Opinions

Volgens mij is de carrière van Kevin Spacey langzaam in het slob aan het raken want ik zie hem steeds vaker in B-films verschijnen zoals deze. De film staat betiteld als een komedie/drama en dat klopt ook wel maar het komedie gehalte is zeer laag in deze film en eigenlijk heb ik alleen een beetje moeten glimlachen om Heather Graham en Johnny Knoxville. Een drama is het zeker want het is gewoon allemaal dramatisch slecht. Het verhaal stelt weinig (beter gezegd "niets") voor en sukkelt in slaapstand naar het einde toe zonder dat er iets gebeurt.

De cast van deze film is best indrukwekkend maar als je eens goed kijkt naar de cast zijn het eigenlijk allemaal acteurs en actrices die zelden nog een hoofdrol krijgen in een film en ook in de vergetelheid zijn geraakt zoals Camilla Belle, Heather Graham, Johnny Knoxville (echt een typisch voorbeeld van een B/C acteur), Virginia Madsen en John Stamos. Kevin Spacey begint ook langzaam op dat pad te geraken.

Nee deze flut film is er eentje om snel te vergeten (zal ook niet moeilijk zijn) want het gaat gewoon nergens over. De eerste 5 minuten zijn overigens het beste van de film, daarna kun je beter de film afzetten.

Hoewel films met veel vunzigheid en grofheden vaak tot mijn favoriete films behoren en ik die graag kijk vond ik deze eigenlijk tegenvallen. Qua vunzigheid (hoogtepunt van de film) had ik regelmatig het gevoel dat ik naar een "Lucifer Valentine" film aan het kijken was, maar de rest van de film kon me eigenlijk weinig bekoren. Het verhaal sloeg nergens op (was natuurlijk wel te verwachten bij deze productie) en wist me ook nauwelijks te boeien, maar dankzij de leuke uitvoering werd dit wel nog enigszins gecompenseerd. De humor was trouwens soms ook wel leuk, zeker het promotiefilmpje van "Star Raiders" Gelukkig zit er verder ook regelmatig wat bloot in (wel geen echte fraaie vrouwen) en dat doet het eigenlijk altijd wel goed bij mij. De hoofdrolspelers (o.a. de mislukte Snake Plissken) daarentegen konden me niet bekoren en hun dialogen onderling waren tenenkrommend. De film duurt met ongeveer 90 gelukkig niet echt lang maar deze volle 90 minuten heb ik niet vol kunnen houden waardoor ik regelmatig de film heb zitten vooruit te spoelen. Al met al denk ik dat ik deze film heb bekeken in ongeveer 60 minuten en dat was al lang zat.

Ondanks dat Kerstmis net is afgelopen, is dit toch mijn eerste film geworden welke ik gezien (afgelopen vrijdag) heb in 2021 en de vraag die je bij deze film kunt stellen is of "Fatman" wel een kerstfilm is ? In de regel is "Fatman" een Misdaad / Triller film en bij vlagen een gitzwarte Komedie film en dat met een eigenaardige draai aan het klassieke Kerstverhaal.

In dit verhaal draait het om de Kerstman (Mel Gibson) die niet vrolijk en zachtaardig is, maar juist een verbitterd en wraakzuchtige personage is en die ook gewoon Chris heet. Tussen zijn taken als de bezorger van kerstcadeautjes, vult Chris zijn tijd op met schietoefeningen, zijn donkere vrouw Ruth (Marianne Jean-Baptiste) en het sluiten van deals met overheden om dikke cheques te kunnen incasseren. Dat hij dan ook klaar voor de strijd is als hij wordt opgezocht door een doortastende huurmoordenaar (Walton Goggins), die nog een appeltje met de Kerstman te schillen heeft, is helemaal niet zo vreemd. En ook de kinderen die op het slechte pad zijn geraakt en van Chris een stuk steenkool als cadeau krijgen, moeten over hun schouders kijken, zoals de twaalfjarige Billy Wenan (Chance Hurstfield), een verwend nest dat zich als een succesvolle zakenman gedraagt. Want Chris accepteert het niet langer dat de wereld steeds gewelddadiger wordt.

"Fatman" is een best bizarre film. Hij is een beetje melig en puberaal, maar ook spannend en onderhoudend genoeg voor volwassenen. De humor (met regelmatig komische dialogen) wisselt wat van flauw tot subtiel en van hilarisch tot absurdistisch. Skinny Man, oftewel de huurmoordenaar, en Billy Wenan spannen wat betreft het absurde de kroon (deed me wat denken aan de rijke misdadige vader en zoon relatie in "Kick-Ass (2010)"). Het zijn echt karikaturen die in schril contrast staan met de best aardig uitgediepte Chris, zijn vrouw Ruth (die vaak koekjes bakt) en Elf 7 (Eric Woolfe), die de hoofd elf is. Het is een leuke basis voor een spectaculaire Actie film, die vooral op het einde (na circa 70 minuten) goed los komt en dan ook veel actie (met veel doden en ook met grove actie) bevat en zelfs wat verrassend is. Het einde is misschien wel een beetje flauw en zeker als de zwaar gehavende Chris (de huurmoordenaar heeft hem flink te grazen genomen en eigenlijk heeft hij hem ook gedood) verhaal gaat halen bij Billy Wenan.

Dat dit toch best een leuke film is geworden, is toch vooral te danken aan de cast en vooral dan aan Walton Goggins en Chance Hurstfield. De laatste als de over het paard getilde twaalfjarige Billy Wenan, die een huurmoordenaar inhuurt om de kerstman te vermoorden, omdat hij tot zijn woede op kerstochtend alleen een stuk steenkool cadeau kreeg. De huurmoordenaar heeft zelf ook een tamelijk uit de hand gelopen obsessie voor de Kerstman, aangezien hij nooit het cadeau heeft gekregen wat hij wilde (een fijne jeugd). Nu is dat een cadeau dat ook niet zo eenvoudig is, maar toch genoeg om een jarenlange wrok te koesteren !

Mel Gibson als de verbitterde en ietwat agressieve (staat zijn mannetje) Kerstman met de naam Chris deed het overigens ook best verdienstelijk en leuk. Niet eerder zagen we een Kerstman met een maniakale blik in zijn ogen, die kinderen op een bedreigende toon waarschuwt voor de misstappen die zij begaan. Hij houdt zich al eeuwenlang vast aan zijn regeltjes, lieve kindjes krijgen een cadeautje en stoute kinderen krijgen houtskool ! Chris de Kerstman, leer je in deze film kennen als een knorrige oude man die wel van een borreltje houdt en hij is daarom heel anders dan de Coca Cola kerstman die we allemaal kennen. Hij draagt als Kerstman ook geen rood pak en heeft ook geen weelderige witte baard.

In "Fatman" ziet de Kerstman er een beetje verwilderd uit en hij runt een fabriek vol elf-achtige wezens die de machines vierentwintig uur per dag draaiende houden. Maar de hoge kosten zorgen ervoor dat hij en zijn vrouw Ruth in de financiële problemen raken. De jaarlijkse subsidie van de Amerikaanse overheid is niet meer voldoende om het hoofd boven water te houden en daarom gaat hij een nieuw contract aan met het Amerikaanse leger, waarbij ze in de fabriek nu ook bedieningspanelen gaan maken voor de FJ-63 straaljagers en dat leverde best een aantal komische situaties op (zeker de gesprekken tussen de elfen en het Amerikaanse leger personeel en met name Captain Jacobs gespeeld door Robert Bockstael).

