Opinions

Mijn vertrouwen in Michael Mann is na het zien van deze film behoorlijk gedaald. Ik keek er opzich nog wel aardig naar uit om deze film te zien, maar dit had ik niet verwacht. Wat een vreselijk slechte, lege en vooral lelijke film zeg. Er is echt bijna niks goed te zeggen over dit gedrocht...

Het verhaal is echt vreselijk en kon me geen seconde boeien. Wat een oninteressante rommel zeg. Degene die verantwoordelijk is voor de casting bij deze film mag zich diep schamen wat mij betreft. Niemand, maar dan ook niemand weet te overtuigen, zelfs Farrell en Foxx niet. Eerste dieptepunt van de film is de Aziatische Li Gong, die elke seconde dat ze in beeld was wel iets slechts deed. Niet om aan te zien, niet om aan te horen en ik snap ook echt niet wat dat mens in deze film te zoeken heeft. Natuurlijk help het vreselijk slechte script de acteurs ook niet echt, want ook die was niet best.

Tweede échte dieptepunt is het camerawerk. Direct na de eerste shoot-out dacht ik al; wat is dit voor ellende en die ellende bleef maar komen de rest van de film. Lang geleden dat ik zo'n slecht gefilmd zootje heb gezien. Ook de muziek is niet om aan te horen, waar de muziek in de oude Miami Vice series - Jan Hammer - gewoon erg goed was. Ach ja, zoals in het begin gezegd heb ik eigenlijk niks goeds te melden over deze film. Misschien de momenten dat Farrell in zijn bootje stapt om over de golven te vliegen, maar dat was ook maar één of twee keer, dus daar komen we ook niet echt ver mee.

Ik lees hier overigens dat het camerawerk bij sommigen wel goed in de smaak viel. Vind ik erg vreemd. Alle actie/vecht scénes zijn gewoon rommelig gefilmd en het échte Miami komt niet aan bod. Geen mooie palmbomen, witte stranden, helder water, mooie vrouwen en lekkere actie. Niks van dit alles. Alleen een somber, slecht gefilmd geheel. Dat gedoe tussen Gong en Farrell is trouwens behoorlijk triest. Geen chemie en het past er gewoon voor geen meter tussen.

Wat Michael Mann bezielde tijdens het maken van deze film weet ik niet. Jammer, want ik denk dat deze film gewoon niet moeilijk is om te maken voor een man van zijn kaliber. Dat dit zo'n lelijke film zou zijn had ik nooit gedacht. Slechte shoot-outs, slecht geluid en met de slechte dingen die ik eerder heb aangegeven maakt dat een slechte film.

1,0*

Prima film, maar wel één die direct je volle aandacht vereist. De film wordt wat mij betreft gedragen door de sombere, dreigende sfeer en een ijzersterke George Clooney. Het verhaal is opzich niet erg moeilijk denk ik, maar dankzij de vertelmanier lijkt dit dus wel zo. Daarom is het ook vooral in het begin opletten geblazen en ik denk dat een tweede kijkbeurt eigenlijk wel goed zou zijn. Ik vind het jammer dat de film nooit een hoogtepunt bereikt. We worden steeds maar meegesleept zonder dat we echt een indrukwekkende situatie voorgeschoteld krijgen. Visueel is het ondertussen allemaal prima en de score van Newton Howard mag er ook zijn, maar ik heb toch het idee dat de film veel wil, maar uiteindelijk op geen punt de eindstreep bereikt. Een overuidelijke vaag punt is trouwens het moment wanneer ze denken dat Clooney dood is. Hmm, hij zat niet in de auto, dus ze hebben geen lijk. Hoe zijn ze dan zo zeker van hun zaak? Beetje slordig punt eigenlijk. Ben voor de rest niet echt kapot van Wilkinson, maar Pollack was wel weer leuk om bezig te zien. De scéne met de paarden in het land - en dat boekje - is misschien wat makkelijk gevonden, maar is er wel één die mij het langste bij zal blijven denk ik, vooral door het feit dat de film voor de rest niet veel indrukwekkends bevat.

