Opinions

Ik vond dat dit een goede film was.

Emma Stone speelt hier echt geweldig. Ik ben al fan. Het verhaal is niet veel soeps, maar door de brutale, grove humor wordt het allemaal levendiger en wordt het nergens saai. 3,5*

Ik vond deze film erg saai en langdradig. Jammer, want het kon helemaal anders gaan. Julia Roberts is hier niet op haar plek. Het verhaal haat maar niet vooruit en het acteerwerk is ook niet al te best. 2,5*

Deze satirische, moderne western van Ari Aster heeft veel moeite om te overtuigen. De film werd in mijn opinie verkeerd aangekondigd als komedie terwijl het eerder commentaar geeft. Er valt weinig echt te lachen en vele typetjes werkten me eerder op de zenuwen. I

Ik snap wel wat de film wil zeggen en dat is namelijk heel wat. Misschien wil Aster net te veel zeggen in dit 2,5u lange stuk. De politieke verdeling die corona teweegbracht maar ook klassenverschil, entitlement, adolescente arrogantie, de overwinning van technologiebedrijven en zelfs hoe iedereen zichzelf verliest in zijn eigen mening en die ook als enige waarheid zien.

Een hele boterham, dus. Het is bewonderenswaardig dat Aster dit überhaupt heeft aangedurfd om zo'n thema's aan te kaarten én te verwikkelen in een coherente film. Mijn probleem met de film is dat hij nooit echt de volle speelduur kan kiezen wat hij nu eigenlijk is. Enkele verhaallijnen gaan werkelijk nergens heen om dan op het eind nog even langs te komen om te zeggen hoe het is uitgedraaid. De tweede helft is wel beduidend beter dan de eerste. De humor is zwarter, er zijn daadwerkelijk dingen te verliezen voor de personages en er zit wat Tarantino-esk ultraviolence in.

De film is visueel wat minder interessant dan Asters vorige werken. De kleuren zijn dof en veel met de camera gebeurt er niet echt. Het past bij de desolate setting en de onheilspellende politieke sfeer maar als kijker is het een suffe bedoening.

De hele cast zit wel echt goed: Pedro Pascal is weer lekker charismatisch als altijd en Joaquin Phoenix doet wat hij altijd doet bij dit type films. Emma Stone en Austin Butler vullen de cast met grote namen uitmuntend aan.

2,5*

Echt een meesterwerk. Zeer mooi ontroerend sprookje. De humor zit goed en de drama is ook

4*

Eight Eyes is alweer een verrassing geworden.

Qua verhaal is er weinig nieuws: een koppel trekt rond in Servië waar ze een local ontmoeten. Die leidt hen rond in zijn thuisland en ze vormen een vriendschap, tot er meer en meer vijandelijke houdingen worden aangenomen.

Het is vooral de stijl en toewijding waarvan de film het moet hebben. De prachtige grain van 16mm film gemengd met enkele psychedelische visuals zijn om van te smullen. Ook de score is noemenswaardig met veel synths voor een aparte sfeer. Het verhaal komt traag op gang maar ik verveelde me allesbehalve. Dialogen zijn goed geschreven en uitstekend vertolkt door de cast. Vooral van Bruno Veljanovski ben ik positief verrast. Met zijn ingetogen excentriciteit heb ik me gigantisch hard vermaakt.

Naar het einde toe wordt het wat te vaag en wordt er vooral op de bizarre visuals gefocust. Hierdoor kom je nogal bedrogen uit. Echte horrorfans zullen het wat teleurstellend vinden aangezien de gore ook best timide blijft. De film is niet bang om campy uit de hoek te komen, wat ik wel kon appreciëren.

4*

Tip: kijk dit niet op het vliegtuig. Het is niet zo aantrekkelijk om op een Ryanair-vlucht te zitten janken omdat er twee olifantjes in het water aan het rollen zijn en een prachtige band ontwikkelen. Nu, het is sowieso al niet aantrekkelijk om op een Ryanair-vlucht te zitten tout court.

4*

Ella Enchanted is zo’n film die ik als kind echt geweldig veel gezien heb en nog steeds dierbare herinneringen aan heb. Uit nostalgie en om dit deeltje uit mijn jeugd te kaderen aan mijn man heb ik dit nog eens herbekeken.