Als je op zoek bent naar een kerstfilm voor volwassenen, vol anarchie en rariteiten, dan is "Fatman" zeker aan te raden. De film omarmt zijn bizarre verhaal en biedt voldoende actie en komedie en is een aanrader voor degenen die eens een niet-traditionele kerstfilm willen zien. Ik heb me er in ieder geval goed mee vermaakt en hij duurt met circa 93 minuten ook niet lang.

Heel soms grappig maar voor de rest verwekkend.

Deze film heeft mij nooit kunnen bekoren. Ik heb er zelden om moeten lachen en persoonlijk vind ik Johnny Depp niet passen in een komedie. Er zitten best een paar leuke scènes in maar die redden de film niet.

"I'm like Mister Miyagi with tits."

Bij gebrek aan beter heb ik gisteravond maar deze dertien in een dozijn clichématige Actie / Thriller film gezien op "Amazon Prime Video", die samenhangt met toevalligheden en dat wordt tijdens de "epiloog" op het einde nog eens duidelijk gemaakt door een vrouwonvriendelijke sheriff (Geoff Pierson), die de gebeurtenissen van de vrouwen niet gelooft en eerlijk gezegd is dat niet geheel onredelijk van hem is.

Acht vrouwen komen samen voor een vrijgezellenfeest in een afgelegen boerderij. De vreugdevolle avond neemt een duistere wending wanneer gemaskerde indringers hen omsingelen en een spervuur van pijlen op hen loslaten. Tess (Maggie Q), een militaire veteraan die actie heeft gezien in Irak en nu een herstellende alcoholist is die worstelt met een terugkeer naar het burgerleven, neemt de leiding tegen de aanvallers, terwijl ze terugvechten in een poging zichzelf te redden en de angstaanjagende nacht door te komen.

De film opent met het einde waarbij we één overlevende zien lopen, waarna we 24 uur terug in de tijd gaan en het 7:09 uur in de ochtend is en we kennis maken met Tess en haar irritante, maar wel mooie zus Beth (Kat Foster), die met elkaar kibbelen op de zolder van het huis van Beth. Daarna maken we rond 10:51 uur kennis met twee eveneens irritante vriendinnen van Beth, te weten Bridget (Brenda Meaney) en Divya (Roshni Shukla), die Tess niet moeten (en anders om ook) en waarbij Tess dan mijn openingszin zegt om i.v.m. geven van vechttraining op een school. Gezien haar Aziatisch uiterlijk, haar leeftijd en haar skills, is dat opzicht best een goede vergelijking

Tess stemt dan ermee in om naar het vrijgezellenfeest van haar zus Rose (Highdee Kuan) te komen (ondanks dat ze niet op haar plaats is tussen alle meisjesachtige types), en de aanstaande bruid heeft op onwaarschijnlijke wijze besloten dat dit moet plaatsvinden in de grote, oude en afgelegen boerderij die ooit werd bewoond door hun onlangs overleden ouders.

Daarna vertrekken ze met zijn vieren naar de afgelegen boerderij en stoppen ze bij een winkel / supermarkt langs de weg, waar ze twee andere vrouwen oppikken, te weten de lesbische Mia (Gia Crovatin) en Esther (Kirstin Leigh). Daar maken ze ook kennis met drie Hillbilly-achtige mannen, waaronder Perry (Travis Hammer), die twee vrouwen (Mia en Esther) vrouwonvriendelijk en racistisch lastig vallen en waarbij Tess tussenbeide komt en die drie mannen (en vooral Perry) min of meer voor lul zet. Daarna gaan de vrouwen weer onderweg met drie auto's en maakt Tess wel nog met de autosleutel een flinke kras op de pick-up truck van de mannen.

Je weet daarna natuurlijk gelijk dat de drie mannen op een later moment weer terugkeren in het verhaal, want alles is natuurlijk zeer clichématig. Om 15:49 uur komen de vrouwen dan aan bij de afgelegen boerderij, waarbij ook geen mobiele telefoondekking is (wat natuurlijk ook zeer clichématig is), en daar zien ze op afstand twee vreemde mannen, waarvan Beth en Tess denken dat het de oppassers / verzorgers zijn van de boerderij van hun overleden ouders, maar Beth meende gesproken te hebben met een ouder koppel. En dat is natuurlijk ook weer clichématig.

Daarna komen nog om 18:32 uur twee andere vrouwen aan, namelijk Noelle (Ito Aghayere) en zus Rose (Highdee Kuan). Als Tess dan gaat kijken in het verblijf van bij de twee vreemde mannen, hoort ze een vreemd telefoongesprek en weet ze dat mannen geen goede bedoelingen hebben. Als Tess daarna weer naar de vrouwen gaat, is het inmiddels 19:18 uur en is er ook een kok, te weten Alfonse (KeiLyn Durrel Jones), aangekomen die tevens een stripper blijkt te zien. Als Alfonse om 21:17 uur na het brengen van eten aan zijn striptease act begint waar Tess niets om geeft, gaat ze naar buiten en gaat ze op de veranda zitten, daar wordt ze al snel begeleidt door Rose en daarna door Beth en de laatste is dan ook boos op Tess.

Daarna begint na circa 34 minuten ook eindelijk de actie, want terwijl ze met zijn drieën op veranda zitten, wordt Rose opeens geraakt door een pijl in haar borst en worden er nog meer pijlen geschoten. Als Tess en Beth dan naar binnen vluchten, wordt ook al snel de kok geraakt door een pijl in zijn oog / hoofd en uiteindelijk ook Esther als zij naar boven gaat en uit het raam gaat hangen om 911 (oftewel de politie) te proberen te bellen. Dus uiteindelijk overleven drie vrouwen het, namelijk Mia, Noelle, Beth en Tess..

Wat blijkt, er zijn mannen aangekomen in pick-up trucks en die vallen de vrouwen om een bizar ingewikkelde reden aan, die je naderhand komt te weten en volkomen belachelijk is. Ondertussen rekent Tess met één van de mannen af die de banden van hun auto's aan het lek steken is met een mes en hetzelfde doet Mia, als ze naar het verblijf gaat waar een vaste telefoon is, ook met een andere man en dan met een beeldje. En ook de mannen weten nog een vrouw te doden, namelijk de irritante Bridget die ze samen gevangen hebben met Noelle en Beth.

Ondertussen is Tess erachter gekomen dat het de mannen zijn van de winkel / supermarkt en de reden dat ze aangevallen worden is omdat er veel geld in het huis moet zijn verstopt, waar de vrouwen niets vanaf weten. Wat blijkt nu, de twee zogenaamde oppassers / verzorgers (die later met een zak over hun hoofd gevonden worden door Tess in de schuur) runde in de schuur van boerderij een crystal meth-lab, waar ze veel geld aan verdienden en welke ze op de zolder van de boerderij verstopt hadden en welke de andere mannen wilden hebben. De twee zogenaamde oppassers / verzorgers hadden ook tegen de andere mannen verteld dat de vrouwen hun vriendinnen waren en dat is natuurlijk gezien het soort van vrouwen totaal ongeloofwaardig.

Deze ontknoping van reden is natuurlijk erg ver gezocht en ook de ontknoping in het huis, waarbij de vrouwen uiteindelijk met de mannen afrekenen en Tess uiteraard met Perry (die ze op de zolder herhaaldelijk doodsteekt met een mes) en daarna is het ook 7:09 uur (oftewel het begin van de film). Als ze daarna naar de politie gaan (oftewel de "epiloog") en Tess daar vertelt wat er gebeurt is, gelooft de vrouwonvriendelijke sheriff er niets van. Als Tess daarna mag vertrekken, maakt ze wederom een flinke kras op de politiewagen van de sheriff en stapt ze uiteindelijk in de auto waarin ook de lesbische Mia zit die verliefd is op Tess. Daarna is de film gelukkig ook na circa 89 minuten afgelopen.

