood-raam in het museum, Amelia en Larry vliegen van Washington naar New York in een kleine 20 minuten, zonder dat ook maar iemand dit allemaal doorheeft!

Niet zo goed als het eerste deel. 2*

Opmerkelijk hoe, na bijna 90 jaar, zoveel moppen nog geslaagd zijn.

A Night at the Opera is mijn eerste film met de Marx-broers en zal zeker niet de laatste zijn. Het tempo waaraan grappen op de kijker worden afgevuurd ligt zo hoog dat je haast niet bij kan benen met het script. Het meerendeel van de grappen werken maar een deel ervan voelt misschien een klein beetje overdadig aan. Niet dat het me stoorde want mijn vader maakt ook zo’n grollen.

Er zijn enkele memorabele scènes, waarvan die in het kleine slaapkamertje me voor eeuwig in het geheugen gegrift zal staan. Wat een pure genialiteit.

De film mocht misschien een kwartiertje korter om vermoeidheid te vermijden. Ook het liefdessubplotje boeide mij geen knol. De muziekscènes draafden iets te lang door naar mijn mening. En dit komt van een musicalfan…

Het is duidelijk waarom de Marx-broers legendarisch zijn. Ik wil meer.

3,5*

Wel een schattige animatiefilm waarin de Kerstman naar Wonderland reist om cadeau's uit te delen. De liedjes zijn best catchy maar misschien wel wat te vlak naar mijn smaak. De humor is best goed en de voice cast doet zijn best. De film duurt met zijn magere 80 minuten toch wat te lang om de hele tijd boeiend te blijven.

Vooral de kleintjes zullen hiervan smullen.

3*

Het is jaren geleden dat ik een Tom & Jerry tekenfilm heb gezien en deze maakte heel wat jeugdherinneringen los.

Ik weet nog dat ik samen met mijn broer een aantal van deze filmpjes op VHS keek toen wij, net als Tom & Jerry, een klein moment van wapenstilstand hadden. Dit waren de tijden waarin de belangrijkste beslissing die we moesten nemen was naar welke film we zouden kijken. En dan zouden we lachen, terugspoelen en nog eens lachen. Ik had nooit gedacht dat ik na het kijken van deze short zo melancholisch zou worden.

De film zelf houdt echt goed stand. De animatie is prachtig en het verhaaltje is kort en krachtig. Dit is ook zo grappig! Bij de grap met de maretak snoof ik mijn koffie door mijn neus. Ik weet het, het is walgelijk.

4,5* (dat is ook de nostalgie die spreekt)

Wow dit was vermoeiend.

Tot de laatste 20 minuten heb ik helemaal niet gelachen. Ik heb alleen een beetje gegniffeld bij de cameo van Miley Cyrus en James Franco, maar dat was het dan ook.

De film is schreeuwerig, zit vol met ongrappige grappen en gaat helemaal nergens heen. Ik ben nooit een fan geweest van de drugsfilms van Seth Rogen. Ik zie hem liever in dramatische rollen en die doet hij behoorlijk goed. Het doet me ook pijn om zijn schattige gezichtje te zien en niet te kunnen grijnzen.

Nee, sla deze film maar over.

Toegegeven, Bigfoot ziet er wel heel belabberd uit. Toch is deze Night of the Demon sfeervol en valt er plezier te beleven. Met de korrelige film, bos in herfstkleuren en typische stijl uit de periode is dit een ideale film om in de herfst te zien. Het heeft een of andere wollige charme.

Bigfoot vermoordt veel toevallige passantjes dus op dat vlak mag de horrorfan zeker niet klagen. Veel gore is er niet maar naar het eind toe werd de vuiligheid wat opgekrikt. Er zijn veel losstaande scènes waarin iemand wordt vermoord. Het drijft het tempo niet echt vooruit maar het verveelt niet. Er is ook een leuk verhaaltje dat omhuld is in mysterie.

Uiteindelijk is de matige uitvoering waar de film punten verliest. Diepgang heeft dit niet en er is al helemaal geen talent voor de camera te bespeuren. Ach, het hoort erbij.

3*

He's coming to get you, Barbra!
Met deze zin moest ik hardop lachen wegens de referentie uit Shaun of the Dead.

Night of the Living Dead is een sfeervolle, opvallend gore en spannende horrorfilm. De film is tegelijk ook mijn eerste Romero-film en ik heb zeker zin in meer. De film windt er geen doekjes om en valt meteen met de deur in huis: De doden zijn tot leven gekomen! In de scène op het kerkhof herkende ik direct (wijlen) Bill Hinzman. Hij was de allereerste zombie uit deze film.

