Opinions

Als je ouders je geen aandacht geven, dan moet je ze maar gijzelen Althans daar draait het om in deze Komedie / Drama film, die vooral bedoeld is voor kinderen.

De 16-jarige streberige springtouw-fanaat Emily Smith-Dungy (Olesya Rulin) is zo kwaad als haar ouders Samantha Smith-Dungy (Kristin Chenoweth) en Duncan Dungy (Matthew Modine) niet komen opdagen om te kijken bij een voor haar belangrijke sportwedstrijd, dat ze besluit haar ouders te drogeren en te ontvoeren om eens een hartig woordje met ze te kunnen wisselen.

Deze film is vooral een klucht die het beste zou aanslaan bij kinderen, ware het niet dat film vol zit met gesprekken over seks en drugs. Op die manier maakt "Family Weekend" het eigenlijk niemand naar de zin, hoewel Kristin Chenoweth het mij nog een beetje naar de zin maakte, omdat ik haar een aparte vrouw vindt. De cast deed het zeker niet onaardig en vooral natuurlijk de drie hoofdrolspelers in het verhaal.

Leuk om eens gezien te hebben deze Komedie / Drama film, die met circa 110 minuten wel wat aan de lange kant is en dat geldt voor Kristin Chenoweth dan weer niet, want ze is best klein.

Ik vond het eigenlijk wel een leuke en vooral vermakelijke misdaad / komedie. Het cliché verhaal is zeker niet hoogstaand maar de uitvoering was best aardig met hier en daar wat leuke momenten en ook zelfs actie (met name dan op het einde en ook best hard). Wat deze film ook leuk maakt is de cast die het best goed deed. De drie oud gedienden deden het leuk, maar vooral de jongeren als de fraaie Dianna Agron (de dochter) en John D'Leo (de zoon) vond ik er echt uitspringen. De laatste zorgde geregeld voor wat humor en de eerste was soms best ontroerend. Al met al heb ik me prima vermaakt met deze leuke film welke me geen moment heeft verveeld.

Na vorige week de Horror film "Gutterballs (2008)" te hebben gezien van regisseur Ryan Nicholson, heb ik me nu gewaagd aan deze goedkope Horror film (ook een Slasher) van hem.

Dit is zeker geen al te beste Horror film, die zich volledig afspeelt op een middelbare school in Amerika, maar desondanks heb ik me er nog enigszins mee vermaakt en dat vanwege de rondborstige (waarbij het lijkt alsof de inhoud elk moment uit de blouse kan springen) en schreeuwerige Jenny (Christine Wallace), de ongepolijste doom- en deathmetal muziek en natuurlijk een aantal brute moorden (o.a. iemands keel doorsnijden en iemand scalperen) uitgevoerd door een soort van Frank Sidebottom achtige moordenaar met een mes.

Bij deze brute moorden was ook regelmatig wat goor bij te zien zoals o.a. zuur op iemands hoofd, darmen en een afgesneden tepel, dat laatste (overigens fraai in beeld gebracht) helaas niet bij de rondborstige Jenny wiens borsten ik graag had willen zien, maar bij Sarah (Karyn Halpin), die er ook best wezen mocht en ook vrij rondborstig was. Degene die er zeker ook niet onaardig uitzag, was de in het zwart geklede Miss Vickers (Michelle Sabiene). Ondanks hun schoonheid, waren het eigenlijk wel allemaal irritante en overdreven persoonlijkheden en dat zonder acteerprestaties en met name hoofdrolspeelster Christine Wallace.

Hier en daar zitten er ook wat komische scènes in, zoals de toiletscène waarbij de irritante Nick (Christopher Lomas) en Sarah zitten te neuken op een toiletpot en waarbij Jenny hun verstoord. Op het moment dat zij dat doet, staat Nick op het punt van klaarkomen en hij ejaculeert dan rondspuitend een belachelijke hoeveelheid zaad over Jenny heen (o.a. in haar gezicht)

Al met al een goedkope circa 75 minuten durende Horror film met een aaneenschakeling van genant toneelspel vol seksueel getinte opmerkingen, die het aankijken nog net waard is (hier en daar wel wat zitten vooruit te spoelen). Het einde was best belachelijk en zeker omdat uiteindelijk blijkt dat Jenny de Frank Sidebottom achtige moordenaar was en zij blijkt overigens ook niet de enige moordenaar te zijn (namelijk ook Miss Vickers en de vreselijke irritante Cathy gespeeld door Beth Cantor).

Deze Thriller film van regisseur Tony Scott heb ik vroeger wel eens gezien en tegenwoordig zendt hem weer regelmatig uit op "Film1", waarop ik hem gisteren herzien heb. Hoofdrolspeler Robert De Niro heeft inmiddels overtuigend bewezen (o.a. in "Taxi Driver (1976)" en "Cape Fear (1991)") dat hij een angstaanjagende psychopaat kan neerzetten en ook in "The Fan" heeft hij ze niet allemaal op een rijtje.

In dit verhaal draait het om deur aan deur messenverkoper Gil Renard (Robert De Niro), die zijn baan dreigt te verliezen als de verkoopresultaten tegenvallen. Zijn vrouw Ellen (Patti D'Arbanville) is bij hem weg en hij heeft geen idee hoe hij met zijn zoontje Richie (Andrew J. Ferchland) om moet gaan. Dat Gil moeilijk in de omgang is en nauwelijks iets verkoopt heeft te maken met zijn onvoorwaardelijke liefde voor honkbalclub "The Giants" in San Francisco. Alles en iedereen, zelfs een belangrijke afspraak die de verdere koers van zijn carrière bepaald, moet wijken voor de honkbal-club. En dat heeft rampzalige gevolgen voor de fanatieke fan.

Aan het begin van het nieuwe seizoen contracteert zijn club de inmiddels beroemde speler Bobby Rayburn (Wesley Snipes) en Gil is niet alleen een fan van de club, maar vooral van de speler die een moeizame start kent. Terwijl iedereen praat over een miskoop, blijft Gil zijn idool steunen. Door dik en dun. Zelfs als Bobby in discussie is met zijn teamgenoot, rivaal en populaire slagman Juan Primo (Benicio Del Toro) over het rugnummer dat zij dragen, probeert Gil hem te steunen. Hierin gaat hij echter erg ver en neemt zijn gedrag angstaanjagende vormen aan.

The Fan illustreert goed hoe een fan kan denken en dat zij ook geen grenzen kennen. Alles draait om de sport, de club of de sporter en dat kan rampzalige gevolgen hebben. Het verhaal (wat flink gedramatiseerd en geromantiseerd is) van "The Fan" biedt goede mogelijkheden voor een interessante en spannende film, maar helaas wil de vonk in deze film echter nooit helemaal overspringen en dat komt voornamelijk omdat de film vol zit met slecht uitgewerkte personages en het veel belabberde dialogen bevat.

Robert de Niro speelt een redelijke rol als de lastig te doorgronden gestoorde gek Gil Renard, die buiten de "The Giants" ook een groot fan is van de Britse rock-'n-rollband "The Rolling Stones" (daarvan krijg je ook regelmatig muziek te horen, waarop Gil dan meezingt) en hij kan met een mes zijn behaarde armen en benen scheren (dat laat hij ook regelmatig zien bij zijn deur aan deur verkooppraatje). Zijn spel heeft wel iets weg van de rol die hij in "Taxi Driver" vertolkte.

De rest van de bekende cast is echter een stuk minder op dreef. Vooral Wesley Snipes, als een onuitstaanbaar arrogante rotzak, en John Leguizamo, in de rol van Bobby Rayburn's bijdehante manager Manny, spelen matig en zijn ook irritante karakters en dat geldt in iets mindere mate ook voor Ellen Barkin als sportjournaliste Jewel Stern, wiens bijdrage aan de film totaal overbodig is. Benicio Del Toro is overigens ook irritant, maar dat was tenminste een bewuste gespeelde rol en hij speelt die rol ook best leuk. Vanwege hun irritante rollen, maakt het je eigenlijk geen bal uit wat er met ze gebeurt. Verder zien we ook nog Jack Black in een piepkleine rol (hij is maar een paar seconden in beeld) van radiotechnicus.

Omdat "The Fan" nooit echt spannend wordt (ook niet bij het gedoe omtrent het zoontje van Bobby Rayburn, die Gil ook een keer red uit de zee, in de finale van de film), is het meer een film geworden die je maar over je heen laat komen (kijkt opzicht wel nog lekker weg), zonder daarbij enige emotie te voelen.

Echt succesvol was "The Fan" overigens niet, want regisseur Tony Scott had geen oog voor de spelregels van Amerika's favoriete tijdverdrijf. Blunders op dat gebied werden hem door het Amerikaanse publiek niet in dank afgenomen. Al met al is "The Fan" geen slechte film en weet hij ook op bepaalde momenten te vermaken, maar volgens mij hadden ze hier meer van kunnen maken en zeker gezien de bekende cast.

Soms leuk en soms flauw. Maar al met al aardig om eens gezien te hebben. Er zitten overigens redelijk veel bekende acteurs/actrices in deze film. De dubbel rol van Seth Rogen was best leuk. De rol van Kristen Bell sloeg nergens op en ze zag er ook niet uit in deze film.