"Fear the Night" is gewoon een slechte Actie / Thriller film, waarvan het achterlijk verhaal totaal niet weet te boeien en nauwelijks weet te vermaken en je er eigenlijk ook alleen maar aan ergert. Ondanks dat er acht vrouwen in meespelen, valt er geen naaktheid in te zien (Kat Foster zou ik best naakt willen zien) en dat ook niet ondanks de bedoelingen van de mannen die de vrouwen willen verkrachten, doden en er dan met het geld vandoor willen gaan. De actie valt opzicht nog mee en is soms zelfs hard en grof en zeker als de vrouwen relatief eenvoudig afrekenen (o.a. met een hooivork) met de mannen.

De cast is ook slecht en de meeste vrouwen zijn ook nog eens irritant en dat inclusief hoofdrolspeelster Maggie Q. Ze speelt een soort van levenloze, charmeloze, gespannen en lompe Tess, die vooral in het begin van de film onaangenaam is tegenover haar andere gespannen zus Beth en haar vriendinnen. Vermoedelijk is dit gedaan zodat we een stoere en nuchtere houding kunnen zien van haar tegenover de ondankbare zeurderige burgertypes. Hoewel ik Kat Foster als zus Beth vooral irritant vond, vond ik haar wel een mooie vrouw en dat geldt ook in iets mindere mate voor Gia Crovatin als de lesbische Mia, die op een gegeven moment aangeeft dat ze altijd stiekem verliefd is geweest op Tess, maar dat nooit durfde te zeggen. Ze is ook één van weinige sympathieke vrouwen in deze film.

De slechteriken in deze film, oftewel alle mannen m.u.v. de kok / stripper Alfonse, worden allemaal afgeschilderd als vrouwonvriendelijk en hersenloos en dat was natuurlijk zeer clichématig. Al met al is "Fear the Night" een slechte thuisinvasiethriller met eveneens slecht acteerwerk.

Inderdaad een B-film maar dan wel eentje in zijn betere soort. Het wezen zag er uiterst belabberd uit, maar ik vond het sfeertje en de personen in het huis wel aardig. Grappige rol trouwens van Henry Rollins.

De film was verder grappig en ook boeiend. Ik hou wel van films waarin een groepje mensen wordt ingesloten in een huis en bedreigd wordt door wezens van buiten.

Vond deze persoonlijk iets minder dan het eerste deel maar nog steeds vermakelijk. Deze film moet het hebben van het goor (best veel aanwezig) en van een aantal grappige scenes want het verhaal stelt weinig voor. De biker lesbo's (die met de rode haren mocht er wel wezen) en de dwergen (de scene met de paardenlul was hilarisch) waren wel een leuke toevoeging. Niet hoogstand maar wel geinig om eens gezien te hebben.

Deze film gaat verder waar deel II stopte. Dit houdt in dat je te maken hebt met hetzelfde verhaal, dezelfde cast en dezelfde plaats. Erg is dat zeker niet want ik vond deel II al erg plots eindigen, dus dit vervolg erop is min of meer logisch en leuk gedaan. Nadeel is natuurlijk wel dat het niets nieuws brengt. Al met al vond ik dit ook weer een vermakelijke film die zich lekker wegkeek (duurt ook maar iets van 70 minuten) en het dit keer vooral moet hebben van de actie. Overigens had deze film best een maf einde. Van de fraaie rondborstige Chelsea Richards als Tat Girl heb ik ook weer genoten (helaas verdwijnt ze halverwege het verhaal). Inderdaad een leuke afsluiter (hoewel een 4e deel zou best mogelijk zijn) van de "Feast" reeks maar niet meer dan dat.

Tikje brave en voorspelbare variant op de "Police Academy" films uit de eveneens jaren 80, maar minder plat dan de succesvolle genregenoten.

Deze komedie film gaat over de stoere Ellie DeWitt (Rebecca De Mornay) en de slimme Janis Zuckermann (Mary Gross), die zich hebben aangemeld voor de strenge FBI-opleiding. De dames krijgen het behoorlijk zwaar te verduren, maar laten zich niet kisten.

Geen heel hoogstaand werkje, maar als tussendoortje is "Feds" nog best te verhapstukken en Rebecca De Mornay was destijds natuurlijk een mooie vrouw om naar te kijken. Typisch een Jaren tachtig niemendalletje, die leuk is om eens gezien te hebben.

Best wel een goede film met een aardig verhaal. Ik had alleen iets meer verwacht van de gevangenis. Want behalve de cel en de uitlaatplaats lieten ze niet veel zien.

Maar de film boeide wel van de eerste tot de laatste minuut. Mooie rol van Val Kilmer en Stephen Dorff.

Nadat ik gisteren de slechte Drama / Erotiek film "The Last Step Down (1970)" had gezien, waarin o.a. de mooie rondborstige Uschi Digard in meespeelt, was ik opzoek naar andere films waarin ze meespeelt en zodoende kwam ik uit op deze Avontuur / Erotiek film, die zo te zien nog niemand heeft gezien (zowel geen stem als geen bericht), maar daar ben ik nu dus de uitzondering op en echt verrassend is het misschien ook niet

Het verhaal (draait om dertien feministes in een commune op een boerderij, waar het voor mannen ten strengste verboden is, maar toch weet er eentje binnen te komen, die zogenaamd niet kan praten maar wel kan neuken) stelt niet veel voor (en dan druk ik me nog zacht uit), maar "veel" is wel van toepassing op een aantal vrouwen en dan heb ik het over de vrouwen Roxanne Brewer, Uschi Digard, Deborah McGuire en Candy Samples (die toen al aardig op leeftijd was met 47 jaar), die alle vier enorm rondborstig waren, met name hoofdrolspeelster Roxanne Brewer (is met 46 jaar oud helaas niet al te oud geworden) was enorm rondborstig en was daardoor misschien ook wel het meest opvallende personage (mede ook omdat ze rode haren had) in deze film.

Het is dankzij hun dat ik deze film heb kunnen uitkijken en ook vanwege een aantal pornobeelden, want in deze film zie je een aantal keren in close-up hoe de vrouwen een man pijpen (inclusief klaarkomende penis) en neuken (daarbij zie je wel niet hun hoofden en dus zijn daarvoor andere vrouwen gebruikt) en verder zie je ook vrouwen met elkaar spelen (waarbij op een gegeven moment een vrouw, te weten de donkere Deborah McGuire, een vinger bij een andere vrouw, te weten Linda York, in de anus stopt) en zelfs met zichzelf spelen en daarbij gebruiken ze dan een flesje frisdrank (zoals een flesje "Dr Pepper").

Hier en daar zit er ook een beetje glimlach humor in het verhaal en dat o.a. bij de scènes waar vrouwen les krijgen over de vagina, de clitores en de penis (waarbij een pop wordt gebruikt met een dildo), ook zijn sommige borden met teksten daarop wel geinig zoals "God is a female" (is ook te zien op de filmposter) en "Down with male supremacy" (dat bord stond naast de pop met dildo) en ook is het wel geinig om te zien hoe een paard letterlijk en figuurlijk een seksscène verstoord en waarbij het paard bijna op mensen trapt (die kunnen zich nog net op tijd verplaatsen). De droom van Uschi Digard over de spermabank (waarbij vijf vrouwen sperma komen stelen en waarbij de politie gebeld wordt), was daarentegen heel flauw en niet humoristisch.

