Opinions

Ik snap het lage gemiddelde hier niet...

Ik heb mij best vermaakt met deze film. Een heks die geen heks wil zijn. Best leuk gevonden, toch. En dan met haar neus.

Leuk feel-goodsfeertje en een romantisch verhaaltje. De humor was mij nu wel iets te plat en de film was echt veel te voorspelbaar. 3*

Geh, lang geleden dat ik deze nog gezien heb...

Veel goede herrineringen aan overgehouden dusss...

3*** Voor de toffe herineringen dan ee

Dit i echt een prachtfilm!

De verhalen die edward verteld zijn zéér mooi in beeld gebracht.

Ik heb het boek ook gelezen en ik vind de film wel wat beter.

4.5*

Deze viel wel nog mee. Had erger gekund. De grappen zijn eigenlijk hetzelfde als de vorige delen, maar wij konden er toch mee lachen. Big Momma blijft grappig in deze film. Wel wat uitgemolken, maar grappig.

3*

Lekker zwarte komedie.
De hilarische omstandigheden waarin Gus, Charlie en Josie terecht komen zijn zeer leuk en zorgt ervoor dat de film blijft boeien. Telkens je denkt dat ze ze gepakt gaan worden, worden ze dat net niet. Maar uiteindelijk worden ze dat wel door hun eigen schuld. (Behalve Gus, Denk ik) Ik snap niet wat zijn echte achhtergrondverhaal is. De verschillende plotwendingen zijn ook tof.
3.5*

Een mooie film, maar ik denk dat ik 'm al eens heel lang geleden heb gezien.
De film begint als een normale film. Niks speciaals, maar meer naar het einde komt er meer diepgang in het verhaal en de vader en broer van Billy Elliot beginnen zijn "gave" ook te respecteren. En wanneer hij de brief kreeg van de Ballertschool was ik wel benieuwd wat de uitslag was. Ik zag het toch wel aankomen dat 'ie er door was. Een goede film met een aantal cliché's en een erg melig liedje op de aftiteling. De allerlaatste shot van Billy (al volwassen) die springt gaf me wel een secondje kippenvel. 3*

Ook weer zo'n klassieker waarvan men zegt dat die goed is, maar eigenlijk wat tegenvalt.
Het concept is eens wat anders dan haaien en krokodillen. De sfeer is ook goed e n ik ben blij dat men voor een open einde gekozen heeft. Jammer dat het wat over the top is. Niet zó goed. 3*

Zonder enige voorkennis aan deze film begonnen dus ik wist niet echt waar dit over zou gaan. Uiteindelijk kom ik wat van een koude kermis thuis. Wat we voorgeschoteld krijgen is een standaard verhaal die we eerder gezien hebben. Men probeert er wat emotionele balast aan toe te voegen maar slaagt hier amper in. Ook probeert de film meer te zijn dan het eigenlijk is en dat is iets waar ik echt niet tegen kan.

Om positieve aspecten te vinden: de film ziet er goed uit en er is een redelijk aantal verrassend gore scènes. Maar laat alstublieft uw eindresultaat hier niet van afhangen.

2,5*

Een oprecht en menselijk verhaal dat veel gelijkenissen heeft met het superieure It's a Wonderful Life.

Hoewel het wiel zeker niet opnieuw wordt uitgevonden, is The Bishop's Wife nog steeds een warme film met de juiste hoeveelheid kaas. De uitmuntende prestaties van Cary Grant, Loretta Young en David Niven maken de film nog beter. Misschien een beetje te lang en een beetje te sentimenteel, maar het heeft zeker mijn hart verwarmd.

3,5*

Een bende queer vampieren die wraak nemen op vrouwonvriendelijke mannen? Hell yeah!

Toegegeven, de premise van dit licht vampierfilmpje is leuker dan de daadwerkelijke uitvoering. De film mist een écht vakkundige hand om volledig tot zijn recht te komen. De editing is wat slordig en visueel ziet het er vaak nogal goedkoop uit. Het hele gegeven is fijn maar wanneer men probeert een emotionele toets toe te voegen komt het niet goed over. Het acteerwerk is net wat te min en de dialogen iets te gefabriceerd.

Dat neemt echter niet weg dat hier wel wat valt te genieten. De groep vampieren is lekker badass en hier en daar wat bloedvergieten. De karakters zijn best te pruimen en de sfeer van het nachtelijke L.A. doet het meestal wel goed in films. Echte hardcore horrorfans zullen niet aan hun trekken komen. Mij ging het wel allemaal lekker binnen.