Als Roel Reiné de slowmotions achterwege had gelaten had deze prent amper anderhalf uur geduurd volgens mij. Echt waar jongens, een film als deze kan echt niet. Eén ding; het filmjaar 2016 kan na deze ellende alleen maar beter worden. Wel jammer dat het zo dieptriest heeft moeten beginnen. Tjongejonge, werkelijk wat schaamteloos stuk prul is deze 'Michiel de Ruyter' zeg. Ik heb echt niks, maar dan ook niks ontdekt in deze film wat wél goed is of een beetje werkt. Het is gewoon allemaal om te janken zo slecht.

Het potje BN'ers is leeggehaald voor deze prent, verschrikkelijk wat een stompzinnige cast. Lammers is nergens geloofwaardig en het verhaal.. tja welk verhaal eigenlijk (?) kon me m'n reet roesten. Ik zat echt naar de ene explosie en ongelofelijk stompzinnige en onnodige slowmotion scene te kijken en later weer naar een andere, etc. Ik zat echt met vraagtekens te kijken hoor. Waar gaat dit over? Wat geschmier van Lammers en co. heen en weer, stuntmannen die veel te mooi vallen (keer op keer) en tonnen houtsnippers die van dit gezeik een hilarisch slecht geheel maken. Kan wel janken. Dat dit gemiddeld nog zo hoog staat en voor de Nederlandse film staat zorgt ervoor dat ik me wel moet schamen (bijna). Wat een ellende.

Dan hebben we het nog niet gehad over de totaal misplaatste jankmuziek die keer op keer wordt ingezet. Die Reiné lijkt er ook geen zak van te snappen - alles wat ik hier zie doet-ie verkeerd. Soms nog erger dan verkeerd. Hak op de tak regie, totaal onduidelijke gebeurtenissen, geen chemie tussen acteurs / personages, belabberde effecten, een matige cast en het ergste van alles; de toon moet zo serieus zijn, terwijl alles zo hilarisch slecht en stompzinnig overkomt dat je dit nooit serieus kan nemen. Ik kan nog tijden dieper ingaan op alles wat me dwars zit over deze film, maar daar heb ik geen zin in. Zeer trieste bedoening dit. Dit mag niet het niveau zijn wat de Nederlandse film nastreeft. Wat een prul.

Beetje een tegenvaller. Heb deze film eerder al eens gezien en ik dacht dat ik 'm toen erg leuk vond. Bij vlagen is ie' dat ook wel, maar het geheel viel me wat tegen. Te weinig echt leuke grappen en veel humor die ik eigenlijk wat té flauw vond. Hugh Grant vind ik een leuke acteur, maar in deze film kon hij me niet altijd overtuigen. De maffia praktijkjes en de ''leden'' waren het grootste pluspunt. Die oude oom, met die bril, of die oma in haar eerste scéne met Hugh Grant zijn erg grappig. Dat gedoe bij die veiling en Grant die probeert als een maffioso te praten vond ik gewoon irritant. De film kijkt wel lekker weg en bevat toch nog genoeg leuke momenten om op een 2,5* te komen.

Vanaf de openingsscéne tot het einde eigenlijk best wel zitten genieten van deze Micmacs. Leuke film van Jeunet. Apart, bizar, grappig, maar vooral érg vermakelijk.

De sfeer die Jeunet creëert is wederom fantastisch. Visueel is deze film een genot voor het oog. Prachtige beelden, uitstekende belichting en (wéér) veel originele, leuke en grappige vondsten. Vaak weer met verbazing zitten kijken naar het wereldje van Jeunet.

Want die is prachtig. De humor mag er ook wezen. Ondanks dat ik nooit écht slap heb gelegen van het lachen heb ik eigenlijk vanaf het begin tot het eind met een dikke glimlach zitten kijken. De vele leuke personages en de heerlijke situaties waarin ze terechtkomen vermaken van begin tot eind. Vooral de manier waarop de twee wapenfabrikanten op een leuke manier tegen elkaar uitgespeeld worden is fraai gedaan. De cast is uitstekend. Dany Boon is erg komisch en z'n excentrieke vrienden doen het ook leuk. Vooral Dominique Pinon en Marie-Julie Baup vallen een paar keer bijzonder leuk op.