Net zoals in de film "The Last Step Down (1970)", is ook in deze film de beeldkwaliteit niet al te best en zie je vrijwel continue strepen in beeld en ook groene vlekken en soms verkleurd het beeld zelfs helemaal. Wat voor het beeld geldt, geldt ook voor het geluid, want regelmatig hoor je vreemde geluiden en soms valt het geluid ook eventjes weg. De cast stelt natuurlijk niet veel voor, maar ze compenseren hun belabberde acteerprestaties wel ruimschoots door hun blote naturelle lichamen te tonen en van de meesten mochten die er ook wezen.

Al met al is deze circa 82 minuten durende Avontuur / Erotiek film niet al te best, maar dankzij de fraaie rondborstige vrouwen Roxanne Brewer, Uschi Digard, Deborah McGuire (is eventjes getrouwd geweest met komediant Richard Pryor) en Candy Samples die zeer regelmatig bloot te bewonderen zijn en een aantal pornobeelden, weet deze film toch nog enigszins te vermaken.

Ondanks het meespelen van Ethan Hawke en Kristin Scott Thomas was dit toch wel een matige thriller. Het verhaal (best vaag en verwarrend) verloopt heel traag en zeker de eerste 45 minuten zijn enorm saai (soms wel mysterieus). Daarna komt het verhaal eindelijk wat opgang en wordt het ook nog enigszins een interessante film ondanks dat het allemaal vaag blijft. Ethan Hawke speelt eigenlijk altijd wel degelijk in films en zo ook in deze, ook Joanna Kulig speelde wel aardig. Kristin Scott Thomas voegde eigenlijk weinig toe aan het verhaal en haar rol was ook enorm vaag. Al met al best een teleurstellende thriller waar meer ingezeten had.

P.S. een gezellige buurman had Ethan Hawke trouwens

Het begin is best goed met de erotische getinte diamanten roof. Maar zodra dat voorbij is, is de film het aankijken nauwelijks meer waard (Antonio Banderas speelde zeer waardeloos) Ik zou zeggen kijk de eerste 20 minuten en zet dan de film af.

Vrolijke romantische en luchtige Franse komedie met ook nog wat licht drama erin verwerkt. Echt veel te lachen valt er eigenlijk niet maar de uitvoering is leuk en hetzelfde geldt voor het visuele aspect. Het verhaal was opzicht best leuk gevonden maar was uiteraard wel behoorlijk cliché. De cast doet het ook leuk en Natalia Verbeke spat van het scherm. De scene waarbij ze zich aan het wassen is en Fabrice Luchini ziet haar was wat mij betreft het hoogtepunt van de film. Behalve Natalia Verbeke spelen er nog een aantal andere leuke vrouwen in mee (zoals Lola Dueña). De vrolijke film kijkt zich lekker weg en verveeld ook eigenlijk nergens. Gewoon leuk om eens gezien te hebben maar meer ook niet.

Deze vrouwengevangenis film heb ik gekeken vanwege het meespelen van de mooie Suzane Carvalho, die ik vorige week nog zag meespelen in de film "Nudo e Selvaggio (1985)" (is overigens ook van regisseur Michele Massimo Tarantini), waarin ze regelmatig bloot is te bewonderen. Dat geldt zeker ook in deze film en dan in de eerste 45 minuten van het verhaal, dat zich afspeelt in een vrouwengevangenis.

"Women in Fury" is ook een typisch voorbeeld van een vrouwengevangenis film (die ik graag zie), want het bevat veel mooie vrouwen en veel seksualiteit (met name lesbisch). In deze film is dat vooral van toepassing op hoofdrolspeelster Suzane Carvalho, die een mooi lichaam heeft en dat ook herhaaldelijk laat zien (de eerste keer al na circa 7 minuten). Maar buiten haar zijn er ook nog verschillende andere vrouwelijke gevangenen die er mochten wezen, zoals de exotische Gloria Cristal, die ook al te zien was in "Nudo e Selvaggio (1985)". Maar in die film was ze niet bloot te bewonderen, maar in deze film dus wel (weliswaar alleen haar borstjes) en dat herhaaldelijk. En verder is er natuurlijk nog de mooie rijpe (was namelijk destijds 42 jaar) lesbische gevangenen bewaakster Rossana Ghessa (die men in de film "Major" noemt), die o.a. haar knuppel gebruikt m.b.t. seksualiteit.

In dit verhaal draat het overigens om Angela Duvall (Suzane Carvalho) en een moord die ze niet gepleegd heeft (heeft namelijk haar broer Sergio gedaan), maar die haar wel tot 18 jaar gevangenisstraf heeft veroordeeld. In de gevangenis haten de andere andere vrouwelijke gevangenen haar omdat ze mooi is en ook wilt men haar vermoorden (vanwege de drugsdealer die ze zogenaamd vermoord heeft). Verder krijgt ze te maken met de corrupte gevangenisdirecteur Captain Bonifacio (Leonardo José) en de mooie en eerlijke gevangenisdokter Louis Cuña (Henri Pagnoncelli) en de laatste gelooft in haar onschuld en wilt haar laten vrijkomen.

Met name de eerste 45 minuten van het verhaal, die zich hoofdzakelijk afspelen in de vrouwengevangenis in San Antonia in Brazilië, vond ik vermakelijk om naar te kijken vanwege de vele seksualiteit en de vele mooie vrouwen die regelmatig van top tot teen bloot zijn te bewonderen. Soms heeft die seksualiteit wel wat weg van sadomasochisme, want Angela wordt op een gegeven moment in haar cel door de andere vrouwelijke gevangenen volledig uitgekleed (overigens zijn de andere vrouwelijke gevangenen dan al bloot), waarna ze geslagen wordt met natte doeken. Als toetje kruipt dan ook nog de lesbische Joanna (Gloria Cristal) over haar heen, die min of meer de leider is in de cel.

Normaal gesproken zit in bijna iedere vrouwengevangenis film wel een douche scène, maar in deze film helaas niet en wordt Angela alleen een keer met een hogedrukspuit onderhanden genomen door twee vrouwelijke bewaaksters. Zoals eerder gezegd speelt in deze film ook een lesbische gevangenen bewaakster (Rossana Ghessa) mee die het vooral voorzien heeft op Angela (die haar nieuwe seksslaaf moet worden) en de lesbische scène tussen beiden mocht er zeker wezen (is zelfs een beetje opwindend) en gedurende die scène zijn beiden ook volledig bloot te bewonderen. Daarna komt de bewaakster gek genoeg ook niet meer in het verhaal voor ?

In de gevangenis is Angela's leven ook niet veilig, want drie gemaskerde mannen willen haar gaan ophangen (als wraak voor de drugsdealer) en een jaloerse vrouwelijke gevangene (die voorheen de seksslaaf was van de "Major") wilt haar neersteken met een mes, maar dat wordt verhindert door een andere vrouwelijke gevangene, te weten door de vadsige Denise (Zeni Pereira) die min of meer de beschermengel is van Angela, waarna deze wordt onthoofd met het mes.

Daarna begint de opstand en de uitbraak (zes vrouwen weten te ontsnappen, waaronder Angela en Joanna en alleen Angela weet het te overleven) in de gevangenis en vanaf dan (na circa 45 minuten) vond ik het persoonlijk allemaal minder worden en is er vooral nog veel actie te zien (o.a. in een kamp met mijnwerkers, die een pleziertje willen hebben met de vrouwen) en zie je nog maar heel soms wat bloot (hier en daar een borst en dat o.a. bij een gevecht tussen twee vrouwen in het water).

Al met al heb ik me best goed vermaakt met de eerste helft van deze film vanwege het vele bloot (met name hoofdrolspeelster Suzane Carvalho), maar de tweede helft kon me helaas minder bekoren.

