Opinions

Dit vervolg op de Actie / Sciencefiction film "1990: I Guerrieri del Bronx (1982)", gaat min of meer verder waar die film was gebleven en speelt zich ook weer af in "The Bronx" en draait ook weer om Trash (die alleen is overgebleven van de bende "The Bikers"), die wederom gespeeld wordt door Mark Gregory.

In dit verhaal welke vooral draait om wraak en hebzucht, wil de gemene multinational Henry Clark (wederom gespeeld door Ennio Girolami), die directeur is van het vastgoedbedrijf G.C. Corporation, de laatste bewoners van de Bronx op brute wijze laten evacueren (uitroeien is een beter woord), zodat ze "The Bronx" goedkoop kunnen kopen en er luxe appartementsgebouwen op kunnen neerzetten. Trash is vastbesloten (mede omdat zijn ouders zijn vermoord tijdens de zogenaamde evacuatie) om een stokje voor dit plan te steken en besluit met behulp van verslaggeefster/activiste Moon Grey (gespeeld door Valeria D'Obici) en de zekere bommenmaker Strike (gespeeld door Giancarlo Prete) en zijn zoontje Junior (gespeeld door Alessandro Prete) om directeur Henry Clark te ontvoeren.

Hoewel deze film veel harder (al in de opening van het verhaal, waarbij men "The Bronx" is aan het evacueren/schoonmaken en daarmee wordt vooral bedoelt het uitroeien, d.m.v. vlammenwerpers, van achtergebleven mensen) en grover en veel meer actie (vooral veel pief paf poef geschiet en wederom het gebruik van vlammenwerpers) bevat dan de vorige film, is deze film ook veel slechter, omdat het verhaal gewoon niet weet te vermaken, het ontbreekt aan enige vorm van sfeer, het visueel allemaal soberder oogt en ook de verschillende personages zijn in deze film niet meer leuk en het draait ook niet meer om bendes (die zijn allemaal ondergronds gegaan om zich te verstoppen zoals "The Zombies" en de bende die aan tapdansen doet). Het verhaal bevat ook veel te veel actie (eigenlijk een overdosis aan actie) en de actie is daarbij vaak een herhaling van zetten. Wat ook een herhaling is, is het einde van het verhaal, waarbij weer bijna iedereen doodgaat m.u.v. Trash en Strike en zijn zoontje Junior (die zegt dan ook nog "Papa, kom mee naar beneden. Ik vind het hierboven maar niks").

Ook is de actie soms lachwekkend (tot het belachelijke af) zoals het moment dat Trash met een gewone revolver een helikopter met een paar schoten in de lucht laat ontploffen (in het begin van het verhaal) en naderhand ook nog een busje (op het einde van het verhaal) met daarin slechterik Lloyd Wrangler. De actie is wel hard en grof en heeft geregeld wat weg van SS-praktijken (zo wordt er buiten geweren en vlammenwerpers ook gas gebruikt voor het ondergronds verzet. Door dit gas wordt men eerst verlamd en daarna gaat men dood), welke in dit verhaal wordt uitgevoerd door het zogenaamde DAS team (Disinfestation Annihilation Squad), die rondlopen in een soort van astronautenpak, onder leiding van slechterik Floyd Wrangler (gespeeld door de redelijk bekende Henry Silva) die bekend staat als een beul/moordenaar.

Echte bijzondere scenes bevat deze film eigenlijk niet, maar ik moest wel twee keer glimlachen om twee scenes, waarbij in één scene een donkere man en een blanke vrouw (die naderhand een mes pakt) met elkaar praten en daarbij gezegd wordt:

Vrouw : Wat wil je ? Laat hem maar zien. Dan snij ik hem in plakjes.
Man: Je mag er aan likken, maar niet in snijden.

In een andere scene wordt Trash onder schot gehouden door een kind (het zoontje van Strike), waarna er gezegd wordt:

Trash: Ik wil Stike zien.
Kind: Rot op, nicht

Dat laatste is natuurlijk vooral grappig vanwege het uiterlijk van Trash. Omdat er eigenlijk geen leuke persoonlijkheden in dit verhaal zitten, is de cast ook ondermaats m.u.v. de verdienstelijk spelende hoofdrolspeler Mark Gregory in de rol van Trash. Al met al is dit gewoon een matig vervolg en enkel en alleen de vele harde en grove actie, maakt deze film nog enigszins vermakelijk om naar te kijken en gelukkig duurt deze film met circa 85 minuten ook niet lang.

Best wel een prima en ook wel spannende actie/thriller met goede rollen van Harrison Ford, en Tommy Lee Jones. De bijrol van Jeroen Krabbé was ook wel aardig, die rol was op zijn lijf geschreven (deed me een beetje denken aan zijn rol in de film "The Living Daylights"). Het verhaal zit goed in elkaar en weet van het begin tot het einde te boeien. Na het succes van deze film zijn er nog een aantal soort gelijke films gemaakt maar geen enkele kon tippen aan deze.

Deze Historisch / Drama film over Joseph Goebbels en eigenlijk ook Adolf Hitler, heb ik gisteravond in een goed gevulde bioscoop gezien. Daarbij wel de kanttekening dat de film maar in een klein zaal draaide. Hoewel een aantal personen hier niet zo positief zijn over de film, heb ik er juist van genoten. Ik ben sowieso een Tweede Wereldoorlog liefhebber (ik was afgelopen september tijdens mijn vakantie nog een week in Normandië, waar ik heel veel over D-Day heb gezien en dat van Sainte-Mère-Église t/m Ranville) en ik kijk ook graag films erover en dan het liefst films waarin de Duitsers centraal staan. Niet voor niets staan vijf van dit soort films in mijn "Top 10 films". En de nummer één ervan, te weten "Der Untergang (2004)", zou je naadloos kunnen kijken na deze film.