De laatstgenoemde had ook best iets liefs en aandoenlijks. Maar oké, heerlijk filmpje dus. Prachtig vormgegeven en mooie settings. Een leuk verhaal die dankzij de uitstekende opbouw in een rap tempo naar het heerlijke einde vliegt.

Uitstekende film, met magistraal acteerwerk van zowel Voight als Hoffman. Het verhaal is mooi, waar vooral de ''reis'' van Voight meeslepend is. Een film die dankzij flashbacks de nodige diepgang kent en waar de muziek hier en elke andere scéne een uitstekende ondersteuning biedt.

Het begin, waar Voight het helemaal ziet zitten om New York te ''veroveren'' is vermakelijk en luchtig gebracht. Zijn ontmoeting met Hoffman is niet het mooiste wat hem kon gebeuren, maar laat ons wel een meeslepend verhaal zien die je steeds dieper meeneemt en achter laat met een - toch wel kleine - brok in je keel. De eindscéne in de bus is één van de sterkste scénes, maar springt er niet makkelijk bovenuit wat mij betreft. De gebeurtenissen van de twee samen, de manier waarop ze steeds dichter naar elkaar toe groeien en de droom van beide zijn ook prachtig. De film wordt dan ook met de minuut sterker vind ik.

Wat ik wel jammer vond, was het feit dat ik niet écht geraak werd door de film. De eindscéne is sterk, maar ook daar werd ik niet optimaal geraakt en dit had ik wel verwacht. De film is wel erg mooi om te zien, zakt nooit in en wordt makkelijk gedragen door twee geweldige personages. Dikke voldoende dus ook voor deze film.

Werkelijk uitstekende film van Alan Parker, deze 'Midnight Express'. Wat nou wel of niet waar zou zijn, of wat er allemaal wordt overdreven of niet strookt met de realiteit daar zal me echt een enorme worst zijn.

De film is goed. Het wordt geloofwaardig en meeslepend gebracht, er wordt uitstekend geacteerd en er zijn echt genoeg gevangenissen waar dit soort ongein gebeurt / gebeurde. In 1e instantie zorgde het ''waargebeurde verhaal'' gegeven er voor dat deze film nog harder op me overkwam. Ik lees nu pas dat er enorme discussies over één en ander zijn geweest.. dat zal allemaal wel.

Ik zal op het einde met open mond en (bijna) vochtige ogen te kijken naar Billy Hayes die een gat in de lucht springt op het moment dat hij alle ellende achter zich laat. Wat heeft die man (en speciaal voor mensen die nogal gevoelig zijn voor deze film; zijn personage) veel beleefd zeg. De film kent zoveel indrukwekkende scénes, prachtig. Het moment dat z'n vriendin op bezoek komt is één van de sterkste scénes en ook wanneer Hayes zijn haat tegenover de Turken uit tijdens de rechtzaak vond ik machtig geacteerd. Sterke prestatie van Brad Davis. Het werkt gewoon als film en aangezien deze ellende zich echt wel in onze mooie wereld voordoet is het voor mij als kijker niet moeilijk om me in zijn personage in te leven.

'Midnight Express' verraste me best wel. Had niet zo'n goede film verwacht. De gevangenis is sfeervol, maar zeer beklemmend en ik zat soms gewoon met gebalde vuisten te kijken. Goed gedaan, Parker, Stone, Moroder (die weer voor goede muziek zorgt) niet te vergeten en de acteurs. Erg sterk.

Zo, dit was me even een behoorlijke meevaller. Niet veel verwacht, niet echt al te beste dingen gehoord, maar toch wel erg benieuwd naar deze film. Ik kon het niet laten om 'm op te zetten vanavond en wat bleek: Midnight Meat Train was eigenlijk best wel een cool filmpje.

Als eerste mijn petje af voor Vinnie Jones, die echt een vreselijk gaaf, creepy personage neerzet. Bradley Cooper vind ik ook wel een goed acteur, deed het prima en Leslie Bibb deed het aardig. Beetje wisselvallig, want ik vond haar emoties niet altijd even overtuigend of goed overkomen. Sterkste punt van de film is de geweldige, enge, donkere sfeer, vooral in de metro zelf. Daarnaast bevat de film een paar heerlijk spannende scénes en leuke schrikmomenten.

