Opinions

Gaap, weinig bijzondere kost.
Ik kan niet echt spreken over horror in deze net iets minder dan anderhalf uur durende film. We krijgen in deze tijd voornamelijk de overlevingsstrijd van de fam. Wilson te zien. Doordat de roedel bloeddorstige honden maar 2 slachtoffers op hun naam weten te zetten en de hoofdrolspelers regelmatig relatief gemakkelijk van de beesten afkomen komt er maar weinig dreiging over. Verder blijft de film ook maar wat slapjes door alle familieleden dit hele gebeuren te laten overleven. Ook mis ik wat de diepgang in de personages. Zo kom je er als kijker niet achter wat de zoon met kogels heeft.
Ook ben ik van mening dat de locatie niet ten volle benut word. Zo krijgen we zowel aan het begin en aan het einde van de film prachtige luchtshots te zien van de bosrijke omgeving, maar het voorval blijft zich de gehele film in en rond de boerderij plaatsvinden. Van mij hadden ze de bossen wel in gemogen. Dit had misschien ook wat gezorgd voor een wat desolatere omgeving.
Een weinig interessante film als je het mij vraagt.

Umberto Lenzi maakte met deze film het begin van een nieuw subgenre dat de wereld zou choqueren om de gruwelijkheden.
Wat dat laatste betreft is deze film nog redelijk mild. De meeste gore moet komen van het geweld tegen dieren. Hiermee lijkt het erop dat Lenzi echt het primitieve van een dergelijke stam in beeld wilde brengen. Ik weet daarom ook niet of het hem meteen ging om de shock value, daar het meestal om rituele slachting of jacht gaat.
De film is dan ook meer een avontuur/drama waarin Ivan Rassimov een man speelt die het primitieve leven gaat waarderen. Hierbij speelt natuurlijk het vrouwelijke schoon (in de vorm van Me Me Lai) ook een rol mee.
Lenzi schuwt de erotiek niet door de nodige seks/verkrachtingsscenes en de best grote hoeveelheid aan shots van Me Me Lai's ontblote bovenlichaam. Ik moet zeggen dat het deze keer prima binnen de primitieve thematiek past en stoorde me er dan ook niet aan.
Daarnaast zorgt Daniele Patucchi's soundtrack voor een aparte sfeer.
Wat van mij wel wat meer gebruikt had mogen worden was de cruelty van de andere, kannibalistische stam. Zo kent de film maar een kannibalenscene en word de vete tussen de twee stammen verder enkel beslecht door het in brand steken van een paar hutjes.
Maar goed, je kan nou eenmaal niet alles hebben. Ik moet zeggen dat ik me verder wel 'vermaakt' heb met deze grondlegger van dit aparte subgenre. Interessant voor zij die nieuwsgierig zijn naar de oorsprong.

Science fiction is nooit heel erg mijn ding geweest, maar ik moet zeggen dat ik dit nog een behoorlijk toffe film vind. Vooral de duistere sfeer op het ruimteschip doet het goed. Hierdoor is de film nog redelijk spannend. Daarnaast zagen de creaturen er ook nog best redelijk uit. Het acteerwerk is dan weer niet zo heel erg bijzonder, maar gelukkig ook nergens dramatisch.

Een vermakelijke science fiction/horror die dus ook nog wel de moeite waard is voor zij die niet zo heel erg fan zijn van het science fiction genre.

Aangetrokken door de aanwezigheid van Lee en Cushing besloot ik deze te bekijken. Door het ietwat knullige beginstuk duurde het even totdat ik de film serieus kon nemen. Helaas gaan ze dan ineens van een prehistorisch monster naar een buitenaards wezen. Een plottwist die naar mijn idee niet goed werkt in deze film. Verder vallen de slachtoffers wel op een erg eentonige wijze: de eerste paar keer waren die witte ogen nog best griezelig, maar op den duur had ik het wel wat gehad met de rood oplichtende ogen en het daarop volgende resultaat voor de slachtoffers. Lee en Cushing weten de film nog enigszins overeind te houden door hun sterke acteerwerk, maar verder weet de film gewoon niet goed over te komen.

