Opinions

Tja "Indiana Jones" was in die jaren een groot succes dus moest Chuck Norris daar ook een film over maken. Hij wilde er een Komedie / Avonturen film van maken maar achteraf bleek het een Drama te zijn. En dan ook echt letterlijk want deze film is dramatisch slecht. Chuck Norris en humor wie bedenkt zoiets. Dat is hetzelfde als Chuck Norris in een erotische film (ik moet daar overigens niet aandenken want dan ga ik over mijn nek).

Bah Bah Bah wat een ellende dit. Het zou verboden moeten worden. Ik begrijp dat de Amerikanen deze film gebruiken in de Guantánamo Bay gevangenis om de terroristen te martelen. Dat is pas echt wreed.

Je zou het misschien niet verwachten, maar ook de bekende horrorregisseur Wes Craven (vooral bekend van de films "A Nightmare on Elm Street (1984)" en "Scream (1996)" heeft in zijn begindagen als regisseur een pornofilm gemaakt en wel deze "The Fireworks Woman" (waarin we Wes Crvaven ook zien in een rolletje als zwerver, het doel van zijn personage is niet helemaal duidelijk, maar het is leuk om hem erin te zien). Hoewel zijn naam hier staat, is het niet 100% bevestigd, want de film wordt ook toegeschreven aan een zekere "Abe Snake". Ondanks dat dit geen Horror film is, kan je het misschien wel zo bestempelen, want het draait namelijk om incest tussen een broer en zus.

Angela (Jennifer Jordan) en Peter (Eric Edwards) zijn broer en zus en houden van elkaar sinds ze kinderen waren. Ze voelen zich allebei fysiek tot elkaar aangetrokken, maar Peter studeert momenteel om priester te worden. Angela gaat met hem in bed en daar hebben ze seks met elkaar en daarna begint Peter te twijfelen over zijn plannen voor de toekomst m.b.t. de kerk.

De film opent met een orgie (daarbij zie je dan gelijk naaktheid) in de buitenlucht terwijl mensen ronddansen met fakkels en vuurwerk afsteken. We zien daarna een huis aan een kustplaatsje, waarbij we kennis maken met Angela en Peter, die al vrij snel (na circa 7 minuten) met elkaar gaan zoenen, vrijen en neuken, nadat ze gaan schuilen in hun huis vanwege een flinke regenbui. Daarbij zien we dan voor het eerst pornobeelden, namelijk pijpen, aftrekken, neuken en het klaarkomen (op de buik en zwaar behaarde schaamstreek van Jennifer Jordan) van Peter. Oftewel we zien voor het eerst incest in deze film en de hele scène werd begeleidt met het pianomuziekstuk "Pachelbel - Canon in D", welke regelmatig te horen is in deze film.

We zien daarna Angela in de kerk van Peter, waarbij ze in een biechtstoel met elkaar praten en waarbij Peter Angela adviseert om naar het stel Elizabeth (Erica Eaton) en Roger (Ellis Deigh) te gaan, die kerkgangers zijn. Daar werkt ze als een soort van hulpje in hun huis, maar al vrij snel wordt ze door hun misbruikt. Zo knipt Roger tijdens een wandeling door de natuur haar witte jurk open met een schaar (dan zien we Jennifer Jordan wederom volledig naakt) en als we weer terug zijn in hun huis, wordt Angela staande gevingerd (dan zien we weer pornobeelden) door Elizabeth, die haar ook likt en ook wordt er wat BDSM uitgevoerd op haar.

Het lijkt erop dat Angela een soort van bovennatuurlijke aantrekkingskracht heeft, die ervoor zorgt dat mensen seks met haar willen hebben en dit lijkt verband te hebben met een soort duivelsfiguur, vertegenwoordigd door een soort van Abraham Lincoln uitziende hippie met een hoge hoed, die we regelmatig in beeld zien. Daarna vertrekt Angela en gaat ze met een zeilboot varen en zien we wederom wat vuurwerk in de lucht en begint ze ook te dromen over Peter, waarbij we haar Peter zien pijpen en klaarkomen in haar gezicht. We zien haar daarna volledig naakt op het dek van de boot wakker worden. Als ze opstaat valt ze van de boot en belandt ze in het water.

Ze wordt daarbij uit het water gepikt door een stel, te weten Celeste (Helen Madigan) en haar man / vriend (van wie ik de naam helaas niet weer) op een boot. Op hun boot krijgt ze van Celeste kleren om aan te trekken (Celeste helpt Angela ook bij het aantrekken van de kleren en daarbij zien we Jennifer Jordan weer volledig naakt) en Celeste voelt zich ook aangetrokken tot Angela. We zien hun drieën daarna aan land in een soort van boerderij en daar hebben ze seks met elkaar in de stal. Daarbij zien we hoe de man Celeste neukt (dan zie je dus pornobeelden van Helen Madigan), waarna beide vrouwen hem pijpen en hij uiteindelijk klaarkomt in de mond / gezicht van Celeste.

Daarna zien we Angela in de haven rondlopen en passeert ze twee havenarbeiders, waarbij één van hun, te weten Charlie (Lefty Cooper), zich erg aangetrokken voelt tot Angela. Zijn maat zegt dan tegen hem dat hij niet zo raar moet doen, omdat hij namelijk qua leeftijd haar vader kon zijn en bovendien is hij al getrouwd en heeft hij vier kinderen. Desondanks begint Charlie Angela toch lastig te vallen en zelfs aan te vallen. Maar op het nippertje wordt ze gered door zijn maat, die Charlie neerslaat op zijn hoofd met een grote vis. Je zou zeggen "eind goed, al goed", maar dan verkracht de man haar die haar zojuist heeft gered van verkrachting in een ijsberg waar men gevangen vis koel houdt. Het was ongemakkelijk om naar te kijken en de film toont ook gewoon de verkrachting gedetailleerd (ook zien we het hoofd van de man in close-up, die ik enigszins vond lijken op Edward James Olmos, die vooral bekend is van zijn rol als Martin Castillo in de populaire jaren 80 televisieserie "Miami Vice (Series 1984–1989)") en dat inclusief volledige penetratie, waarbij Angela op haar rug ligt en de man bovenop haar ligt. Terwijl Angela het uitschreeuwt, zien we de man haar neuken en komt hij uiteindelijk klaar op haar buik.

Ze gaat daarna naar een dokter om zich te laten onderzoeken (daar ligt ze ook volledig naakt op een onderzoekstafel) waarom mannen zo'n aantrekkingskracht op haar hebben. Maar de dokter zegt dat er niets met haar aan de hand is en dat alles gewoon normaal is We zien daarna Angela in haar huis, waarbij ze wederom fantaseert over Peter (die haar dan neukt) en ook zien we haar doordraaien. Ze kleedt zich daarna uit en neemt een douche, waarbij ze zich ook wat masturbeert. Dat laatste doet ze daarna nog eens op fraaie wijze (het werd ook fraai in beeld gebracht) in een kale kamer, waarbij ze volledig naakt op de houtenvloer ligt en masturbeert (kronkelt daarbij ook over de vloer). Daarbij zien we haar vingeren en ook zien we regelmatig close-ups van haar schaamstreek, die duidelijke vochtig werd (vanwege haar natte vingers). Dat laatste komt misschien omdat ze tijdens het masturberen wederom fantaseert over Peter, die een vinger in haar kont steekt en daarna zelfs zijn piemel. Oftewel we zien anale seks. Als Peter daarna klaarkomt op haar rug, zien we ook Angela klaarkomen tijdens het masturberen op de vloer.

De hele scène zag er fraai uit en was ook voorzien van muziek en de scène deed me wat denken aan de beroemde dansscène van Jennifer Beals in de Muziek / Drama film "Flashdance (1983)", maar dan niet met dansen maar met anale seks, masturbatie en klaarkomen

Daarna gaat Angela wederom naar Peter in zijn kerk en wordt ze wederom in de biechtstoel afgewezen door hem. Maar ook Peter blijft gevoelens houden voor Angela en om die te onderdrukken trekt hij in zijn kamer zijn shirt uit en begint hij zichzelf met een riem te slaan (oftewel geseling) op zijn rug. Hij droomt dan dat Angela zijn wonden verzorgt en met hem vrijt. Omdat hij daar wakker van schrikt, zien we verder geen naaktheid of pornobeelden. Peter gaat dan met een oudere priester praten en Angela bedenkt tegelijkertijd een groots plan. Ze nodigt namelijk alle mensen uit (inclusief de eerder genoemde Elizabeth) die naar het banket van 4 juli in de kerk van Peter gaan voor een feestje bij haar huis en gebruikt daarbij haar duivelse seksmagie om ze tot een orgie te verleiden.

Deze orgie (met veel mensen, waaronder de vrouwen Sandi Foxx, Susan Sloan, Ginger Snaps en Tia von Davis en de bekende pornoacteur Jamie Gillis) zien we dan na circa 59 minuten in beeld en deze duurt ongeveer tien minuten lang en daarbij zien we o.a . beffen, pijpen, neuken (inclusief pornobeelden van Erica Eaton in de rol van Elizabeth), dubbele penetratie en ook vuurwerk (niet m.b.t. seks, maar vuurwerk in de lucht, het is immers 4 juli). Na circa 66 minuten zien we de mannen één voor één klaarkomen en dat ook op verschillende wijze, namelijk in de mond, in het gezicht, in de hand (oftewel aftrekken), op de buik, op de rug en op een behaarde schaamstreek. Daarna begint iedereen Angela aan te raken met hun handen en wordt ze ook gevingerd (dan zien we ook een close-up van de opengetrokken schaamstreek van Jennifer Jordan), gebeft en zuigt men aan haar borsten, waarna iedereen haar liggend optilt.

Op dat moment arriveert ook Peter na circa 71 minuten en pakt hij Angela in zijn armen en wikkelt hij zijn jas om haar heen en draagt ​hij ​haar weg terwijl we "Love Lift Us Up" als soundtrack horen (in mijn hoofd is het in werkelijkheid gewoon weer de Canon van Pachelbel). We zien nu Peter en Angela op een zeilboot, terwijl we Peter's stem horen die een brief voorleest die hij aan zijn priestercollega heeft geschreven en daarin geeft hij aan dat hij voor Angela heeft gekozen en dat hij de kerk verlaat. De priestercollega rent naar het strand op het moment dat de boot van Peter en Angela naar de horizon vaart en dan verandert hij in de Abraham Lincoln uitziende hippie duivel met de hoge hoed en lacht hij (hij lacht waarschijnlijk omdat Peter zijn geloof heeft bedrogen) en is de film na circa 73 minuten afgelopen.