Het einde was verassend en vond ik een beetje minder, maar opzich ook wel aardig gevonden. Het einde is gewoon weer het begin, leuk eindshot ook. Daarnaast valt er zelfs nog wat te lachen - Life is like a box of chocolates, man - en weet de muziek de scénes prima te ondersteuen. Tsjah, ik vond het allemaal wel aardig eigenlijk. Voldoende dus.

Altijd leuk om De Niro aan het werk te zien. Ook in deze film schitterd hij heerlijk. Hij is verantwoordelijk voor de beoordeling die ik geef aan deze film, want zonder hem had ik waarschijnlijk een lagere score gegeven. Echt meesterlijk acteerwerk van hem, goed samenspel met Grodin en ze weten samen geweldige scenes te produceren. Goede dialogen, heerlijke humor, leuke actie, goed scenario, prima camerawerk en heerlijk vermaak voor een vrijdagavond als deze.

3,5*

Tot halverwege de film wist Aster me nog redelijk te overtuigen. Vanaf het moment dat die twee oudjes van die rots afspringen gaat 't bergafwaarts. Sterker nog; naar het einde wordt dit zo flauw dat ik het laatste half uur, drie kwartier lekker heb zitten lachen om deze half-grappige onzin. Leuk geprobeerd, maar.. nee.

Machtige scènes van vliegtuigen die de raarste capriolen uithalen, maar verder is deze 'Midway', samen met al haar personages, zo oppervlakkig als de pest. Het deed me daarom, buiten de vermakelijke actie-scènes om ook verrekte weinig; zeg maar niks. Emmerich doet weer wat we van hem gewend zijn.

Pfoeh, wat een adembenemend stukje film was dit zeg. 'La Migliore Offerta' intrigeert vanaf de 1e seconde, vooral dankzij de prachtige regie van Tornatore en de briljante acteerprestatie van Rush. De film is ongrijpbaar, mysterieus en meeslepend. Sylvia Hoeks speelt een zeer belangrijke rol en wordt prachtig in het totaalplaatje geworven door Tornatore. Ze overtuigd en is erg geloofwaardig als mysterieuze vrouw, die nogal wat problemen met haarzelf lijkt te hebben. Dat dit uiteindelijk niet zo is komt keihard aan.

Dat niet alleen. Rush verliest niet alleen de liefde van zijn leven, want dat voelde ik als kijker écht, maar ook z'n levenswerk. Zijn hele leven gespendeerd aan de kunst, z'n prachtige verzameling en Hoeks.. in één keer weg. Ik voelde me als kijker echt net zo in de steek gelaten als Rush. Verschrikkelijk. Tornatore bouwt het prachtig op. Sfeer, muziek, bijpersonages en alles wat leidt tot de bijzonder sterke ontknoping. Prachtig.

'Mignonnes' is een film die goed weergeeft wat er door aanstormende pubertjes heen gaat op zo'n leeftijd. Jonge meisjes die beginnen te ontdekken, het liefst 10 jaar ouder willen zijn, zodat ze zichzelf kunnen identificeren met bijv. idolen en popsterren op tv / internet. Dat uit zich in dit soort gedrag en dat is best normaal voor figuren in deze fase van hun leven. Tegelijkertijd laat het einde (leuk trampoline-shot) bijv. duidelijk zien dat het maar beter is dat ze op deze leeftijd ''kind zijn'', maar dat betekent niet dat alle impulsen van het grote mensen leven op de deur aan het kloppen zijn. En als ze dan eindelijk 10 jaar ouder zijn, zouden ze weer terug willen naar het onschuldige leventje van 10 jaar terug. De vertruttende maatschappij ziet dansende meisjes van deze leeftijd natuurlijk weer als een heerlijk oppervlakkig zaakje om over te klagen, terwijl je gewoon een stukje realiteit gezien hebt. Prima film.

