Opinions

Indrukwekkende en realistisch fraai in beeld (waarin ook echte beelden zijn gebruikt) gebrachte Drama / Thriller film (min of meer een reconstructiefilm), die zich afspeelt rondom de bomaanslag tijdens de Boston Marathon in 2013 op Wilson Street (waar de finish is) en dat in een tijdsbestek van 15 april (Patriot's Day) t/m 19 april. Oftewel vanaf de dag dat de bomaanslag plaatsvindt t/m het inrekenen van de laatste aanslagpleger, de destijds 19-jarige Dzhokhar Tsarnaev, die zich verstopt had in een boot en zich uiteindelijk overgaf.

De film mag dan misschien wat propaganda bevatten, maar dat vond ik juist niet storend, niet irritant en niet overdreven, omdat het verhaal zo realistisch mogelijk is verfilmd en het in feite ook zo is gebeurt. Ik kan me deze tragische gebeurtenis in ieder geval nog zeer goed herinneren en ook de nieuwsbeelden (was natuurlijk ook groot in het nieuws) daarvan en die komen zeker dicht in de buurt van deze verfilming. Het verhaal had mij in ieder geval in de ban en wist mij ook te boeien van de eerste (de opening met Mark Wahlberg is misschien een beetje flauw) tot de laatste minuut (duurt circa 125 minuten) en dat ondanks je de afloop al weet. Sterker nog, ik werd helemaal meegezogen in het verhaal, zodat het me ook emotioneel (ik kreeg regelmatig waterige ogen) raakte en vooral natuurlijk bij de heftige beelden en de ontroerende beelden, maar ook zelfs bij de heldhaftige beelden van de politie.

De beelden van de bomaanslag (na circa 25 minuten) werden indrukwekkend, aangrijpend en beangstigend in beeld gebracht (zo is iedereen eerst nog in feeststemming en ontstaat er daarna enorme paniek en chaos) en hetzelfde geldt min of meer voor de klopjacht (waarbij iedereen in Boston verplicht moest binnen blijven en de stad dus veranderde in een belegerde stad) naar de twee aanslagplegers, die nota bene explosieven gebruikte tegen de politie. Ook het randgebeuren in het verhaal vond ik zeer interessant, zoals de scene waarbij Katherine Russell (de vrouw van aanslagpleger Tamerlan Tsarnaev, die gewoon een Amerikaanse is, maar bekeerd werd tot de islam) ondervraagt wordt door de zekere Veronica (die een specialiste is in het ondervragen en het daarbij onder drukzetten van de ondervraagde) en zij steeds aan haar vraagt "Zijn er meer bommen" en daarop geen antwoord krijgt.

Het einde van het verhaal mocht er zeker ook wezen (best emotioneel), want daarbij krijg je echte beelden en foto's (inclusief de 3 doden tijdens de aanslag op 15 april, waaronder een 8-jarig kind, en een politieagent die op de avond van 18 april is doodgeschoten door de twee aanslagplegers) te zien van de personen (o.a. van slachtoffers en politieagenten) die er destijds bij betrokken waren. Het is dan ook mooi om te lezen dat deze film is opgedragen aan alle gewonden, aan de eerstenhulpverleners en medische professionals en alle agenten die moed, medeleven en toewijding toonden tijdens de tragische gebeurtenissen van april 2013. Ook krijg je te lezen dat aanslagpleger Dzhokhar Tsarnaev (hij is de jongere broer van aanslagpleger Tamerlan Tsarnaev, die tijdens de klopjacht werd neergeschoten door de politie en daarna nog overreden werd door zijn jongere vluchtende broertje, een politieagent roept daarbij om via de portofoon "Verdachte aangehouden, neergeschoten en overreden" Aan deze verwondingen is hij uiteindelijk in een ziekenhuis overleden), die door de politie werd ingerekend, is veroordeeld voor dertig ten laste gelegde feiten en daarvoor krijgt hij terecht de doodstraf middels een dodelijke injectie (welke wel nog moet worden uitgevoerd).

De sterrencast voor deze film is indrukwekkend met Mark Wahlberg (die min of meer de hoofdrol speelt in het verhaal als politieagent Tommy Saunders), John Goodman (in de rol van politiecommissaris Edward Davis), Kevin Bacon (in de rol van Richard DesLauriers, die werkt voor de FBI en die de leiding heeft tijdens het onderzoek naar de aanslagplegers), J.K. Simmons (in de rol van politiecommandant Jeffrey Pugliese, die o.a. betrokken is bij het vuurgevecht tussen de aanslagplegers en de politie) en Michelle Monaghan (in de rol van Carol Saunders, die de vrouw is van politieagent Tommy Saunders) en ze speelden allemaal goed en overtuigend en tilden deze film dan ook naar een hoog niveau. Overigens deden Alex Wolff (in de rol van de 19-jarige aanslagpleger Dzhokhar Tsarnaev) en Themo Melikidze (in de rol van de 26-jarige aanslagpleger Tamerlan Tsarnaev) het ook gewoon goed als de aanslagplegers.

Gewoon een indrukwekkende en realistische reconstructiefilm m.b.t. de gebeurtenissen rondom de bomaanslag tijdens de Boston Marathon in 2013, waarbij de liefde het won van de terreur.

Best knap en eigenlijk ook raar dat ik deze film nog geen punt en review heb gegeven, want deze uitstekende oorlogsfilm heb ik vroeger diverse keren bekeken (zeker als kind heb ik ervan gesmuld) en oorlogsfilms zijn één van mijn favoriete films (daarvan staan ook de nodige in mijn persoonlijke Top 10 van films).

Deze oorlogsfilm gaat natuurlijk over de bekende roemruchte Amerikaanse generaal George S. Patton, die zeer geliefd was bij zijn soldaten maar min of meer gehaat werd bij de legertop omdat hij behoorlijk eigenwijs was en ook een opvliegende karakter had. Qua overwinningen en resultaten die hij behaalde, was hij natuurlijk onbetwist. Veel van die overwinningen hadden te maken met zijn eigenwijsheid en dat viel vaak niet in goede aarde bij andere commandanten (o.a. bij de stijve Britse commandant Montgomery).

Deze film geeft een uitstekende weergave van generaal George S. Patton hoe hij was tijdens de Tweede Wereldoorlog en laat o.a. al zijn bekendste overwinningen zien (Afrika, Sicilië, Ardennen en Duitsland), maar ook zijn opvliegende karakter (o.a. het slaan van een soldaat die om psychische redenen niet meer wil vechten en Patton hem maar een lafaard vindt), welke hem regelmatig duur is komen te staan en hem ook heeft afgeremd tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Het verhaal en de uitvoering ervan zitten goed in elkaar en de film weet zeker ook te boeien (als kind vond ik het zelfs spannend). Ook zit er meer dan voldoende actie in en de gevechten zijn fraai en groots in beeld gebracht. Sowieso ziet het er allemaal best fraai en realistische uit voor een begin jaren 70 film. De rol van George S. Patton wordt overigens uitstekend vertolkt George C. Scott en hij maakt het kijken van deze film al meer dan waard. Soms zelfs met wat humor. Ook de overige cast deed het goed zoals Karl Malden in de rol van de terughoudende generaal Omar N. Bradley. De film duurt met bijna 3 uren behoorlijk lang, maar omdat de film me vanaf de eerste tot de laatste minuut wist te boeien vloog de tijd eigenlijk voorbij.

Helaas is George S. Patton vlak na de oorlog door een noodlottig ongeluk (er wordt overigens nog betwist of het een ongeluk was of juist aan aanslag) veel te vroeg aan zijn einde gekomen. Hetzelfde geldt min of meer voor de geweldige acteur George C. Scott.

Deze film kreeg best goede recensies maar eerlijk gezegd vond ik niet zo bijzonder. De film kijkt zich lekker weg en Paul is ook best grappig en schattig maar al met al is de film best soms flauw en had men er meer mee kunnen doen. Het einde was best goed en de wending had ik eerlijk gezegd niet zien aankomen. Wat me ook tegenviel is dat de beide hoofdrolspelers Simon Pegg en Nick Frost niet echt uit de verf komen en ook niet echt grappig zijn. Maar al met al is hij wel aardig om eens gezien te hebben en sommige momenten zijn best leuk en dan vooral door Paul.

Dit is de laatste film van regisseur Jesús Franco (overleden in 2013 op 82-jarige leeftijd), die meer dan 200 films regisseerde tussen 1960 t/m 2010. In zijn laatste film zien we ook voor het laatst zijn vrouw Lina Romay (overleden in 2012, aan kanker, op 57-jarige leeftijd), die in meer dan 100 films van haar man te zien was, en die er oud en lelijk uitzag (droeg een bril, had grijze haren en zag er wat onverzorgd uit). Ze is overigens alleen in de eerste 5 minuten te zien waar ze o.a. een sigaret rookt (waarschijnlijk gestorven aan longkanker) en een revolver in haar broek stopt.

In dit verhaal draait het om Paula (Carmen Montes) die wordt opgepakt in haar huis en wordt gearresteerd en ondervraagd door Alma (Lina Romay). Ze wordt beschouwd als een gekke vrouw, die het één en ander verbergt, maar wat ?

Bovenstaande verhaal is eigenlijk te zien in de eerste 5 minuten, waarin er ook wat gepraat wordt (tijdens de ondervraging) en daarin wordt o.a. gezegd:

Alma: Have you been performing for long at Flamingo's ?

Paula: For a long long time.

Alma: But that's a porn show, isn't it ?

Paula: Yes. I've performed there since I was five years old.

Alma: Who with ?

Paula: With my father, don't you think.

Alma: A close and happy family will never be beat.

Oftewel ze is vroeger waarschijnlijk misbruikt geweest. Daarna probeert Paula nog een agent, te weten sergeant Meliton, te versieren en zien we haar ook voor het eerst naakt (haar borsten), als ze haar badjas laat vallen. Als Alma begint te roepen vertrekt de agent (komt uiteindelijk wel nog terug en kijkt dan toe) en zegt Paula:

"What a fucking gay he is !"

Daarna zien we Paula minuten lang (van de 7e minuut tot de 25e minuut, waarbij ze regelmatig in de camera kijkt) volledig naakt (draagt alleen een zwart jarretelsetje) dansen (en ook poseren op een stoel) op flamenco muziek en zien we haar borsten en kaal geschoren schaamstreek en zegt ze geen woord. Gelukkig was zij nog lekker naturel (dat komt anno deze tijd nog maar zelden voor) en had ze nog geen cosmetische ingrepen ondergaan (had gewoon mooie hangende borsten) en ook had ze geen tatoeages en piercings op haar lichaam.

Dat helaas tot tegenstelling van Paula Davis, oftewel de andere vrouw in het verhaal die soms ook via goedkope special effecten is te zien, die o.a. twee piercings had op op de hoeken van de mond (oftewel het zag er niet uit) en ook had zij een tatoeage op haar buik (zie ook de filmposter). Deze Paula Davis zegt geen woord in het verhaal en danst vooral in exotische kleding.