"Führer und Verführer" begint met de laatste dagen van Hitler en Goebbels in april / mei 1945, waarbij we o.a. de trillende hand (tegen de rug gedrukt) van Hitler te zien krijgen tijdens het uitreiken van het IJzeren Kruis aan een knulletje in de Hitlerjugend. Als Goebbels daarvan de beelden ziet, verbiedt hij deze die beelden voor het bioscoopjournaal, want de Führer mag niet met een zenuwachtig trillende hand worden gezien. Ook zegt Goebbels in de openingsscène van de film:

"Ik schiep de mythe van de Führer!”

Waarna hij zelfmoord pleegt. Daarna springt "Führer und Verführer" terug in de tijd en zien we hoe Goebbels dat mythische beeld van Hitler creëert. De film begint dan in maart 1938 met de annexatie van Oostenrijk. Aan het begin van de film wordt ook aangegeven dat veel dialogen zijn gebaseerd op echte gesprekken tussen de nazi-kopstukken en dat de film ook niet eerder vertoonde archiefbeelden bevat.

In "Führer und Verführer" wordt er ingezoomd op het werk van Adolf Hitlers propagandaminister Joseph Goebbels. Zijn opruiende propaganda heeft er mede voor gezorgd dat miljoenen mensen de dood in werden gejaagd, waaronder zes miljoen vermoorde joden (na het einde van de film komt overigens nog één overlevende jood aan het woord met een boodschap). Vanaf de zogenaamde Anschluss (annexatie) van Oostenrijk in maart 1938 doet de krachtige propagandamachine van Joseph Goebbels zijn werk. Het beleid van de nationaalsocialisten vindt op ongekend niveau bijval.

Als duidelijk wordt dat Hitler vastbesloten is Europa in een barbaarse oorlog te verwikkelen (en een twee fronten oorlog voor Duitsland), ziet Goebbels zich gedwongen zijn strategie, tot dan gericht op veiligheid, te veranderen. Hij wil niet uit de gratie te raken bij zijn Führer die hij verafgoodt en richt zich op het radicaliseren van de aanhang en het misleiden van het Duitse volk met onder meer antisemitische films zoals "Der Ewige Jude (1940)" (de favoriete film van Hitler) en "Jud Süß (1940)". De laatste film zorgde ook voor meer Jodenhaat (wat je ook te zien krijgt) dan de opzichtig antisemitische documentaire "Der Ewige Jude". Ook stook hij het volk op met propagandafilms zoals "Kolberg (1945)", welke de laatste propagandafilm was van nazi-Duitsland. En tot aan de ondergang van Nazi-Duitsland in mei 1945, blijft Goebbels wanhopig vechten voor het imago van het fascisme.

Hoewel de film eigenlijk niets nieuws verteld (alle belangrijke gebeurtenissen t/m 1 mei 1945 komen aan bod) en ik het meeste wel wist, vond ik het toch indrukwekkend, interessant en boeiend en zeker niet langdradig en saai. Ik heb me van de eerste tot de laatste minuut vermaakt en de film is soms ook best luchtig en hier en daar valt er zelfs wat te lachen. Zo moest een groot gedeelte van de zaal lachen (waaronder ook ik) als Joachim von Ribbentrop op een gegeven moment bij een bijeenkomst met allemaal nazi kopstukken (waaronder de dikke Hermann Göring, die door Goebbels omschreven werd als een “dikke mopshond”) zegt:

"De oorlog is pas verloren als Göring in een broek van Goebbels past."

En ook moest ik lachen toen Hitler een bezoek bracht aan Joseph en Magda Goebbels en dat hij zelf een thermoskan met koffie of thee bij zich had, waaruit hij ook dronk Ook zien we Hitler regelmatig genieten van "kaffee und kuchen" (oftewel koffie met taart).

Adolf Hitler is in deze film luchtig en relaxed en hij geeft geen uitbranders aan anderen zoals we dat regelmatig in "Der Untergang" te zien en te horen kregen. Hij verheft zijn stem nergens en hij leek inderdaad op een typetje gespeeld door Wim de Bie , zoals "Graaf Machine" boven mij zegt. Hij werd in deze film gespeeld door Fritz Karl en ik vond hem best goed, ondanks dat hij de rol van Adolf Hitler karikaturaal en onrealistisch speelt.

Maar degene die ijzersterk speelt is Robert Stadlober als Joseph Goebbels, als de grote verleider (Verführer) aan de knoppen, en zijn rol vond ik zelfs Oscar-waardig. Wat je vooral van hem te zien krijgt, is hoe zijn carrière van rokkenjager verandert in een fanaticus (hij wilde eigenlijk geen oorlog) die gaat geloven in de nazi-mythe, die hij zelf helpt te creëren. Dat krijg je o.a. te zien na het verlies bij de Slag om Stalingrad, waarbij hij de Duitse publieke steun voor de oorlog probeert te behouden middels verschillende propagandatrucs (die waren soms zeer eenvoudig, maar wel geniaal bedacht).

Wat je ook te zien krijgt is dat Goebbels het niet altijd eens was met Hitler. Zo had hij moeite met Hitlers oorlogszucht (wat je o.a. te zien krijgt als Hitler hem vertelt dat hij Rusland gaat aanvallen en dat Duitsland dan betrokken wordt bij een twee fronten oorlog) en twijfelt hij aan de inval van Polen. Dat laatste omdat hij in de propaganda tot dan toe het beeld uitdroeg dat Hitler vrede nastreeft in Europa.

Goebbels en Hitler hebben natuurlijk de grootste rollen in deze film, maar ook krijgen we Magda Goebbels (Franziska Weisz), Heinrich Himmler (Martin Bermoser), Joachim von Ribbentrop (Emanuel Fellmer) en filmregisseur Veith Harlan (Christoph Franken) regelmatig te zien. Omdat Goebbels regelmatig verhoudingen heeft met vrouwen (zoals met de Tsjechisch actrice Lida Baarová waarop Goebbels zelfs verliefd was), is Magda Goebbels vaak boos op hem. Wanneer Magda zijn ontrouw meer dan zat is, doet ze ook beklag bij Hitler.

