Opinions

Erg leuke Japanse splatter weer, doorspekt met foute humor. Het verhaal is best aardig en de actrice die de hoofdrol neerzet doet het best aardig, zeker als je erbij stilstaat dat ze amper ervaring had als actice. De bijrollen zijn ook zeer tof, zoals de onschuldige huisvrouw die zich ineens maniakaal gaat gedragen. Leuk voor de liefhebbers. De dvd heeft trouwens nog een geinige korte behind the scenes.

^Yup, voor tegenwoordige begrippen misschien miniseries, maar weliswaar nog steeds series.

Jammer dat Bas en Aad hierin een bijrol krijgen, want ondanks hun bejaarde leeftijd lijken ze nog met kinderlijk gemak in hun rollen te kruipen. Ook speelt Aad op overtuigende wijze nog de Baron. Jammer dat ze enkel Vlugge Japie (tevens door Bas gespeeld) erin laten voorkomen, want volgens mij leeft de acteur die B2 (die dove) speelde sowieso ook nog.

Keet & Koen worden hier gepresenteerd als de 'opvolgers van', maar voor mij werkt het niet. Ook apart dat ze het in hun lied over een bakfiets hebben, terwijl ze in de prent volgens mij geen seconde in een dergelijk vehikel te zien zijn.

Misschien werkt het voor de hedendaagse generatie, maar voor de 'B&A generatie' werkt het wat mij betreft niet.

De decors zijn hier en daar helaas wel erg plastisch, maar nu denk ik ook dat het budget voor deze film noet toerijkend genoeg was om hier iets degelijks van te maken.

Misschien leuk voor hedendaagse (jonge) kids, maar voor het 'jeugdsentiment publiek' wat mij betreft niet geslaagd. Jammer dat 'onze jeugdhelden' zo gedegradeerd worden in een bijrol, al kozen de heren daar natuurlijk wel zelf voor.

Chan als jaren '50 gangster, die naast de hoofdrolspeler ook nog eens schrijver en regisseur van dit werk was.

De decors en kostuums zagen er geweldig uit. Het acteerwerk helaas niet altijd even goed. Zo vond ik de dochter van die vrouw erg overdreven, maar dat was misschien ook de bedoeling.

De vechtscenes zagen er wel geweldig uit en hadden er van mij wel wat meer erin mogen zitten wat mij betreft. Vooral omdat een gedeelte van het verhaal (heel die moeder-dochter soap) me niet veel kon boeien. Mede daardoor vond ik de laatste helft van de film ook wat langdradig en had de film van mij wel 20/30 minuten korter mogen duren.

Een film met zijn positieve en negatieve kanten, maar wat mij betreft goed genoeg voor 3*.

Voor Nederlandse begrippen visueel nog een best sterke film. De kostuums en decors zien er goed uit. Verder vind ik het wel een leuk detail dat ze ieder hun eigen taal spreken en Frans tijdens de onderhandelingen (toen al de internationale politieke taal).
Dat men de verrekijker gebruikt terwijl deze pas in de zeventiende eeuw uitgevonden werd kan ik ze (de filmmakers) dan wel vergeven.
Helaas haalt het acteerwerk de kwaliteit flink naar beneden.
Zo komt het subplot van de relatie tussen Kenau en haar dochter helemaal niet over. Jammer.

Franco Nero weet te vermaken in zijn rol als de zwijgzame "fastest gunslinger" Keoma.

Castellari heeft inmiddels al flink wat werk op zijn naam staan, maar ik moet eerlijk toegeven dat dit mijn kennismaking is met zijn werk. Stylistisch best mooi geschoten. Alleen word er hier en daar wat overdreven met de slowmotion.

Verder heeft de cast naast Franco Nero in een degelijke rol weinig te bieden. Het acteerwerk is redelijk tot beroerd te noemen, met als dieptepunt toch wel de lokale dronkenlap/neger.

Verder kon ik ook maar niet wennen aan de muziek. Keoma's avonturen worden bezongen door een nou niet bepaald fantastisch zangduo. De man was hier en daar nog best redelijk te doen, maar de vrouw... ik kon de hele film lang maar niet aan haar stemgeluid wennen.