Na een aantal (vier stuks) films gezien te hebben (die overigens niet hier op "MovieMeter" staan) van de rondborstige Glori-Anne Gilbert i.v.m. de "OOYCZV Challenge", wilde ik nu eens films over een andere rondborstige vrouw zien en dan doel ik op Uschi Digard, een Zweedse voormalige softcore-pornoster en model die vooral bekend staat om haar rollen in Russ Meyer-films. Bij mijn zoektocht kwam ik daarbij uit op twee "Fantasm" films, dit is het eerste deel, die nauwelijks stemmen hebben en waarover niemand wat geschreven heeft. Daar is nu verandering in gekomen

In deze ietwat flauwe en oubollige Australische Erotiek / Komedie film (een parodie op seksuele voorlichtingsfilms) neemt de Duitse seksprofessor Jungenot A. Freud (John Bluthal) ons als kijker mee door tien verschillende scènes met vrouwen die hun seksuele fantasieën verkennen, variërend van verkrachting, fetisjisme, travestie, incest en lesbisch seks.

De film staat op "MovieMeter" betiteld als een Komedie, maar het is natuurlijk vooral een Erotiek film en naaktheid valt er ook meer dan voldoende te zien in de vorm van borsten (o.a. van een aantal rondborstige vrouwen zoals Uschi Digard, Candy Samples en Roxanne Brewer), billen, vagina's en piemels (o.a. die van pornoster John Holmes). Ook valt er een onderwater scène te zien in een zwembad, die ietwat pornografisch is m.b.t. beffen en pijpen. Te (glim)lachen valt er nauwelijks iets, maar de opening was wel nog enigszins komisch, want daarin zien we een vrouw op bed met zichzelf spelen (speelt o.a. met haar tepels en vagina), waarna we opeens professor Jungenot A. Freud in beeld zien, die in de camera begint te praten, terwijl de vrouw op de achtergrond verbaasd toekijkt (denkt daarbij "Wat doet die gast opeens in mijn slaapkamer") en haar nachtjapon aantrekt en uit bed stapt.

De professor begint dan een pleidooi van circa vijf minuten over vrouwelijke seksuele fantasieën, waarna we tien verschillende korte scènes (duren steeds circa zes minuten) te zien krijgen waar een vrouw (patiënten van de professor) steeds centraal staat m.b.t. haar seksfantasie. En tussen de scènes door zien we steeds weer de professor eventjes in beeld, die steeds iets zegt over de afgelopen scène en daarna de volgende scène en vrouw aankondigt.

De 1e scène heet "Beauty Parlour" en daarin zien we hoe de vrouw Abby (Dee Dee Levitt) een schoonheidsbehandeling krijgt in een kapsalon door drie mannen, een kapper, een pedicure en iemand die scheert, en waarbij haar haren worden gekamd, haar gezicht (ogen en lippen) wordt opgemaakt, haar teennagels worden gelakt en haar behaarde vagina wordt geschoren met scheerschuim en een scheermes. Natuurlijk wordt ze ook ontdaan van haar kledij en daarna speelt men o.a. met haar tepels.

De 2e scène heet "Card Game" en daarin zien we de getrouwde vrouw Barbara (Maria Arnold) samen met haar man (Kirby Hall) poker spelen met twee andere koppels en waarbij Barbara dan tijdens het pokeren genomen wordt door de twee andere mannen en dat o.a. in een schommelstoel. De scène eindigt in een orgie waarin iedereen het met elkaar doet.

De 3e scène heet "Wearing the Pants" en daarin zie we huisvrouw Gabrielle (Gretchen Rudolph) in de keuken met zichzelf spelen (speelt dan met haar borsten), waarna ze uit het raam een man (Con Covert) ziet die geilt op haar kleding (ondergoed) aan de waslijn en die ze ook aantrekt. Als Gabrielle de man betrapt en mee haar woning in neemt, legt ze hem op de keukentafel en begint ze hem te slaan met een zweep, waarna ze een voorbinddildo pakt en de man in de kont begint te neuken

De 4e scène heet "Nightmare Alley" en daarin we secretaresse Felicity (Rene Bond) in de avond alleen over straat lopen, waarbij ze bang wordt en begint te rennen. Ze wordt dan gepakt door een donkere bokser (Al Williams), die haar meeneemt in de boksring en haar dan meerdere keren verkracht in de touwen.

De 5e scène heet "The Girls" en daarin zien we de brildragende vrouw Francine (Mara Lutra) in een sauna zitten, waarna we een andere vrouw (Uschi Digard) zien binnenkomen en waarbij de twee vrouwen met elkaar praten en complimenten geven en waarbij ze o.a. zeggen:

Uschi Digard: You have beautiful skin;

Mara Lutra: Mm, thank you;

Mara Lutra: You have beautiful breasts;

Uschi Digard: Thank you;

Mara Lutra: I've always wanted to have big ones like yours;

Uschi Digard: And I always wanted to have smaller ones, so I wouldn't have to wear a bra.

Uiteraard vindt er daarna lesbische seks plaats in de sauna en wordt er o.a. gespeeld met de flinke borsten van Uschi Digard en zet zij ook de bril af van Mara Lutra, die mooie ogen had (mooie compensatie van haar kleine borsten). De scène eindigt overigens met veel stoom in de sauna.

De 6e scène heet "Fruit Salad" en daarin zien we de rijke vrouw Imogene (Maria Welton) lekker luieren en masturberen aan het zwembad en dat o.a. met een banaan die ze op erotische wijze pelt en in haar mond stopt. Dan stapt opeens John Holmes uit het zwembad en zien we zijn flinke banaan tussen zijn benen hangen. De twee hebben dan seks met elkaar en dat met fruit (o.a. een ananas) en slagroom welke op de borsten gespoten wordt (zou het een pornofilm zijn geweest, dan had John Holmes er waarschijnlijk wat anders op gespoten). Daarna springen ze in het zwembad en hebben ze seks onder water (best fraai gefilmd), waarbij er gebeft, gepijpt (Maria Welton gebruikt de banaan van John Holmes dan als een snorkel) en geneukt wordt en dat had ietwat weg van porno.

De 7e scène heet "Mother's Darling" (oftewel het oedipuscomplex, maar dan omgekeerd) en daarin we de op leeftijd zijnde moeder Belle (Candy Samples), die haar zoon (Gene Poe) verwelkt die uit het leger komt en waarbij Belle o.a. zegt:

"Son, you're so dirty!"

Oftewel de zoon moet gewassen worden en dat gebeurt dan ook in een bad, waarbij de twee elkaar wassen en Candy Samples (die ook een rubberen eendje in het bad gooit) doet dat vooral met haar enorme borsten (uiteraard speelt de zoon ook met haar borsten), die nog groter zijn dan die van Uschi Digard en toch had Candy Samples niet de grootste borsten in de film!

De 8e scène heet "Black Velvet" en daarin zien we de donkere vrouw Celeste (Shayne) verschillende mannen verwelkomen in haar huis die aanbellen, waarna ze op een podium een striptease voor hen geeft. De scène stelde niets voor en vond ik ook duidelijk de minste scène.

De 9e scène heet "After School" waarin de rondborstige studente Harriet (Roxanne Brewer) moet nablijven bij een oude leraar (Al Ward) die ze dan begint te verleiden door o.a. een penis te tekenen op het schoolbord, die ze ook zogenaamd pijpt. De leraar probeert het te negeren, maar als de studente haar billen en enorme borsten in de strijdt gooit, gaat hij toch overstag, maar raakt hij op een gegeven moment buiten adem. Ook deze scène was behoorlijk flauw, maar je ziet hierin wel de vrouw met de grootste borsten, namelijk Roxanne Brewer, in de film die helaas niet oud is geworden met 46 jaar (misschien wel bezweken aan het gewicht van haar borsten ).

De 10e en laatste scène heet "Blood Orgy" en daarin zien we de vrouw Zelda (Serena) in een kerk, die omringt is door satanisten die haar uitkleden, misbruiken en verkrachten. Dat misbruiken gebeurt o.a. in Johan Derksen stijl, want op een gegeven moment stopt een satanist een grote brandende kaars tussen haar benen, waardoor de kaars gedoofd wordt en ze daarna verkracht wordt.

Daarna zien we voor de laatste keer professor Jungenot A. Freud weer in beeld, die o.a. zegt over over de laatste scène:

"I hear you ask, "Is this wrong?""

Ook geeft hij daarna nog een pleidooi zoals in het begin, waarna de film na circa 85 minuten is afgelopen. Als liefhebber van het genre heb ik me opzicht best vermaakt met deze film en dat vooral natuurlijk vanwege de vele naaktheid (met vijftien verschillende vrouwen) en dat o.a. van Uschi Digard waarvoor ik deze film gekeken heb. Op naar "Fantasm Comes Again (1977)", oftewel het tweede deel.

P.S. de filmposter ziet er moderner uit dan de film zelf.

Afgelopen vrijdag zag het leukere eerste deel uit de "Fantasm" reeks en dit is het tweede deel (meer zijn er ook niet gemaakt), welke vele gelijkenissen heeft met "Fantasm (1976)". Want ook nu zien we weer tien bij elkaar geprate korte scènes met daarin Uschi Digard die weer lesbische seks heeft, Candy Samples die weer seks heeft met een jong gezinslid (stiefdochter), een seksscène in een zwembad die weer pornografische trekjes heeft, een seksscène in een kerk, een verkrachtingsscène en ook de film "Fantasm" zien we eventjes tijdens een scène. Ook zien we buiten Uschi Digard en Candy Samples (beiden vrouwen zijn het vooral waard om dit soort films te kijken) veel bekende castleden terug zoals Dee Dee Levitt, Serena, John Holmes, Con Covert en William Margold.