Goebbels wilde eigenlijk ook van Magda scheiden vanwege Lida Baarová, maar daar stak Hitler in 1938 een stokje voor en dat op instigatie van Magda. Hitler verbood namelijk Goebbels van zijn vrouw te scheiden en dat omdat hun gezin, dat op dat moment vijf kinderen telde (in totaal hadden ze zes kinderen), het arische modelgezin vertegenwoordigde. Even overweegt Goebbels dan om af te treden, maar als snel kiest hij voor de macht. Daarna werd Lida Baarová in het openbaar ook als hoer uitgemaakt (althans volgens de film) en moest ze vluchten naar Praag. Magda is overigens niet roomser als de paus, want ook zij ging vreemd met andere mannen, zoals met Karl Hanke (Moritz Führmann). Ze ging wel niet vreemd met Hitler, maar met hem had ze wel een heel intense relatie en Hitler adoreerde haar ook.

"Führer und Verführer" geeft geen nieuwe inzichten en is vooral een geschiedenisles. Maar "Führer und Verführer" laat wel goed zien hoe de propaganda van Joseph Goebbels in nazi-Duitsland tot stand kwam. En hoewel het nu inmiddels ruim 80 jaar geleden is, maar je moet blind zijn om geen parallellen met het heden te zien.

Goeie relastische Vietnam film die alle facetten van die oorlog goed belicht. Vooral het begin met de grof gebekte dril-sergeant vond ik zeer sterk. Het verhaal is ook prima en met de actie/geweld zit het ook goed.

Vond het een van de betere Vietnam films alhoewel Platoon en Apocalypse now toch nog een stuk beter zijn.

Op ware gebeurtenissen gebaseerde Biografie / Drama film, welke aan de zoete kant is.

De veertienjarige gymnaste Ariane Berlin (Ana Golja) droomt van deelname aan de Olympische Spelen, maar een auto-ongeluk maakt daar korte metten mee. Met de hulp van turncoach Valorie Kondos-Field (Jennifer Beals) en hiphopmuziek revalideert ze echter dermate voorspoedig, dat ze weer voorzichtig kan gaan dromen over deelname vaan de kampioenschappen.

Het soort standaard waargebeurd verhaal, waar in Amerika aan de lopende band gemiddelde televisiefilms van worden gemaakt. Voor liefhebbers goed te pruimen en ook dankzij een goede rol van de mooie Jennifer Beals als strenge turncoach en zij is natuurlijk vooral bekend van de jaren 80 Muziek / Drama film "Flashdance (1983)".

Inderdaad weer een vrolijke film van Elvis Presley met een flinterdun verhaal. Maar ja ook deze film zag er weer visueel fraai uit (mede ook dankzij Ursula Andress) en zat vol met vrolijke liedjes. Hoe de film zal eindigen is natuurlijk zeer voorspelbaar want films met Elvis Presley zaten nu eenmaal vol met clichés.

Enigszins een flauwe dertien in een dozijn tiener/familiekomedie met veel kinderachtige en flauwe grappen. De film duurt gelukkig niet lang (net 80 minuten) waardoor hij wel goed te kijken valt. De cast stelt niet veel voor en Johnny Knoxville is het absolute dieptepunt in deze film met zijn achterlijke rol. Het jochie Jackson Nicoll (veelal rondlopend in een Spiderman pakje) deed het nog wel leuk, behalve op het einde vond ik hem vreselijk als hij opeens begon te praten. Het meest heb ik nog genoten toen het nummer "(You Gotta) Fight For Your ..." van de The Beastie Boys werd gedraaid.

P.S. wat een overgang van actrice Jane Levy, eerst deze film en daarna "Evil Dead"

Vreselijke beginjaren 80 pulp horror/thriller die waarschijnlijk alleen is weggelegd voor de pulpliefhebbers. Deze film heb ik waarschijnlijk ergens in de jaren 80 gezien en daarna compleet vergeten. Nu ik hem opnieuw gezien heb kan ik wel begrijpen waarom want ik vond er werkelijk geen ene moer aan. Het eerste uur is enorm langdradig en daarin gebeurt ook werkelijk niets. Pas in het laatste half uurtje komt de film een beetje opgang en wordt het nog enigszins boeiend, maar verwacht er niet al te veel van. De freak waar het een beetje omdraait in de film stelt niets voor en ik vond hem meer lachwekkend dan eng. Natuurlijk is de film wel ruim 30 jaar na dato enorm gedateerd en was het in de jaren 80 waarschijnlijk wat enger. De cast stelt eerlijk gezegd ook weinig voor en alleen Elizabeth Berridge (inclusief theezakjes) doet het nog een beetje aardig. Al met al best zonde dat ik deze film weer eens bekeken heb want destijds vond ik het waarschijnlijk al "wasted time" en dit keer weer.

Nog vorig jaar de remake (Funny Games U.S.) gezien te hebben, heb ik vandaag het origineel gezien. En ik moet zeggen dat de remake een letterlijke vertaling (inclusief de zeer aparte muziek) was van dit origineel. Qua niveau vind ik ze eigenlijk helemaal niet van elkaar verschillen en ik kom dan ook uit op hetzelfde oordeel.

Maffe en inderdaad ook een bizarre film maar ook geregeld ietwat saai. Het is inderdaad jammer dat de acteerprestaties (vooral die van Brady Corbet en Tim Roth) minder zijn want anders had er meer ingezeten. Naomi Watts ven Michael Pitt ond ik overigens wel redelijk spelen. De film had ook gerust wat korter mogen zijn want er zit niet veel vaart in deze film.

