Triage (2009)

Absoluut geen innoventive film. De film zal je nergens als kijker meeslepen in alle ellende van wat Walsh meemaakt. De Hollywood regels worden weer eens voorgelezen dat de westerlingen of Amerikanen het verschil niet zal kunnen maken in het midden-oosten laat staan een individu. De dialogen zijn al talloze keren langs komen vliegen en het script is behoorlijk aan de saaie kant en weet ook nergens de film naar zich toe te trekken. Nee dit is een film die in het niemands-land-putje terecht zal komen.

Goeie film over een oorlogsfotograaf die terugkeert van de zoveelste klus, maar niet meer dezelfde is. De eerste helft is allemaal vrij standaard, maar tijdens de tweede helft wordt de film een stuk beter en heeft het verhaal zelfs nog een verrassing in petto. Vooral de dialogen tussen Colin Farrel en Christopher Lee zijn interessant. Een aantal aangrijpende momenten en het acteerwerk is ook prima.

Hoofdthema van deze film is de PTSD van een Britse fotojournalist na zijn terugkeer uit Iraaks-Koerdistan, waar zich in 1988 de Anfal genocide voltrokken heeft. Hoewel dramatisch genoeg wordt dat verhaal over de stress stoornis in mijn perceptie overschaduwd door de aangrijpende beelden van het veldhospitaal in het eerste deel van de film. Danis Tanović —een regisseur voor wie ik steeds meer waardering begin te krijgen— heeft van het gelijknamige, schokkende boek van de Amerikaans oorlogscorrespondent Scott Anderson een heftige, neerslachtige film gemaakt, die je niet onberoerd laat. Goed overigens om de beeldschone Paz Vega weer eens aan het werk te zien, want dat was alweer een tijdje geleden.