De scènes worden dit keer niet ingeleid door een seksprofessor, maar door een tweetal journalisten die voor een krant werken. Journaliste Libbie (Angela Menzies-Wills) neemt namelijk de seksadviescolumn "Dear Collette" over van de ervaren verslaggever Harry (Clive Hearn) die met pensioen gaat. In de loop van een nacht praat Harry Libbie door een reeks brieven van hun lezers en die bevatten:

- Seks in een bibliotheek;

- Leraar-student seks in een sportschool;

- Verkrachting in een drive-in;

- Een triootje in een lift;

- Lesbische verleiding in een schuur;

- Een orgie tijdens een feest;

- Incest;

- Seks in een zwembad;

- Orale seks onderweg;

- Seks in een kerk na een biecht.

De 1e scène heet "Silence Please" en daarin kijken twee vrouwen, te weten Cindy (Rosemarie Bem) en Rita (Liz Wolfe), in een bibliotheek een erotisch boek die erom beginnen te giechelen. Ze trekken daarbij de aandacht van een man, die Cindy begint te betasten en te neuken en die Cindy erop wijst dat ze stil moet zijn in de bibliotheek. Oftewel "Silence Please". De scène was heel flauw en je ziet daarin ook alleen de borsten en billen van Rosemarie Bem.

De 2e scène heet "Workout" en daarin krijgt gymnaste Miss Peabody (Michael Barton) het advies van Mr. Bates (Rick Cassidy) om naakt op de trampoline te springen, wat ze ook doet. Daarna gaat ze naakt op de de brug (een turntoestel), waarna ze elkaar gaan masseren en seks hebben met elkaar. Ook deze scène was flauw, maar je ziet wel een volledig naakte en mooie Michael Barton (niet echt een naam voor een vrouw) op de trampoline springen. Helaas is ze niet rondborstig (Uschi Digard zou leuker zijn geweest)

De 3e scène heet "Double Feature" en daarin gaan Carol (Rainbeaux Smith) en Bob (Urias S. Cambridge) naar de drive-in waar de film "Fantasm" draait (daar zien we ook wat beelden van, namelijk de verkrachtingsscène in die film). Iedereen heeft seks in de drive-in, maar niet Bob en dat omdat Carol per se de film wilt zien die namelijk haar lievelingsfilm is (ze heeft hem ook al twee keer gezien) Daarbij wordt dan ook gezegd:

Bob: Why is it that every time we come to the drive-in all you want to do is watch the movie?

Bob: I mean, you've seen this thing before. Twice!

Carol: I like this movie.

Bob: You like every movie.

Als Bob dan vanuit de achterbank een helpende hand krijgt van een andere vrouw, te weten Alice (Lois Owens) die daar samen aan het seksen is met haar vriendje, wordt Carol boos en stapt ze de auto uit en gaat ze popcorn halen. Op de terugweg wordt ze echter in een busje getrokken door een man, die haar verkracht en dat vindt ze helemaal niet erg. Sterker nog, als ze eenmaal klaar zijn, is Bob al vertrokken en moet ze naar huis lopen.

De 4e scène heet "Going Up?" en daarin komt de kantoormedewerker Bill (Herb Layne) samen met twee vrouwen, te weten Sally (Amanda Smith) en Penny (Suzy A. Star), vast te zitten in een lift, waarna de twee vrouwen seks met hem hebben in verschillende standjes. Op een gegeven moment komt de lift weer in beweging en als dan de deuren open gaan kijken verbaasde toeschouwers toe. Ook dit was eigenlijk een heel flauwe scène.

De 5e scène heet "Straw Dolls" en daarin zien we de vrouwen Bianca (Dee Dee Levitt) en Leslie (Uschi Digard) paardraden, waarna het begint te regenen en ze gaan schuilen in een schuur waar ze hun natte kleren uittrekken en daarbij wordt dan gezegd:

Bianca: What a beautiful breasts you have.

Leslie: Oh, I much more like yours. They're so small and firm. Beautiful.

Bianca: Oh, but yours are... They're like watermelons.

Bianca: My boobs are a drag.

Daarna hebben ze lesbische seks in het hooi (waarbij Dee Dee Levitt ook speelt met de watermeloenen van Uschi Digard ), waarna een boer met een hooivork binnenkomt die in het hooi prikt!

De 6e scène heet "The Good Old Gang at the Office", waarin de nieuwe kantoormedewerkster Miss Carter (Helen O'Connell) door haar baas Mr. Clark (Con Covert) wordt uitgenodigd op een feest, waar ze een test als typiste moet ondergaan (terwijl ze typt wordt ze dan gebeft) en welke uitloopt op een orgie (met negen personen) en waarbij Mr. Clark dan rondloopt in vrouwenkleren. Hoewel er veel naaktheid te zien was, was ook deze scène weer flauw.

De 7e scène heet "The Kiss of Life" en daarin liggen drie vrouwen, te weten Samantha (Suzanne Walsh), Jo (Linda York) en Terri (Mary Johnson), aan een zwembad zich liggen te verlekkeren aan de badmeester gespeeld door de bekende pornoacteur John Holmes . Jo gaat dan het zwembad in en doet net alsof ze aan het verdrinken is en als de badmeester dan in het water springt om haar te redden, hebben ze seks met elkaar, waarna de andere twee vrouwen ook in het zwembad gaan en ook seks hebben. Daarbij valt net zoals in "Fantasm" onderwaterseks te zien met pijpen, beffen en neuken en dat had enigszins pornografische trekjes.

De 8e scène heet "Family Reunion" en dat vond ik de leukste scène, want daarin kijkt de 16 jarige stiefdochter en maagd Virginia (Nancy Mann) stiekem door het sleutelgat van de deur van de slaapkamer van haar stiefmoeder Frances (Candy Samples), die seks heeft met oom Fred (Al Ward). Terwijl de twee seks met elkaar hebben (dan zie je o.a. de enorme boezem van Candy Samples in volle glorie) speelt Virginia met zichzelf, waarna Fred de deur openmaakt en Virginia de slaapkamer in valt (oftewel Virginia wordt betrapt). Daarbij wordt dan ook gezegd:

"Virginia! And just what do you think you're doing there, Virginia?"

Daarna praten ze met Virginia en wordt er o.a. gezegd:

Fred: How about Frances?

Virginia: Frances?

Fred: You see, you better stop calling her mommy because she's not your real mother.

Fred: Why don't you treat her like a real friend?

Daarna heeft Virginia natuurlijk lesbische seks met haar stiefmoeder die haar het een en ander leert, waarna ook oom Fred (er is altijd een perverse oom in de familie ) begint mee te doen en daarbij worden ze bekeken door een knuffeldier, namelijk door Fluffy de hond.

De 9e scène heet "Overdrive" en daarin wordt de maagd Sterling (Jesse Adams) in een rijdende auto gepijpt door zijn vriendin Carol (Christine De Shaffer). Sterling kan daarbij met moeite de auto op de weg houden en crasht ook op een gegeven moment, waarna de twee met elkaar gaan neuken en waarbij Sterling dan inslaap valt. Helaas was dit ook weer een flauwe scène.

De 10e en laatste (gelukkig) scène heet "True Confession" en daarin gaat Imogene (Serena) naar de kerk voor een biecht en daarin biecht ze op dat ze verliefd is op de conciërge van de kerk, te weten Joe (Michael Karnitz), die natuurlijk in het biechthokje zit i.p.v. een pastoor. Als Imogene het biechthokje verlaat en in een ruimte in de kerk gaat bidden, gaat Joe daar ook naar toe en hebben beiden seks met elkaar. Hoewel dat ook weer een flauwe scène is, mocht Serena er wel wezen en was ze eigenlijk ook de mooiste vrouw in de film.

Als de laatste scène is afgelopen is Harry in slaap gevallen (dat was hij aan het begin van de film ook en dan op een toilet) op de arm van Libbie (van Angela Menzies-Wills zien we overigens één borst en blote voeten). Daarna is de film eigenlijk afgelopen, waarna we nog even kort terug gaan naar de orgie van de 6e scène, waar we dan ook een donkere man met een geweer zien? En ook zien we daar de 16 jarige stiefdochter Virginia uit de 8e scène binnenkomen met het knuffeldier Fluffy. Daarna is de film na circa 96 minuten eindelijk ook echt afgelopen.

Al met al zijn de meeste scènes behoorlijk flauw en heb ik me eigenlijk alleen vermaakt met de twee scènes waarin Uschi Digard en Candy Samples te zien zijn. De film duurt met circa 96 minuten eigenlijk ook iets te lang. Dit soort films mogen eigenlijk niet langer duren dan 90 minuten.

Net zoals de meeste superhelden verfilmingen viel ook deze tegen. De film is best wel uit te kijken maar boeiend is het in ieder geval niet. Qua verhaal stelt het ook niet veel voor.

Zeer matige prequel, waarvan het verhaal erg sober en saai is en eigenlijk ook niet weet te boeien. Bovendien weet de gehele cast nergens te overtuigen en vond ik het ook stuk voor stuk allemaal saaie en oninteressante persoonlijkheden en vooral de twee hoofdrolspelers Miles Teller (in de rol van Reed Richards) en Kate Mara (in de rol van Sue Storm). De laatste is overigens geen onprettige verschijning om naar te kijken, maar daar is dan ook alles mee gezegd.

De uitvoering van het verhaal stelt ook teleur want er zit nauwelijks actie in en de actie die erin voorkomt is ook nog eens saai. Bovendien zit de actie eigenlijk ook alleen in de staart van het verhaal (vanaf circa de 75e minuut) en duurt de actie ook maar iets van 15 minuten lang. Visueel gezien valt er ook weinig te genieten (zo zijn de special effecten totaal niet indrukwekkend) in deze film en de sfeer gedurende het hele verhaal is zeer sober (had wel iets weg van een begrafenissfeer). Omdat men ook nog eens probeert om het hele verhaal serieus te maken, valt er ook totaal niets te lachen.