3*

The Black Cat zo gebaseerd zijn op het gelijknamige kortverhaal van Edgar Allen Poe. Wel, niet dus. De film heeft blijkbaar enkel de naam van de schrijver gebruikt om meer volk naar de bioscoop te lokken. Wel is de film een belangrijke invloed geweest bij de opkomst van de psychologische horrorfilm. Verder is het ook de eerste film met Boris Karloff en Bela Lugosi samen in een film én is het de allereerste film die een satanische sekte op film portretteert. Een heel lijstje, dus.

In The Black Cat volgen we een pasgetrouwd koppel die op de trein de geheimzinnige Dr. Vitus Werdegast (Lugosi) ontmoeten. Wanneer ze later met z'n drieën in een auto-ongeluk terechtkomen trekken ze naar het kasteel van Hjalmar Poelzig (Karloff). Die heeft echter nogal snode plannen met het koppeltje.

Karloff en Lugosi zijn ongetwijfeld het hoogtepunt van de film. De een is statig, de ander mysterieus. Hun scènes samen kregen mijn onverdeelde aandacht. Het pasgehuwde koppel daarentegen liet me volledig koud. Sterker nog, ze waren verschrikkelijk irritant. Het verhaal dat wordt opgebouwd is matig interessant en de uiteindelijke introductie van de sekte liet te wensen over. Toch vond ik het best een sfeervolle film met superbe sets, mooi gebruik van contrasten en twee sterke hoofdrollen.

3*

Wanneer een excentrieke miljonair op sterven ligt nodigt ze haar op geld beluste familieleden om het testament te overlopen. Voordat ze haar volledige nalatenschap heeft kunnen overlopen wordt ze vermoord. Wie van de geldwolven is de moordenaar? En hoe zit dat met al die katten in het huis?

Uiterst charmant moordmysterie met enkele leuke grappen ertussenin geroerd. The Black Cat heeft een toneelachtige sfeer en dat is net iets waarvan ik wel houd in films uit die tijd. Het is lekker ouderwets creepy en vooral heel sfeervol. De film bestaat uit best een groot ensemble maar iedereen is leuk om te zien spelen. Wat me het meest verbaasde was dat Bela Lugosi plots tevoorschijn komt, verkleed als tuinman met een taak om alle katten te verzorgen. Heel random maar welkom.

Niet alle moppen zijn even geslaagd. Zo is het personage Mr. Penny erg onaangenaam. Veel moppen komen regelmatig terug en ook op het horror-aspect schiet het allemaal hard tekort.

The Black Cat is gezellig voor een regendagje of wanneer je wat family-friendly wil griezelen.

3,5*

Man, deze is een moeilijke om te beoordelen.

Aan de ene kant is de film nogal kut. De personages zijn inwisselbaar, acteerwerk niet best en de film ziet er niet goed uit. De jumpscares zijn slecht en worden amateuristisch in beeld gebracht. Het verhaal wordt onoverzichtelijk gebracht met flashbacks hier en daar. Nergens kon het verhaal op zich me boeien.

Aan de andere kant is de gore echt goed. Het begint zwakjes maar halverwege wordt het verrassend bloederig en gewelddadig. Bij de derde akte was mijn aandacht volop naar de film gegaan. Wat een goede suspense en zelfs een twistje die m'n mond deed openvallen.

Dat Black Christmas overwegend negatieve kritiek kreeg verbaast me niks. Er werd mij verteld de film te kijken met het idee dat het eigenlijk een zwarte comedy is en dit werkte. Het zorgde ervoor dat de absurde scènes en vreemde hersenspinsels grappig en interessanter overkwamen.

Toch een 2,5* want ik ben tussen twee vuren beland.

Ik zal deze waardeloze, PG, wannabe scherpe, sociaal commentaar-gedreven, slecht geacteerde, slecht geschreven, belachelijke film binnen 3-4 werkdagen vergeten.

Een erg goede thriller met bovennatuurlijke aspecten.

Geen gigantische plottwists, overmatige jumpscares of goedkope brol. Gewoon erg goed.

De kindacteurs in de film doen erg goed hun best. Vooral het zusje was extreem overtuigend. Ethan Hawke is bevreemdend en exact wat de film van hem vraagt. De sfeer van de 70s wordt erg goed neergezet zonder teveel gebruik te maken van de muziek uit de tijd.

Kijk, Hollywood. Zo moet het dus.

Tuurlijk is niet alles perfect. Het script is soms wat rommelig en de opbouw naar de climax is niet supergoed uitgevoerd. De dromen van de zus werden wat te convenient voor het plot.

