Ajeossi (2010)

Sterke, brute, compromisloze misdaadfilm. Het verhaal van de ruiter op het witte paard die een klein meisje moet redden uit de klauwen van een bende drugsdealende gangsters. De film vindt een goed evenwicht tussen de dramatische achtergronden van beide personages en bloederige actiescènes zoals enkel Zuidkoreanen die in beeld kunnen brengen. De mobieltjes-obsessie flakkert weer hoog op en het aantal scènes met gsm dialogen swingt de pan uit. Visueel geweldig gebracht... een scène waarin de held door een venster springt gevolgd door de camera was werkelijk En op het einde gaan alle remmen los. Weer een sterk staaltje misdaadfilm maar niet voor tere zielen door geweld waarbij kinderen zijn betrokken. Meer van dat aub!

Aardige misdaad/actiethriller die qua verhaal wat aan Léon doet denken, maar qua stijl, diepgang en kwaliteit een ander niveau kent. De personages zijn een stuk oppervlakkiger, met uitzondering van de hoofdrolspeler, en het gaat hier vooral om de actie. sinterklaas omschrijft het heel treffend als een mix tussen Léon en Taken. Het doet wat aan een Hollywoodfilm denken, maar dan met hier en daar wat martial arts-achtige gevechten. Op zich is de film prima, maar het probeert zo verschrikkelijk opzichtig sentimenteel te doen (wederom op z'n Hollywoods), wat helemaal niet lijkt te passen binnen de film en het verhaal en daardoor ook behoorlijk mislukt. Voor ons westerlingen is het wat lastig om de aziatische gezichten, laat staan de aziatische namen, uit elkaar te houden, en dat kan wel wat verwarring opleveren. Zolang je maar weet dat onze hoofdpersoon verwikkeld raakt in een drugsoorlog tussen twee bendes die elk het monopolie willen hebben in de stad is het verder wel te doen. Uiteraard bemoeit de politie er zich ook mee, waardoor de hoofdrolspeler dus met drie partijen te maken krijgt. Zeker als misdaad/actiethriller is het heel vermakelijk. 3*

Op de lijst van films uit Zuid-Korea die ik de laatste jaren heb gezien (zo rond de 15) stond er niet één tussen die ik uiteindelijk onvoldoende vond, en die traditie wordt hier weer voortgezet met Ajeossi, in Europa beter bekend als the Man from Nowhere uit 2010. De Film verteld het niet bijster originele verhaal van een ''Loner'' die nadat hij getuige of betrokken is geweest bij een misdaad tegen een kwetsbaar persoon of groep in de samenleving op een vergeldingstoer gaat tegen de dader(s). Een gegeven dat we in het verleden al menigmaal zijn tegen gekomen in de bioscoop, zoals bijvoorbeeld in Dirty Harry en de Death Wish serie en meer recent in Law Abiding Citizen en Man on Fire. Dat is dan ook niet het onderdeel waarop the Man from Nowhere punten scoort, nee het is vooral de uitvoering waarvan ik behoorlijk onder de indruk was. De fraaie beelden en locaties, het sterke acteerwerk van hoofdrolspeler Won Bin die met zijn spel precies de juiste toon raakt, net als overigens de fantastische Sae-ron Kim als zijn buurmeisje, de bonte verzameling van zowel schurken als politiemannen die een stuk minder eendimensionaal zijn als gebruikelijk in dit genre, en dit allemaal gepaard met meedogenloze actie scenes en goed gedoseerde spanning. Dat alles maakt van The Man From Nowhere een prima en zeer onderhoudende film, waarvan het dus niet vreemd is dat Hollywood een remake heeft aangekondigd.