The Funhouse (1981)

Oude Hooper. Heb er niet zo heel veel mee, vind Hooper als regisseur niet meteen veel toevoegen. Maar deze film leek me wel een keertje grappig, zeker als soort van voorloper op de recente "extreme haunts" hype. Achteraf gezien kan je je daar best niet teveel aan spiegelen. Want dit is echt pure 80s kitsch. Niks extreme haunts, wel een klassieke spookrit attractie, met wat lampjes en brak geanimeerde poppen. En dat is eigenlijk ook maar bijzaak, want uiteindelijk gaat het om een gemuteerde en z'n hillbilly papa die de boel uitbaten. De effecten zijn echt enorm slecht, acteerwerk is ondermaats, personages zijn vervelend en de kills echt wel mager. Rest een redelijk intro op de kermis, maar da's dan net het stuk waar je eigenlijk niet voor gaat zitten bij een film als deze. Hooper maakt er echt een potje van, duurt gelukkig niet te lang maar het laatste half uur begon toch aardig te slepen. Voor de echte liever van het 80s werk, de rest ka het gerust bij de recente films houden. 1.5*

Raar dat de effecten hier redelijk wat negatief commentaar krijgen, maar zo slecht waren die überhaupt niet. Ja, de kills zagen er redelijk braafjes uit, sommigen zelfs buiten beeld, maar het uitzicht van het monster en vooral de dieren met afwijkingen was toch goed gedaan. Ook bijvoorbeeld het gedrocht in het omhulsel zag er best akelig uit. Het grote pluspunt van de film is wel de setting natuurlijk. Er valt heel wat te beleven op de kermis en het wordt allemaal vlot en boeiend naar de kijker gebracht. Je wordt helemaal ingedompeld in de wereld van attracties die hoogte en snelheid garanderen, een spookhuis vol griezeligheden, engerds die ronddwalen, een nare waarzegster...zelfs een striptent Voldoende entertainment zou ik zeggen. Het verhaal stelt niet zoveel voor, maar dat weet je ook wel met dit soort slashers. De film weet op gebied van personages en spanning nergens te verrassen, maar als geheel voldoende onderhoudend. 6/10

Een lange ode aan de klassieken van de horror en dan in hoofdzaak de Universal horror van de jaren ‘30 en ‘40. Het start met een giallo/slasher pov van een moordenaar. Daarna gaat het over naar een parodie op de douchescene van Hitchcock: erg leuk al is het natuurlijk niet zo briljant uitgevoerd als in het originele meesterwerk (en dat is geen verwijt). Vervolgens krijgen we ook posters te zien van de iconische Universal monsters: Frankenstein, The Wolfman en Dracula. Zal nadien een link vormen met het kermismonster dat wel op een kruising van deze 3 lijkt. Last but not least. De ouders van Elizabeth Berridge bekijken The Bride of Frankenstein van James Whale op hun tv. Zoals vaak met van die toevallige scenes zal het nadien blijken te gaan om een predictieve scene. Elizabeth Berridge zal zich als laatste overlevende geconfronteerd zien met het seksueel gefrustreerde kermismonster (onder het Frankenstein masker), en zij zal de rol van de spreekwoordelijke bruid vervullen. Niet toevallig wordt in de loop van de film duidelijk dat Berridge nog maagd is en maakt haar vriendin hierover grapjes. Verder in de film is er een scène waarin het kermismonster door het nauwe gangetje hobbelt onder glorierijke schaduwrijke expressionistische belichting: een rechtstreekse hommage aan de Frankenstein van James Whale. Laten we ook niet vergeten dat Freaks van Tod Browning evenmin ver weg is met de aanwezigheid van allerlei freaks (fysiek en/of mentaal) op de kermis. Ondanks al deze referenties is de film meer dan de som hiervan. Voor mij is het een origineel werk met in gelijke mate horror- en funwaarde. Prachtige settings en creepy sfeer.