Opinions

Zeer mooie en ook spannende film (ook al wist je van te voren al wat er met de Andreas Gail ging gebeuren). De beelden op zee waren vaak prachtig en als de storm begint is het echt genieten. De film was heel mooi opgebouwd en het einde was ook best mooi. Mark Wahlberg maar vooral George Clooney vond ik zeer goed spelen. Dankzij deze film kijk ik ook vaak naar "Deadliest Catch" op de Discovery Channel.

Ondanks het meespelen van Halle Berry en Bruce Willis was dit toch best een matige thriller die nergens wist te boeien (op het einde na dan) en eigenlijk ook nooit echt spannend werd. Het verhaal is eigenlijk best flauwtjes en misschien ook wel wat cliché. Het probleem met deze film is dat hij eigenlijk nooit echt op gang komt en kabbelt rustig voort naar het einde wat wel nog best aardig was en ook verrassend. Dat laatst redt deze film eigenlijk nog enigszins. Ook het matige optreden van Halle Berry (wel altijd fraai om te zien) en vooral Bruce Willis doen deze film de das om. Beiden spelen op routine en stralen ook niets uit. Het is eigenlijk een film om snel te vergeten en meer dan één kijkbeurt is hij ook niet waard.

Zeer mooi drama met een uitstekende rol van Kevin Costner. Ook het kind (T.J. Lowther) doet het zeer uitstekend. Clint Eastwood en Laura Dern vertolken een leuk koppel en zorgen voor de komische noot in deze film. Het einde was zeer mooi en ook ontroerend.

Aardige film die weet te boeien en die ook nog eens een apart einde heeft.

"De jongen beneden werd behoorlijk opgewonden wakker. En ik moest hem een ​​beetje kalmeren."

Deze uit Spanje / Italië afkomstige waardeloze Komedie / Erotiek film heb ik gekeken vanwege het meespelen van onze jaren 70 / 80 erotiekster Laura Gemser, oftewel de "Zwarte Emanuelle", die in deze film geen naam heeft. Ze speelt namelijk de naamloze vriendin van Veronica gespeeld door de mooie Bárbara Rey. Maar het was beter geweest dat ik deze film niet had gekeken, want het is gewoon allemaal zeer slecht wat je voorgeschoteld krijgt. Zo is de film niet opwindend (mijn periscoop bleef de hele tijd roerloos liggen) en nauwelijks grappig en ook het verhaal is enorm flauw en slecht. Ook het geluid van de film was niet al te best. Zo was het geluid tijdens de opening (waarbij je een liedje te horen krijgt) keihard en tijdens de film was het geluid soms heel zacht.

In dit verhaal draait het om tienerzoon Alfonso (Ángel Herraiz) van het echtpaar Carla (Mila Stanic) en Don Ignacio (José Castillo), die een periscoop bouwt om zijn bovenburen, te weten de knappe lesbische verpleegsters Laura Gemser en Verónica (Bárbara Rey), te begluren, die op hun buurt een complot beramen om de bontjas van Carla te bemachtigen, die ze gekocht heeft van het geld van een minnaar.

De film begint opzicht nog wel geinig als tienerzoon Alfonso naar de bioscoop gaat om daar een seksfilm, te weten "Los violadores del amanecer (1978)" (waarvan we ook wat expliciete beelden te zien krijgen), te bekijken. Zodra hij in de bioscoop zit, komt er een rijpe vrouw naast hem zitten, die zijn broek omlaag doet en met zijn piemel begint te spelen. Niet snel daarna moeten beiden de zaal verlaten door een zogenaamde politieagent (Manuel Bronchud), die hen meeneemt in een auto. Daar moet Alfonso geld betalen en ook zijn dure horloge afstaan. Als Alfonso dan mag vertrekken, beginnen de andere te lachen in de auto (de zogenaamde politieagent zegt dan ook lachend "Natuurlijk zijn we heel goed") en was Alfonso dus opgelicht.

Daarna maken we kennis met de vader en de moeder van Alfonso en zien we ook snel de twee verpleegsters waarmee Alfonso in de lift stapt en waarvoor hij een periscoop (daarover heeft hij op school les gehad en kwam hij ook op stoute gedachten) wilt hebben die 25.000 lire kost om te bouwen.

Daarna wordt de film er niet beter op en zien we Alfonso uiteindelijk een periscoop bouwen, waarmee hij de twee verpleegsters begluurt (voor het eerst na circa 37 minuten) als ze lesbische seks hebben of als ze het met een man doen, in dit geval dan Laura Gemser. Alfonso raakt daar op een gegeven moment (na circa 44 minuten) in zijn slaap (waarbij hij fantaseert over de twee verpleegsters en andere vrouwen die naakt huppelen op een strand) zo opgewonden van, dat hij pijn krijgt in zijn onderbuik en kermend naar het toilet gaat. Als de moeder dan binnenkomt, wordt er gezegd:

Carla: Wat doe je wakker op dit uur?

Carla: Wat is er, ben je helemaal van streek?

Carla: Wat is er aan de hand, voel je je ziek?

Alfonso: Ja, ik heb enorme buikpijn.

Carla: Buikpijn?

Zijn moeder denkt dan dat het misschien een blindedarmontdekking is en haalt verpleegster Laura erbij. Deze diagnosticeert echter dat hij last heeft van blauwe ballen (ze zegt dan ook tegen Alfonso "Dit overkwam jou omdat je bepaalde dromen had. Op jouw leeftijd gebeurt dat.") en begint hem vervolgens af te trekken (dan krijgen we ook wat expliciete beelden te zien van een stijve penis die betast wordt door een vrouwenhand) onder de dekens en dat met zijn ouders in de slaapkamer Als hij uiteindelijk klaarkomt na circa 48 minuten in Laura's hand, is de pijn ook gelijk weg en zegt Laura tegen hem:

"En nu ontspannen. En probeer deze nacht niet meer te dromen."

Als ze daarna weer naar boven gaat, zegt ze tegen Verónica de openingszin van mijn recensie.