Het acteerwerk is zwak van iedereen, behalve dan van Jennifer Jordan (die destijds Sarah Nicholson heette en ze is ook te bewonderen in "Abigail Lesley Is Back in Town (1975)"), die Angela speelt en lekker enthousiast is tijdens de seksscènes (m.u.v. tijdens de verkrachting) en Wes Craven zelf, die een mooie aanwezigheid op het scherm heeft. Eric Edwards die Peter speelt, is letterlijk en figuurlijk opmerkelijk stijf (leuke woordspelingen) In zijn emotieloze portret van een verloren man.

"The Fireworks Woman" van de bekende horrorregisseur Wes Craven is best een bizarre Porno / Drama film. Ik weet niet wie het publiek is voor deze film (Wes Craven fans en / of porno fans uit de jaren 70), maar ze moeten wel openstaan voor incest, lichte S&M, anale seks, katholieke schuldgevoelens, verkrachting en seksscènes die zo zijn opgenomen dat je het gevoel hebt dat Norman Bates ("Psycho (1960)") meekijkt door een kijkgaatje. Misschien hoor ik wel tot dat publiek, want ik heb me er opzicht best mee vermaakt. Ik zou "The Fireworks Woman" geen goede film willen noemen, maar het is wel raar en gestoord en Jennifer Jordan is best een goede actrice en zag er ook niet onaardig uit ondanks haar flink behaarde schaamstreek.

Prima thriller/drama die zeer weet te boeien en ook geregeld spannend is. Het verhaal zit goed in elkaar en de film weet eigenlijk van de eerste minuut tot de laatste minuut te boeien. De cast tilt deze film natuurlijk naar een hoger niveau. Tom Cruise speelde goed maar Gene Hackman vond ik zelfs nog beter. Ook de rol van Jeanne Tripplehorn was best aardig en ze was natuurlijk ook een aangename verschijning om naar te kijken. Na de film "Waterworld" heb ik weinig meer van haar vernomen.

Destijds een topfilm en tevens het debuut van Sylvester Stallone als actieheld. Het verhaal is goed en de film zit boordevol actie. Sylvester Stallone praat niet zo veel in deze film (wat ook maar goed is) maar laat meer zijn spieren spreken. Het begin van de film is subliem (geweldig hoe hij ontsnapt uit de gevangenis van een lokaal politiebureau). De laatste 20 minuten van de film vind ik persoonlijk wat minder als Sylvester Stallone wat meer sentimenteel gaat worden.

Onderhoudende luchtige misdaad film met een prima spelende Sean Connery en Donald Sutherland. Het is alweer een aantal jaren geleden dat ik deze film voor het laatst heb gezien maar ze zenden hem nu regelmatig uit op MGM dus dan is het wel weer eens leuk om hem te zien. Het verhaal zit goed in elkaar en de overval is mooi opgezet. Wie overigens ook mooi is in deze film is Lesley-Anne Down.

In deze verfilming van de Arthur legende is geen plaats voor bovennatuurlijke zaken (dus ook geen Merlijn), maar staat de aantrekkingskracht tussen Lancelot (Richard Gere) en de edelvrouw Guinevere (Julia Ormond) centraal. Probleem is echter dat zij de vrouw is van koning Arthur, majestueus neergezet door Sean Connery. Ofschoon Richard Gere vreselijk zijn best doet, is hij met zijn Amerikaanse accent een behoorlijk dissonant. De film ademt een typische Britse sfeer uit, door de prachtige landschappen en de gedegen acteurs.

Dit is inmiddels het vierde deel (ook wel de "Black Edition" genoemd, omdat de zwarte bevolking centraal staat in dit verhaal) in de "The Purge" reek en misschien ook wel het slechtste deel.

Met een verhaal dat niet meer is dan een lege huls (een groep zwarte bewoners moet het opnemen tegen freaks met lugubere maskers. Het zijn verhaallijnen die we ook al in eerdere delen hebben gezien), matig acteer werk (wel leuk dat Marisa Tomei ook een rolletje heeft in het verhaal) en een hele film die niets nieuws brengt, lijkt de rek er toch uit te zijn bij deze filmreeks. Al blijft het een leuk concept in het Thriller / Horror genre, dat mensen legaal mogen moorden zodra er een alarm afgaat. Het is te hopen dat de makers van de "The Purge" reeks met originele ideeën gaan komen, want deze film slaat de plank best wel mis.

Al met al is "The First Purge" is een smakeloze film die niets toevoegt aan wat we nog niet wisten uit de vorige films. De vorige films in deze reeks waren ook niet bepaald een succes (hoewel ik "The Purge: Anarchy (2014)" best goed vond), maar met dit vierde deel is het dieptepunt wel bereikt.

Deze film heb ik altijd bewust links laten liggen omdat het concept me niet echt aansprak. En na hem vandaag gezien te hebben moet ik toch concluderen dat het een redelijke tot matige komedie is. Het eerste uur vond ik zeer flauw (ook vaak saai) en heb ik nergens om moeten lachen pas daarna begint de film enigszins grappig te worden en dat is vooral te danken aan Kevin Kline. John Cleese vond ik eigenlijk tegenvallen en dat geldt ook voor Michael Palin. Jamie Lee Curtis was nergens grappig (vond haar juist zeer irritant) maar in 1 bepaalde scene zag ze er wel zeer fraai uit. Al met al een tegenvaller, maar eerlijk gezegd had ik het wel een beetje verwacht.

Realistische sombere film maar echt boeien kon hij me helaas niet. Heb deze film vooral gekeken vanwege Kierston Wareing die ik in een paar voorgaande films aardig vond spelen (ziet er ook leuk uit). De rest van de cast deed het overigens ook best aardig, met name Katie Jarvis (die soms wel zeer irritant was).

Het vervolg op "Hard Hunted" met inmiddels het bekende recept van regisseur Andy Sidaris. Eerlijk gezegd beviel deze film me best goed. Het was dit keer men of meer een soort of James Bond film (daar zit ook een vette knipoog van in de film) met Dona Speir in de rol van James Bond en was het verhaal best aardig (inclusief een korte geschiedenisles m.b.t. de slag om Leningrad) en ook zelfs een beetje boeiend. Ook zit er de nodige flauwe humor in verwerkt waardoor het verhaal ook nog eens regelmatig leuk is. Wat ook grappig is, is dat de fraaie Julie Strain weer terugkeert ondanks dat ze al een aantal keren is overleden in de vorige delen. Vergelijk haar rol maar een beetje met de rol van Femke Janssen in de James Bond film "Goldeneye".

Andy Sidaris staat natuurlijk vooral bekend om de vele fraaie rondborstige vrouwen en het blootgehalte en dat ontbreekt ook in deze film niet. Sterker nog ik vond het dit keer zeer veel aanwezig en met name de fraaie Roberta Vasquez en de fraaie Ava Cadell gaven zich dit keer vaker bloot. Met name de laatste was een genot om te zien en in de bad scene was zelfs nog wat getrimd oerwoud van haar te zien De nieuweling Sandra Wild zag er trouwens ook fraai uit.

Al met al heb ik me prima geamuseerd met deze film en vind ik hem zeker ook één van de betere van regisseur Andy Sidaris.

Fraai poster overigens

De titel had beter kunnen zijn "Five Horny Guns in Dorothy Malone"

Jezus wat was dit een zoutloze westernfilm met veel saaie dialogen. Het verhaal stelt weinig voor (de opdracht die men meekrijgt zou eigenlijk garant moeten staan voor spektakel) en alles oogt zeer houterig en goedkoop. Bij een westernfilm hoort normaal veel pief poef paf geschiet maar in deze western draait het vooral om vijf ter dood veroordeelde soldaten die een oogje hebben op de fraaie Dorothy Malone die overigens nog wel goed speelde. Hetzelfde geldt voor John Lund als zeg maar de leider van het groepje. Na de overval op de koets, wordt de film nog een heel klein beetje interessant. Vanaf daar zit ook de meeste actie, echter zonder bloed en men sterft in een seconde als men geraakt wordt.

De film duurt gelukkig niet lang waardoor hij nog wel goed te bekijken valt. Ik heb deze film overigens gezien op de zender MGM.

"Fugitive Girls" was de laatste film die Edward D. Wood Jr. schreef voordat hij stierf aan chronisch alcoholisme in 1978 en het is een sexploitatiefilm over vrouwen in de gevangenis die ontsnappen en iedereen rent rond zonder veel te dragen. De film is dus niet geregisseerd door Edward D. Wood Jr., maar door regisseur Stephen C. Apostolof, een Bulgaar die bevriend raakte met Edward D. Wood Jr, en de film is bekwamer geregisseerd dan de meeste films van Edward D. Wood Jr.

In dit verhaal draait het om Dee (Margie Lanier) die betrokken raakt bij een dodelijke schietpartij in een slijterij door haar vriend (Joe Pepe), die vlucht en Dee daarbij dumpt. Ze wordt naar een werkkamp voor vrouwen gestuurd en is overgeleverd aan vier andere gewelddadige, seksgekke gevangenen, te weten Toni (Rene Bond), Kat (Tallie Cochrane), Paula (Jabie Abercrombe) en Sheila (Donna Young). Eén van de vrouwen, te weten Toni, heeft een grote som geld verstopt en belooft de anderen een deel ervan als ze haar helpen te ontsnappen en daarbij dwingen ze Dee om mee te doen aan hun gewaagde ontsnapping. Eenmaal ontsnapt beginnen de vijf voortvluchtigen aan een brutale, seksrijke rampspoed, op weg naar een verstopte koffer vol met geld.

Het verhaal is zo belachelijk als je zou verwachten, maar het weet wel te vermaken (is ook best sfeervol door de omgeving) en dat vooral door de vele naaktheid en een aantal onnozele scènes. Zodra de film begint is er al gelijk wat naaktheid (borsten en billen) te zien van hoofdrolspeelster Margie Lanier als ze in bed ligt te vrijen met haar vriend. Eenmaal aangekomen in de gevangenis wordt ze 's avonds (als ze ligt te huilen in bed) verkracht door lesbienne Kat (vanaf dan wordt Dee ook Kat's bitch), die tevens de leider is in de gevangenis en die tegen haar zegt:

"It won't hurt, unless you make it hard for yourself. By the way, don't fake it. Believe me, I know what it's like when a chick is coming."

Gedurende die circa zeven minuten durende scène, zie je beide vrouwen volledig naakt (eerst Margie Lanier en daarna Margie Lanier) en likken en zuigen ze aan elkaars borsten / tepels (Tallie Cochrane had daar zichtbaar veel plezier in) en schaamstreken.