Wat direct opvalt en jammer genoeg vaak te merken valt doorheen de film is dat de effecten echt wel gedateerd zijn. Niet echt charmevol gedateerd maar eerder tenenkrommend, “hoe was dit ooit acceptabel” gedateerd. Bij enkele scènes word je wel erg hard uit de film getrokken omdat het er allemaal nogal lachwekkend uitziet. Het spreekt voor zich dan dat we allebei regelmatig hebben dubbel gelegen.

Afgezien daarvan houdt de film zich wel nog steeds staande. Het concept is leuk genoeg en wordt, mits een paar heel opvallende inconsistentes, goed genoeg uitgevoerd. Anne Hathaway blijft een zwakke plek raken bij mij dus om te zien hoe ze zich amuseert is erg aandoenlijk. Hugh Darcy is ok en de rest van de supporting cast doet het ook niet mis. Net wanneer je dacht dat de film niet campier kon worden komt Cary Elwes op de proppen met uitbundige outfit, lelijke kroon, Jafar-achtige staf en een cgi-slangetje ingesproken door Steve Coogan af om er nog een stukje bovenop te doen. Vorige week zagen we Saw nog en mijn man kon het maar niet geloven dat Elwes ook dr. Gordon speelde in datzelfde jaar.

Ella Enchanted kwam uit toen Shrek een gigantisch fenomeen was en dit merk je. De humor, set design en het veelvuldige gebruik van populaire nummers in een vlakke cover zijn hier een voorbeeld van. Het costume design lijkt afkomstig van de ontwerper voor de Spice Girls-outfits en de verschillende referenties naar pop-culture zijn in overvloed aanwezig.

Ik heb me kostelijk geamuseerd. Zowel nostalgisch als camp en een vleugje cringe.

3,5*

P.S.: Geef Jennifer Higham meer credit als de stiefzus. Haar gelaatsuitdrukkingen op de actergrond zijn hilarisch en deden me vaak rollen van het lachen.

Meer een Baz Luhrmann egotrip dan een Elvis biopic.

Mijn gedachten tijdens de film:

- Heb ik drugs genomen?

- Tom Hanks is nu al irritant.

- Austin Butler doet Elvis na op een verrassend onirritante manier.

- Had Lana Del Rey Priscilla laten spelen.

- Jammer dat een biopic over Elvis je amper iets laat zien over hoe hij daadwerkelijk als persoon was.

Een spannende en onverwachte mix van genres, die het hele maffia-genre op zijn kop zet.

Emilia Pérez verlegt grenzen op meerdere manieren, door muzieknummers te verwerken in een Mexicaans kartelverhaal en er een gewaagd queer aspect aan toe te voegen. Het is verbazingwekkend hoe de nummers niet de standaard muzikale showtunes zijn en je meerdere malen kippenvel bezorgen.

De hele cast is geweldig, met Karla Sofía Gascón en Zoe Saldana als het hart van de film. Ik was verbaasd en ontroerd door hun optredens. Selena Gomez is ook geweldig, maar ze had meer te doen mogen hebben. De film voelt aan als een absurde telenovella in alle opzichten: dramatisch, spannend, over de top en bij vlagen zelfs grappig. Het was precies wat ik nodig had, maar niet verwachtte.

Sommige creatieve keuzes begreep ik niet. Sommige shots zijn ronduit lelijk en misplaatst maar worden gelukkig onmiddellijk gevolgd door een scène die je aan het scherm gekluisterd houdt.

Emilia Pérez is een van de grootste verrassingen van het jaar. Ik zou het vreselijk vinden als deze ondermaats zou presteren.

De aandoenlijke liedjes, het geweldige poppenspel en de overduidelijke passie voor het vak maken van een middelmatig verhaaltje een magische ervaring. Voor velen is dit waarschijnlijk te mager maar voor mij was dit een welkom kerstfilmpje dat de juiste snaar raakte.

4*

Dit wordt met de jaren alleen maar beter.

Enchanted is een parodie op klassieke Disney-trofeeën en tegelijkertijd een solide Disney Princess-film. Het is meta voordat Disney volledig meta werd.

Er is zoveel om van te houden. Amy Adams speelt het perfect campy terwijl ze ook nuance geeft aan het personage. Susan Sarandon is perfect gecast als de boze stiefmoeder en levert een uitzonderlijke prestatie. Patrick Dempsy is ook goed. En niet te vergeten de cameo's van eerdere iconische Disney prinsessen.