Dat was ook gelijk het hoogtepunt van de film en daarna volgt Alfonso ook de verpleegsters (o.a. in een park) en ook blijft hij over ze fantaseren (dan zien we ze standje 69 met elkaar doen) en blijft hij de periscoop gebruiken. Die wordt op een gegeven moment na circa 55 minuten ook ontdekt door Laura, die op dat moment aan het vrijen was met een man. Daarvan krijgen we dan ook wat beelden van te zien door de periscoop (dus dan zien we Laura Gemser ook weer naakt). Laura gaat dan ook boos naar de ouders van Alfonso, waarbij de moeder juist boos wordt op Laura omdat ze het niet heeft op lesbiennes. En als Laura aan Verónica verteld dat Alfonso hen bespioneerd heeft met een periscoop, ondervraagt zij Alfonso wat hij gezien heeft in ruil voor zijn maagdelijkheid en naderhand doet Alfonso het ook een keer met Laura.

De ouders van zijn Alfonso zijn overigens best apart en dat omdat de moeder vreemdgaat en de vader continue bezig is met zijn haar. Omdat de moeder niet aan haar trekken komt bij haar man, gaat ze regelmatig vreemd in een hotel met een andere man (Alfred Lucchetti), wat we drie keren te zien krijgen, waar ze dan seks mee heeft en van wie ze ook geld krijgt. Tijdens de seks zien we Mila Stanic helaas wel niet haar borsten (ondanks dat ze haar bh afdoet), maar dat zien we wel een keer na circa 26 minuten als ze thuis onder de douche gaat. Met het geld wat ze van de man krijgt waarmee ze vreemd gaat, koopt ze uiteindelijk na circa 60 minuten minuten een bontjas (die ze naderhand ook weer verpandt met een doel), waar de verpleegsters het voorzien op hebben. Dat de moeder het geld van de minnaar gebruikt om een bontjas te kopen, komt omdat het grootste deel van hun geld opgaat naar het verbeteren van het kalende haar van haar man. Die is namelijk continue bezig met het verven van zijn haar en hem zie je ook regelmatig in een kapsalon.

In de film worden ook wat expliciete beelden (zoals het zelf betasten van een vagina, die zogenaamd de vagina van Laura Gemser voorstelt) uit andere films gebruikt, wat ook duidelijk te zien is. Maar die beelden maken de film er niet opwindender op. Ze ogen ook enigszins goedkoop en hadden beter niet toegevoegd kunnen worden. De naaktbeelden die je van Laura Gemser (die vooral rondloopt in kousenbanden) en Bárbara Rey te zien krijgt, stelen helaas ook weinig voor (en Laura Gemser gaat al zeker niet om de vijf minuten uit de kleren zoals "pippo il buffone" boven mij beweert) en dat geldt voor vrijwel alles in deze film.

Zoals het achterlijke einde waarbij de moeder hysterisch raakt als ze Verónica in haar bontjas ziet en de vader crasht uiteindelijk met de auto omdat hij steeds slechter is gaan zien door zijn obsessie met het verven van zijn haar. Vrienden vertelden hem namelijk dat hij blind zou worden als hij deze kleurstoffen zou blijven gebruiken. En uiteindelijk heeft hij dus zijn gezichtsvermogen echt verpest. En Alfonso heeft al de hele tijd de periscoop niet meer gebruikt en begluurt nu vrouwen onder tafels. Dat krijgen we ook in het laatste shot van de film te zien, waarna de film gelukkig na 85 minuten is afgelopen. De volle 85 minuten heb ik zelf niet gehaald, omdat ik hier en daar wat zat vooruit te spoelen op 1,5x en 2,0x snelheid.

De cast is net zoals de film ook waardeloos en vooral José Castillo als de vader. Enkel Mila Stanic als de moeder kon me nog enigszins bekoren. Ook vond ik haar eigenlijk de mooiste vrouw in deze film en ik vond haar lijken op Bebe Neuwirth in de rol van Dr. Lilith Sternin in de leuke komische televisieseries "Cheers (TV Series 1982–1993)" en "Frasier (TV Series 1993–2004)". En verder mocht Bárbara Rey er natuurlijk ook wezen en zeker zonder de grote bril die ze draagt in de film. Ze doet deze ook een paar keer af als ze Alfonso gaat verleiden.

Al met al is "El Periscopio" gewoon een waardeloze Komedie / Erotiek film die je beter niet kunt kijken (hooguit als je een diehard fan bent van Laura Gemser) en de meesten doen dat gelukkig ook niet omdat de films slechts vijf stemmen (niemand geeft de film ook een voldoende) en twee recensies heeft.

Aardige en regelmatig ook grappige animatiefilm, vooral de eerste 45 minuten. Deze film draait nu op film1 en kreeg mijn interesse vanwege de recente gebeurtenissen in Iran.

Deze Oorlog / Drama film lag al een tijdje bij mij op de plank en omdat de Tweede Wereldoorlog altijd wel mijn interesse trekt wilde ik hem wel zien en dat is dus gisteravond eindelijk gebeurt. Als een film begint met de boodschap "gebaseerd op ware gebeurtenissen", weet je dat een en ander aangedikt en verdraaid is ten faveure van de dramatische impact. Het verhaal dat Holocaustdrama "Persian Lessons" vertelt, is zó sterk, dat je je afvraagt wat er nog van waar is. Niet dat het veel uitmaakt, want je zit wel dik twee uur op het puntje van je stoel.

1942, Europa is bezet, de Antwerpse Jood Gilles (Nahuel Pérez Biscayart) wordt door SS soldaten gearresteerd en naar een kamp in Duitsland gestuurd. Hij ontsnapt ternauwernood aan zijn executie door zich voor te doen als Iraans in plaats van Joods. Het gevaar is echter niet geweken, want hij krijgt de opdracht SS officier Koch (Lars Eidinger) "Perzisch" te leren, een taal die hij zelf niet machtig is. Hij verzint elke dag nieuwe "Perzische" woorden, die hij door een truc moet zien te onthouden. Koch’s verdenkingen nemen echter toe en Gilles beseft dat hij dit geheim niet voor altijd vol kan houden.

