Opinions

Mooie film met goede actie. Je ziet wel direct dat hij van de makers van the Matrix komen.

Gemengde gevoelens.

Als er één iets is waar ik een hekel aan heb bij found footage films, dan is het wel trage opbouw. En in omdat deze film uit 6 films bestaat, is er dus zes keer een trage opbouw. Het eerste filmpje, en ook de "hoofdfilm" was het saaist van allemaal. Hierin gebeurde er erg weinig. De personages waren een voor een erg oninteressant en op het laatst gaan ze gewoon dood.

Het tweede fragment was al iets beter. Dit was best spannend en vies, maar dat was dan ook alles. Ook dit kent een erg trage opbouw en ook hier zijn de personages niet leuk. Het derde deel is het minste van al. Het einde ervan trok echt op niks.

Het vierde was ook best saai. Maar dan, het vijfde en zesde deel. Die waren het spannendst. Vooral de voorlaatste. In dat filmpje werd het erg spannend en zelfs goor. Die vreemde twist op het einde was ook best leuk. 2,5*

In tegenstelling tot velen hier vond ik het segment van Kate Siegel wél het leukste van de hoop. Het is visueel erg aantrekkelijk en heeft naar het einde toe een soort psychedelische sfeer. Het is zeker niet eng maar wel origineel. Dit segment heeft de film een significant hogere score gegeven van mij.

De rest van de film is standaard V/H/S-gedoe met vage shorts met als thema aliens. Het thema zelf is misschien wel mijn minst favoriete in het genre dus het was sowieso moeilijk om me te overtuigen ermee. Het stuk van Justin Long heeft dan weer niks te maken met buitenaardse wezens maar bevat genoeg originaliteit om me te boeien.

3*

Begon als één grote drukte, bloeide uit tot een warme romantische film.

Valentine's Day is een zoete, warme en komische film. De film begint erg druk en je kan eerst niet zo goed volgen, maar na een tijdje kan de film zich stabiliseren en wordt het een erg romantisch ritje. De film kent veel bekende acteurs en elke acteur/actrice speelt zijn of haar rol erg goed. Er zijn erg veel verschillende verhaallijnen en er zitten zeker wat mindere in (zoals die van Kutcher) maar het grootste deel is erg leuk en interessant. De lijnen van Julia Roberts en Bradley Cooper, Anne Hathaway en Queen Latifah waren veruit de leukste. De film duurt net geen twee uur, maar dat voel je helemaal niet. De film is luchtig en gaat erg vlot waardoor de tijd voorbijvliegt.

3,5*

Remake van de Franse film uit 2006. Een altijd fijne Samara Weaving en een likeable Eugenio Derbez in een leuk filmpje met enkele laugh-out-loud momenten. Enige grote downside is dat de speelduur iets te lang is voor het toch wel dunne plot.

Een fijne vliegtuigfilm.

Prachtige animatie en een aantal verrassend complexe personages. Het voelde soms een beetje te vaag om een meesterwerk te zijn.

Jammer dat ik de Japanse dub hiervan niet kon vinden. Of misschien heb ik gewoon niet goed genoeg gezocht.

3,5*

Vampires Suck? No, this movie sucks!

Waar Scary Movie en Superhero Movie nog enigzins grappig waren, sloeg deze film de bal echt helemaal mis. Maar in vergelijking met Meet the Spartans en Epic Movie is 'ie geniaal. De humor is afgezaagd. Al kon ik toch wel wat grinniken met die oversized cactus, imitaties van Bella en de onnozele bijpersonages. Voor de rest is dit een k*tfilm. 1.5*.

Vampyr bevat enkele zeer angstaanjagende beelden en excellent gebruik van schaduwen. De spanning is op sommige momenten voelbaar en dat is wel wat voor een film van zo'n leeftijd. Jammer genoeg is het einde misschien iets te overbodig en vond ik het best moeilijk om de eerste 15 minuten te appreciëren. Toch een erg goede film die iedere horrorfan wel gezien moet hebben, denk ik.