Het verhaal is niet zo sterk, maar het gegeven van "Wie is de echte vijand?" wordt echt goed neergezet. Zoals Winnetou hierboven al zegt, zijn de pogingen van Ben om de groep te redden allemaal mislukt en zijn ze één voor één aan hun einde gekomen. En hoe Harry hier wordt neergezet als de bad guy, is hij toch de good guy. Dit vond ik erg mooi.

Alhoewel ik deze film niet in zwart-wit heb gezien, maar wel in kleur, ge-remasterd op dvd kwam alles goed uit de verf want ik kan gemakkelijk geloven dat de film er sfeervoller uitziet in zwart-wit. Wat voor mij wel opvalt is dat de film ontzettend veel bloederige scènes bevat voor een film uit '68.

Dit is een echte cultfilm die zeker aan te raden is. 3,5*

Een slordige 15 jaar geleden was er een kleine hype binnen de animatiefilms met een heel unieke reeks creepy uitingen. Coraline, ParaNorman en Monster House zijn hier mooie voorbeelden van. Dit waren spannende, soms enge en heel af en toe verontrustende films die een perfecte gateway waren voor kinderen om het horror-genre te ontdekken. Deze Night of the Zoopocalypse deed me aan deze periode denken en liet me realiseren dat er nog steeds dergelijke films zijn. Bij deze dus een open oproep om die terug te brengen.

Night of the Zoopocalypse is jammer genoeg geen hoogvlieger. Hoewel er wel erg verontrustende stukjes te zien (denk aan zombie-konijntjes die elkaar opeten) zijn blijft het toch iets te braaf om echt leuk te worden. Er gebeurt erg veel maar het is te repetitief waardoor ik het hele ding na een 45 minuten wel al gehad had. De animatie is wel best leuk en de designs zijn soms zelfs grappig. De voice-cast kon me ook niet heel hard overtuigen, zelfs niet met David Harbour als norse poema. Wat wel opvalt is dat geen van de personages echt helemaal sympathiek is. Elk hebben ze hun egoïstische kant wat voor een welkom extra laag in hun persoonlijkheid zorgt.

2,5*

Pijnlijk saai.

Als horrorfilm faalt Night Swim op een gênante manier. Alle scares zijn clichés en het lukt de film niet om ook maar een beetje eng te zijn. Het is alsof ze niet eens geprobeerd hebben om dit ook maar een beetje degelijk te maken.

Als drama had dit iets beter kunnen werken. Maar er is op dat vlak ook niets nieuws onder de zon. Het concept van een moordend zwembad is gewoon hilarisch en hoewel de originele kortfilm wel werkte, werkt het niet als speelfilm.

Blumhouse blijft teleurstellen.

2*

Lightning? My foot! That's a rocket!

Goede verfilming van de ramp met Titanic. Vandaag is het 100 jaar geleden dat het "onzinkbare" schip zonk en als herdenking werd deze film op tv gedraaid. De film valt, in tegenstelling tot de James Cameron-versie, direct met de deur in huis. Hier gaat het eerder om het zinken dan om de personages. De speciale effecten zijn wel erg goed in deze film. Op het einde wordt nog eens vermeld wat de scheepvaartsmaatschappij heeft geleerd van deze ramp. Een 3*.

Wat een intrigerende film was dit. Zonde dat ik dit nooit in de bioscoop heb mogen ervaren.

Wat een sfeer wordt hier gecreëerd. De sublieme score voegt alleen maar toe aan de dreigende toon. Jake Gyllenhaal is ijzersterk maar de rest van de cast straalt ook. Toppers zijn Riz Ahmed en Rene Russo. Damn wat een ensemble.

De film zit vol met rand-van-je-stoel tot bijna kippenvel opwekkende momenten. De derde akte vooral was top notch cinema.

Tja, nightcrawlers blijken dus een enorm fascinerend onderwerp. Zeker als je nog wat verontrustende tot randje zieke elementen erbij gooit.

4,5* en sowieso een rewatch binnenkort.

Prachtige film.

De sfeer in deze Animatie-musical is werkelijk fantastisch. De personages zijn boeiend, de animatie is subliem en de liedjes steken ook niet tegen. De manier hoe Jack zoekt naar een verklaring voor Kertmis is leuk gedaan, maar ook de naam Sandy Claws is tof. Oogie Boogie had van mij een grotere rol mogen hebben. Maar ja, je kan niet alles willen hé.
Dit is voor mij een machtig filmpje die op nr. 1 staat in mijn top 10. 5*

Welcome to Prime Time, Bitch

Na het wel erg vreemde Freddy’s Revenge komt gelukkig dit aanzienlijk betere vervolg. Vanaf het begin merk je meteen de sublieme score, een groot kwaliteitsverschil qua production design, een meer duistere toon en meer dreiging. Ik haat nachtmerriescènes in horrorfilms maar als het van dit niveau is neem ik het er met veel plezier bij!