"Ik ben geen Jood, ik ben een Pers".

Met die geïmproviseerde leugen weet Gilles tijdens het begin van de film als enige zijn executie te ontlopen. Want, stom toeval, een hooggeplaatste nazi is net op zoek naar iemand die hem Farsi kan leren, omdat hij na de oorlog een restaurant wil openen in Teheran.

Hoe vergezocht het ook klinkt, het werkt prima. Naarmate Persian Lessons vordert, ontstaat een spel dat steeds zenuwslopender wordt. Want Koch, heerlijk schmierend gestalte gegeven door Lars Eidinger, is niet op zijn achterhoofd gevallen. En Nahuel Pérez Biscayart is uitstekend gecast als Gilles, die met zijn ogen voortdurend een combinatie van waakzaamheid, intelligentie en verbijstering uitstraalt. Ze dansen om elkaar heen, lijken soms nader tot elkaar te komen, maar altijd is er de niet aflatende dreiging dat Gilles een misstap begaat.

Regisseur Vadim Perelman leunt in Persian Lessons zwaar op clichés over de nazi’s zodat we smakelijk om hen en hun rigide onhebbelijkheden kunnen lachen. Zoals wanneer een zojuist door Koch uitgefoeterde secretaresse, te weten Elsa (Leonie Benesch, die we ook nog heel eventjes naakt onder de douche zien staan), toch nog even een "Sieg Heil" eruit perst voordat ze met de staart tussen haar benen de ruimte verlaat (ze wordt dan als straf gestuurd naar het Oostfront). Acteur Nahuel Pérez Biscayart. die een kruising lijkt tussen Buster Keaton en Roberto Begnini is ook nog eens bedreven in de slapstick. Perelman kan het niet laten Gilles zijn strenge nazi superieuren, met hun schnaps en kille blik, als een kluns te laten bedienen.

Er zijn natuurlijk talloze films over gevangenen die dankzij hun intelligentie en fantasie het vege lijf van zichzelf of anderen weten te redden. Denk aan "La Vita È Bella (1997)" of "The Shawshank Redemption (1994)". Soms is de film een beetje teveel volgens het boekje, ouderwets bijna. De nazi's zijn zonder uitzondering wreed tot op het bot, terwijl ze in veel moderne oorlogsfilms wat gelaagder zijn.

Geloofwaardig is het dus ook niet altijd. Iedereen met enig taalgevoel zal zich erover verbazen dat werkelijk alle woorden waar Gilles mee komt, eenlettergrepig zijn. Vreemd dat de gewiekste Koch dat niet opvalt. En zo rammelt er wel vaker wat, maar het verhaal zit dermate lekker in elkaar, dat je er in eerste instantie geen erg in hebt. Persian Lessons is misschien te mooi om waar te zijn, maar dat knagende gevoel bekruipt je pas na afloop. Het einde (als Koch in Teheran aankomt) is overigens schitterend.

Al met al is "Persian Lessons" een merkwaardig Holocaustsprookje, met uiteindelijk wel het hart op de juiste plaats.

Het verhaal van deze psychologische Thriller (met ook een vleugje Horror) film spraak me eerlijk gezegd wel aan en daarom heb ik deze film gisteravond dan ook bekeken. Maar dat ik misschien beter niet had kunnen doen, want in het algemeen is dit best een saaie film (met opzicht wel een verrassende wending), die gelukkig wel nog een paar aardige harde momenten heeft en circa 90 minuten kijken naar de mooie Ksenia Solo, is natuurlijk ook niet bepaald een straf

In dit verhaal draait het om de alleenstaande Seth (gespeeld door Dominic Monaghan), die werkt in een hondenasiel en die in een bus op weg naar zijn werk een oude vlam, te weten Holly Garling (gespeeld door Ksenia Solo), ziet en aanspreekt, waardoor hij geobsedeerd raakt door haar. Seth begint gegevens over haar te vinden op het internet en begint haar ook te volgen (o.a. in het restaurant waar ze werkt en de bar waar haar vriend Eric werkt). Op het moment dat Seth een poging waagt om Holly te benaderen, wil zij niets van hem weten en daarom besluit Seth om haar te ontvoeren onder het asiel waar hij werkt, waar ze wordt opgesloten in een kooi. Al vrij snel wordt duidelijk dat Holly niet precies is wat Seth denkt, waardoor er een kat-en-muisspel begint tussen beiden, met grote gevolgen voor Seth.

Het verhaal is met name in de eerste 45 minuten saai en flauw en weet daarbij op de mooie Ksenia Solo na, ook niet echt te boeien. Na die 45 minuten wordt het gelukkig wel wat beter, als er vraagtekens (omdat Seth het dagboek heeft gelezen van Holly) komen te staan wie de echte Holly nu eigenlijk is. De wending in het verhaal daarbij vond ik best verrassend (blijkt dus dat Holly een moordenaar is en die inspiratie kreeg ze door haar vriendin Claire te doden, ze ramt daarbij een stuk glas door haar oog, tijdens een auto ongeluk, die een geheime relatie had met haar vriend Eric en aan bedriegen in de liefde, daar kan Holly niet tegen) en vanaf dan weet het verhaal eindelijk wat te interesseren en te boeien en valt er van bepaalde harde momenten ook wat te genieten. Eigenlijk zijn dan ook min of meer de rollen in het verhaal omgedraaid en begint Holly Seth te manipuleren, waardoor hij ook een moordenaar wordt en dat omdat hij noodgedwongen zijn collega Nate (gespeeld door Da'Vone McDonald) moet doden, hij slaat een aantal keren met een betonblok op zijn hoofd, omdat deze Holly vindt in de kooi en haar wilt bevrijden. De instructies die Holly daarbij geeft om van het dode lichaam af te komen zonder dat er bewijs wordt gevonden, was wat mij betreft het hoogtepunt van het verhaal.