Na circa 25 minuten begint Paula een sprookjesverhaal te vertellen tegen de camera, welke gaat over een prins, een vrouw en de duivel. Daarna zegt ze weer geen woord tot de 60e minuut en zie je haar samen in beeld met de andere Paula (Paula Davis) en kussen ze elkaar alleen maar en zie je ook alleen wat naakt van Carmen Montes (in eerste instantie alleen haar borsten). Na circa 40 minuten als Carmen Montes helemaal naakt is (dan zie je regelmatig haar billen en haar schaamstreek), trekt ze de kleren uit van Paula Davis en zien we haar ook volledig naakt (vooral haar borsten en billen en ook wat van haar schaamstreek, welke ook geschoren was) en gaan ze vrijen met elkaar tot circa de 60e minuut.

Na circa 60e minuten begint Paula het sprookjesverhaal weer wat te herhalen, waarna ze zogenaamd de keel doorsnijdt van de andere Paula. Vlak daarna is het verhaal afgelopen en zien we nog de onderstaande tekst in beeld:

"And no one heard about Paula-Paula's show ever again".

Het stelt allemaal maar bitter weinig voor en het oogt ook allemaal zeer goedkoop (waarschijnlijk heeft Jesús Franco alles zelf opgenomen met een camera en bewerkt, o.a. wat achterlijke special effecten toegevoegd). Het hele verhaal speelt zich ook maar af in een paar ruimtes (in één van die ruimtes zie je o.a. een loopband staan) van een huis en is waarschijnlijk opgenomen in het huis van Jesús Franco en Lina Romay. Er wordt nauwelijks in gepraat (het meeste nog in de eerste 5 minuten) en er is vooral goedkope muziek te horen.

Het mag dan wel de laatste film van regisseur Jesús Franco zijn, maar het is waarschijnlijk ook één van zijn slechtste films. Het enige leuke in deze film is nog Carmen Montes, die er anno 2010 tenminste nog naturel uitzag. Voor mij was dit de 18e film welke ik van regisseur Jesús Franco heb gezien, dus ik moet er nog heel veel zien van hem.

Leuke film met een ontroerend slot. Zelfs als volwassenen had ik moeite om het soms droog te houden

Van de Italiaanse horrorregisseur Lucio Fulci, zal ik waarschijnlijk nooit een liefhebber van worden, want ook deze Horror film is niet bepaald hoogstaand, hoewel ik dit keer het verhaal wel interessanter en beter vond, dan de gisteren afgekeken film van hem, te weten "...E tu Vivrai nel Terrore! L'Aldilà (1981)". Bij die film is dan wel weer het goor veel beter.

Het verhaal (draait om pastoor William Thomas die op het kerkhof van het plaatsje Dunwich zelfmoord pleegt door ophanging en daarmee de poorten naar de hel heeft geopend. Om dit tegen te gaan moet de pastoor vernietigd worden) wist me in ieder geval te interesseren, te boeien en te vermaken en zit eigenlijk ook best leuk in elkaar. Wel is het zo dat naarmate het verhaal vordert, het allemaal wat flauw, saai en langdradig begint te worden, met als dieptepunt het laatste gedeelte van het verhaal, waarbij ik het laatste shot van het verhaal eigenlijk ook niet snap (dan rent het opgeluchte kind John-John naar Gerry en Mary toe, die zonet de pastoor hebben vernietigd, die in eerste instantie blij kijken en daarna opeens raar beginnen te kijken, waarna Mary begint te schreeuwen ?).

Heel soms is er zelfs spanning aanwezig en dat vooral op het moment dat Mary (gespeeld door de mooie Catriona MacColl, die ook in Lucio Fulci volgende film de hoofdrol zal spelen) is begraven en dan opeens wakker wordt en niet blijkt dood te zijn (ze probeert dan een opening te krabben, wat haar natuurlijk bloederige vingers oplevert). De manier waarop ze dan bevrijdt wordt is best apart, want journalist Peter Bell (gespeeld door Christopher George) begint dan flink en wild te slaan met een pikhouweel op de doodskist, waarin Mary ligt, en hij had haar daarmee makkelijk kunnen raken en alsnog doden. Ook is er dreigende spanning als opeens het lijk van Mrs. Holden in het huis van Sandra (gespeeld door de mooie Janet Agren) in de keuken ligt, terwijl dit lijk vanochtend nog opgebaard lag in een doodskist van een mortuarium (waarbij de lijkschouwer haar ketting steelt en daarna bij een volgend lijk wordt gebeten in de hand).

Goor is er natuurlijk ook aanwezig, waarbij vooral twee scenes noemenswaardig zijn en dat zijn de scenes waarbij de in een auto zittende jonge vrouw Rosie (gespeeld door Daniela Doria), opeens haar ogen beginnen te bloeden en waarna ze dan haar ingewanden begint uit te braken en de scene waarbij de zekere Bob (gespeeld door Giovanni Lombardo Radice) een boor door zijn hoofd geduwd krijgt van Mr. Ross (gespeeld door Venantino Venantini), omdat Bob vroeger iets met zijn dochter heeft gedaan. Beide scenes werden fraai en gedetailleerd in beeld gebracht. Om de eerder genoemde Bob, moest ik zelfs een keer lachen en dat was het moment dat hij zich seksueel wilde uitleven op een sekspop Overigens moest ook al wel lachen om de scene waarbij het opeens maden begint te regenen in een huis en dat omdat het gewoon belachelijk was.

Verder bevat de film nog wat goor, maar dat is vooral herhalende goor en heeft dan betrekking op het uit het hoofd trekken van hersenen, welke gebeurt bij Tommy (gespeeld door Michele Soavi) die samen met Rosie in de auto zat, Sandra die een patiënt is van psychiater Gerry (gespeeld door Carlo De Mejo) en de al eerder genoemde journalist Peter Bell. Het einde van het verhaal vond ik echt slecht en zeker de makkelijke manier waarop pastoor William Thomas wordt vernietigd (Gerry steekt dan een houten kruis door de buik van de pastoor, waarna deze begint te ontbranden en dat geldt dan ook voor de tot leven gekomen doden).

De cast is zeker niet hoogstaand en bestaat ook vooral uit onbekende acteurs en actrices (dat geldt voor mij niet voor de mooie actrice Catriona MacColl, omdat die ik gisteren namelijk ook al zag ), maar ze deden het wel nog verdienstelijk en vooral de hoofdrolspelers Christopher George (in de rol van journalist Peter Bell) en de mooie Catriona MacColl (in de rol van Mary Woodhouse, die tijdens de opening van het verhaal bij een seance in New York doodgaat van angst, maar naderhand toch niet dood blijkt te zijn).

Al met al is deze Horror film (duurt circa 90 minuten) van regisseur Lucio Fulci niet meer dan leuk om eens gezien te hebben, maar meer ook zeker niet. Voorlopig zal ik denk ik geen films meer van hem gaan bekijken. Zijn zogenaamde beste (of beter gezegd "meest bekende") films heb ik nu eigenlijk ook allemaal gezien, op "Quella Villa Accanto al Cimitero (1981)" na dan (die ik misschien volgende week toch nog een kans zal geven ).

Schaken heb ik nooit gekund en vond ik ook altijd een saai, langdradig en ingewikkeld spel (daarom speelde ik vroeger ook altijd dammen) en dat is deze waargebeurde Drama film (t/m 1972) over schaaklegende Bobby Fischer eigenlijk ook, maar wel in positieve zin. Want dit verhaal wist me in ieder geval te vermaken en te boeien (ook al snap je niets van schaken) van de eerste tot de laatste minuut (duurt circa 110 minuten), met natuurlijk als hoogtepunt het spectaculaire (o.a. door de mentale gesteldheid van Bobby Fischer, die zich stoort aan elke geluid om zich heen, zoals het geluid van de camera's en het aanwezige publiek) wereldkampioenschap in 1972 op IJsland tussen de Amerikaan Bobby Fischer en de Rus Boris Spassky. Daarbij kijkt ook de hele wereld ook toe en speciaal natuurlijk Amerika (welke de Vietnamoorlog aan het verliezen is) en de Sovjet-Unie, vanwege de koude oorlog. Oftewel i.p.v. via kernraketten, bestrijd men nu elkaar via een schaakbord

Het verhaal zit gewoon goed en leuk in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering van het verhaal waarbij het tijdsbeeld van Bobby Fischer (o.a. als kind, tiener en volwassenen) visueel fraai werd weergegeven en ook zijn familie komt er in voor zoals zijn moeder Regina Fischer (gespeeld door Robin Weigert) en zijn zorgzame zus Joan Fischer (gespeeld door Lily Rabe). I.p.v. dat het verhaal erg saai en langdradig is, vond ik het persoonlijk best luchtig en valt er hier en daar zelfs wat te lachen. Zoals o.a. de scene waarbij Bobby Fischer en Boris Spassky aan het schaken zijn op het wereldkampioenschap en er dan wordt gezegd door twee personen die de wedstrijd via de televisie (die wedstrijd was destijds zeer bijzonder en werd daarom ook live uitgezonden) aan het volgen zijn:

1e persoon: Spassky slaat Bobby's loper.

2e persoon: En ik heb hem ontmaagd

Dat laatste wordt dan gezegd door hoertje Donna (gespeeld door Evelyne Brochu), waar Bobby Fischer een oogje op heeft. Het laatste gedeelte van het verhaal is sterk en mooi en vooral de manier hoe de wedstrijd tussen Bobby Fischer en Boris Spassky (die ook rare nukken begint te vertonen) wordt weergegeven, die uiteindelijk door Bobby Fischer wordt gewonnen met 12½ - 8½ en dat terwijl Bobby Fischer in eerste instantie achterstaat met 0 - 2 waarbij hij na de 0 - 1 niet komt opdagen (dus automatisch 0 - 2) en daarna allerlei eisen gaat stellen om verder te spelen (o.a. in de ruimte waar een pingpong tafel staat, omdat het daar tenminste rustig is). Na de overwinning van Bobby Fischer is het verhaal eigenlijk ten einde en krijg je nog wat weetjes over hem te horen (o.a. dat het na wedstrijd hard achteruit ging met zijn mentale gesteldheid) tot en met zijn dood in 2008 in Reykjavik in IJsland.

Degene die deze film naar een hoog niveau tillen zijn de cast en vooral natuurlijk hoofdrolspeler Tobey Maguire in de rol van Bobby Fischer, die hij schitterend speelt. Daarbij moet ik wel zeggen dat hij niet echt leek op Bobby Fischer, terwijl ik dat wel vond bij de ook goed spelende Liev Schreiber in de rol van Boris Spassky. De eerder genoemde Evelyne Brochu in de rol van hoertje Donna, vond ik overigens wel een mooie verschijning.

Hoewel ik niets op heb met schaken vond ik deze waargebeurde Drama film over schaaklegende Bobby Fischer wel interessant en vermakelijk en kan ik hem ook nog vooral herinneren vanwege zijn laatste jaren waarbij hij Persona non grata was in Amerika. Al met al was Bobby Fischer natuurlijk een zeer aparte persoonlijkheid en dat laat men in deze film ook goed zien.

Wat een verrassend leuke film was dit, beter gezegd drie leuke filmpjes (misschien zelfs vier). Qua stijl en uitvoering had hij veel weg van de eveneens zeer leuke film "Running Scared (2006)", die niet toevallig ook van dezelfde regisseur "Wayne Kramer" is.