Hallo Heather Langenkamp. Een erg warme welkom terug!

Laurence Fishburne, jij hier?

Zsa Zsa Gabor vs. Freddy Krueger? Ja graag!

Jammer genoeg wordt de eerste akte opgevolgd door een matig interessant b-plot met een non. Ook het einde was me iets te gemakkelijk en is het tweede deel minder impressionant.

Aan het twijfelen tussen een 3 en 3,5*. Voordeel van de twijfel dan maar zeker?

Freddy heeft zijn edge verloren en heeft full-on camp omarmt.

Ik kon zonder de montages en het kung-fu gelul. Ach ja, de 80's...

Coole effecten wel maar zonder echte dreiging. De slijt begint er enorm hard op te komen, maar nergens zo vreselijk als Part 2.

He’s inside me! And he wants to take me again!

Op alle vlakken inferieur aan het origineel. Personages zijn weinig tot niet interessant en Freddy zelf heeft bitter weinig te doen. Ook zijn kenmerkende humor is nergens te bespeuren.

De film heeft een erg rommelig script en het duurt eeuwen voor er daadwerkelijk iets dreigends aan de hand is. Het acteerwerk is ook echt om te huilen. Een zootje ongeregeld, dus.

Uiteindelijk twee sterren voor de betere derde l acte en de queerness van dit alles.

Nieuw deel in de "Mijn man heeft deze horror classic nog niet gezien en dat is schandalig"-kijklijst.

A Nightmare On Elm Street is een film met een gigantische legacy en dat merk je direct. Er zijn talloze iconische momenten in de film, voornamelijk door de alweer strakke regie van Wes Craven. Dat de man gemist wordt staat buiten kijf. Hoewel de film met de tijd zijn engheid is verloren valt het niet te ontkennen dat dit een geweldige rit is. Freddy is een villain om U tegen te zeggen. Heather Langenkamp loopt daarentegen constant met een derp face rond.

3,5*

Don't fall asleep

Dat is precies waar ik moeite mee had tijdens het bekijken van A Nightmare On Elm Street. De film duurt maar 87 minuten, maar ik had het gevoel dat hij dubbel zo lang duurde. Dit was vooral tijdens de "Climax". Freddy zag er eigenlijk ook niet uit. Veel te CGI.

De meest memorabele scenes uit de originele Nightmare worden hier schaamteloos verpest of gewoon wezggelaten (zoals die gast die door het bed zakt, door de trap zinken, Freddy die door de gevangenistralies lopen, enz...).

De kills waren ook verkort of er werden onnodige toegevoegd (Beginscene!!!)
Ook ergerde ik mij aan hoe dat wijf (sorry) Nancy zo geforceerd doet. Ook Quentin sprak ze zo veel en zeer raar uit. Bwuha!

Sommige dialogen waren werkelijk lachwekkend, maar er was toch één stukje waar ik echt hardop van moest lachen: het einde!
De moeder die op het einde toch nog wordt vermoord door Freddy. En dan dat de Aftiteling komt en het liedje, Dreams, Dreams (of zoiets) Afspeelt .

Een overbodige remake van een horrorklassieker. 2*

Ja, lap. Dit is het moment dat alle films in de franchise op elkaar beginnen te lijken. Kudo's dat men wel al een aantal films direct op elkaar laten volgen. Nu is het wel genoeg en mag iets nieuws komen. Wat kijk ik uit naar Wes Craven's New Nightmare. Shit, is er nog Freddy's Dead?! Verdorie.

Ik houd van camp maar Freddy werkt niet (meer) bij mij. Het is er allemaal dat tikkeltje over. De storyline is niet echt interessant meer en de personages zijn allemaal te inwisselbaar. Geen enkele acteur (m.u.v. Englund) springt er uit.

Production design blijft wel dik OK met als hoogtepunt nog steeds de visual effects. Jammer dat zelfs die de film niet kunnen redden van een voldoende.

2*

*Gaap*

Ben nietzo aan familiefilms, maar ik dacht: waarom niet?

Vond er niks aan. het verhaal was een eetje slapjes en het acteerwerk was matig.

Goed voor kleine kids, maar niet voor mij

2**