3,5*

Van Helsing is een mix van oude horrorfilms: Dracula, Dr. Frankenstein en The Wolfman.

De setting is goed in het oude Transylvanië en de sfeer is ook lekker grinmmig en koel, maar toch mist er iets. De humor. Er zit wel humor in, maar niet echt iets nieuws. Als ze er een beetje in willen steken, mislukt het. DIt is niet het soort film voor humor, maar er mocht er wel wat in zitten (kleine grapjes dan).

Het acteerwerk is matig tot slecht, al deed Hugh Jackman het niet slecht (dubbelzinnig ). De speciale effecten doen je ook niet van je stoel blazen. Het is net alsof men erom deed.

Het verhaal zit wel aardig in mekaar, maar his toch weer niet vernieuwend. We kennen het verhaaltje wel al: Stoere vampierenkiller Van Helsing gaat op missie naar (wow) Transylvanië om zijn oude 'vriend' her te bezoeken. Dracula wil kindjes maken, maar Helsing steekt daar een stokje voor. En dan natuurijk Kate Beckinsale die dood moet door Van Helsing die een weerwolf blijkt te zijn. Einde! Blablabla.

Niet speciaal. 3*

Verrassend goed.

Deze film heeft echt een veel te laag gemiddelde hier. Dankzij deze lage score verwachtte ik natuurlijk een slechte film. Maar Vanishing on 7th Street heeft me aangenaam verrast. Tuurlijk, het verhaal is niet origineel en de spanning is nooit echt aanwezig. Toch weet de film te boeien en heeft hij een aantal leuke scènes. Het einde is dan wel weer redelijk. Ik had liever een afgerond eind gezien.

De personages waren best leuk. Er waren er maar vier, dus het bleef simpel. Voor elk personage krijg je een bepaalde sympathie, wat ik erg goed vind. De acties waren, niet zoals in de recentere griezelfilms, best te begrijpen. Sterker nog, ik zou hetzelfde doen.

Over het acteerwerk valt echt niks op aan te merken. Iedereen speelt zijn rol erg goed. Vooral Thandie Newton en John Leguizamo vond ik erg overtuigend. Dat kind die James speelt vond ik wat minder, maar het kon nog door de beugel.

3*

Ugh. niet voor mij.
Actiefilms zijn al niet aan mij besteed, maar met school bekeken we deze film dus kon ik niet anders dan kijken. Het verhaal is wel origineel, maar het is veel te langdradig. Vooral het feit dat je acht keer na elkaar min of meer hetzelfde ziet. Wel is het best leuk om te zoeken wie erachter zit. Wat ik wel jammer vond, was het typische Amerikaanse einde en dat je het motief niet weet. 2*

Ik was zo extreem gehypet voor deze film dat ik effectief was vergeten wat voor een panische angst ik wel niet heb voor spinnen. Gelukkig was er naast de 8-potige mormels nog iets veel engers aanwezig: de overvloedige aanwezigheid van Franse rap.

Vermines is echt een leuke film die me geregeld deed wegkronkelen in mijn zetel. De personages zijn wat vervelend en de derde akte is wat over de top. Het had voor mij bij iets kleinere spinnetjes mogen blijven.

3,5*

Kent iemand nog dat programma "Man Bijt Hond"? Vernon, Florida voelt vaak aan als de Amerikaanse versie van dat programma, waarin het alledaagse leven van excentrieke inwoners van een klein stadje wordt getoond.

Deze mensen zijn onbedoeld hilarisch en kletsen eindeloos door over hun passies: kalkoenjacht, kalkoenbaarden, buidelratten, schildpadden, kalkoenen, watermassa's, kalkoenen, een pot groeiend zand en kalkoenen.