De opbouw van het verhaal rammelt eigenlijk ook aan alle kanten. Zo maak je in de eerste 45 minuten kennis met de 4 personen die later de "Fantastic Four" gaan vormen en maak je ook kennis met de persoon die later Dr. Doom gaat worden. Ondanks dat het begin (het gedeelte op school en wetenschapswedstrijd) nog wel leuk was, duurde het gewoon te lang en was het ook behoorlijk saai. De laatste 45 minuten van het verhaal zijn eigenlijk te kort want daarin worden de "Fantastic Four" gecreëerd en in het laatste gedeelte van het verhaal krijg je dan het gedoe omtrent de "Fantastic Four" tegen Dr. Doom. Met name het creëren van ieder personage uit de "Fantastic Four" had men uitgebreider kunnen doen en ook had men meer met ieder personage moeten doen. Nu kregen ze eigenlijk alleen maar een hele korte introductie van hun eigenschappen (elastisch, onzichtbaar, steen en vuur) en dat was het dan.

Nee, deze zeer matige prequel stelt gewoon enorm teleur teleur en is het kijken ook nauwelijks waard. Wat dat betreft zijn de twee "Fantastic Four" popcornfilms in de jaren 2000 toch leuker en beter en die stelden al weinig voor.

"It's clobberin' time!"

Na jaren van mislukte pogingen met "Fantastic Four (2005)", "Fantastic Four: Rise of the Silver Surfer (2007)" en "Fantastic Four ( 2015)", moest "The Fantastic Four: First Steps" eindelijk de film worden die Marvel’s 'eerste familie' waardig naar het witte doek bracht. Met Pedro Pascal, Vanessa Kirby, Ebon Moss-Bachrach en Joseph Quinn in de hoofdrollen leek er een droomcast klaar te staan. De verwachtingen waren torenhoog. Maar helaas, de film bezwijkt onder diezelfde verwachtingen en blijkt uiteindelijk vooral een vermoeiende herhaling van bekende Marvel-trucs.

Reed Richards (Pedro Pascal) en zijn vrouw Sue Storm (Vanessa Kirby) vormen samen met haar broer Johnny (Joseph Quinn) en zijn beste vriend Ben Grimm (Ebon Moss-Bachrach) de "Fantastic Four". Ze worden gedwongen om hun familieband sterker dan ooit te maken wanneer ruimtegod Galactus (Ralph Ineson) via zijn trouwe, mysterieuze boodschapper Silver Surfer (Julia Garner) bekendmaakt dat deze Aarde het volgende slachtoffer van zijn enorme honger naar werelden wordt. En dat terwijl Sue inmiddels met een fikse buik rondloopt…

De opening met de zwangerschapstest van Sue Storm (Vanessa Kirby) beloofde al niet veel goeds en de eerste circa 30 minuten van de film zijn tenenkrommend slecht, maar het grootste struikelblok is het script. In plaats van een heldere opbouw krijgen we een opeenstapeling van subplotjes die nergens echt uitmonden. De film probeert tegelijk een oorsprongsverhaal te zijn, een familiedrama, een kosmische rampenfilm en een epische introductie tot Galactus. Het resultaat is versnipperd en onevenwichtig.

Het eerste uur slingert heen en weer tussen familie kibbelpartijen en pseudo-wetenschappelijke mumbo jumbo. Het middenstuk zakt compleet in, waarbij scènes worden gerekt zonder dat er spanning of emotionele diepte bijkomt. En de climax voelt anticlimactisch, want Galactus verschijnt weliswaar groot en dreigend, maar zijn rol blijft zo oppervlakkig dat hij nooit meer is dan een generieke eindbaas.

De cast doet wat ze kan, maar krijgt nauwelijks de kans te schitteren. Pedro Pascal als Reed Richards als de wetenschapper, leider van de "Fantastic Four", bekend om zijn intelligentie en door kosmische straling kan hij zijn lichaam enorm rekken, uitrekken en vervormen, is een wandelende expositie-machine. Hij legt alles uit, maar voelt zelden als een mens van vlees en bloed. Vanessa Kirby als Sue Storm als de echtgenote van Reed en oudere zus van Johnny, heeft als lid van de "Fantastic Four" krachten als onzichtbaarheid en krachtvelden en ze is de enige met een zekere emotionele kern door haar zwangerschap, maar dat motief wordt zo zwaar aangezet dat het eerder manipulatief dan ontroerend is.

Joseph Quinn als Johnny Storm als de jonge broer van Sue die vuur kan beheersen, kan vliegen en meestal een wat impulsiever / luchtiger karakter heeft, wordt gereduceerd tot clown, altijd klaar met een oneliner maar zonder echte ontwikkeling. En Ebon Moss-Bachrach (stem) als Ben Grimm / The Thing als vriend van Reed, astronaut en verandert door kosmische straling in een rotsachtig wezen met buitengewone kracht en duurzaamheid, verdient meer diepgang, maar blijft steken in obligate zinnen over zijn uiterlijk en kracht, zoals mijn openingszin. Het ensemble waar de "Fantastic Four" om bekend staat, komt hierdoor nooit echt tot leven. Ze functioneren meer als losse pionnen in het plot dan als familie of team.

En verder zijn er rollen / stemmen weggelegd voor Ralph Ineson (stem) als Glactus, de ruimte-god / vijand die de aarde bedreigt, Julia Garner (vooral stem) als Shalla-Bal / Silver Surfer, de boodschapper van Galactus die in deze film van gender (vrouw i.p.v. man) gewijzigd is, Paul Walter Hauser als Harvey Elder / Mole Man, een ondergrondse schurk die verandert in held (of beter gezegd helper voor de mensheid), Natasha Lyonne als Rachel Rozman, een schoollerares waar Ben Grimm / The Thing een oogje op heeft en Matthew Wood (stem) als H.E.R.B.I.E., een robot met kunstmatige intelligentie in dienst van de "The Fantastic Four".

Ook probeert de film zwaar in te zetten op drama, namelijk het ongeboren kind (die uiteindelijk geboren wordt in een razend ruimteschip en waar Galactus zijn zinnen op heeft gezet) van Reed en Sue, de angst voor verlies en de opofferingen die gemaakt moeten worden. Maar de uitwerking voelt vaak geforceerd. In plaats van echte emotionele spanning, zien we scènes die doelbewust zijn geconstrueerd om het publiek een traantje te laten wegpinken. Het effect is eerder irritatie dan ontroering.

De op een jaren zestig geïnspireerde retrofuturistische stijl wordt vaak geprezen, maar ook hier schuilt een probleem, namelijk de vorm overheerst de inhoud. Ja, de sets en kostuums zijn fraai, maar ze voelen kunstmatig en steriel. De wereld lijkt ontworpen voor een artbook, niet voor een meeslepend verhaal. De actiescènes kampen met hetzelfde probleem, namelijk visueel druk, vol CGI, maar emotioneel leeg. Je kijkt naar een kleurenexplosie waar geen echte spanning vanaf straalt. Vooral het gevecht met de Silver Surfer had iconisch kunnen zijn, maar het blijft hangen in generieke vliegstunts en knalblauwe energieflitsen.

Het grootste kritiekpunt is misschien wel de behandeling van Galactus, een oude kosmische entiteit die planeetlevensenergie moet consumeren om te overleven. Waar fans hoopten op een dreigende, complexe antagonist, krijgen we een reusachtig goddelijk wezen (hij draagt een iconische helm en heeft paarse/blauwe bepantsering) van kracht, die nauwelijks spreekt of handelt. Hij is de belichaming van gemakzuchtig schrijven, namelijk een 'kosmische dreiging' zonder gelaagdheid en zonder persoonlijkheid. Daarmee wordt de climax, die juist op hem moest leunen, een teleurstelling.

Wat de film misschien het meest nekt, is dat we dit allemaal al gezien hebben, zoals de spanningen binnen een superheldenteam, de kosmische dreiging die de aarde (en het heelal) wil verzwelgen en de onvermijdelijke offers en gezinswaarden die centraal staan. De film herhaalt simpelweg patronen uit eerdere Marvel-films, zonder iets verrassends of verfrissends toe te voegen. De retrostijl is een dun laagje vernis over een door-en-door voorspelbare structuur. Wel is het positief dat de film niet al te lang duurde met circa 104 minuten (na het einde volgt wel nog een extra scène, oftewel een aankondiging van een nieuwe Marvel-film).

"The Fantastic Four: First Steps" had een frisse herstart moeten zijn voor Marvel’s oudste superheldenteam, maar komt niet verder dan middelmaat. Het verhaal is warrig, de personages onderontwikkeld, de emoties geforceerd en de actiescènes oppervlakkig. De retrofuturistische stijl geeft de film een unieke look, maar kan niet verhullen dat er inhoudelijk weinig te beleven valt. Het eindresultaat is een film die zichzelf te serieus neemt, maar te weinig lef heeft om echt iets nieuws te proberen. Voor hardcore Marvel-fans misschien nog onderhoudend, maar voor de rest voelt dit als alweer een tandeloos hoofdstuk in een universum dat zijn creativiteit steeds verder kwijt lijkt te raken.

Leuke animatiefilm in een aparte stijl. Verhaal is best leuk en zit ook goed in elkaar waardoor het kijken tot het einde meer dan waard is. Er zit best aardige droge humor in en de muziek is ook best goed. De stem van George Clooney was zeer goed gekozen bij Mr. Fox.