Ik ben dit jaar fanatieker dan ooit met het kijken van de horrorfilms die dit jaar uitgebracht worden. Zo fanatiek dat ik zelfs weer eens deze filmreeks, waar ik sinds het begin al weinig mee heb gehad, een kans wilde geven. Het gegeven over een speciale camera die entiteiten zichtbaar maakt en een heksen coven die demonen op de wereld willen zetten is nog redelijk origineel bedacht. Helaas is de uitwerking niet geweldig.
De acteerwerk van de onbekende cast is van wisselende kwaliteit. Dan Gill met z'n pornosnor is werkelijk tenenkrommend en de "cameraman" Chris J. Murray heeft ook maar weinig toevoegende waarde. En dat dus terwijl hij de vader moet voorstellen van Leila (verrassend sterk neergezet door de jonge Ivy George), het meisje dat door de heksen uitverkozen is om als middel gebruikt te worden om de demoon "Tobi" op aarde te brengen. Ook Olivia Taylor Dudley lijkt puur toegevoegd te zijn om nog even een "pretty face" erbij te hebben dan dat haar personage echt van meerwaarde is voor de film.
Verder kunnen slechte CGI entiteiten, schaduwen en op het einde de demoon en meisjes met zwarte ogen mij helaas niet angst aanjagen. Alle schrikmomenten gingen dan ook aan me voorbij. Zelfs de toevoeging van harde geluiden had deze keer maar weinig effect.
Dit is nou echt een film waarbij ik van de ene naar de andere teleurstelling ga. Gewoonweg niet mijn ding en ik had deze eigenlijk maar beter kunnen laten voor wat het is.

De vrij lange speelduur nekt de film een beetje.

De film start behoorlijk solide met een fraaie spanningsopbouw en een aantal geslaagde scenes. Zo vond ik de "zwembad scene" best mooi in elkaar gezet. Helaas krijgen we daarna een behoorlijk lang middenstuk voor de kiezen met een hoop gezeik over het wel/niet bewustzijn van Patrick.

Het einde is dan wel weer best aardig als je het mij vraagt en Patrick weet de kijker zeker nog een geslaagde laatste "thrill" te bezorgen.

Door het best langdradige middenstuk kabbelt de film wel net wat te traag voort, maar verder wist deze film me nog best redelijk te boeien. Leuk voor de die hard horrorliefhebber die zich wat meer in de "roots" van het genre willen verdiepen.

Ik ben wel benieuwd naar die remake, want dit lijkt wel een film die een upgrade naar de huidige thriller/horror maatstaven kan gebruiken.

Helaas niet wat ik gehoopt had. Ja, de locatie is best goed verzonnen en in beeld gebracht, maar daarmee is ook alles gezegd. Het acteerwerk is nou niet bepaald van de bovenste plank en de uitstraling van de 'nieuwe Patrick' ontbreekt helemaal. Daar waar de acteur in het origineel nog behoorlijk creepy over kon komen, komt deze Patrick helaas helemaal niet over: hij is gewoon helemaal niet eng.

Verder hebben de makers net iets teveel hun best gedaan om hier een "enge film" van te maken. Dit resulteert in een overdaad aan horror cliché's en schrikmomenten met een bovenmatig gebruik van de muziek. Jammer, want mede door de locatie had deze film nog best wat kunnen worden.

Verder is de neppe CGI wat jammer en hadden ze dat wat mij betreft wel achterwege mogen laten. Nee, helaas kwam deze remake van Patrick niet goed over.