Het is moeilijk om achter de intentie van de documentaire te komen omdat je niet helemaal zeker weet wat het doel van de filmmaker is. Lacht hij deze mensen uit? Probeert hij kleinstedelijk Amerika op een neutrale manier te portretteren? Viert hij de eenvoud? Misschien is het al het bovenstaande of helemaal niets.

Toen ik eenmaal begreep (of probeerde te begrijpen) wat voor soort film dit is, had ik veel plezier met de bizarheid van dit alles. Ondanks de korte speelduur kon het helaas mijn aandacht niet vasthouden bij de onzinnige zinnen die uit de monden van de mensen stroomden. Ik zou me nooit kunnen voorstellen dat ik daar zou wonen. Ik zou gek worden. Misschien zou ik er in de toekomst eens langsgaan voor een toeristisch tourtje om te zien of de stad nog steeds zo bananas is.

3*

En kalkoenen.

Verdomde kalkoenen.

Hoe graag ik dit ook leuk wilde vinden... het deed het gewoon niet voor mij.

Cronenberg is absoluut een bekwaam regisseur, dat hoef ik niet uit te leggen. Zijn lange lijst van klassiekers in het genre getuigt daarvan. De thema's die hij aansnijdt zijn verontrustend maar fascinerend en dat is hier niet anders. De film gaat naar een aantal behoorlijk duistere plaatsen en ik voelde me vaak ongemakkelijk tijdens het kijken.

Het verhaal als geheel is echter niet zo geweldig. Het begint heel mysterieus en ontwikkelt zich tot iets veel te bizar. De film kan ook zijn cheese-factor niet verbergen. Sommige zinnen, special effects en acties (vooral in de derde akte) zijn zo maf dat ik het niet kon laten om een beetje te lachen.

Is het gedateerd? Nee, helemaal niet. Het is gewoon te all over the place waardoor het moeilijk was om naar te kijken. Videodrome is goed, maar niet iets wat ik regelmatig zou willen kijken.

3* voor de geweldige praktische effecten, zoals altijd.

Fijne film met een erg origineel concept. De uitvoering is uitstekend, dialoog en acteerwerk overtuigend. Het enige wat mist is een soort onheilspellende sfeer. Het is net iets te weinig onderbouwd om een gevoel van onbehagen te verkrijgen. Kwalitatief tussendoortje. Wel een grote klassieker die ik alweer kan afvinken.

3*

Ik heb veel plezier gehad met David Harbour als Daddy Christmas. Hij tilt de film echt naar een hoger niveau. Dit had gemakkelijk een goedkoop stukje kerstkak kunnen zijn maar dankzij de coole actiescènes en een paar echt grappige grappen is het verdomd leuk geworden.

Geen nieuwe klassieker maar wel een entertainend tussendoortje.

You have to laugh to keep the darkies inside the cave.

M. Night Shyamalan is terug! En alweer weet hij ons een saaie, nietszeggende 'horror'/'komedie' voor te schotelen. Zoals bijna al zijn films zit het concept van The Visit wel snor, maar de uitwerking is ronduit bagger. Waarom ik me dan ook alwéér laat vangen door zijn naam, positieve recensies en een sfeervolle trailer is me een raadsel. Het blijkt sterker dan mezelf te zijn.

Found Footage is een veelgebruikt sub-genre van Horror. Op zich is het een goed concept en mits goede uitwerking vermakelijk. Het probleem met dit genre is echter dat het te veel gebruikt wordt wanneer het niet gebruikt zou moeten worden. Neem nu As Above, So Below: een claustrofobische film waardoor de filmtechniek de film ondersteunt om zo nog meer sfeer te creëren. Zet daartegenover dan The Visit en het valt je op dat het in deze film belachelijk weinig nut heeft. De film kon evengoed 'normaal' gefilmd worden en het zou misschien zelfs beter uitdraaien. Nog een probleem is de trage opbouw. Het lijkt alsof elke Found Footage-film zo lang mogelijk wil wachten om de film 'eng' te maken of er vaart in te brengen. Nu neemt deze film wel heel veel tijd in beslag om op gang te komen. Vijftig minuten zitten kijken naar gekeuvel tussen twee (uitermate vervelende) kinderen en hun grootouders, gebrabbel over waar hun moeder overal gezeten en gestaan heeft en als kers op de taart een schokkende ontdekking van - je raadt het nooit! - incontinentie! Jawel, je hebt het goed gelezen. De regisseur probeert humor in de film te brengen door middel van kak- en pis- grapjes, vuilgebekte 13-jarigen en absurde scènes die uiteindelijk nergens op slaan.