De filmpjes zijn stuk voor stuk zeer leuk (zeker het 2e filmpje) en de uitvoering ervan is bijzonder komisch en soms ook hard. De filmpjes hangen ook allemaal samen en begin allemaal in de Pawn Shop (dat is eigenlijk het 4e filmpje) die wordt gerund door een ietwat racistische (wel op een komische wijze) beheerder (leuk gespeeld door Vincent D'Onofrio) die continue zijn zwarte collega (leuk gespeeld door Chi McBride) afzeikt en die daarop weer geweldig reageert. In ieder filmpje speelt ook een bekende acteur de hoofdrol.

In het 1e filmpje is dat wijlen Paul Walker die een redneck speelt en samen met twee andere redneck's een bevriende drugsdealer willen overvallen. Uiteraard gaat dan van alles mis en loopt het plan niet op rolletjes. Dat verhaal vond ik persoonlijk wel het minste verhaal, maar bevat wel een aantal komische scenes zoals die van de twee redneck's (waaronder Paul Walker) die zich afvragen waarom ze Joden en Negers eigenlijk haten terwijl ze ze eigenlijk juist mogen. De discussie die daarop volgt was gewoon hilarisch en eigenlijk doen ze het gewoon voor de show omdat de buffetten bij de redneck bijeenkomsten zo lekker zijn. Ook de opmerking van Paul Walker (die stoned is) als hij op een gegeven moment verstijft staat en zijn redneck vriend aan hem vraagt "waarom hij verstijft stond" en hij dan zegt "ik dacht dat ik een heel leger blote zombie vrouwen zag" (het grappige hieraan is dat hij het werkelijk wel heeft gezien, men laat het wel niet zien, want de blote vrouwen komen aanbod in het 2e en 3e filmpje. In dat 3e filmpje komen ze ook aangemarcheerd zoals ze dat in een leger doen). Het einde is overigens best cynisch want dit was één van de laatste films van Paul Walker en hierin gaat hij ook dood.

In het 2e filmpje speelt Matt Dillon (die overigens veel weg had van "Ash" uit de "Evil Dead" films) de hoofdrol en dat deed hij schitterend. Sowieso zit dat verhaal heerlijk in elkaar en is het ook vrij grof. In dat verhaal komt Matt Dillon er namelijk achter (in de Pawn Shop), terwijl hij op huwelijksreis is, dat zijn eerste vrouw die plotseling verdween toch nog in leven is. De manier hoe hij erachter komt, zijn net getrouwde vrouw dumpt, en uiteindelijk de dader (ook geweldig gespeeld door Elijah Wood) vindt die zijn vrouw ontvoerd heeft, was hilarisch. Ook de keiharde manier waarmee hij met de dader afrekent was geweldig. Nadat hij zijn blote vrouw (die volledig naakt opgesloten zit in een kooitje in een silo) en ook de andere blote vrouwen (ook allemaal volledig naakt opgesloten in kooitjes in een andere silo en dan gestapeld als een piramide, waarvan de top ontbreekt) heeft bevrijdt, die allemaal door Elijah Wood werden misbruikt als seksslavinnen, denk je dat het verhaal goed zal eindigen. Maar het tegendeel is waar, want zijn gebrainwashte vrouw was juist nummer één (de top) in de piramide en had bepaalde privileges waar ze hard voor heeft gewerkt (geneukt). Ze is juist teleurgesteld dat ze bevrijdt (ze wilt nu namelijk eindelijk genieten van de privileges) is en verwond daardoor de rijdende Matt Dillon dodelijk met een mes die crasht met de auto (is o.a. van toepassing in het 1e filmpje), waardoor ze uiteindelijk beiden omkomen.

In het 3e filmpje speelt Brendan Fraser (hij speelde overigens ook geweldig) de hoofdrol als een Elvis imitator (iedereen noemt hem overigens Liberace ) zonder succes (hij komt ook even voor in het 2e filmpje waarbij zijn fraaie vriendin, gespeeld door Ashlee Simpson, hem verlaat). Dat filmpje was heel komisch en had veel weg van een aflevering uit "The Twilight Zone" (geweldige jaren 80 sciencefiction serie). Sowieso was het gedoe met de twee kappers (beter gezegd de keuze welke kapper) zeer komisch en ook het gedoe op de kermis (hij verkoopt daar zijn ziel aan de duivel, beter gezegd een predikant, voor succes) waarbij ook nog eens de fraaie bevrijde blote vrouwen uit het 2e filmpje langskomen. Op het einde van dat filmpje komt ook nog even Elijah Wood (die schijnbaar toch nog leeft) langs en neemt de ex-vriendin van Brendan Fraser (die wordt onwetend zijn nieuwe nummer één seksslavin in de piramide) en de andere bevrijde blote vrouwen mee terug naar zijn huis annex sekspaleis.

Na het 3e filmpje gaat het verhaal nog even leuk verder in de Pawn Shop en dan is de film teneinde. Gezien het lage gemiddelde van deze film hier hebben velen schijnbaar een andere mening over deze film, maar ik kan alleen maar zeggen dat ik ervan genoten heb en dat ik dit een verrassend leuke film vond. Zowel van de filmpjes, uitvoering (o.a. hoe de filmpjes qua details samenhangen, ze lijken in eerste instantie onbenullig maar zijn juist elementteer) en de cast (die er zichtbaar ook veel plezier in hadden, was o.a. ook te zien bij de aftiteling) heb ik genoten.

Ik kan eerlijk gezegd (net zoals "weberanja") deze film juist ook alleen maar aanraden

Aardige science-fiction thriller met leuke rollen van Ben Affleck en Uma Thurman. Vooral het eerste gedeelte van de film is best goed.

Best wel een vermakelijke actie film waar de vaart goed in zit. De film was ook nog eens boeiend (goed verhaal). George Clooney en Nicole Kidman speelden prima.

Deze Avontuur / Roadmovie film zag ik gisteravond voorbijkomen op "Film1" en leek me wel interessant vanwege de cast. Want buiten Shia LaBeouf en Dakota Johnson speelt ook Zack Gottsagen mee en die heeft het syndroom van Down. Doordat de gehele film zich buiten in de natuur afspeelt, krijgt de film ook een fijn en mooi sfeertje. Dat gecombineerd met de bijzondere vriendschap, is "The Peanut Butter Falcon" een echte feelgood-film. Min of meer een moderne variant op Huckleberry Finn en dan met een held met het downsyndroom.

Zak (Zack Gottsagen) woont, als enige jongere, in een verzorgingstehuis voor ouderen in North Carolina. Hier is hij geplaatst omdat zijn familie niet voor hem kan (en wil) zorgen. Eleanor (Dakota Johnson) verzorgt hem en is eigenlijk samen met de kwieke grijsaard Carl (Bruce Dern) zijn beste vrienden. Maar dat is niet goed genoeg voor Zak, hij wil namelijk ontsnappen, want hij wil worstelaar worden. Net als zijn held de showworstelaar Salt Water Redneck (Thomas Haden Church). Zak bezit al jaren een VHS-tape van deze man, die naar verluidt kilometers verderop in Florida een worstelschool bestiert. Zak ontsnapt en ontmoet, bij toeval, de louche en de op de vlucht zijnde krabvisser Tyler (Shia LaBeouf), die bonje heeft met krabvisser Duncan (John Hawkes) omdat hij zonder vergunning vist. Tyler neemt Zak onder zijn hoede en samen gaan ze op pad. Tyler beloofd Zak om hem af te zetten bij de worstelschool van Salt Water Redneck en in de tussentijd heeft Eleanor de taak gekregen Zak terug te vinden.

Voor wie zin heeft in leuke feelgood film met Shia LaBeouf en Zack Gottsagen in de hoofdrollen is deze productie een aanrader. Je voelt en ziet dat ze samen genieten en het duo is zich duidelijk bewust van de mooie film waar ze in spelen. Het plaatje is compleet met actrice Dakota Johnson (de dochter van Don Johnson en Melanie Griffiths), die helemaal op haar plek is als de reddende engel Eleanor. The "Peanut Butter Falcon" maakt slim gebruik van flashbacks, Tyler zijn broer Mark (Jon Bernthal) is namelijk overleden waardoor hij losbandig is geworden, waardoor het verhaal mooi rond is.

Zak en Tyler slenteren samen over groenrijke landerijen en langs brakwater-meren, begeleid door een fijne soundtrack met veel viool- en banjomuziek, terwijl de inhoud van een grote pot pindakaas ze op de been houdt. "The Peanut Butter Falcon" doet qua avontuur, locatie (het zuiden van Amerika), humor en spanning bij vlagen denken aan andere films zoals "O Brother, Where Art Thou? (2000)" en "Mud (2012)". Hoewel de film ook een ouderwetse, voorspelbare romantische komedie is, verkleed als roadmovie. Want natuurlijk weet Eleanor op den duur Zak te vinden en sluit ze zich bij hen aan. En natuurlijk wordt ze verliefd op Tyler. Waarmee Zak in één klap twee surrogaatouders op de kop tikt en euforischer wordt het niet.

Het laatste gedeelte van de film waarbij Zak natuurlijk zijn held Salt Water Redneck ontmoet, die eigenlijk al 10 jaar geleden is gestopt met de worstelschool, en gaat worstelen (en wint), was natuurlijk ook mooi. Tijdens het worstelen wordt Tyler hardhandig neergeslagen door Duncan en belandt hij in het ziekenhuis. De film wil je dan laten geloven dat hij is overleden (zo zie je iedereen huilen). Maar dat is hij natuurlijk niet, want in het laatste shot van de film zie je Eleanor en Zak rijden in een auto en op de achterbank ligt dan de herstellende Tyler.

Het is uiteraard mooi om te zien hoe iemand met het syndroom van Down ook eens (positief) als hoofdrolspeler mag schijnen op het scherm. Zack Gottsagen maakt de film wat het is. Maar ook Shia LaBeouf (normaal gesproken ben ik niet zo'n fan van hem) en de mooie Dakota Johnson hebben hier een aandeel in. Maar het is vooral Zack Gottsagen die de show steelt door zijn oprechte en komische manier van acteren. En met Thomas Hayden Church, Jon Bernthal en John Hawkes heeft de film best veel bekende acteurs voor zo’n kleine film.

"The Peanut Butter Falcon" is gewoon een fijne film om naar te kijken. Het is misschien geen film die me jaren bij zal blijven, maar dat is niet per se iets slechts. Want ik heb zeker genoten van deze feelgood-film en daarbij was hij ook lekker kort met circa 85 minuten. Daarnaast voegt het gegeven dat ze ook echt iemand hebben gecast met het syndroom van Down, en niet iemand het hebben laten spelen, ook zeker pluspunten toe aan de film. Zack Gottsagen en Shia LaBeouf hebben samen een fijne chemie (spat ook van het scherm) en geven de film een hoge sympathiefactor.

Het personage Pearl verscheen oorspronkelijk in de Horror film "X" uit 2022, welke ik een leuke en vermakelijke film vond qua sfeer, naaktheid en horror, waar ze ook door de talentvolle en aparte Mia Goth werd gespeeld. In een scène na de aftiteling van die film verscheen ook een trailer voor de Horror film "Pearl", welke zich afspeelt in Amerika in 1918 tijdens de Eerste Wereldoorlog en gaat over het achtergrondverhaal van Pearl hoe ze een slechterik wordt.

