Young Frankenstein (1974)

Uh. Had vooraf best hoge verwachtingen, maar de algemene verwachtingen voor de andere Mel Brooks-films zijn nu meteen gezet. Vond het maar een flauwe, schreeuwerige bedoening dit. Kon er op geen enkel moment mee lachen, maar gelukkig heeft de film wel enkele andere kwaliteiten. Die kwaliteiten komen vooral los op visueel vlak, omdat de look van de film wel erg geslaagd is. Lijkt enorm op zo'n ouderwetse film, en daarmee is ook gelijk de charme gezet. Het is ook een ideaal recept voor een parodiesucces, die de film vervolgens niet echt benut. Genoeg ideeën vanuit de film, maar in het algemeen focust de film zich maar op 1 soort humor: schreeuwen. Laat dat precies de humor zijn die me niet erg ligt. Als Willy Wonka vond ik Wilder erg geslaagd, in deze rol onuitstaanbaar. De film grijpt erg veel naar geschreeuw en het is nergens maar een beetje grappig. Ik zie er de humor ook niet meteen van in. Het overdreven expressionistische gedrag van de overige crewleden wordt ook ontzettend uitgemolken. Het is ook vaak voelbaar dat de film gedraaid werd op een ruw script. Make-up voelt ook wat afgeraffeld aan, de humor is buitengewoon lomp maar niet grappig en het tempo wil ook niet van de grond komen. De heeft wel een goede balans tussen parodie en horror, maar de grapjes zijn behoorlijk flauw. Wellicht voor die tijd origineel, maar nu erg suf en inspiratieloos. Nergens echt kunnen lachen, en als de aandacht vervolgens begint te verslappen weet je dat de parodiefilm weinig bij je gaat uithalen. De vaart zit er voor geen meter in, en het constante geschreeuw van Wilder kwam op een gegeven moment mijn oren uit (en vooral ook in). Het lijkt vaak op een toneelvoorstelling, maar eentje die nergens leuk is. Wel heeft de film een aantal geslaagde horrormomenten en een degelijke onderliggende boodschap. Ik kon wel het einde van de film waarderen en de ideeën die de film uit het concept haalt, maar voor de rest vond ik het een zeer flauwe bedoening.

Oeh, nee, ook weer zo'n film die ik beter niet had kunnen herzien om de goede herinnering aan de eerste keer dat ik hem zag in stand te houden. Dat was ten tijde van de release in de bioscoop, dus mogelijk werkte de volle zaal toen enthousiasmerend, want nú kon ik er bijna niet om lachen, met al die grappen die onvoorstelbaar flauw waren ("What knockers!") en die bovendien in veel gevallen ruim van tevoren getelegrafeerd werden ("Blucher!") . Halve sterretjes extra voor de fraaie set-design, de dappere beslissing om deze film in gepast zwart-wit te draaien, en het prachtige uiterlijk van Peter Boyle.

In langvervlogen tijden stonden er wekelijks twee advertenties in de weekkrant met het programma van de lokale bioscopen in Maasmechelen. Een verleden waar je nog voor 2.5 € van een avondje bioscoop kon genieten waarbij je drie films voorgeschoteld kreeg. Een nietszeggende voorfilm. De hoofdfilm natuurlijk. Gevolgd door een b-film van bedenkelijk niveau waar vrouwelijk naakt te bewonderen viel (meestal zo'n soft-erotische film of een tiroler-sexfilm). En als 8 jarig menneke knipte ik steevast wekelijks dit programma uit en bewaarde dit in een sigarenkistje. En ik kan me nog herinneren dat deze film er instond. Meermaals heb ik naar dat knipsel gekeken want ik was gefascineerd door de filmposter. De schreeuwende Wilder, dat imposante kasteel op de rots en Frankenstein met ritssluitingen. Bijna 50 jaar later dan eindelijk gekeken (want als 8-jarige had ik de moed niet). En om eerlijk te zijn, hier heb ik hartelijk mee moeten lachen. Ik hou dan ook wel van die befaamde Brooks humor (net zo hard gelachen toendertijd met "History of the World Part I"). De darts scène. De paarden die reageren op Frau Blücher haar naam. De duim van Frankenstein die in brand staat en zijn gelaatsuitdrukking als de blinde man zijn pul wijn kapot slaat bij het klinken. De opmerkingen van Marty Feldman (Aigor i.p.v. Igor). Flauwe humor? Ja. Overdreven theatraal acteren van Wilder? Jazeker. Maar man toch, dit was toch een beetje genieten 4*