Opinions

Michael Moriarty speelt hier een ex-crimineel op een lekker felle manier. Een leuke rol die hij met duidelijk plezier neerzet. Cohen heeft met deze Q wederom een vermakelijke film gemaakt. Het idee om Quetzalcoatl te gebruiken is wel origineel, want het is weer eens wat anders dan Godzilla of King Kong. Daarnaast gebruikt hij het als excuus om een sekte Azteekse mensenoffers uit te laten voeren.

Een lekker vlotte horrorfilm waar in het eerste kwartier al wat bloed vergoten wordt en er al wat vrouwelijk bloot te zien is.

Hij had er wat mij betreft wel wat minder scenes met de draak in mogen doen, want de stop-motion ziet er niet geweldig uit. Wat mij betreft had hij in sommige scenes best wat minder prominent in beeld gekund, maar goed.

De soundtrack is trouwens ook nog best goed. Vooral een soundtrack die goed naar een climax toewerkt, helaas is de draak zelf dan weer een beetje een anticlimax.

Mede door het vlotte tempo vliegt de tijd echter weer snel voorbij en blijft de film entertaining. Best leuk voor liefhebbers van jaren '80 B-flicks.

Niet meer in eigen persoon, maar hij is degene die voor de politiesketch op het nieuws heeft gezorgd door middel van zijn verklaring.
Persoonlijk vind ik dit zo'n beetje de minste Fulci die ik tot nu toe gezien heb. Hij springt qua genre wat van de hak op de tak, want het lijkt te beginnen als een soort slasher spoof. Eentje waarbij wij het denken en de handelingen van de moordenaar kunnen volgen. Dan draait de film ineens wat om en blijkt de man het (gedeeltelijk) te hebben gedaan vanwege zijn openstaande schulden. Wanneer het vuur hem te heet word onder de schoenen besluit hij voor een andere aanpak door een eenzame weduwe te versieren. Daarnaast word hij achternagezeten door een soort stem die de stem van de dood moet voorstellen, o.i.d..
Erg vaag allemaal. Daarnaast word er niet super geacteerd en komen de dialogen mede hierdoor ook niet altijd even goed over. Ook qua soundtrack weet de film er niet uit te springen.
Ik ben me de laatste tijd wat in Fulci's (horror)werk aan het verdiepen en moet eerlijk toegeven dat ik dit veruit de minste film van hem vind die ik tot nu toe van hem gezien heb.

Gisteren sinds lange tijd weer eens bekeken en ik moet zeggen dat het nog steeds een fraai en sfeervol werkje is. Het acteerwerk is niet geweldig, maar gelukkig gaat het in deze film niet alleen daarom. De sfeer die Fulci probeert te creëren komt vooral ten goede door de het sterke gebruik van de soundtrack. Verder zijn er een aantal fraai geschoten (gore) scenes die deze film zeker de moeite waard maken voor de horrorliefhebber.

Om voor mij onbekende redenen uitgebracht via het op giallo's gerichte Shameless label.
Een wetenschapper vind het tof om wat met de natuur te klooien en creëert daardoor de "Rat Man". Een soort lilliputter die half mens en half rat is.
Dit creatuur slaat aan het moorden, wat voor een beetje bloed hier en daar zorgt, maar nergens echt noemenswaardige gore. Daarnaast weet het piepende mormel gewoon niet angstaanjagend te zijn. Mede hierdoor komen de schrikeffecten ook weinig tot niet over.
Daarnaast is het acteerwerk ook niet van een heel hoogstaand niveau.
2* is toch wel het maximale dat ik aan een prent als deze kan geven.

Volonté doet in deze spaghetti weer op een fijn manier dat waar hij goed in is: het neerzetten van een bandido. Deze keer wel een redelijk sympathieke eerlijk gezegd en eigenlijk steelt hij hier de show. Lou Castel's personage vind ik dan weer een stuk minder interessant. Hij speelt nog wel aardig, maar veel diepgang kent het personage niet. Dan vind ik Klaus Kinski in zijn bijrol als Christelijke bandiet geslaagder. Ook weet Martine Beswick wel een aardig personage te spelen en ziet ze er weer prachtig uit. Ik ken haar enkel als Bondgirl en van de Hammer film Dr Jekyll & Sister Hyde.

Verder slaagt regisseur Damiani erin om een lekker spaghetti western sfeertje te creëren en krijg je door de looks en de locaties echt het wilde westen gevoel. Ook de soundtrack draagt hier een steentje aan bij. Luis Bacalov is weliswaar geen Ennio Morricone, maar laat hier wel horen dat hij ook een beste componist is.

De actie word lekker vlot gebracht, waardoor dat er voor een film uit die tijd nog best flitsend uitziet.

Een fijne spaghetti die ik alleen maar kan aanraden voor de liefhebbers.

Ik werd positief verrast door de kwaliteit van deze docu over deze band die mede dankzij de vele line-up veranderingen en meer problemen altijd een beetje de "underdog" zijn gebleven van de L.A. rock/metal scene uit de jaren '80.

Deze film focust het meeste op de periode van 2007 tot 2012/2013. In 2007 overleed de originele Quiet Riot zanger Kevin DuBrow. De film vertelt het verhaal over hoe drummer Frankie Banali dit moest verwerken en uiteindelijk toch besloot door te gaan met de band.

Het is interessant om te zien hoe de bandleden en met name Banali worstelen met het vinden van een geschikte vervanging voor DuBrow.

Misschien mede doordat dit geschoten werd door de huidige verloofde van Banali, krijgen we een uitgebreide kijk achter de schermen van de bezigheden van de band de laatste tijd.

Een mooi tijdsdocument voor zij die deze band kunnen waarderen, maar geen docu voor een groot publiek.