Opinions

Makkelijk mysterie.

Rathborne geeft wederom een prima Holmes weer, in dit tweede deel uit de beroemde reeks. Het tempo ligt hoog en de dialogen zijn vaak leuk. De meeste hilariteit zit hem echter in een muzikale vermomming van de superspeurder. Iets wat zorgt voor de nodige luchtigheid in het verder solide maar makkelijk oplosbare mysterie.

Goed.

Moralistisch voorlichtingsfilmpje met tergend slechte acteerprestaties en dito verhaal. Ook de aanwezigheid van Brainpower en zijn aardige muziek kan hier niets aan veranderen.

Filmvader.

Uiterst sfeervol is deze drama-thriller rond de zelfdestructieve agent Nick Nolte. Hij draagt de film met verve. Het verhaal heeft weinig om het lijf maar weet de kijker meermalen op het verkeerde been te zetten. De echte kracht zit hem echter in de onderonsjes tussen Nolte en zijn filmvader James Coburn. De twee acteurs zijn de voornaamste redenen om te blijven kijken. Coburn won geheel terecht een Oscar. Willem Dafoe en Cissy Spacek zitten in bijrolletjes gevangen en weten ten gevolge minder indruk te maken.

Goed.

Kleurrijke en vermakelijke avonturenfilm met de legendarische Bogart. Door de tand des tijds echter ietwat aangetast. Niet écht goed maar gewoon bovengemiddeld. Inmiddels een echte klassieker.

Jochie Jaden.

M. Night Shyamalan lijkt de weg weer terug te vinden na een beroerde downfall, die werd ingezet na het veelbelovende The Sixth Sense en het vervolgens sterke Unbreakable. Op dat niveau zit After Earth niet, maar dit is dan ook een volstrekt andere film. After Earth is een onderhoudende avonturen-SF met de 14-jarige Jaden Smith in de hoofdrol. Het jochie voldoet al is het script, ondanks de rechtlijnigheid, niet geheel waterdicht en wordt enig drama te dik aangezet.

Goed.

Niet zo grappig.

De avonturen omtrent Dunne, die telkens van de regen in de drup beland, zijn best vermakelijk en onderhoudend, als je bereid bent om met het verstand op 0 te gaan zitten.

Personages die elkaar bij de naam noemen, terwijl ze elkanders naam niet kunnen weten. Tevens zijn er characters die refereren aan zaken die uit de film zijn geknipt. Tel daar bij op de vele goofs en e.e.a. wordt lastig om uit te zitten zonder te lachen om de verkeerde redenen.

In deze haastklus van Scorsese, die toentertijd noodgedwongen ook eens op de commerciële tour wilde, zit een leuk idee, maar de uitwerking is niet sterk. En vooral niet grappig. Al sleep je Cheech en Chong er aan de haren bij en laat je Gilliam je eindresultaat screenen.

Bij Amazon al v.a. 2 dollar..

Redelijk.

Dood bevonden.

Deze sfeerloze bovennatuurlijke thriller, met begrafenisondernemer Neeson en een naakte Ricci, kent een aardig uitgangspunt. De uitwerking is echter slecht en ontspoort tegen het einde nogal teleurstellend.

De film weet niet goed te kiezen tussen drama en thriller, maar het meest belachelijk zijn de idiote zijplotjes met een klein jongetje, alsmede de zwak acterende Long.

De film kent weinig tot geen spanning en de mierzoete boodschap behoeft geen ellenlang durende saaiheid zonder hoogtepunten te zijn. Ook de blote billen van Ricci kunnen daar geen kont aan veranderen.

Matig.

Zeer gemiddelde, niet echt boeiende romantische film met benedenmaatse acteerprestaties en dito verhaal. De soundtrack is wel goed. Was destijds een enorm kassucces, mede name de titelsong van Collins. Ook Hackford kan beter.

Hap-slik-weg.

Een echte kloon van Home Alone is dit natuurlijk niet, maar deze ietwat amateuristisch aandoende film riekt in elk geval naar een gewelddadige versie daarvan. Na een aardig begin begint het clichématige en voorspelbare pad, maar omdat de invalshoek van het hoofdpersonage een beetje bijzonder is – het betreft hier namelijk een jochie met een autistische ontwikkelingsstoornis – valt een en ander niet direct door de mand. Het houdt niet echt over, maar ietsje beter dan doorsnee is het eindresultaat. Hap-slik-weg, de kijker boerend achterlatend.

Redelijk.

Eenzijdig.