"Stap één is het verwijderen van het lichaam. Verbrand het, begraaf het, laat het zinken, wat dan ook. Maar dat kun je niet doen voordat je al het bewijs hebt verwijderd. Tanden, tatoeages en vingerafdrukken. De vingerafdrukken zijn makkelijk. Daar kun je een zaag voor gebruiken. Na de tanden moet je ze verstrooien. In containers, het water, wat dan ook. Niet alles op dezelfde plaats. Dan is er alleen het lichaam nog waar je je druk om moet maken"

Dat laatste lost Seth op door het lichaam o.a. te voeren aan de honden Visueel gezien werd die scene overigens ook fraai in beeld gebracht en dat m.b.t. het in stukken zagen, trekken van tanden en voeren aan de honden (overige gedeeltes van het lichaam worden in de verbrandingsoven van het hondenasiel gestopt). Na dit hoogtepunt, gaat het helaas weer bergafwaarts met het verhaal en zeker het einde (dan komt er ook nog even een rechercheur aan te pas) is daarbij flauw, waarbij Holly vrijkomt uit de kooi en Seth juist erin komt en dat zogenaamd vanwege liefde. Om het laatste draait het ook eigenlijk in dit verhaal en de filmposter verraadt het ook min of meer.

De cast in deze film is best beperkt en daarbij draait het eigenlijk ook puur en alleen om de twee hoofdrolspelers Dominic Monaghan (in de rol van de alleenstaande in een hondenasiel werkende Seth, die het voorzien heeft op Holly) en Ksenia Solo (in de rol van Holly, die werkt als serveerster in een restaurant, een vriend heeft met de naam Eric en ze houdt ook een dagboek bij). Echt geweldig speelden ze zeker niet, maar Ksenia Solo compenseerde dat gelukkig wel nog met haar fraaie uiterlijk. Verder hebben nog Jennette McCurdy (in de rol van Claire, die de vriendin is van Holly en die door haar vermoordt wordt vanwege liefde, sindsdien ziet ze haar nog denkbeeldig en praat ze er ook zogenaamd mee. Oftewel Holly is ook nog iemand met schizofrenie) en Da'Vone McDonald (in de rol van Nate, die de bewaker is van het hondenasiel en die Seth maar een vreemde snuiter vindt), nog een kleine rol in het verhaal.

Al met al is dit gewoon een matige psychologische Thriller film, die eigenlijk alleen nog het aankijken waard is vanwege de fraaie Ksenia Solo, die helaas wel niet bloot is te bewonderen (ze liep er wel een aantal keren zeer sexy bij en met name in de laatste minuut van het verhaal).

Dat we hier te maken hebben met een remake van een Stephen King-verfilming, het origineel stamt uit 1989, is ook te merken aan de titelsong, want die wordt niet meer uitgevoerd door de bekende punkband "Ramones" (die mogen ze van mij ook uit hun graf laten herrijzen ), maar door de onbekende rockband "Starcrawler" en je hoort het ook pas op het einde als de aftiteling begint.

In deze remake verhuist dokter Louis Creed (Jason Clarke) met zijn gezin, bestaande uit moeder Rachel (Amy Seimetz), jonge dochter Elie (Jeté Laurence) en zoontje Gage (tweeling Hugo Lavoie en Lucas Lavoie), van de Boston naar een enorme villa in een afgelegen bos. Als hun huiskat Church wordt aangereden, vertelt buurman Judd Crandall (John Lithgow) hem over een geheime begraafplaats voor dieren, waar de doden herrijzen. Als de kat zich ogenschijnlijk kerngezond een dag later weer meldt, blijkt er veel meer aan de hand te zijn en zeker als de kat zich steeds agressiever en vreemder begint te gedragen.

Deze verfilming is vooral een lange aaneenschakeling van schrikmomenten (o.a. door vrachtauto's die op de weg naast het huis met torenhoge snelheid voorbijrazen), maar voegt inhoudelijk weinig tot niets toe aan de clichés van het genre. Bovendien belooft het veel meer (o.a. het bosmonster Wendigo en de enge plattelandskinderen met hun dierenmaskers) dan het inlost. Ook wordt keer op keer uitgelegd waarom bepaalde personages toch iets doen, terwijl ze weten (en de kijker weet het ook) dat er alleen maar narigheid van kan komen.

Wel wordt de spanning langzaam opgebouwd en we brengen net genoeg tijd door met de personages om mee te leven met hun traumatische ervaringen (met name die van moeder Rachel, welke ook een aantal voorspelbare schrikmomenten oplevert). Ook de locaties en de dierenbegraafplaats zelf komen goed uit de verf en dat dankzij sfeervolle directie en overzichtelijk camerawerk. Verder speelt Jeté Laurence best sterk en overtuigend en is ze op een gegeven moment ook lekker creepy (o.a. als ze uit de dood herrijst en in bad zit en haar vader dan haar haren kamt met een borstel).

De overige rolverdeling is echter zwak, want Jason Clarke weet niet te overtuigen als een normale man die langzaam zijn gezond verstand verliest door rouw en verlies (van zijn jonge dochter Elie, die omkomt door een vrachtauto ongeluk) en daarnaast is John Lithgow, ondanks zijn immer sympathieke aanwezigheid, net iets te verfijnd voor de rol van een verweerde boerenkinkel. De scène waar Elie zijn achillespees opensnijdt met een chirurgenmes, mocht er overigens best wezen en zag er ook wel goor uit.

Op zijn best is "Pet Sematary" een effectieve horrorfilm, maar het lukt de regisseurs Kevin Kölsch en Dennis Widmyer niet om de diepere gedachten en de existentiële angst die aan het hart liggen van dit verhaal recht te doen. Vooral het hectische einde gooit de thema's waar de hele film naar opbouwt overboord voor goedkope bangmakerij.