Ik dacht dat ik zowat alle "Women in prison" films wel had gezien, maar toch stuitte ik gisteren nog onverwachts op deze "Escape from Hell" van de voor mij onbekende Italiaanse regisseur Edoardo Mulargia en natuurlijk moest ik de film als liefhebber van het subgenre zien.

Diep in de jungle van Zuid-Amerika ligt een vrouwengevangeniskamp. Sadistische bewakers en hun eveneens sadistische commandant (Luciano Pigozzi) uit de hel, maken het leven van de gevangenen bijna ondraaglijk en elke overtreding van de regels wordt snel en brutaal aangepakt. De knappe dokter van het kamp, te weten Farrell (Anthony Steffen), is geschokt door wat hij ziet gebeuren in het kamp en drinkt zwaar om de gruwel weg te kunnen spoelen. Een groep gevangenen heeft het gehad met de martelingen, verkrachtingen en moorden en besluit te ontsnappen. Ze krijgen daarbij hulp van de dokter, maar kunnen ze echt ontsnappen aan alle gevaren in de jungle?

"Escape from Hell" is een typische "Women in prison" film, want het zit vol met naaktheid en allerlei vormen van misbruik. Geen wonder dat de dokter in het kamp een dronkaard is. Buiten dat hij veel drinkt, luistert hij ook naar klassieke muziek en snoept hij van de vrouwen als deze naar hem toe komen als hen iets is overkomen. Zo gaat de gevangene Vivienne (Cristina Lay) zich op een gegeven moment wassen (daarbij is Cristina Lay natuurlijk helemaal naakt te zien) in een waterplas in de jungle en wordt ze daarbij ontdekt door twee bewakers, die haar oppakken en als straf verkrachten (zag er enigszins pornografisch uit). Daarna gaat ze naar de dokter, waar ze al snel met elkaar vrijen (de dokter zuigt o.a. aan haar borsten)

De vrouwen in de film zien er vrijwel allemaal mooi uit, maar ze hebben wel allemaal iets crimineels gedaan waardoor ze in de vrouwengevangenis in de jungle zijn belandt en daar moeten ze hard werken (o.a. bomen zagen en grond scheppen) als straf. Dat is ook al gelijk tijdens de opening van de film te zien en één van de vrouwen heeft daar genoeg van en slaat op de vlucht, waarna er zes bewakers achter haar aangaan. Uiteraard wordt ze gepakt door de bewakers, waarna ze haar verkrachten (dan zie je ook voor het eerst, na circa vier minuten, naaktheid in de film) en vermoorden.

Buiten verkrachting krijgen de vrouwen ook te maken met gluurders, seksistische bewakers en geile gevangenen en ook ondergang vrouwen marteling als straf, worden vrouwen bedreigd met een slang (en dan doel ik niet op het geslachtsdeel van een bewaker), worden ze vastgebonden en opgehangen aan hun handen en voeten, krijgen ze er met de zweep van langs en worden ze zelfs doodgeschoten als ze willen ingrijpen. Als de vrouwen met de hulp van de dokter het kamp weten te verlaten, krijgen ze tijdens het lange wandelen door de jungle en moerasgebied ook te maken met slangen, bloedzuigers, drijfzand en de bewakers die achter hun aanzitten met een hond. Daarbij sneuvelen de vrouwen ook één voor één en weten uiteindelijk twee vrouwen, te weten Vivienne en Zaira, en de zwaar gewonden dokter het te overleven. Je ziet ze dan ook eventjes op een vlot in het water, waarna de film is afgelopen na circa 90 minuten.

Natuurlijk is het niet allemaal kommer en kwel voor de vrouwen, want de vrouwen mogen ook gezamenlijk douchen (dat zit in vrijwel iedere "Women in prison" film) en krijgen ze zelfs alcohol en tabak, maar daarvoor moeten ze wel seks hebben met de bewakers. En eigenlijk loont het ook niet, want als ze gezien worden met alcohol en/of tabak,, dan worden ze gelijk gestraft. Zo krijgt de gevangene Mary (Maite Nicote) als straf voor het in bezit hebben van alcohol en tabak 25 zeepslagen en wordt ze in het zand begraven waarbij alleen nog maar haar hoofd buiten het zand uitsteekt. Mary overleeft dat natuurlijk niet, want een wurgslang wurgt haar. En wat doen vrouwelijke gevangenen in hun jungle-gevangenis nadat ze hard hebben gewerkt, straf hebben gekregen of misbruikt zijn geworden door de bewakers? Ze springen meteen naar bed voor wat lesbische actie met hun celgenoten

De ontsnapping van de vrouwen met behulp van de dokter was opzicht best geinig. Want de dokter geeft de vrouwen iets waardoor het lijkt alsof ze bloed braken en hij zegt daarna tegen de sadistische kampcommandant dat het om de plaag gaat. De kampcommandant is daar zo bang voor, dat hij de vrouwen uit zijn kamp wilt hebben. Dat gebeurt ook, maar wel pas nadat de dokter afrekent met de kampcommandant door hem dood te wurgen, waarna hij met zeven vrouwen het kamp verlaat (als de bewakers hun commandant dood aantreffen, gaan ze achter hen aan).

De vrouwen zijn ook geen echte lieverdjes, want buiten dat ze onderling ruzie maken (o.a. om Vivienne), rekenen ze op een gegeven moment ook af met een vrouwelijke bewaakster door haar te laten verdrinken en als één van de gevangene onder de bloedzuigers zit, schiet één van hen haar dood om haar uit haar lijden te helpen. De vrouwen rekenen uiteindelijk ook samen met de dokter af met de bewakers die achter hun aanzitten, door hun dood te schieten (de dokter raakt daarbij ook zwaar gewond als er op hem geschoten wordt). Sommige vrouwen zijn ook niet echt bang voor slangen, want als Zaira (Ajita Wilson) door bewakers bedreigt wordt met een slang, bijt ze het hoofd van de slang af.

"Escape from Hell" is natuurlijk ook vermakelijk om te kijken vanwege de vele naaktheid en daarin stelt deze film zeker niet teleur. Naaktheid is er al na circa vier minuten te zien in de vorm van borsten (en ook een beetje van haar schaamstreek) bij een ontsnapte vrouw die verkracht gaat worden (een bewaker scheurt dan haar kleding open). Bij borsten blijft het natuurlijk niet, want verder zien we regelmatig billen en schaamstreken van de vrouwen en sommigen scènes neigen zelfs een beetje richting porno. De vrouwen in "Escape from Hell" mochten er zeker wezen en met name Cintia Lodetti (als Katie die de leidster is onder de gevangenen), Cristina Lay (als de nieuwe gevangene Vivienne, waar zowel Katie als gevangene Zaira een oogje op hebben) en Maite Nicote (als gevangene Mary).

Cintia Lodetti had de mooiste en grootste borsten, Maite Nicote was waarschijnlijk de jongste vrouw en Cristina Lay is het meest naakt te zien. Dat laatste geldt eigenlijk ook voor de donkere Ajita Wilson (als gevangene Zaira) en haar zien we o.a. tijdens een fantasie (waarbij ze fantaseert over Vivienne) met haarzelf spelen. Maar als ik via de recensie van "Noodless" hierboven lees dat ze een transgender was, weet ik niet of ik blij moet zijn dat ik haar volledig naakt heb gezien

Al met al heb ik me goed vermaakt met deze onbekende "Escape from Hell", die nu ook pas vijf stemmen heeft. De film voldoet aan alle eisen van een vermakelijke "Women in prison" film, want er valt volop te genieten van de naaktheid en de misdaden die begaan worden in de vrouwengevangenis. En dat het verhaal niet veel voorstelt doet er niet toe, want daarvoor kijk je een "Women in prison" niet.