De muziek was wel heel apart

Film die gewoon veel te lang duurde. Ik dacht dat toen Adam Sandler het goede nieuws kreeg te horen dat hij bleef leven de film bijna teneinde zou zijn maar de film duurde daarna nog ongeveer een uurtje ! Dat was voor mij veel te veel en heb daarna ook maar iets anders gekeken. Echt geweldig vond ik de film overigens niet en het was meer een drama dan een humor film. Ook vond ik Adam Sandler totaal niet grappig en speelde hij erg serieus (iets wat hij niet kan). Seth Rogen zorgde nog voor de meeste humor maar echt geweldig was hij ook niet. Het laatste uur zal ik zeker nog wel eens zien want ze zenden hem sinds gisteren uit op Film 1 maar voorlopig geef ik hem maar 2 punten.

Wat een hoop flauwe komedies zijn er toch gemaakt in de jaren 60 die eigenlijk het aankijken niet waard zijn. Daar valt deze eigenlijk ook wel onder maar de kleurrijke visuele uitvoering compenseert nog het één en ander. De film oogt nu wel enorm oubollig. De film heeft inderdaad veel weg van een klucht en de rol van Zero Mostel had makkelijk gespeeld kunnen worden door Piet Bambergen die er trouwens ook nog wat op leek. Het zingen van de achterlijke en flauwe liedjes had overigens van mij niet gehoeven.

Qua verhaal stelt het allemaal weinig voor en zoals gezegd is de humor zeer flauw en kinderachtig waardoor er nauwelijks iets te lachen viel. Het was wel leuk om een aantal oudgediende weer terug te zien zoals Jack Gilford, de legendarische Buster Keaton in zijn laatste filmrol en Michael Crawford.

Deze film heb ik overigens gezien op de zender MGM.

De laatste film tijdens mijn vakantie en helaas ook nog een dertien in een dozijn goedkope Horror / Thriller film (slasher-film) waarbij het draait om het spel "Beauty and the Beast" (oftewel een vrouw is gekoppeld aan een maniak met een masker en een dodelijk voorwerp, zoals o.a. een bijl, mes en riek), waarin zeven gevangen genomen vrouwen (die gedropt zijn in een doos in afgelegen dor gebied, namelijk "Eureka Springs" in Australië, welke vroeger een mijn was) moeten zien te overleven tegen vijf maniakken, die bijnamen hebben behorende hun masker (zoals o.a. Rotface, Skincrow, Pigmen en Owly).

Het spel is opzicht nog origineel maar de rest zeker niet en daarom vond ik deze film voornamelijk saai, flauw, niet boeiend, niet spannend en niet eng en je blijft ook niet achter met vragen, want alles wordt duidelijk naarmate het verhaal vordert. Hier en daar zit er wel een beetje goor in (zoals een gezicht dat van een vrouw wordt afgesneden d.m.v. een bijl en ook nog een oog wat eruit wordt gehaald bij een vrouw, omdat deze namelijk voorzien is van elektronica voor het spel), maar dat had voor mij rustig meer gemogen.

Zo wordt er namelijk op een gegeven moment van een vrouw, te weten Sally (Harriet Davies) beiden armen afgetrokken, maar dat laat men niet gedetailleerd zien. De vijf (de twee tijdens de inleiding dan ik niet mee) maniakken maken ook al geen indruk en ik vond ze zeker niet angstaanjagend en sommigen ontploffen (maakt onderdeel uit van het spel) al voordat ze iets gedaan hebben.

Hoewel de film geen humor bevat, vond ik het wel geinig als men zich begint af te vragen waarom het gebeurt en er dan gezegd wordt:

Kayla: Waarom wij ?
Sheena: Het is een rotte wereld gerund door klote mannen

Het einde van de film vond ik flauw, achterlijk en clichématig en zal helaas ook lijden tot een vervolg, welke ik waarschijnlijk links zal laten liggen.

De cast kon me buiten hoofdrolspeelster Airlie Dodds (in de rol van Kayla, die epilepsie heeft en daardoor regelmatig flauw valt) nauwelijks bekoren en vooral de Aziatische Rose (Linda Ngo) vond ik zeer irritant en ze ging er ook nog niet eens aan (wat ik zou hebben toegejuigd). Er spelen in totaal acht (dan tel ik voor het gemak de vrouw tijdens de inleiding van het verhaal ook mee, die wordt achterna gezeten door een maniak met een zeis) vrouwen mee in deze film en er is helaas geen bloot te zien en dat is niet echt gebruikelijk voor een goedkope Horror / Thriller film. Toegegeven, er was ook geen aanleiding om bloot te laten zien

Al met al een matige dertien in een dozijn Horror / Thriller film, waar ik me nauwelijks mee vermaakt heb.

Gisteravond heb ik "Furiosa" gezien in een vrijwel lege (in totaal 10 mensen) bioscoopzaal en voor het verhaal (m.b.t. wraak) hoef je deze film niet te kijken. Maar dat dat wordt meer dan ruimschoots gecompenseerd door de indrukwekkende actie (die ook ruimschoots aanwezig), de vele schitterende beelden van de post-apocalyptische wereld (wel kent de film een aantal momenten waarin de CGI en green screen achtergronden duidelijk opvallen), de soundtrack en de opzwepende muziek (van de Nederlandse muzikant en componist JunkieXL) en de hoofdrolspelers Anya Taylor-Joy (wat een geweldige actrice) en Chris Hemsworth. Regisseur George Miller bewijst met "Furiosa: A Mad Max Saga" dat hij ook zonder Max een boeiende film kan maken, want visueel gezien is "Furiosa" gewoon ijzersterk. Het was voor mij daarom ook genieten van de eerste tot de laatste minuut en dat ook nog eens in een heerlijke luxe lederen bioscoopstoel waarin je min of meer kunt liggen.