Het is 1918 op het Amerikaanse platteland, waar we de vervallen boerderij uit "X" in volle glorie zien in het zonnetje. Omdat haar man Howard (Alistair Sewell) in Europa aan het vechten is in de Eerste Wereldoorlog, woont Pearl daar genoodzaakt met haar Duitse immigrantenouders, te weten het kasplantje en in rolstoel zittende vader (Matthew Sunderland) en haar moeder Ruth (Tandi Wright) die de regels bepaalt. Ondertussen woedt er ook de heftige Spaanse griep (wat natuurlijk een link is met de recente COVID-pandemie) en aangezien die nogal besmettelijk en dodelijk is, wordt Pearl zo goed als opgesloten op de boerderij, waar ze een goede band heeft met koe Charly, schaap Mary, geit Frances en krokodil Theda, die ze tot haar publiek beschouwd. Want Pearl wil namelijk de boerderij verlaten en een filmster worden.

Al snel merken we dat Pearl niet helemaal psychisch in orde lijkt te zijn. We begrijpen het heel goed dat ze de boerderij wil verlaten en dat ze daarom graag vlucht naar de lokale bioscoop, waar ze opvalt bij de projectionist (David Corenswet), die in haar gelooft en haar aanspoort haar dans- en acteerdromen na te jagen. Thuis wordt de situatie echter steeds nijpender en als schoonzusje Mitsy (Emma Jenkins-Purro) vertelt over een dansauditie die door de kerk wordt georganiseerd, weet Pearl dat ze die moet winnen en om dit te verwezenlijken, is ze tot alles in staat.

Aangezien ik me destijds goed vermaakt heb met "X", dacht ik ook dat dit het geval zou zijn met "Pearl", maar eerlijk gezegd vond ik de film tegenvallen (heeft misschien ook te maken met de mislukte, of beter gezegd verprutste, kwalificatie van Max Verstappen tijdens de "Grand Prix Formule 1 van Miami" die ik daarvoor aan het kijken was en waar ik behoorlijk pissig over was) en dat had vooral te maken met Mia Goth en omdat er nauwelijks horror in te zien was (op twee brute scènes na dan).

Normaal gesproken is Mia Goth altijd wel een keer naakt te zien, maar in deze film helaas niet en zelfs niet als ze een bad neemt waarbij ze haar vader laat toekijken en wanneer ze seks heeft met een vogelverschrikker (dat was best een aparte scène) in een maisveld. Ook vond ik Mia Goth geregeld irritant en kon ik niet echt meeleven met haar. Natuurlijk was haar moeder (een soort van Carrie-achtige moeder) niet de liefste en had ze regelmatig ruzie met haar, maar ze had wel het beste met haar voor. De moeder vond ik daarom ook geen echte slechterik, maar ze is vooral een slachtoffer van de moeilijke omstandigheden en mede omdat ze Duits is. Je hoort haar ook regelmatig Duits praten.

Natuurlijk was het leuk om bepaalde dingen van "X" terug te zien in deze film, zoals de boerderij met de dierenschuur (waar in "X" iemand vermoordt werd), de krokodil (die een gans, de projectionist en schoonzusje Mitsy van Pearl te eten krijgt), de pornofilm (die de projectionist haar in de bioscoop laat zien en waar Pearl aandachtig naar kijkt, net zoals in "X" waar een pornofilm op de boerderij werd gedraaid) en de verwijzingen naar het cijfer X op de dansauditie in de kerk, waar een X op de het podium staat gemarkeerd en waar iemand van de jury het heeft over de X-factor, waar men opzoek naar is. Men is namelijk opzoek naar iemand die meer echt Amerikaans, jonger en blond is en daar voldoet Pearl niet aan, maar wel haar schoonzusje Mitsy die uiteindelijk de rol krijgt.

Het gedeelte m.b.t. de pornofilm (dan zie je wat ouderwetse zwart / wit pornobeelden) vond ik opzicht wel geinig, want daarin wordt op een gegeven moment ook gezegd (als Pearl aandachtig zit te kijken):

Pearl: What is this?
Projectionist: Never seen anything like that before now, have you?
Projectionist: There are all kinds of underground stag films like this out there.
Pearl: Is it legal?
Projectionist: Doing it, yeah. Filming it, no.
Projectionist: Not here, anyway. It will be eventually.
Projectionist: People would pay an arm and a leg to see this.
Projectionist: Pictures like this are going to revolutionize the industry.
Projectionist: And I, for one, plan on capitalizing early.

Dat is natuurlijk jaren later ook de waarheid geworden en de branche is nog steeds zeer lucratief.

Het duurt ook enorm lang voordat we eindelijk wat te zien krijgen wat met horror te maken heeft. Na circa zes minuten doodt Pearl weliswaar in de schuur een gans met een hooivork, die ze daarna voert aan de krokodil, maar dat wordt niet expliciet in beeld gebracht. Pas na circa zestig minuten herhaald ze dit met de projectionist, als hij merkt in de dierenschuur dat Pearl (die dan o.a. zegt "Did I do something wrong?, Then why did you just go cold on me?, What did you see? en You're lying!") ze niet allemaal op een rijtje heeft. Dat werd wel expliciet in beeld gebracht en de hooivork gaat daarbij o.a. door het hoofd van de projectionist, die ze daarna voert aan de krokodil.

Ik dacht toen nog dat misschien vanaf nu de film lekker op gang zou komen (bij "X" duurde het namelijk ook behoorlijk lang voordat je horror zag), maar dat is helaas niet het geval, want pas op het einde (de 90e minuut) zie je nog één brute scène, namelijk als Pearl met een bijl achter schoonzusje Mitsy aanrent (omdat ze boos is dat Mitsy de rol tijdens de auditie heeft gekregen, die zij had moeten krijgen) en haar daarmee afslacht (zie ook filmposter) en naderhand in stukken hakt en aan de krokodil voert. Natuurlijk vermoordt Pearl ook haar moeder (eigenlijk per ongeluk, omdat ze namelijk tijdens een gevecht met Pearl in brand vliegt en zwaar gewond raakt en Pearl haar daarna in de kelder opsluit) en vader (ze laat hem stikken door een doek over zijn hoofd te leggen), maar dat vond ik weinig bijzonder.

Nadat Pearl haar schoonzusje Mitsy vermoordt heeft, is de film nog niet afgelopen, want daarna zet ze nog op lugubere wijze haar dode vader en moeder aan de eettafel en zet ze een gegrild varken (die ze enige tijd geleden gekregen hebben van de moeder van Mitsy en welke de hele tijd buiten op de veranda is blijven staan) met maden op de eettafel, waarna we Howard zien terugkeren van de Eerste Wereldoorlog en Pearl tegen hem zegt:

"Howard? I'm so happy you're home."

Daarna is de film ook na circa 96 minuten afgelopen en wordt het einde leuk in beeld gebracht, waarbij we het maffe gezicht van Mia Goth gedurende bijna twee minuten in beeld zien tijdens de aftiteling. Dat leuke eindschot is schijnbaar ontstaan doordat regisseur Ti West geen “cut” riep en Mia Goth maar bleef doorspelen. Het eindshot is misschien ook wel het beste aan de hele film.

De cast in deze film is min of meer op één hand te tellen (de film is ook niet met een al te hoog budget gemaakt) en Mia Goth is daarbij natuurlijk de hoofdrolspeelster die ook steeds in beeld te zien is. Hoewel ik haar geregeld irritant vond in deze film (wat natuurlijk ook de bedoeling was) en ze ook niet naakt te zien was, is ze natuurlijk wel een talentvolle actrice en dat was ook wel een aantal keren te zien. De Horror film "MaXXXine", met wederom Mia Goth in de hoofdrol, die dit jaar moet uitkomen en welke het einde moet zijn van deze trilogie, ga ik natuurlijk ook nog kijken (pindakazen) en hopelijk wordt die net zo leuk en vermakelijk als "X". De overige cast deed het verdienstelijk en dan doel ik vooral op David Corenswet (als de Projectionist) en Tandi Wright (als moeder Ruth). Matthew Sunderland (als de vader) deed het als kastplantje opzicht ook nog verdienstelijk, maar hij zegt natuurlijk geen woord. Emma Jenkins-Purro vond ik een leuke verschijning en in "Pearl" vond ik haar eigenlijk mooier dan Mia Goth.

Al met al vond ik "Pearl" maar een matige Horror film, die ik eigenlijk ook wat overbodig vond, want echt veel voegt die niet toe aan de betere Horror film "X" en je komt alleen maar meer te weten over het personage Pearl toen ze nog jong was. 61 jaar (van 1918 t/m 1979) tussen "Pearl" en "X" blijft nog steeds een open boek. Ze krijgt in "Pearl" in elk geval een mooie scène (waarbij ze minutenlang praat tegen haar schoonzusje Mitsy) om ook haar kant van het verhaal te vertellen. Mia Goth is natuurlijk de grote ster in deze film, maar omdat deze film me is tegengevallen (zeker qua horror en naaktheid), kan ik er ook niet meer dan twee sterren voor geven.

Helaas heeft men van dit historisch moment meer een romantische film gemaakt dan waar het echt om gaat, namelijk de aanval van de japanners op Pearl Harbor. Wat dat betreft is de film "Tora! Tora! Tora! " stukken beter.

Het eerste gedeelte van deze film is zeer slaap verwekkend en Ben Affleck en Josh Hartnett begonnen me hendig te irriteren. Pas als de aanval op Pearl Harbor begint wordt de film pas boeiend en zijn de special effects zeer mooi. Maar zodra de aanval voorbij is zakt de film weer weg.

Als men deze film had ingekort tot 60 minuten dan had ik hem een hoog punt kunnen geven maar nu kan ik hem vanwege het romantische verhaal erom helaas geen hoog punt geven. 2 punten voor de aanval op Pearl Harbor en 0 punten voor de rest.

Enigszins een ietwat dertien in een dozijn flauwe komedie met een flauw verhaal en veel flauwe humor (er wordt helaas ook regelmatig gezongen). Maar desondanks keek deze film zich nog wel enigszins redelijk weg en viel er ook regelmatig wat te (glim)lachen. Dat de film zich redelijk wegkeek is mede te danken aan de fraaie Kerry Washington en misschien ook wel Kali Hawk. De cast speelt natuurlijk niet hoogstaand, maar ze deden het wel redelijk en met name natuurlijk hoofdrolspeler Craig Robinson. Leuk om eens gezien te hebben, maar meer zeker ook niet.

P.S. het is inderdaad een soort van "Meet the Fockers", maar dan met bijna allemaal donkere acteurs en actrices.

Dit is zeker de meest grove en goorste korte Horror film uit de vermakelijke "Masters of Horror" TV-serie (het tweede seizoen) en buiten veel grofheid en goor zit er ook nog behoorlijk wat bloot in, waardoor deze film voor mij zich heerlijk wegkeek (duurt ook maar circa 55 minuten). Deze korte film is geregisseerd door de bekende Italiaanse regisseur Dario Argento, die tevens de korte Horror film "Jenifer (2005)" heeft gemaakt, die ook te zien is in de Masters of Horror TV-serie (het eerste seizoen) en welke ook best smerig is en tevens aardig wat bloot bevat.