Normaal gesproken slaap ik op een vrije dag uit tot circa 12:00 uur, maar rond 10:00 uur vanmorgen werd ik al wakker en kreeg ik de slaap niet meer te vatten. Ik ben toen nog wat blijven liggen in bed en daarbij heb ik ook de televisie aangezet en toen ik zapte langs de kanalen van "Film 1", begon net deze Avontuur / Familie film welke mijn aandacht trok.

Wendy Darling (Rachel Hurd-Wood) en haar broertjes John (Harry Newell) en Michael (Freddie Popplewell) dromen elke avond weg bij de verhalen over de belevenissen van Peter Pan en de gemene kapitein Haak. Ze staan echter op het punt zelf de hoofdrol in een groot avontuur te spelen wanneer Peter Pan, die vastbesloten is om nooit volwassen te worden, bij hen komt aankloppen en hen meeneemt naar "Nooitgedachtland", waar echte piraten, zeemeerminnen en andere spannende figuren rondlopen. Wendy en haar broertjes nemen al snel de ongedwongen levensstijl van Peter Pan en de "Verloren Jongens" over en binden samen met hen de strijd aan met kapitein Haak (Jason Isaacs). Peter Pan heeft immers ooit de hand van kapitein haak afgehakt en die aan een krokodil gevoerd.

Het verhaal van Peter Pan is een bedenksel van de Engelse schrijver sir James M. Barrie (1860-1937), die het verhaal begin vorige eeuw schreef. Peter Pan is een zeer succesvol verhaal gebleken. Dat komt natuurlijk omdat iedereen zich aangesproken voelt bij het idee niet volwassen te willen worden. Peter Pan is al talloze malen gespeeld en verfilmd en de bekendste verfilming is zonder twijfel Walt Disney’s interpretatie met de tekenfilm "Peter Pan (1953)".

Deze verfilming van Peter Pan is de meest recente, gemaakt door de Australische regisseur P.J. Hogan. Hogan heeft ook het script geschreven, dat dicht bij het origineel blijft. Dankzij de computer is deze film ook een visueel pareltje met prachtige effecten en sprookjesachtige decors. Uiteraard zijn belangrijke kenmerken als humor en opvoedkundige moraal niet vergeten. Met dit alles heeft Hogan een leuk sprookjesverhaal op een prachtige fantasierijke manier tot leven gebracht.

Omdat het verhaal omtrent Peter Pan zo goed als bij iedereen bekend is, gaat de aandacht in deze verfilming veel meer uit naar de uitvoering dan naar het verhaal. Omdat het hier gaat om een film voor kinderen (in principe zijn kinderen ook doelgroep), had ik het allerergste verwacht en dacht ik het niet lang te kunnen volhouden. Maar ik was zeer aangenaam verrast en ik heb de hele film gewoon kunnen uitkijken vanuit mijn bed Het is namelijk een bijzonder leuke, mooie en ook wel grappige film te zien en soms is het zelfs wat grof (kapitein Haak doodt namelijk een aantal van zijn eigen mensen).

M.b.t. het laatste is deze film misschien niet geschikt voor de allerjongste kinderen, want er komen namelijk wel een aantal dingen in voor die een wat jonger kind nachtmerries kan bezorgen. Zo zien we o.a. skeletten, piraten, mensetende krokodillen en het begrip dood komt dus meerdere malen in het verhaal voor. Natuurlijk is het hier en daar ook wat kinderachtig (o.a. als door iedereen herhaaldelijk wordt gezegd "I do believe in fairies, I do, I do"), maar daar heb ik me niet echt aan gestoord.

De cast vond ik het goed en leuk doen en dan vooral de hoofdrolspelers Jason Isaacs (in een dubbelrol (namelijk als Mr. Darling, oftewel de vader van de kinderen, en kapitein Haak) en hem vind ik sowieso een goede acteur), Jeremy Sumpter, Rachel Hurd-Wood en Ludivine Sagnier en de laatste speelt dan de rol van elf Tinker Bell, die in het begin jaloers is op Wendy. In 2003 kwam ook de Thriller / Mystery film "Swimming Pool" uit en wie wat meer van Ludivine Sagnier wil zien, die moet zeker naar die film kijken en dat is ook nog eens een goede film. Haar vond ik overigens niet de mooiste vrouw in deze film, want dat vond ik Olivia Williams als Mrs. Darling, oftewel de moeder van de kinderen. Overigens vond ik de sint-bernardshond Nana het als kinderjuf ook leuk doen.

Hoewel deze film bedoeld is voor kinderen is het ook een film voor iedereen die niet volwassen wil worden. En denk je volwassen te zijn, dan moet je zeker kijken en genieten als een kind

Wederom een vermakelijke film van de leuke Franse komediant Louis de Funès en ook deze film keek zich weer lekker weg. Het verhaal omtrent de drie broers en één zus, zit leuk in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering ervan. Hier en daar is de film wel wat langdradig en saai. Louis de Funès is goed opdreef in deze film en er valt dan ook weer genoeg te lachen om hem. De overige cast doet het overigens ook verdienstelijk en Andréa Parisy vond ik een mooie verschijning. Al met al dus leuk om eens gezien te hebben en dan vooral natuurlijk vanwege Louis de Funès.

Zeer leuke Franse Komedie / Familie film welke ik gisteren toevallig op televisie heb gezien met Nederlandse stemmen. Dat is misschien niet eens een nadeel, want de Franse taal ben ik toch onmachtig.

Het vrolijke verhaal zit leuk in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering. Er valt genoeg te beleven en te lachen en visueel (met name de aankleding) zag het er allemaal zeer fraai uit met de jaren 50/60 uiterlijk. Vooral de kleding die de kinderen droegen was mooi en leuk gedaan. De kinderen (met name Damien Ferdel als de allesweter en klikspaan) spelen heel leuk en zijn grappig in deze film, maar ook de volwassen doen het goed en leuk en met name dan Kad Merad als de vader van Nicolas en Sandrine Kiberlain als de lerares die er ook niet onaardig uitzag.