Mijn grootste complimeten gaan uit naar Sean Penn, want wat zet hij een prachtige prestatie neer zeg. Hij is Harvey Milk, hij is een homo, hij is gewoon formidabel, echt geweldig! Eén van de betere prestaties van de laatste jaren vind ik. Naast Penn schitteren ook James Franco en Josh Brolin, maar vooral ook Emile Hirsch. Geweldig gedaan van hem en hij begint echt één van mijn favoriete acteurs te worden van dit moment.

Het hele tijdsbeeld wat Gus Van Sant weet te schetsen is prachtig. De kleren, kapsels, de archiefbeelden, maar eigenlijk de hele sfeer. Ik heb de film op blu-ray gekeken, maar de hele jaren '70 sfeer spat van het scherm. Het verhaal is interessant en brengt een aantal indrukwekkende scénes met zich mee, van het begin tot het eind, maar ook dat vooral weer dankzij Sean Penn en dat is logisch, want om zijn personage draait het allemaal. Wat heeft die Milk allemaal wel niet beleefd zeg, niet te geloven. Soms dacht ik dat ''good old'' Harvey een beetje aan het doordraaien was, maar dat heeft er toch voor gezorgd dat zijn naam niet snel vergeten zal worden...

... niet door mij in ieder geval. Vooral de dood van Harvey Milk en de stille tocht, met de vele kaarsen, prachtig. Van die scénes kreeg ik toch wel behoorlijk kippenvel. Maar ondanks dat de film erg mooi was, had ik wat meer verwacht. Niet van Sean Penn, want die kon het echt niet beter doen, maar wel van het verhaal zelf. Ik had meer indrukwekkende en emotionele momenten verwacht. Toch een hele, dikke voldoende. Erg mooie film.

Mooie film. Ja, die Clint Eastwood toch... één van de personen in de filmwereld waar ik de meeste bewondering voor heb. Op zo'n leeftijd nog zo presteren is gewoon klasse. Ook deze Million Dollar Baby was goed, maar wel heel anders dan verwacht.

Hilary Swank speelt goed, net als Clint zelf en uiteraard good old Morgan Freeman. Freeman is niet echt veelzijdig, maar in het spelen van een ingetogen, oude, aardige man is hij een meester. Net als in deze film dus. Het draait uiteraard allemaal om Clint Eastwood's karakter, die een prachtige omschakeling maakt van een norse, grappige, oude man, naar dé emotionele kant achter dit personage. De gevechten zijn goed, vond ze beter dan in bijv. Ali... al komt het waarschijnlijk omdat hier vrouwen in de ring staan. Daar ligt het niveau natuurlijk ook wat lager. De film kent al redelijk vroeg een behoorlijke (onverwachte), dramatische wending te verduren, wanneer Swank haar nek breekt. De droom valt in duigen en het leven hoeft niet meer. Vanaf dat moment kent de film een paar erg aangrijpende momenten (vooral Eastwood schittert vanaf dat moment nóg meer), al begint het ook wat voorspelbaar te worden en worden de cliché's uit de kast gehaald.

En ondertussen blijft het eigenlijk toch wel geweldig om naar de stem van Morgan Freeman te luisteren. Over het algemeen een erg mooie film dus, ondanks dat het misschien wat ''makkelijk'' gaat. Swank ramt in eerste instantie iedereen makkelijk knock-out, totdat dat enge mens haar een onverwachte ram geeft en ze wel heeel toevallig op het krukje belandt, terwijl die er nog nieteens hoort te staan. Nou, jah... kan gebeuren. Voor de rest heb ik toch aardig genoten. Clint is én blijft een held. 3,5 sterren.

De 'Doc Brown-scene' is echt geniaal, wat heb ik me kapotgelachen. Verder zeer vermakelijk filmpje, met een aantal leuke scenes en grappige personages. Zeer belangrijk is ook vooral de constant leuke setting en sfeer die het kijken naar deze western-komedie zeer aangenaam maken. Dikke voldoende.

Mooi, mooi, mooi. Deze Ghibli wist me weer geregeld met verbazing naar het scherm te laten kijken, zoals altijd eigenlijk. Wat zijn die getekende animaties toch schitterend.

