Opinions

Toch wel een behoorlijke tegenvaller deze matige Thriller / Sciencefiction waarbij men ook nog eens flink heeft uitgepakt qua cast met o.a. Johnny Depp, Rebecca Hall en Morgan Freeman.

Het verhaal was opzicht wel leuk gevonden (wel redelijk cliché) en wist ook wel te boeien, maar qua uitvoering was het allemaal behoorlijk slapjes en werd het ook nergens spannend. Ook het einde kon me niet echt bekoren want het uploaden van een virus (heel flauw overigens) heeft men al tig keren in andere films gedaan. Visueel zag het er wel aardig uit en hetzelfde geldt voor de special effecten. De bestrijding van het zogenaamde kwaad met een minimum aan manschappen en materiaal (welgeteld één Houwitser en één mortier), vond ik wel lachwekkend belachelijk.

Ondanks de sterrencast kon eigenlijk niemand me overtuigen. Johnny Depp is totaal misscast, want hij hoort niet thuis in dit soort films (misschien had hij wel geld nodig) en Morgan Freeman speelt op automatische piloot een typische rol die hij al zo vaak heeft gespeeld in films. En Rebecca Hall loopt vrijwel continue te ijsberen door het beeld en dat is het dan ook.

Al met al dus gewoon een matige bedoeling deze film en het kijken nauwelijks waard, laat staan om deze te bekijken in een bioscoop.

Toen ik vroeger nog jong was las ik altijd de strip boekjes van de Transformers en die vond ik altijd heel leuk en spannend. Een paar jaar later kwamen er ook tekenfilms uit van de Transformers en die vond ik ook best leuk. En afgelopen jaar kwam dan na hele lange tijd eindelijk eens een speelfilm van de Transformers uit en je raad het waarschijnlijk al ?

Nee dus, de speelfilm van de Transformers vond ik een slap aftreksel van de bovenste plank. Het begin van de film was best aardig maar toen die irritante hoofdrol speler Shia LaBeouf in beeld kwam was het direct over met de film. Wat een ongelooflijke slechte acteur is dat en dat praten met zo'n stom accent begon me echt de keel uit te hangen. Ook de zogenaamde humor van deze persoon was totaal niet om te lachen, nee erger nog je schaamde je voor zijn humor.

De vrouwelijke hoofdrolspeelster Megan Fox zag er best heel mooi uit maar ook zij kon totaal niet acteren en voegde niets toe in deze film. De film was velen malen beter geweest als deze twee flut hoofdrolspelers er niet in voorkwamen. Waarom moesten er ook trouwens menselijke hoofdrolspelers aan te pas komen in de Transformers ? Die zijn juist totaal overbodig. De hoofdrolspelers in deze film moesten juist alleen maar de Transformers zijn.

Nee na 15 minuten (het goede begin) had ik het wel gehad met deze film. De actie is best goed en mooi verfilmd maar het verhaal slaat echt nergens op. Ook zat er m.u.v. het begin en de vlucht scene in de woestijn totaal geen spanning in deze film (vooral te danken aan de 2 eerder genoemde hoofdrolspelers).

Kleine kinderen zullen deze film best wel goed vinden (misschien was dat ook de doelgroep alhoewel kleine kinderen nooit van de Transformers gehoord kunnen hebben) maar voor volwassen is deze film totaal niet geschikt (te flauw en te kinderachtig).

Dit was voor mij verreweg de slechtste film van 2007 en dat terwijl ze er een hele mooie film van hadden kunnen maken.

Ik zou normaal gesproken deze aanfluiting van een film moeten belonen met een 0.5 punt maar vanwege het aardige begin en de heel soms goede actie beloon ik hem toch nog met 1 punt meer en daar mag de regisseur Michael Bay me heel dankbaar voor zijn.

Ik vond deze Transformers film beter dan de vorige delen (zeker t.o.v. de vreselijke flauwe en kinderachtige eerste twee delen), ondanks dat hij enorm lang duurt (de langste tot nu toe).

In deze film wist tenminste het goede verhaal (oogde ook meer volwassen) me vanaf de eerste tot de laatste minuut te boeien en was ik ook blij dat die vreselijke over het paard getilde acteur Shia LaBeouf en zijn vreselijke flauwe familie er niet meer in voorkwam (er wordt ook nergens naar gerefereerd). Wat dat betreft was het toevoegen van Mark Wahlberg (tenminste een goede acteur) al een hele verbetering en vooruitgang. Overigens was het toevoegen van Stanley Tucci ook goed gedaan want buiten dat hij leuk speelde zorgde hij ook voor de nodige humor die dit keer ook werkelijk grappig is (heb toch een aantal keren moeten lachen om zijn heerlijke cynische opmerkingen).

Ondanks dat het verhaal met ruim 2,5 uren behoorlijk lang duurt, heb ik me eigenlijk geen moment verveeld met deze film en vond ik hem ook niet langdradig. Toegegeven de familie perikelen (vader, dochter en vriend) zijn flauw en cliché, maar ik heb me er dit keer niet echt aan gestoord omdat het naar mijn mening nu meer bescheiden was en ook leuker. De opbouw van het verhaal zit ook goed en mooi in elkaar en het tempo is enorm hoog. Dit in combinatie met zeer veel actie, welke werkelijk spat van het scherm (daar is regisseur Michael Bay echt een meester in), is het net alsof je zit in een Rollercoaster met actie waar maar geen einde aankomt. Buiten dat de actie van het scherm spat was het natuurlijk visueel ook allemaal pracht en praal wat er te zien was. Zo zagen niet alleen de Dinobots er fraai uit, maar waren ze ook nog eens een leuke toevoeging en is het ook weer eens wat anders dan voertuig Transformers. Daarbij de kanttekening dat ik de stoere voertuig Transformer "Hound" (met de stem van John Goodman) in deze film zeer leuk vond. Het einde van deze film vond ik overigens ook heel goed en mooi (ontroerde me zelfs een beetje).

Al met al heb ik me gewoon prima vermaakt (had ik van te voren eigenlijk niet verwacht) met deze leuke en goede Transformer film en is dit deel in mijn ogen ook de beste tot nu toe. Eigenlijk wel jammer dat ik hem niet in de Bioscoop heb gezien op een groot 3D scherm, want daar komt hij echt goed tot zijn recht. Normaal gesproken zijn vervolg delen vaak minder, maar bij de Transformers films vind ik ze juist beter worden (dat heb ik ook met de "Fast & Furious" films). Dus Michael Bay mag van mij gerust weer een Transformers film maken.

P.S. de zeker niet onaardige Nicola Peltz diende ter vervanging van Megan Fox en Rosie Huntington-Whiteley, maar eerlijk gezegd heb ik meer genoten van de sensuele Aziatische Bingbing Li die ook nog eens haar mannetje (in dit geval vrouwtje) stond.

Het begin (maan gedeelte) van de film vond ik best goed, daarna krijg je bijna 1,5 uur lang onzin voorgeschoteld en daarna begint het spektakel en de actie. Visueel zag het er allemaal schitterend uit en met de special effecten zat het ook meer dan prima. Hetzelfde geldt eigenlijk voor de actie die dik in orde was en ook vrij spectaculair. Het verhaal stelt opzicht niet zo veel voor maar is wel al iets beter (zeker het begin) dan de vorige delen.

Toegegeven er zit in dit deel minder onnozelheid (veel minder de achterlijke en irritante moeder en vader) dan in de voorgaande delen maar alsnog te veel om deze film echt geweldig te vinden. De cast vond ik wat volwassener dan in het voorgaande delen en ik stoorde me ook iets minder aan Shia LaBeouf. Megan was in de voorgaande films eigenlijk alleen beeld vulling maar Rosie Huntington-Whiteley (vreselijk Brits accent) is dat des te meer. Ze voegde echt helemaal niets toe en acteren kan ze al helemaal niet. John Turturro zijn rol was eindelijk eens leuk en hij speelde ook goed.

Al met al is dit wel een vermakelijke Transformer film en ook de beste die ik tot nu toe heb gezien.

Robots zien er verdomd goed uit en de special effects zijn ook schitterend echter de film heeft een verhaal van niets en Shia LaBeouf is zoals in de meeste films waarin hij meespeelt zeer irritant. De film duurt 2,5 uur maar 1,5 uur bestaat uit pure onnozelheid en overbodige onzin. Dat gedoe op de school en de ouders voegen totaal niets toe aan het verhaal (wat een draak van een verhaal is).

Dan hebben we ook nog de mooie Megan Fox in de film. Ze ziet er mooi uit maar voor de rest kan ze niets en zeker al niet acteren. Maar ja als je tegenwoordig mooi uitziet in Hollywood kom je al heel ver. Wat voegde ze eigenlijk toe aan deze film ? Je zag vooral shots waar ze aan het rennen was en waar haar bovenlichaam veel op en neer bewoog.

De actie, special effects en de robots compenseren echter veel. Als ze deze film een stuk korter hadden gemaakt (30 tot 60 minuten) dan had ik hem waarschijnlijk meer gewaardeerd. Deze is wel beter dan deel 1, daar zat nog meer onnozelheid in.

Dit is dan alweer de laatste film welke ik heb bekeken tijdens mijn vakantie en eerlijk gezegd had ik me wel enigszins verheugd om deze Sciencefiction / Actie film te bekijken en dat omdat ik de vorige Transformer film "Transformers: Age of Extinction (2014)", tot nu toe de beste uit de reeks vond en ik daarin Mark Wahlberg een leuke toevoeging (i.p.v. de vreselijke Shia LaBeouf) en vernieuwing vond. Sowieso zie ik Mark Wahlberg graag in films.