Vooral voor Lenzi's begrippen een nogal tamme thriller waarbij hij duidelijk weer op het Amerikaanse publiek probeert te mikken. De synth/keyboard soundtrack is nog best aardig en vooral het vele gebruik van de camper zorgt voor de Amerikaanse feel.
Joe Balogh weet helaas niet echt griezelig over te komen als de gestoorde bestuurder van het apparaat. Mede daardoor blijft het allemaal wat saai. Daarnaast zorgt het ontbreken van gore voor de tamheid. Dat is wel iets anders als in Lenzi's Demoni 3, waarin Balogh ook nog te zien is.
Josie Bissett doet het wel wat beter dan Balogh, maar weet in haar eentje de film niet te redden.
Een matige Lenzi.

Nicolas Cage speelt een nogal plat personage in deze standaard uitgewerkte horrorfilm. De filmmakers hebben duidelijk hun inspiratie gehaald uit films als Insidious, Sinister 2, enz.
Dit maakt de film erg voorspelbaar en de "jump scares" werken dan ook van geen kanten. Neem daar dan nog eens bij dat de zwartgeblakerde heks waar we mee te maken krijgen er mede door de slechte CGI niet bepaald angstaanjagend uit ziet.
Doordat de personages van Cage en Sarah Wayne Callies (o.a. The Walking Dead) zo plat zijn heb je ook geen seconde enige vorm van medeleven met de personages. Daar moet een film als deze het meestal toch ook een beetje van hebben.
Over het algemeen een matig uitgewerkte horrorfilm die mij niet genoeg wist te entertainen om er een voldoende voor te geven.

Nu zijn films als deze wel vaker geromantiseerd, maar hier gaat Bay wel erg ver met een twist om een schone vrouwe en nog meer 'stoere vliegeniers' en giechelende zusters in de bijrollen. Omdat hier dusdanig veel aandacht aan word besteed, verliezen sommige subplotjes hun effectiviteit. Zo word er wel erg weinig aandacht besteed aan het subplot met Cuba Gooding Jr. en het stukje rascisme dat hierbij de hoek om komt kijken. Hier en daar slaagt Bay er wel redelijk in om de gruwelijkheid van de oorlog in beeld te brengen, zoals in de scenes in het ziekenhuis tijdens het begin van de aanval. Verder is dit een behoorlijk patriotistische film die gewoon net wat te lang duurt. De film heeft wel een mooie soundtrack, maar verder heeft het te weinig om echt een boeiend epos te worden. Vermakelijk, maar soms wat te lang en zoetsappig.

Meningen verschillen, want ik vind dit juist een verrassend sterke film van Craven. Hij houd het allemaal wat soft, waardoor het bijna aandoet als een "kinderhorror", zoals Stuart Gordon's Dolls dat ook wat is.
De hoofdrollen zijn weggelegd voor Brandon Quintin Adams, een jong astertje die vooral in de jaren '90 actief was. Hij speelt zijn rol wel aardig en A.J. Langer doet het ook niet onaardig als de opgesloten Alice. Het hele idee van 2 mensen die kinderen mishandelen en als huisdieren bewaren in de kelder is lekker macaber, maar echt eng word het nergens door de luchtige manier waarop de film word gebracht.
Echt hinderlijk vind ik dit echter niet, want het blijft wel een vermakelijke film door het hele kat- en muisspel tussen Foll en Alice en de gestoorde, rijke broer en zus. Deze worden sterk gespeeld door Everett McGill en Wendy Robie. Vooral de eerstgenoemde steelt soms de show in zijn aparte SM-pakje.
Verder vind ik het wel mooi hoe Craven haast stiekem de rassendiscriminatie in de V.S. aan de kaak stelt. Het word nergens echt het centrale onderwerp, maar sluimert wat op de achtergrond als het ware. Daarnaast had Craven een aantal leuke castingkeuzes gemaakt. Vooral Bill Cobbs weet zijn bijrol weer met de nodige charisma neer te zetten. Hij begint in mijn ogen een beetje een ondergewaardeerd acteur te worden, want hij heeft mij tot op heden nog nooit teleurgesteld.
Ik had hier van te voren niet heel hoge verwachtingen van, maar ik moet zeggen dat ik me hier goed mee vermaakt heb.