In dit verhaal draait het om de over lijken (in dit geval dieren) gaande bonthandelaar Jake Feldman (leuk gespeeld door rockzanger en acteur Meat Loaf), die een schitterende partij wasbeerhuiden op illegale wijze op de kop weet te tikken, waarmee hij de ultieme bontcreatie (in de vorm van een bontjas) kan maken en waarmee hij dan veel geld aan kan verdienen en tevens het hart (of beter gezegd haar gat ) van de mooie stripster Shanna (leuk gespeeld door de fraaie Ellen Ewusie, die ook regelmatig bloot is te bewonderen) kan winnen, waar hij enorm op geilt. Jake wilt tevens dat Shanna (die vroeger ook modellenwerk heeft gedaan) voor hem de bontcreatie gaat dragen op een belangrijke modeshow. Echter iedereen (zoals Jake's personeel) die in aanraking komt met de wasbeerhuiden, overkomt hetzelfde vreselijke dodelijke noodloot wat men de wasberen (zijn namelijk speciale wasberen) heeft aangedaan om diens huid te verkrijgen en te verwerken.

Het verhaal was leuk gevonden (ook origineel), zit leuk in elkaar (zeker qua opbouw) en weet te vermaken vanaf de eerste tot de laatste minuut en met name de uitvoering van het verhaal is genieten geblazen met de nodige horror en bloot. Om in termen met de laatste te spreken kom je behoorlijk aan je trekken qua horror, want de hoeveelheid grofheid en goor (beiden ook schitterend en zeer gedetailleerd in beeld gebracht) is enorm en overkomt een 6-tal personen, die in aanraking zijn gekomen met de wasbeerhuiden, die op een gruwelijke wijze zijn verkregen (dat krijg je ook bij één wasbeer te zien, die je aankijkt). Zo wordt het eerste slachtoffer (een wasberen jager) doodgeknuppeld met een honkbalknuppel, het tweede slachtoffer (zoon van de wasberen jager) stopt zijn gezicht in een wasberenklem, het derde slachtoffer (werknemer van Jake) snijdt zich in de buik en haalt alle ingewanden eruit, het vierde slachtoffer (de naaister van Jake) naait haar neus, mond en ogen dicht, het vijfde slachter (Jake zelf) snijdt en trekt zijn huid van zijn lichaam en het zesde slachtoffer (stripster Shanna) verongelukt in de lift door toedoen van Jake, die dan ook doodgaat.

Ook qua hoeveelheid bloot kom je goed aan je trekken in deze film, want de fraaie Ellen Ewusie is in vrijwel elke scene waarin ze te zien is topless te bewonderen en ook de fraaie Melissa Gonzalez (als de lesbische Mira die de stripclub bezoekt) is in één scene topless te bewonderen, waarbij ze dan gebeft wordt door Ellen Ewusie, die dan in beeld getoond wordt met een natte mond, als ze haar gezicht omdraait omdat er op de deur wordt geklopt Verder zie je nog een paar vrouwen topless (eentje best rondborstig) als de stripclub "The Penthouse", waar stripster Shanna dus voor werkt, voor het eerst in beeld wordt gebracht. Het verhaal weet verder te boeien en hier en daar zit er ook wat zwarte humor in en het einde was leuk en daarmee begint tevens het verhaal.

De cast doet het verdienstelijk en leuk en met name Meat Loaf (in de rol van harde Bonthandelaar Jake Feldman die alleen maar denkt aan rijk worden en aan stripster Shanna die hij dolgraag wilt neuken, terwijl zij daar niets van moet weten. Op het moment dat Jake dat toch mag, omdat Shanne dan de bontcreatie draagt, zegt ze met een pijnlijk gezicht tegen Jake "Stop! Je bent veel te groot !" ) en natuurlijk ook de zeer fraaie Ellen Ewusie, die zoals al gezegd in vrijwel iedere scene waarbij ze in beeld is te zien, bloot is te bewonderen. De vrij bekende acteur John Saxon (in de rol van wasberenjager Jeb 'Pa' Jameson) speelt ook mee in dit verhaal, maar zijn rol is vrij kort omdat hij letterlijk en figuurlijk uit het verhaal wordt geknuppeld (lekker hard en grof in beeld gebracht) als eerste slachtoffer.

Al met al een hele leuke en vermakelijke korte Horror film, vanwege de combinatie van de hoeveelheid horror (grof en goor) en bloot (genieten van de fraaie Ellen Ewusie) en tevens zit het verhaal gewoon leuk in elkaar vanaf de eerste tot de laatste minuut. Dit is voor mij waarschijnlijk ook de beste korte Horror film uit de Masters of Horror TV-serie die ik in de afgelopen twee weken aan het herzien ben (dit is inmiddels mijn 10e korte Horror film daarvan). Daarom krijgt deze film van mij ook het hoogste punt, een 4,0, welke ik heb gegeven aan een film uit de Masters of Horror TV-serie.

P.S. Geer & Goor (met de zangers Gerard Joling en Gordon in de hoofdrol) is ook best leuk, maar doe mij maar de combinatie Bloot & Goor

"There's something inside of her that's talking, ant it's coming from her fucking twat!"

Deze leuke en vermakelijke Horror / Komedie film van de voor mij onbekende Duitse regisseur Wolfgang Büld, werd me getipt door "Threeohthree" en past goed thuis in het rijtje van soortgelijke films zoals "Bad Biology (2008)" (over een penis) en "Teeth (2007)" (over een vagina). In "Teeth" deed de vagina bijten (oftewel "Vagina Dentata") en in "Penetration Angst" doet de vagina mannen volledig laten verdwijnen en praat de vagina ook. Daar moet je je wel niet al te veel van voorstellen, want de vagina zegt allemaal maar "Feed Me!" en dat best vaak. De film is met een laag budget gemaakt (wat ook goed te zien is in alles) en de filmkwaliteit was ook niet al te best (helaas ook zonder ondertiteling en die kon ik ook nergens vinden), maar desalniettemin wist "Penetration Angst" me van de eerste tot de laatste minuut goed te vermaken en zeker het eerste uur is zeer leuk.

In "Penetration Angst" draait het om de mooie Helen (Fiona Horsey), een jonge studente die een groot geheim met zich meedraagt. Wanneer mannen namelijk met haar neuken, zoals haar vriendje Jack (Philip Hayden), verdwijnen deze spoorloos en blijven alleen hun kleren achter en hun condoom als ze dat gebruiken. Helen is verliefd op Dennis (Paul Conway), maar durft vanwege haar geheim geen relatie met hem aan te gaan. Ten einde raad besluit ze alleen naar Londen te vertrekken, in de hoop om daar een oplossing te vinden voor haar probleem. Dennis, die geen idee heeft wat er met Helen aan de hand is, besluit haar te gaan zoeken in Londen. Dan neemt het verhaal een reeks onverwachte wendingen, waarin een keur aan bizarre personages de revue passeren zoals de Siamese tweeling Silvia (Amy Steel) en Sonia (Beth Steel), een perverse man (Jon Campling) en de criminele stripteasedanseres Pinky (Jaye Macaulay).

De film opent gelijk geweldig met haar vriendje Jack die haar oppikt met de auto (en waarbij hij met de autodeur Dennis wegduwt die met Helen aan het praten is) en die wanhopig seks met haar wil hebben. Maar zij wilt dat niet en wilt hem hooguit pijpen. Jack luist haar dan erin en klemt haar hoofd vast in het opwindbare passagiersraampje van zijn auto, zodat hij haar vanachter kan neuken. Jack wordt dan al snel gereduceerd tot een stapel lege kleren en niets meer. De vagina heeft zijn eerste slachtoffer geëist. We moeten dan maar geloven dat Helen's vagina hem heeft verslonden, want meer dan het ronddraaien van het beeld op het scherm als een soort visueel effect krijg je niet te zien.

Als Helen dan naar huis gaat en gaat douchen (dan zien we ook Fiona Horsey voor het eerst naakt na circa 10 minuten) en haar vagina op de badkamer gaat bekijken met een spiegel, wordt ze begluurd door het sleutelgat door haar stiefvader (Jonnie Hurn) die in een rolstoel zit. Naderhand kom je ook via flashbacks van Helen, van toen ze nog een kind was, te weten waarom hij in een rolstoel zit (door Helen) en pervers is en ook kom je dan meer te weten over Helen's moeder (Joanna Ogden), of beter gezegd loeder.

Daarna gaat Helen naar een gynaecoloog (James Crichton), een man , om haar zorgen te uiten over wat er daar beneden aan de hand is. Als de gynaecoloog haar dan gaat onderzoeken in de gynaecologische stoel met zijn handen (voorzien van handschoenen), vindt hij haar te gespannen en geeft hij haar een verdovingsspuit zodat ze in slaap valt. Maar i.p.v. haar beneden te onderzoeken, wilt hij haar neuken / verkrachten. Als Helen dan wakker wordt, zit er een gebruikt condoom tussen haar benen en liggen de kleren van de gynaecoloog in een verfrommeld hoopje op de grond en de man zelf is verdwenen.

Alle mannen in deze film zijn zo, behalve Dennis. Deze poëzie-nerd en liefhebber van arthouse-films ziet Helen niet als een hoer, maar als zijn maagd op een voetstuk. Hij wilt haar ook helpen. Helen gaat dan weer na huis en naar bed, waar haar vagina steeds "Feed Me!" zegt. Helen loopt dan naar de keuken en pakt dan uit de koelkast een pot met knakworsten die ze wilt voeren aan haar vagina, maar haar stiefvader ziet haar en betast haar, waarna Helen hem neerslaat met een koekenpan en uit het huis vlucht na circa 21 minuten.

Na de akkefietjes met Jack en de gynaecoloog, besluit ze te vertrekken (ze probeert eerst nog Dennis te neuken op een toilet die echter weigert) en gaat ze per trein naar Londen. Dan bevinden we ons opeens zeven maanden later en zien we Helen op straat in Londen en is ze een hoer geworden. Daar pikt ze dan een dikke Duitser (Dirk Kühsel) in een telefooncel op met een camera, waarbij er gezegd wordt:

Helen: Wanna go to my place?
Dikke Duitser: But you do it with a condom, do you?
Helen: It's my favorite. I Bet you're so thick that a condom won't fit you.
Dikke Duitser: Yes, but would you mind if I tape it with my camera.
Helen: Not at all, I always wanted to be a filmstar.
Dikke Duitser: You take Euro's as well?
Helen: Creditcard too. Just swipe between my legs, and transaction is done.

Als de dikke Duitser dan de Siamese tweeling ziet lopen (met vier benen, dus je weet gelijk dat het geen echte Siamese tweeling is) op straat, zegt hij tegen Helen:

"Wow... Look at them. Two pussy's for the price of one."

Waarop zij zegt:

"I tell you one thing. Once you have had my pussy, you never won't an other pussy again."

En daar heeft ze natuurlijk gelijk in Ze gaat dan met hem neuken (dan zien we weer wat naaktheid van Fiona Horsey) om de honger van haar vagina te stillen en net zoals Jack en de gynaecoloog verdwijnt ook de dikke Duitser en blijven alleen zijn kleren (o.a. zijn witte sportsokken) en de camera achter op het bed. Als Helen dan een opname op de camera gaat bekijken, ziet ze dat hij een vrouw en kindje had en begint ze te huilen.