P.S. één van de sadistische bewakers gespeeld door de Italiaanse acteur Gilberto Galimberti (heeft o.a. seks met een gevangene en daarbij gluurt een oude man stiekem, die naderhand wordt doodgeschoten), vond ik erg lijken op de bekende visagist, acteur en filmregisseur Tom Savini.

De film opent muzikaal en fraai met een strandscene waarbij er tevens al regelmatig bloot is te zien van twee fraaie vrouwen en met name van de zeer fraaie Laura Gualtieri. Na deze mooie opening van circa 5 minuten begint de film eigenlijk pas echt.

Het verhaal draait eigenlijk om regisseur Tinto Brass zelf (hij speelt zichzelf ook als filmmaker met een dikke sigaar op de mond), waarbij hij brieven van vrouwen ontvangt met erotische fantasieën Al deze erotische brieven zijn dan verfilmd in het verhaal, waardoor je dus één verhaal hebt met allemaal verschillende korte verhaaltjes erin van circa 10-15 minuten. De verhaaltjes zijn opzicht best allemaal flauw en ook best onnozel (zo herkent een man zijn eigen vrouw niet eens in een hoerentent als hij het daar ook nog met haar doet ), maar kijken zich wel lekker weg door de fraaie vrouwen met prachtige natuurlijke lichamen die ook snel uit de kleren gaan en ook zeer regelmatig. En daar draait het natuurlijk ook om in dit soort films. Visueel wordt het een en ander natuurlijk ook fraai in beeld gebracht (inclusief de tapijtjes van de vrouwen, welke destijds nog trend waren en natuurlijk ook de flinke achterwerken van de vrouwen) en soms op komische wijze (zoals de verhaaltje omtrent telefoonseks en partnerruil en met name het laatste filmpje met Tinto Brass met een olifantenslurf tussen de benen dat ook muzikaal komisch was). Overigens zijn de verhaaltjes wel wisselend van niveau en ook niet altijd even leuk. Zo vond ik het verhaal met de Aziatische voyeur persoonlijk het minst interessant.

Overigens is het ook leuk om te horen dat Tinto Brass in deze film aangeeft dat hij vrouwen met okselhaar sexy vindt, dat verklaard dan tevens waarom vrijwel alle vrouwen in zijn films okselhaar hebben. Ook geeft hij aan dat plassende vrouwen één van zijn stokpaardjes is (vandaar ook zijn fetisj voor toiletten en bidetten) en dat komt inderdaad altijd wel terug in zijn films en in deze film zelfs een paar keer en waarbij in één scene Cristina Rinaldi (in de rol van Ivana) zowel gebruik maakt van het toilet en het bidet. Een ander stokpaardje van hem is natuurlijk flinke achterwerken die hij altijd fraai in beeld brengt.

Tinto Brass mag zelf ook snoepen (beter gezegd kijken) van een fraaie dame en wel van Cinzia Roccaforte waarbij hij ook nog een asperge bij haar in de mond stopt en zij zegt "dat is wel een grote" Tinto Brass mag je overigens rustig vergelijken met de Amerikaanse tegenpool en voorloper Russ Meyer.

Al met al was dit wederom een leuke en vermakelijke film van Tinto Brass en met name dit keer ook omdat je dingen te weten komt over hem. Omdat de film ook amper 90 minuten duurt, kijkt hij tevens lekker weg.

Film die naar mijn inziens toch wat overschat wordt. De film staat betiteld als een komedie maar ik vond de film persoonlijk ook redelijk serieus. De enige persoon die ik heel grappig vond in deze film was Jeffrey Jones als Ed Rooney die achter hun aan zat. De film is zeker niet slecht en het verhaal zat ook best goed in elkaar. Matthew Broderick speelde de rol van Ferris Bueller best goed maar echt grappig vond ik hem niet en dat geldt zeker voor zijn buddy Cameron Frye gespeeld door Alan Ruck die ik eigenlijk best irritant vond. Jennifer Grey speelde de rol van Ferris zus best goed en ze zag er eigenlijk ook best fraai uit. Al met al is dit best een leuke film om te zien (wordt trouwens best vaak uitgezonden) maar een hoogvlieger is het niet.

De scene met het terugdraaien van de KM stand van de auto was overigens best leuk

Jezus was een slechte horrorfilm was dit. Het verhaal was opzicht leuk gevonden (heeft inderdaad wel wat weg van The Amityville) maar de uitvoering was zeer beroerd en de film werd ook nergens spannend of eng. Dat de uitvoering beroerd was kwam ook mede door beide hoofdrolspelers Gale Harold en Leisha Hailey die echt beroerd speelden en totaal niet overtuigden. De laatste had overigens best een fraaie boezem en dat was dan ook het beste aan haar en eigenlijk ook het beste van de hele film. Het einde was overigens zeer flauw en sloeg ook nergens op. Nee deze film kun je beter niet kijken als je hem nog niet gezien hebt.

Ik verbaasde me altijd vanwege het hoge gemiddelde over deze film, maar na hem vandaag eindelijk te zien te hebben kan ik het me goed voorstellen. Wat een heerlijk zwarte komedie met een hoog drama gehalte is dit. Het verhaal zat schitterend in elkaar en de film wist dan ook van de eerste tot de laatste minuut te boeien (de eerste speech was zeer verrassend). Het einde was overigens geweldig. De cast speelde heel goed en met name de Thomas Bo Larsen als de smerige Michael speelde geweldig. Ik heb ook regelmatig om hem moeten lachen (geweldig toen hij neger-lied inzette en vrijwel iedereen meedeed). Ook geweldig was het toen de tragische momenten werden bekend gemaakt de rest van de familie het eigenlijk allemaal negeerde en deed of hun neus bloedde Het was sowieso wel een aparte familie moet ik zeggen. De vader Helge (Henning Moritzen) was overigens ook lekker opdreef "jullie deugden ook nergens anders voor" Er zitten overigens best wat fraaie Scandinavische vrouwen (zoals Trine Dyrholm) in deze film.

Het werd overigens ook best allemaal fraai in beeld gebracht en het leek soms net alsof je in de film zat. Helaas was wel de beeldkwaliteit belabberd. Het leek wel een videoband die al honderden keren was afgespeeld.

Eigenlijk best een aardig luchtig drama, met natuurlijk ook een apart anaal gefixeerd (beter gezegd geperforeerd) verhaal. Er zitten best wel wat smerigheden (de pizza met sperma van 4 mannen vond ik overigens wel geinig) in deze film, maar eerlijk gezegd valt het wel allemaal reuze mee en vond ik het ook niet echt heftig of shockerend. Ik ben dan natuurlijk ook wel het één en ander gewend qua vunzigheid in films. Het verhaal zit best aardig in elkaar en hetzelfde geldt voor de met name komische uitvoering. Ook is er redelijk wat bloot te zien in deze film, maar echt fraai is het eigenlijk niet.

Dat deze film vooral te doen is, komt o.a. door de goede rol van Carla Juri als Helen Memel met haar rijke fantasie en ze was natuurlijk ook wat gestoord. Het was ook wel apart dat de Vuurwerkramp in Enschede even in beeld (in de vorm van beeld op een TV) kwam.

Al met al leuk om eens gezien te hebben deze film en het boek schijnt in Duitsland een succes te zijn geweest (daarom natuurlijk ook de verfilming ervan).

P.S. die Peri Baumeister als zuster Valerie vond ik wel een poepie

Malle jongens-komedie film rond een hapsnap bruiloft, van de regisseur van de Komedie / Roadmovie film "The Adventures of Priscilla, Queen of the Desert (1994)".