Kinderfilms is normaal gesproken niet mijn ding, maar deze mocht er zeker wezen en heb ik zelfs gekeken met twee kinderen die het ook leuk vonden. Als er wat licht romantische dingen te zien waren (zoals het kussen van de vader en moeder), riep het oudste kind steeds "saai "

Toch wel een positieve meevaller deze film. Gezien het lage gemiddelde en een aantal negatieve reacties verwachtte ik er eigenlijk niet veel van maar ik vond de film best wel goed en ook zelfs spannend. Het verhaal (min of meer een waargebeurd verhaal) was boeiend en ook de cast deed het goed en dan met name Ed Harris maar ook William Fichtner. Verder vond ik het ook best allemaal realistisch uitzien en zeker niet goedkoop of nep. Het einde van deze film was fraai en zorgde zelfs voor enige verwarring. Al met al een positieve meevaller deze film.

Deze film vroeger eens gehuurd en vandaag zag ik toevallig dat ze hem uitzonden op SyFy. Het verhaal was opzicht leuk gevonden en wist ook wel te boeien en met de uitvoering is eigenlijk ook weinig mis mee. Visueel mocht de film er ook wel wezen en er hangt gedurende het verhaal een lekkere mysterieuze sfeer, zeker in het eerste uur wat ook het beste gedeelte is van de film. De special effecten waren destijds best aardig maar hedendaags zien ze er toch wel iets gedateerd uit. De cast voor deze film mag er wezen want er spelen zeker niet de minste acteurs in mee. Vooral Liev Schreiber vond ik wel aardig spelen en naar Rose McGowan is het natuurlijk altijd prettig kijken. Al met al een vermakelijke Thriller / Horror die zich lekker wegkijkt en ook niet al te lang duurt.

Deze film heb ik als klein kind in de jaren 70 gezien bij mijn oma op een Duitse TV zender. Ondanks dat het heel lang geleden is dat ik deze film heb gezien kan ik nog een aantal dingen herinneren. Ik vond het destijds een fascinerende, boeiende en ook wel een spannende sciencefiction film. Het verhaal zat goed in elkaar en toen de mieren (die vond ik toen best eng) het laboratorium begonnen te saboteren werd het spannend. Ook vond ik het geniaal toen de meren met bouwsels de zonnewarmte op het laboratorium deden richtte. Hoe de film precies afliep weet ik helaas niet meer. Maar omdat deze film me nog altijd is bijgebleven zal ik toch een stem uitbrengen.

Deze film had ik nog nooit gezien. Omdat deze film inmiddels al meer dan 25 jaar oud is, oogt hij wat gedateerd. Het verhaal slaat eigenlijk nergens op en ook is de uitvoering soms lachwekkend. Maar in het algemeen heb ik me er toch goed mee vermaakt. Dat kwam vooral omdat het verhaal me wist te boeien maar ook door de uitvoering in combinatie met de heerlijke muziek. Het was genieten bij het horen van de destijds nog vrij jonge bands Iron Maiden en Motorhead. Heerlijk toen de laatste "Locomotive" inzette terwijl de scene daarvoor helemaal niet passelijk was. Wat ook best sterk is aan deze film is de heerlijke creepy sfeer. De muziek heeft daar trouwens ook veel invloed op. Het is ook grappig dat Jennifer Connelly met deze film min of meer haar debuut maakte op het witte doek. Ze deed het best goed. Al met al toch best een aardige film om eens gezien te hebben en zeker het laatste gedeelte van de film is best goed.

P.S. de aap was ook helemaal te gek in deze film

Vond het destijds best een leuke Science-Fiction / Avontuur film. Verhaal is best aardig en boeiend en er wordt ook nog redelijk in gespeeld.

Inderdaad niet meer en minder dan een 13 in een dozijn standaard cliché actiefilmpje. Het enige wat nog een beetje aardig is in deze film zijn de kooigevechten welke lekker hard (klinken ook zo) zijn en Sarah Butler (zorgde voor het visuele aspect). De cast stelt weinig voor, maar iemand als Neal McDonough (als LA Jim) past altijd goed in dit soort films en hij deed het dan ook best aardig. Omdat de film maar iets van 90 minuten duurt is hij wel nog redelijk te behappen.

P.S. wel leuk dat de regisseur van deze film de zoon is van Sean Connery. Hij is er in ieder geval op vooruit gegaan t.o.v. zijn vorige film "51 (2011)", die het kijken niet waard was.

Prima thriller. Je verwacht dat dit best wel eens een saaie film zou kunnen zijn (speelt zich namelijk hoofdzakelijk of in een telefooncel) maar het tegendeel wordt in deze film bewezen. De film was boeiend en zelfs spannend.

Zeer mooie verfilming van het verhaal van een talentvolle pianist uit Polen die door de oorlog in het getto van Warschau beland. Adrien Brody speelt deze rol echt perfect en de film is verder zeer aangrijpend.

Hoe hij dit getto overleeft is zeer indrukwekkend.

De zoveelste film van regisseur Andy Sidaris volgens het bekende recept en eigenlijk ook wel een zeer matige. Het duurt een behoorlijke tijd (ongeveer na 20 minuten middels Dona Speir) voordat er iets bloot te zien valt en dat kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn. Velen die deze film aan het bekijken zijn, zijn dan allang afgehaakt Het blootgehalte valt sowieso zwaar tegen in deze film en omdat het verhaal weinig om het lijf heeft valt er eigenlijk weinig te genieten. Ook spelen er geen echte noemenswaardige vrouwen in mee. De meest noemenswaardige is nog Roberta Vasquez (ook veelal in andere films te zien) maar zij ging niet eens uit de kleren. Nee deze is toch misschien wel de slechtste van regisseur Andy Sidaris.

Na gisteren de bizarre horrorfilm "Jenifer (2005)" te hebben herzien uit de "Masters Of Horror" TV-serie, was het nu de buurt om deze leuke en vooral vermakelijke Horror / Thriller film te herzien.

