Opinions

Mihiro geeft zichzelf bloot, letterlijk uiteraard. Ondanks de korte speelduur komt de film maar traag op gang. In het eerste uur gaat het eigenlijk over een nieuwslezeres die de verdwijning van haar zus wil onderzoeken. Dit met ondersteuning van de politie, omdat die het ook al vreemd vinden dat er zoveel mensen in de directe omgeving van het restaurant verdwijnen. Zo'n concept kan werken met een goede cast, maar niet met een hele slechte.
Helaas zorgen de moorden niet voor banale gore festijnen, zoals dat bij sommige genregenoten wel zo is.
De humor is wat aan de flauwe kant, de soundtrack bestaat voornamelijk uit jatwerk. Wel is er de nodige sexploitation aanwezig door een lange verkrachtingsscene en de scene van Lin bij haar leermeester. Daarnaast is ze op een best aantal momenten in bad te zien.
Nu is dit geen ramp, aangezien het hier om een best aantrekkelijke jongedame gaat. Ik had alleen liever iets minder van dat gezien en misschien iets meer gore.
Goed, het einde is nog wel geinig en zag ik voor een gedeelte (de politieagent die haar nieuwe "minion" word) niet van te voren aankomen.
Geen hoogvlieger binnen het "J-sploitation" genre, maar hier en daar nog wel van het niveau "zo slecht dat het weer leuk word".

Meestal sla ik dit soort films over, maar een titel als "Zombeavers" moest ik gewoon een keer proberen.

De film begint zeker niet slecht, de beginscene met de truckers is wel droog en de eerste scenes met de drie hoofdpersonages gaan er ook zeker mee door, zoals de grappige introductiescene met de jager:

Dames: Where looking for beavers.

Reactie jager: Oh hell, ain't we all.

Maar als dan de heren erbij komen gaat het al snel bergafwaarts. De bever fx zijn van het niveau "so bad it's good", maar de grapdichtheid word zo groot dat er veel niet slagen.

Gelukkig duurt de film maar 77 minuten en blijft alles nét entertaining genoeg om hem af te kunnen kijken.

Door het leuke begin en een aantal geslaagde personages (de jager) kom ik net op 2,5*.

Gisteren herbekeken en wat blijft dit een fijne film. Daar waar Romero een meer "gepolijste" look had bij zijn films, weet Fulci het smerig en groezelig te houden. De zombies zien er erg tof uit en de gore en moorden zijn met een haast sadistisch plezier in beeld gebracht.

Daarnaast zorgt de muziek en de setting voor een aparte sfeer die in geen enkele andere (zombie) horror terug te vinden is.

Naar mijn mening past deze Fulci perfect tussen de andere tijdloze klassiekers uit deze tijdsperiode.

Toen ik de opening creditszag vreesde ik even met grote vrezen, maar al met al is de Nederlandse DVD niet slecht. Er zullen hoogstwaarschijnlijk nog wel betere prints op de markt zijn, maar als ik dit vergelijk met de Amerikaanse en

Duitse trailers die ook op de DVD terug te vinden zijn, zie ik toch duidelijk een verbetering in de kwaliteit.

Het acteerwerk is nog wel acceptabel en met name de gore fx zijn nog van verrassend hoog niveau.

Bijna alles in deze film was al eens (beter) gedaan en dit is dan ook duidelijk een prent die mee probeerde te liften met de populariteit van dergelijke Italo sleaze.

Enorm cheesy, maar de film heeft hier en daar nog wel zijn momenten.

Vermakelijk voor de pulpliefhebbers.

Ik vond Rock 'N Roll Nightmare nog best vermakelijk en verwachtte een soortgelijke film te kijken, maar Zombie Nightmare is iets heel anders.

Tony Washington (gespeeld door Thor) word weer tot leven gewekt door een voodoo vrouw om wraak te nemen op degenen die hem vermoordden. De zombie ziet er nog best oké uit, maar de manier waarop hij wraak neemt is onorigineel en erg saai.

Daarnaast zijn de overige personages dusdanig plat dat er verder ook niet veel te beleven valt. De tiener die er alles voor doet om "gevaarlijk" over te komen is in sommige scenes nog best grappig, maar verder houd het daarmee ook op.

Rock 'N' Roll Nightmare was ook geen geweldige film natuurlijk, maar nog altijd een stuk beter dan deze saaie meuk.

Zo'n beetje de foutste J-sploitation film die ik tot op heden heb gezien! Het 'verhaal' is erg vermakelijk en uitgemolken cliché's worden op vermakelijke wijze vermengt met originele ideeën. Het acteerwerk is niet al te best en lekker over the top. De effecten zien er wat goedkoop en knullig uit, maar doen het prima bij een film als deze. Fout van begin tot eind en daardoor erg vermakelijk!

Wederom een lekker belachelijk werkje van Tomomatsu.
De kwaliteit van zijn samenwerking met Yoshihiro Nishimura halen zijn individuele prenten nooit, maar hij weet wel zijn eigen trademark aan zijn 'J-sploitation' films te geven.
Slecht acteerwerk, belachelijke special fx en een storyline die al helemaal kant nog wal slaat: dat zijn de ingrediënten van deze film.
Niet alle ideeën zijn even leuk. Zo vond ik de 'zangeres' maar irritant en is het einde rondom de robot militair, de militaire zombie leider en het gedoe met de UFO een beetje rommelig in elkaar geflanst.
Toch is de film nog wel uit te zitten voor de liefhebbers van 'so bad it's good' en de vliegende zombie baby weet nog wel voor wat 'hoogtepuntjes' te zorgen.

Ik geef deze ook het voordeel van de twijfel.
De absurdistische grappen van James komen niet altijd even goed uit de verf en de film brengt wel zo'n beetje alle Hollywood cliché's en stereotype personages die je jezelf maar kan indenken.
Toch zijn een aantal van de scenes met James en de dieren naar mijn mening geslaagd. Zijn avondje uit met de gorilla en de versiertips van de beren wisten mij toch wel aan het lachen te brengen.
Daarnaast ben ik van de generatie die opgroeide met films met pratende dieren (Dr. Dolittle, Babe) en die het ook nog eens verweven zag worden in de meest populaire boeken-/filmreeks van "onze" generatie (nu refereer ik naar Harry Potter). Ik heb er stiekem nog steeds een beetje een zwak voor en vond een aantal van de animaties toch nog best sterk gemaakt.
Verder vond ik het nog wel tof om Ken Jeong voorbij te zien komen als een lekker fout personage dat we van hem kunnen verwachten. Het begint na de Hangover films en zijn rol in Community soms wel wat te worden als "meer van hetzelfde", maar hij is er gewoon goed in en wist nu weer voor een aantal leuke awkward moments te zorgen.
Zeker geen topper, maar ik heb me er toch wel mee kunnen vermaken.

Een beetje minder dan ik van te voren gehoopt had. De humor is, zoals te verwachten, aan de flauwe kant en helaas missen ze hier en daar hun effectiviteit. Naar mijn mening komen de leukste grappen nog voort uit de verschillende cameo's. Zo vind ik Sting's bijdrage wel grappig en weten Tommy Hilfiger en Willie Nelson ook nog voor wat gelach te zorgen. Vooral laatstgenoemde komt onverwachts lekker droog uit de hoek.

De eerste film vond ik al geen topper in het genre en deze vervolgfilm doet het wat mij betreft nog net iets minder. Erg flauw en helaas wat te vaak net te flauw.