Maar helaas is deze film (waarin het draait om het redden van de aarde) me enorm tegengevallen en dat omdat het verhaal chaotisch in elkaar steekt en van de hak op de tak springt en ook spelen er veel te veel Transformers in mee, waarvan een groot aantal even geïntroduceerd wordt, waarna ze dan alweer snel verdwijnen (uitgeschakeld en/of gedood), zoals de Transformers Canopy, Mohawk, Dreadbot, Nitro Zeus, Berserker en Onslaught (de laatste vijf zijn allemaal Decepticons en werden leuk geïntroduceerd in een team voor Megatron), en ook spelen er veel te veel menselijke personages in mee, die vrijwel niets toevoegen.

Zo vond ik Anthony Hopkins (in de rol van Sir Edmund Burton, die zich introduceert als "Koninklijke Marine, Orde van de Witwiccans en bewaarder van het geheim van de Transformers op de aarde") en Laura Haddock (in de rol van Vivian Wembley, die door Sir Edmund Burton wordt geïntroduceerd als "Meester in de geschiedenis, doctor in de Filosofie op Oxford en doctor in de letteren en dat ook op Oxford") leuke toevoegingen in het verhaal, waarbij de laatste het wel vooral moet hebben van haar schoonheid (haar overdreven Brits accent vond ik daarentegen vreselijk) en ook was het leuk om Josh Duhamel weer terug te zien, die in de vorige film nog ontbrak.

Maar zowel Jerrod Carmichael (als Jimmy die een vriend is van Cade Yeager en werkt op een autosloperij), Santiago Cabrera (als Santos, die het niet zo heeft op de Transformers en Cade Yeager graag wilt uitschakelen), het vreselijke kind Isabela Moner (als Izabella, die een stoer meisje is en min of meer Cade Yeager helpt) en zelfs John Turturro (wederom in de rol van Agent Simmons, die nu op Cuba aanwezig is), hadden totaal geen toegevoegde waarde in het verhaal en maakte deze film alleen maar langdradiger (die met 145 minuten ook niet bepaald aan de korte kant is ! )

Visueel gezien is deze film natuurlijk weer een lust voor het oog (met wederom verbluffende en schitterende CGI-effecten) en bevat het ook veel spectaculair in beeld gebracht actie en bij de vele auto scenes (die er overigens allemaal fraai en kleurrijk uitzagen) moest ik regelmatig denken aan de "Fast & Furious" films. Maar het hele flauwe verhaal weet wel niet te boeien en springt ook steeds van de hak op de tak en de opbouw van het verhaal is zeer rommelig.

Zo begint het verhaal in Engeland in de Middeleeuwen waar we onzin te zien krijgen over King Arthur, Lancelot, Percival en Merlin (die een belangrijke staf krijgt van de Knight Transformers, welke hij moet beschermen) in een oorlog, waarna we na circa 7 minuten 1600 jaar later in de tijd belanden bij een viertal kinderen in Chicago bij een "Alien no-go-zone", waarna dan na circa 15 minuten Cade Yeager (wederom gespeeld door Mark Wahlberg) op het strijdtoneel verschijnt, waarbij hij de kinderen (dan inmiddels vijf kinderen geworden) in veiligheid brengt en ook nog een magische talisman ("Seglass ni Tonday", wat het ook betekenen mag) krijgt van een doodgaande Knight Transformer.

Daarna begint dan het chaotische en hak op de tak springende dertien in een dozijn verhaal, waarbij ook nog heel even de naam Hitler valt en we zelfs een belachelijke Tweede Wereldoorlog scene (heeft dan betrekking op Transformer Bumblebee) te zien krijgen. Belachelijk en niets toevoegende scenes zitten er volop in, zoals een lange duikboot scene waarbij butler, bodyguard en chauffeur robot Cogman (in dienst van Sir Edmund Burton en de Witwiccans groep, welke de menselijke beschermers van de Transformers zijn) zelfs eten gaat vangen (door zichzelf als een torpedo te laten lanceren) vangen voor Cade Yeager en Vivian Wembley, die hij dan gereed maakt en serveert (Sushi a la Cogman) voor een romantisch diner in de duikboot voor hun beiden.

De laatste 25 minuten van het verhaal vormen het spectaculaire slotstuk (één en al actie welke fraai in beeld werd gebracht), waarbij uiteindelijk voorspelbaar en clichématig de aarde wordt gered en Quintessa (schepper van de Transformers en in dit verhaal de slechterik) wordt uitgeschakeld, waardoor de Transformer planeet "Cybertron" niet meer tot leven kan worden gebracht ten koste van de aarde. Na het einde wordt tijdens de aftiteling ook nog heel even Unicron (Transformer zo groot als een kleine planeet) aangekondigd, waaruit we dus kunnen concluderen dat er zeker nog een nieuwe Transformer film zal komen.

Van de Transformers krijgt Bumblebee de meeste aandacht (is niet de eerste keer) en deed hij het ook verdienstelijk en verder vond ik de Tansformers, Hound (ook al te zien in het vorige deel), de fraai uitziende en grote Dinobot Grimlock, de aandoenlijke WALL·E-achtige Sqweeks en robot Cogman, wel leuk om te zien. De laatste zorgt met cynische opmerkingen ook regelmatig voor wat humor, zoals:

Sir Edmund Burton: Cogman ? Glas 17C ontbreekt. Heb jij die gebroken ?
Cogman: Ik ben al 700 jaren butler voor de aristocratie. U bent de ergste voor wie ik gewerkt heb

Optimus Prime komt er in dit verhaal wat bekaaid vanaf en hij is eigenlijk ook vooral pas in de laatste circa 35 minuten van het verhaal volop in beeld te zien (o.a. vechtend met Megatron), waarin hij tig keren zijn naan Optimus Prime zegt (best irritant).

Van de menselijke cast deed Anthony Hopkins (als Sir Edmund Burton, die uiteindelijk gedood wordt door Megatron, die hem een ellendig mens noemt ) eigenlijk het nog het beste en deed Mark Wahlberg (als Cade Yeager) het niet meer dan verdienstelijk. En zoals gezegd, is Laura Haddock (als Vivian Wembley, die een afstammeling is van Merlin, welke gespeeld werd door Stanley Tucci) vooral een mooie verschijning om naar te kijken en vooral als ze daarbij niet praat.

Ondanks dat deze Sciencefiction / Actie film me enorm is tegengevallen, heb ik me er hier en daar toch nog wat mee vermaakt, maar veel stelt het allemaal niet voor en "veel" is ook van toepassing op de hoeveelheid Transformers die worden aangekondigd, waarna ze al weer heel snel uit het verhaal verdwijnen en de hoeveelheid menselijke cast die eigenlijk overbodig zijn en waardoor het verhaal ook minder lang had hoeven te duren.

P.S. de filmposter heeft een hoog "Star Wars" gehalte.

Inderdaad een zeer vermakelijke film waar de vaart goed in zit. Het verhaal is niet echt hoogstand maar de actie vergoed veel. Ook zit er aardig wat humor in. Prima gespeeld overigens door Jason Statham en Amber Valletta zag er wel apart en sexy uit.

Kortom zeer vermakelijke film actie film die geen moment verveeld.

Deze is eigenlijk met maar 1 woord te beschrijven namelijk "Troep". Ik ben een tijdje geleden begonnen aan deze film en na 15 minuten kon ik het al niet meer volhouden en ben ik hem driftig met hoge snelheid vooruit gaan spoelen.

Velen vinden Jason Statham een goede acteur maar ik vind het maar een B-acteur (totaal emotieloos en niet overtuigend, ik vergelijk hem met Steven Seagal wat ook zo'n typische B-film acteur is) en veel van zijn films vallen ook in die categorie. Deze film valt echter niet in de B-categorie maar in de C-catergorie.

Deel 2 vond ik best nog goed maar dit is echt niet om aan te zien.

Nadat in 2008 de laatste "Transporter" film verscheen (overigens een waardeloze film), vond regisseur Camille Delamarre het nodig om er weer nieuw leven in te blazen. Daar heb ik persoonlijk geen probleem mee, maar hij maakt daarbij wel de fout om niet meer te kiezen voor acteur Jason Statham (die had er natuurlijk ook geen zin meer in en was waarschijnlijk ook niet meer te betalen) in de hoofdrol, maar voor acteur Ed Skrein. Deze staat duidelijk zijn mannetje in deze film, maar hij heeft totaal geen uitstraling of persoonlijkheid en hij heeft inderdaad een vreselijke irritante fluisterstem (soms leek het wel alsof hij praatte met dikke lippen) en ook nog met een accent erin. Met de keuze voor hem heeft regisseur Camille Delamarre gewoon een grote fout gemaakt, want hij kan deze film totaal niet dragen.

Het flauwe dertien in een dozijn eenvoudige voorspelbare cliché verhaal (draait om verleden, gedwongen prostitutie, criminele organisatie en natuurlijk geld) stelt opzicht weinig voor en weet ook niet echt te boeien. Maar echt heel slecht is deze film nu ook weer niet, want hij wist me wel te vermaken en hij keek ook wel lekker weg (duurt ook maar 90 minuten). Dat komt mede door de fraai inbeeld gebrachte omgevingen van Zuid-Frankrijk (ik had gelijk weer zin in zomervakantie) en zijn kust waar het hele verhaal zich afspeelt en vooral door de mooie vrouwen en de sexy manier hoe ze erbij liepen (eenvoudig maar stijlvol jurkje, blote benen en fraaie open stiletto schoenen, zelfs de pruiken die ze droegen als ze in actie kwamen vond ik ze fraai staan) En dan heb ik het over over de vrouwen Loan Chabanol (in de rol van Anna, die tevens het sleutelfiguur is in het verhaal), Gabriella Wright (in de rol van Gina), Tatiana Pajkovic (in de rol van Maria) en Wenxia Yu (in de rol van Qiao). Ze stelden in deze film ook zogenaamd de vier musketiers voor.

