The Blob (1988)

Meteen na A Nightmare on Elm Street 3: Dream Warriors werkten Chuck Russell en Frank Darabont aan de remake van The Blob, een jaren 50 film met Steve McQueen. En met deze twee aan het roer betekent dat veel gore en vooral heel veel fun. Want dat is The Blob, een hele hoop lol. De film lijkt het beste uit de tijdperken van de jaren 50 en de jaren 80 te combineren met als resultaat een hilarische en soms foute horror, waar vervelen in ieder geval geen seconde bij is. Personages zijn niet bepaald boeiend, maar de cast is sympathiek. Het script is niet ijzersterk, maar er wordt gelukkig flink gespeeld met de clichés en regels van het genre, waardoor er nog voldoende verrassingen zijn voor de doorgewinterde horrorliefhebber. En ondertussen zijn de effecten nog steeds van behoorlijk hoog niveau. En zelfs als het iets te knullig of kneuterig wordt, wordt deze film daar eigenlijk alleen maar charmanter van. 4 sterren.

Grappig filmpje. Verbazingwekkend gewoon dat zo'n oliedom project in 1988 een budget heeft weten te bemachtigen van maar het liefst 19 miljoen. Dat is voor zo'n film als deze echt belachelijk veel, maar de film weet zichzelf wel erg aardig op te vullen en zijn budget goed te benutigen. The Blob is dan ook een typisch voorbeeld van een guilty pleasure film. Een film die volkomen nergens op slaat, domme personages heeft en een belachelijk concept kent maar wel erg leuk is. Zijn charme haalt The Blob dan ook eigenlijk volledig uit zijn special effects, voornamelijk afkomstig van die grote slijmbal. Acteerwerk is niet al te best. De personages die rondlopen zijn redelijk standaard met een paar gekkies daartussen. De tieners zijn in ieder geval net aan boeiend genoeg om een speelduur mee te vullen, het gaat eigenlijk pas mis wanneer de wetenschappers na 50 minuten verschijnen. Alles wat daarvoor komt is best leuk. De film komt soms opvallend goor uit de hoek met een aantal geweldige moorden. Het verhaaltje boeit en de stad is sfeervol ingericht. Het voelt volledig aan als een foute 80s horrorfilm en dat mag ik wel. Daarnaast ziet de blob er ook echt geweldig uit. Daarna, dus na 50 minuten, kakt de boel wat in omdat het allemaal iets saaier wordt als de wetenschappers om de hoek komen kijken. Het gaat net wat te veel richting een standaard tiener vs the world film en dat gaat ten koste van de charme en het tempo. Zonde want de film was leuk op weg. In de bombastische finale komt de film echter weer helemaal terug. Speelduur is geen minuut te lang of te kort en buiten het matige half uurtje na minuut 50 is het een erg vlotte wegkijker. Jammer dat ik de film toch wel wat te laat zie. Ik heb erg genoten van de slijmerige special effects en de heerlijke finale. Goed vermaak uit de 80s. Een horrorfilm met veel budget.