Nadat ze heel eenvoudig ontsnappen uit de gevangenis, komen ze terecht bij hippies in een commune die aan het feesten zijn en daarbij zijn twee hippie-vrouwen (Maria Arnold in de rol van Carrie en de mooie rondborstige blondine Janet Newell in de rol van Calico) topless aan het dansen. Ze verblijven er ook een avondje / nachtje (dan neukt één van de hippiemannen de hippievrouw Tears gespeeld door Sunny Boyd in verschillende standjes en kijken de anderen gewoon toe en zeggen ze o.a. "Now look at that, right out in the open. And in front of guests too" en "He's a real stud, that one") en in de ochtend (dan staat Janet Newell er topless bij) tijdens het ontbijt kraken ze hun koffie af, waarbij er gezegd wordt:

Paula: What the hell is this brew made out of, mud ? You call this crap coffee ?
Carrie: Of course not, it's organic tea

Daarna trekken ze hun gevangeniskleding uit (daarbij zie je dan een aantal andere vrouwen voor het eerst naakt zoals Rene Bond en Donna Young) en krijgen ze hippiekleren en gaan ze er weer vandoor. Ze krijgen echter jeuk van de hippiekleren (die schijnbaar luizen bevatten) en trekken deze weer uit als ze even pauzeren (dan zie je zowel Tallie Cochrane, Margie Lanier en Rene Bond topless).

Daarna komt min of meer de leukste scène in de film als ze namelijk een automobilist (Harvey Shain) aanhouden, van wie ze de auto stelen. Maar daar blijft het niet bij want zowel Toni als Paula (dan zie je de donkere Jabie Abercrombe ook voor het eerst en het laatst topless) verkrachten de man (Toni zit dan volledig naakt op hem en Paula houdt de man vast) en beroven hem en laten hem vastgebonden achter in zijn onderbroek, waarna ze vertrekken in zijn auto. Ze moeten dan tanken en komen terecht bij een tankstation welke gerund wordt door de zekere Pop (Edward D. Wood Jr., die rondloopt in een rood hemd en een rode hoed draagt). Deze belt dan met de politie (dat was best onnozel, want hij deed dat vrijwel in hun bijzijn), waarna ze (in dit geval Kat) hem neerslaan en vertrekken..

Onderweg krijgen ze dan te maken met een motorbende (die hadden van te voren ook Pop nog geplaagd), die hun in een val lokt en waarbij er een gevecht ontstaat (daarbij wordt Donna Young half ontbloot). Hoewel het belachelijk is winnen de vrouwen wel met veel gemak. Met de politie op hun hoede vinden ze een huis / hut in de middle of nowhere waar ze wapens en voedsel hopen te vinden. In het huis woont het koppel Phil (Douglas Frey) en diens vrouw (Nicolle Riddell) en Phil zit in een rolstoel (door de oorlog in Vietnam). Toni heeft haar oog laten vallen op Phil's vrouw, welke ze verkracht (Paula en Sheila houden de vrouw vast) in het bijzijn van Phil en daarbij speelt ze o.a. met haar borsten (zuigt er ook aan) en likt ze haar schaamstreek.

Phil vindt dat uiteraad niet leuk om te zien (zegt o.a. ook "Take your filthy hands off of her" en "Please leave her alone") en wilt ingrijpen. Kat duwt hem echter in zijn rolstoel omver, waarna Dee (ze is de manier waarop ze en anderen worden behandeld beu en keert zich tegen de groep) een geweer pakt en Kat doodschiet. Dee en Phil houden dan Sheila vast en Toni en Paula gaan er vandoor met de auto. Sheila en Dee worden opgepakt door de politie, maar Dee wordt wel vrij gelaten omdat haar vriendje bekend heeft. Toni en Paula rijden dan naar een vervallen huis en pakken daar een koffer vol met geld. De politie zit hun echter op de hielen en als ze te voet op de vlucht slaan, krijgen ze ruzie met elkaar waarbij Toni Paula van een cementfabriek duwt. Toni gaat er dan alleen vandoor met het geld, maar valt daarbij en wordt dan opgepakt door de politie, waarna de film na circa 95 minuten is afgelopen.

Hoewel de dialogen vaak lachwekkend zijn, deed de cast het wel leuk en verdienstelijk en de vrouwen Margie Lanier en Rene Bond (vanwege haar heb ik deze film eigenlijk ook gekeken en haar zag ik ook laatst in de films "Angel Above - The Devil Below (1974)", "'Necromania': A Tale of Weird Love! (1971)" en "Please Don't Eat My Mother (1973)") mochten er best wezen en dat laatste geldt ook voor een paar andere vrouwelijke bijrolspeelsters zoals Janet Newell, Sunny Boyd en Nicolle Riddell. Deze film biedt ook meer dan alleen naaktheid en veel vrouw op vrouw, want we krijgen best een vermakelijk verhaal te zien met veel raciale spanningen en beledigingen uit de jaren 70. Zo noemt Paula Toni regelmatig "White trash" en noemt Toni Paula regelmatig "Black bitch".

Al met al is "Fugitive Girls" een vermakelijke en snelle film vol met actie, naaktheid en seks. Edward D. Wood Jr. heeft deze film zelf niet meer kunnen regisseren, maar we zien hem wel in twee zeldzame "non-drag" rollen op het scherm (zowel als een sheriff als tankstationseigenaar Pop).

Ik wilde deze Horror / Mystery film eigenlijk komende vrijdag in de bioscoop gaan bekijken, maar door tegenvallende recensies heb ik daar maar vanaf gezien en ook schijnt dit geen soort van "Willy's Wonderland (2021)" te zijn (ondanks het meespelen van animatronische figuren en de veel belovende trailers). Omdat de film ook al te downloaden is, heb ik dat maar gedaan en eerlijk gezegd vind ik de film zo slecht nog niet.

In "Five Nights at Freddy's" draait het om Mike Schmidt (Josh Hutcherson) die maar geen baantje kan houden. Voornaamste redenen daarvoor zijn Mike’s jeugdtrauma, waarbij zijn broertje Garrett (Lucas Grant) tijdens kamperen ontvoerd werd, en zijn onrustige dromen waarin hij met een techniek uit een zelfhulpboek dat trauma probeert te verwerken. Hij zal echter toch weer aan de bak moeten, want zijn valse en bemoeizuchtige tante Jane (Mary Stuart Masterson) aast op de voogdij over Mike’s jonge zusje Abby (Piper Rubio), een nakomertje. voor wie hij zorgt sinds de dood van hun ouders. Dan toch maar dat slecht betaalde baantje aannemen als nachtwaker in een vervallen amusementshal / restaurant voor kinderen, te weten "Freddy Fazbear's Pizza", dat zijn iets te nerveuze loopbaancoach Steve Raglan (Matthew Lillard) hem in de maag wil splitsen. Tijdens zijn eerste nachtdienst komt hij echter erachter dat de nacht doorkomen bij Freddy’s nog niet zo eenvoudig is!

"Five Nights at Freddy's" is gebaseerd op de gelijknamige videogame-franchise (waarvan het eerste deel uit 2014 stamt), maar omdat ik geen gamer ben, ken ik ook het spel niet. Ik wilde deze film juist graag zien vanwege het een paar jaar geleden uitgebrachte "Willy's Wonderland" (een horrorfilm met een absurd en origineel concept en dan inclusief Nicolas Cage), welke ik een zeer leuke en originele horrorfilm vond. In vergelijking lijkt "Five Nights at Freddy's" er wel enigszins op vanwege de animatronische figuren die ook muziek spelen (spelen vooral het goede jaren 80 nummer "Talking in Your Sleep" van de Amerikaanse powerpop band "The Romantics"), maar de film neemt zichzelf wel te serieus en ook ontbreekt het aan voldoende elementen van horror en humor.

De animatronische figuren (die overigens niet praten), te weten Freddy (die ook playbackt), Bonnie (die ook gitaar speelt), Foxy, Chica en Cupcake, in de film zijn fraai gedaan (samen met hun gloeiende gele ogen en rode pupillen) en zien er zeer realistisch uit (gespeeld door acteurs in robotpakken) en wanneer Freddy en zijn vrienden op het scherm verschijnen, zorgt dit meestal voor aardige scènes. Want de animatronische figuren zijn zowel kwaadaardig (dat merken vooral de nachtwakers en de indringers) als goedaardig (zeker als Mike Abby meeneemt omdat oppasster Max, gespeeld door Kat Conner Sterling, niet meer komt opdagen, omdat ze namelijk omgekomen is in "Five Nights at Freddy's", als ze daar samen met anderen, die ook allemaal omkomen, bewust inbreekt in opdracht van Jane).

Zo zijn de robotachtige wezens eng maar spelen en bouwen ze ook een fort samen met het kleine meisje Abby, die ze uiteindelijk één van hen willen maken. Natuurlijk doen ze dit om hun vriendelijke façade te behouden, maar het verzwakt juist de horrorervaring. De horrorervaring is helaas slapjes en dat omdat er een een PG-13 classificatie gehanteerd wordt, wat in feite neerkomt op een bloedeloze tienerhorrorfilm. Het had juist veel onheilspellender kunnen zijn (zoals "Willy's Wonderland"), vooral gezien het een horrorfilm betreft.

In de eerste circa 50 minuten (t/m de inbraak in "Freddy Fazbear's Pizza") is "Five Nights at Freddy's" nog best aardig en ook heeft de film een leuke sfeer met knipperende neonlichten en Freddy Fazbear en zijn animatronische vrienden in de hoofdrol. Helaas valt het verhaal wat tegen, want wordt het nooit echt eng (wel soms wat spannend en ook zitten er wat jumpscares en executies in, maar het blijft horror voor alle leeftijden) en ook blijven de emmers bloed uit (bloed is er overigens wel in te zien en dat als Mike verschillende keren gewond raakt).

Een groot deel van de film draait om Mike die worstelt met de zorg voor zijn jonge zusje Abby na de dood van hun ouders. Jaren eerder is zijn broertje Garrett voor zijn ogen ontvoerd. Hier voelt Mike zich nog steeds schuldig over, al was hij zelf nog maar een kind toen dit gebeurde. Dit krijgt allemaal eigenlijk teveel aandacht (o.a. door herhalende droomsequenties, waarin we ook geestenkinderen zien die eveneens de animatronische figuren zijn). Ik wil geen film lang medelijden met Mike hebben, ik wil hem gewoon zien vechten met de animatronische figuren, zoals Nicolas Cage dat ook deed in Willy's Wonderland.

Wie de ontvoerder van Garrett is blijft lang een mysterie, maar op het einde komt daar duidelijkheid in (is misschien niet echt verrassend) en het bleek loopbaancoach Steve Raglan te zijn, die in het echt William Afton heet en die zelf ook een animatronisch figuur is, te weten een geel konijn, en hij heeft ook een dochter, te weten Vanessa (Elizabeth Lail), die politieagente is en die zorgzaam is voor Mike en Abby en die op het einde (raakt dan ook zwaar gewond en belandt in het ziekenhuis) ook belangrijk is.