Afijn, het is zeker een film die hier en daar best potentie lijkt te hebben. Helaas komt hij niet helemaal tot zijn volle recht door de eerder genoemde negatieve factoren.

Ik twijfelde even tussen een 2,5 en 3*, maar heb uiteindelijk toch voor dat laatste gekozen.

Van Damme speelt kickbox leerling Kurt Sloane die wraak wil gaan nemen op de Thaise kampioen Chong Po (memorabele tronie van Michel Qissi). Daarom trekt hij naar het Thaise platteland om getraind te worden door de begaafde kickbox trainer Xian Chow (Dennis Chan), die er een aantal typische trainmethodes op nahoud (die scene met het lap vlees aan Van Damme's been! )

In 1989 hadden we al de Rocky films en films als The Karate Kid gehad. Daarnaast kwam in hetzelfde jaar "Best of the Best" uit. De verhaallijn komt voor redelijk grote gedeelten overeen met de verhaallijnen in een aantal van de genoemde films en is dus niet echt origineel te noemen.

Het middenstuk kakt een beetje in wanneer Van Damme aan zijn training begint. De film moet het dan hebben van de humor van met name Chow's karakter.

Jammer, want verder heeft deze film wel een aantal memorabele vechtscènes te bieden. Vooral het gevecht tussen Po en Van Damme's personage is best goed gedaan. Verder bevat de film nog een best sfeervolle soundtrack die aangevuld word door wat '80's pop/rock nummertjes.

Al met al een redelijk vermakelijke jaren '80 vechtfilm.

Met een begin dat direct gekopieerd lijkt te zijn uit een 007 film is de aftrap nog wel geinig. Ook de eerste, ongemakkelijke ontmoeting tussen Keigl en Kutcher vond ik nog wel grappig. Daarna gaat het echter bergafwaarts. Het hele idee dat de halve buurt uit moordenaars bestaat is net iets de absurd en ongeloofwaardig. Daarnaast zijn er een aantal komische scenes die de plank volledig misslaan. Zo kon ik niet lachen om de onschuldige buurvrouw die steeds over de heg wil praten of de scene waarin ze zwangerschapstests aan het kopen zijn.
Ook gaat het hele "oh nee, iedereen wil ons vermoorden" idee na verloop van tijd wat vervelen.
Als laatste ben ik het ook met mijn voorganger eens dat Keigl soms wat overdrijft met haar hysterie.
Echt zo'n film waarbij ik van te voren dacht dat hij grappiger/leuker zou zijn dan hij uiteindelijk was.

Pff, wat heb ik toch met "horror series" af willen kijken.
Deze "Zombie 5" heeft niks met de voorgaande rip-offs uit deze Italo reeks te maken.
Een film met een verschrikkelijk traag tempo. We worden alleen hier en daar op een keel doorsnijding getrakteerd, maar de make-up fx daarvan zijn ook niet al te best.
Verder krijgen we voornamelijk een soort slechte tiener soap te zien met op het einde dan wat zombie actie. Deels door het houterige acteerwerk en deels door de slechte make-up komt dat laatste helaas ook niet al te best uit de verf.
Aan de hand van de titel + poster zou je wel wat vogel actie verwachten, maar ook dit valt bar tegen.
Anderhalf uur van mijn leeftijd verspeeld aan deze meuk, nu dacht ik dat ik wel al flink wat trash kon verwerken, maar hier word ik toch echt een beetje triestig van.
Zelfs voor de liefhebbers van dergelijke Italo trash valt er gewoon weinig tot niks genietbaars te zien in deze film. Overslaan is het enige advies dat ik hiermee kan geven.

Het idee achter de film is leuk verzonnen, helaas is de uitwerking wat minder. Ik vind de cast maar matig, al kan dit ook door het script komen. De personages zijn namelijk behoorlijk standaard en de keuzes die in de film zijn gemaakt zijn voorspelbaar. Dit maakt de film gewoon niet heel erg interessant. Jammer, want het onderwerp had zeker wel potentie.

