Opinions

Qua verhaal gelukkig een stuk duidelijker en minder complex dan Hessler's Scream and Scream Again.
Daarnaast koos hij er bij deze film voor om de hoofdrol door Vincent Price te laten spelen.
Dit deed hij ook al in zijn Scream of the Banshee, maar ik heb het idee dat in deze film Price z'n personage nog centraler staat dan in die film.
Het plot dat op deze website omschreven staat is niet helemaal kloppend en de uitleg van Mac Hammer Fan komt een stuk beter in de buurt.
Naast Vincent Price zien we ook een degelijke Christopher Lee voorbij komen en zijn Rupert Davies en Hilary Dwyer (beiden ook te zien in Witchfinder General) ook van de partij.
Het acteerwerk is acceptabel tot goed te noemen. Verder moet ik zeggen dat ik de bombastische soundtrack van Harry Robinson ook wel noemenswaardig vind.
Helaas heeft deze film de tand des tijds niet helemaal weten te doorstaan. Zo is de film naar mijn mening eigenlijk nergens eng en boezemt de verminkte moordenaar geen angst in doordat je als kijker al heel goed weet wie hij is.
Verder vind ik het best apart dat een personage dat er eerst van walgt om een lijk te stelen er uiteindelijk voor kiest om er iemand speciaal voor te vermoorden. Goed, hij doet het niet alleen, maar de ommezwaai is iets te groot om geloofwaardig over te komen.

De bol.com link van deze film klopt niet echt. Je krijgt een boxset met alle seizoenen van Dexter te zien...

Tjah, ik moet nog een beetje nadenken wat ik over deze film kan zeggen. Het is een aparte, moeilijk te classificeren prent. Ik denk dat de beste omschrijving misdaad/thriller is.

Julie (gespeeld door Rosemary Dexter) gaat op zoek naar de moordenaar van Lucas en word hierdoor al snel van de ene aparte situatie naar de andere geslingerd. Ze krijgt de gastvrijheid van Gerda (Alida Valli) en de perverse vriendschap van Frank (Adolfo Celi). Hierdoor komt ze in de villa van Gerda terecht, waar nog meer vreemde figuren wonen. Julie moet in deze chaos de waarheid zien te doorgronden.

Het acteer werk van Rosemary Dexter is niet verkeerd, enkel bij de plot twist komt ze ongeloofwaardig over, maar dat komt ook een beetje door het absurde van de twist en de Engelse dub (die hier en daar niet al te best is). Ook Alida Valli en Adolfo Celi spelen overtuigende personages.

Het camerawerk is soms wat trippy en de sequence tijdens de plot twist komt al helemaal schreeuwerig over. Aparte keuzes die de kijkervaring wel interessanter weten te maken.

Maar de film is niet perfect, zo miste ik een beetje de nodige spanning. Nu was het volgens mij niet Caiano's intentie om die te creëren, maar ik had het wel gepast gevonden.

En dan de twist, ja, die is al helemaal apart. Het Freudiaanse geneuzel komt niet overtuigend over en zorgt ervoor dat het einde wat lomp overkomt.

Maar genoeg gezeurd: over het algemeen is deze film best een aparte en daarom ook vermakelijke kijkervaring. Ik heb alleen geen idee aan welk publiek ik deze film kan aanraden. Misschien meer een film voor de echte Italo-liefhebbers(?)

Een aparte, maar best aangename kijkervaring.

Twee twintigers willen de oorzaak van hun verschrikkelijke kinderjaren (een eeuwenoude spiegel) zien uit te schakelen. Dit terwijl de kracht uit de spiegel ondertussen met hun geest speelt en de scheidslijn tussen illusie en werkelijkheid steeds dunner lijkt te worden.

De echte dreiging die men uit de spiegel wilde laten komen komt helaas niet echt over, maar de spanningen tussen de onderlinge personages zijn wel erg goed te voelen. De spanning tussen de ouders van de kinderen en tussen de kinderen/twintigers zelf wel.

Verder zorgen de illusies voor aparte (plot)twists, waardoor de aandacht goed vastgegrepen blijft. De film is geen horrorfilm in de klassieke zin van het woord, maar ik heb ook sterk het idee dat dit ook niet de bedoeling van de makers was.

Een boeiende en aparte kijkervaring.