Hoewel het einde enigszins flauw en ook wat clichématig is, vond ik het nog niets eens zo slecht en het bevat ook redelijk wat actie (o.a. met een stroomstootwapen) en is zelfs een beetje spannend op de ontknoping (m.b.t. Steve Raglan / William Afton) na dan. Na het einde krijg je ook nog een extra scène te zien met een taxichauffeur (die al eens eerder te zien was in één van de weinige komische scenes in de film) en een poppetje (die ook al eens eerder te zien was). Ik weet eerlijk gezegd niet of dit betekent dat er misschien nog een vervolg zal komen en of dat poppetje ook een figurant was in de game.

Net zoals de film is de cast ook niet echt hoogstaand, maar ze deden het zeker niet slecht. Met name hoofdrolspeler Josh Hutcherson deed het verdienstelijk en ook Matthew Lillard heeft een aardige bijrol en weet het meeste te maken van zijn beperkte speeltijd. Het opvallendste personage in deze film is misschien wel het jonge meisje Piper Rubio, die ik het goed vond doen als Abby. Elizabeth Lail is een leuke vrouw en deed het ook niet onaardig, maar ze komt wel minder goed uit de verf in haar bijrol als politieagente Vanessa.

Al met al voldeed "Five Nights at Freddy's" van regisseur Emma Tammi niet aan mijn verwachtingen (misschien had ik de verkeerde verwachtingen, ik had namelijk een creepy en komische horrorfilm verwacht) en misschien had ik film beter gewaardeerd als ik niet eerder "Willy’s Wonderland" had gezien. Die film heeft namelijk wel een creepy en komische vibe en ook een sterke Nicolas Cage die zwijgzaam de strijd aangaat met de animatronische figuren. Dat werkt toch beter voor zo'n horrorfilm dan een hoop drama. "Five Nights at Freddy’s" is misschien leuk voor de fans van de game, maar voor echte horrorfans kan ik het eigenlijk niet aanbevelen en dat geldt wel juist voor "Willy’s Wonderland" (dat vind ik een onderschatte horrorfilm).

Net zoals het eerste deel uit 2023, vond ik dit vervolg best vermakelijk, ondanks dat het verhaal (voelt vaak rommelig) niet echt geweldig was. De animatronische poppen zagen er wederom fraai uit en door de marionet (is met afstand het engste wezen) is de film ook regelmatig spannend (en zeker als het jonge onderzoeksteam naar "Freddy Fazbear's Pizza" gaat).

Verder zien we dezelfde hoofdrolspelers als uit het eerste deel en ook vond ik het leuk dat Newman (Wayne Knight) uit "Seinfeld (1989–1998)" een rol heeft als Natuurkunde leraar en hetzelfde geldt voor Mckenna Grace uit "Young Sheldon (2017–2024)".

En gezien het einde zal er zeker nog een derde deel komen en die zal ik zeker ook kijken.

Eigenlijk best een leuke en vooral vermakelijke luchtige romantische komedie. Het verhaal is misschien een dertien in een dozijn cliché verhaal, maar de uitvoering was best leuk en grappig en dat komt vooral op conto van Jason Segel (één van de weinige acteurs die behoorlijk saai is, maar ook eveneens leuk is) en de leuke Emily Blunt (ik vind haar een beetje de Carice van Houten van Engeland. Beiden zijn niet de mooiste actrices, lelijk zijn ze zeker ook niet, maar ze spelen meestal wel goed) die het eigenlijk altijd wel goed doet. Ik vond vooral haar scene waarbij ze moest praten als het "koekiemonster" en Alison Brie als "Elmo" wel geinig. Ook de scenes met de gebreide truien en het onderzoekteam (vooral Kevin Hart als "Doug" met zijn masturbatie fetisj) zijn leuk. De film is misschien wat aan de lange kant, maar eerlijk gezegd vond ik dat niet echt storend bij deze film.

Ik heb de film vandaag nog eens gezien en ik moet helaas mijn mening drastisch veranderen want deze film is absoluut geen 1 punt waard. Het verhaal is boeiend en de eerste 40 minuten zijn zeer indrukwekkend. Waarschijnlijk heb ik de eerste keer half zitten te slapen dat ik hem zo laag beoordeelde. Hij krijgt van mij nu 3 punten.

Best een aardige waargebeurde Deense Thriller / Oorlog film. Met name het begin en zeker het einde zijn zeer sterk. Het verhaal zit in ieder geval goed in elkaar en weet ook te boeien en is zelfs spannend. De film is echter wel wat aan de lange kant en zeker het middenstuk is soms wat saai. Gelukkig eindigt de film wel erg sterk (geweldig toen Mads Mikkelsen nog effen lekker tekeer ging) en ook de aftiteling was interessant (toen wist ik eigenlijk pas het waargebeurd was want deze film heb ik puur op toeval gezien op Film 1). Wat deze film vooral goed maakt is de uitstekende cast in de vorm van Mads Mikkelsen en Thure Lindhardt die beiden zeer overtuigend spelen. Ook de overige cast deed het goed zonder ze expliciet te noemen. Visueel mocht de film er ook best wezen.

Wat een belachelijk slechte Actie / Science-Fiction is dit. De special effects in deze film zijn zo slecht en kitsch (zelfs voor die tijd).

Wel grappig om Timothy Dalton in deze film te zien. Hij is tevens de best spelende acteur want wat de andere acteurs laten zien is vreselijk.

De muziek van Queen maakt deze film het uitkijken nog enigszins waard maar de hele film kijken is wel zwaar vermoeiend en je hebt de neiging om snel iets anders op te zetten.

Regisseur Adrian Lyne begon als maker van videoclips en dat is te zien aan deze gladde productie, die veel wegheeft van een lang videoclip.

In dit verhaal draait het om Alex Owens (Jennifer Beals), die overdag werkt in een staalfabriek en 's avonds danst ze in een nachtclub. Vervolgens probeert ze als professioneel balletdanser aan de bak te komen en doet ze auditie.

Een minimaal en nogal voorspelbaar verhaal, maar wel met lekkere jaren tachtig muziek (tijdperk van de synthesizer) en lekker is zeker ook van toepassing op de mooie Jennifer Beals. Dansscènes die voor Jennifer Beals te lastig waren, werden uitgevoerd door een mannelijke danser. Die schoor voor die gelegenheid zijn benen en zette een pruik op. Het nummer "Flashdance What A Feeling" van Irene Cara won een Oscar. Indertijd werd deze Muziek / Drama film goed bezocht in de bioscoop, maar werd hij verguisd door veel critici.

Het is niet dat ik deze prima Sciencefiction / Thriller film met een origineel verhaal heb herzien of recent bekeken heb, maar de twee regels tekst die ik er nu over geschreven heb in 2010, is wel aan de erg karige kant en zeker omdat ik een aantal weken (nota bene op kerstavond) de waardeloze remake uit 2017 heb gezien en waarover ik een redelijk stukje tekst heb geschreven.

In dit verhaal draait het om een groepje geneeskundestudenten, die een bizar experiment uitvoeren. Namelijk één gaat er even dood en neemt een kijkje in het hiernamaals, om daarna door de anderen gereanimeerd te worden. Al snel blijkt dat ze duistere krachten meenemen naar de wereld der levenden.

Het boeiende en spannende verhaal heeft een belerend toontje en de boodschap van de film is dan ook om niet voor "God" te spelen. Grote pluspunten in deze film zijn de fraaie decors, de prachtige aankleding, de prima destijds jonge en getalenteerde cast in de vorm van o.a. Kevin Bacon, Kiefer Sutherland en Julia Roberts en het sublieme camerawerk van onze eigen Jan de Bont.

Al met al is dit gewoon een prima Sciencefiction / Thriller film en de remake, te weten "Flatliners (2017)", moet je gewoon negeren en links laten liggen, wat ik jammer genoeg niet heb gedaan.

Daar waar ik het origineel, te weten "Flatliners (1990)", destijds boeiend en spannend vond, is dit niet meer dan een wangedrocht van een remake, die totaal niet weet te vermaken of te boeien, laat staan dat het ergens spannend wordt. Het hele verhaal komt ook totaal niet geloofwaardig over en dat inclusief de theorieën die worden geopperd (zijn ook totaal over de top). Bij het zien van actrice Ellen Page (gelijk al bij de opening) hadden bij mij eigenlijk alle alarmbellen moeten afgaan, want haar vind ik gewoon een vreselijk slechte actrice, waar ik ook totaal niets mee heb.

Voor wie het origineel nog nooit heeft gezien. In deze remake ondernemen vijf studenten geneeskunde een gevaarlijk experiment. Ze willen namelijk ontdekken wat er gebeurt nadat je dood gaat en besluiten voor korte tijd hun hart stop te zetten. Hierdoor beleven ze een bijna-doodervaring. Naarmate ze tijdens de experimenten steeds meer risico’s nemen, begint het oversteken naar de andere kant gevaarlijke paranormale gevolgen te hebben.

Zowel het verhaal, de uitvoering ervan en de cast zijn tenenkromend slecht en dit is dan ook een volstrekt overbodige remake. Dat de cast in dit verhaal beginnende dokters (studenten) moeten voorstellen, is sowieso lachwekkend want ze kunnen totaal niet omgaan met een defibrillator en hebben schijnbaar ook nooit geleerd hoe je een infuus moet aanleggen. De cast is ook behoorlijk stereotype met o.a. een rijkeluisjochie met een enorm ego en een harde werkster die haar tentamens maar niet haalt en die daarbij ook nog eens een strenge moeder heeft die al haar spaargeld in de studie van haar dochter heeft gestoken.

Het verhaal bestaat vooral uit een herhaling van zetten, waarbij men iedere keer na een bijna-doodervaring gaat feesten (waarom is me eigenlijk onduidelijk) en bovendien hebben ze ook allemaal wat op hun kerfstok (beter gezegd een bepaald persoon waar vroeger iets mee gebeurt is en wat hun schuld is), wat hun ook blijft achtervolgen en in de problemen brengt na de bijna-doodervaring. Om daar vanaf te komen, moeten ze zich allemaal laten vergeven of hun excuses aanbieden bij die betreffende persoon (o.a. een zwanger gemaakte vrouw, een persoon wiens naaktfoto's verspreid werden op school en één van de vijf studenten moet zichzelf vergeven) en dat was natuurlijk allemaal lachwekkend slecht.

Eén persoon doet overigens niet mee aan de bijna-doodervaring en één persoon komt naderhand ook te overlijden, omdat ze van grote hoogte van de brandtrap valt, waarbij ze geduwd werd door haar teruggekomen overleden jongere zusje, die tijdens de opening van het verhaal verongelukt met de auto. Maar het is gewoon allemaal zeer slecht wat je te zien krijgt en het weet ook totaal niet te vermaken, te boeien en echt spannend wordt het ook nergens. Het verhaal zit ook vol met clichés en heeft tevens een vrij voorspelbaar verloop. Er zitten dan wel zogenaamd een paar schrikmomenten (o.a. met een douchegordijn en het eerder genoemde jongere zusje) in het verhaal, maar die waren zo flauw en voorspelbaar, dat ze me niets deden.