Ik word vooral altijd helemaal vrolijk van de stadsbeelden die op het scherm getoverd worden. Prachtige huizen in heuvelachtige gebieden, wegen die overal doorheen lopen, kleine straatjes die op een prachtige manier tussen de huizen, bossen, bergen gemanoeuvreerd zijn. Een trap omhoog, dan weer één omlaag en je ziet op een fantastische manier over de hele stad uit. Echt prachtig gemaakt allemaal.

Dat was voor mij dan ook het grootste pluspunt denk ik. Neemt niet weg dat het verhaaltje ook erg vermakelijk was. Vooral de eerste helft vond ik erg leuk; die kat is bijvoorbeeld geweldig en het tempo zit er tot dan toe lekker in. Op een gegeven moment worden bepaalde dingen wel wat lang gerekt en vond ik de enorme overkill van 'Country Roads' erg jammer. Ik ben niet zo gecharmeerd van dat nummer. Toch komt er wel een erg leuke scéne uit voort; het moment dat al die (oude) lui ineens binnenkomen en mee beginnen te spelen met Shizuku en Seiji. Vooral de gezichten van die lui vond ik heerlijk. Deze scéne wordt door meer mensen gewaardeerd lees ik hier. Grappig.

Zo goed als velen vind ik deze Whisper of the Heart helaas (nog) niet, maar ik heb me behoorlijk vermaakt. Op naar de volgende Ghibli; hele dikke voldoende voor deze.

Fantastische soundtrack. Dat is me bijgebleven van deze 'Minions'. Tuurlijk verder een mooi uitziend geheel, met een paar leuke grappen en grollen, maar die gele worstjes zijn absoluut niet constant leuk. Leuk dat Gru naar het einde toe even langs komt, maar ik ben bang dat het niet aan de Minions gegeven is om er een zgn. verhaaltje omheen te bouwen. Werkt beter als ze zo nu en dan kort even langsvliegen.

Opmerkelijk verhaaltje, maar erg vermakelijk. Een lekker jaren 80 sfeertje in Los Angeles, dat op het punt staat weggeblazen te worden. Qua verloop kent het verhaal nogal wat schoonheidsfoutjes en domme, onlogische momenten, maar nergens storend. Een beetje meer humor had de film goed gedaan.

Mooi, zeker.. maar met teveel mankementen om echt een diepe indruk achter te laten. Dat ligt 'm waarschijnlijk aan mezelf, maar ik trek bepaalde dingen niet helemaal. Zo'n 1e scene aan die etenstafel waar Helen gewoon van alle borden eten haalt met haar handen en eigenlijk gewoon behandelt wordt als een hond is een mooi fundament voor de opzet van het verhaal (waar Annie aan de slag mag met haar), maar is wat mij betreft toch erg overdreven. Zo zijn er nog wel meer dingen. Te veel van het goede.

Daarnaast konden de ouders van Helen me absoluut niet overtuigen. De kracht van deze 'Miracle Worker' ligt 'm dan ook voornamelijk bij de scenes tussen Duke en Bancroft. Dit levert best een paar erg sterke scenes op. Aangrijpend vond ik het niet. Misschien komt dat ook omdat ik Helen soms wel erg vervelend vond. Maar ja, daar kan zij ook niks aan doen denk ik dan maar. Toch schuilt er een mooie vorm van liefde in deze prent, van alle personages afkomstig. Moeilijke film, maar toch best ook mooi.

Spiegels zijn bij mij altijd een eng iets in films geweest en ook in deze film was het bij vlagen behoorlijk spannend en schrikken geblazen. Daarnaast zijn de scénes met de spiegelbeelden, buiten de enge ''spiegelscénes'' om ook erg leuk gedaan. Sutherland doet het aardig, Amy Smart ziet er leuk uit en mag één van de beste scénes op haar naam schrijven en Patton doet ook redelijk mee, al helpt het script haar niet altijd even goed. Al met al behoorlijk vermakelijk, spannend en soms aardig eng. Voor de rest niet veel bijzonders, maar het einde is wel weer leuk gevonden.

Geweldige film die alle clichés op een super leuke manier benadert. De jaren 50 sfeer is perfect, de geregisseerde toon zeer fijn en het geheel super vermakelijk. Wat nog leuker is dan dit alles, zijn de ontiegelijk goede tits van Kelly Preston. De vriendschap, de nerd die het eerder voor elkaar krijgt dan in het gemiddelde coming-of-age verhaal, de muziek en het einde. Alles werkt uitstekend. Niks op aan te merken.