De film zit vol met on-the-nose maar ook subtiele verwijzingen. Het is een ware easter egg hunt voor fans. De humor is nog steeds actueel en dat geldt ook voor het uiterlijk van de film. De CGI stoort ook helemaal niet en past er soepel in. De score van Alan Menken is geweldig en ik kon het niet helpen dat ik meezong met Happy Working Song en That's How You Know. Deze liedjes maakten me zo oprecht blij.

4*

Een slechte film zonder boeiend verhaal.

De acteerprestaties zijn niet echt goed en het verhaal is ook niet veel soeps. En het einde is ook niet om naar huis te schrijven. Niet goed. 1.5*

Enys Men is een prachtige film, dat kan je wel zeggen. Over elk shot werd lang nagedacht, het is bijna een kunstwerk op zich. De betoverende soundtrack werkt als een spreuk over de kijker. De sfeer van de 70's wordt perfect nagebootst. Je wordt zowaar ondergedompeld in een dromerige wereld dat veel belooft maar weinig aflevert.

Erg veel gebeurt er niet en dat is meteen het grootste probleem van de film. Veel vaagheden en weinig om je aan vast te houden. Dit soort films zijn genieten geblazen als je in de juiste mood bent en je focus onverdeeld naar de film gaat. Dat ik mezelf niet in de beste omstandigheden en met veel afleidingen van buitenaf bevond is mijn eigen schuld. Het droeg ongetwijfeld mee aan mijn uiteindelijke middelmatige score.

Er valt achteraf veel te ontleden, zo ook op Reddit. Na meerdere interpretaties te lezen kan ik de film meer appreciëren voor wat het is. Toch is het veel te veel style over substance en neigt het misschien soms wat naar het pretentieuze.

Enys Men ervaring die meer weg heeft van mijn Headspace meditatieritueel dan van een échte film.

2,5*

Heb hier toch wel af en toe mee moeten lachen. normaal hou ik niet van zulke films, maar deze en de scary movies vind ik wel meevallen. verhaal is niet top, acteerwerk is flut maar de grappen vond ik af en toe geslaagd.

daarom een 2,5*

Ernest & Célestine is een charmante en grappige animatiefilm. Het is een warm dekentje met een mooie boodschap. De animatie zelf is origineel genoeg en zorgt voor een unieke sfeer. Meer dan eens heb ik goed moeten lachen om de typische humor. Nergens is het extreem origineel maar de uitvoering is oprecht.

Een aanrader als je een beetje troost nodig hebt.

4*

Laurence Fishburne én Sam Neill samen?

*chef’s kiss*

Erg mooie set design, een kosmisch horrorverhaaltje en de juiste hoeveelheid corny.

Jammer genoeg iets te veel movie logic waar je niet doorheen kan kijken.

Mijn allereerste IMAX-ervaring.

Everest begint heel erg traag en bouwt een verhaal rond een hele groep bergbeklimmers in plaats van slechts een of twee personages. Hierdoor is het eerste deel er voornamelijk om sympathie te creëren bij de personages. Dit lukt wel, want je hoopt dat ze de top halen en je wéét dat er iets verschrikkelijks zal gebeuren. Pas na een uur komt de storm pas op en wordt de film één grote rollercoaster vol emoties. Ik heb bijna de hele storm doorgejankt waardoor ik als een emotioneel hoopje prut de bioscoopzaal verliet. De film weet de emoties zo goed over te brengen.

De beelden zijn indrukwekkend. Dit, in combinatie met IMAX zorgt voor een geweldige belevenis waar je écht deel van uit lijkt te maken. 4*

Hilarisch, hartverwarmend en thrilling. Ik wil nu overal Google eyes hangen.

Feast on this, motherfucker!

Evil Dead. Een remake waar ik lang naar uitkeek, maar toch bang voor was. Ten eerste zag de trailer er geweldig uit en de eerste reviews waren ook lovend. Toch was ik bang voor weer zo'n afgezaagde kopij van het origineel, daar hebben we er al genoeg van. Het origineel uit '81 was best eng en ik dacht niet dat iemand dit ooit zou kunnen overtreffen. Hier zat ik echter fout, want Alvares schotelt ons een originele remake voor.

Het verhaal gaat over Mia, een drugsverslaafde, die samen met haar vrienden naar een blokhut in het bos trekt om af te kicken. Wanneer hun hond, Grandpa, snuffelt aan een tapijt, ontdekken ze een verborgen luik dat naar een kelder leidt. In de kelder vinden ze allemaal vreemde dingen. Ze brengen een boek mee naar boven en wanneer iemand een spreuk voorleest, gaan de poppen aan het dansen...