Maar toch erg vermakelijk. Met name de verhalen van Spector over Wilson en McCartney. Het is duidelijk dat de man lijdt aan hoogmoedswaanzin. De vergelijkingen met Galileo en Da Vinci raken werkelijk kant noch wal. Ook geen wal van geluid.

Eenzijdig omdat Spector alleen zelf aan het woord wordt gelaten. Ook is het niet in het voordeel van deze docu dat de interviewer wel erg likt plus het feit dat de rechtbankscenes nauwelijks duidelijkheid verschaffen.

Spector is geen leuke kerel, dat moge wél duidelijk zijn. Het feit dat hij nooit met zijn ogen knippert geeft in zijn eerste scene al genoeg stof tot nadenken. Het woord schuldig lag mij iig op de lippen. Helemaal toen bleek dat hij van het pistoolpijpen een gewoonte maakte bij al zijn exen.

Neen, Spector is een behoorlijke gek. Maar muzikaal gezien wel een geniale. Je zou hem eigenlijk de vraag willen stellen: 'How Do You Sleep At Night?'

Jammer van de eenzijdige belichting, hier had veel meer in gezeten. De schitterende soundtrack en Spector zelf maken gelukkig een hoop goed.

Oh ja, dat obscure kerstalbum waarvoor de artiesten Zijne Koninklijke Hoogheid nooit hebben bedankt, heb ik. Muzikaal goud, zoals veel wat de man ooit aanraakte. Hmmm, een beetje Da Vinci dan maar? Tell us another story uncle Phil.. We like them.

Redelijk.

Viva VHS!

Want dit obscure filmpje blijkt nog best de doen.

Het eerste kwartier is behoorlijk matig en voorspelbaar, maar zodra de eerste moord erop zit verandert de film iets van toon. We krijgen zowaar een kleine dosis romantiek voor den kiezen. Uiteraard ook van bedenkelijk niveau, edoch werkend. Met het verstand op 0 welteverstaan.

Voor de acteerprestaties hoef je dit ook niet te aanschouwen, want die zijn zeer wisselvallig. Met uitzondering van George C. Scott's zoon Campbell valt er op dat gebied weinig te beleven. Verder dan redelijk komt ook hij niet.

Tegen het einde borduurt de film weer verder op het flauwe begin en is het clichématigheid troef. Het einde zelf is er behoorlijk over, maar past wel bij het vreemde sfeertje van o.a. Schotse hillbillies.

De soundtrack is best aardig evenals het idee achter de film. Hoogstwaarschijnlijk had een Peckinpah of Boorman hier iets moois van gebrouwen. De eer kwam echter toe aan Borden. Het zou zijn eerste en tevens laatste werkje zijn. Waarom is mij volledig onbekend. Info rond deze man blijkt net zo zeldzaam als dit vreemde filmpje. Alhoewel.. Voor de duidelijkheid, op het uitbrengen van de DVD na, heeft Troma hier verder niets mee van doen.

Twee sterretjes voor het onderhouden.

Enigszins vermakelijke actiefilm, die wel eens de natte droom van Bush' had kunnen zijn. De president als actie-held. Onderhoudend popcorn-vermaak. Niets meer, niets minder.

Het vervolg is qua humor uiteraard een herhalingsoefening van deel een en wederom heeft ook het verhaal niets om het lijf. Blijft een legendarische film die erg grappig is. Goed.

Ontzettend grappige, inmiddels wat gedateerde, lachfilm die een soort van blauwdruk werd voor vele comedy's. Van het legendarische trio dat veel furore zou maken met Police Squad (en de bioscoop spin-off The Naked Gun). Goed.

Een van de eerste rampenfilms met sterrencast. Bovengemiddelde spanning maar nergens echt goed. Inmiddels een ietwat gedateerde classic. Vele delen zouden volgen.

Wederom een clichématig deel uit de serie Airport. Dit deel kent echter redelijk wat spanning maar boven het gemiddelde steekt deze rampenfilm niet uit. Zou nog een vervolg krijgen. Het verschrikkelijke Airport Concorde.

Voorspelbare en gemiddelde rampenfilm met sterrencast voortbodurend op het succes van Airport '70. Later zouden deze films hun eigen parodie krijgen met het hilarische Airplane (Flying High).

Onderscheidende wraaktocht.

Met een dun verhaaltje kun je er best komen, als je het op een originele manier brengt. Lee doet dat hier sowieso graag met grof geweld en een lekker tempo. Het begin van de actie doet even op zich wachten, maar dan breekt de hel los wanneer een onopvallende lommerd op wraaktocht gaat. Nergens origineel, maar wel onderscheidend vanwege mooi camerawerk en puik uitgevoerde gevechten.