De cast is werkelijk dramatisch slecht en weet totaal niet te overtuigen en zoals eerder gezegd was het gewoon lachwekkend dat ze beginnende dokters moesten voorstellen. De enige die er een beetje uitsprong was Nina Dobrev (in de rol van Marlo, die vroeger per ongeluk iemand gedood heeft tijdens haar opleiding, omdat ze toen 36 uur achter elkaar had gewerkt) en dat was puur en alleen vanwege haar uiterlijk. Verder was het leuk dat Kiefer Sutherland ook een klein rolletje had als Dr. Barry Wolfson en hij was natuurlijk de hoofdrolspeler in het origineel en dat origineel kan je ook beter bekijken of herzien, dan dit wangedrocht van een film.

Uit al bovenstaande geschreven kan je natuurlijk al opmaken dat ik me nauwelijks (beter gezegd helemaal niet) vermaakt heb met deze remake Drama / Sciencefiction film en daarom sluit ik me ook aan met de woorden en de gegeven sterren van "comely" hierboven, namelijk "Wat een troep" en 0,5*.

Een matige dertien in een dozijn Misdaad / Thriller film, die eigenlijk alleen nog het aankijken waard is vanwege het meespelen van Laurence Fishburne en de altijd fraaie Salma Hayek, die toen nog aan het begin van haar filmcarrière stond en destijds vooral een bijrol had in films, zoals in deze.

Het flauwe en clichematige verhaal (het draait daarbij om twee ontsnapte vastgeketende gevangenen, een zwarte en een blanke die elkaar eigenlijk niet kunnen uitstaan, waarbij één van hun van van het malafide bedrijf "Brigantine International" veel geld heeft gestolen en een diskette met de boekhouding erop, waardoor buiten de politie en de FBI, ook nog eens de Cubaanse maffia achter hun aanzit), welke in het begin wel wat wegheeft van de goede Drama / Thriller film "The Defiant Ones (1958)", stelt weinig voor en weet op de leuke opening na ook nauwelijks te boeien of te vermaken. Het meeste heb ik me nog vermaakt met het vrouwelijke schoon in deze film, in de vorm van Salma Hayek (in de rol van Cora, die de ontsnapte gevangen helpt en daarbij een oogje heeft op de zwarte ontsnapte gevangene Piper) en Brittney Powell (in de rol van stripper Faith, die de vriendin is van de blanke ontsnapte gevangene Dodge). Beide hebben weliswaar maar een kleine rol in het verhaal en zeker de laatstgenoemde (die wordt namelijk al snel doodgeschoten), die gelukkig ook nog even topless is te bewonderen.

Met het tempo in het verhaal zit het wel goed en ook gebeurt (o.a. actie) er voldoende in het verhaal, maar het maakt wel allemaal geen indruk. Degene die ook absoluut geen indruk weet te maken, is Stephen Baldwin (de familie Baldwin, was in de jaren 90 goed vertegenwoordigd in films) in de hoofdrol van de ontsnapte gevangene Dodge. Sowieso speelt vrijwel de gehele cast niet bepaald overtuigend en enkel en alleen Laurence Fishburne in de andere hoofdrol van ontsnapte gevangene Piper, die het nog verdienstelijk. De wijze waarop de twee overigens weten te ontsnappen (omdat een andere gevangene, die ruzie heeft gehad met Dodge, een bewaker overmeestert en daarna de overige bewakers doodschiet en het daarna voorzien heeft op Dodge) was overigens best flauw en hetzelfde geldt voor het einde, welke zich afspeelt in een kabelbaan gondel bij de berg Stone Mountain in de Amerikaanse staat Georgia.

Al met al gewoon een matige dertien in een dozijn Misdaad / Thriller film, die gelukkig met circa 90 minuten niet al te lang duurt.

Deze weinig bekende jaren 70 thriller film voor de televisie is opzicht best een aparte film, want het is een Duitse productie (gemaakt door de televisiezender ZDF) die volledig gefilmd is in Amerika en waarbij iedereen Duits praat en de cast bestaat ook gewoon uit Duitse acteurs en actrices en de mooie hoofdrolspeelster Jutta Speidel speelt in het verhaal ook gewoon een jonge Duitse vrouw.

In dit verhaal brengt het pas getrouwde jonge stel Mike Sheppard (Herbert Herrmann), die een muzikant is, en de Duitse Monica Sheppard (Jutta Speidel) hun huwelijksreis door in het kleine en goedkope motel "Honeymoon Inn" in New Mexico in de Verenigde Staten. Plots gebeurt het ongelooflijke, ze worden namelijk aangevallen door paramedici in een ambulance en Mike wordt daarbij ontvoerd. Monica ontsnapt op het laatste moment en houdt daarbij een vrachtwagen aan waarin vrachtwagenchauffeur Bill Michalsky (Wolf Roth) rijdt. Samen gaan ze op zoek naar de ontvoerde echtgenoot van Monica en ze stuiten daarbij op een gevaarlijk en perfect georganiseerd syndicaat dat 's werelds rijke klanten voorziet van organen van jonge, gezonde mensen.

"Spare Parts" begint met het themalied "How much is anyone worth?" en tijdens dat lied zien we hoe Mike en Monica trouwen en beginnen aan hun huwelijksreis. Omdat Monica zin in seks heeft, stoppen ze onderweg bij het motel "Honeymoon Inn", welke 7,50 dollar per nacht kost voor twee personen en dat inclusief gratis koffie. De vrouw (Tedi Altice) die het motel runt lijkt een beetje te aardig en te nieuwsgierig, maar het jonge stel wilt er toch graag een nacht verblijven en zeker Mike omdat het zo goedkoop is. Als de eigenares hun de gratis vers gezette koffie (waarin een slaapmiddel zit) brengt in een thermoskan, drinken ze er niet van maar duiken ze gelijk in bed om met elkaar te vrijen. Maar na een wilde avond vol seks (daarbij zijn ook de borsten en billen van Jutta Speidel te zien) en bij het ondergaan van de zon (wat fraai in beeld werd gebracht), steekt de samenzwering de kop op en komt er een ambulance langs en dan wordt het behoorlijk intrigerend.

"Spare Parts" is ook één van de eerste films die zich richtte op de gruwel van het oogsten van organen en de eerste circa 80 minuten van verhaal zijn echt goed. sfeervol en spannend (o.a. op een parkeerplaats), met daarin ook veel wendingen (zo keert Monica, die zich dan verkleedt met o.a. een pruik en een bril, samen met vrachtwagenchauffeur Bill terug naar het motel en laten ze zich bewust meenemen door de ambulance, ze doen ook net alsof ze in slaap gevallen zijn door het drinken van de gratis koffie) en dan komen ze uiteindelijk ook aan in een ziekenhuis in Roswell in New Mexico, waar de zekere vrouwelijke dokter Jackson (Charlotte Kerr) rijke klanten in de wereld voorziet van organen van jonge en gezonde mensen zoals de ontvoerde echtgenoot van Monica. Monica maakt ook kennis met haar en ze krijgt van haar ook een rondleiding door het ziekenhuis terwijl Bill geldt incasseert van twee geleverde lichamen (die van de paramedici van de ambulance die ze hebben uitgeschakeld, en wiens rollen ze overnemen, samen met andere vrachtwagenchauffeurs die hun helpen), via de geheime code:

"Vlees voor Dr Jackson.".

Maar in plaats daar de film te laten eindigen via een spannende finale van circa 10 minuten, gaat het verhaal nog circa 30 minuten door maar raakt het wel op en wordt het ook enigszins flauw. Zo krijgen Bill en Monica in het ziekenhuis in Roswell een opdracht en moeten ze vliegen (tijdens de vlucht worden Bill en Monica verdoofd) naar New York en tijdens die vlucht ziet Monica dan ook voor het eerst weer Mike terug en als ze landen weet Monica wederom te ontsnappen.

In het laatste gedeelte van het verhaal is het alsof regisseur Rainer Erler de bijna twee uren durende film moest vullen en toen gewoon geen ideeën meer had voor een goed einde, waardoor het verhaal onnodig gerekt wordt en uiteindelijk uitgaat als een nachtkaars tijdens een flauwe finale. Daarbij loopt het wel goed af met Monica, Mike en Bill, maar niet voor dokter Jackson die met een ambulance crasht. Ze helpt ook Monica om Mike en Bill (die ook nog ontvoerd wordt) in New York te vinden en dat samen met een politierechercheur (Robert Cunningham) die Monica op straat vindt slapend voor een gebouw. De echte slechterik in het verhaal blijkt ook niet dokter Jackson te zijn (ze werd namelijk door iemand gechanteerd om deel te nemen aan de organen operaties, maar ze heeft er na kennismaking met Monica die opzoek is naar haar echtgenoot nu genoeg van), maar een andere medisch persoon (Christoph Lindert) waarvan de naam niet gezegd wordt, maar die wel een aantal keren in beeld te zien is.

Na het einde (dan hoor je ook weer het themalied) moeten ze ook met zijn drieën weer terug naar New Mexico vanwege de politie daar en dan rijdt Bill gewoon weg in zijn vrachtwagen en rent Monica nog eventjes achter de vrachtwagen aan en roept ze nog tegen Bill "Hé, Bill", waarna de film na circa 113 minuten is afgelopen. Oftewel een einde wat nergens opslaat.

De cast deed het opzicht best leuk en goed en vooral natuurlijk de twee hoofdrolspelers Jutta Speidel en Wolf Roth. Jutta Speidel vond ik wel een leuke verschijning om naar te kijken en ik vond haar qua uiterlijk wel wat weg hebben van de Amerikaans actrice Gwyneth Paltrow. In het verhaal speelt ze ook gewoon een Duitse vrouw en als ze aankomen bij het motel, zegt ze ook tegen de eigenares (die zeer nieuwsgierig is naar hun afkomst) van het motel:

"Ik kom uit Duitsland. Europa. Ik ben een mof, een Fritz, een Fräulein. Is dat niet in orde?"

De veel pratende Wolf Roth vond ik zeer sympathiek overkomen en hij had ook humor. Als hij namelijk samen met Monica naar zijn woning (een trailer die hij samen deelt met een andere vrachtwagenchauffeur) gaat, zegt hij bij aankomst daar:

"Zou je even willen afwassen?"

En ook zegt hij een keer tegen haar:

"Ik heb niet op de rem getrapt, om je te helpen. Maar omdat je mooie benen hebt."

Oftewel lang leven de jaren 70 waarin je zulke dingen nog gewoon tegen vrouwen kon zeggen. De overige cast stelt eigenlijk niet zoveel voor en Herbert Herrmann in de rol van Herbert Herrmann zien we eigenlijk alleen tijdens de opening en op het einde.