Persoonlijk vind ik deze net iets minder dan de twee die zouden volgen.
Dat komt voor een gedeelte door het missen van Lee Van Cleef, maar het zit hem in meer dan dat.
De sfeer komt net iets minder over en Eastwood raakt wel heel gemakkelijk alles en iedereen die op zijn pad komt. Daarnaast laat Leone een aantal scenes wat te lang doorlopen, zoals de scène waarin het goud van de cavalerie word gestolen, maar ook de shootout op het kerkhof.
Toch blijft dit, heel erg geholpen door de soundtrack, een erg vermakelijke Western.

Na een herziening is mijn mening over deze film toch iets veranderd. In mijn herinnering vond ik dit een prachtfilm, maar nu, na herziening, ben ik pas gaan zien wat een flaters er eigenlijk begaan zijn. Neem nou eerst de karakters. Het zijn veelal behoorlijk stereotype "tough sailor guys" die zelfs op den duur nog aan wat zeemansbijgeloof gaan doen (want ja, dat doen zeelui nou eenmaal...).

Verder willen de makers er wel héél erg een melodramatisch verhaal van maken. Zo staan de strijkers bij tijd en wijlen wel heel erg op de voorgrond en komen er wel heel erg veel geschrokken gezichten voorbij van mensen die erachter komen dat er een storm op komst is.

Ook het kleine subplotje met de drie zeilers lijkt bedoeld te zijn om het nog dramatischer te maken, maar komt wat overbodig en onnatuurlijk over.

Misschien had ik hem maar beter niet weer kunnen kijken, want de herinnering aan deze film was een stuk beter.

Johnny Messner speelt de hoofdrol in deze ietwat slaapverwekkende actie/sci-fi film waarin werkelijk iedere scene al eens (beter) gedaan is in een andere film.

Steven Seagal had wel duidelijk plezier in het spelen van zijn bijrol en fungeerde daarnaast ook nog eens als een van de executive producers.

Een echte film voor de die hard Seagal fanatici dus, maar voor het overige publiek heeft de film bar weinig te bieden.

Het eerste deel vond ik nog vermakelijk genoeg voor een voldoende, maar helaas vind ik deze sequel toch een pak minder.

De hoofdpersonen gaan vlakbij de befaamde begraafplaats wonen, maar daarmee zijn de vergelijkingen met het origineel wel op.

Het volgt verder wel een volledig nieuw verhaal en helaas zorgen o.a. de acteerprestaties en de brakke special fx ervoor dat dit deel een stuk minder is dan de originele film. De connectie met King's verhaal gaat hier volledig verloren en helaas zorgt dit niet voor het gewenste resultaat.

Gisteren bekeken en wat mij betreft een erg teleurstellende afsluiter van de Phantasm reeks.
Coscarelli deed deze keer niet zelf de regie, maar bleef nog wel betrokken als schrijver en producer.
Als kijker volgen we voornamelijk Reggie die (wederom) op zoek is naar Mike en deze dan ook in verschillende settings (demensies) tegenkomt.
De verschijning van Angus Scrimm als 'The Tall Man' is helaas wel erg naar de achtergrond weggetrokken. Natuurlijk zal de leeftijd/gezondheid van de aan het begin van dit jaar overleden acteur hier ook wel wat mee te maken hebben gehad. Het zorgt er echter ook voor dat de dreiging die in eerdere delen van het personage uit ging deze keer weinig naar voren komt.
Daarnaast lukt het ook niet om de gevaarlijkheid van de Spheres naar boven te laten komen. Hierbij worden de bollen niet geholpen door de slechte CGI en ondanks dat ze menig slachtoffer maken, is de impact veel minder groot dan in de eerdere delen.
Verder gaan Reggie en Mike en nog een aantal van hun kompanen in de tweede helft van de film wel erg vaak van dimensie wisselen, waardoor het een beetje warrig word. Mensen die in de ene dimensie sterven komen in een andere dimensie weer tot leven, enz.
Aan de ene kant is het wel leuk dat ze zo veel mogelijk van de originele karakters weer terug wilden laten komen, maar de met botox volgespoten Kathy Lester hadden ze wat mij betreft wel mogen overslaan. Door haar uiterlijk is haar verschijning eerder lachwekkend en een beetje triest te noemen, i.p.v. angstaanjagend.
De financiële problemen hebben de film duidelijk niet geholpen. De sets zijn dan ook nog zeer wisselvallig, want een aantal sets komen wel erg plastisch en nep over, daar waar andere sets er wel weer degelijk uit zien.
Persoonlijk kan ik niet zoveel met deze (waarschijnlijk) laatste film uit de Phantasm franchise en kan ik dan ook bijna niet anders dan deze lage beoordeling geven.