Inderdaad nog wel geinig om Moseley en Hodder samen in actie te zien.
Verder heeft deze film maar weinig te bieden. Een aantal behoorlijk plat neergezette tieners worden een voor een uitgeschakeld. Goh, dat hebben we nog nooit gezien.
Op een lekker gore moord na heeft de film op dat front ook weinig te bieden.
Verder vind ik dat met regelmaat het volume van de soundtrack wel erg hard staat. Het domineert behoorlijk regelmatig, ook op momenten dat dit naar mijn mening wat onnodig is.
En een hoofdpersoon die door haar make-over het target word van de gebroeders?
Een beetje slapjes, maar goed. Dat kan ik eigenlijk wel zeggen over de overall quality van de film.

Films uit de jaren '30 hebben de neiging wat oubollig over te komen, maar deze The Old Dark House heeft de tand des tijds nog best goed doorstaan.

James White heeft ervoor gekozen om de gehele film tijdens een storm/onweersbui plaats te laten vinden en ik moet zeggen dat dit een geslaagde keuze was.

Het geeft de film een fijne sfeer.

De typetjes zorgen voor de nodige (volgens mij in dit geval bedoelde) stukken humor. De vrouw die iedereen wicked en blasphemous vind en de bekakte gastheer zorgen voor voldoende vermaak. Verder speelt Boris Karloff een personage die te vergelijken is met de monsterlijke klokkenluider van de Notre Dame: een lelijk, macaber uiterlijk, maar een goede inborst.

Verder kent de film een sfeervolle soundtrack.

Hoe de man het voor elkaar heeft gekregen is mij een raadsel, maar White is er (wederom) in geslaagd om een film te maken die zelfs 82/83 jaar later niet al te oubollig overkomt. De film is nog steeds redelijk effectief. Daar heb ik respect voor.

Mweh, geen geweldige zwanendans van Swayze. Mager plotje dat mij niet geboeid wist te houden. Verder is het acteerwerk ook niet van een enorm hoog niveau.

Hij is uit te zien, maar in mijn geval met moeite.

Joseph Bottoms speelt op een weinig interessante wijze de hoofdpersoon in deze met recht vergeten slasher. De eerste vondsten/moorden worden wat verpest doordat men te lang een overdreven hysterisch gillende in beeld laat. Daarnaast worden flink wat scenes verpest doordat de muziek veel te aanwezig is. Adrienne Barbeau speelt dan nog wel redelijk als de vriendin van Bottoms' personage. Verder komt er ook nog wel een lekker over-the-top geacteerde huisbaas voorbij die het duidelijk niet zo heeft op het vrouwelijke geslacht. Helaas bevat de film op wat bloedspetters en een afgehakt hoofd na ook geen gore.
Al deze dingen zorgen voor een matige kijkbeleving die enkel uit te zien is voor zotten als ik die alle jaren '80 slashers gezien wil hebben.

Ik heb hier bijzonder van genoten. Bava heeft goeed aandacht besteed aan de kostuums en de sets. In dat visuele aspect doet Bava niet veel onder t.o.v. een gemiddelde Hammer release uit die periode.
Het lichtelijk mistige kerkhof, de met spinnenwebben beladen, oude kamers van het kasteel. Het ziet er visueel geweldig uit.
Daarnaast slaagt de man erin om de scenes met de jonge Melissa soms behoorlijk suspense vol te maken. Vooral de scenes waarin Melissa voor een raam verschijnt zijn soms behoorlijk creepy.
Door al deze genoemde factoren komt duidelijk naar voren dat dit Bava's vakgebied was. Dit is gewoon erg sterk en sfeervol uitgewerkt.
Mede door het kleurgebruik is duidelijk te zien waar Argento zijn inspiratie vandaan haalde.
Een mooie, sfeervolle en gotische film die duidelijk zijn impact heeft gehad op de filmgeschiedenis.
Een fijne beleving voor de liefhebbers van gotische horrors.

Een sfeervolle gotische horrorfilm met een soundtrack waar de nekharen van overeind gaan staan.
Prima geacteerd door Barbara Steele en Robert Flemyng komt hier en daar oprecht gestoord over.
Het necrofilie stuk maakt het alleen nog maar zieker en is best gewaagd voor een film uit deze periode.
Het kleur gebruik doet ook denken aan Bava en Argento. Het zou mij dan ook niets verbazen als Argento ook deze film zag als inspiratiebron voor zijn eigen werk.
Zonde dat deze zo in de vergetelheid is geraakt, want de prent kan zich zeker meten met bijvoorbeeld iets als Bava's 'La Frusta e il Corpo'.
Een aanrader voor de Italo liefhebbers.