Dat terzijde, een erg goede film.

Toen ik 12 was, keek ik deze film, en was hij goed.

Nu is 'ie ook wel mooi, maar ik heb het gevoel dat het allemaal zo geforceerd is. De humor is best wel te pruimen, en moordende schapen? In Nieuw-Zeeland? Dat is best goed gevonden. Ik heb mij goed vermaakt met deze film. 3*

Bij de film is de film wat saai, maar naarmate de film vordert, en Nina steeds Mentaal Zieker wordt, is de film heel wat spanndender!

4****

Tenenkrommend.

Films als deze kunnen mij meestal wel smaken, ondanks de ongeloofwaardigheid van de situaties. Ook worden vaak de acties van de dieren enorm overdreven. Toch vind ik het genre altijd wel interessant.

Daarom schrik ik dat deze film zo embarmelijk slecht is. Wat een ongelofelijke brol hebben ze hier op het beeld geplakt. Inspiratieloze regie, oninteressante kills en een slaapwekkend plotje dat werd aangedikt door nog wat soap-drama toe te voegen.

Niets aan deze film is verfrissend of nieuw. We hebbem alles al talloze keren gezien, maar dan stukken beter.

Acteerwerk kan nog door de beugel, maar de pacing van de film was veel te oneven.

Neen. Gewoon neen.

1*

Blacula is een ridicule, onweerstaanbare versie van het verhaal van Dracula. De funky soundtrack en weergaloze outfits zorgen voor een sfeer die uniek is binnen het vampieren-subgenre. Het acteerwerk en dialoog zijn extreem over de top. Als je van camp houdt kan dit wel eens jouw ding zijn. De downside is dat al die oneliners en camp iets te veel in de weg staan van echte horror.

Manuwalde (a.k.a. Blacula) is niet alleen de big baddie in de film maar ook een verrassend sympathiek personage met een tragisch verhaal. William Marshall weet met overtuiging zijn smart en bloedlust genuanceerd te brengen. Hij is zonder twijfel het hoogtepunt van de film.

Dit is niet alleen een erg belangrijke film in de geschiedenis maar ook een verdomd leuke zit.

3,5*

Volgens mijn vrienden is dit de allerengste film ooit. Wel, dan zijn zij wel echte broekschijters.

Ik ben met zeer hoge verwachtingen begonnen aan The Blair Witch Project. Maar deze film is eng noch spannend. De helft van de film wordt er gegild of geruziet. Er was wel één scène die me wel bang maakte: wanneer de nacht 8 komt. Brrr...

Er is wel iets goed aan de film. En datnis dat het nu aan jou is om uit te maken of er nu wel of niet een heks is. Of is het allemaal larie en apekool? Een tegenvallertje. 2*.

Ik ben toch redelijk teleurgesteld in dit regiedebuut van Zoë Kravitz. De film begint erg sterk met een mysterie dat vakkundig wordt opgebouwd. De sfeer is lekker luchtig met een onderliggend gevoel van narigheid. Alleen gaat het rond het middelpunt mis. Zoals bij veel dergelijke mystery-films voldoet de uiteindelijke verklaring van alle gebeurtenissen niet en blijf je met een leeg gevoel achter. "Was dat het?" vroeg ik me af toen de aftiteling tevoorschijn kwam.

3*

Samen met je vrouw en een paar vrienden een sceance doen en er dan achter komen dat je de geest van je overleden en jaloerse ex-vrouw hebt opgeroepen? DAT is pas een hilarisch uitgangspunt.

Er zitten een paar geweldige grappen in en de special effects zijn charmant. Het verhaal voelde echter nogal saai aan, wat nogal jammer is als je bedenkt dat de premisse briljant is.

Het einde heeft me wel doen gieren van het lachen.

3*

Indien je komkommers eng vindt, is dit een film voor jou! Voor al de rest valt deze te skippen.

Bloat is een lui excuus voor een horrorfilm. Het zit vol inconsistenties, stukken die uiteindelijk nergens heengaan, onbekwame editing en een uitvoering die totaal niet is wat de film had kunnen zijn. Het constante inzoomen op het computerscherm zorgt voor hoofdpijn en verwarring. Alle interacties tussen personages voelen artificieel aan. Daarbovenop is het nog eens slecht geacteerd en slecht geschreven. Het monster op zich is amper te zien en wordt duidelijk erg vaag gehouden om het budget niet teveel naar boven te trekken.