De enige uit de Essential (Monster) Collection blu-ray set van Universal die in kleur geschoten is. Dit past wel bij de kleurrijke kostuums die het operahuis sieren. Volgens mij ook zo'n beetje de enige uit de collectie die het accent zo erg op de romantiek heeft liggen.
Vooral de agent en de met hem concurrerende operazanger zijn voor tegenwoordige begrippen behoorlijk stoffige, gedateerde personages.
Het 'spook' komt wel overtuigend over in diens meest iconische uitdossing. De onthulling op het einde mist echter het shockeffect. De make-up is wel goed gedaan, maar gewoonweg niet angstaanjagend genoeg. Dat deden ze in de silent versie een stuk beter als ik de fotos zo zie in het bij de boxset horende boekje.
Voor tegenwoordige begrippen een haast cartooneske vertoning van het klassieke verhaal, maar hij weet hier en daar nog best te vermaken.

Inmiddels de derde 'Phantom' verfilming die ik zag en ik moet zeggen dat ik deze verreweg de beste vind (in vergelijking met de andere Universal verfilming uit '43 en Argento's versie uit '98).
De decors zien er indrukwekkend uit. Vooral bij de scenes in de zaal en de aankomsthal (tijdens het gemaskerde bal) heb je echt het idee dat ze in het Operahuis van Parijs zijn.
Verder is het acteer werk van de hele cast wel overtuigend, met extra lof voor Mary Philbin en Lon Chaney. Die blik van Philbin bij de ontmaskering is geweldig en Chaney slaagt erin om wat emotie vanonder die laag make-up te tonen.
Ook is het wel leuk om te zien dat er hier al wat met kleur tinten geprobeerd werd (vooral het rood). Vooral tijdens het gemaskerde bal zorgt het wel voor extra sfeer.
Als laatste wil ik de dak scene nog even benoemen, want ook dat was een bijzonder sterk geschoten scene. Vooral het moment waarop we erachter komen dat the phantom daar ook zit vind ik erg goed.
Nooit gedacht dat ik zo van silent films kon genieten. Nadat ik gisteren genoten heb van 'Hunchback of the Notre Dame' ging deze er ook weer in als zoete koek.

Vanavond eindelijk eens bekeken. Wat een mooie Argento is dit nog zeg!

De toen nog jonge Jennifer Connelly doet het erg goed in de hoofdrol. Verder vond ik Donald Pleasance (altijd al een favoriet van mij geweest) ook weer erg goed.

Het concept is erg origineel gevonden: een meisje dat een soort binding met insecten heeft. Daarnaast was de aap ook een leuke toevoeging. Dieren zijn altijd belangrijk in Argento films, maar dat heb ik tot nu toe nog niet zo duidelijk tot uiting zien komen als in Phenomena.

Verder was de toevoeging van Iron Maiden en Motörhead aan de soundtrack erg verrassend. Misschien zal niet iedereen dit kunnen waarderen, maar ik vond het wel leuk gevonden.

Een originele film van Argento die ik tot één van zijn betere zie.

Een van de weinige bekende Hanks films die ik nog niet gezien had.