Ik heb een poos terug heel wat B-meuk van een vriend van me gekregen. Hij moest ze niet meer hebben en in het geval van Killjoy kan ik dat goed begrijpen. Gewoon niets aan deze film is ook maar een beetje goed. Het camerawerk en de montage is om te janken. De "special effects" zijn amateuristisch en de cast is dramatisch. Ik dacht van te voren dat Killjoy zelf nog wel het grootste pluspunt zou worden, maar hij is nog het irritantste van allemaal! Vergeleken met dit zijn de eerste Puppet Master films en Demonic Toys Oscarwaardig materiaal...

Iets vermakelijker dan het eerste deel, maar het scheelt niet veel. Het acteerwerk is nog steeds ver beneden de maat, maar de gebruikte muziek is naar mijn mening iets beter (in het origineel leek het soms wel muziek uit een slechte pornofilm). Ook is Killjoy zelf in deze niet zo verschrikkelijk irritant als in de voorganger.

Mij beviel Keanu Reeves juist niet zo, al word hij nog overschaduwd door Ana de Armas. Geweldige looks, maar haar personage is werkelijk tenenkrommend (niet alleen haar schuld, maar ook die van de schrijvers). Verder is het een weinig bijzondere home invasion flick die helaas nergens echt bruut weet te worden. Het blijft allemaal wat mak, zeker als je kijkt naar het werk dat Roth hiervoor maakte.
Daarnaast valt de bodycount van 1,5 (Reeves lot blijft onduidelijk) wel erg laag uit.
Redelijk tussendoortje, maar er zijn betere genrefilms.
Tijd om naar Roth's lang uitgestelde The Green Inferno uit te gaan kijken.

De trailer zag er nog wel tof uit en ik had nog nooit een slasher gezien waarin de nemesis een demon is.
Het acteer werk is alleen ver beneden de maat. Een stel onbekenden worden ingezet om irritante, platte adolescenten neer te zetten. Hierbij spant Katie Bosacki, die meer ingehuurd lijkt te zijn om zonder bh aan rond te rennen, de kroon.
De koperdieven zorgen voor nog wat extra slachtvee. Alleen jammer genoeg zijn de (CGI) effects erg slecht.
Choctaw Bill (Jason Duffy Klemm) is de enige die nog wat grappige lines krijgt, maar voor de rest kent de film een chronisch gebrek aan grappigheid, terwijl men wel grappig probeert te zijn.
Vooral in het begin als ze nog maar net in de fabriek zijn is dit erg irritant.
En dan die outfit van de demon, tjah, leuk voor Halloween, maar niet voor in een horror film.
Sla deze maar over zal ik zeggen.

Amateuristische troep. Rachel Stewart (matig gespeeld door Monica Engesser) is een kinderpsychologe en raakt helemaal in de war wanneer ze in aanraking komt met haar nieuwe client Zoe (gespeeld door de "beste actrice" van de film: Amelia Haberman).
Zoe speelt namelijk graag met griezelige poppen en jaagt zo nu en dan de andere kinderen in het ziekenhuis de stuipen op het lijf. Verder lijkt ze een grote hoeveelheid haat in zich te hebben en kan ze de kerst demoon Krampus loslaten op zij die in haar ogen slecht zijn.
Stewart krijgt het vreemde gevoel dat ze het meisje al eens eerder heeft gezien. Hierdoor komt ze er uiteindelijk achter wat haar gruwelijke verleden is.
De twist op het einde zie je helaas door de opbouw van de film al van mijlenver aankomen en doet dus geen wenkbrauwen rijzen. Verder is aan het uiterlijk van de Krampus wel te zien dat het beschikbare budget van de filmmakers niet heel toereikend was.
De hoogtepunten van de film zijn eigenlijk de liedjes die tijdens de opening credits en de aftiteling te horen zijn. Verder heeft deze "christmas horror" bar weinig te bieden.

Een simpele verhaallijn en mede daardoor geen heel bijzondere animatie.

Wat de film wel het kijken waard maakt is de leuke manier waarop Jack Black het Po personage tot leven brengt. Al moet ik zeggen dat Dustin Hoffman ook een leuke duit in het zakje doet.

De humor is wel OK en het plot is voorspelbaar. Vooral leuk voor de jongere kijkers en al met al een redelijke familie animatiefilm.