Opinions

Y2K is de allereerste slechte film van het jaar geworden.

Met een leuke premise als dit kan ik alleen maar denken dat hier meer uit gehaald kon worden. De moordende apparaten worden snel saai en echt bloedvergieten blijft uit. Ook ben ik helemaal geen fan van stoners als hoofdpersonages. Het is totaal mijn wereld niet en komt eerder irritant uit de hoek. De schrijvers wisten duidelijk niet wat ze moesten doen met hun personages en verhaallijn dus voelt het allemaal aan alsof men maar wat last minute beslissingen heeft moeten maken.

Een irritante film die veel te repetitief is om indruk te maken.

2*

Kuroneko valt direct op vanwege de prachtige cinematografie en een script dat visueel gedreven is in plaats van op dialoog. Het is allemaal erg theatraal gefilmd en geacteerd maar dat zorgt net voor een heel bijzondere sfeer. Dankzij het prachtige zwart-wit contrast spatten enkele scènes bijna letterlijk van het scherm. De setting van het bamboewoud wordt goed gebruikt en nog beter in beeld gebracht. Bamboe heeft er nog nooit zo levendig uitgezien in een film.

De film is alweer een klassiek Japans wraak-verhaal en schiet toch tekort op dat vlak. Het is redelijk voorspelbaar en niet altijd even interessant. Er zijn ook redelijk wat herhalende situaties die de kijker af en toe op de proef stellen. Echt eng wordt het ook nooit maar de laatste 15 minuten zijn horror-perfectie: mysterieus en grandioos.

Regisseur Kaneto Shindô heeft met Kuroneko een film afgeleverd die ver vooruit op zijn tijd is. Het is bijna onvoorstelbaar dat deze film reeds 56 jaar oud is. Prachtige beelden, haarscherpe kwaliteit en dynamisch camerawerk maken van dit ondermaatse verhaal toch iets enorm speciaals.

4*

Zeker geen slechte special van Rankin/Bass. Stop-motion animatie is een kunstvorm die prominenter aanwezig mag zijn in het filmlandschap. Maar deze Kerstspecials zijn altijd erg moeilijk om doorheen te komen omdat de designs gewoon verschrikkelijk zijn. De personages zien er eerder eng dan schattig uit en de liedjes zijn meestal ook nogal vreemd.

Bij deze valt het allemaal nog best mee en heeft gelukkig een daadwerkelijk plot zodat de 50 minuten niet tergend traag voorbijgaan. Mix daarbij nog een aantal te pruimen nummers bij en je hebt een korte film die best leuk maar snel te vergeten is.

3*

Matig filmpje.

Ik vondt het niet zo overtuigend allemaal.

De acteerprestaties vond ik ook maar zozo

Heb deze film nogmaals gezien en vond hem echt tegenvallen!

de eerste keer vond ik hem nog goed, maar nu was hij gewoon saai.

het verhaal was slecht, de voice-overs waren maar zo,...

echt niet goed.

De titel van de film verklapt eigenlijk al te veel.

Sterk acteerwerk in een kabbelend verhaaltje over mentale gezondheid, familieperikelen en pesten.

Naar de derde akte toe nam het een richting die ik niet verwacht had. Het was de frisse wind die de film dringend nodig had.

3*

Dit was extreem dom en ik heb me constant verveeld.

Een heel duistere thriller die, volgens de plotomschrijving althans, lijkt op generieke actiefilms zoals Taken. Niets is echter minder waar want Lynne Ramsey schotelt een donker, nihilistisch drama voor. Wat vooral uitsteekt is Joaquin Phoenix' acteerprestatie want potverdorie die man kan acteren. Het omlijstende verhaal is wat te mager om een hele speelfilm te blijven boeien. De film ziet er wel zeer goed uit en enkele kleine keuzes zorgden voor meer detail in de duistere wereld die werd gecreëerd.

3*

Ik wist niet wat te verwachten op voorhand, enkel dat dit een Noord-Macedonische film met Noomi Rapace is over een heks. Toen ik de film startte was me direct duidelijk dat ik hier geen zin in ging hebben. Het is een feestdag vandaag en wat makkelijkere hap is beter te verteren als je drie films na elkaar kijkt. De extreem trage en vage opening was al een sleur van jewelste en ik had me voorbereid op een vette snooze-fest. Gelukkig werd het beter. Niet veel beter maar toch beter.

Onder heel het pretentieuze gedoe en de valse horror-tag zit een prachtig drama verschuild. Een drama over het leven vieren en de verschillen tussen gender, afkomst en de angst om wat je opbouwt te verliezen. Jammer dat dit alles werd uitgerekt tot een 108-minuten durende voice-over. Toegegeven, de beelden zijn prachtig en het acteerwerk is best goed. Ook komen er wat goede visual effects langs maar niet voldoende om de film tot een bovengemiddelde te tillen.

Arthouse kan ik écht waarderen maar ik moet in de goede bui zijn. Vandaar dat het niet altijd een goed idee is om blindweg een film uit te kiezen.

2,5*

Je weet dat ik dol ben op een goede, karaktervolle thriller met veel dialogen én die op één locatie is opgenomen. You'll Never Find Me is precies dat, maar degenen die een horrorfilm verwachten zullen teleurgesteld worden. De film is vrij traag en neemt ruim de tijd om mysterie te creëren. Na een tijdje wordt het repetitief, maar ik vond mezelf gefascineerd door het goede schrijfwerk en de geweldige prestaties van Brendan Rock en Jordan Cowan. Zoals joolstein reeds vermeld heeft, beschikt Rock over een stem die perfect zou zijn voor mijn Headspace-meditaties.