Ook is het tempo best hoog en zit er ook meer dan voldoende actie in welke soms best aardig was en dan vooral de auto scenes met o.a. achtervolgingen, de vliegtuig scene en de scene in de disco. In het laatste gedeelte van het verhaal ontspoort de film enigszins en het einde vond ik niet echt passen (en dan doel ik op het doodgaan van drie van de vier vrouwen) bij de rest van het verhaal. De cast in deze film weet helaas niet te overtuigen en met name de eerder genoemde acteur Ed Skrein in de hoofdrol van "Frank Martin", is een aanfluiting van jewelste. Dat geldt eigenlijk ook voor Ray Stevenson in de rol van "Frank Senior" (oftewel de vader) die een soort van lookalike was van Russell Crowe. Ook de slechterik "Arkady Karasov" gespeeld door Radivoje Bukvic weet nergens te overtuigen en straalt geen enkele dreiging uit.

Al met al is deze nieuwe "Transporter" film gewoon een matige Actie / Misdaad film, die niet meer dan leuk is om eens gezien te hebben. Vanwege de fraaie beelden van de omgeving van Zuid-Frankrijk en de sexy vrouwen, krijgt deze film toch maar een kleine onvoldoende van mij.

Flinter dun verhaal maar wel boordevol spetterende actie (soms wel wat erg overdreven). Jason Statham was geknipt voor deze rol (weinig praten veel actie). Vooral het eerste gedeelte van de film is goed.

De film is opzicht redelijk uit te kijken maar hij is vrij saai en niet echt spannend of boeiend. Halverwege de film gebeurt er een verrassende wending en dan komt de film een beetje op gang. Maar echt veel bijzonder is het niet allemaal. Woody Harrelson stelde niet voor in deze film, hij had eigenlijk alleen maar een bijrol. Ben Kingsley vond ik nog het beste acteren.

Horror / Thriller regisseur M. Night Shyamalan heeft al veel films op zijn naam staan, niet allemaal even goed, maar met een paar uitblinkers is dit wel een regisseur om in de gaten te houden. Hij staat er inmiddels niet meer alleen voor, want twee van zijn dochters zijn in zijn voetstappen aan het treden. Zo regisseerde dochter Ishana Night dit jaar de Horror / Mystery film "The Watchers (2024)". En zijn oudste dochter Saleka is vooral actief in de muziekbusiness en is ook te zien als popartiest in "Trap" en ook haar vader heeft een kleine rol.

Wanneer vader Cooper (Josh Hartnett) met zijn tienerdochter Riley (Ariel Donoghue) naar een optreden van de door haar verafgode zangeres Lady Raven (Saleka Shyamalan) gaat, wordt hem al snel duidelijk dat het hele optreden is opgezet als valstrik voor seriemoordenaar "The Butcher". Waarna hij verdacht en fanatiek op zoek gaat naar een uitweg.

Dat levert wel enige spanning op, maar helaas wordt de plot steeds ongeloofwaardiger en helemaal wanneer op een gegeven moment Lady Raven zich er persoonlijk mee gaat bemoeien. En het idee om een heel concert te organiseren om een seriemoordenaar te vangen, roept natuurlijk ook vragen op. Het is opmerkelijk dat hiervoor goedkeuring is gegeven, aangezien je daarmee duizenden bezoekers onbewust in gevaar brengt. Het concert waar Cooper met zijn dochter Riley naartoe gaat is van Lady Raven en in het begin zijn er dan ook erg veel beelden van haar op het podium te zien. De sfeer van het concert is op zich goed neergezet, maar de eerste helft van de film leek bijna een promotievideo voor Saleka Shyamalan. De nummers zijn namelijk echt door haar gezongen.

Vanaf het begin is duidelijk dat er extra beveiligingsmaatregelen zijn getroffen (we zien dan namelijk dat er veel politie aanwezig is) en al snel wordt duidelijk waarom, namelijk om seriemoordenaar "The Butcher" in de val te lokken. Wie deze "The Butcher" is, is natuurlijk geen verrassing en als je reclame of trailer van "Trap" hebt gezien, weet je eigenlijk al dat Cooper "The Butcher" is. Terwijl het concert van Lady Raven voortzet, begint Cooper zijn zoektocht naar een mogelijke uitgang en ontsnapping. De momenten waarop hij zijn dochter dan alleen laat bij het concert voelen gekunsteld en geforceerd. En wie laat zijn tienerdochter nou alleen bij zo’n groot publiek?

Het gedeelte tijdens het concert (oftewel de eerste circa 60 minuten van de film), vond ik wel het beste gedeelte van de film en daarin is de spanningsopbouw ook best aardig. Zo zien we o.a. hoe Cooper alles uit de kast trekt om niet op te vallen en om een uitweg te vinden, zodat hij niet opgepakt wordt. Dat levert spannende en leuke momenten op. Maar wanneer het concert wordt achtergelaten en men naar het huis van Cooper gaat, waar we dan ook kennis maken met zijn vrouw Rachel (Alison Pill) en zoontje Logan (Lochlan Miller), wordt de film helaas steeds ongeloofwaardiger. Lady Raven krijgt dan ook meer schermtijd en gaat van zangkunsten over op het showen van haar acteerwerk.

Ik hoopte eerlijk gezegd nog op een leuke of verrassende wending, maar die bleef helaas uit en Cooper wordt uiteindelijk ook opgepakt / getaserd door de politie en afgevoerd in een politiebusje, waarin hij wel zijn handboeien weet los te maken. De enige verrassing is dat Rachel weet dat haar man "The Butcher" is en dat ze mee heeft geholpen aan de valstrik om hem tijdens het concert van Lady Raven op te laten pakken.

Josh Hartnett weet als Cooper de kijker te boeien met zijn dubbele rol, namelijk die van zorgzame vader en die van een berekende moordenaar. Zijn acteerwerk is krachtig, hoewel hij soms te hard probeert om zowel vriendelijk als bedreigend over te komen, wat in sommige momenten resulteert in overacting. Dit had subtieler gekund, zeker gezien het intrigerende karakter van zijn rol. Verder deed Ariel Donoghue, die Coopers dochter speelt, het best verdienstelijk en ook was het leuk om Alison Pill, die Coopers vrouw speelt, weer eens terug te zien, die ik vooral ken vanwege haar rol in de film "Scott Pilgrim vs. the World (2010)".

Al met al is "Trap" een ongeloofwaardige Thriller film, die meer aanvoelt als een promotiefilm voor de Shyamalan familie. En hoewel de setting origineel is en er af en toe sprake is van wat spanning, valt het geheel best wel tegen en ook het aantal doden in deze film, namelijk nul.

"Trap House" (gezien op "Amazon Prime") probeert met een avontuurlijk actieconcept indruk te maken met een groep tieners, kinderen van DEA-agenten, die een kartel beroven en hun ouders moeten hen achtervolgen in een mix van explosies en twistmomenten.

De uitvoering voelt echter rommelig en het verhaal slaat vaak de verkeerde toon aan, waardoor de serieuze en avontuurlijke elementen elkaar in de weg zitten. Het acteerwerk van Dave Bautista en de jonge cast is prima, maar kan niet verhullen dat het script vol gemakzuchtige keuzes en onlogische plotpunten zit. Het tempo blijft wel hoog, maar dat compenseert niet voor het gebrek aan diepgang en samenhang. De dialogen klinken vaak cliché en de film voelt als een gemiste kans, namelijk een spannend uitgangspunt, maar een middelmatige uitwerking.

Voor wie van simpel vermaak houdt kan er misschien wat plezier aan beleven, maar wie een scherp, coherent verhaal wil ziet weinig meer dan standaard actie.

"Trash Fire" is de derde film van regisseur Richard Bates Jr. Het meest opvallende aan het werk van hem is waarschijnlijk zijn briljante gebruik van ongelooflijk donkere humor. Zijn eerste film "Excision (2012)" was waarschijnlijk de donkerste van zijn films, terwijl zijn tweede film "Suburban Gothic (2014)" meer op komedie dan horror vertrouwde en zijn vierde film "Tone-Deaf (2019)" is min of meer een combinatie van beiden. In elk van zijn films slaagde hij erin een uitstekende cast samen te stellen, en in "Trash Fire" is dat geen uitzondering. Sommigen zullen zich afvragen of "Trash Fire" zelfs als een Horror film moet worden bestempeld. Ik denk dat het antwoord absoluut "ja" is. Dit is namelijk een film over de gruwel van de mensheid.

In dit verhaal draait het om het koppel Owen (Adrian Grenier) en Isabel (Angela Trimbur), die problemen hebben met hun relatie en dat komt vooral door Owen vanwege zijn verleden, waarbij zijn ouders zijn omgekomen tijdens een brand in hun huis en waarbij gezegd wordt dat Owen de oorzaak daarvan was. Als Isabel bekent maakt dat ze zwanger is, wordt Owen gedwongen om zijn verleden, waar hij al zijn hele volwassen leven voor op de vlucht is, onder ogen te komen. Samen met Isabel gaat hij naar zijn oma Violet (Fionnula Flanagan) en zijn voor 80% verbrande zus Pearl (AnnaLynne McCord). Eenmaal aangekomen raken ze verstrengeld in een web vol leugens, bedrog en moord.