Gelukkig zijn er enkele (lees: 3) goede scènes om je doorheen het geouwehoer door te brengen. Zo weet de oma geregeld wel wat onrust te zaaien in het huis en is ook de opa niet wat of wie hij lijkt te zijn. De plot-twist aan het einde van de film was geweldig en zag ik dan ook helemaal niet aankomen. Ik dacht even dat het niveau opgekrikt ging worden, maar dat werd het niet. Op het einde wist ik wel mijn interesse er meer bij te houden, want voor de rest kon het mij geen zak schelen wat die twee snotapen meemaakten.

Het acteerwerk van de twee grootouders is wel van behoorlijk niveau. Jammer genoeg weten de kinderen en de moeder helemaal niet te overtuigen. Hierdoor wordt er geen sympathie gewekt voor de personages en hun lot. Het dieptepunt vond ik het zoontje dat tevergeefs humor in de film wil brengen. Als men dit dan tegenwoordig 'komedie' noemt, is de norm heel erg hard gezakt.

Neen, ik laat mij niet meer vangen door de naam Shyamalan.

1*

Vleesdag heeft een uitstekend concept en heeft voor de gore-fanaten zeker voldoende te bieden. Toch kon het mij niet volledig overtuigen met een verhaal dat te dun is en een hoopje extremistische activisten die hun uiterste best doen het bloed vanonder de nagels te halen. Stereotypes over wappies en boeren worden overvloedig uit de kast getrokken en dit werkt alleen maar op de zenuwen. De film heeft wel een vlot tempo maar heeft uiteindelijk te weinig substantie om écht uit de startblokken te komen. Maar het is een verdienstelijke poging om volwaardige horror naar de Nederlandse bioscopen te brengen.

Een film als Vleesdag heb ik niet nodig om me ervan te overtuigen geen vlees meer te eten, ik doe het al een jaar of vijf niet meer. Het is wel erg verfrissend dat deze boodschap naar voren geschoven wordt en hopelijk anderen ook laat zien dat het anders kan. Maar ik blijf erbij: het is mijn dieet, niet dat van jullie dus ik ga niet beginnen preken.

3*

Wauw.

Le Vourdalak is een unieke film waarin een marquis terechtkomt bij een familie waarvan de grootvader wel eens een bijzonder mythisch wezen kan zijn. Deze film verraste me met het design van de titulaire Vourdalak: Enorm origineel en dankzij zijn bewegingen en uitstraling werkt hij zeer verontrustend. Er is een continue onderhuidse spanning aanwezig en zelfs een paar zeer enge scènes. Zelfs een specifieke jump scare waarvan ik echt onder de indruk was. En jullie weten inmiddels wel hoezeer ik jump scares haat.

De film ziet er geweldig uit maar heeft ook wat te vertellen. Er zit genoeg evolutie in het verhaal waardoor de finale logisch overkomt. Met een strakke 91 minuten zit het tempo ook dik in orde. Jammer dat men gekozen heeft om de zweverige richting op te gaan in de derde akte. Dit weerhoudt me dan ook om de volle vijf sterren uit te delen.

Dit gaat me erg lang bijblijven als een beklijvende film met een verontrustende antagonist. Dat de legende van de Vourdalak ook nog eens echt bestaat is ook een dikke plus.

4,5*