Onkunde van de bovenste plank. Dat is Bloat.

1*

Het meest bizarre in de hele film is het feit dat die rode rijpe watermeloenen voor 4 cent per stuk werden verkocht. Verdorie, dat is een koopje!

The Blob is eigenlijk een erg tamme thriller die weinig te bieden heeft. Steve McQueen was nog jong toen maar niet zo jong dat hij overtuigend een tiener kan spelen. Er valt weinig blob te spotten en de hele cast kon me weinig boeien. Toch wel wat leuke scènes en effecten die niet genegeerd kunnen worden.

2,5*

Aardig.

The Blob is een foute, maar toch vermakelijke '80-film. Het acteerwerk is slecht tot redelijk en de special effects zien er niet altijd even goed uit. Maar toch is de film erg spannend. DIt komt vooral omdat het verhaal nog meevalt. Er komt verrassend veel gore in de film. Ik vond het best goed. 3*

Wat begint als een vreemd mysterie verwatert snel in een stereotiep psychologisch thrillertje die plat op zijn bek valt. Er is zoveel om te vertellen over deze conspiracy theory dat het zonde is dat men er maar dit mee hebben gedaan. Ook de uiteindelijke verklaring voor het fenomeen is op zijn minst teleurstellend te noemen. Het is dat de personages nog enigszins interessant zijn dat de film niet al te langdradig wordt.

Erg jammer want dit had een sterke conspiracy-film kunnen zijn.

2*

Blood Diner bevat veel. Heel veel zelfs. Kannibalisme, cults, zombies en zelfs een pratend brein op sterk water. Het is zo druk en men probeert te hard om grappig te zijn dat het vermoeiend wordt. Elke mop slaat de bal mis en elk nieuw plotelement is zo hard van de pot gerukt. Je weet waar de film naartoe gaat maar de film neemt rustig zijn tijd door via onnodige omweggetjes de speelduur te rekken.

Slappe boel die te vermijden valt. Ik had iets minder infantiel verwacht, vooral.

1,5*

Een jonge vrouw met weinig geluk, een getroubleerd verleden en een enorm foute ex is op een cross-country road trip om een nieuw leven te starten. Onderweg stoot ze op de corrupte en wel opmerkelijk agressieve sherrif die het op haar gemunt heeft. Een kat-en-muisspel begint doorheen de afgelegen county in New Mexico.

Dit is allerminst een origineel verhaal en eentje die we reeds meermaals en beter hebben gezien in andere thrillers. Het schoentje wringt hier vooral bij het oneven script en een saaie aaneenschakeling van uitgerekte dialogen. Ik snap helemaal waar de film op mikt maar het slaagt niet allemaal. Enkele verrassende momenten die uit het niks kwamen zorgden nog voor enige spanning maar de hilarisch makke finale was wel heel flauw. Ik heb porno met betere dialogen gezien.

2*

Campy is dit zeker en vast. De toon zit er vanaf het begin al in en groeit constant tot het mij volledig verloor. Iets kan te over de top worden waardoor je niet meer volgt of je aandacht begint te verwateren. Het werd me na een tijdje nogal vermoeiend, bleek dat ik nog maar een half uur ver zat. Moest ik nog een uur doorploeteren. Gelukkig werkte de humor af en toe wel en zet Vincent Price zo'n gigantische karikatuur neer waardoor het dan weer vermakelijk werd.

Abbie's vader is een seriemoordenaar van de bovennatuurlijke aard. Wanneer haar broers eerste moord gruwelijk fout gaat, wordt er van haar verwacht dat zij de nieuwe opvolger zal worden. Ze schrijft zich in voor de middelbare school en maakt daar de ene vriend na de andere, inclusief een crush op haar klasgenote. Maar hoelang tot ze haar vrienden zal moeten vermoorden? En wil ze dit nog wel?

Bloody Axe Wound heeft zeker het wiel niet uitgevonden. Toch is het een horror comedy met het hart op de juiste plek. Thema's zoals onmogelijke verwachtingen van de ouders, zelfontwikkeling en liefde worden aangekaart met humor en plezier. De kers op de taart is dat er hier en daar heerlijke kills met een slapstick sausje te zien zijn.

Waar het hapert is bij het tempo. Aanvankelijk gaat alles lekker vlot en blijkt de film een originele twist op het genre te zijn. Bij de derde akte loopt alles wat vast en komt het niet echt meer van de grond. Hier en daar nog een grapje maar meer valt er niet meer te beleven.

Het heeft potentieel maar er werd weinig écht uitgehaald.

3*