Al met al is deze Duitse Thriller film zeker niet slecht. Ik vond het verhaal goed en leuk tot circa de 80e minuut, waarna regisseur Rainer Erler geen ideeën meer had en niet echt wist wat hij moest doen om de film af te ronden. Dit is een film die er visueel mooi uitziet (met o.a. goed camerawerk en fraaie landschapsbeelden), al vroeg veel spanning heeft, een interessant uitgangspunt heeft en ook een aantal griezelige momenten heeft, maar het einde blies dat allemaal uit en was gewoon teleurstellend. Had regisseur Rainer Erler gewoon de film laten eindigen na circa 90 minuten in het ziekenhuis van Roswell, dan had ik dit waarschijnlijk een goede film gevonden en zou hij ook een hoog punt van mij krijgen, maar nu kan ik het vanwege het onnodig lang gerekte einde slechts een voldoende geven.

"To know death, Otto, you have to fuck life in the gallbladder."

Ik ben totaal geen fan van "Frankenstein" films, maar deze "Flesh for Frankenstein" trok mijn aandacht omdat deze van regisseur Paul Morrissey is (wel onder toeziend oog van Andy Warhol), welke tevens de regisseur is van "Blood for Dracula (1974)" en waar ik leuke herinneringen aan heb (vanwege de seks en de naaktheid) als tiener in de beginjaren 80 (werd toen op de televisie uitgezonden door de VPRO). Behalve dat Paul Morrissey de regisseur is, speelt ook weer Udo Kier de hoofdrol en dat betekent meestal genieten voor mij. En dat was het ook, want deze horrorklassieker zit vol met bizarre humor, bandeloze seks, uitzinnige splatter / gore, necrofilie, incest, prostitutie, martelingen, sadisme en geweld.

In "Flesh for Frankenstein" speelt Udo Kier met een zwaar Duits accent baron Frankenstein die samen met zijn nymfomane zus / vrouw Katrin (Monique van Vooren) en hun gebroed duivelskinderen, te weten zoontje Erik (Marco Liofredi) en dochtertje Monica (Nicoletta Elmi), in een prachtig kasteel woont. In het verboden gedeelte (het laboratorium) van het kasteel werkt de gestoorde wetenschapper Frankenstein samen met zijn volgzame en eveneens gestoorde assistent Otto (Arno Jürging) aan het intussen welbekende "Frankenstein" experiment. Met dat verschil dat er sprake is van twee scheppingen, een man (Srdjan Zelenovic) en een vrouw (Dalila Di Lazzaro), die hem kinderen moeten baren. Frankenstein mist echter nog een hoofd voor zijn mannelijke schepping, maar gelukkig komen twee boerenknechten, namelijk de bronstige Nicholas (Joe Dallesandro) en zijn homofiele vriend Sacha (Srdjan Zelenovic) die monnik wilt worden, in beeld. Ondanks dat de twee scheppingen tot leven worden gewekt via stroom, mislukt het experiment faliekant en moet Frankenstein zelfs vrezen voor zijn leven.

De film is in de eerste 10 minuten misschien een beetje saai, maar daarin worden wel alle hoofdrolspelers voorgesteld (als eerste de creepy kinderen die een pop aan het ontleden en het onthoofden zijn) en dat inclusief de nog niet genoemde Franse huishulp Olga (Liù Bosisio). Daarbij is het leuk om te weten dat iedereen op Olga na gestoord is. Als we daarna baron Frankenstein en zijn assistent Otto in het laboratorium bezig zien met het dode en naakte lichaam van een man en een vrouw, wordt de film pas echt leuk. Behalve de idyllische natuurbeelden en de imposante kasteelinterieurs (o.a. het laboratorium en een hele lange eettafel), krijgen we vooral veel gore (die ook zeer fraai in beeld werd gebracht en zeker voor die tijd) in de maag gespietst (dat overkomt Udo Kier overigens letterlijk op het einde). Opzicht ook een leuke woordspeling, want er worden vooral dingen uit de maag / buik gehaald, zoals de lever, nieren en de galblaas.

Daarnaast staan een onthoofding met een gigantisch knipmes, een wel erg lange eindmonoloog van de doorspietste baron Frankenstein en verschillende partijtjes galblaas-neuken op het menu. En verder is het genieten van diverse hilarische quotes, zoals mijn openingszin en:

"Two girls? One man? He must be very powerful!"

"I go in to her digestive parts."

"Make him unconscious, but don't kill him, or damage his head in any way. I need his brain for my zombie!"

"I'll bring him back within two hours. I wouldn't say untouched. But intact."

"Now, I'll get into you. I have to get in."

Bij de laatste quote denkt Otto seks te hebben met de vrouwelijke schepping, maar in plaats daarvan gaat hij juist in haar lichaam via de buik i.p.v. haar vagina Dat alles maakt de film eens te meer een pretentieloos festijn van camp en avant-garde.

Ook is het leuk om te zien dat Frankenstein een niet al te voorbeeldig huwelijk heeft met zijn zus / vrouw Katrin, met wie hij twee kinderen heeft. Als dat geen incest is Omdat Frankenstein geen interesse meer heeft in Katrin, duikt zij het bed in met verschillende mannen, zoals met de bronstige Nicholas die al de nodige ervaring heeft met vrouwen en waarop Katrin geilt. Als Katrin het doet met een man (vooral Nicholas), kijken haar twee kinderen stiekem toe. Op zijn beurt viert Frankenstein zijn seksuele driften bot op zijn eigen vrouwelijke schepping, waarbij hij over de nodige perverse trekjes blijkt te beschikken. Die hij overigens deelt met zijn assistent Otto die ook op andere gebieden niet helemaal helder blijkt te zijn. Zo weet hij totaal niets van seks af en denkt hij juist dat een vrouw bevredigd moet worden via de galblaas i.p.v. de vagina. Dit leidt dan altijd tot de dood van vrouwen met wie hij seks heeft, zoals Olga (die verkracht wordt, maar dan via de galblaas) en de vrouwelijke schepping.

In de film valt natuurlijk ook seks en naaktheid te zien en dat van een drietal hoeren (waar Nicholas samen met Sasha heen gaat, maar Sasha komt dan niet aan zijn trekken, als ze daarna vertrekken wordt Nicholas neergeslagen door Otto en Sasha onthoofd door baron Frankenstein), Katrin (oftewel de Belgische Monique van Vooren), de vrouwelijke schepping (oftewel Dalila Di Lazzaro) en Nicholas (Joe Dallesandro). De laatste is misschien leuk voor eventuele vrouwen die naar deze film kijken. Het daadwerkelijke seks en naakt gehalte in de film valt overigens wel mee en voor mij eigenlijk tegen

Daarentegen is het gore-gehalte zeer rijkelijk aanwezig, zoals de al eerder genoemde onthoofding (van Sasha) met een gigantisch knipmes, een hand van baron Frankenstein die hardhandig van een arm wordt gescheiden door een deur, andere geamputeerde lichaamsdelen van slachtoffers voor het experiment, verminkte rompen, naar buiten komende ingewanden, bloederig knip- en snijwerk op de laboratoriumtafel, een kloppend hart die ergens in een kast staat, likken aan verse grote littekens en het met handen in lichamen gaan en het eruit halen van organen. De liefhebber van dit soort bloederige en smerige taferelen, hoeft zich in elk geval niet te beklagen. Temeer daar het allemaal voor het grootste deel in close-up en langdurig in beeld wordt gebracht.

Visueel gezien mocht de film er ook wezen en daarbij vallen de gehanteerde camerahoeken in diverse scènes op en ook de special effecten (van de hand van Carlo Rambaldi, die met zijn kunnen ook "Alien (1979)" onsterfelijk maakte). En het einde van de film is net zo bizar als de rest van de film, want de film eindigt volledig in een bloedbad. Zo doodt de mannelijk schepping Katrin tijdens het vrijen door haar te breken / wurgen in zijn handen, Otto doodt de vrouwelijke schepping door haar galblaas eruit te halen (hij denkt dan dat hij met haar neukt), Frankenstein wurgt Otto dood voor het doden van de vrouwelijke schepping die zwanger van hem was (hij zegt dan ook tegen Otto "What are you doing to me? You destroyed my female. You put your dirty hands on her."), de mannelijk schepping doorspietst Frankenstein met een lans en de mannelijk schepping pleegt uiteindelijk zelfmoord (trekt zijn organen eruit) omdat hij niet meer wilt leven. Uiteindelijk blijven Nicholas (Frankenstein heeft hem vastgebonden en opgehangen aan een takel) en de kinderen over en de kinderen zetten dan de familietraditie voort en ze beginnen met Nicholas

Dat ik me goed vermaakt heb met deze film komt mede door de cast en vooral door Udo Kier, die met zijn overtrokken acteerwerk en accent de show steelt als de licht hysterische en perverse Frankenstein. Hetzelfde geldt ook voor Arno Juerging als assistent Otto, die altijd geweldig uit zijn ogen keek. En als derde blikvanger zien we Joe Dallessandro (die overigens ook meespeelt in "Blood for Dracula") verschijnen als de gigolo / knecht van Katrin, die besluit (nadat hij ontdekt heeft dat de mannelijk schepping zijn vriend Sasha is) de strijd met Frankenstein aan te gaan. En verder is de rol van Srdjan Zelenovic als Sacha en de mannelijk schepping en Monique van Vooren als barones Katrin Frankenstein ook nog wel noemenswaardig en het is meegenomen dat de laatst genoemde ook een aantal keren topless te bewonderen is.

Ondanks dat deze Horror / Erotiek film soms wat aan de trage kant is, er veel wordt gepraat en sommige scènes misschien te lang duren, heb ik me er wel goed mee vermaakt. Het voorgaande genoemde zijn ook slechts kleine minpuntjes ten opzichte van het entertainment dat deze film in zijn totaliteit te bieden heeft. Wel is dit een film die niet iedere kijker en niet elke Frankenstein fan zal aanspreken. Maar voor de wat ruimdenkende horrorfan en voor de liefhebbers van bizarre films, is "Flesh for Frankenstein" wel een aanrader.

Ik ben bekend met de jaren 80 pulpfilm "Flash Gordon (1980)", die ik erg slecht vond (alleen het liedje "Flash" uitgevoerd door de Engelse rockgroep Queen vond ik leuk ervan), maar ik wist niet dat er ook nog een "Flesh Gordon" bestond, totdat "alexspyforever" me erop attendeerde.

"Flesh Gordon" is een onafhankelijk gemaakte Amerikaanse sexploitatiefilm, een erotische parodie van de eerste (van drie) Flash Gordon-series uit de jaren dertig van Universal Pictures. De verhaallijn doet opzettelijk denken aan de eerste Universal Pictures Flash Gordon-filmserie met meerdere hoofdstukken (1936), maar ze zijn geschreven en geregisseerd met een opzettelijk campy-tintje en veel naaktheid.