"Furiosa" toont de voorgeschiedenis van het personage Furiosa (Anya Taylor-Joy) dat in feite ook al centraal stond in "Fury Road" (daar gespeeld door Charlize Theron). Hoe ze als kind (Alyla Browne) samen met haar moeder Mary Jabassa (Charlee Fraser) opgroeit in de groene oase "Green Place of Many Mothers" in de postapocalyptische woestenij en waarnaar ze in "Fury Road" terug probeert te keren. Hoe ze bij haar familie vandaan geroofd wordt door een stel "road warriors" op motoren en terechtkomt bij een grote motorbende aangevoerd door Warlord Dementus (Chris Hemsworth). Hoe ze terechtkomt in de "Citadel", waar Immortan Joe (Lachy Hulme) de fascistische scepter zwaait. Hoe ze onder de hoede wordt genomen door de goede en behulpzame chauffeur Praetorian Jack (Tom Burke). Hoe ze uiteindelijk een sleutelspeler wordt in wat te omschrijven is als een burgeroorlog, als Dementus het imperium van Immortan Joe probeert over te nemen. En hoe Furiosa uiteindelijk wraak neemt op Dementus m.b.t. haar moeder.

Zoals "Furiosa" het stokje overnam van "Mad Max", nam actrice Anya Taylor-Joy (Furiosa) het stokje over van Charlize Theron (die Furiosa speelde in "Mad Max: Fury Road (2015)"). Maar wat in deze "western op wielen" gebleven is, zijn de extravagante uitdossingen en het ene na het andere bizarre personage (geregeld ook met bijzondere namen zoals Rictus Erectus en Scrotus die de zonen zijn van Immortan Joe en Smeg als de krankzinnige rechterhand van Dementus, die namen lijken wel gebaseerd op schaamstreek van de man en de witte substantie die tussen de voorhuid en de eikel kan zitten ) dat voorbij komt, de continue ontploffingen, de actie die door een een ringetje te halen is en de eindeloze, maar telkens weer originele achtervolgingen. Oftewel filmspektakel van ongekend niveau.

Hoewel het verhaal (bestaande uit vijf hoofdstukken van circa 30 minuten) niet zoveel voorstelt, zit er vergeleken met "Mad Max: Fury Road" eigenlijk best veel verhaal in. In die film uit 2015 zagen we hoe Max (Tom Hardy) samen met Imperator Furiosa (Charlize Theron) moest vluchten door de woestijn voor Immortan Joe en veel meer dan dat omvatte het verhaal niet en dat was eigenlijk wel prima zo. Maar de actie in "Mad Max: Fury Road" was wel om van te smullen.

In "Furiosa" is dat gelukkig net zo, maar George Miller heeft door dat hij ook niet meer alleen weg kan komen met brute actie. Het is ten slotte een "Origin Story", waarbij het personage van Furiosa verder wordt uitgediept (van kind tot volwassene) en waarin we zien hoe ze uiteindelijk is geworden tot het personage dat we al kennen. George Miller doet er normaal gesproken niet geheimzinnig over dat er niet echt een tijdlijn te vinden is in het universum van "Mad Max", maar Furiosa speelt zich duidelijk af voor "Fury Road" en is zijn voorloper.

De film wordt gedragen door Anya Taylor-Joy en Chris Hemsworth. Zo zet Anya Taylor-Joy (die we wel pas na circa één uur te zien krijgen) een indrukwekkende Furiosa neer. Ze spreekt ongeveer maar dertig zinnen in de film, maar ze draagt de hele film met haar intense ogen. Furiosa heeft in het grootste deel van de film ook haar gezicht bedekt, waardoor Anna Taylor-Joy slechts met haar ogen kan spreken. En dit doet ze verbluffend goed. Zonder woorden weet ze je mee te slepen in de meest bizarre wendingen van de film.

Anya Taylor-Joy toont zich daarnaast voor het eerst een echte actiester en daarin slaagt ze met vlag en wimpel (de actiescène waarbij ze onder, erop en in de cabine van de olietanker zit, was geweldig). Na de steeds grotere rollen die ze vertolkte de afgelopen tijd zou je haast vergeten dat dit werkelijk een briljante actrice is. Met name het gedeelte dat Furiosa wraak probeert te nemen op Dementus zit sterk in elkaar. Chris Hemsworth die ook fantastisch acteerwerk levert en ook voor de nodige humor zorgt, heeft als de krankzinnige Dementus meer tekst (hij spuit ook te pas en te onpas filosofische overpeinzingen over goed en kwaad) en maakt minstens zoveel indruk als Anya Taylor-Joy. Met evenveel ernst als komische overdrijving mag hij zich nu al de filmschurk van het jaar noemen, hoewel hij soms ook een goed persoon was.

Buiten Anya Taylor-Joy en Chris Hemsworth heeft George Miller ook weer een aantal uitstekende sets gebouwd, waarmee scènes worden gecreëerd die een lust voor het oog zijn en die je ook per se in de bioscoop moet zien op een groot filmdoek (op een kleiner scherm thuis zal deze film zeker minder indruk maken). Dit waren we al gewend met "Fury Road" (die ik ook in de bioscoop heb gezien), maar met "Furiosa" wordt dat misschien zelfs wel overtroffen. Ook komen de bizarste personages en voertuigen voorbij.

De olietanker die de show stal in "Fury Road" is terug, maar dan in aangepast vorm. Het voertuig heeft nu namelijk twee graafkranen aan iedere zijde die functioneren als armen en een staart gevormd uit ronddraaiende morgensterren (oftewel de "Bommyknocker") die uiteraard flink wat schedels mogen verbrijzelen. Dementus bestijgt een vierspan strijdwagen getrokken door motors, en zijn luitenant de Octoboss (gespeeld door een angstaanjagende Goran D. Kleut) rijdt op een motor die een kolkende massa zwarte vliegers en slingers door de lucht laat glijden, zodat er altijd een enorme octopus over het slagveld hangt. En verder zien we een imponerende en razendsnelle monstertruck op zes wielen die ook voorzien is van een een takel (daar wordt Furiosa aan opgehangen met haar gewonde arm).