Het verhaal omtrent de twee seriemoordenaars / psychopaten (een zeer ervaren trucker die wordt omschreven als de jager en die ook fatsoen heeft en een jonge lifter die wordt omschreven als een stroper en dan zonder fatsoen, want hij neemt iedereen te grazen als een dolle hond) zat leuk in elkaar (ook met de nodige droge en zwarte humor) en wist tevens ook te boeien en te vermaken. Zeker in de eerste 30 minuten van het verhaal, waarin beide seriemoordenaars / psychopaten leuk werden geïntroduceerd en waarbij je ze ook aan het werk ziet (lekker hard en grof), is zeer goed en leuk.

Zo leeft de lifter, met de toepasselijke naam Walker (zeer leuk gespeeld door Warren Kole ), zich heerlijk uit op een drietal gestrande buspassagiers en twee punkers (vooral de vrouw Lily, gespeeld door de fraaie Crystal Lowe die ook wat bloot is te bewonderen, neemt hij behoorlijk te grazen in een motel-kamer. Geweldige scene was dat overigens en op een bepaalde manier zelfs komisch) die komen aanrijden met een busje en die hem een lift geven. En zo leeft leeft de in eerste instantie vriendelijke trucker, met de toepasselijke naam Wheeler (leuk gespeeld door Michael Moriarty), zich lekker uit op twee gestrande buspassagiers, van dezelfde bus overigens, die hij in eerste instantie ook een lift geeft naar een restaurant. Daaronder de vrouw Birdy, die gespeeld werd door de rijpe en lange Laurene Landon (zag er best apart uit).

Verder draait het verhaal ook nog om de jonge rebelse vrouw Stacia (verdienstelijk gespeeld door de aparte Fairuza Balk), die vanuit de eerder genoemde gestrande bus alleen (ze is namelijk niet bang en heeft ook een mes bij zich) loopt naar een Motel. In datzelfde Motel treffen (na circa 30 minuten) de twee twee seriemoordenaars / psychopaten elkaar en hebben ze het gemunt op Stacia, waarbij ze dan met elkaar concurreren en ook met elkaar vechten. De trucker is dan weer de jager maar de lifter is dan nu het gewillig prooi. Dat gedeelte was opzicht ook wel leuk, maar is misschien ook wat aan de flauwe kant. Het einde van het verhaal was overigens weer sterk en zeker ook leuk.

De luchtige uitvoering van het verhaal was leuk gedaan en ook heerste er gedurende het hele verhaal een lekkere sfeer. Ook de cast draagt hun steentje bij aan de leuke uitvoering en het is vooral regelmatig genieten van de twee seriemoordenaars / psychopaten die leuk werden gespeeld door Michael Moriarty en Warren Kole. Visueel gezien werd het verhaal aardig in beeld gebracht (o.a. vanuit een vrachtwagen) en hetzelfde geldt voor een aantal brute moorden (vooral die bij de gestrande bus en in de motel-kamer). Omdat deze film ook maar iets van 60 minuten duurde, keek hij natuurlijk ook lekker weg.

Al met al heb ik me vanaf de eerste tot de laatste minuut goed vermaakt met deze leuke korte Horror / Thriller (vooral de nadruk op Thriller) film uit het eerste seizoen van de "Masters of Horror" TV-serie.

Soort drama waarvan je moet houden en ik hield er niet echt van. Het verhaal stelt eigenlijk niet zoveel voor en kabbelt ook rustig naar het einde toe waar ze opeens pantoffels en jam gaan verkopen. Buiten de gebeurtenis dat hun moeder overlijdt en dat Clara zich opeens moet ontfermen over de onvatbare Lily gebeurt er eigenlijk weinig bijzonders. Dankzij de goede rollen van Diane Kruger en vooral Ludivine Sagnier heb ik deze film wel weten uit te kijken maar het was niet mijn soort drama want het deed me allemaal weinig. Voor de liefhebbers zullen we maar zeggen.

Best wel een apart maar best aardige Mystery / Drama. Het verhaal is boeiend en visueel (inclusief een aantal fraaie vrouwen zoals Elena Anaya) zit de film mooi in elkaar. Ook de cast deed het goed en zelfs Antonio Banderas speelde goed en overtuigend. Zeker geen alledaagse film maar wel een aardige film om gezien te hebben en vanwege het vrouwelijk schoon keek hij ook nog eens prima weg.

Ik dacht dat deze kort durende (circa 75 minuten) psychologische Thriller film wel iets voor mij zou zijn, maar daar heb ik me helaas toch wat in vergist, hoewel het zeker geen zeer slechte film is.

"Piercing" (die titel heeft overigens betrekking op een piercing door een tepel, namelijk die van Mia Wasikowska en waarvoor een "body double" werd gebruikt) lijkt een spannend psychologisch gevecht tussen een man en een vrouw, te weten de getrouwde (vrouw en zoontje) zakenman Reed (Christopher Abbott) en escortdame Jackie (Mia Wasikowska). Oftewel een machtsstrijd tussen een moordenaar en moordenares, maar toch wringt de film aan alle kanten.

Zo vond ik het vooral saai (t/m circa de 55e minuut), langdradig (ondanks dat het maar circa 75 minuten duurt) en maf en volgens mij wist regisseur Nicolas Pesce niet welke kant hij moest opgaan met het verhaal. Zo komt Reed's moeder (Maria Dizzia, die ook nog even bloot is te bewonderen) op een gegeven moment voorbij, vrouwlief Mona (Laia Costa) van Reed speelt een belangrijke rol (op aandringen van haar boekt Reed een hotelkamer en prostituee), zien we een bunny girl (Olivia Bond) die overigens geen Playboy Bunny (daar zou ze ook veel te jong voor zijn ) is maar een konijn vermoord met een schaar, zien we een SM neuk scène tussen moeder (gezicht van te zien) en waarschijnlijk zoon (gezicht niet van te zien), zien we een soort van insect uit de toiletpot komen en zien we een incident (vermoorden van moeder met een ijspriem) uit vroegere jaren.