Een sterk en aangrijpend verhaal met een sterke acteerprestatie van Hanks en degelijk werk van Washington. Wat me echter het meest aansprak was de chemie tussen Hanks en Banderas en de overige familieleden. De relaties lijken allen zo oprecht en blijven goed standhouden tot het einde.

Verder misschien wat aan de lange kant. Vooral de hoorzitting zelf word behoorlijk uitgesponnen en had hier en daar misschien wat korter gekund.

Verder is de film ook wel een sterke weergave van de V.S. anno 1993.

Ook kent de film een sterke soundtrack met leuke bijdrages van verschillende bekende Amerikaanse artiesten.

Over het algemeen is dit een best sterk en aangrijpend drama.

Na een paar jaar in de kast stof te hebben liggen vangen zojuist eindelijk eens bekeken. Nog best vermakelijke jaren '80 pulp. Het idee van piranha's die kunnen vliegen en zowel op het droge als in het water kunnen overleven is natuurlijk te gek voor woorden, maar dat bevalt mij juist wel. De uitwerking had alleen iets beter gemogen. Lance Henriksen weet het algehele niveau nog wat op te krikken, want het overige acteerwerk is niet bepaald noemenswaardig. Verder zien de aangevreten lichamen er best tof uit en heeft de film nog best een aardig sfeertje. Een lekker hersenloos filmpje om eens lekker ontspannen te bekijken, niets meer en niets minder.

"...the agony of my soul found vent in one loud, long and final scream of despair." Aldus de schrijver Poe himself.
De tweede Corman Poe film en wederom een prent waar ik erg van heb kunnen genieten. Price glanst in zijn dubbelrol en met name op het einde komt hij heerlijk krankzinnig over.
Verder slaagt Barbara Steele ook weer in haar rol. Geen enkele andere vrouwelijke actrice heb ik in deze mate tegelijkertijd woest aantrekkelijk alsook angstaanjagend gevonden. Die eerste keer dat ze in beeld verschijnt onder Nicholas' zijn ogen, met een manische blik in haar ogen zijn naam roepend, liep er een rilling over mijn rug. Brr, hoe kan zo'n mooie vrouw zo eng zijn. Wederom sterk spel van haar, maar ik moet eerlijk toegeven dat zij mij tot op heden nog nooit teleurgesteld heeft.
Verder slaagt Corman er hier gewoon erg goed in om een gotische horrorfilm neer te zetten. Qua sfeer en uiterlijk haast net zo goed dan een sterke Hammer film. Ja, soms zie je dat het lowbudget is, maar ook dat heeft in dit geval wel zijn charmes.
De soundtrack is inderdaad nog het minst indrukwekkende van het geheel, maar slecht kan ik het ook niet noemen. Het zorgt wel voor een redelijke sfeer, maar weet inderdaad nergens indrukwekkend te worden.
Een klein smetje op een voor de rest mooie en sfeervolle film. Op naar de volgende Corman/Poe verfilming!

Ik vond hem eerlijk gezegd nog best tof. Henriksen steelt vooral de show in zijn rol. Hij komt best griezelig en geschift over. Goed, de film is niet fantastisch, maar ik moet toegeven dat ik dat van alle Full Moon films vind. Alleen erg jammer dat ze bij de DVD totaal geen moeite hebben gedaan om de beeldkwaliteit ook maar een beetje te verbeteren. Rond de 50 minuten valt het beeld zelfs even helemaal weg terwijl het geluid wel gewoon doorgaat. :S