Ondertussen is ook Dennis naar Londen gekomen en die ontmoet dan in een pub de Siamese tweeling Silvia en Sonia, waarbij Silvia een oogje op hem heeft en Sonia hem maar een sukkel vindt (wat hij eigenlijk ook is). Sonia plaagt hem ook regelmatig, zoals in de bioscoop met popcorn. Als Dennis dan op een gegeven moment met Silvia en Sonia in bed ligt (dan krijgen we ook de borsten te zien van Beth Steel en Amy Steel) en hij met Silvia wilt neuken, verwisselt hij beiden per ongeluk en neukt hij dus Sonia (die dat niet erg vindt) i.p.v. Silvia. Hij zegt dan ook:

"I didn't mean to. Silvia please... I thought it was you. I just mistaken you both from the back."

Sonia moet daar om lachen en Dennis wordt dan erg boos en pakt een elektrisch mes en wilt daarmee de Siamese tweeling scheiden, maar hij schiet uit met het mes en snijdt dan per ongeluk de keel door van Sonia, waarop hij zegt:

"Silvia please, I didn't mean to do that. I only did it for you and us. I just wanted to make us happy."

Ondertussen is Helen haar pratende vagina die steeds maar "Feed Me!" zegt zat en pakt ze in het gootsteenkastje een fles bleekmiddel, die ze in haar vagina spuit. Maar dat helpt niets. Ook maakt ze kennis met een nieuwe brutale klant (Jon Campling) in pak met wie ze meegaat en die haar bewusteloos maakt in zijn garage / kelder en haar dan uitkleedt met o.a. een mes (daarmee snijdt hij haar BH en slipje door) en vastbindt op een bed (dan zien we Fiona Horsey ook voor het laatst naakt). Als Helen dan wakker wordt en vraagt wat hij aan het doen is, zegt hij dat het maar een spelletje is. Ondanks dat Helen hem nog waarschuwt, gaat de man haar beffen en pakt de vagina zijn tong (die wordt dan ook overdreven lang weergegeven) en verdwijnt de man ook en blijft Helen vastgebonden op het bed achter en wordt ze uiteindelijk bevrijdt door een politieman (Jason Larkin).

Tot en met daar is de film eigenlijk ook op zijn leukst. Daarna bevinden we ons een maand later in de tijd en heeft Helen inmiddels een vriend, te weten John (Matthew Brint), die liefdevol voor haar is en met haar wilt trouwen, ondanks dat Helen weigert om seks te hebben. En Dennis is een zwerver en een dief geworden en wordt ook gezocht door de politie voor het doden van Sonia, waar Silvia erg kwaad over is. Hij ontmoet dan in een striptease bar de stripteasedanseres Pinky, die zijn vriendin wordt (beter gezegd Dennis wordt Pinky's bitch) en met wie hij een bankoverval pleegt en waarbij Pinky een bewaker doodschiet. Helen is inmiddels getrouwd met John (op het huwelijksfeest heeft ze wel nog met de vader van John geneukt die daarna vermist is en wat John vreemd vindt) en gaan ze samen met de camper op huwelijksreis, waar John dan eindelijk hoopt seks met haar te kunnen hebben (hij ruikt dan o.a. aan een gebruikt slipje van haar, welke hij in zijn broekzak heeft zitten), maar wat niet gebeurt.

Als ze dan de vluchtende Dennis en Pinky tegenkomen, bindt Pinky Helen en John vast in de camper en doet ze ook iets over hun hoofd en Dennis (die zich schuil houdt) heeft dan niet in de gaten dat het om Helen gaat. Pinky neukt dan op een gegeven moment ook met John (die niet aan zijn trekken is gekomen bij Helen) en als Dennis erachter komt dat de vrouw in de camper Helen is, volgt een bizarre maar leuke ontknoping met o.a. de politie en Silvia (die wraak wilt nemen op Dennis) en waarbij Pinky en John (Helen had hem ook gedumpt) ontploffen in de camper. Vooral is het dan genieten van Pinky tijdens de ontknoping, die o.a. de politie misleidt, politieagenten doodsteekt met een mes en Dennis met een pistool dwingt om Helen te neuken (maar wat verhindert wordt door Dennis die haar neerslaat en dan Helen losmaakt en dan samen met haar de camper verlaat).

Het eindigt in ieder geval goed voor Helen en Dennis (die ook zijn excuses aanbiedt aan Silvia) en ook Helen's vagina is inmiddels normaal geworden (wat te maken heeft met de flashbacks over haar moeder en stiefvader), wat opzicht wel maf was. Daarna lopen ze samen op het strand weg en is de film na circa 99 minuten afgelopen. Dat is misschien wel iets aan de lange kant, want 90 minuten was meer dan voldoende geweest.

Ondanks dat alles goedkoop oogt in de film, zag het er allemaal nog best aardig uit (je krijgt ook beelden van Londen te zien) en weet het verhaal te vermaken en is het ook nergens saai. Ik vond het tempo juist best hoog en er gebeurt meer dan genoeg en het gene wat er gebeurt is leuk en grappig. Ik heb in ieder geval regelmatig moeten lachen en o.a. als Dennis zijn penis (die zien we dan ook even in beeld) verbrandt heeft op het strand door de zon, als hij in slaap is gevallen als Pinky met hem wilt neuken. Ze zegt dan ook vlak voordat Dennis in slaap valt tegen hem:

"Dennis we are fucking rich and I wanna celebrate. And I am going show you just how we gonna do it."

Waarna ze zijn broek opent en hij in slaap valt en zij teleurgesteld is in hem. Pinky koopt later als ze onderweg zijn met de camper wel ergens een milkshake voor hem, zodat hij zijn penis kan koelen En ook is het leuk als Dennis op een gegeven moment ligt te zoenen met Silvia en Sonia dat verveeld vindt en dan en flinke vibrator pakt, waardoor Dennis en Silvia meteen stoppen en boos zijn op Sonia

De film is opzicht ook best seksistisch, het draait ook bijna continue om seks, en er is ook veel vulgair taalgebruik te horen, wat meestal ook leuk en grappig is. Als Helen bij Jack in de auto zit en Jack haalt zijn penis uit zijn broek, zegt Helen:

"It's huge!"

Als Jack dan met haar wilt neuken en zij dat niet wilt en hem een blowjob aanbiedt als compensatie, zegt hij:

"Alright, but you have to show me your pussy first."

En als Pinky op een gegeven moment de vastgebonden Helen en John in de camper eten gaat voeren en John dan onder Pinky's jurk kijkt, zegt Pinky:

"I know, I need a shave."

Niet veel later zegt ze ook tegen hem:

"And I know what you want" gevolgd door "Why don't you... undo your trousers".

Waarna zij het doet (omdat hij namelijk vastgebonden is ) en op hem gaat zitten en hem neukt. Ze wordt dan echter gestoord door het geluid wat uit Helen's vagina komt, waarop Pinky mijn openingszin zegt.

Van de cast had ik nog nooit van gehoord, maar ze deden het wel allemaal leuk en hoofdrolspeelster Fiona Horsey vond ik ook een mooie vrouw, die ook een aantal keren naakt te zien is. Zo te lezen heeft "Fransman" wel een kleinigheidje over het hoofd gezien. Want als Helen op een gegeven moment onder de douche staat, zie je een pluk haar van haar schaamstreek omdat ze de douchekop op haar vagina richt. Fiona Horsey wordt op dvd-boxen een "Scream Queen" genoemd, maar ik weet niet zeker of dat gerechtvaardigd is. Een schreeuwkoningin? Dat impliceert een soort bekendheid onder horroractrices, terwijl haar horroroeuvre grotendeels uit drie films met een microbudget beslaat.

Ook Beth Steel als Sonia (de linkerhelft van de Siamese tweeling) en Jaye Macaulay (ook best een mooie vrouw) als Pinky vond ik het leuk doen, omdat ze lekker grofgebekt zijn en Dennis regelmatig afzeiken met hatelijke opmerkingen. Beth Steel en Amy Steel zie je als Siamese tweeling ook samen in bad en op het toilet zitten en beiden zie je dus ook naakt. En het echt zijn het natuurlijk geen Siamese tweeling en zijn ze gewoon zussen van elkaar. Jaye Macaulay is overigens ook naakt te zien en dat als ze op een gegeven moment (na circa 80 minuten) naakt gaat zwemmen in de zee. Paul Conway als Dennis deed het opzicht ook leuk en in eerste instantie komt hij over als een stalker en een engerd.

Dit soort films zijn gewoon een een kolfje naar mijn hand en daarom heb ik me er ook prima mee vermaakt. Omdat de film erg goedkoop oogt, had ik dat eigenlijk wel niet verwacht. Maar gelijk vanaf het begin had de film mij te pakken en heb ik de rest van de film gekeken met een flinke glimlach op mijn gezicht. Als je openstaat voor dit soort films, dan kan je veel plezier beleven met "Penetration Angst".

Vier jaar geleden zag ik de uitstekende en spannende Actie / Horror film "Train to Busan (2016)" op het einde van mijn vakantie en gisteravond zag ik tijdens het begin van mijn vakantie dit vervolg "Train to Busan 2 / Peninsula" (Engelse vertaling van Peninsula is Schiereiland), die op de zombie-uitbraak verder geen overlap heeft met de cast of het plot van "Train to Busan".

Origineel is dit vervolg zeker niet, want het is min of meer een mix van andere films zoals "World War Z (2013)" (m.b.t. de rennende zombies), "Mad Max 2 (1981)" (m.b.t. de de wilde autoachtervolgingen), "Doomsday (2008)" (m.b.t. de kooigevechten) en "Land of the Dead (2005)" (m.b.t. de geïsoleerde setting en het plot). Verder is het apart dat de makers de film een meer internationaal tintje wilde geven, waardoor er soms ook Engels wordt gesproken en soms zie je ook niet Aziatisch acteurs (o.a. Pierce Conran en Daniel Joey Albright) en actrices (Milan-Devi LaBrey) in een piepkleine rol (met name tijdens de tien minuten durende inleiding, waarna we een tijdsprong maken van vier jaar).

Vier jaar na de zombie-uitbraak is Zuid-Korea overspoeld door zombies en is het in quarantaine gezet voor de rest van de wereld. Ex militair Jung-seok (Dong-Won Gang) en de broer, te weten Chul-min (Do-Yoon Kim), van zijn zus (die het niet heeft gehaald, net zoals haar zoontje), die het eiland wisten te ontsnappen per boot en in moeilijke omstandigheden in Hongkong verblijven, krijgen de missie van een Amerikaanse gangsterbaas om met nog twee andere Koreanen een verlaten vrachtwagen met geld (20 miljoen Amerikaanse dollars) midden in havenstad Incheon binnen een tijdslimiet (drie dagen) op te halen. Als het hun lukt, mogen ze de helft van het geld houden en verdelen onder hun vieren. Maar ze zijn niet de enigen, want een stel louche survivallers met de naam "Unit 631" krijgt ook lucht van de missie en zoekt naarstig naar een manier om met de truck uit het gevaarlijke gebied te ontsnappen.