Oftewel het is van alles wat, maar het wordt nergens verklaard en misschien komt dat mede omdat circa 75 minuten misschien wel aan de korte kant is voor deze film. Ook heeft de film eigenlijk geen einde. De intro (die circa 18 minuten duurt en waarin Reed wordt geïntroduceerd) had van mij korter gemogen, maar de scène daarin met een denkbeeldige moord waarin een onzichtbaar slachtoffer door Reed wordt gewurgd en in stukken wordt gesneden en welke voorzien is van passend geluid (o.a. gezaag), mocht er wel wezen. Verder zit er ook een scene in m.b.t. een ziekenhuisbezoek, maar die was wel eigenlijk overbodig en voegde ook niets toe aan het verhaal.

Wel de reden voor het ziekenhuisbezoek mocht er wezen en dan doel ik natuurlijk op de scène waar Jackie zich op de badkamer van een Hotel (Reed heeft haar vanuit daar gebeld en besteld) herhaaldelijk met een schaar in haar rechterbeen steekt en welke fraai (althans voor horrorliefhebbers die niet wegkijken voor wat goor) en bloederig in beeld werd gebracht. Naderhand is er ook nog een heftige scène te zien waarbij Jackie met een blikopener (zeer creatief bedacht en heb ik volgens mij ook nog niet gezien in een film) het gezicht van Reed (o.a. zijn oor) openhaalt.

Wel is het leuk om te zien dat regisseur Nicolas Pesce oog voor details heeft, want zo krijgen ouderwetse telefoons, een espressoapparaat, slippers, scharen en een ijspriem (waarmee Reed van plan is om Jackie mee te vermoorden) de nodige aandacht. De cast bestaat eigenlijk maar uit twee personen, te weten Christopher Abbott, Mia Wasikowska, en die deden het best verdienstelijk als gestoorde mensen (zo wilt Reed het liefst zijn pas geboren zoontje vermoorden, te zien tijdens de eerste paar minuten, waar hij een hekel aanheeft) met moorddadige gedachten. Er speelt wat tussen Reed en Jackie, maar wat blijft een mysterie. Verder waren de decors (o.a. de hoge flatgebouwen), soundtrack, geluidseffecten en montage dik in orde.

Maar al met al is "Piercing" een zeer wisselvallige film, die niet echt voor mij is weggelegd.

De regisseur probeerde waarschijnlijk mee te liften op het succes van Russ Meyer en heeft daarom ook een paar erotische komedies uitgebracht. De opening met de namen van de acteurs/actrices en crew heeft hij overduidelijk gejat want Russ Meyer heeft dit al vaker en eerder toegepast. Het niveau van de film kan ook niet tippen aan de meeste films (eigenlijk aan allemaal niet) van Russ Meyer. Het verhaal is eigenlijk te belachelijk voor woorden en hetzelfde geldt voor de uitvoering. De cast was zeer belabberd en kon totaal niet acteren, het varken speelde eigenlijk nog het beste en was soms zelfs schattig De scene waarbij het varken met zijn snuit tussen de benen van de schone Terry Gibson zat was best komisch en ook wel gewaagd. Ook is het geluid overduidelijk naderhand toegevoegd waardoor lip beweging en gesproken tekst vaak niet overeenkomen. Heeft natuurlijk ook te maken dat deze film gemaakt is met een enorm laag budget wat op alle fronten goed te zien is. Visueel (buiten de vrouwen) stelde het ook niets voor en het einde was bar slecht (het laatste shot van de film was wel best mooi gedaan).

De best mooie vrouwen (Peggy Church die destijds net 18 jaar was, Terry Gibson en Gina Paluzzi met hun fraaie lichamen en borsten. Vooral Terry Gibson en Gina Paluzzi met hun bazookas waren om te De laatste had ook slechts een streepje terwijl een bos in die tijd gebruikelijker was) die gelukkig ook zeer vaak uit de kleren gaan redden deze film nog enigszins. En omdat het hier gaat om een Komedie / Erotiek (neigde soms zelfs naar porno) gaat het natuurlijk vooral om het laatste en dat was meer dan ruimschoots aanwezig en zeer fraai.

Ik dacht Seth Rogen (die vind ik normaal best leuk) en Rosie Perez (ik vond haar zeer oud uitzien in deze film) in een film dat kan wel eens leuk zijn. Maar wat een ellendige vervelende film was dit na bijna een uur heb ik nog niet eens gelachen en James Franco irriteerde me mateloos. Ik hoopte dat Gary Cole (vind ik altijd leuk om te zien) de film dan nog enigszins zou kunnen redden maar zijn rol was te klein om er nog een positieve wending aan te kunnen geven. Zonde van de tijd dat ik deze gekeken heb.

Dat is ook een tactiek om succes te hebben, je maakt een film die zo slecht is dat het vervolg vanzelf meevalt. Dat is het geval bij "The Pink Panther" en dit tweede deel ervan.

Opnieuw stuntelt Steve Martin door zijn vertolking van inspecteur Clousseau, maar hij wordt omringd door bekende tegenspelers (o.a. Jean Reno, Andy Garcia, John Cleese en Jeremy Irons), die op gezette tijden de aandacht afleiden. Als "dream team" van speurders gaan ze achter een dief aan, die het voorzien heeft op de lijkwade van Turijn, de ring van de paus en natuurlijk de roze panter.

"The Pink Panther 2" is opnieuw een flauwe Komedie film vol spraakverwarring en misverstanden, slapstick en flauwe zijlijntjes, een vleugje romantiek, imitaties en veel "couleur locale". Minder leuk dan de klassieke films met Peter Sellers als inspecteur Clouseau.

Prima vervolg (met veel absurde humor) met wederom een zeer leuke Peter Sellers en een heerlijke Lesley-Anne Down

Misschien is dit wel het beste deel van de Pink Panther serie want ik heb vaak dubbel geleden van het lachen (o.a. de manieren waarop hij het kasteel wilt binnendringen. Zijn Einstein look was overigens geweldig)

Een leuke start van de Pink Panther serie met natuurlijk een geweldige Peter Sellers.