Meesterlijke film! Misery is een van de beste thrillers ooit gemaakt! De film houdt je echt de hele tijd in spanning en die spanning loopt erg hoog op! Ik zelf was erg onder de indruk van deze film! De acteerprestaties zijn echt fenomenaal van zowel James Caan als Kathy Bates die echt beangstigend is! De screenplay is goed gedaan voor deze film die een paar indrukwekkende scenes kent die je niet snel vergeet.....

* * * * *

Vermakelijke film met een paar fantastische scenes. Inderdaad, MI begint wat op Bond te lijken, maar vond 't erg geinig. De opening, de onderwater scene en de achtervolging in Marokko zijn bijzonder fraai. Leuke bijrollen voor Rhames en Pegg, in een verhaaltechnisch verder weinig bijzonder geheel. Dikke voldoende.

Uitstekende actiefilm waar J.J. Abrams een prima visitekaartje mee aflevert. Tom Cruise doet het wederom prima als Ethan Hunt en Hoffman is prima gecast als de bad-guy. Nou is hij één van de betere acteurs op deze planeet, dus veel moeite zal hij niet gehad hebben om zich in zijn rol in te leven. De rest van de cast doet het ook prima en ik blijf Michelle Monaghan toch echt vreselijk sexy vinden.

Het verhaal stelt allemaal niet zoveel voor, is niet altijd even logisch en is wat rommelig, maar kent voldoende spektakel om te blijven boeien. Regisseur Abrams heeft zich in ieder geval lekker uitgeleefd en expirimenteert er zo nu en dan even lekker op los. Voor de rest is het allemaal wat voorspelbaar en krijgen we de nodige clichés voorgeschoteld, maar als je een avondje puur vermaak wil, is dit een dikke aanrader. Misschien wel de beste uit de reeks, dikke voldoende in ieder geval.

Paar dagen geleden gezien, deze 'Mississippi Burning' en de film heeft redelijk indruk gemaakt. Vond het verhaal goed; mooi verteld, met enige indrukwekkende (harde) scénes en goed acteerwerk. Vooral Gene Hackman is geniaal bezig.. wát een acteur, prachtig! Vond Dafoe daarentegen minder, maar dat komt misschien ook door z'n personage, die ik niet zo super vond. De film is verder sfeervol, rauw, kent een prima soundtrack en is constant boeiend. Makkelijke voldoende dus ook voor deze prent.

Dat Frank Darabont een klasse regisseur is, was ik allang van overtuigd. Alle films die ik tot nu toe van deze geweldenaar heb gezien vond ik erg goed. Ook The Mist mag zich bij dat rijtje plaatsen, want ik ben toch wel positief verrast over het geheel gekeken. Ik zeg erbij dat het over het geheel gezien is, want ook Darabont weet jammergenoeg wel eens een plankje mis te slaan en daar is deze film voor mij het bewijs van.

Het eerste uur is prachtig. Een dorpje, een groepje mensen en een totaal onverwachte gebeurtenis volgt. Zodra de mist over de supermarkt trekt begint het echt. Erg intens moment vond ik dat. De claustrofobische en beklemmende sfeer die in de supermarkt hangt is geweldig. Alle mensen bedenken plannen met elkaar en voordat je het weet breekt het eerste verschrikkelijke moment aan. Alle personages zijn wat mij betreft wel goed, maar er zit toch één tussen die mij (en velen met mij denk ik) op mijn zenuwen begon te werken op een gegeven moment. Die persoon, en dan heb ik het over de ultragelovige vrouw is dan ook direct een sterk fundament voor de grote plank die Darabont mis slaat in deze film naar mijn mening. De vrouw zelf is een probleem, maar als het op een gegeven moment erg ongeloofwaardig begint te worden, omdat iedereen haar als een mak lammetje begint te aanbidden is de lol er voor mij wel af. Erg jammer. Gelukkig komt hier ook een einde aan en word de ''duivel'' doodgeschoten. Yes! Wat een opluchtig zeg.