Films uit de jaren 70 vind ik meestal nog leuk om te zien (die zie ik ook nog regelmatig en vooral via Duitse televisiezenders), maar films uit de jaren 60 zijn me toch regelmatig te gedateerd of te oubollig en dat geldt ook voor "Fantastic Voyage", ondanks dat deze film destijds (voordat ik nog geboren moest worden) de "Oscars" won voor "Beste Visuele Effecten" en "Beste Production design".

Een Russische geleerde, te weten Jan Benes (Jean Del Val) met belangrijke informatie loopt over naar Amerika, maar door een aanslag raakt hij in coma en dreigt hij te sterven aan een bloedprop in de hersenen. Daarom geeft de regering toestemming voor een nieuw project, namelijk een tot microscopische afmetingen verkleinde atoomonderzeeër met vijf specialisten (vier mannen en één vrouw), wordt bij Benes geïnjecteerd in het lichaam, om de bloedprop te verwijderen met een laser. Maar er is een verrader / saboteur aan boord, die dit wilt verhinderen.

Destijds was dit natuurlijk een visueel magistrale Sciencefiction / Avontuur film, waarbij een spectaculaire reis met gevaren (zowel van het menselijke lichaam als ook van de verrader / saboteur aan boord) door een menselijk lichaam in beeld werd gebracht (o.a. het hart en de longen werden op een leuke manier in beeld gebracht en m.b.t. de longen werd ook aangegeven dat roken slecht is voor de gezondheid, terwijl roken destijds heel gewoon was en in deze film steekt ook gewoon een generaal een sigaar op tijdens het medisch experiment). Het nevenplot van de verrader / saboteur (het is ook niet moeilijk om te raden wie dit is) is overbodig en zonder hem zou deze film even spectaculair geweest zijn. Destijds was deze film natuurlijk ook boeiend en spannend (mede door de Koude Oorlog), maar daar is hedendaags geen sprake meer van en nu kwam deze film bij mij wat flauwtjes en voorspelbaar over.

De volledig blanke cast (zou hedendaags niet meer kunnen) in deze film is eigenlijk maar beperkt tot de vijf specialisten, die dus in het lichaam van Jan Benes gaan, en twee leidinggevende hoge officieren (een generaal en een kolonel) van het leger. De vrouw, te weten Cora (Raquel Welch), in het team van vijf specialisten, wordt inderdaad vooral gebruikt om haar decolleté (er valt overigens geen bloot te zien) te laten zien (met name als ze in één bepaalde scene haar uniform uittrekt), want buiten haar mooie uiterlijk (ze was in de jaren 60 een "seksbom") kwamen haar acteerprestaties er bekaaid vanaf. Buiten Raquel Welch deed de cast het best verdienstelijk en met name hoofdrolspeler Stephen Boyd (in de rol van Grant, die moet zorgen voor de veiligheid in de verkleinde atoomonderzeeër), die veel te jong is overleden.

Ondanks dat deze 100 minuten durende Sciencefiction / Avontuur film inmiddels behoorlijk gedateerd en oubollig (de reis door het menselijke lichaam kwam bij mij over als een hallucinerende trip) is, is dit zeker nog een vermakelijke film om naar te kijken en vooral het gedeelte waarbij men met de atoomonderzeeër microscopisch verkleind wordt en waarna men via een spuitin het lichaam wordt gebracht, is zeer leuk om naar te kijken en moet destijds bij veel bioscoopbezoekers waarschijnlijk een "wauw" op het gezicht hebben gebracht.

Vond dit vroeger altijd een leuke maar ook spannende film. Verhaal is best goed en weet ook nog te boeien en is zoals gezegd zelfs spannend. Men zond deze film destijds (eind jaren 70 en begin jaren 80) wel eens uit op de Duitse TV en dan keek ik er geboeid naar (soms zelfs met de handen voor de ogen ). Louis De Funès speelde goed en was natuurlijk humoristisch maar vooral Jean Marais als Fantômas vond ik zeer goed. Dat kwam natuurlijk ook omdat ik hem een beetje eng vond Zou je de film hedendaags kijken dan zul je er waarschijnlijk alleen nog maar om lachen.

Laatste deel uit de "Fantômas" reeks met de Franse populaire komediant Louis De Funès weer in de hoofdrol.

Het is een waardige afsluiter want dit deel is best aardig en Louis de Funès is natuurlijk ook weer lekker opdreef. Ik heb in ieder geval vaak om hem moeten lachen en ik vond het destijds ook altijd een leuke acteur die ook veel leuke films heeft gemaakt (heel soms zenden ze nog wel eens een film van hem uit op de Duitse televisiezenders ZDF en ARD). Ook Jean Marais is weer van de partij als Fantômas en hij doet het ook weer verdienstelijk. Het verhaal zit ook best leuk in elkaar en is misschien zelfs een beetje spannend. Ook visueel ziet er er allemaal wel aardig uit (o.a. geinige special effecten).

Hier en daar is de film wel wat flauw en ook een tikkeltje langdradig, maar in het algemeen kijkt hij lekker weg (tegenwoordig oogt het natuurlijk allemaal heel flauw en oubollig). Gewoon een leuke afsluiter van de reeks.

Dit was de opvolger van het leuke eerste deel "Fantômas (1964)", waarbij de bekende Franse komediant Louis De Funès lekker opdreef was. Waar in het eerste deel het verhaal nog leuk en goed (als kind zijnde vond ik het destijds ook spannend) was, daar is deze film wat minder in geslaagd. Dit geldt zowel voor de uitvoering van het verhaal als het verhaal zelf, wat een beetje aan de flauwe kant is. Maar toch weet Louis De Funès er nog iets leuks van te maken (vooral natuurlijk door zijn typische humor) waardoor ook deze film zich nog lekker wegkijkt. Ook Jean Marais als wederom Fantômas deed het verdienstelijk. Gewoon een redelijk vervolg, maar meer ook niet.

Leuke onderhoudende romantische avonturenfilm. Zeker het eerste uur vond ik best aardig. Het verhaal zit best leuk in elkaar en de cast deed het goed en dan natuurlijk vooral Tom Cruise, en Nicole Kidman. De laatste zag er ook fraai uit. Datzelfde geldt ook voor de vele fraaie beelden.

Zeer aparte film die een zeer mooi is weergegeven in winterse omstandigheden. Het verhaal was zeer goed en boeiend en ook zeer grappig. Steve Buscemi en William H. Macy vond ik zeer goed. Ook Peter Stormare als slechterik vond ik geweldig. De scene waarbij hij zijn kameraad (Steve Buscemi) door de boomstammen versnipperaar haalt is gewoon geweldig.

Van deze Horror / Thriller film had ik eigenlijk iets schokkends verwacht met veel nare beelden, maar na hem gisteravond gezien te hebben viel me dat juist tegen.

Een jong stel, te weten Nora (Nora Yessayan) en Alec (Alec Gaylord), maakt een tripje met de auto en besluit op een gegeven moment te stoppen bij een wegrestaurant om een hapje te gaan eten. Ze hebben echter geen idee dat hun besluit om een hamburger te gaan eten, afgrijselijke consequenties zal hebben. Ze worden ontvoerd door een stel lokale boeren met vreselijke bedoelingen. Op hun boerderij zijn niet dieren, maar namelijk mensen het hoofdgerecht...

Het verhaal was opzicht leuk bedacht met dieren die de rollen omdraaien voor mensen en met de sfeer (mede door de muziek) en de enge mensen zat het ook wel goed (het had wel iets weg van de "Texas Chainsaw Massacre" films), maar echt spannend of eng wordt het nergens. In de eerste 25 minuten gebeurt er eigenlijk niets en moet de film het vooral hebben van de sfeer en de enge mensen die Nora en Alec onderweg tegenkomen zoals een oude vrouw (Dori Mires) die met autopech langs de weg staat en Nora en Alec compleet afzeikt terwijl ze haar willen helpen, een man (David Air) in een restaurant waar men een hamburger eet en die hun aankijkt en tegen Nora zegt "Je bent hier niet veilig", een man (Rob Tisdale) van een tankstation die hun een tip geeft om te rusten onderweg en de eigenaar (Ken Volok) van houten hutten waar men gaat rusten. Zodra men gaat rusten in zo'n hut (waarbij er iemand met een dierenmasker onder hun bed ligt, daarom moet je ook altijd in Hotels en Motels onder je bed kijken ), komt de film eindelijk na circa 25 minuten opgang.

Daarna hoopte ik eigenlijk dat de film lekker opgang zou komen en hoopte ik veel schokkende beelden en eigenlijk ook wat naaktheid (mede gezien de filmposter) te kunnen zien, maar dat viel me dus tegen, hoewel kijkers deze film misschien als schokkend kunnen ervaren. Ik heb inmiddels al veel rotzooi en smerigheid in films gezien, waardoor hetgeen wat ik zag in deze film me eigenlijk weinig deed.

Na circa 25 komen we aan op de boerderij, die gerund wordt door eigenaar van de hutten, en zijn Nora en Alec opgesloten in kooien en zien we mensen rondlopen in dierenmaskers (o.a. van een schaap, koe, konijn en paard) en zien we hoe mannen worden geslacht als vee (ze worden o.a. met een hamer op hun hoofd geslagen en in stukken gesneden). De vrouwen worden zwanger gemaakt (zo zien we op een gegeven moment Nora vastgebonden in een soort van bevallingsstoel zitten, met haar benen gespreid, en duwt iemand iets in haar vagina), waarna ze ingezet worden voor de melkproductie. Zo zien we vrouwen (met een ballgag in hun mond) in een stal die als een koe zijn aangesloten op een melkmachine en één van de gevangen genomen vrouwen zegt daarover op een gegeven moment ook tegen Nora:

"Ze behandelen ons als melkkoeien."