Ook krijgen we voor het eerst te zien hoe de "Bullet Farm" (inclusief een geweldige actievolle scène) van de fraai uitziende The Bullet Farmer (Lee Perry), "Gas Town" en de "Citadel" functioneren en hoe zij aanvallen van buitenaf weten af te slaan. De actiescènes zijn weer zo goed dat het bijna flauw is. We zien weer hetzelfde scheurende ritme, het brute geweld en de innovatieve manieren om mensen te vermorzelen, met wellicht en helaas de meest intense gore uit de hele reeks. Zo wordt iemand door vier motoren uit elkaar getrokken, maar dat wordt dus niet expliciet getoond. Hetzelfde geldt voor iemand die achter een rijdende motor wordt gebonden en waar men honden op hem los laat. Maar de scène waarin Furiosa haar gewonde arm verliest is geen kattenpis. Het wordt helaas wel niet getoond hoe ze die verliest, maar je ziet de die wel hangen aan een ketting, waaraan ze was opgehangen via haar gewonde arm.

En door de opzwepende muziek van onze eigen JunkieXL, oftewel Tom Holkenborg, wordt je als kijker soms bijna van het puntje van de stoel gedrukt, zo hard gaat het. En ook daarvoor geldt dat je deze film gewoon in de bioscoop moet zien en horen. Het einde mocht er best wezen (waarbij Furiosa op fraaie en unieke nog nooit vertoonde wijze wraak neemt op Dementus, door in zijn levende lichaam een perzikboom te laten groeien middels zaad welke ze van haar moeder had gekregen) en sluit daarbij ook naadloos aan op "Mad Max: Fury Road", waarvan je na het einde ook nog wat beelden te zien krijgt tijdens de aftiteling (die heb ik wel niet helemaal afgekeken omdat het toen inmiddels al bijna 23:00 uur was en ik 's morgens vroeg moet opstaan voor mijn werk).

Buiten Anya Taylor-Joy en Chris Hemsworth vond ik verder ook Tom Burke (die voor mij vooral een onbekende is) ijzersterk spelen als de goede en behulpzame chauffeur Praetorian Jack en hij was ook een enorm sympathiek personage. Hetzelfde geldt voor Charlee Fraser als Mary Jabassa (oftewel de moeder van Furiosa, die geweldig goed kon schieten en die ook haar mannetje stond), die we wel alleen in het eerste hoofdstuk zien. En verder is ook het noemen van Lachy Hulme in de dubbelrol van Immortan Joe / Rizzdale Pell (een handlanger van Dementus met één oog) meer dan verdiend.

En hetzelfde geldt eigenlijk ook voor George Shevtsov als de "The History Man" van Dementus. Hij is een oude man gekleed in witte gewaden vol met cijfers, formules en teksten, die kennis uit de vorige wereld moeiteloos kan opdreunen. Het is een kleine rol, maar hij speelt wel een cruciale rol in Furiosa’s verhaal. Hij vertelt haar namelijk dat de enige manier om de woestenij te overleven is door jezelf onmisbaar te maken. Maar iedereen speelde gewoon goed, of het nu in een grote of kleine rol was en dat laatste is zowel letterlijk als figuurlijk van toepassing op Quaden Bayles (als Way Boy), die niet alleen een klein rolletje had, maar ook in het echt klein is.

De film gaat misschien wat langzaam van start, maar zodra de boel eenmaal op gang is, is er geen houden meer aan en stoorde het me ook niet dat de film circa 2,5 uur duurde. Aangezien ik toch in een heerlijke luxe lederen bioscoopstoel lag met de benen omhoog, had de film van mij gerust nog iets langer mogen duren. "Furiosa" is gewoon een lust voor het oog én oor en dat met spectaculaire lange actiescènes, het sensationele acteerwerk van Anya Taylor-Joy, bizarre personages (waaronder Chris Hemsworth met zijn namaak neus) en schitterende beelden van de post-apocalyptische wereld.

Gisteravond in de bioscoop (bijna een volle zaal) gezien en ik moet zeggen dat ik gedurende twee uur vrijwel continue een glimlach op mijn gezicht had. Het verhaal is misschien niet heel bijzonder (zeker ook niet slecht en op het einde ook nog enigszins verrassend) maar de uitvoering en vooral het vermaak was gewoon top. Eigenlijk is dit gewoon een rollercoaster aan spectaculaire actie en krijg je nauwelijks de tijd om te ademen. De actie is buitengewoon spectaculair en ook geregeld over de top, maar dat is juist perfect voor deze film en stoorde me dan ook niet (sterker nog, ik heb er vaak hard om moeten lachen). De cast was overigens geweldig en ik heb ook regelmatig moeten lachen om de humor van die gasten (met name dan om Tyrese Gibson en Ludacris, maar ook om de Dwayne Johnson. Als je hem al ziet begin je spontaan te glimlachen. Al met al heb ik me gewoon prima vermaakt met deze film en op het moment dat ik dacht dat de film teneinde was kwam er nog een geweldige eindscène van circa 30 minuten.

P.S. Gina Carano mocht er best wezen, maar met haar moet je geen ruzie krijgen.

Ze blijven maar spectaculairder worden de Fast and Furious films en deze film is zelfs min of meer vanaf de eerste minuut (introductie van Jason Statham) tot de laatste minuut (de film duurt ruim twee uren) spectaculair en zeker wat betreft de laatste 30 minuten. Wat dat betreft is het wederom een rollercoaster van spektakel en actie geworden, zoals bij de vorige twee delen.