Het verhaal is niet altijd even origineel, maar het is eens iets anders. Wat de film beter maakt dan het origineel, is dat het veel goorder is. The Evil Dead was best vies, maar deze film is minstens het dubbele. Bloed spat rond je oren en talloze ledematen worden afgehakt. Er zijn twee scènes die me echt zullen bijblijven: wanneer die vrouw haar gezicht afsneed en als Mia haar tong doormidden sneed met een breekmes. Bij die scènes keek ik toch wel even weg.

Visueel was het ook een plaatje. Het grijze weer en het donkere bos waren perfecte elementen om de sfeer wat grimmiger te maken. Ook de muziek was erg goed en sfeervol.

Nu prijs ik de film eigenlijk de hemel in, maar de reden waarom ik geen volle 5* of 4,5* geef, is omdat er veel clichés in voorkwamen. De familieproblemen, het (bijna-)einde,... Dit zijn allemaal dingen waar ik me aan stoorde. Hoewel dat laatste weer goed gemaakt met de dood van de broer en de bloedregen (die ik overigens erg gaaf en origineel vond). Ook het acteerwerk was niet van iedereen even goed. Kijk maar naar die Natalie. Dat wijf kon voor geen meter acteren. Gelukkig gaat ze er op een gruwelijke manier aan! Jane Levy daarentegen speelde uitmuntend. De transformatie van afkickende junkie naar bezetene was gewoon geweldig geacteerd!

De special effects waren uitmuntend. Een pluspunt is dat de (bijna) geen gebruik gemaakt hebben van CGI. Alles zag er erg goed en realistisch uit. Ik weet nog steeds niet hoe ze dat gedaan hebben met dat afgesneden gezicht. Dat moet een film doen: mij laten afvragen hoe ze het gedaan hebben.

Evil Dead is één van de beste (en goorste) horrorfilms van de laatste jaren. Ik raad deze zeker aan om in de bioscoop de gaan bekijken. Een must-see voor gore-lovers en Evil Dead-fans.

4*

Staffanie is the real MVP of the movie.

Evil Dead Rise is bloody disgusting en ik hou ervan. Het is altijd fijn om te zien hoe een film allesbehalve braaf blijft en mooi het onderste uit de kan haalt. Er valt zoveel te vertellen over hoe je op verschillende momenten bijna onder je stoel kruipt van de tenenkrullende gore en geweld. Echt dikke kudo’s naar de visual effects artists die erg veel praktisch hebben kunnen uitvoeren. De CGI die aanwezig is mixt goed met de ‘echte’ wereld en ziet er verdienstelijk uit. Ik had niet het gevoel dat er compromissen gemaakt werden hieromtrent.

De setting is een frisse vernieuwing met het mottige appartement in LA in plaats van de (jammer genoeg) cliché hut in het bos. De isolatie werkt goed en de manier waarop ze het hebben verwoven in het verhaal komt natuurlijk over. De personages moeten het niet hebben van hun diepgang of slimme keuzes maar hun acteurs doen verdikke hun best. Geen enkele acteur viel uit de boot en de relaties met elkaar kwamen geloofwaardig over.

Is de film bonkers? Ja.

Mag er meer volgen en wil ik niet nog eens tien jaar wachten? Hell yeah!

Schande dat ik deze klassieker nog nooit eerder heb gezien!

The Evil Dead is misschien wel bijna 30 jaar oud, maar de film heeft mij toch de stuipen op het lijf gejaagd. Op sommige momenten zat ik met klamme handjes te kijken. De film is Raimi's debuut en ook zijn beste film, toch van diegene die ik al heb gezien.

Een mooie 3,5* voor deze geweldige klassieker.

Een schep horror, een emmer bloed en gore en een vleugje humor. Wat krijg je? Excision!

De film is best leuk en erg goor. Het acteerwerk is goed en het verhaal is verrassend diepgaand. De personages vond ik best leuk. Alleen vond ik die moeder niet zo leuk. De climax (of anti-climax, ik weet het nu niet zeker) was erg goed, maar werd erg abrupt afgebroken. 3*

Redelijke documentaire over Banksy.