In "Train to Busan" lag de focus vooral op de Horror en zorgden de zombies voor veel dreiging en spanning en gingen ze ook lekker grof te keer. In dit vervolg ligt de focus vooral op Actie, waarbij de militaire militie "Unit 631" (het lijkt een verwijzing naar de Japanse Unit 731, die in de Tweede Wereldoorlog proeven uitvoerde op mensen, maar verder dan de naam en dat ze een spel spelen met de gevangen genomen overlevenden komt het in dit verhaal niet) voor de grootse dreiging zorgen, en overmatige Drama met dikke tranen.

De zombies zijn nu niet meer dan figuranten geworden, maar ze zijn wel nog volop aanwezig. Eng zijn ze helaas niet meer, maar ze zorgen wel voor dreiging en ze schijnen nachtblind te zijn. Ze reageren vooral op geluiden en alles wat licht geeft en dat vervult in dit plot een belangrijke rol. De zombies zijn verder snel en behendig als het uitkomt voor het verhaal, maar lopen ineens vast of zijn minder snel als dat beter uitkomt voor het dramatische effect in het verhaal.

Hoewel het rommelige "Peninsula / Train to Busan 2" zeker niet het niveau haalt van "Train to Busan", is het wel vermakelijk en zit het ook vol met actie. Helaas is het verhaal nergens echt spannend en weet het ook niet altijd te boeien. Een ander minpunt is dat de special effecten (de CGI in de film lijkt niet af) op sommige momenten heel matig is en met name in de achtervolgingsscènes met auto’s, die wel zeer spectaculair zijn (zeker die op het einde, welke ook circa tien minuten duurt en vol zit met actie en dat zowel m.b.t. auto's en zombies) maar ook zeer overdreven zijn. Zo zien we o.a. straatraces en auto’s driften door de straten van Incheon, die zo de zombies omver blazen.

Daarbij is ook een belangrijke rol weggelegd voor twee jonge kinderen (twee meiden), waarbij de oudste, te weten de tiener Jooni (Re Lee) waarvan ik eerst dacht dat het een jongen was, een auto (een Kia Mohave) overdreven bestuurt zoals dat regelmatig te zien is in de "The Fast and the Furious" films en de jongste, te weten Yu Jin (Ye-Won Lee) die ook voor een beetje humor in het verhaal zorgt, bestuurt radiografische bestuurbare autootje die veel herrie maken en veel licht geven, waarmee ze de aandacht van de zombies kan trekken en misleiden.

De karakters in "Peninsula / Train to Busan 2" zijn wel tragisch, zoals de eerder genoemde twee kinderen en hun moeder Min Jung (Jung-hyun Lee) en hun opa Kim (Hae-hyo Kwon), maar ze weten nergens echt je hart te veroveren zoals dat in "Train to Busan" wel gebeurde. Ze zorgen wel voor één van de meest overgeacteerde dramascènes (met veel gehuil) uit de filmgeschiedenis in de finale (het laatste kwartier) van de film, waarbij de opa en de opofferingsgezinde moeder op de voorgrond treden. Desondanks vond ik het het langgerekte einde best aardig.

Acteur en hoofdrolspeler Dong-Won Gang als Jung-seok, die belandt bij een weduwe en haar twee dochtertjes die hij eerder (te zien tijdens de inleiding) zo kil aan hun lot overliet, vond ik persoonlijk nog de beste acteur. De slechteriken van "Unit 631", zoals kapitein Seo (Gyo-hwan Koo) en sergeant Hwang (Min-Jae Kim) die voor het meest grove moment zorgt door iemand met een stok / paal door het hoofd dood te steken, konden nergens overtuigen.

Ondanks dat dit vervolg, welke een mengelmoes is van stijlen en genres, niet kan tippen aan het sterke en verrassende "Train to Busan (2016)" heb ik me er best nog aardig mee vermaakt.

Toevallig moest ik gisteren denken aan deze film alleen kwam ik niet gelijk op de titel ervan. Maar zojuist dus wel. Dit was destijds best een aardige thriller met soms komische maar ook met lichte horror elementen erin. Het boeiende verhaal was best goed gevonden maar de uitvoering ervan was toch het hoogtepunt en vooral te danken aan Everett McGill (met zijn zwarte lederen SM outfit) en Wendy Robie (de gemene zus). De sfeer in de film was trouwens ook wel lekker. Het moet ongeveer 20 jaar geleden zijn geweest dat ik deze film voor het laatst heb gezien en helaas wordt hij maar zelden tot nooit op TV uitgezonden. Helaas weet ik niet meer alle ins en outs van deze film en daarom voorlopig maar een voorzichtige 3.

Boeiende film met prima acteerprestatie van Woody Harrelson, en Courtney Love.

Sterke tweede film uit Leone's geweldige jaren 60 Dollar-trilogie, die bijna net zo goed is als de bekendste film uit deze trilogie, namelijk de derde film "The Good, the Bad and the Ugly (1966)". Het verhaal (waarbij het draait om geld en wraak) mag dan misschien niet zoveel voorstellen, maar het weet wel gewoon te boeien en te vermaken van de eerste tot de laatste minuut en daarbij is de muziek van Ennio Morricone weer prachtig om te horen. Natuurlijk wordt ook alles prachtig visueel weergegeven door regisseur Sergio Leone, waarbij ik het eigenlijk jammer vind dat ik deze Dollar-trilogie films nooit in de bioscoop heb kunnen zien (toen was ik namelijk nog niet geboren ).

Clint Eastwood en Lee van Cleef in de rol van twee premiejagers (die beiden op schitterende wijze geïntroduceerd worden tijdens de opening van het verhaal) zijn een genot (zo cool en stoer) om naar te kijken en ze tillen met zijn tweeën deze film naar een hoog niveau. De film bevat vele memorabele scènes zoals het schieten op de cowboyhoeden van de twee premiejagers door de premiejagers zelf en in één van de vele memorabele scènes krijgt Kolonel Douglas Mortimer (Lee van Cleef) onvrijwillige hulp van boef Juan Wild (Klaus Kinski), bij het aansteken van zijn tabakspijp, en die scène zal ongetwijfeld ter inspiratie hebben gediend voor veel Bud Spencer en Terence Hill films, want dat soort scènes is vaak te zien in hun films, wat dan resulteert in heerlijke knokpartijen.

Deze film had ik natuurlijk al eens gezien (wel lang geleden), maar het blijft een genot om deze film weer eens te herzien (werd afgelopen vrijdagnacht ook uitgezonden op de Duitse televisiezender WDR).

De eerste spaghettiwestern van de beroemde en legendarische regisseur Sergio Leone en eveneens min of meer het debuut van de legendarische acteur (en tevens regisseur) Clint Eastwood op het witte doek in het soort rol wat hem op het lijf geschreven zijn.

Het is misschien niet de beste spaghettiwestern van Sergio Leone maar wel een goede. Het boeiende verhaal zit goed in elkaar en ook met de uitvoering zit het meer dan goed. Het hoogtepunt van deze film is natuurlijk Clint Eastwood die het uitstekend doet en er ook zeer cool bijloopt (inclusief sigaartje op de mond). Daar waar Arnold Schwarzenegger en Sylvester Stallone de actiehelden waren in de jaren 80/90, was dat Clint Eastwood vooral in de jaren 60/70. De eerder genoemde acteurs moesten het vooral hebben van hun spierballen terwijl Clint Eastwood het vooral moest hebben van zijn coolheid.

Visueel ziet het er overigens allemaal fraai uit (hoewel het zich vooral afspeelt op één locatie en het bloed er nep uitzag) in deze film en er zit ook meer dan voldoende actie in. Zoals vaker in een spaghettiwestern verzorgt ook in deze film Ennio Morricone voor de muziek. Maar zoals het voor Sergio Leone geldt het ook voor Ennio Morricone dat het niet zijn beste muziek is, welke is toegepast in een spaghettiwestern.

P.S. die Marianne Koch zag er overigens niet onaardig uit.

Na gisteren de sterke thriller "La Cara Oculta (2011)" gezien te hebben, waarin ik Martina Garcia een zeer mooi verschijning vond, was het nu de beurt aan deze ietwat oude thriller waarin Martina Garcia ook in meespeelt. Puur en alleen vanwege haar heb ik deze film dan ook gekeken. Het was overigens niet gemakkelijk om aan deze film te komen omdat hij van Colombiaanse afkomst is en tevens al meer dan 10 jaar oud is

Deze film is helaas stuken minder dan "La Cara Oculta" (die moet je ook niet met elkaar vergelijken want ze zijn gemaakt door verschillende regisseurs en ze hebben alleen "Thriller" en "Martina Garcia" gemeenschappelijk) maar de opening met de doorspieste man op een paal in het bos zag er wel aardig uit. Daar draait het verhaal ook min of meer om en journalist Víctor Silanpa (verdienstelijk gespeeld door Daniel Giménez Cacho) gaat dan samen met zijn vriend Estupiñán (verdienstelijk gespeeld door César Mora, maar hij heeft relatief gezien wel maar een kleine rol) op onderzoek uit. Ze leggen daarmee een netwerk van corruptie bloot, dat reikt van lokale bouwfraude tot de hoogste politieke macht in Bogota.

Ondanks dat het allemaal wat goedkoop oogt en het verhaal ook wat traag en saai van opbouw is, weet de film wel nog enigszins te boeien en zien de beelden van de omgeving van Bogota er soms fraai uit en met name de biljartruimten waarin veel fraaie vrouwen rondlopen inclusief de jonge Martina García in de rol van minderjarig hoertje Maria Gomez Castañol 'Quica' waar Víctor Silanpa verliefd op wordt. Ze kleedt zich in die rol ook al na circa 30 minuten uit voor Víctor Silanpa, waarbij we weer kunnen genieten van haar fraaie lichaam met minuscuul kleine borstjes. Dat gebeurt verder in het verhaal overigens nog een aantal keren. Degene die er in deze film ook niet onaardig uit zag was Marcela Gallego in de kleine rol van secretaresse Nancy. Naarmate het einde en de ontknoping van het verhaal nadert, komt er een beetje actie in het verhaal en wordt het zelfs een beetje spannend. Dat Víctor Silanpa daar dan ook bewust afscheidt neemt van Maria Gomez Castañol 'Quica', omdat ze minderjarig is en dat niet goed is voor zijn carrière en status, vond ik ietwat verrassend.

Al met al niet meer dan leuk om eens gezien te hebben (vooral vanwege Martina Garcia), maar meer zeker ook niet. De film doet inderdaad qua stijl en vormgeving denken aan een Nederlandse speelfilm uit de jaren 80 en dan met Renée Soutendijk of Monique van de Ven (beiden waren er niet vies van om uit de kleren te gaan) in de rol van het hoertje.

Vond dit een verrassende en aparte film. Vooral Javier Bardem speelt ijzersterk in deze film die veel actie, geweld en sex bevat. Rosie Perez speelt zeer sensueel, vooral de scene waarbij ze een jongen verkracht terwijl Javier Bardem de vriendin van die jongen verkracht is apart.

Mooie film met een goed verhaal. Mooi gespeeld door de Marisa Tomei die er zeer mooi en sensueel uitzag in deze film. Net zoals Angela Lanza trouwens met haar mooie benen en volle boezem

Het verhaal stelt eigenlijk weinig voor, maar door de relatief luchtige uitvoering en vooral door de bekende cast (die het uitstekend doet), weet deze Drama film toch goed te vermaken en kijkt hij ook lekker weg.