"Trash Fire" voelt bijna aan als twee films in één. Het eerste deel (de eerste circa 30 minuten) van de film gaat over de mislukte relatie tussen Owen en zijn vriendin Isabel, terwijl het tweede deel juist veel verontrustender wordt zodra ze aankomen bij Owen's oma. De relatie tussen Owen en Isabel had waarschijnlijk allang afgelopen moeten zijn en je vraagt ​​je af waarom Isabel nog steeds bij Owen blijft, want Owen is een absolute eikel en hij is heel vak bot tegen haar. Als ze een keer met elkaar neuken in bed en zij niet bepaald enthousiast is, zegt zij tegen hem

"Your balls smell real bad, Just take a shower next time."

Waarop hij antwoord:

"I wanted to keep us in the moment. You know what, I'm gonna go jerk off in the bathroom"

Er is eigenlijk niets sympathieks aan Owen. Hij is in therapie, en zelfs zijn therapeut Florence (Sally Kirkland) lijkt hem beu te zijn en valt zelfs in slaap tijdens hun sessie, terwijl hij wel tegen haar zegt (dat is nota bene de openingstekst van de film):

"For as long as I can remember... I'd been waiting for my parents to die... So I could commit suicide
without feeling... An overwhelming sense of guilt. And there they were, dead. And I didn't have the guts to go through with it."

Owen drinkt te veel, geeft niets om zijn vrienden (zo is hij enorm bot tegen de broer van Isabel) en hij heeft boulimie en epileptische aanvallen (dit levert ook een komische scène op als ze weer met elkaar neuken in bed, daarbij zie je dan ook de borsten van AnnaLynne McCord, en daarbij zegt Isabel dan "This is new", die namelijk in eerste instantie niet doorheeft dat hij een epileptische aanval heeft). Je zou Owen's problemen kunnen wijten aan het feit dat zijn ouders omkwamen bij de brand en die brand heeft zijn zus Pearl vreselijk misvormd en hij liet haar bovendien achter toen hij een tiener was.

Hij was de nacht van de brand dronken en voelt zich verantwoordelijk voor wat er is gebeurd. Net als Owen en Isabel op het punt staan ​​uit elkaar te gaan, kondigt Isabel aan dat ze zwanger is. Owen's onmiddellijke reactie is nogal ongevoelig, maar hij bedenkt zich later en smeekt Isabel om de baby te krijgen en hem nog een kans te geven. Isabel stemt toe, maar dwingt Owen wel om in te stemmen om te proberen zijn relatie te herstellen met de familie die hij nog heeft, namelijk zijn oma Violet en zijn zus Pearl die bij zijn oma woont en Owen haat. Dat niet alleen omdat hij haar misvormd heeft achtergelaten tijdens de brand, maar ook omdat hij haar achterliet toen hij wegging. Owen gaat met tegenzin akkoord met de eisen van Isabel en ze plannen een reis om Violet en Pearl te bezoeken. Als ze met de auto vertrekken, vraagt Isabel hem over zijn ouders te vertellen (het wordt namelijk een lange rit) en daarbij zegt hij o.a.:

"My father's primary method of communication... Was quoting scripture. My mom was different. Her main vice was sex. She loved to fuck. That's probably where i get it from. Though, in fairness, she was a lot better lay than me. More often than not, people would come back for seconds... And thirds, and fourths."

Vanaf het moment dat ze aankomen in de avond (Violet komt dan ook naar buiten met een geweer in haar hand), toont Violet onmiddellijk haar diepgewortelde afkeer tegen Owen en ook haar afkeuring tegen Isabel. Als ze ontdekt dat Isabel zwanger is, noemt ze haar een hoer (naderhand zegt ze ook tegen Owen over haar, waarbij ze ook gewoon aanwezig is, "Your slut has a foul mouth" en nog later zegt ze tegen haar "It appears that you're not a liar. But you're still a whore, and I don't like you") en vergelijkt ze haar met Owen's moeder, haar eigen dochter, over wie ze zegt:

"Your mother was a whore."

Over zijn vader en zus is ze bepaald ook niet positief en over hun zegt ze:

"Your father was a moron, and your sister's an abomination."

Violet is een hatelijke, veroordelende en sluwe vrouw van de oude stempel (omdat Owen en Isabel niet met elkaar getrouwd zijn, moeten ze ook in haar huis apart slapen), maar ze weet dit voor het grootste deel van de buitenwereld te verbergen. Ze is ook extreem religieus en de film speelt de ironie hiervan met een scène waarin ze masturbeert terwijl ze naar een predikant op de televisie kijkt. Zus Pearl masturbeert overigens ook graag en doet dat als ze Isabel begluurd (o.a. als Isabel op haar kamer is of onder de douche staat en daarbij zie je ook wat naaktheid van Angela Trimbur).

Tijdens het bezoek probeert Owen met zijn zus Pearl te praten om het goed te maken, maar ze wil niet met hem praten en brengt al haar tijd opgesloten door in haar kamer. Gedurende het grootste deel van de film wordt Pearl gezien in een witte nachtjapon (daarmee loopt ze ook 's nachts door het huis als iedereen ligt te slapen), waarbij haar lange, weelderige en ongewassen haar het grootste deel van haar met littekens bedekte gezicht bedekt en haar gezicht zie je ook pas voor het eerst na circa 80 minuten als ze uiteindelijk toch met Owen praat.

AnnaLynne McCord die Pearl speelt, was de ster van "Excision" en regisseur Richard Bates Jr. lijkt het leuk te vinden om haar er "lelijk" uit te laten zien, wat ze in werkelijkheid niet is, want ze is namelijk een schoonheid van een vrouw. Pearl wordt vaak gezien terwijl ze uit haar slaapkamerraam gluurt en ze wordt ook verliefd op Isabel en ze laat haar ook handgemaakte cadeaus (o.a. oorbellen) achter terwijl ze slaapt. In eerste instantie denkt Isabel dat de handgemaakte cadeaus afkomstig zijn van Violet, om het met haar goed te maken, maar als ze haar bedankt en zegt "Thank you for the earrings" terwijl Violet aan tafel zit te ontbijten, lacht ze haar uit.

Violet brengt ook een bezoek aan pastoor Sterling (Ezra Buzzington) in zijn kerk en daarbij zegt ze o.a. tegen hem:

"I've started seeing things again. God wants them all dead. They weren't supposed to survive the last time around. None of them. I was given specific instructions. It wanted them all to burn. And it wanted me to watch. And I did. The boy was semi-coherent at the best of times ... So it wasn't difficult to convince him it was his fault. I thought he would take his own life. Instead of which, he ran away. But I knew he'd come back one day for Pearl. My voices told me, and now he's back. And they want me to finish what I started."

Oftewel het was Violet die de ouders van Owen heeft vermoord. Pastoor Sterling wilt daarom de politie gaan bellen, maar Violet verhindert dat door tegen hem te zeggen:

"You will do no such thing. Not unless you want them to find out... What you did to my daughter. She was 15, Sterling. She wasn't born a whore. But you turned her into one."

Als ze daarna bij hem vertrekt, neemt ze ook de ratelslang van Sterling mee in haar tas. Violet komt daarna ook met het ene kwaadaardige plan na het andere om zich te ontdoen van Owen en Isabel, maar er is ook een groot deel van de wederzijdse haat tussen haar en Pearl (ze houden elkaar soms ook onder schot met een geweer). Dit leidt dan uiteindelijk tot een spannend (zo legt ze de ratelslang in het toilet waarop Isabel gaat zitten en als Owen onder het huis iets moet inspecteren, wilt Violet hem in brand steken met lampenolie en ook doet ze iets in zijn medicijnen die hij gebruikt) maar ook een verrassend einde.

Het hele verhaal wist mij in ieder geval van de eerste tot de laatste minuut (duurt net geen 90 minuten) te vermaken en donkere komische momenten zijn door de hele film geweven en helpen een deel van de spanning te verlichten die door het verhaal zelf wordt veroorzaakt. Het feit dat je nooit echt goed kunt kijken naar de mate van misvorming van Pearl in combinatie met het extreme niveau van disfunctioneren, leidt tot nogal wat spanning. De hoofdrolspelers acteren ijzersterk (die van Fionnula Flanagan en Angela Trimbur vallen zeker op) en daarbij is geen van de personages echt aardig, behalve dan Isabel met wie ik oprecht medelijden had, vooral tijdens de tweede helft van de film waarbij Violet haar zeer regelmatig tot het bot vernedert en haar ook zeer vaak als hoer uitmaakt. Naarmate het verhaal vordert, wordt dus de waarheid over de nacht van de brand, waarbij Owen's ouders omkwamen, onthuld en begint alles duidelijk te worden.

Al met al vond ik dit wederom een aardige Horror / Komedie film van Richard Bates Jr. en ik vond dit zelfs zijn beste tot nu toe. Ik heb nu alle vier zijn films gezien (drie daarvan in de afgelopen twee weken) en Richard Bates Jr. is zeker iemand om in de gaten te houden en dat zal ik zeker ook doen. Zijn laatste film "Tone-Deaf" komt uit 2019 dus vermoedelijk komt er binnenkort weer een nieuwe film van hem uit. Als je nog geen films van Richard Bates Jr. hebt gezien, raad ik je ten zeerste aan om ze te bekijken en zeker deze.

Mijn god wat een gedrocht van een film was dit. Het verdient eigenlijk niet eens het predicaat "film" Het is wel inderdaad een "Drama", want alles is gewoon dramatisch slecht.