Zeer goed.

Leuk begin.

Minder einde. Mijns inziens iets te veel van het goede. Ook duurde de film te lang. Had best een half uurtje minder gemogen.

De animaties van deze originator zijn om van te smullen en kunnen moeiteloos mee met deze tijd. Het verhaaltje vond ik na het ruige maar prettige eerste deel dus wat inzakken, en tegen het einde iets te bombastisch.

Redelijk.

Leuke avonturen-animatie waarbij Williams de absolute show steelt. Goede Disney, vermijdt de twee vervolgen.

Cliché holladiejee.

Zo een film? Ja, zo een film. Je schrikt dan ook helemaal nergens van, want ja.. Als de camera zo hangt en de hoofdpersoon daar gaat staan dan.. Enfin, u voelt hem wel. Ook nog eens voorspelbaarheid troef. De freaks zien er soms geinig uit, maar dan heb je het ook wel gehad.

De Kumar-kloon is eerder irritant dan vermakelijk overigens. Het acteerwerk is zowiezo erg matig.

Zeer standaard.

Het houdt niet over.

Maar gelukkig niet staged als Bruno & Borat. Ofwel, men houd ons niet voor het lapje. Dit is een film die zich niet verbergt achter semi-raadsels als: wat is echt en wat is fake? Een film dus. En wat voor een.

Humor van de onderste en meest platte plank, edoch. Ik kon er wel om lachen. Echt goed wordt het helaas nergens. Onderhoudend en vermakelijk is e.e.a. wel.

Redelijk.

Straatkinderen met gouden hart.

Ondanks de vloten vol drugs en andere ellende, hebben deze verschoppelingen goede bedoelingen. Een mooi gegeven in een realistisch vormgegeven hel waarin de kindzwervers van Noord-Afrika bijna echt lijken. Het maakt dit licht ontroerende drama iets luchtiger en zelfs een beetje avontuurlijk. Met een bijzondere rol voor Saïd Taghmaoui die na 'La Haine' ook overtuigt in dit drama.

Goed.

Met het idee van The Alibi scoor je, moet men hebben gedacht. Veel verder dan het idee komt men echter niet in deze tenekrommend slechte komedie met de benedenmaatse Verbaan en dito cast. Er valt vrijwel niets te lachen in deze komedie. Zeer matig.

Vermakelijk filmpje dat helaas soms een beetje de draad lijkt kwijt te raken en ietwat chaotisch overkomt. Voor de oplettende kijker echter ligt een onderhoudend en spannend filmpje in het verschiet, met een vleug humor. Goed.

Klinkende cast.

Het is wellicht wat flauw om een film uit 1933 te beoordelen op gedateerdheid, maar het is wel eerlijk. Want hoe zou zo'n film heden ten dage worden ontvangen als hij bijvoorbeeld werd uitgezonden op de televisie? Waarschijnlijk niet zo heel goed. Op een enkele verdwaalde Alice-fan na valt er hier zelfs voor cinefielen weinig meer in te ontdekken dan de op een na oudste oudste filmversie van het beroemde verhaal. Technisch gezien is het enorm wisselvallig, en dat laatste woord zegt eigenlijk alles. Soms ziet het er geweldig uit en soms werkelijk afschuwelijk. Van de grime tot aan de decors. Ook de klinkende cast verschilt nogal in niveau.

Onvoldoende.

Dit is een van de mooiste Disney's. Het verhaal is sterk, de soundtrack grandioos en de animatie schitterend. Zeer goed.

Prima vermaak.

Blij verrast door deze Burton. In Real3D gezien en alles werkte erg goed. Vond het tevens een stuk prettiger dan bij Avatar waarbij alleen het aspect diepte werd toegepast.

Wonderland is schitterend en een aantal creaturen maken indruk. Evenals Depp die puik is. Het verhaaltje in deze light-uitvoering hapt gemakkelijk weg, maar het draait hier natuurlijk om de maffe personages en visuele pracht.

Zeer goed.

Originele, toendertijd baanbrekende SF-horror maar inmiddels wel 'n beetje traag qua spanningsopbouw. Toch nog steeds een juweeltje voor het oog en de basis voor een bijzondere serie. Goed.

Mislukt.

In vele opzichten. Want deze hele lange knipoog naar de jaren '50 monstermovies & sci-fi, komt simpelweg niet over. De knipoog lijkt meer op een hommage die ondergeschikt is aan de classics die men eert.

Geen humor, geen spanning en een uiterst flauw verhaaltje.

Matigheid troef.