Het verhaal speelt zich af in 1995 ergens in de Balkan, waar net een einde is gekomen aan de Bosnische Burgeroorlog, en draait om een waterput waarin een lijk ligt en waar humanitaire hulpverleners (allemaal te zien op de filmposter) proberen deze eruit te krijgen. Dat lijkt natuurlijk in eerste instantie relatief makkelijk, maar door omstandigheden (touw welke knapt), VN-bureaucraten, militaire groeperingen en lokale criminelen verloopt het heel moeizaam en lukt het maar niet om het lijk uit de waterput te krijgen. En daar draait het dan letterlijk en figuurlijk om in dit verhaal.

De uitvoering (de beelden van de bergachtige omgeving waar het verhaal zich afspeelt, waren zeer fraai) van het luchtige verhaal was best goed en hier en daar valt er ook wat te lachen (maar hier en daar zeker ook wat tragisch), maar wat vooral deze film goed maakt zijn de dialogen en de uitstekende cast die het goed doet en dan vooral natuurlijk Benicio Del Toro (in de rol van humanitaire hulpverlener Mambrú) en Tim Robbins (in de rol van humanitaire hulpverlener "B"), waarbij de laatste vooral voor de humor zorgt. Hoewel ze natuurlijk niet echt een goede actrice is maar wel zeker in mijn ogen één van de mooiste actrices is, was het voor mij weer een genot om naar de fraaie Olga Kurylenko (in de rol van humanitaire hulpverleenster Katya, die tevens de ex-vriendin is van Mambrú en dat levert natuurlijk een aantal leuke dialogen op) te mogen kijken en dat ondanks dat ze niet sexy gekleed was.

Doordat het verhaal behoorlijk luchtig is, kijkt de film zich eigenlijk vanaf de eerste tot de laatste minuut lekker weg en weet de film ook te vermaken en dat ondanks dat er eigenlijk niets in gebeurt. Omdat er eigenlijk niets in gebeurt komt het verhaal relatief saai en langdradig over, maar door bepaalde situaties en vooral door de vele leuke en goede dialogen is dat zeker niet het geval. Het einde van het verhaal vond ik overigens wek leuk en was ook wel cynisch (door de regen komt het lijk in de waterput namelijk vanzelf naar boven).

Al met al gewoon aardige Drama film waar ik me goed me heb vermaakt en vooral vanwege de uitstekende cast in de vorm van Benicio Del Toro en Tim Robbins.

Na het afgelopen zaterdagavond zien van de Komedie / Horror film "Suburban Gothic (2014)", wilde ik nog een film zien waarin Barbara Niven ook een rol had en toen kwam ik al snel uit op deze RTL4-achtige Drama film, die vooral bedoeld zal zijn voor vrouwen.

In dit verhaal draait het om de welgestelde vrouw Rebecca Westridge (Barbara Niven), die verslaafd is aan perfectie en controle. Samen met haar man Mason (John Heard) en haar drie volwassen kinderen, woont ze in een gigantisch huis. Haar leven lijkt ideaal, maar van binnen is ze diep ongelukkig. Haar liefdesleven hangt aan een zijden draadje, haar man toont weinig tot geen affectie, en ze heeft nog nooit een orgasme gehad. Ze wil passie en romantiek, maar vindt dit niet bij hem. Ze besluit haar geluk dan ook ergens anders te zoeken. Haar vriendinnen stellen voor dat ze met een callgirl afspreekt. Op die manier ontmoet ze Paris (Jessica Clark), een mooie en slimme vrouw die graag tekent en die tevens een escort is. Rebecca spreekt steeds vaker af met Paris en ontdekt een hoop nieuwe gevoelens en passies waar ze al die tijd naar had verlangt. Totdat er onverwachts een einde aan komt.

Kijk je naar de filmposter, dan zal je ongetwijfeld de indruk hebben dat het hier misschien wel om een Drama / Erotiek film gaat, maar dat valt wel reuze me. De film bevat inderdaad een aantal seksscènes en daarbij is ook wat naaktheid (borsten) te zien van Barbara Niven (de blonde vrouw op de filmposter) en Jessica Clark (de zwartharige vrouw op de filmposter), maar deze overheersen het verhaal niet. Het verhaal van een welgestelde en ongelukkige vrouw die haar perfecte leven loslaat voor een verhouding met een callgirl, is namelijk de hoofdlijn in deze film, die ik vooral saai, flauw, clichématig en langdradig (de film duurt bijna twee uur en dat is gewoon te lang in verhouding met de gebeurtenissen) vond. Misschien dat een vrouw (de doelgroep) daar misschien anders over denkt.

Het duurt ook even voordat het verhaal op gang komt en in het eerste uur gebeurt er vrij weinig. Pas na circa 60 minuten (als je dan nog niet in slaap bent gevallen) wordt het wat interessanter als Paris Rebecca (nadat ze van te voren al een aantal keren bij elkaar zijn geweest) begint uit te kleden, waarna je beide vrouwen naakt ziet. Daarbij beft (je ziet er overigens niets van) Paris Rebecca ook tot een hoogtepunt en later in het verhaal doet Rebecca dat ook bij Paris. De vrijscènes tussen de twee vrouwen zijn zeer romantisch en tegen het erotische aan en er is zeker ook sprake van chemie tussen de twee actrices.

Hoewel hoofdrolspeelster Barbara Niven goed speelde en er ook best mooi uitzag (ze was toen bijna 60 jaar oud) vond ik haar rol behoorlijk voorspelbaar en wist je ook al vrij snel (ondanks dat ze een groot geheim met zich meedraagt) wat er met haar zou gebeuren (ze sterft namelijk op het einde aan kanker) en wat ze daarbij doet (zorgt o.a. dat Paris geld krijgt en ook dat haar dochter Jessica hetzelfde aandeel in erfenis krijgt als haar broers). De jonge vrouw Paris was juist het meest interessantere personage en dat mede omdat ze een traumatische ervaring heeft meegemaakt. Naarmate de film vordert kom je erachter wat er zich in haar verleden heeft afgespeeld (o.a. door middel van flashbacks) en waarom ze zich zo schuldig voelt. Zodoende ontdek je haar geheimen en haar verborgen talent.

Hoewel het in deze film vooral draait om Barbara Niven en Jessica Clark, hebben buiten familieleden ook nog wat andere personages een rolletje in het verhaal zoals Morgan Fairchild in de rol van Valentina, die de escort-service "Better Service" runt en één van die escorts is de oudere Sylvie gespeeld door Rebecca Staab, die ongeveer in dezelfde leeftijd is als Rebecca en die ook eigenlijk in eerste instantie gestuurd werd naar Rebecca. Als Sylvie daarna toch naar Rebecca gaat (die dan eigenlijk Paris weer verwacht, omdat die namelijk de eerste keer kwam), zegt ze o.a. tegen Rebecca:

"Ik heb dildo's met riemen. We kunnen het veranderen.. We kunnen een 69 dubbele doen. Uhm, vingers zijn prima, maar ik heb er dan liever twee of drie, geen vuist Ik heb een cyste."

Rebecca hoort het verbaasd en afwijzend aan en zegt daarna tegen Sylvie.

"Uhm, dat gaat niet gebeuren."

Verder hebben ook nog wat vriendinnen van Rebecca een klein rolletje, maar die zijn niet verder noemenswaardig. Ze geven haar wel advies en zeggen dan o.a.:

"Wat jij nodig hebt is een vibrator."

De manier waarop de film in elkaar stak, de artistieke uitstraling en de dialogen, geven aan dat dit wel een film van niveau is. De vreselijke achtergrond muziek die regelmatig aanwezig is, vond ik daarentegen van geen niveau. Als je meer van de Romantiek / Komedie films bent met luchtige grapjes en humor, dan kan je deze film beter overslaan. Ben je wel in voor een verhaal met een diepere laag en heb je een keer een avond niets te doen, dan is "A Perfect Ending" het kijken nog wel waard en zeker als je een vrouw bent.

P.S. ik weet niet of Barbara Niven echt haar borsten heeft laten aanpassen, maar in deze film is dat wel te zien (je ziet dan een litteken op de onderkant van haar borsten) en ze zegt daarover tegen Paris dat het een verjaardagscadeau voor Mason was en dat ze er spijt van heeft dat ze het gedaan heeft.

Verrassend goede film met een sterk spelende Timothy Olyphant (in The Crazies vond ik hem ook al goed spelen). De film weet eigenlijk al vanaf het eerste moment te boeien en is in het eerste uur zeer goed. Het verhaal wordt uitstekend opgebouwd (ook de spanning) en de wending in de film zag ik totaal niet aankomen. Het laatste half uur van de film vond ik iets minder en het einde ook. De film had eigenlijk een beter einde verdiend. Maar al met al toch een uitstekende thriller met veel fraaie beelden van Hawaï. Ook leuk om Milla Jovovich weer eens terug te zien.

Opzicht wel een leuk thrillertje om eens gezien te hebben maar meer ook niet. Het verhaal is opzicht wel leuk verzonnen maar echt spannend wordt het helaas het nergens en dat was best een gemis. Het einde vond ik eigenlijk ook wat flauw en misschien ook wel cliché. David Hyde Pierce als de geflipte Warwick Wilson met zijn denkbeeldige vrienden speelde overigens best goed en al met al kijkt deze film zeg wel lekker weg. Maar zoals gezegd leuk om eens gezien te hebben maar een hoog vlieger is het zeker niet.

Deze Komedie / Drama film draait vooral om de moeders en dochters, maar de romantiek is nooit ver weg.

Wat kun je allemaal over hebben voor je moeder ? En misschien ook een beetje voor jezelf ? De moeder Jean Hamilton (Heather Locklear) van Holly Hamilton (Hilary Duff) is teleurgesteld in haar nieuwe vriend en wil de stad ontvluchten, maar dochter Holly wil niet dat ze weggaat. Daarom verzint ze een nieuwe prins op het witte paard voor haar moeder en stuurt ze haar bloemen, briefjes en e-mails. Ze komen zogenaamd van een echte, stoere man, iemand die puzzels invult met een pen (i.p.v. een potlood zoals onzekere mannen doen) en die de maan beschouwt als iets magisch. Holly's moeder leeft weer helemaal op, maar uiteindelijk komt natuurlijk de waarheid aan het licht.

Als je "The Perfect Man" gaat bekijken, moet je wel heel veel logica overboord zetten, maar dan kijkt het geheel nog wel aardig weg en Hilary Duff en Heather Locklear waren destijds ook leuke en mooie vrouwen om naar te kijken.

Interessant drama met een goed en vooral een boeiend verhaal. Het verhaal vond ik eigenlijk zeer goed gevonden (had misschien iets weg van de film "The Happening") en de uitvoering ervan was ook nog eens fraai gedaan. Zeker op het einde toen men het gehoor verloor en het opeens muisstil werd. De cast in de vorm van Ewan McGregor en Eva Green deden het goed en het was ook niet bepaald een straf om de laatstgenoemde veelvuldig topless te zien. Al met al heb ik me prima vermaakt met deze film en wist hij me van het begin tot het einde te boeien.

P.S. de vreetbui scene was best onsmakelijk.