De film draait eigenlijk meer om Thierry aka Mr. Brainwash die Banksy en andere straatkunstenaars nadoet. De film heeft een leuke sfeer en de verhalen die erin langskomen zijn ook aardig, maar nergens wordt het echt geweldig. De docu is ook niet al te zwaar, wat wel goed is. 3*

Leighton Meester bewijst dat ze een R-rated Kerstkomedie kan dragen op haar eentje. Ze is charmant en zorgt voor een paar erg geslaagde moppen. De hele familiedynamiek zit goed en zorgt ervoor dat je als kijker herinnert wordt om van elke Kerst te genieten van de momenten met de familie.

Niet alles werkt volledig maar het is een erg leuke film die me een aantal keren oprecht deed lachen.

3,5*

Deze film is een heleboel dingen maar het is zeker geen Exorcist-film.

In plaats van er een 'oké' niet-IP-project van te maken, hebben ze besloten om er een vervolg van te maken dat de genialiteit van het origineel volledig onderschijt. Waarom ze Ellen Burstyn hebben gebruikt is mij een raadsel. Ze voegt niets toe aan het verhaal, behalve om de speelduur op te vullen en kaartjes te verkopen.

Dit is ook een visueel onsamenhangende film. Ze hebben niet echt nagedacht over hoe een Exorcist film eruit moet zien: is het korrelig, gepolijst, vintage, wazig, bruin, grijs, donker? Er zijn een paar shots die laten zien dat de filmmakers iets visueels interessants wilden doen, maar het is vergeefs want als kijker kan het je nu toch al niet meer boeien.

De casting van de twee meisjes is echter bijna perfect. Ze wisten me volledig te boeien wanneer ze op het scherm waren, ondanks het middelmatige script. De dialogen zijn potverdorie slecht. Degene die deze beledigingen voor de bezetenen mocht schrijven, is er duidelijk helemaal voor gegaan. Het was overbodig en lachwekkend willekeurig.

De opening was wel best cool en het exorcisme zelf had een paar leuke trucjes in petto. Dus dat behoedde de film een beetje voor totale shit.

Ik wil deze film 2,5* geven, maar ik weet gewoon dat ik tegen het einde van het jaar bijna alles van deze film vergeten zal zijn.

2*

Ik vond The Exorcist al niet erg leuk, maar ik wilde toch wel deze film zien.

Wat een teleurstelling is dit. De cover zag er best mysterieus uit met de ontchristening van Christus erop. Ik hoopte op een originele film, maar het bleek een saaie film te zijn met schrikmomenten die je al mijlenver ziet aankomen. Ik zeg saai omdat ik drie keer heb geprobeerd om verder te kijken, maar steeds viel ik in slaap. Vandaag heb ik dan de tweede driekwartier gezien. Er kwam wel veel vaart in na het eerste deel, maar de speciale effecten zagen er nog steeds erg belabberd uit. Je zag gewoon te duidelijk dat het nep was. Een kleine 2*.

Ik wilde een review schrijven maar ik kan niet. Mijn ogen zijn namelijk te opgezwollen doordat ik meer dan een half uur heb zitten huilen om deze film.

4*

Wat een troep! Katten zijn helemaal geen moordlustige beesten uit de hel. Een walgelijke film met als enige doel om katten in een slecht daglicht te plaatsen. Wansmakelijk, goedkoop en misleidend!

- Aldus mijn katten Ludo en Frieda die meekeken, getriggerd door de vele kattengeluiden die van het scherm afspatten.

Eye of the Cat is een welbekend verhaal waarin een koppel hun zieke tante probeert te vermoorden voor haar geld. De oude tante is enorm begaan met haar honderd katten in huis. Haar neef wil haar geld maar zal eerst zijn kattenfobie moeten overwinnen. Zeer origineel is het niet. De charme zit hem in de uitvoering. De toevoeging van de katten geeft het een ietwat paranormale toets die welkom was.

De overacting en enkele van de pot gerukte scènes dragen bij aan de campy sfeer die er hangt. Het is niet altijd alleen maar fun want er zit ook een goede dosis spanning in. Een zeer bekende scène betreffende een rolstoel en een helling staat nog steeds als een huis. Ook het hele noir-achtige moordplotje verveelt niet gemakkelijk.

4*

De cover van de dvd is enger dan de film zelf.

Het verhaal is erg mooi gevonden en de uitwerking is ook best goed. Ik vond Jessica Alba (erg mooie meid) geknipt voor deze rol van het blinde meisje. Het einde vond ik zeker ook niet slecht. Maar waar ik me aan stoorde, is dat de film niet eng is als de trailer en cover doen denken. Ook vond ik dit totaal geen horror, zoals sommigen dit zeggen. Een kleine 3*.