In dit verhaal gaan de vakantiegeliefden David Locking (Xavier Samuel) en Mia Ramme (Laura Brent) trouwen op het riante Australische landgoed van de vader van de bruid. David krijgt maar drie vrienden zo gek om het pokkeneind te vliegen en dat is maar goed ook. Dit kleine gezelschap malloten richt al meer dan genoeg schade aan met drank, drugs en slecht doordachte geintjes.

De makers hebben duidelijk de Komedie film "The Hangover (2009)" als voorbeeld genomen en in deze dolle chaos zitten best een paar geslaagde grappen. Een onvergetelijke Komedie film is het niet, en dat pretenderen de makers ook geen moment. Met Olivia Newton-John (natuurlijk bekend van de Muziek / Romantiek film "Grease (1978)", de teen movie crush van regisseur Stephan Elliott, als moeder.

Al met al leuk om eens gezien te hebben deze ietwat flauwe Komedie film.

Boeiende film met een prima cast. Het is wel al lang geleden dat ik deze voor het laatst gezien heb.

Het idee van de film leek me wel grappig en ik had er ook best zin om hem te kijken. Maar na 30 minuten viel hij me zo erg tegen (verhaal was toch minder, grappig was hij nauwelijks en hij kom me niet meer boeien) dat ik hem daarna met 2 speed vooruit ben spoelen. De typische jaren 50 sfeer was was wel mooi maar dan heb je het wel gehad met deze film.

Sluit me aan met de eerste zin van "The Joker". Zeer leuke film en de combinatie van Bruce Willis, Gary Oldman en Milla Jovovich vond ik zeer geslaagd.

Best een aardig waargebeurd drama waarvan het verhaal zeker interessant was. Mede ook omdat het vrij recent gebeurt is en ook nog best actueel is.

Ook met de uitvoering van het verhaal zit het wel goed en dat is vooral te danken aan de cast die verdienstelijk speelt. Met name natuurlijk Benedict Cumberbatch in de rol van Julian Assange en zijn compagnon Daniel Brühl in de rol van Daniel Domscheit-Berg vond ik wel aardig spelen. Ze lekken er ook nog best redelijk op. Verder spelen er best nog veel bekende acteurs en actrices in mee en heeft onze eigen Carice van Houten ook een rol in deze film.

Ondanks dat het verhaal zeker interessant was, was het helaas wel niet altijd heel boeiend laat staan spannend en is het geheel ook behoorlijk langdradig. Ook miste ik hier en daar wat meer achtergrond en diepgang.

Al met al een redelijk film, maar meer ook niet dan leuk om eens gezien te hebben.

Altijd leuk om oude films tegen te komen waar nog geen bericht / mening bij geplaatst is en je dus de eer hebt om dat te doen. Dat zou ook niet het geval zijn geweest, als ik niet laatst de Kerst / Horror film "You Better Watch Out (1980)" had gezien waar Dianne Hull in meespeelde. Ze had weliswaar maar een zeer kleine rol, maar toch wist ze indruk te maken op mij, waardoor ik uiteindelijk op deze Thriller film uitkwam, welke een soort van "One Flew over the Cuckoo's Nest (1975)" film is. Het is een vrij onbekende film, maar niet qua cast, want zo heeft Robert Englund (oftewel Fred Krueger uit de "A Nightmare on Elm Street" reeks) een rolletje als patiënt Benny en verder zien we ook Bo Hopkins in één van de hoofdrollen (als smeerlap Carl).

In dit verhaal draait het om de studente Kelly McIntyre (Dianne Hull), die in een discotheek (waar ze ook werkt) na een drankje flauwvalt op de dansvloer en daar een soort van epileptische aanval krijgt. Ze wordt naar het ziekenhuis gebracht, waar men denkt dat het misschien om een zelfmoordpoging gaat, omdat haar vriendje Ronnie Denton (John David Carson) hun relatie heeft uitgemaakt. Ze wordt daarom ter observatie naar de 5e verdieping gebracht, waar een psychiatrische afdeling is en waar ze in eerste instantie voor maximaal 72 uur wordt geobserveerd. Daar probeert ze duidelijk te maken dat haar opname een verkeerde beslissing is, maar niemand gelooft haar en ook krijgt ze te maken met verzorger Carl (Bo Hopkins), die vrouwen misbruikt en een oogje heeft op Kelly, waardoor het de vraag is of Kelly ooit nog de psychiatrische afdeling zal verlaten.

Tijdens de opening wordt aangegeven dat het verhaal gebaseerd is op een ware gebeurtenis. Maar toch is "The Fifth Floor" een beetje een mysterie, want gaat het hier nu namelijk om een "Thriller" of een "Drama" of misschien toch een onbedoelde "komedie" ? Het verhaal van een studente / disco-serveerster die ten onrechte wordt gebracht naar een psychiatrische afdeling is best aardig en zit vol met ergernis (o.a. door de conclusies die de behandelende artsen, psychiaters en verzorgers trekken), spanning, gelach (o.a. als Carl voor lul wordt gezet als hij denkt te kunnen neuken met Kelly en als patiënt Benny een geweldige imitatie doet van Marlon Brando, waarbij hij o.a. watten in zijn mond stopt) en drama.

Het verhaal wist mij in ieder geval te boeien en te vermaken van de eerste tot de laatste minuut en er gebeurt ook voldoende en dat ook nog eens in een hoog tempo. Zo moet op een gegeven moment verzorger Carl patiënt Kelly begeleiden (wat Carl maar al te graag doet) naar de douche (waar ze zich uitkleedt en dan is Dianne Hull ook volledig naakt te zien), waar hij haar probeert te verkrachten. Als Kelly dan wegrent en zich gaat beklagen bij de andere verzorgers, wordt ze niet geloofd en wordt het juist als bewijs beschouwd dat ze gek is en krijgt ze behandelingen (o.a. een spuit, pillen en naderhand zelfs elektroshocktherapie) en moet ze ook langer blijven op de psychiatrische afdeling (in eerste instantie voor twee weken en naderhand, als ze voor het eerst ontsnapt en weer wordt opgepakt, zelfs 90 dagen).

Naderhand lukt het Carl overigens wel om Kelly te verkrachten, want als ze op een gegeven moment door een vrouwelijke verzorgster in een bad wordt gebracht (dan zien we nog eens de kleine borstjes van Dianne Hull), neemt Carl het over en duwt hij regelmatig haar hoofd onder water en stopt hij ook een pil in haar mond, waardoor ze min of meer buiten bewustzijn raakt. Daarna tilt Carl haar uit bad en legt hij haar op de grond en verkracht hij haar (dat laatste laat men wel niet zien).

Vanwege Carl (en ook omdat ze het onterecht vindt dat ze naar de psychiatrische afdeling is gebracht) probeert Kelly ook een paar keer te ontsnappen en op het einde lukt dat succesvol en dat met de hulp van een paar andere patiënten waarmee ze goed bevriend is geraakt. Ze stelen dan ook een ambulance en rijden daarmee naar de discotheek waar Kelly werkt en daar krijgt ze van een andere serveerster, te weten vriendin Jenny (Marie Marq), het volgende te horen:

"They found out who poisoned you it was Hal. It wasn't meant for you he was after Francine. He put it in her drink."

Het is nu duidelijk dat Kelly onterecht belandt is op de psychiatrische afdeling en dat het drankje welke barman Hal (M.G. Kelly) inschonk, bedoelt was voor serveerster Francine (Barbara Ellen Lyle). Beiden zie je overigens ook eventjes in het begin van de film in de discotheek, waar je ook een donkere zangeres (Pattie Brooks) te zien en te horen krijgt (daar opent de film mee).