Het slaat gewoon allemaal nergens op en het is ook nergens leuk of choquerend (scene met het neuken van vuilnisbakken sloeg gewoon helemaal nergens op). Schijnbaar was regisseur Harmony Korine flink aan de drank en vooral drugs toen hij deze film had gemaakt. Visueel zit het er ook allemaal zeer lelijk uit en het is inderdaad een soort mix van Benidorm Bastards en Jackass. Wel met één groot verschil, die waren tenminste nog regelmatig leuk. Ik heb deze film bij toeval gisteravond laat op Film 1 gezien. Ik moet zeggen dat ik er wel regelmatig bij in slaap ben gevallen (wat je overigens het beste kunt doen als je deze zooi aan het bekijken bent) en door het achterlijk gekrijs en trompet geluid kwam ik helaas regelmatig weer bij mijn positieven.

De titel van de film geeft min of meer wat je kunt verwachten van deze film, namelijk "Thrash" (oftewel "vuilnis") . De film duurt gelukkig met nog niet eens 80 minuten lang en dat is dan ook het enige positieve aan deze film.

Deze choquerende Chileense Horror is absoluut niet geschikt voor de gevoelige kijker en de titel "Trauma" is daar al een waarschuwing voor, want van sommige scènes zou je een trauma kunnen krijgen, zoals bij de opening die zich afspeelt in 1978 tijdens het bewind van de rechtse dictator Augusto Pinochet. Daar wordt je als kijker gelijk geconfronteerd met een explosie van marteling, verkrachting, incest en moord, waarbij een jonge jongen (die gedwongen wordt om zijn gemartelde moeder te neuken en dat zelfs nog nadat deze door het hoofd wordt doodgeschoten), te weten Juanito (Daniel Antivilo), verstrikt raakt in de wreedheden die Pinochet's strijdkrachten hebben begaan. Deze opening (één van de heftigste openingen die ik ooit heb gezien) zet ook gelijk de toon voor de rest van het verhaal, welke zich daarna in 2011 afspeelt.

In dit verhaal draait het om vier bevriende vrouwen, te weten de zussen Andrea (Catalina Martin) en Camila (Macarena Carrere), Camila's vriendin Julia (Ximena del Solar) en Andrea's vriend en tevens nichtje Magdalena (Dominga Bofill), die een afgelegen huisje hebben gehuurd voor een meidenweekend. Eenmaal aangekomen daar duurt het niet lang voordat de sfeer omslaat. Een vader (Daniel Antivilo) en zijn zoon (Felipe Ríos) dringen namelijk het huis binnen en nog geen enkele minuten later worden hun intenties duidelijk. Eén de vrouwen wordt gedwongen om sexy te dansen en zich uit te kleden, waarna ze worden betast en uiteindelijk bruut worden verkracht en gemarteld. Na de gruweldaad en de dood van één van de vrouwen, vertrekken de vader en de zoon en schakelen de in shock verkerende vriendinnen de hulp in van de politie en van de lokale bewoners. Maar als die hun niet kunnen helpen (beter gezegd ze worden uitgeschakeld door de vader en zoon), besluiten ze om het heft in eigen handen te nemen.

Na de heftige opening in 1978 wordt er een afkoelings-overgang gemaakt naar 2011 en die was best fraai, want dan zie je namelijk het lesbische koppel Camila en Julia (beiden voorzien van een kale schaamstreek, maar ook van lange neuzen) met elkaar neuken, waarbij ze elkaar zoenen, betasten, beffen en scharen. Daarna worden nog de twee andere vrouwen Magdalena en de kleine maar pittige rondborstige Andrea geïntroduceerd en begint het meidenweekend, waarbij ze met de auto verdwaald raken onderweg en stoppen bij een bar voor een routebeschrijving. Het blijkt echter een bar te zijn vol onvriendelijke lokale bevolking (allemaal mannen) en de situatie dreigt uit de hand te lopen. De situatie wordt echter onschadelijk gemaakt door de plaatselijke badass Juanito en de meiden mogen dan vertrekken, waarbij ze nog kennis maken met het jonge meisje Yoya (Florencia Heredia), die de dochter is van één van de mannen in de bar.

Eenmaal aangekomen bij hun huisje (na circa 20 minuten) begint dan eindelijk hun meidenweekend, waarbij ze het gezellig met elkaar hebben (drinken, praten en vrijen met elkaar) en waarbij Julia in de avond een muziekje opzet en sexy (trekt o.a. haar zwarte shirt en BH uit) erbij gaat dansen terwijl de andere vriendinnen toekijken. De avond vol plezier wordt abrupt onderbroken wanneer ze na circa 40 minuten één van de lokale bevolking door hun raam zien gluren en deze persoon is niet alleen. Deze lokale bevolking blijken Juanito, die ze ontmoet hebben in de bar en die hun gered heeft, en zijn zoon Mario te zijn, die ook het huis binnenkomen en deze keer zijn zijn bedoelingen allesbehalve goed.

Na een nacht van aanranding (Camila wordt op brute wijze verkracht op een tafel door Juanito en Magdalena wordt op brute wijze op de vloer verkracht door Mario die daarbij ook een flink stuk uit de wang van Magdalena bijt en die daarna zijn geslachtsdeel in haar mond stopt) en de dood van Magdalena (probeert zichzelf door het hoofd te schieten met een onbeladen pistool welke de verkrachters hebben achtergelaten, maar in plaats daarvan wordt ze door het achterhoofd doodgeschoten door Juanito,) raakt de politie erbij betrokken, maar zelfs dat maakt geen einde aan de gruwel van de meiden. Het wordt ook snel duidelijk (mede ook door een aantal gruwelijke flashbacks) dat Juanito de inmiddels volwassen jongen uit de opening is en dat hij zijn trauma heeft doorgegeven aan zijn zoon Mario, met wie hij ook incest heeft (zoals hij dat destijds gedwongen moest doen met zijn moeder) en die hij opvoedt om het monster te worden waarvoor hij gemaakt was.

Nadat de politie en twee mannen van lokale bevolking (waarvan de jonge dochter Yoya is ontvoerd door Juanito) de meiden niet kunnen helpen (als de politie namelijk Juanito in de boeien wilt slaan, steekt hij de politieagent met een mes door het hoofd en gooit hij daarna het mes in de keel van een man, waarna hij zijn keel doorsnijdt en daarna steekt hij het mes bij een andere man in de knie, waarna hij hem in stukken hakt met een machete en andere politieagent die Juanito wilt doodschieten wordt neergeschoten door Mario), willen ze zelf gaan afrekenen met Juanito en Mario en krijgen we te maken met een brute wraakfilm, waarbij de dames het heft in eigen handen nemen (wel met de hulp van een politieagent) en op een subtiele wijze wraak nemen.

Daarbij trekt regisseur Lucio A. Rojas ook alle registers open en wordt je als kijker getrakteerd op veel gewelddaden die enorm rauw, ziek en brutaal zijn en het wordt ook behoorlijk expliciet in beeld gebracht. De daden van de meiden roepen daarbij ook de nodige sympathie op, omdat we als kijker net getuige zijn geweest van hun gruwelijke verkrachting en het geweld (inclusief de dood van één van hun) wat hun is aangedaan. Wat dat betreft is "Trauma" ook een film waarin de haat jegens vrouwen (en niet alleen de vier vriendinnen) ervan afdruipt.

De meiden rekenen dan af met Mario (die o.a. in de val wordt gelokt door Julia en die daarbij haar lichaam aanbiedt en waarbij Andrea hem dan met een baksteen in elkaar slaat en als hij daarna door Juanito zwaar gewond wordt aangetroffen, verlost hij hem uit zijn lijden door hem dood te schieten) en Juanito, maar zelf overleven ze het ook niet. Zo wordt Julia op brute wijze vastgebonden op een stoel met klemmen en kettingen, waarna haar onderkaak er met een breekijzer wordt afgetrokken (dat werd zeer gedetailleerd in beeld gebracht) door Juanito en Juanito doodt ook nog Camila en dat wordt helaas niet in beeld gebracht, want Andrea treft haar namelijk dood en verminkt aan.

Daarna ontstaat er een gevecht tussen Andrea en Juanito, waarbij Andrea (die in haar been wordt gestoken met een mes) schiet op flessen met zuur die terecht komen op Juanito en waardoor hij sterft (hij lost op door het zuur). Andrea krijgt overigens ook wat van het zuur op haar gezicht (rond de mond, waardoor ze er een beetje uitziet als "Two-Face" uit de Actie / Misdaad film "The Dark Knight (2008)"). De film is daarna echter nog niet afgelopen, want tijdens de zoektocht naar de ontvoerde jonge dochter Yoya vindt ze nog een gevangen genomen vrouw en een baby (die van Juanito is en de gevangen genomen vrouw is de moeder die Juanito dus verkracht heeft). En als ze naar baby kijkt zegt ze:

"You are going to be just like them."

Ze wilt dan de baby doodschieten, maar op dat moment komt de politie binnen en die schieten Andrea dood. Daarna zie je nog de vrouw en Yoya weglopen en is de film afgelopen na circa 105 minuten.

Al het geweld, de martelingen en de verkrachtingen worden zeer overtuigend neergezet (de cast zou ook regisseur Lucio A. Rojas hebben verteld om niet in te houden bij het filmen van deze scènes) en daarbij zijn de effecten ook overtuigend. Wat ook overtuigend is, is de cast die uitstekend acteerwerk leveren, waardoor je als kijker een misselijkmakende film voorgeschoteld krijgt die lastig te verteren is. Daniel Antivilo in de rol van Juanito is zeer overtuigend als de misselijkmakende verkrachter / psychopaat en van de jongere uitvoering van Juanito (die behalve de opening ook te zien is via flashback beelden) gespeeld door Max Torres, zou men zo een eigen Horror film (een prequel van deze film) over kunnen maken. Met name de scène tijdens de opening waarbij hij gedwongen wordt om zijn gemartelde en vastgebonden moeder te neuken was heftig. Hij krijgt daarbij van te voren een spuit in zijn arm, waarna men hem zijn broek omlaag trekt en zijn geslachtsdeel stijf maakt en daarna wordt hij in zijn moeder geduwd en blijft men hem ook duwen, waarbij iemand (gespeeld door Alejandro Trejo, die min of meer de trainer was van Juanito en die door Juanito "Dad" werd genoemd) dan commanderend zegt:

"Push him, damn it ! That's it... That's it... Harder, man. Push ! Push, damn it !"