Een film die het vooral van diens visuele pracht moet hebben. Verhaaltechnisch heeft Baron Blood niet veel om het lijf. Ik heb de originele Italiaanse versie gezien op de erg mooi opgepoetste Arrow Video blu-ray release.

De baron ziet er vooral voor die tijd erg goed uit (de make-up). Verder gaat het ook qua "gore" net iets verder dan de gemiddelde tijdgenoot. Bava weet sommige moordscenes mooi uit te rekken tot "het moment" waarop er gedood word, zodat je soms bijna het idee krijgt echte gore scenes te zien.

De scenes met de baron zijn vaak sfeervol (vooral die ene in de mistige buitenlucht). Tof gedaan. Qua acteerwerk en goede verhaallijn heeft deze Bava wat minder om het lijf.

Een aardige Europeses horror die het goed kan doen bij de liefhebbers van gotische horrorfilms.

Verder heeft de film niet enorm veel te bieden t.o.v. Bava's andere werk.

Na 'In the Deep' gelijk maar deze horror prent van dezelfde kineast opgezet.
Helaas heeft de film mij niet heel veel te bieden.
Een dergelijk plot is al tientallen keren in horror films gebruikt. De enige originele toevoeging is de locatie en de daarbij horende Indiase mythologie.
Veel van de jump scares zijn helaas wat voorspelbaar, waardoor de effectiviteit ervan afneemt. Verder vind ik de make-up van Myrtu en Olivier's geest niet griezelig genoeg. Wat dat betreft komen die stamleden wat beter over.
Sarah Wayne Callies en Jeremy Sisto vind ik geen geweldige man/vrouw combinatie, maar beiden doen nog hun best om er het beste van te maken. Sofia Rosinsky zet eigenlijk nog het beste personage neer als je het mij vraagt. Zij weet ondanks haar jonge leeftijd een prima acteer prestatie neer te zetten.
Deze gaat wat mij betreft op de berg haunted house films die de laatste jaren erg populair zijn. Naar mijn mening is deze dan ook verre van de beste uit het rijtje.
De poster(s) zien er overigens wel erg cheesy uit.

Mocht de slechte hoes nog niet genoeg afschrikken dan zeg ik: lekker overslaan deze.
Dit is weer eens zo'n ouijabord film en mede daardoor niet bijster interessant in diens verhaallijn.
De film begint wat onsamenhangend met allemaal mensen die bezeten raken door een kwaadaardig iets, doordat een stel jongens 2 tellen met zo'n bord klooien.
Jaren later is een van de jongens volwassen geworden en probeert zijn zoon via hetzelfde bord in contact te komen met zijn moeder. Dit natuurlijk met alle gevolgen van dien.
Slecht acteerwerk, goedkoop in elkaar gezet. Kortom: een Z-film die een verspilling is van de tijd.

Prachtige weergave van de tijdsperiode. Qua horrorelementen wel wat voorspelbaar, maar degelijk uitgevoerd met een redelijk verrassend einde.

Wederom een best aardige film in de Outpost reeks.
De voorgaande delen vond ik beter doordat deze toch wat meer de horror/zombie elementen bevatten die ik hier wat miste. Natuurlijk zijn de zombie soldaten weer in actie te zien, maar het komt minder goed over als in de voorgaande delen.
Wel is het "Duitse commandant vs. Russische soldaat" spelletje wel erg vermakelijk om naar te kijken. Daarnaast is de actie best tof in beeld gebracht en zorgt de bunker setting weer voor een leuk claustrofobisch sfeertje.
Ik begreep alleen niet wat ze nou precies met die geestverschijning wilden. Of dat nou bedoeld was als een soort referentie naar de voorgaande delen? Afijn, dit aspect hadden ze wat mij betreft dan wel weer iets beter uit mogen werken, maar al met al weet dit derde deel uit de Outpost serie weer goed te vermaken van begin tot eind.

Ik ben niet zo'n liefhebber van Goldie Hawn, maar in deze film doet ze het nog best goed. Daarnaast komt de chemie tussen haar en Russell wel goed over.

Verder is dit een erg clichématige film, waarbij je van te voren al kan voorspellen wat er gaat gebeuren. Zo af en toe vind ik zo'n film nog best fijn om even bij te ontspannen.