Een mysterieuze aandoening heeft het aanzien van planeet Aarde veranderd. Een onweerstaanbaar effect vanuit de ruimte, dat bekend staat als de "Sex Ray", laat vanwege zijn seksuele kracht op de bewoners, orgieën uitbreken over de hele wereld. De gerespecteerde wetenschapper Professor Gordon (John Hoyt), roept een persconferentie uit om aan te kondigen dat niet iedereen er last van heeft en dat zijn zoon Flesh Gordon (Jason Williams) op de terugweg is van een ijshockeytoernooi in Tibet om dingen uit te zoeken. Helaas wordt de vlucht van Flesh geraakt door de straal, de "Sex Ray", waardoor niemand aan het stuur blijft van het vliegtuig en deze ook neerstort. Is zijn avontuur al voorbij voordat het begonnen is ?

Het plot lijkt echt op Flash Gordon, zo erg zelfs dat "Universal" de studio probeerde aan te klagen wegens "plagiaat". De super slechte "Keizer Wang de Perverse" (William Dennis Hunt) straalt een "Sex Ray" naar de aarde, die ervoor zorgt dat mensen niets anders doen dan seks hebben (klinkt goed, toch ?!). Ondertussen springen Flesh, onze held, en zijn vriendin Dale Ardor (Suzanne Fields) uit een vliegtuig met een parachute dat door deze "Sex Ray vliegt" (dan ontstaat er na circa 9 minuten ook een orgie in het vliegtuig, waarbij voor het eerst ook naaktheid te zien is en dat o.a. van Suzanne Fields en ook zegt dan de copiloot tegen de piloot "Meneer, ik heb een gigantische stijve !", waardoor het vliegtuig onbestuurbaar wordt en neerstort), waarbij ze landen bij het huis van Dr. Flexi Jerkoff (Joseph Hudgins), die toevallig een ruimteraket aan het bouwen is.

Ten slotte moeten ze samenwerken om tegen keizer Wang op zijn Porno-planeet te vechten. Ze vliegen daarbij in een ruimteraket (raad eens hoe het is gevormd ? Het antwoord is als een penis) naar de Porno-planeet, waarbij ze onderweg worden geraakt door de "Sex Ray" en daarbij hebben ze dan een gangbang met Dale, die dan ook voor het eerst volledig naakt te zien is na circa 20 minuten. Het vliegtuig wordt daarna ook nog beschoten door een ander vliegtuig, waardoor ze neerstorten / landen op de bizarre Porno-planeet in een kloof. Het trio baant zich een weg door de kloof (waar van alles gebeurt) naar de oorsprong van de "Sex Ray" op de planeet Porno. Oftewel naar het paleis van keizer Wang, die dit plan heeft uitgevoerd, hoewel hij niet lijkt uit te leggen waarom.

Uiteraard worden ze gevangen genomen door zijn leger (Wang noemt ze niet soldaten maar dildo's), waarbij Wang Dale leuk vindt en haar tot zijn bruid wilt maken en Flesh wilt hij doden. Maar voordat Flesh gedood kan worden, wordt Flesh meegenomen door Amora, Queen of Magic in haar ruimtevaartuig, die gevallen is voor onze held (ze neukt hem ook, waarbij je ook wat naaktheid ziet van Nora Wieternik). Wang schiet haar ruimtevaartuig neer en Flesh ontsnapt om zijn vrienden en de dag te redden.

Zo krijgen ze te maken met een stelletje potten onder leiding van rondborstige cyborg Chief Nellie (gespeeld door pornoactrice Candy Samples waarvan ook de borsten te zien zijn), vecht Flesh met een soort van metalen insect (zag er best fraai uit), worden ze door een toilet van Wang gespoeld, krijgen ze te maken met verkrachterrobots (zagen er ook fraai uit) van Wang en op het einde krijgen ze ook te maken met het enorme "Great God Porno-monster" (ingesproken door Craig T. Nelson, die o.a. bekend is van de Horror film "Poltergeist (1982)"), die o.a. zegt "I just love murder", "I just want to look at your tits" (als hij Dale in zijn hand heeft) en "Nobody burns my ass and lives to have sex" (als hij beschoten wordt). In feite lijkt de allerlaatste scène waarin het "Great God Porno-monster" Dale in zijn klauwen houdt, een beetje op de gedenkwaardige "Empire State Building" scène uit "King Kong". Het is in ieder geval een fantastische, grappige en leuke scène.

Nadat het "Great God Porno-monster" en "Wang" zijn verslagen (op een komische manier, waarbij het "Great God Porno-monster" op "Wang" valt), vliegen Flesh, Dale en Dr. Jerkoff weer terug naar de aarde (waarbij er ook gezegd wordt "Oh, Flesh, er is geen plaats zoals thuis") en is de film na circa 90 minuten ook afgelopen. Op het einde volgt wel nog een aankondiging voor een vervolg, te weten "The perils of Flesh", maar die is er volgens mij nooit gekomen.

Zoals je kunt lezen, zijn de meeste namen van personages in deze film woordspelingen en seksuele toespelingen. Dit zijn duidelijk tekenen dat je het niet te serieus moet nemen. Ze heet de planeet dus "Porno" terwijl die in de originele serie "Mongo" heette, heet de held Flesh Gordon i.p.v. Flash Gordon, heet zijn vriendin Dale Ardor (gespeeld door Suzanne Fields, die vrijwel altijd naakt in beeld te zien was en die ook vaak misbruikt werd door andere personages, zoals de donkere rondborstige Dee Dee Dailes waarmee ze lesbische seks heeft) i.p.v. Dale Arden, heet de wetenschapper Dr. Flexi Jerkoff i.p.v. Dr. Alexi Zarkov, heet de kwaadaardige keizer Wang the Perverted i.p.v. Ming the Merciless, heet de verleidelijke Amora (Nora Wieternik), Queen of Magic i.p.v. Aura (de dochter van Ming) en heet de verwijfde Robin Hood achtige prins, Prince Precious (hij redt ook een keer Flesh en als bedankje pijpt Flesh hem dan) i.p.v. Prince Barin. Misschien best flauw, maar het is opzicht wel grappig om "Flesh" voortdurend "Jerkoff!" te horen roepen

Na circa 67 minuten zit er ook in cliffhanger in deze film, want nadat we hebben gezien dat een vliegtuig met daarin Flesh, Dale, Dr. Jerkoff, Prince Precious en nog een paar andere personages (waaronder een verrader die werkt voor Wang) wordt vernietigd, zien we teksten als "Does this mean the end ?", "Has the perverted Wang emerged victorious ?" en "Is failure Flesh's middle name ?" in beeld, waarna er een pauze volgt van circa twee minuten. Gelukkig hoeven we niet te wachten op een vervolgfilm, want na de pauze gaat de film terug naar het einde van het verhaal en zien we dat onze vier hoofdrolspelers nog net op tijd wisten te ontsnappen via paraplu's.

"Flesh Gordon" is niets minder dan een campy eerbetoon aan één van de meest memorabele filmseries aller tijden. Tijdens het begin van de film is er ook een tekst in beeld te zien, die iets zegt als "Deze film is een eerbetoon aan de superheldenfilms uit de jaren 30". De humor in deze film varieert van subtiele grappen, zoals de vorm van een ruimteschip dat op een penis lijkt, als campy-sitcom-stijl grappen, zoals een scène waarin wetenschapper Professor Gordon aan verslaggevers vertelt over de huidige situatie, het ziet er serieus uit, tot het allerlaatste stukje dialoog, waarbij hij namelijk zegt "Ik ontdekte mijn vrouw in bed met de vuilnisman".

Hoewel deze film gecategoriseerd zou kunnen worden als "softcore porno", is het hoogtepunt van deze film niet de naaktheid, seksscènes of de montage. In plaats daarvan zijn het decors en de speciale effecten die eruit springen. De meeste zijn in stop-motion stijl en zien er zelfs volgens de huidige maatstaven echt geweldig uit. Hierdoor (en natuurlijk ook vanwege de vele naaktheid) heb ik me eigenlijk best goed vermaakt met deze leuke en vermakelijke Komedie / Erotiek film, die ik ook leuker en vermakelijker vindt dan "Flash Gordon" uit 1980.

Leuk vermaak met inderdaad veel bloot (vooral Jennifer Jason Leigh) en veel geweld. Niks mis mee toch

Net zoals de Horror / Erotiek film "The Necro Files 2 (2003)", werd ook deze Horror (een zombiefilm) film mij getipt door alexspyforever tijdens de afgelopen "Horrorfilm Challenge". Het is een zeer goedkoop uitziende film (lijkt veel op een homevideo) van regisseur Bill Hinzman, die zelf ook een zombie erin speelt, en hij is natuurlijk vooral bekend als de zombie op de begraafplaats in George Romero’s zombieklassieker "Night of the Living Dead" uit 1968. Het is dus niet moeilijk te zien waar hij zijn inspiratie vandaan haalde en deze "FleshEater" heeft dan ook weinig nieuws te bieden.

In dit verhaal vindt een boer (David A. Sodergren) op zijn landgoed een grote houten kist onder de grond, als hij op een grote boomstronk stuit die hij met behulp van zijn tractor verwijdert. Op de kist is een oud zegel bevestigt, met daarop de tekst "This evil which will take flesh and blood from thee and turn all ye unto evil", die de boer verbreekt (en dat moet je natuurlijk niet doen). Als hij daarna de kist openmaakt, stuit hij op zombie Bill Hinzman (de boer zegt dan ook "Jesus, what an ugly son of a bitch" ), alias de "Flesheater", die vervolgens de boer opeet, waardoor hij ook een zombie wordt. Daarna zetten beiden hun zijn zinnen op een groep jongeren, die al feestend en drinkend tijdens Halloween op het platteland zijn beland. Ze moeten vechten voor hun leven en vluchten daarbij naar een oude boerderij, te weten "Spencers Farm", die niet meer gebruikt wordt en waar ze telefonisch contact opnemen met de politie, die in eerste instantie denkt dat het om een halloweengrap gaat.

Hoewel het verhaal weinig voorstelt, zie je in "FleshEater" wel het één naar andere slachtoffer veranderen in een zombie en het zijn best veel slachtoffers (29 in totaal). De zombies brengen daarbij in grote getale en met tal van speciale effecten hun vraatzuchtige bedoelingen in de praktijk. Het zorgt voor aanzienlijk wat bloederige taferelen (kinderen worden overigens ook niet gespaard) waarbij de zombies ook het nodige te incasseren krijgen. Zo zien we in de hoofden van zombies inslaande kogels (dat is ook de methode om een zombie te doden), opengescheurde kelen, wat uit rompen gerukte harten, wat uitgetrokken ingewanden, onfrisse taferelen met een bijl en een hooivork en soortgelijke werktuigen, het nodige hap-, bijt- en scheurwerk en aanverwante beelden. Het zijn voor zombieliefhebbers in ieder geval leuke taferelen om te zien, maar ze worden kwalitatief niet altijd even overtuigend weergegeven. Met name in een scène waarin het al te duidelijk te zien is dat een hoofd van een pop aan gort wordt geschoten i.p.v. een zombie / mens.