Daarbij krijg je dan ook het eind jaren 80 nummer "Push It" van de Amerikaanse R&B- en hiphopgroep "Salt-N-Pepa" te horen (dat is natuurlijk niet waar en is een grapje).

De vier vriendinnen gespeeld door Ximena del Solar, Macarena Carrere, Dominga Bofill en Catalina Martin (die vond ik de mooiste) spelen overtuigend de rol van slachtoffer en daarbij zijn de eerste twee meiden ook volledig naakt te zien (Ximena del Solar, die mooie borsten heeft, is het vaakst naakt te zien in deze film en ze was ook de meest sletterige vriendin) en van Dominga Bofill zie je alleen even haar kale schaamstreek als ze de verkrachters (die aan het slapen zijn) wilt doodschieten (in het revolver zitten echter geen kogels, ze stopt het revolver ook in haar mond, waarna ze wordt doodgeschoten door Juanito en waar haar gezicht dan uit elkaar spat). Van de kleine rondborstige Catalina Martin (daar zegt Juanito op een gegeven moment ook over "Is big-tits feeling sad ?") valt helaas geen naaktheid te zien en ook niet als Juanito haar shirt wat naar beneden trekt.

Regisseur Lucio A. Rojas heeft duidelijk aandacht besteed aan de uitwerking van het verhaal en al snel wordt duidelijk waarom de maniakale verkrachter / pshycopaat en zijn zoon deze misdrijven plegen. Desalniettemin had de uitwerking misschien iets beter gekund (er zitten ook wat gaten in de verhaallijn), evenals het uitdiepen van de personages. Op dat vlak schiet "Trauma" net iets tekort, maar al met al heeft regisseur Lucio A. Rojas een intense, gruwelijke en extreem gewelddadige Horror film (die inderdaad thuishoort in het rijtje van films zoals "Srpski Film (2010)") gecreëerd, die met gemak over het randje van goede smaak gaat en die na afloop nog lang in het hoofd zal blijven spoken.

Op deze vrij onbekende (tot nu toe pas één recensie en zo meteen twee) Biografie / Drama film van de voor mij eveneens onbekende Duitse regisseur Marcus H. Rosenmüller ben ik uitgekomen omdat laatst de wedstrijd Engeland - Duitsland gespeeld werd op het teleurstellende EK 2021 voor Nederland (en zeker ook voor andere landen zoals België, Duitsland, Frankrijk en Portugal).

Het romantisch waargebeurde verhaal (de film is misschien wat romantischer verfilmd dan het in werkelijkheid was) over de gevangen genomen Duitse soldaat Bert Trautmann (David Kross) die opgroeit van nazi schurk tot Britse held, weet opzicht te vermaken maar het zit wel vol met clichés. Zo moeten de Britten, inclusief Margaret (Freya Mavor) waar hij later mee trouwt en kinderen krijgt, in eerste instantie Bert niet (zo maakt men hem uit voor nazi, mof en moordenaar), maar naderhand wordt hij zeer geliefd bij hun en dat heeft vooral te maken met zijn keeperstalent, maar ook hoe hij is als mens. Net zoals een voetbalwedstrijd bestaat deze film ook uit twee helften.

In de eerste helt (de eerste 70 minuten) zien we hoe Bert gevangen wordt genomen en terecht komt in een Duits gevangenkamp in Engeland (in Manchester) welke geleidt wordt door de irritante Sergeant Smythe (Harry Melling), zo laat hij aan de gevangen o.a. een film over een concentratiekamp zien, waarvan naderhand duidelijk wordt waarom hij zo'n hekel aan Duitsers heeft. Daar vertoont hij al snel zijn keeperstalent bij het ronselen van sigaretten en dat wordt ook opgemerkt door Jack Friar (John Henshaw) die een kruidenierswinkel runt (en dus in het kamp komt) en tevens de manager is van een amateur voetbalelftal. Dat laatste elftal heeft een slechte keeper in de vorm van Alf Myers (Mikey Collins) die het voetballen ook niet zo nauw neemt en dus wordt hij vervangen door Bert (dit tot grote verbazing van de andere spelers die eigenlijk niet met hem willen voetballen) die gelijk bij de eerste wedstrijd zijn enorme keeperstalent laat zien waardoor ze de wedstrijd winnen met 3-0.

Hierna maakt Bert een deal met Jack, waardoor hij vaker het kamp mag verlaten en zodoende gaat hij ook werken in de kruidenierswinkel van Jack waar dochter Margaret ook werkt. Margaret moet in eerste instantie niets van Bert hebben en ze zegt op een gegeven moment ook tegen haar vriendin Betsy (Chloe Harris), die tevens de vriendin is van Alf, het volgende in de kruidenierswinkel:

Betsy: En wat betreft Bert. Hij wil waarschijnlijk graag in je onderbroek, dus wees voorzichtig.
Margaret: Ik houd afstand. We willen niet dat zijn Duits zaakje hier in de winkel explodeert

Maar langzaam bloeit er toch iets tussen hen en mede omdat Bert een sympathiek persoon blijkt te zijn (helpt o.a. goed de familie van Margaret, waaronder zusje Barbara gespeeld door Olivia-Rose Minnis). Dat vindt het Engelse vriendje Bill Twist (Michael Socha), die tevens een voetballer is in het amateur elftal, van Margaret natuurlijk niet fijn en hij is dan ook blij als de oorlog is afgelopen en de Duitse gevangen weer naar huis (oftewel naar Duitsland) mogen. Omdat Bert echter zo'n goede keeper is, komt er tijdens de laatste wedstrijd van Bert de manager van Manchester City kijken, te weten Jock Thompson (Gary Lewis), die onder de indruk is van Bert's keeperskwaliteiten en na de wedstrijd (die ze winnen met 2-1) met hem gaat praten. Als Bert daarna onder de douche staat vraagt Jack ook aan hem "Wat wilde Thomson ?", waarop hij antwoord:

"Hij wil dat ik naar Manchester City kom voor een test. Frank Swift houdt ermee op."

Ondertussen komt de relatie tussen Bert en Margaret na de wedstrijd tot een hoogtepunt in een bar (waar men een afscheidsfeest houdt voor Bert) en zoenen en vrijen ze daarna ook voor het eerst na circa 70 minuten en een paar seconden later zijn ze inmiddels ook getrouwd en uiteraard is Bert dan nog in Engeland en gaat hij dus niet terug naar Duitsland.

We belanden dan in de tweede helft (de laatste circa 40 minuten) van de film, waarin redelijk wat drama te zien is en de tijd ook snel verstrijkt. We zijn dan namelijk aangekomen in 1949, waar Bert de nieuwe keeper van Manchester City is geworden. Omdat hij een Duitser is en actief was tijdens de oorlog, maakt de Britse pers hem volledig af (o.a. omdat hij tijdens de oorlog een IJzeren Kruis heeft gekregen) en zijn de supporters ook niet blij met hem (joelen hem continue uit op de tribune). Dit leidt tot verhitte discussies (waarbij o.a. een Rabbijn en Margaret betrokken is), maar uiteindelijk sluit iedereen Bert in zijn hart en dat mede door Bert's keeperstalent.

Daarna belanden we in 1951 en krijgen Bert en Margaret hun eerste kind, namelijk zoontje John (Tobias Masterson) waar ze erg veel van houden. We krijgen dan ook wat echte zwart/wit voetbalbeelden te zien van Bert Trautmann en dat o.a. tijdens de FA Cup-finale in 1956 tegen Birmingham. Die wedstrijd wordt gewonnen met 3-1 maar tijdens de wedstrijd krijgt Bert een knie tegen zijn hoofd en breekt hij zijn nek. Met veel pijn en moeite speelt hij toch de wedstrijd uit en wordt hij natuurlijk de "Man of the Match" en wordt hij ook zeer populair onder de supporters (daar staat hij bekend als de held van de FA Cup-finale van 1956). Na de wedstrijd belandt Bert in het ziekenhuis (vanwege de gebroken nekwervel), waarin hij o.a. flashback beelden (ook te zien tijdens de eerste helft van de film maar dan in een andere uitvoering) ziet van een jongetje tijdens de oorlog, die wordt doodgeschoten door een Duitser vanwege een voetbal en Bert had dat kunnen verhinderen maar deed niets.

Als hij dit telefonisch aan Margaret wilt gaan vertellen, komt er een ijscowagen langs die per ongeluk zoontje John (die een ijs koopt) doodrijdt omdat zijn voetbal op straat rolt en hij deze wilt pakken. Bert en Margaret hebben dan natuurlijk groot verdriet en als Bert dan op een gegeven moment bij het graf van John staat, is daar ook Sergeant Smythe en wordt duidelijk waarom hij een hekel heeft aan Duitsers (zijn vrouw en twee kinderen zijn namelijk omgekomen tijdens een bombardement op Manchester). Hij vecht dan ook met hem en na het gevecht geeft Sergeant Smythe hem een onderdeel van een ketting terug welke hij was kwijtgeraakt in het kamp en welke van het doodgeschoten jongetje in de oorlog was.