Het schijnt dat de regisseur van zijn vrouw de nudity scenes niet mocht filmen van zijn vrouw. Enkel de skinny dipping scene, omdat de betreffende actrice zijn dochter was.
De film draait het meest om Jamie (sterk en vermakelijk neergezet door Sammy Snyders). Een jongen die moeite heeft met het contact met leeftijdsgenoten. Zijn beginnende pubertijd maakt hem de meest pervy 12-jarige in de filmgeschiedenis.
Door gebrek aan contact met leeftijdsgenoten raakt hij verliefd op zijn oppas Sandy (Jeanie Elias). De fase waarin Jamie geïnteresseerd raakt in damea word tot het maximale uitgebuit. Dit resulteerd in een aantal van de meest vermakelijke scenes van de film, zoals de momenten waarbij hij zijn oppas bespioneerd of de peeping Tom speelt bij de lokale bibliothecaresse.
Mede door zijn eenzaamheid manifesteerde zijn tweede persoonlijkheid zich in zijn teddybeer.
Wanneer hij ontdekt dat de wezens vlees eten besluit hij alle nare mensen als voer te gebruiken. Dit gebeurd jammer genoeg op een nogal flauwe en bloedeloze wijze.
Jammer dat men niet voor een wat serieuzere horror was gegaan (wat het oorspronkelijke plan was), want dat had in dit geval misschien wel kunnen werken. Verder had men ook wel wat meer aandacht moge besteden aan de monster kostuums, want die zagen er wel erg nep uit.
Het vermaak komt dus het meest uit Jamie'spervrrsiteiten, maar ik moet ook zeggen dat ik me geen second heb verveeld met deze film. Vermakelijk voor horror honds die open staan voor wat softer werk.

Pixels is voor mij de eerste film van Chris Columbus sinds Harry Potter and the Chamber of Secrets (damn, die film is ook alweer 13 jaar oud). Het verhaal rondom Sandler en zijn nerdy vrienden is wat standaard. De film start ook wat flauw met grappen over anden poetsen, echt van die typische Sandler humor. De chemie tussen hem en Michelle Monaghan is nog best redelijk, maar ze hebben van die ongemakkelijke momenten waarbij hun persoonlijkheden gewoon niet bij elkaar passen.
Verder is het verwerken van al die oude games wel tof gedaan. Het zorgt voor vermakelijke actie, waarin een aantal bekende (Pac-Man, Donkey Kong) en minder bekende oude game figuren voorkomen. Helaas voor mij dat ik de tijd van die spellen nooit heb meegemaakt, want sommige figuren, zoals dat oranje ding met die slurf die ze als prijs krijgen komen mij dan helemaal niet bekend voor.
Naast Sandler zetten Kevin James en Josh Gad wat clichématige en in Gad's geval stereotype personages neer. Peter Dinklage, met zijn 80's haarmatje, weet dan nog de meest blijvende indruk achter te laten. Verder weten de gastbijdrages van o.a. Sean Bean hier en daar nog wel voor grappige momenten te zorgen.
De vlotte actie met best goede special fx zorgen eigenlijk voor het meeste vermaak en ik moet zeggen dat dit er toch allemaal erg tof uit ziet.
Misschien wat cliché, maar vooral door de actie nog een best tof, luchtig filmpje.

Misschien komt het omdat ik al flink wat meuk gezien heb, maar ik vond deze nog redelijk meevallen gezien zijn status.
De special effects zijn van lachwekkend niveau en ik moest dan ook regelmatig daadwerkelijk lachen als er weer wat vliegende schotels of papieren planeten voorbij kwamen.
Daarnaast is het acteerwerk van nagenoeg de hele cast erg houterig. Dit komt de geloofwaardigheid niet ten goede, maar een film als deze kan men ook maar het beste niet al te serieus nemen.
Wat me dan wel erg aansprak was het verhaal, want als mens uitziende buitenaardse wezens die doden als slaaf kunnen gebruiken, dat hoor je niet vaak!
Erg leuk om weer wat pre-Romero zombies te zien die eens niet door een sjamaan of voodoo priester tot leven zijn gewekt. De dreiging die er van uit zou moeten gaan komt alleen niet over.
Mede door de korte speelduur heeft de film een vlot karakter en is het een verrassend makkelijke zit.
Door dit laatste en de onbedoeld hilarische stukken geef ik deze relatiefmilde beoordeling.