De beelden ervan mochten er natuurlijk best wezen, maar van mij had het meer expliciet in beeld getoond mogen met hier en daar ook wat naaktheid (borsten en schaamstreken), want dat krijg je nu niet te zien. Zo zijn alle vrouwenborsten volledig afgedekt (i.p.v. alleen de tepels) met de pompen van de melkmachine en van het zwanger maken krijg je ook geen expliciete beelden te zien. Omdat de vrouwen zwanger worden gemaakt voor de melkproductie, krijgen ze natuurlijk ook baby's en die worden dan vrij snel gedood en dat wordt ook één keer getoond. De baby wordt daarbij dan afgepakt van een vrouw in een kooi, daarna gewogen op een weegschaal (zoals in een slagerij) en daarna doodgeslagen op de grond en weggegooid in een soort van container.

Verder zien we ook hoe een vrouw geslacht wordt met een mes en daarbij wordt dan haar keel doorgesneden en daarna haar buik, waarna de ingewanden eruit vallen. Maar dan heb je het ook wel gehad met de meest schokkende beelden. Na circa 60 minuten weten Alec en Nora te ontsnappen en moeten ze proberen uit de handen van de gestoorde mensen te blijven. Uiteraard lukt dat niet en trapt Alec in een val en wordt hij daarna doodgeslagen met een kei. Nora houdt het nog eventjes vol en probeert samen met een andere vrouw, te weten Ashley (Kelly Mis), te vluchten en daarbij stapt men o.a. in een bus, waarmee men wilt wegrijden. Maar die bus zit vol met gemaskerde mensen, waarna we daarna Nora en Ashley in beeld zien zoals op de filmposter. Oftewel naakt op schotels uitgespreid en geroosterd als varkens met appels in hun mond, terwijl de gemaskerde moordenaars zich rond de tafel verzamelen in een surrealistisch tafereel dat volgens mij Leonardo da Vinci's schilderij van "Het Laatste Avondmaal" zou moeten bespotten. Daarna is de film ook na circa 76 minuten afgelopen.

Net zoals de film viel eigenlijk ook de cast me tegen, hoofdrolspeelster Nora Yessayan zag er opzicht best mooi uit, maar ze was niet bepaald sympathiek (ze heeft over iedereen gelijk een oordeel en dat is meestal niet positief) in deze film en acteren kon ze eigenlijk niet en dat geldt al zeker voor Alec Gaylord als de mannelijke hoofdrolspeler. De enige die nog een beetje wisten te overtuigen waren de gestoorde mensen zoals Ken Volok, die de eigenaar van de hutten is en die de boerderij runt. Hij zag er opzicht ook best creepy uit. De ontvoerde mannen en vrouwen worden op de boerderij overigens ook als voedsel gebruikt (de filmposter toont dat ook al aan), want op een gegeven moment zegt Ken tegen de anderen:

"Het eten moet binnen drie uur klaar zijn. We koken ongeveer voor 80 mensen."

Ondanks het leuk gevonden verhaal, is deze Horror / Thriller film me toch tegengevallen en had ik er ook meer van verwacht. Gezien het lage gemiddelde hier, waren mijn verwachtingen eigenlijk wel niet terecht. Maar de film is zeker het kijken eens waard (zeker voor veganisten) en de film duurt ook niet lang.

Eindelijk heb ik dan ook deze "Fascination" van regisseur Jean Rollin bekeken en ik heb dat vooral gedaan vanwege het meespelen van pornoactrice (althans in die tijd) Brigitte Lahaie en "alexspyforever", die "Fascination" ook één van de betere films van Jean Rollin vindt en hij heeft me in het verleden deze film ook al eens getipt.

In dit verhaal, dat zich afspeelt in 1905, probeert crimineel Mark (Jean-Marie Lemaire) zijn partners te slim af te zijn en gaat hij op de loop met een tas vol gouden munten. Achtervolgd door zijn voormalige kompanen zoekt hij zijn toevlucht in een oud kasteel. Daar treft hij twee mooie hysterische jongedames aan, te weten Eva (Brigitte Lahaie) en Elisabeth (Franca Maï), die hem verleiden om de nacht bij hen door te brengen. Mark hapt toe, onwetend welk gruwelijk lot hem te wachten staat.

Hoewel de titel van de film "Fascination" heet, is de film niet bepaald fascinerend, of het moet het raadsel betreffen hoe Jean Rollin een erotische vampierenfilm heeft kunnen maken, die zowel niet erotisch als griezelig is en ook geen vampieren bevat. Er komen weliswaar dolken en een zeis (zie ook de filmposter) in voor en een rood goedje dat voor bloed moet doorgaan en vrouwen tonen ook om de haverklap hun blote borsten (voor het eerst na circa 10 minuten) maar dit zorgt vrijwel nergens voor spanning, lekkere goor momenten of seksuele prikkeling. M.b.t. het laatste moet ik wel zeggen dat Brigitte Lahaie en Myriam Watteau (die deel uitmaakt van de criminelen die achter Mark aanzitten) hele mooie borsten hadden.

Deze twee vrouwen maken het kijken van "Fascination" nog enigszins waard en vooral het moment (na circa 44 minuten) dat een half ontkleedde Brigitte Lahaie (die in een paardenstal verkracht wordt in het stro, maar ze steekt de verkrachter wel dood met een dolk en die dolksteek wordt redelijk expliciet in beeld gebracht) met een grote Magere Hein zeis (hoewel ze met dolken, bijlen en revolvers om kan gaan, kiest ze voor de zeis) gaat afrekenen (of beter gezegd afslachten) met de overige drie criminelen (twee mannen en een vrouw). De vrouw (Myriam Watteau) is daarbij als laatste aan beurt en deze zien we na circa 47 minuten niet meer levend terug in de film (wel nog één keer als lijk). En gezien haar mooie borsten was dat jammer

De film opent in 1905 in een slachthuis waar rijke vrouwen samenkomen om ossenbloed in wijnglazen te drinken als een modieuze behandeling voor bloedarmoede. De vrouwen lijken het lekker te vinden en één van hen gebruikt het bloed zelfs als lippenstift, door haar vinger in het wijnglas te dopen en het langdurig over haar lippen te wrijven. De scène is prachtig gefilmd (de kleuren creëren een macaber palet) en zet gelijk de toon voor de film.

Het is ook een interessante invalshoek voor het uitgekauwde vampieren thema, maar er wordt helaas niets mee gedaan in de rest van de film. Op het einde van de film, als er op Eva geschoten wordt door Elisabeth en ze flink bloedt, denk je eindelijk de clou van het verhaal door te hebben en denk je dat het om vampieren draait, maar als de dames (gekleed in gekleurde doorschijnende gewaden, waardoor hun naakte lichamen goed te zien zijn, wat me deed denken aan de film "Lips of Blood (1975)" van Jean Rollin, die ik een paar weken geleden zag) zich storten op Eva, is er nauwelijks contact van de tanden in haar vlees / lichaam zichtbaar en hoektanden zie je al helemaal niet. Kortom, waar het omdraait (een cult of sekte ?) blijft onduidelijk en het is ook nog eens allemaal vrij saai.

Een echt verhaal of plot is dus eigenlijk niet aanwezig in de film en de personages nemen onbegrijpelijke beslissingen. Als Mark op de loop gaat met een tas vol met gouden munten, neemt hij een vrouwelijke crimineel (Myriam Watteau) mee als gijzelaar. Als ze onderweg even stoppen, opent de vrouw haar blouse en laat ze haar borsten aan Mark zien en zegt ze tegen hem:

"Look. Take me and let me go."

Mark moet daar om lachen, waarop de vrouw zegt:

"You swine!"

Een duidelijk voorbeeld van twee onbegrijpelijke beslissingen. Waarom liet de vrouw haar borsten zien aan Mark en waarom nam Mark haar niet

Als de vrouw weet te ontkomen (daarbij is ook een vreemd tijdsprongetjes te zien, want als de vrouw net is weggerend, staat ze enkele seconden later plotseling met de andere criminelen voor zijn neus) aan Mark, door hem te slaan en schoppen, vlucht Mark en komt hij aan bij een oud kasteel dat slechts bewoond wordt door twee mooie jonge vrouwen. Hij wilt zich er eventjes verschuilen, maar blijft vervolgens rondhangen omdat hij het gevaar of het geheim van de vrouwen dat om middernacht zal gaan komen kennelijk wil ontdekken. Hij wilt in principe alles over de vrouwen weten en hij zet ze ook onder druk, maar wanneer de vrouwen zich terugtrekken op hun kamer om de liefde te bedrijven blijkt hij ineens geen haast meer te hebben.

We zien dan wel gedurende drie minuten lang een lesbische scène tussen Brigitte Lahaie en Franca Maï, waarbij we hen ook voor het eerst naakt (wel alleen hun borsten en billen) zien. Daarna gaan de vrouwen met Mark spelen (ze winden hem sowieso om hun vinger) en wordt er o.a. tegen hem gezegd:

Eva: What shall we do with him?
Elisabeth: You mentioned wanting to rape him.
Eva: Why not? He's a good-looking boy.

Dit resulteert uiteindelijk dat Eva haar borsten gedeeltelijk laat zien aan Mark, waarna beiden naar een andere ruimte gaan om daar met elkaar te vrijen (ondertussen steelt Elisabeth het geweer van Mark). Daarna komen de criminelen in actie (schieten o.a. op Mark) en gaat Eva naar buiten om met ze te onderhandelen (ze heeft dan ook de tas met gouden munten bij zich) en daarbij zien we dus het hoogtepunt van de film als de half ontkleedde (schitterend om te zien) Eva gaat afrekenen met de criminelen door hen te doden met een zeis.