Bert en Margaret kibbelen dan nog wat over de dood van hun zoontje John (waarvan Bert denkt dat het zijn schuld is vanwege de oorlog en waarop Margaret antwoord dat niet alles om hem draait) en daarna besluit Bert om door te gaan als keeper bij Manchester City, wat hij doet tot 1964. Daarna kom je nog te weten dat Bert en Margaret nog twee kinderen hebben gehad en dat Margaret is gestorven in 1980 en Bert pas in 2013 op 89-jarige leeftijd. Daarna is de film ook na circa 113 minuten afgelopen.

Hoewel de film me wel wist te vermaken, vind ik het wel een gemis dat je eigenlijk niets over Bert te weten komt van voor de oorlog en tijdens de oorlog. Zo komen zijn vader en moeder en eventuele broers of zussen totaal niet aan bod en m.b.t. de oorlog weet je alleen dat hij betrokken is bij de dood van een jongetje, welke hij had kunnen verhinderen, en dat hij moest dienen in het leger (wat uiteraard ook klopt). Waarom hij het IJzeren Kruis heeft gekregen wordt echter nooit uitgelegd en van de oorlog zelf zie je buiten de opening (met een beetje actie) verder niets, want al na vijf minuten belandt Bert in het Duitse gevangenkamp in Engeland.

De cast deed het opzicht best goed en vooral dan natuurlijk de hoofdrolspelers David Kross en Freya Mavor (haar zag ik begin dit jaar ook al schitteren in de Thriller / Mystery film "The Lady in the Car with Glasses and a Gun"), waarbij de laatste ook nog eens een mooie verschijning was om naar te kijken. De overige cast deed het ook goed en vooral John Henshaw als vader en manager Jack Friar, die hier en daar ook voor wat lichte humor zorgt (o.a. als Bert steeds zijn sigarettenpakje steelt en hij er een keer vet in doet). Visueel gezien mocht de film er ook best wezen, waarbij er hier en daar ook wat mooie landschapsbeelden te zien zijn.

Al met al best een vermakelijke en mooie Biografie / Drama film over de Duitse keeper Bert Trautmann (waar ik voor deze film nog nooit over gehoord heb) die wel wat diepgang mist en dat m.b.t. het verleden van Bert voor en tijdens de oorlog. Zou er ook ooit een biografie komen over de übermensch en Duitse keeper Oliver Kahn

Vandaag dan toch maar eens de pindakaas van stal gehaald (was overigens een flinke bevalling) en deze film nog eens een kans gegeven. Het eerste uur vond ik nog steeds tenenkrommend traag (vrijwel geen dialogen) en behalve het visuele gedeelte ervan had dat eerste uur weinig voor me te bieden. Vanaf het eerste uur wordt de film interessanter en ook boeiender, het wordt dan eigenlijk ook een film met een verhaal (min of meer het leven volgens de regels van God en het liefhebben van je naasten). Overigens wel een zeer traag verhaal en bij tijd en wijlen ook best saai De rol die Brad Pitt hierin speelt met zijn eigenaardigheden, wel met goede bedoelingen, was achteraf gezien best goed, zeker op het einde als hij van zijn voetstuk valt. Datzelfde geldt eigenlijk ook voor Jessica Chastain. De rol van Sean Penn (als de volwassen Jack) is eigenlijk niet echt noemenswaardig want hij komt alleen in het begin en op het einde effen voor in de film. De jonge Jack (goed gespeeld door Hunter McCracken) speelt daarentegen wel een belangrijke rol in het verhaal en hij eist in het tweede gedeelte van de film eigenlijk alle aandacht op. Hierdoor zijn de rollen van de twee andere kinderen wat ondergesneeuwd. Het einde met een hoog mumbo-jumbo gehalte was overigens best fraai.

Visueel was deze film best fraai maar om nu echt bijzonder fraai te noemen niet echt. Wat me overigens ook weer behoorlijk is tegengevallen is de duur van de film. Zeker omdat het eerste uur slaapverwekkend was had ik het eigenlijk na een uur en drie kwartier wel gezien met deze film (echt veel gebeurt er eigenlijk ook niet, behalve als je van filosofie houdt). De film is me wel in ieder geval beter bevallen na de eerste kijkbeurt (toen gebruikte ik ook veelvuldig de vooruitspoel knop van de afstandsbediening) maar een meesterwerk vind ik het nog steeds niet. Ik zou er ook niet aan moeten denken dat ik deze film in de bioscoop hadden moeten zien want dat had ik niet getrokken (zou waarschijnlijk de eerste keer zijn geweest dat ik in slaap zou zijn gevallen in de bioscoop). Maar mijn eerder gegeven punt van een 1,5 is inderdaad wel aan de lage kant voor deze film.

Aardig drama met een eveneens best aardig verzonnen sentimenteel verhaal. De film is wel niet echt hoogstaand en moet het vooral hebben van de fraaie beelden en ook van de cast. Hierin spelen Charlotte Gainsbourg (dochter van de bekende Franse en roemruchte zanger Serge Gainsbourg) en vooral Morgana Davies een belangrijke rol en ze spelen goed, vooral de laatste. Ook het rolletje van Zoe Boe was wel aardig. Het einde was overigens best mooi en ook wel goed.

Dit was destijds wel een vermakelijke Sciencefiction / Horror met veel droge humor erin. Toevallig zond men deze gisterennacht nog eens uit op een Duitse zender ARD/ZDF en toen heb ik hem weer eens bekeken.

Het verhaal is eigenlijk te belachelijk voor woorden, maar het verhaal zit wel goed en leuk in elkaar. Dit komt vooral door de uitvoering en de cast, waardoor het geheel zich lekker wegkijkt. Ondanks de vele droge humor in het verhaal, weet de film ook wel te boeien en is het soms zelfs wat spannend. Eng wordt het natuurlijk wel nergens. Visueel ziet het er allemaal ook aardig uit en de film ademt ook een lekker sfeertje uit. Zo is het kleine woestijndorpje sfeervol weergegeven en hetzelfde geldt voor de woestijnomgeving bestaande uit zand en rosten (die zelfs zeer nuttig zijn in deze film). Ook met de effecten zit het wel goed, want de zandwormen zagen er voor een begin jaren 90 productie wel aardig uit. Het einde was wel leuk en natuurlijk eindigt deze film ook met een happy einde.

De cast doet het leuk en goed en zorgt er zelfs voor dat deze film naar een hoger niveau wordt getiteld, dan hij in feite is. Met name het duo Kevin Bacon (in de rol van Valentine McKee) en Fred Ward (in de rol van Earl Bassett) maken deze film genietbaar en met name de laatste met zijn humor en gelaatsuitdrukkingen. Ook de rol van Michael Gross (in de rol van Burt Gummer) vrolijkt het geheel op en met name op het einde als hij de zandwormen bestrijdt met geweren.

Al met al gewoon een leuke vrolijke Sciencefiction / Horror welke zich lekker wegkijkt.

Vond dit destijds best een aardige film met een goede cast. Het mag dan misschien een B-film zijn met een aantal B-acteurs maar de drie hoofdrol spelers Ice-T, Ice-Cube en Bill Paxton deden het wel goed. Vooral de laatste. Verhaal is vrij simpel maar ik vond het destijds wel boeiend en ook nog een beetje spannend. Er zat ook de nodige humor in.

Wat een slechte en flauwe misdaad/thriller was dit die vol met onnozelheden zit. Naarmate de film vordert wordt het alleen maar slechter en slechter en de geloofwaardigheid van het hele verhaal is nul komma nul en werkt vaak op de lachspieren. Boeiend en spannend wordt het ook nergens en je bent na 90 minuten blij als deze onzin voorbij is. Het einde was bijna om te huilen zo slecht en flauw.

Als je cast van deze film ziet zou je denken dat het wel eens wat kan zijn maar zelfs die stelt enorm teleur. Nicolas Cage ging nog wel maar echt overtuigend was hij nu ook niet bepaald. Het dieptepunt was eigenlijk nog Nicole Kidman die echt overdreven nep en zeer ongeloofwaardig speelt. Ze zag er ook nog eens erg nep uit in deze film terwijl ze in de laatste film die ik van haar gezien heb te weten "Rabbit Hole" er best fraai uitzag en daarin speelde ze ook zeer goed. Het was ook totaal geen rol voor haar deze film. De misdadigers (o.a. met Cam Gigandet) waren trouwens ook allemaal van een bedroevend slecht niveau, vooral bimbo Jordana Spiro.

Ik kan alleen maar adviseren om deze film niet in de bioscoop te gaan bekijken want het is gewoon zonde van het geld maar nog erger zonde van je tijd.

De laatste 15 minuten waren een beetje heftig maar de rest van de film vond ik eigenlijk maar magertjes. Het verhaal is zeker interessant maar de uitvoering had beter gekund en dat heeft vooral te maken met hoofdrol speler Colin Farrell (wel flink vermagert voor deze film) die nergens echt overtuigd. Christopher Lee daarentegen deed het best aardig, knap dat hij nog in films meespeelt op zijn leeftijd.

Wel leuk om Paz Vega weer eens terug te zien in een film want de laatste keer dat ik haar zag was in de film "10 Items or Less", ze zag er nog steeds leuk en mooi uit. Kelly Reilly zie je de laatste tijd ook steeds vaker opduiken in films. Ze deed het overigens wel goed in deze film.