Pas na een uur waagt de film zich op horrorgebied maar helaas faalt hij daarin. Het is chaotisch puur om chaotisch te zijn.

Goede vertolkingen en een spannend eerste uur maken dit de moeite waard.

3,5*

Het is al een paar jaar geleden sinds ik deze klassieker voor het laatst heb gezien, maar gisteravond had ik de kans om hem op het grote scherm te zien. Deze film raakt gewoon anders als je in een bioscoop zit met mensen die schreeuwen en gillen van het lachen.

Deze film houdt zo goed stand. De komedie is - vooral in de eerste helft - uitzonderlijk grappig. Elke mop is raak en zelfs de minder sterke grappen wisten me aan het lachen te krijgen.

Ik heb het individuele werk van sommige acteurs in de jaren daarna gezien en ik kan hun dynamiek nu nog meer waarderen. Marty Feldman steelt elke scène waarin hij zit. Zijn teksten zijn eindeloos te quoten. Madeline Kahn is grappig en beeldschoon tegelijk. Teri Garr is heerlijk sexy en heeft een geweldige chemie met Gene Wilder. De echte uitblinker is Cloris Leachman die er met haar hilarische gezichtsuitdrukkingen in slaagt om me elke keer dat ze in beeld is te laten schaterlachen, zelfs als ze alleen maar op de achtergrond staat.

De film wordt naar het einde toe wat langdradig en de humor neigt een beetje te veel naar pure slapstick. Het geschreeuw van Wilder wordt na een tijdje saai. Dit neemt niet weg dat ik meermaals met tranen in de ogen zat van het gieren.

Ik nam mijn twee beste vrienden mee en hoorde ze de hele tijd piepen van het lachen, wat me absoluut blij maakte. Het is een voorbeeld van hoe Brooks zijn films eigenlijk niet gemakkelijk dateren.

4,5*

Deze film is samen met de eerste erg leuk en gezellig en perfect om de twee achter elkaar te kijken.

Dit tweede deel is net iets leuker dan het origineel. Dit komt deels door de nieuwe setting, grappige vergissingen en de vertrouwde personages die extra tijd krijgen om echt te schitteren. Die hele familie voelt echt aan als mensen waar je eigenlijk vrienden mee zou willen zijn. De film is ook best grappig. Binnen de eerste vijf minuten moest ik al een paar keer lachen. Jane Krakowski heeft haar momenten en voor mij kan ze bijna niets fout doen.

De cast speelt erg goed op elkaar in, maar de beste acteur hier is veruit Cora Kirk die me tegen het einde echt liet meeleven met haar personage. Asa Butterfield is goed, maar verliest zichzelf wat in de meute.

De film ziet er geweldig uit en heeft een lekker tempo. Het is leuk, luchtig en sentimenteel. De kleine romantische rompslomp had zeker overgeslagen kunnen worden, maar dat was ik al snel vergeten toen de karaoke begon tijdens de eindcredits.

Volgend jaar verwacht ik een derde deel en die ga ik zeker kijken.

3,5*

Your Christmas or Mine is een frisse en opbeurende toevoeging aan het genre. De schrijvers hebben iets heel anders gedaan, maar blijven ook teleurstellend vertrouwd. De film schuwt bekende cliché’s, karikaturen of voorspelbare plotontwikkelingen niet. Maar dankzij de zeer Britse charme en een goede ensemblecast sleept het nooit.

Het is leuk, het is luchtig, het is Asa Butterfield in een jacuzzi met drie oudere vrouwen.

3*

Een onverwachts bloederige film.

Your highness is best vermakelijk, maar het mist wat diepgang en verhaal. De personages in de film waren goed en over het acteerwerk kan ik ook niet vallen. Alleen Zooey Deshanel stelde me wat teleur. Na haar prachtig geacteerde rol in (500) Days of Summer komt ze hier en doet ze alsof ze nog nooit heeft geacteerd. Het feit dat er om de 2 minuten wel een keer gevloekt werd vond ik helemaal niet erg, want dit zie je niet veel in ridderfilms. Leuke bijrolletjes waren er ook. Al was die "wijze magiër" echt wel een viespeuk. 3*

Your Monster is voor het grootste deel een erg vermakelijke romantische comedy met op het eind wat horrorelementen. Wat direct opvalt is de geweldige prestatie van Melissa Barrera die alweer de show steelt. Haar chemie met co-ster Tommy Dewey is aandoenlijk en zorgt voor een heerlijke wisselwerking tussen de twee. Hun gevoel voor humor zit goed en ze zijn gewoon leuk om naar te kijken samen. Waar de film wat tekortschiet is bij de derde akte. Je merkt wel na een tijdje hoe de vork aan de steel zit maar de uitvoering is op zijn best rommelig te noemen.

Dit mag uiteindelijk niet wegnemen dat dit een zeer fijne film is die me meermaals deed gniffelen.

4*

Veel contemplatie over ouderdom, nalatenschap, liefde, creativiteit en vriendschap. Dit alles wordt op een kabbelend tempo verteld terwijl je als kijker alleen maar kunt genieten van de sereniteit. Er zit veel wijsheid in de dialogen verstopt en iedereen zal wel een raakvlak hebben met de thema's. Uiteindelijk is er wat te weinig verhaal om te boeien en kan de film soms wat pretentieus overkomen. De prachtige score van David Lang maakt zo veel goed. Ook de volledige sterrencast bewijst waarom ze zo geliefd zijn.

3*