Het vooraf mocht er overigens ook wezen, want dan moeten Eva en de vrouwelijke crimineel zich namelijk uitkleden van een mannelijke crimineel i.v.m. het omwisselen van de jurk van Eva en daarbij zien we natuurlijk weer de mooie borsten (ook zien we een glimp van haar billen en schaamstreek) van Brigitte Lahaie en Myriam Watteau. De mannelijke criminelen speelt dan ook even met de borsten van Myriam Watteau en zegt tegen Eva:

"I'm going to treat you like I treat her."

Oftewel hij gaat met haar neuken (of beter gezegd verkrachten).

Tot zover was de film opzicht nog enigszins vermakelijk, maar na circa 48 minuten wordt het allemaal flauw, saai en achterlijk, ondanks dat er dan nog vijf andere vrouwen, waaronder leidster Hélène (Fanny Magier), naar het kasteel komen in het donker en daar volgt dan de ontknoping van het verhaal. In het kasteel lopen de vrouwen op een gegeven moment (na circa 68 minuten) ook rond in gekleurde doorschijnende gewaden, waardoor je hun borsten en schaamstreken goed kunt zien, en dat was eigenlijk ook het enige leuke in het laatste gedeelte van de film.

Zoals al eerder aangegeven loopt het slecht af voor Eva die beschoten wordt door Elisabeth (die voor Mark lijkt te vallen) en ook loopt het slecht af met Mark, die eveneens wordt beschoten door Elisabeth (die toch niet op Mark valt ). Voordat ze dat doet, vertelt ze wel nog het geheim van de vrouwen (wat o.a. te maken heeft met de opening van de film) aan Mark en zegt ze o.a.:

"But one day, a few high society girls decided to try something other than ox blood. These girls meet at the chéteau. Two of them come the evening before and look for a male victim. He is sacrificed, and the smart ladies drink his blood."

Na het doodschieten van Mark gaat Elisabeth terug naar het kasteel en de vrouwen (Hélène wacht haar al buiten op) en is de film na circa 81 minuten afgelopen.

Het acteerwerk in "Fascination" is ook niet bepaald om over naar huis te schrijven, maar gelukkig compenseert Brigitte Lahaie dat wel nog enigszins met met haar mooie borsten en lichaam, welke ze regelmatig toont. Nee, net zoals de meeste films van Jean Rollin, valt er aan deze film ook weinig lol te beleven en de film is al zeker niet fascinerend. Desalniettemin geef ik Jean Rollin nog niet op, want inmiddels heb ik ook al "La Rose de Fer (1973)" binnengehengeld.

Mijn god wat was deze film slecht. Het verhaal stelde al bitter weinig voor en het geheel viel ook zwaar tegen. Na ongeveer 60 minuten heb ik hem uitgezet want ik kon deze marteling niet meer volhouden. Deel 1 t/m deel 3 (dat laatste deel heb ik al na 10 minuten afgezet) heb ik helaas ook gezien en daar vond ik ook al bitter weinig aan. Maar deze wilde ik toch bekijken omdat Vin Diesel erin meespeelde. Maar Vin Diesel kon deze film ook niet naar een hoger niveau tillen. 3 keer scheepsrecht zullen we maar zeggen maar een volgend deel zal ik echt niet meer kijken.

Nee de "Fast and the Furious" zooi is helaas niet aan mij besteedt.

De eerste (mede te danken aan Vin Diesel en Dwayne Johnson, die niet bepaald twee handen op één buik waren op de set van de "Fast & Furious" films) en waarschijnlijk ook niet de laatste stand-alone film van de "Fast & Furious" franchise (deel 9 en 10 zijn in de maak), waarin DSS-agent Luke Hobbs (Dwayne Johnson) en ex-schurk Deckard Shaw (Jason Statham) met tegenzin de krachten bundelen. Dat ze een bloedhekel aan elkaar hebben doet er even niet toe, want een levensgevaarlijk virus dreigt de mensheid uit te roeien.

Het verhaal is mager en clichématig en het is misschien ook niet de beste aflevering in de straatracers serie, die langzamerhand een superhelden serie aan het worden is. Maar met een spervuur aan humoristische beledigingen (zoals "Wees eens een brave olifant en zuig een kilo pinda's op" ), enorm veel over-de-top actie, veel sterke mannen, mooie vrouwen (o.a. Eiza González) en een aantal indrukwekkende stunts, maakt regisseur David Leitch er toch een vermakelijk Popcorn avontuur van.

Verder zien we ook de mooiste auto’s (met daarbij een leuke verwijzing naar de film "The Italian Job (2003)" m.b.t. de mini cooper), speciale motoren, helikopters en zelfs straaljagers en ook is er gekozen voor een mooie afwisseling van locaties. Zo gaan we van Londen en Los Angeles naar het verlaten Chernobyl (daar had men van mij ook mogen eindigen) en eindigen we uiteindelijk op het mooie Samoa. Deze laatste plek zal wellicht zijn voorgedragen door Dwayne Johnson, die daar zijn roots heeft liggen en in deze film daar ook zijn familie (o.a. zijn moeder en broer) ontmoet.

Wat gelijk opvalt in de film is dat de chemie tussen Dwayne Johnson en Jason Statham uitstekend werkt. Luke Hobbs, de logge en vriendelijke reus, die het grovere geweld niet schuwt als de wereld gered moet worden en Deckard Shaw, de Britse straatvechter, die vooral snel en hard binnenkomt en iets meer gefocust is op kleinere belangen. In het begin van de film worden deze verschillen (via grappige parallelmontages) mooi naast elkaar neergezet. Zo werkt bijvoorbeeld Hobbs een stuk of tien rauwe eieren naar binnen en bakt Shaw een omeletje.

En gedurende de film verveelt het constante gekibbel tussen beide karakters niet en wordt het ook nooit irritant. Sterker nog, het is de kracht van de film en het gekibbel is leuk om naar te kijken. Voeg daar Idris Elba als de bovenmenselijke (half-mens half-machine) slechterik Brixton (die met zijn outfit enorm veel leek op "Black Panther") en Vanessa Kirby als frisse wind Hattie (die verdacht wordt van het stelen van het levensgevaarlijke virus) vol met testosteron en die tevens de zus is van Deckard Shaw aan toe en het plaatje is af.

Maar het plaatje is echter nog niet af, want naast een kleine maar leuke rol voor Helen Mirren (als de moeder van Deckard Shaw), doet ook de Deadpool-acteur (waarvan David Leitch ook de regisseur was) Ryan Reynolds (als CIA-contact Lock) mee als verrassing en verder zie we ook nog Kevin Hart, Rob Delaney en Eddie Marsan. Ze zorgen voor een komische noot die de film ten goede komt en waarschijnlijk zullen velen ook weer terugkeren in een vervolg. Want dat zit er natuurlijk dik in en wordt natuurlijk ook min of meer aangegeven bij de extra scènes tijdens de aftiteling waarin we o.a. Helen Mirren en Ryan Reynolds zien.

Al met al puur popcornvermaak in een hoog tempo, die vanaf de eerste tot de laatste minuut weet te vermaken en dat vooral vanwege de chemie tussen beide hoofdrolspelers Dwayne Johnson en Jason Statham.

Het enige wat goed in deze film was, was Vin Diesel. Het verhaal is triest en gaat echt nergens over en zit vol met clichés. Ik heb me enorm zitten te ergeren aan deze film en was dan ook blij dat hij afgelopen was. Een aantal scene's zijn tenenkrommend, vooral alle scènes met Chad Lindberg. Die was echt zeer irritant.

Als je niets om auto's geeft mijdt dan deze film. Je kunt nog beter 2 uur uur naar het testbeeld kijken.

Dit was best wel een waardeloze film. Het begint al met de cast zonder zowel Paul Walker en Vin Diesel wat dan ook gelijk The Fast and the Furious onwaardig is. Het flauwe cliché verhaal stelt ook al niets voor en met de flauwe races heb je het ook snel gehad. Visueel zag het er allemaal best fraai uit en dat geldt eigenlijk ook voor Nathalie Kelley maar mijn god wat was dit een draak van een film.

Na het uitermate teleurstellende 4e deel was dit een hele verbetering. Het cliché verhaal stelt zoals in alle delen weinig voor maar kijkt zich wel lekker weg. Het verhaal is ook totaal anders dan de vorige delen en heeft meer iets weg van de Ocean's Eleven films en inderdaad ook "The Italian Job". Die verandering heeft men wel goed gedaan want dat geeft de film tenminste een nieuwe dimensie omdat het vorige concept "racen" inmiddels compleet uitgemolken was. Maar voor de auto liefhebbers (ik val daar overigens niet onder) zijn er nog genoeg mooie auto's te zien en ook races.

Met de actie (soms wel te overdreven maar wel zeer spectaculair) zit het trouwens dik in orde, maar het echte hoogtepunt van deze film is nog eigenlijk de heerlijke cast welke dit keer is aangevuld met Dwayne Johnson (voorzien met baardje om hem niet te veel te laten lijken op Vin Diesel) die het best leuk deed en ook zorgde voor wat humor. Wat ook heel leuk was gedaan was dat men uit alle vorige delen iemand (zoals o.a. Tyrese Gibson en Sung Kang) heeft teruggehaald. De beelden zagen er trouwens ook regelmatig fraai uit en dat geldt ook voor de dames. Het gedeelte met de kluis was overigens zeer gaaf gedaan en zag er ook zeer spectaculair uit.