Een toffe keuze om deze film af te laten spelen tijdens de pledge week van een studentenvereniging. Voordat het moorden begint word de film op een leuke manier interessant gehouden door de vage opdrachten die ze moeten doen. Als hoogtepunt wat dit betreft moet ik toch wel de scene met de ijsblokken en de kersen noemen.
Anthrax verzorgde een gedeelte van de soundtrack en zanger Joey Belladonna is zelfs even in de film te zien als de jonge versie van Sid (de mutant speelde iemand anders).
De make-up van de moordenaar zag er nog best tof uit en sommige moorden worden op vermakelijke wijze uitgevoerd (met als hoogtepunt de mixer scene).
Erg leuke cheese voor de liefhebbers van deze vorm van cinema.

Vandaag de Salvation (= Redemption) DVD bekeken en ik moet zeggen dat ik hier nog wel redelijk van genoten heb.
De PQ is niet al te best. Sommige shots zijn wel heel erg belicht. Hier hadden de makers wel wat meer op mogen letten. Daarnaast is de Engelse audio ook niet van hoogstaande kwaliteit, maar goed.

De soundtrack is wel redelijk sfeervol, vooral het orgel stuk, maar word na verloop van tijd wel wat eentonig.
Wat de film vooral tof maakt is het verhaal of de manier waarop het verhaal verteld word. Zes toeristen worden op sterke wijze gestraft voor hun zonden.
Daarnaast is de succubus make-up buitenaards en erg griezelig. Echt een tronie die je kan blijven achtervolgen in je nachtelijke slaap.
Ook het acteerwerk gaat er wel redelijk mee door. De vrouwen maken de meest memorabele indruk, maar ik heb het idee dat dit voor een gedeelte komt door hun... fysieke voorkomen.
Over het algemeen nog een behoorlijk degelijke Italiaanse exploitation film die ik best nog eens in een opgepoetste versie zou willen zien.

Een remake? Waarom? Dit is echt een film die dat niet nodig heeft, maar goed...

Nu over de film zelf. Keanu Reeves en Gary Busey zetten een vermakelijk politie duo neer die achter een stel bankovervallers aan moeten.

Wanneer blijkt dat de daders vermoedelijk surfers zijn, moet Reeves undercover in deze wereld van de "thrill seekers" om te achterhalen wie de daders zijn.

Mede door de degelijke actie en het aardige acteerwerk is dit een zeer vermakelijke actiefilm geworden. Een vermakelijke film voor de liefhebbers.

Een film met een best rauw onderwerp dat eigenlijk te weinig op een shockerende manier word gebracht. De soundtrack mag er zeker zijn, maar door de vele gaten waarin we de rechercheur en zijn vrouwelijke kompaan hun werk zien doen zorgen ervoor dat de spanning niet door de gehele film te merken is.
Verder is het gebruik van poppen voor de vermoordde mensen wel erg opvallend. Dit had men best wat subtieler in beeld mogen brengen. Zo komt in een van de eerste scenes het hangende meisje zeer prominent in beeld.
Het neuken/verkrachten van minderjarige meiden vind ik persoonlijk misselijkmakend en hier en daar weet men hier sterk de nadruk op te leggen. Vooral het verhaal van de incompetente, sadistische dokter die een fles gebruikte om de dames te penetreren komt hard aan.
Verder hebben ze in de badkamer heerlijk overdreven met bloed rond gespoten. Goed, de man die daar in stukken werd gehad was nog in leven toen het gebeurde, maar zelfs dan vliegen de spetters volgens mij niet tot aan het plafond.
Afijn, het laatste stuk waarin blijkt dat een groot deel van de daders gespaard blijven, omdat ze belangrijke personen zijn is wat teleurstellend te noemen. Het eindigt dan ook echt op een manier die ook regelmatig gebruikt word in andere crime films/series.
Er blijft wel een degelijke film over, maar verwacht geen Argento praktijken.