Qua zombies komt Bill Hinzman zelf het meest prominent in beeld. Hij is er ook niet afkerig van om als zodanig herkend te worden, gezien de herhaaldelijke close-ups van zijn eigen zombietronie. Buiten de zombies en de vele bloederige taferelen zie je ook wat naaktheid en dan vooral borsten. De eerste keer dat borsten te zien zijn, is na circa 11 minuten als de groep jongeren muziek opzet (het toepasselijke nummer "FleshEater" van de in de jaren 80 opgerichte deathmetalband "Bolt Thrower") via een draagbare radio-cassetterecorder en ze erop beginnen te dansen. Eén van de jongeren, te weten Lisa (Charis Kirkpatrick Acuff), voert daarbij een soort van striptease act uit en als zanger Karl Willetts zegt "I think its time to rollout the big guns" laat ze haar borstjes zien aan haar vriendje Ralph (Kevin Kindlin), die daarop zegt:

"Lisa, what the hell are you doing? Come on, with everybody watching? You're worse than Carrie."

En die Carrie (Denise Morrone) zien we vrij snel daarna samen met haar vriendje Bill (Mark Strycula) naar een hooischuur gaan, waarbij ze met elkaar zoenen en vrijen en dan zien we ook de borsten van Denise Morrone. Ze zijn ook de volgende slachtoffers van zombie Bill Hinzman, die het vriendje doodt met een hooivork en die van Carrie begint te eten (dan zien we ook zijn hand in Carrie's buik gaan, waar dan ingewanden uitgehaald worden en die opgegeten worden door hem). En niet snel daarna worden Carrie en Bill ook zombies.

Nadat vrijwel alle jongeren (op twee na, te weten Bob en Sally, die zich verstoppen) in een boerderij ook verandert zijn in zombies, belanden we na circa 37 minuten opeens in huis waarin we Susan (Susan Marie Spier) volledig naakt in de badkamer zien staan (dan zien we dus de borsten en de behaarde schaamstreek van Susan Marie Spier), die onder de douche gaat. Ze is de oudste dochter van een gezin en als ze worden aangevallen door zombies, wordt zij ook het slachtoffer van zombie Bill Hinzman, die haar dan op haar bed gooit en haar handdoek verwijdert. Dan zien we Susan Marie Spier wederom na circa 43 minuten volledig naakt, terwijl ze wordt gebeten en opgegeten door zombie Bill Hinzman. Haar vader vindt haar dan naakt op bed na circa 45 minuten, waarna ze hem aanvalt met de andere gezinsleden die ook verandert zijn in zombies. Dat is overigens niet de laatste keer dat we Susan Marie Spier naakt zien, want na circa 74 minuten zien we hoe ze haar vader aan het opeten is, waarna ze door een lokale inwoner (die de politie helpt) wordt doodgeschoten.

De laatste vrouw waarvan we wat naaktheid zien is Adena Dodds, als Joanne die verkleedt is als "Cheerleader" op een halloweenfeest (waar ook muziek wordt gedraaid) in een schuur, na circa 60 minuten, als ze ook in het hooi gaat vrijen met haar vriendje (Steven B. Sands) en waarbij deze dan haar shirt omhoog trekt en we dus eventjes de borstjes van Adena Dodds zien. En natuurlijk worden deze jongeren ook aangevallen door zombies (waarbij ook een hand van zombie Bill door het lichaam van Joanne gaat en dan zien we ook voor het laatst de borstjes van Adena Dodds na circa 65 minuten) en worden ze ook zombies en daarbij hoor je dan op de radio een stem die zegt:

"Hey, kids. Listen to this. We interrupt our four in a row with a news hit. Of the dead walking the earth. From Beaver County. The zombies are on the prowl. Hungry for living flesh. So if a ghoul invites you to dance, just say no."

Daarna zien we de politie en lokale inwoners zich verzamelen met geweren en gaan ze afrekenen met de zombies en daarin zijn ze zeer succesvol.

Buiten de zombies, de bloederige taferelen en de naaktheid, valt er eigenlijk weinig te genieten, omdat alles amateuristisch en goedkoop overkomt. Te beginnen met de beeldkwaliteit die wel doet denken aan die van een verouderde homevideo. Dit is min of meer ook direct een indicatie wat betreft het erg lage budget dat blijkbaar ter beschikking stond. Dit komt ook duidelijk tot uiting in het acteerwerk. Herhaaldelijk tot veelvuldig dusdanig amateuristisch met diverse dusdanig bedenkelijke dialogen (die soms ook slecht verstaanbaar zijn) dat het meer dan eens onbedoeld komisch zal overkomen. Veelal zijn deze ook zo weinig geloofwaardig weergegeven dat zelfs de opduikende zombies af en toe nog realistischer overkomen. Verder speelt het verhaal zich soms langzaam af en ligt het zelfs stil. Ook komen diverse verhaallijnen niet al te relevant over, al gebeurt er daardoor wel wat in het verhaal.

Het grootste minpunt van "FleshEater" is wel dat het nergens echt eng of al te spannend wordt. De diverse tekortkomingen in B-horrorfilms kunnen weliswaar hun charme hebben, maar de hier in een te grote mate aanwezige tekortkomingen ondermijnen het aanwezige horror- of spanningsgehalte behoorlijk. Het is in ieder geval geen film die de haren op je armen of rug doen rijzen en het is vooral een film die geschikt is voor de zombiefans die weer wat traditionele en herkenbare zombietaferelen willen aanschouwen en die je tegenwoordig in zombiefilms nauwelijks meer ziet.

Het acteerwerk van de gehele cast is niet al te opvallend of overtuigend, hoewel bij deze en gene het enthousiasme wel wat vergoedt, met name in de scènes waarin men op al dan niet ijselijk (bedoelde) wijze tegen de zombies ten onder gaat. Niet dat dit al te schokkend zal overkomen, de groep jongeren zijn bijna zonder uitzondering van het soort dat voorbestemd is aan de zombies ten prooi te vallen. Door het niet bepaald verheffende acteerwerk zal ook identificatie of medeleven ver te zoeken zijn en dat is ook van toepassing als twee overlevende jongeren, te weten Bob (John Mowod) en Sally (Leslie Ann Wick), uiteindelijk worden doodgeschoten door een lokale inwoner (een sluipschutter), te weten Vince (Vincent D. Survinski, die ook al een schutter speelde in "Night of the Living Dead" en die daar ook naar verwijst via de tekst “I'm getting pretty good at this"), die denkt dat het ook zombies zijn.

Daarna is de film overigens nog niet afgelopen want dan worden alle alle lichamen in een schuur gegooid en barricaderen ze deze. Ze steken het in brand en verbrandden de resterende zombies erin. Men denkt dan dat ze alle zombies hebben vernietigd en gaan naar huis. Een paar dagen later controleert een politieagent (Dean A.Custozzo) de overblijfselen van de schuur als hij wordt aangevallen door de oorspronkelijke vleeseter, te weten zombie Bill Hinzman, die hem doodbijt en de uitbraak opnieuw begint. Als zombie Bill Hinzman daarna recht in de camera kijkt met bebloede mond, is de film na circa 85 minuten afgelopen.

Al met al is "FleshEater" een kwalitatief niet hoogstaande tot bedenkelijke en ook niet al te serieus overkomende zombiefilm, die herhaaldelijk ook wel enigszins onbedoeld komisch is door de verschillende tekortkomingen en het overduidelijk aanwezige amateurisme. Voor de liefhebbers van B-horrorfilms en voor de liefhebbers van zombies in het algemeen, heeft "FleshEater", als er niet te veel van wordt verwacht, echter wel zijn aardige momenten te bieden.

Na het sterke eerste deel was dit toch wat een tegenvaller. De film draait eigenlijk alleen om Lisbeth (wel goed dat je wat meer over haar verleden komt te weten) en Mikael Blomkvist speelt min of meer een bijrol in dit 2e deel. Het einde vond ik best aardig maar was tevens erg belachelijk want Lisbeth wordt nota bene 3 keer getroffen door een kogel (waarom niet daarna nog een genade schot geven ) en wordt daarna nog begraven. Maar nu komt het, na een paar uur klimt ze vrolijk uit haar graf (zoiets is niet mogelijk) en neemt daarna wraak Sorry hoor maar dit ging mij toch echt te ver en was ronduit belachelijk.

Het verhaal is niet slecht, zeker in het begin toen Lisbeth nog eens effen langs de advocaat ging die haar in deel 1 verkrachte, maar gaande weg de film had ik het idee dat deze film nergens naartoe ging. Maar gelukkig wordt op het einde weer veel duidelijk en is dit al met al toch nog een redelijk vervolg op het eerste deel.

De eerste 40 minuten van de film zijn zeer goed en met name de vliegtuigcrash is werkelijk weergaloos weergegeven (had van mij zelfs nog langer gemogen), maar daarna werd het toch min of meer een cliché verhaal met eveneens een cliché einde. Slecht was het echter niet want door het goed spelen van met name Denzel Washington was ook dit gedeelte nog best goed te doen. Al met al best een aardig drama en dat Denzel Washington voor deze film genomineerd was voor een Oscar was misschien wel terecht maar een hoogvlieger (toepasselijke woordspeling) was deze film zeker niet.

P.S. de opening (weer een toepasselijke woordspeling) waarbij Nadine Velazquez een aantal keren in evakostuum te zien was, was inderdaad zeer fraai.

Matige Thriller / Mysterie, waarvan alleen de mysterieuze sfeer nog wel aardig is en ook het toch wel verrassende einde hoewel het eigenlijk ook weer totaal belachelijk was.

Ondanks dat dit zeker geen hoogstaande film is die ook wat traag opgang komt, wist het goedkope (speelt zich compleet af in een vliegtuig tijdens nacht) verhaal we toch enigszins te boeien en keek de film zich ook wel aardig weg. Het mysterieuze verhaal houdt je verder ook tot het einde in de ban en het einde is best aardig en zeker ook verrassend (ik zag het in ieder geval niet aankomen). Het is wel jammer dat de film nergens echt spannend wordt en dat de cast ook niet bepaald overtuigend speelt en soms zelfs irritant is (zoals Nicky Whelan). Alleen Ryan Kwanten doet het nog een beetje verdienstelijk en ook was het wel leuk om de dames Amy Smart en Leslie Bibb weer eens terug te zien in een film.

Al met al niet meer dan leuk om eens gezien te hebben deze matige goedkope B-film.