Thomas Jane is de grote man in deze film. Hij speelt de sterren van de hemel en dan heb ik het vooral over de slotscene. Ijzersterk wat mij betreft. Het kleine kereltje doet het leuk, de vrouw die Jane naaststaat bij deze gebeurtenis is een goede toevoeging voor de film en ook de oudjes zijn leuk. Vooral dat oude vrouwtje produceert een paar leuke momenten. Als ze één van die beesten in de aphoteek in de hens zet, echt hilarisch gewoon. De film bevat ondanks dat het horror is zeker een aantal sterke hilarische scenes in de supermarkt. Zo schuwt Darabont het woord ''fuck'' niet in deze film.

Ik kijk met gemengde gevoelens terug op het einde. In eerste instantie zat ik met een brok in mijn keel. Daarna vond ik het misschien een beetje afgeraffeld lijken, maar natuurlijk kan Darabont het verhaal van Stephen King niet gaan verdraaien en heeft hij er toch goed aangedaan om het zo te laten eindigen. Zoals eerder aangegeven is Thomas Jane in deze laatste scenes erg goed. Overal kippenvel en ik kan het me goed voorstellen dat velen het niet droog zullen houden. De combinatie van de prachtige beelden, sterk acterende Jane en de geweldige muziek maken dit einde toch wel zoals het moet.

* * * *

Leuk. Vooral de 1e helft. Heb een paar keer goed kunnen lachen om de maatschappijkritische lolligheid in de fabriek vooral. De neuspoeder-scène, de voedermachine en het rolschaatsen in dat warenhuis zijn al net zo leuk. Helaas weet Chaplin dit niveau niet constant te behouden. Sterker nog, naar het einde toe zakt het niveau behoorlijk wat mij betreft. Neemt niet weg weg dat ik terugkijk op een aantal memorabele scenes in een verder prima film. Toch blijft Buster Keaton Chaplin nog steeds voor, voor mij.

'Mon Onlce' begint leuk. Jacques Tati schept een geinig wereldje. Dat flatje van Hulot, het futuristische huis, etc. Echter had ik het na 45 min. wel gehad met deze prent. Misschien was ik niet in de juiste stemming, maar ik vond het zó vreselijk vermoeiend worden op een gegeven moment. Ik heb ook nergens meer om kunnen lachen. Deze slapstick was niet aan mij besteed. Traag tempo, steeds terugkerende capriolen (die fontijn bijv.) en muziekjes. Erg vermoeiend. Tati komt met wat leuke vondsten, maar ik ben teleurgesteld.

Geweldig leuke film, die naarmate de 'maandag' vordert steeds leuker wordt. Heb me erg vermaakt met dit Japanse werkje, die me regelmatig aan Lynch deed denken.

Vooral dankzij de ietwat mysterieuze (en veelal donkere) sfeer, gecombineerd met veel absurde situaties en ontwikkelingen. Wat een humor. Het begint al best briljant met die pacemaker - en dan raakt hoofdpersonage Takagi steeds meer de weg kwijt.

Want een borreltje gaat er wel in; geweldig hoe-ie die flessen en glazen drank achterover werkt. Deze Monday is sowieso een aaneenschakeling van uiterst grappige scénes; zo'n moment met die shotgun in dat kastje, dat dansen met die vrouw, dat gelach met die yakuza-figuren, de scénes in de bar, dat schrijven van die brief in de hotelkamer, de ''helden-actie'' met die auto voor dat stoplicht en natuurlijk het einde. De structuur van de film is uitstekend; leuk om te zien hoe de herinneringen langzaam tot de climax leiden.

Owh ja, die scéne in die lift (op het einde, met al die duiveltjes? ) is ook geweldig trouwens. Echt helemaal niet van deze wereld zo'n scéne - past geweldig in het absurde / weirde totaalplaatje van deze film. Sterke rol van Shinichi Tsutsumi ook.

Kon 'm nog niet, nu wel. Heerlijke rol, alleen die kop regelmatig al. Ja, heb met prima vermaakt met deze film. Eén om weer eens te zien. Dikke voldoende dus ook.