Na 30 minuten dacht ik te maken hebben met een echte B-film want het sloeg nergens op. Maar na die 30 minuten begint de film op gang te komen en wordt het toch nog een aardige verrassende film. Hoogstand is het natuurlijk niet allemaal maar hij bleef me toch boeien tot het einde. De film heet "Triangle" maar ze hadden hem beter "Circle" kunnen noemen Degene die hem gezien hebben zullen wel begrijpen wat ik bedoel.

Ach zo slecht was deze film nog niet eens. Ik zitten best een aantal goede momenten in en de film wist me ook nog eens te boeien. Ik dacht altijd dat dit een soort kopie was van Ghost Ship maar deze film kwam eerder uit dus het verhaal is ook nog eens origineel.

Gelukkig duurde deze film maar 75 minuten want langer had ik het niet uitgehouden. De film deed me erg denken aan films als "Twilight Zone" en "Cat's Eye". Dus bijster origineel was deze film zeker niet.

Dit was ook zo'n popcorn tiener horror film net zoals de eerder genoemde films. Misschien dat kinderen dit soort films nog leuk vinden maar mij kon het niet echt meer bekoren. Het laatste gedeelte van de film was nog het leukste. Maar het beste was nog de aftiteling want toen was ik tenminste uit mijn lijden verlost.

Deze inmiddels 20 jaar oude Thriller heb ik destijds gezien op Film 1 (toen heette het nog Filmet of Canal+) en toen vond ik het best een vermakelijke thriller en dan vooral vanwege het meespelen van Elisabeth Shue, die ik steeds een mooie vrouw vond.

Het eenvoudige verhaal m.b.t. de stroom uitval in Zuid-Californië (gebeurde in 2003 zelfs letterlijk in New York) was best aardig gevonden en ook met de broeiende sfeer zat het wel goed, maar de uitwerking van het verhaal had beter gekund. Het verhaal weet wel te boeien en de spanningsopbouw is ook aardig gedaan, met als hoogtepunt het laatste gedeelte van de film m.b.t. de auto en Michael Rooker (in de rol van Gary). Het verhaal is verder interessant (zeker m.b.t. hoe bepaalde personen dan reageren, misschien wel vaak te overdreven, op zo'n situatie) en weet zeker ook te vermaken en visueel werd alles wel aardig in beeld gebracht. De best bekende cast deed het verdienstelijk en dan vooral de drie hoofdrolspelers Kyle MacLachlan (in de rol van Matthew), Elisabeth Shue (in de rol van Annie), die in een bepaalde scene sexy uitzag met een zwarte doorschijnende BH, en Dermot Mulroney (in de rol van Joe).

Gewoon een aardige en interessante Thriller, die misschien niet hoogstaand is, maar die wel weet te vermaken. Omdat de film ook niet lang duurt, kijkt hij verder lekker weg.

Hoewel er al genoeg films zijn gemaakt m.b.t. overvallen, corrupte politie en maffia (in dit geval Russische Joodse maffia) en het verloop van het verhaal vrij standaard is, heb ik met toch goed vermaakt met deze harde Misdaad / Drama film, welke draait om een groepje corrupte agenten, die worden gechanteerd door Russische Joods maffia om voor hun overvallen te plegen. Dit gaat natuurlijk in eerste instantie goed, maar uiteindelijk keren hun kansen en slaat het noodlot voor hun toe als ze te maken krijgen met dubbelspel, hebzucht en wraak.

Het verhaal zit opzicht aardig in elkaar en weet ook wel te boeien. Ook zitten er de nodige wendingen (soms verrassend en soms cliché) in en ook veel actie welke fraai in beeld werd gebracht en welke soms ook best hard (o.a. wat er met een voet van een bewaker gebeurt) is. Geweldig was daarbij de scene waarbij men met het politiekorps een huisinval gaat doen bij een drugsdealer met de naam Fernando Rivera, alias de Termiet, die werkte voor de Mexicaanse maffia en die net uit de cel is voor mensenhandel en die in verband gebracht wordt met een aantal onthoofdingen. Ook de opening van het verhaal met de eerste overval en bijbehorende vlucht (daar heeft de filmposter betrekking op) daarbij, werd fraai in beeld gebracht. Omdat het verhaal draait om een aantal personen, is het soms wat verwarrend en soms is het ook wat langdradig (film duurt ook bijna twee uren). Het einde vond ik overigens goed en verdiend, maar was natuurlijk wel redelijk voorspelbaar. Visueel gezien werd alles fraai in beeld gebracht (o.a. de locaties) en dat geldt zeker ook voor de korte scene in de stripclub, waar ook redelijk wat bloot is te bewonderen (wat ik altijd leuk vindt om te zien ).

Degene die deze film naar een hoog niveau tillen is de bekende cast die het goed doet. Dat geldt vooral natuurlijk voor de hoofdrolspelers in het verhaal, te weten Chiwetel Ejiofor (in de rol van corrupte agent Michael Atwood die in het verleden omging met de zus, te weten Elena Vlaslov, van de baas, te weten Irina Vlaslov, van de Russische Joodse maffia en die ook een kind daarvan heeft, waarmee hij gechanteerd wordt door Irina Vlaslov, die overigens een goede tante is voor het kind), Anthony Mackie (in de rol van corrupte agent Marcus Belmont die een nieuwe partner krijgt in de vorm van Chris Allen), Casey Affleck (in de rol van agent Chris Allen die de nieuwe partner wordt van Marcus Belmont en die tevens de persoon moet gaan worden voor code "999", politiecode voor neergeschoten agent, om een overval te laten slagen) en Kate Winslet (in de rol van tijdelijke bazin Irina Vlaslov van de Russische Joodse maffia, omdat haar man Vassili vastzit in een Russische gevangenis). Ik moet zeggen dat ik Kate Winslet (pratend met een Russisch accent) in eerste instantie niet had herkend, maar ze zag er wel fraai uit.

Het verhaal draait vooral om bovengenoemde personen maar ook om Woody Harrelson (in de rol van aparte politieagent die goed bevriend is met Chris Allen), die ook voor wat humor zorgt in het verhaal, en Clifton Collins Jr. (in de rol van corrupte politieagent Franco Rodriguez, die een beetje hebzuchtig wordt), die toch ook een belangrijke rol spelen in het verhaal en zeker op het einde. Omdat het verhaal draait om verschillende personages, zitten er natuurlijk ook de nodige dialogen in welke best aardig waren en met name die van bazin Irina Vlaslov. Geweldig daarbij was haar preek (behoorlijk racistisch) tegen Michael Atwood (zwart persoon) op het einde, nadat Michael haar uitmaakt voor "kuthoer":

Irina Vlaslov: Wij trainen honden om gevangen af te tuigen.
Irina Vlaslov: Zie het het voor je ?
Irina Vlaslov: Dat is wat ze zeggen.
Irina Vlaslov: Dat we ze vernederen met getrainde honden.
Irina Vlaslov: Ik denk dat Elena zich zo voelde toen ze geneukt werd door een aap (Michael Atwood)

Michael Atwood nam overigens vlak daarna wel op een geweldige manier wraak (misschien wel flauw en cliché) en dat had niets te maken met die dialoog, maar omdat hij zijn zoontje Felix niet meer terug kreeg van Irina Vlaslov, die hem namelijk gestald heeft bij haar moeder Elena Vlaslov (gespeeld door de fraaie Gal Gadot) ergens in een ander land. Helaas loopt het voor Michael daarna ook slecht af.

Al al met gewoon een aardige Misdaad / Drama film, waarvan het standaard verhaal me toch wist te boeien en te vermaken en waardoor deze film zich mede lekker wegkeek.

Een paar prima vecht scènes kunnen niet verhullen dat deze Drama / Romantiek film vooral een ingewikkelde film is over een onmogelijke liefde in de middeleeuwen.

Na de Romeinen het land hebben verlaten, strijden de Ieren en Engelsen om het Britse rijk. De Engelse troonopvolger Tristan (James Franco) ziet zijn ouders sneuvelen in de strijd en raakt zelf gewond. In het geheim wordt hij verzorgd door Isolde (Sophia Myles), de dochter van de Ierse heerser. Ze weten niet van elkaar wie ze zijn, maar worden hopeloos verliefd.

Kleurrijk en weelderig geproduceerd melodrama met spectaculaire gevechten, mooie landschappen, intriges en natuurlijk romantiek. James Franco en Sophia Myles zijn mooie hoofdrolspelers, maar hun acteerwerk is wat vlak en hetzelfde geldt voor het drama.

Al met al leuk om een gezien te hebben deze Drama / Romantiek film, maar het had alleen allemaal wel wat sappiger gekund.

Ik vond dit toch persoonlijk een wat mindere film m.b.t. Auschwitz. Het verhaal is zeker niet slecht en wist ook wel te boeien. Maar echt overtuigend vond ik het weer allemaal niet. Zo hadden de meeste gevangenen in Auschwitz een gewoon postuur (zeker Willem Dafoe en Edward James Olmos. De laatste had ook nog gewoon haren) en van de echte gruwelijkheden was nauwelijks iets te zien. Ondanks dat Willem Dafoe en Edward James Olmos er niet echt uitzagen als gevangenen in een concentratiekamp, deden ze het wel goed (zeker de eerste).

Deze film zenden ze overigens nog regelmatig uit op de zender MGM en daar heb ik hem dan ook op gezien. Het is zoals gezegd zeker geen slechte film, maar ik vond hem helaas niet pakkend of aangrijpend genoeg om een hoog punt te geven. Het sterke punt van deze film is dat hij inderdaad volledig afspeelt binnen het concentratiekamp Auschwitz en is het dan ook één van de weinige films buiten "The Grey Zone (2001)" zover me te binnen schiet. Wat dat betreft hebben regisseurs nog voldoende mogelijkheden om een echt goede Auschwitz film te maken.