Als Kelly de andere twee mede gevluchte patiënten geld geeft en zij vertrekken met een auto, wordt Kelly alsnog opgepakt op de parkeerplaats van de discotheek door de politie en Carl (Jenny ziet dat gebeuren en belt dan met Ronnie) en wordt ze weer op de psychiatrische afdeling gebracht waar ze elektroshocktherapie krijgt. Eén van de patiënten, te weten Derrick (Anthony James), is daar heel kwaad om en rekent uiteindelijk af met Carl, door hem met een vork in de buik te steken (waardoor hij ook sterft). Kelly komt dan nog eventjes versuft aangelopen, waarna de volgende tekst in beeld verschijnt en de film na circa 90 minuten is afgelopen:

"Kelly McIntyre was released by a court order instituted by her boyfriend, Ronnie Denton, after having spent almost ninety days on the fifth floor."

Kelly McIntyre is overigens niet de enige patiënt op de psychiatrische afdeling, want ze raakt goed bevriend met Melanie (Sharon Farrell) die uiteindelijk zelfmoord pleegt door zichzelf op te hangen. En ook raakt ze bevriend met Benny (Robert Englund) en de zwangere Cathy (Patti D'Arbanville) en met de laatste twee ontsnapt ze uiteindelijk ook. Verder is er ook nog de iets aparte patiënt Derrick, die dus uiteindelijk afrekent met smeerlap Carl. Buiten deze patiënten blijft ze ook omgaan met haar vriendje Ronnie Denton (John David Carson), die hun relatie heeft uitgemaakt, en bij de eerste ontsnapping (via een dierentuin) gaat ze ook naar hem toe en gelooft hij haar niet. Hij bezoekt haar wel regelmatig op de psychiatrische afdeling (dan zegt Kelly ook tegen hem dat ze bijna verkracht is geworden door Carl en dat gelooft hij ook niet) en zorgt er dus uiteindelijk voor dat ze weer vrijkomt na bijna 90 dagen.

Qua artsen, psychiaters en verzorgers krijgt Kelly McIntyre te maken met Dr. Shaw (Milt Kogan) die de eerste diagnose stelt in het ziekenhuis (Kelly zegt dan ook tegen hem "Somebody tried to kill me", waarbij de dokter het in twijfel stelt) en haar doorverwijst naar de 5e verdieping en daar krijgt ze te maken met de idiote psychiater Dr. Sidney Coleman (Mel Ferrer), die Kelly niet geloofd maar wel juist Carl, de al veelvuldig genoemde smeerlap Carl (Bo Hopkins) die het voorzien heeft op Kelly (hij neemt ook wraak op haar, nadat zij hem gigantisch voor lul zet) en verzorgster Nurse Hannelord, die Kelly regelmatig medicijnen geeft. De gehele cast speelde overigens verdienstelijk en vooral natuurlijk hoofdrolspeelster Dianne Hull.

Al met al heb ik me best vermaakt met deze onbekende Drama / Thriller film, die best een indrukwekkende cast heeft met o.a. Robert Englund en Bo Hopkins.

Redelijke IRA film met goede rollen van Jim Sturgess en Ben Kingsley (ik herkende hem in het begin niet). Het verhaal is best aardig maar er zijn meerdere van dit soort films gemaakt en ook betere. Ik vond de film wel boeiend maar niet echt spannend. Leuk om eens gezien te hebben maar meer ook niet.

Now turn, and bend over.
No, you're not putting those in my butt.
They don't go in your butt.

Dat het nog slechter kan dan het eerste deel, te weten "Fifty Shades of Grey (2015)", bewijst dit tenenkrommende slechte vervolg, welke ik gisteravond gezien heb via "Film 1 On Demand".

In dit verhaal, welke zich afspeelt in de Amerikaanse havenstad Seattle, draait het weer om Christian Grey (Jamie Dornan) en Anastasia Steele (Dakota Johnson), waarbij Christian worstelt met zijn innerlijke demonen en Anastasia moet de woede en jaloezie van vrouwen confronteren, die aan haar vooraf gingen. Zoals een dreigende toekijkende engerd en een jaloerse ex.

Het suffe verhaal is wederom saai, clichématig, langdradig en zelfs nog meer braafjes, want SM valt er eigenlijk niet meer te zien (dan tel ik de billenkoek die Dakota Johnson krijgt in één scene niet mee en ook niet de paar enkel- en handboeien scènes). Wel valt er (gelukkig) wat bloot te zien (als ik goed heb geteld, dan kom ik uit op zeven keren) van de mooie hoofdrolspeelster Dakota Johnson, waarbij dan haar billetjes en vooral haar borstjes te zien zijn en in lingerie mocht ze er natuurlijk ook wezen. Ondanks dat er geen SM meer te zien is, weet de film toch nog een beetje te choqueren en dat komt door het strakgetrokken gezicht van Kim Basinger (leuke knipoog naar de Drama / Romantiek film "Nine 1/2 Weeks (1986)"), in de rol van oud-meesteres en ex (van Christian Grey) Elena Lincoln .

Buiten de hierboven genoemde seks gerelateerde items, is er ook wat gedoe met vaginale ballen (daar hoort ook de tekst bij, waarmee ik dit bericht begon) en Venetiaanse maskers (natuurlijk afgekeken van de Drama / Mystery film "Eyes Wide Shut (1999)") en krijgt Anastasia zoals al eerder gezegd billenkoek en bijt ze op haar onderlip (die van haar mond ) dat het een lust is.

Maar dat valt allemaal in het niet bij de vreselijke dialogen, alle flauwe romantiek en de tenenkrommende psychologie. Het spel is verder zeer vlak, waarbij alles wordt uitgesproken in onbedoeld grappige dialogen, die ook nog eens onderstreept worden door vreselijke liedjes waarin wordt verwoord wat in beeld te zien is, zoals "Nobody Said It Was Easy" en "What Is Love ?".

Een paar scènes, buiten de bloot scenes van Dakota Johnson, zijn nog enigszins vermakelijk, zoals de scène in de volle lift (waarbij Anastasia geen slipje draagt) en de biljart scène (waarbij Anastasia min of meer de biljarttafel is voor Christian ). Ook zit er zelfs een beetje spectaculaire actie (overigens totaal overbodig en nutteloos) in en dan doel ik op de neerstortende helikopter bij de omgeving van vulkaan "Mount Saint Helens".

Het einde m.b.t. het ten huwelijk vragen was zeer clichématig en voorspelbaar en na de bekendmaking daarvan op het familiefeest, kon je al min of meer raden dat er nog een derde deel zal volgen en dat wordt na de aftiteling al helemaal duidelijk gemaakt (wordt zelfs al dag van uitkomen aangegeven, namelijk Valentijnsdag 2018). Dat derde zal dan o.a. draaien om baas (de baas van Anastasia Steele op haar werk, die wel geilt op haar) Jack Hyde (Eric Johnson), die wraak wilt nemen op Christian Grey en waarschijnlijk ook om de jaloerse Elena Lincoln.

De cast is net zoals het hele verhaal tenenkromend slecht, waarbij eigenlijk alleen nog Dakota Johnson er positief uitspringt en dat natuurlijk enkel en alleen vanwege haar fraaie uiterlijk. Wat dat laatste betreft mocht ook de Britse zangeres, actrice en songwriter Rita Ora (als Mia Grey, die het zusje is van Christian Grey) er best wezen, maar ze heeft wel maar een hele kleine rol in het verhaal.

Al met al is deze Drama / Romantiek film, niet meer dan een mierzoete, lachwekkende, tandeloze en suffe twee uren (beter gezegd "twee uren verspilde tijd") durende bedoening, die het aankijken ook nauwelijks waard is.