De toon van het verhaal wordt gelijk gezet met het geweldige vuistgevecht tussen Dwayne Johnson en nieuwkomer Jason Statham die in het vorige deel op het einde al geïntroduceerd werd. Van dit soort actie (o.a. ook weer op het einde tussen Vin Diesel en Jason Statham, maar dan zonder vuisten) en andere spectaculaire actie zit de film vol van, maar het gaat niet ten koste van het verhaal welke ik best goed vond (zit ook goed in elkaar) en ook wist te boeien (geregeld zelfs spannend). Ook met de uitvoering (inclusief humor en dan met name op conto van Tyrese Gibson en Ludacris) van het verhaal zit het meer dan goed en visueel is het weer allemaal een genot voor het oog. Met name de gekozen locaties, zoals Abu Dhabi, zien er allemaal prachtig uit en natuurlijk ook de auto's en vrouwen die even schaars gekleed voorbij komen lopen of dansen. Het is wel jammer dat vrouwen dit keer minder prominent aanwezig zijn (eigenlijk alleen nog Michelle Rodriguez, waar ik eigenlijk niets meer aan vindt, en fraaie nieuwkomer Nathalie Emmanuel die o.a. op een bondgirl-achtige manier uit de zee loopt) en dat geldt helaas ook voor Dwayne Johnson, die alleen in het begin en op het einde van het verhaal voorkomt. De keren dat hij in het verhaal voorkomt, is hij wel heerlijk opdreef. Hij wordt gelukkig wel goed gecompenseerd door nieuwkomers Jason Statham en veteraan Kurt Russell (geweldig het gedoe met het Belgische bier) die het beiden goed en leuk deden en ook iets toevoegden aan het verhaal. Zeker wat betreft Jason Statham in een soort van hoofdrol.

Voor autoliefhebbers (daar val ik niet echt onder) valt er in deze film ook weer genoeg te genieten want er zitten meer dan voldoende fraaie uitziende auto's en andere voertuigen in, waarmee de meest spectaculaire en bizarre stunts worden uitgehaald zoals een enorm dure auto die even door drie torens van de prachtige stad Abu Dhabi vliegt en rijdt Ook zie je auto's uit de lucht (vanuit een vliegtuig) vallen, wordt er een spectaculaire bevrijding meegedaan en wordt er vanaf steile heuvels afgereden. Uiteraard wordt er met de auto's ook regelmatig geracet in de vorm van achtervolgingen en wordt er ook met de auto's al dan niet bewust gecrasht. Dat laatste zal de autoliefhebbers natuurlijk pijn aan de ogen doen

De inmiddels bekende cast uit de Fast and Furious films, doen het eigenlijk in deze film ook weer allemaal goed (Michelle Rodriguez vond ik vanwege persoonlijke reden minder) en leuk en dan vooral Vin Diesel en natuurlijk wijlen Paul Walker (veel te vroeg gestorven en ook nog op een Fast and Furious manier). Wat de laatste betreft had ik eigenlijk gedacht dat men hem op een noodlottige wijze (daar waren legio van mogelijkheden voor in deze film en bij de meesten dacht ik ook steeds "nu zal hij wel dood gaan") uit het verhaal zou schrijven, maar men heeft hem juist op een zeer mooie en waardige manier uit de film geschreven (hij speelt ook gewoon mee tot de laatste minuut) en wat dat betreft is deze film ook een mooi eerbetoon aan hem geworden. Op het einde zie je ook nog een aantal momenten van hem uit de vorige Fast and Furious films.

Ondanks dat Paul Walker er niet meer is, verwacht ik in de toekomst dat er nog een nieuw deel wordt gemaakt. Het einde geeft ook niet specifiek aan dat dit het laatste deel is en dat er alleen afscheid is genomen van Paul Walker i.v.m. familieverband. Mede uit eerbetoon aan Paul Walker, maar ook omdat dit weer een verdomde goede, vermakelijke en vooral spectaculaire Actie / Misdaad film is, geef ik deze film weer een zeer ruime dik verdiende voldoende. Met wat meer Dwayne Johnson en meer fraaie vrouwen in een rol, had ik deze film waarschijnlijk het hoogste punt voor een Fast and Furious film gegeven tot nu toe.

Gisteravond dan eindelijk deze film in de bioscoop gezien, welke ik graag wilde zien omdat ik films over de Tweede Wereldoorlog in Europa altijd zeer interessant en boeiend vindt (er staan er dan ook genoeg van in mijn Top 10).

Opzicht had ik wel hoge verwachtingen van deze film, maar naar het lezen van een aantal reviews was ik bang dat het wel eens kon tegenvallen. Toegegeven, de film is me inderdaad wat tegengevallen omdat het verhaal simpelweg te cliché (min of meer de één na de ander) is en eigenlijk ook niet echt bijzonder. Zeker het gedoe om de jonge onervaren Norman Ellison (gespeeld door Logan Lerman) als nieuw tank bemanningslid was behoorlijk flauw en is ook al tig keren uitgevoerd in andere films. Ook zitten er hier en daar ietwat saaie en langdradige (met name het gedeelte in het huis met de twee Duitse vrouwen) stukken in.

Maar ondanks dat, heb ik me er toch nog goed me vermaakt en dat kwam vooral door de uitvoering met een aantal indrukwekkende gevechten (zeer realistisch uitziend en ook zeer fraai in beeld gebracht) en dat in combinatie met een waanzinnig geluid waarbij je in de bioscoopstoel letter en figuurlijk werd weggeblazen (met name bij het gevecht met de Tiger tank). Ik kan me niet herinneren dat ik ooit in de bioscoop heb gezetten waarbij de stoel zo enorm trilde. Ook zaten er aantal indrukwekkende en aangrijpende momenten in waarbij het in de bioscoopzaal ook muisstil was.

Het laatste gedeelte van de film mocht er overigens zeker wezen, maar was helaas wel behoorlijk cliché. De cast doet het overigens zeer verdienstelijk en was ook best overtuigend en met name Brad Pitt als commandant van de tank vond ik goed spelen. Van de overige tank bemanningsleden vond ik met name de rol van Jon Bernthal (als lader van het tankkanon) noemenswaardig. Ook heb ik me dit keer niet echt gestoord aan de over het paard getilde acteur Shia LaBeouf, die normaal gesproken één van mijn minst favoriete acteurs is.