Ondanks het leuke vernieuwende gedeelte zitten er ook een minpunt aan deze film en dat is dat te film te langdradig is waardoor er best aardig wat saaie/flauwe en overbodige momenten in zitten. Al met al had men er goed aan gedaan om deze film in te korten tot maximaal 100 minuten i.p.v. de huidige 120 minuten. Maar deze film is in ieder geval al een hele verbetering t.o.v. het vorige flut deel en misschien ook nog wel het beste deel uit de hele serie. Na deze film en het einde ervan kan ik me overigens niet voorstellen dat er nog een nieuw deel zal komen.

P.S. iemand als Danny Trejo zou eigenlijk ook niet misstaan hebben in deze film.

Best wel een aardige romantische film met ook redelijk wat humor (wel vrij droog). Het verhaal zit best leuk in elkaar en de uitvoering is ook best leuk gedaan. De kracht van deze film is natuurlijk Anna Levine die prima speelt en ook best vertederend is. Ze is ook nog eens een lust voor het oog. Eigenlijk wel jammer dat deze film vrijwel nooit op TV wordt uitgezonden. Ik heb deze film destijds ooit op Canal+ (nu Film 1) gezien en daarna nooit meer. Is eigenlijk best een NED3 film dus hopelijk wordt hij daar nog eens op uitgezonden.

Prima wraak film waarin de vaart goed zat. Gewoon lekker een simpel verhaaltje met veel actie en een lekker sfeertje. The Rock speelt zijn rol overigens prima en men heeft er goed aan gedaan om hem nauwelijks iets te laten zeggen in de film. Ook de rol van Billy Bob Thornton was wel aardig. Prima vermaak voor op een zaterdag avond.

Prima filmpje met een leuk verhaal en ook nog eens met drie zeer fraaie dames in de hoofdrol. Vooral Haji (met haar sexy accent) die al vaker te zien is in Russ Meyer films spat van het scherm, maar ook Tura Satana met haar fraaie decolleté doet er niet voor onder en is een genot om te zien. Ze liep er ook enorm sexy bij in haar zwarte outfit waar de borsten bijna uitsprongen De drie stoere gemene dames (vooral Tura Satana) met hun raceauto's spelen hun rol best leuk en goed. Buiten de fraaie beelden van de dames zag de omgeving er ook weer zeer fraai uit. De autorace in het begin zag er best spectaculair uit en had wel iets weg van het moderne shorttrack. De dames zijn trouwens ook vrij grof en hebben niet bepaald medelijden met alle gevolgen van dien. Geweldig hoe ze de oude man in de rolstoel te grazen namen, was ook zeer leuk en mooi verfilmd. Het einde, de laatste 10 minuten, was trouwens best goed en ook hard.

De film "Bitch Slap" is min of meer een moderne versie van deze film met ook drie wulpse stoere vrouwen in de hoofdrol.

De fraaie Tura Satana is dit jaar overigens overleden, ze speelde ook mee in de film "Irma la Douce" die ik bij toeval een paar maanden geleden gezien heb op TCM.

Opzicht best een aardige en thriller alleen wordt het nergens echt spannend en valt het verloop van de film en het einde makkelijk te raden. De film weet wel te boeien en Michael Douglas, en Glenn Close tillen deze film naar een hoger niveau. Hoewel de afloop van de film makkelijk te raden viel was het einde toch best sterk. Ik ben geen fan van Glenn Close (vindt haar ook een draak van een vrouw) maar in deze film speelt ze haar rol perfect want ik heb me enorm geïrriteerd aan haar. En dat was volgens mij ook de bedoeling ervan. Het is wel een eeuwigheid geleden dat ik deze voor het laatst gezien dus misschien wordt het weer eens tijd om hem te herzien.

Inderdaad gewoon een soort van "Naked Gun" (waar ik al niets aan vindt) maar dan nog slechter. Omdat Sherilyn Fenn en Sean Young (vindt dat best mooie vrouwen, zeker destijds) erin speelden heb ik deze film gekeken maar veel soeps is het helaas niet. Je moet eerder huilen bij deze film dan lachen want het is allemaal echt slecht en flauw.

Sinds het vijfde deel van de "Fast & Furious" reeks, ben ik eigenlijk fan geworden en daarom heb ik gisteravond dit inmiddels achtste deel uit de reeks dan ook in de bioscoop gezien (best een lange zit als je daarbij ook nog eens de reclame, voorfilms en pauze bijtelt) en ik keek er ook naar uit. Hoewel ik me weer goed vermaakt (ook regelmatig met een glimlach op mijn gezicht zitten te kijken) heb met deze wederom zwaar overdreven, maar zeker leuke Actie / Misdaad film, vond ik hem wel minder dan de vorige twee delen en dat komt omdat het eerste gedeelte van het verhaal best flauw, clichématig en langdradig is en ook zitten er geen man tot man gevechten meer in en dat terwijl wederom de gespierde actiemannen Vin Diesel (wederom in de rol van Dom), Dwayne Johnson (wederom in de rol van Hobbs) en Jason Statham (wederom in de rol van Deckard) erin meespelen.

Ook het verhaal (een soort van James Bond verhaal waarin een slechterik, in dit geval Cipher gespeeld door Charlize Theron, de wereld wilt bedreigen met kernwapens en daarbij Dom gebruikt via chantage, die voor haar een EMP en koffertje met lanceercodes moet stelen, voor het overnemen van een Russische nucleaire duikboot) is dit keer minder (flauwer) en weet eigenlijk ook niet echt te boeien en zeker al niet in het eerste gedeelte van het verhaal, welke een beetje het niveau heeft van de eerste vier matige films uit de "Fast & Furious" reeks. Gelukkig wordt het wel weer grotendeels gecompenseerd door de leuke en luchtige (door de humor en ook omdat niemand het verhaal serieus neemt) uitvoering van het verhaal, want er zit meer dan genoeg spectaculaire actie in met auto's/wagens, welke ook nog eens op fraaie wijze in beeld werd gebracht. Zeker de actie in de straten van New York met de vele zelfrijdende auto's was fraai en origineel en fraai geldt zeker ook voor het laatste gedeelte van het verhaal wat zich afspeelt op de ijzige vlaktes van de Arctische Barentszzee, met o.a. een Russische nucleaire duikboot. Het verhaal speelt zich vooral af op Cuba (opening van het verhaal), New York en de Arctische Barentszzee en die locaties werden eveneens fraai in beeld gebracht.

Natuurlijk is het ook weer smullen van de cast, die grotendeels hetzelfde is gebleven als in het zevende deel van de "Fast & Furious" reeks, m.u.v. natuurlijk Paul Walker, die ik zelfs een beetje miste. Zijn rol wordt in deze film eigenlijk overgenomen door Jason Statham, die wel natuurlijk niet met elkaar te vergelijken zijn. De nieuwe gezichten zijn dit keer Charlize Theron (in de rol van slechterik Cipher), Scott Eastwood (in de rol van rol van Little Nobody, die de jonge ietwat onnozele partner is van Mr. Nobody, die wederom gespeeld werd door Kurt Russell) die natuurlijk de zoon is van Clint Eastwood en dat was ook goed te zien en Helen Mirren (in de rol van Magdalene Shaw, die de moeder is van Deckard en Owen. De laatste wordt weer gespeeld door Luke Evans en hij natuurlijk de slechterik in het zesde deel van de "Fast & Furious" reeks). De laatste heeft overigens wel maar een kleine rol, maar ze deed het wel heel leuk. Charlize Theron als slechterik kon me eerlijk gezegd niet overtuigen (eveneens haar rood bebaarde hulpje Rhodes, gespeeld door Kristofer Hivju) en ze zag er met het vreselijke blonde dreads kapsel eigenlijk ook niet uit. Ook Scott Eastwood kon me niet overtuigen (hij mag dan misschien wel qua uiterlijk lijken op zijn vader, maar zeker niet qua acteertalent) en ik vond zijn rol ook heel flauw (komt mede ook omdat hij vaak voor schut werd gezet) en hij voegde eigenlijk ook niets toe.

De bekende mannelijke cast uit de vorige delen deed het overigens weer leuk en ze zorgen ook weer voor de nodige humor, hoewel die ook soms flauw was (met name de humor van Tyrese Gibson in wederom de rol Roman). Ondanks dat men niet met elkaar op de vuist gaat, waren de verbale gevechten tussen Dwayne Johnson en Jason Statham wel leuk en grappig (ze moesten er beiden zelfs ook een keer om lachen) en de laatste persoon was dat ook op het einde met de baby (daarmee en met de moeder ervan, oftewel Elena die wederom gespeeld werd door Elsa Pataky en dit keer voor het laatst, wordt Dom gechanteerd) van Dom, wat me deed denken aan de leuke Actie / Komedie film "Shoot 'em Up (2007)".

Net zoals in het vorige deel, is het vrouwelijk schoon nu ook weer schaars en moet je het helaas weer doen met Michelle Rodriguez (wederom in de rol van Letty) en Nathalie Emmanuel (wederom in de rol van Ramsey), die niet bepaald mijn type vrouw zijn. Michelle Rodriguez vind ik steeds meer een manwijf worden (komt natuurlijk ook door de rollen die ze speelt) en Nathalie Emmanuel vind ik de vrouwelijke uitvoering van de Belgische voetballer Marouane Fellaini Want net zoals Charlize Theron, heeft zij ook een vreselijk kapsel in deze film en zij loopt daar zelfs dagelijks mee rond.

Ondanks dat ik deze film minder vond dan de vorige twee delen, blijft dit natuurlijk nog steeds een leuke en vermakelijke ruim twee uren durende Actie / Misdaad film, die je ook eigenlijk in de bioscoop moet zien. Op naar het negende deel van de de "Fast & Furious" reeks !