De film duurt met ruim ruim twee uren behoorlijk lang, maar ondanks de soms wat langdradige stukken heb ik toch geboeid gekeken van de eerste tot de laatste minuut. Het is alleen zo jammer dat men niet meer uit deze film gehaald heeft en een Oscar zal deze film waarschijnlijk ook niet winnen (zo ook niet verdiend zijn naar mijn mening) of het moet voor het geluid zijn welke ik geweldig vond.

De Actie / Sciencefiction film "Futuresport", welke zich afspeelt in 2025, is een kruising tussen rugby, basketbal en rolschaatsen, waarbij een elektrisch geladen bal wordt nagejaagd.

Een groep terroristen brengt de wereld op de rand van oorlog. Om daar een eind aan te maken, stelt Tre Ramzey (Dean Cain), sterspeler en meest geliefde beoefenaar van een futuresport-team, voor om via een wedstrijd het geschil uit te vechten. Daarbij krijgt hij hulp van journaliste Alex Torres (Vanessa Williams) en de bedenker van de sport, te weten Obike Fixx (Wesley Snipes).

De film heeft een aardig budget dat grotendeels aan de aardige special effecten werd gespendeerd. Dom verhaal en niet echt slecht, maar zeker ook niet erg sensationeel.

Zeer slap aftreksel van Westworld. De film is tot tegenstelling van Westworld totaal niet spannend en boeiend. Peter Fonda en Blythe Danner vind ik zeer slecht acteren (geforceerd en nep) in deze film.

Eigenlijk is dit een Drama film van niets (zoals Fransman dat ook al aangeeft), maar desondanks wist het verhaal me te interesseren en vermaken van de eerste tot de laatste minuut (duurt circa 90 minuten) en dat is vooral te danken aan de goed spelende en mooie Manuela Martelli (in de hoofdrol van Bianca) die vanaf de tweede helft van het verhaal (waar ook Rutger Hauer in de niet al te sterke rol van de blinde Maciste zijn intrede in het verhaal maakt, de rol van een blind persoon heeft hij overigens al eens eerder gespeeld in de Actie / Komedie film "Blind Fury (1989)"), zeer regelmatig bloot (en dat van top tot teen) is te bewonderen en toch ook door een paar aparte scenes, zoals de scene waarbij Bianca samen met zijn iets jongere broer Tomas (gespeeld door Luigi Ciardo) naar een pornofilm zitten te kijken en waarbij Bianca dan op een gegeven moment zegt:

"Wat een smerige film"

Dat Tomas op een gegeven moment ook twee mannen van de sportschool, waar Tomas mag werken, mee naar huis neemt en die daarna besluiten om zomaar in te trekken was ook best apart. De twee mannen waren overigens best goed aardig (ondanks hun plan om de kluis van Maciste te beroven via Bianca) en ze hielpen ook mee met het huishouden (zo koken ze o.a. en wachten ze ook netjes met eten totdat iedereen in huis is) en uiteraard deelt Bianca ook het bed met ze, waarbij je haar ziet neuken met één van de mannen (Libyan gespeeld door Nicolas Vaporidis).

Wat eigenlijk ook wel apart is, is dat Manuela Martelli in deze film de tiener Bianca speelt, terwijl ze in werkelijkheid al 30 jaar was (dat was overigens niet echt te zien aan haar fraaie lichaam) Het verhaal is eigenlijk ook in twee helften verdeeld, namelijk de eerste helft (meest interessante) waarbij het vooral draait om Bianca en Tomas m.b.t. hun situatie omtrent de dood van hun ouders (door een auto ongeluk waar je overigens niets van te zien krijgt) en de tweede helft (meest vermakelijke) draait vooral om Bianca en de veel oudere rijke blinde Maciste, waarbij Bianca dus eigenlijk de kluis van Maciste moet zien te vinden en die beroven (wat beiden overigens niet lukt). Maar zodra Bianca kennismaakt met de bijzondere Maciste (die o.a. Bianca steeds uit te kleren willen hebben en haar dan steeds wil voelen en betasten met zijn handen), trekt ze haar eigen plan. Dit levert dan eigenlijk een ietwat onbevredigend (Rutger Hauer werd overigens voldoende bevredigd ) en inderdaad ook een nietszeggende einde op. Maar over 90 minuten gezien was deze film buiten Manuela Martelli eigenlijk ook nietszeggend en ook eentje om weer snel te vergeten.

Toch krijgt deze Drama film van mij nog 2,5* en dat is dus te danken aan de fraaie en blote Manuela Martelli, die ook gewoon goed speelt. Overigens vond ik de rijpe Patricia Rivadeneira (als de eigenares van de kapperszaak) ook wel mooi, maar zij heeft maar een heel kort rolletje.

Deze trieste goedkope bedoeling zag ik helaas op Film 1 en het was beter geweest als ik hem niet gezien had. Het verhaal met de B-achtige Muppets (je ziet op een gegeven moment ook een soort van Kermit de Kikker en Miss Piggy in een drugslab, maar dan met gekleurde snoepjes) in combinatie met mensen sloeg nergens op en was ook nog eens op alle gebieden (uitvoering en humor) flauw. Ook de cast was van een zeer laag niveau met als dieptepunt Jon Gabrus als agent Sanchez. De poppen waren waren leuker (niet moeilijk in een film als deze) als de mensen en het was opzicht wel geinig dat ze ook soms geweld (best grof) gebruikten.

Van de mensen was eigenlijk alleen de rondborstige Rachel Bloom van toegevoegde waarde, want zodoende viel er visueel ook nog een beetje te genieten van de film.

P.S. Ik moest wel lachen om de masturberende Muppet bij het hek