Opinions

Deze inmiddels behoorlijk gedateerde film begint gelijk met een lange douche vechtscene in de vrouwengevangenis met een aantal behoorlijk rondborstige vrouwen (natuurlijke lichamen waarvan ook een aantal melkachtig en allemaal voorzien met een flinke bos haar tussen de benen), waaronder o.a. de fraaie Uschi Digard en Annik Borel die later ook te zien zijn in een kort verhaaltje. Sowieso zitten er een groot aantal rondborstige vrouwen in deze film en wat dat betreft had deze film makkelijk geregisseerd kunnen zijn door bijvoorbeeld Russ Meyer, die in de jaren 70 ook nog een aantal fraaie films heeft gemaakt.

De toon van de opening is gelijk gezet voor de rest van de film en er is dan ook veelvuldig bloot (jonge vrouwen maar ook oudere "rijpe" vrouwen) te zien die soms wel wat wegheeft van lichte pornografie (o.a. orgies). Qua verhaal (beter gezegd verhaaltjes) stelt het allemaal niet veel voor en de film is ook met een laag budget gemaakt wat o.a. duidelijk te zien is in de beeldkwaliteit met veel ruis en onregelmatigheden (zoals regisseur Quentin Tarantino dat bewust heeft gedaan in de film "Death Proof (2007)". Zo valt in het laatste verhaaltje op een gegeven moment het geluid even weg en is alleen nog de achtergrondmuziek te horen

Het verhaal speelt zich overigens vrijwel geheel buiten de gevangenis (alleen de opening is even in de gevangenis en de laatste 3 minuten) af en draait om zes vrouwelijke gevangenen (dus ook zes verhaaltjes) die zich een weekend lang mogen voorbereiden op hun vrijlating. In vrijwel ieder verhaaltje met zo'n vrouwelijke gevangenen gaan de kleren overigens zeer snel uit Ook gaat het er geregeld wat grof aan toe en worden de meiden niet altijd zachtaardig behandeld (ze worden dan met de hand geslagen, inclusief overdreven slaan geluid). Dit is eigenlijk het geval bij het eerste en het vierde verhaaltje (zelfs door een vrouw, te weten de fraaie melkachtige Annik Borel, waarna ze daarna gewoon wat lesbisch gaan doen en zelfs een triootje). Het derde verhaaltje omtrent Maria Arnold met de groeps verkrachtingsscène door de motorbende, was het meest brute om te zien en was zeer vrouw onvriendelijk. Uiteraard is de film soms wat saai (zelfs bij bloot scenes die soms gewoon te lang duren zonder dat er veel bijzonders in gebeurt) en af en toe wat vooruitspoelen hoort er dan ook min of meer bij.

Al met al heb ik me eigenlijk gewoon goed vermaakt met deze leuke erotiek film en vooral natuurlijk vanwege het vele bloot (met name alle rondborstige vrouwen) wat erin te bewonderen valt. Sowieso vond ik de mix wel geinig tussen jong en rijp. Ik heb deze film overigens niet gezien in 3D, maar er zitten zeker wat 3D situaties (o.a. natuurlijk met grote borsten) in die vroeger waarschijnlijk te zien zijn geweest met zo'n gekleurd brilletje (één brilglas rood en de andere blauw/groen).

P.S. de rijpe rondborstige Marsha Jordan in de rol van "Sugar", in het eerste verhaaltje, mocht er wel wezen en hetzelfde geldt voor de rijpe Liz Wolfe (met torpedo borsten), in het vierde verhaaltje, die beschildert wordt. De niet rijpe (wel eind 20 of begin 30) maar wel zeer fraaie rondborstige Uschi Digard in het laatste verhaaltje, was misschien wel de meest fraaie vrouw in deze film.

Opzicht best een aardige Misdaad / Drama, maar ook niet een film die heel bijzonder is of er echt bovenuit springt. Ook vond ik het allemaal niet echt aangrijpend, hoewel het soms wel heftig was. Dat heeft misschien ook wel te maken omdat ik het gezin van Keller Dover (gespeeld door Hugh Jackman) niet bepaald sympathiek vond en zeker niet hem. Hierdoor had ik niet echt een band met het gezin, maar was ik wel benieuwd hoe de vork in de steel zat en of Anna (dochter van Keller) en haar vriendinnetje Joy nog leefden.

Het niet echt bijzondere verhaal zit overigens wel goed in elkaar en weet ook te boeien, maar spannend vond ik het eigenlijk nergens. Het geheel is ook allemaal vrij sober en grauw verfilmd (zo heb ik geen zonlicht gezien). De opbouw en het verloop van het verhaal is wel goed en langzaam (soms ook wat langdradig) vallen ook alle puzzelstukjes in elkaar. Echte verrassingen of wendingen zitten er naar mijn mening wel niet in. Wat Keller Dover deed (het heft in eigen handen nemen) om te achterhalen waar zijn dochter Anna is, deed me soms denken aan nazi martelpraktijken (ging er behoorlijk heftig aan toe) . Het einde mocht er best wezen, maar het had van mij wel nog eventjes mogen doorlopen. Want nu bleef je nog steeds met één vraag zitten m.b.t. Keller Dover.

Dat deze film boven de middelmaat uitspringt is vooral te danken aan de cast die het goed en overtuigend deden. Zeker beide hoofdrolspelers Hugh Jackman en Jake Gyllenhaal (als Detective Loki) deden het goed en met name de laatste. Al met al is dit zeker een aardige film, maar zoals eerder gezegd wel geen bijzondere. Wat dat betreft vind ik het gemiddelde hier eigenlijk wat aan de hoge kant.

Inmiddels erg gedateerd maar toch nog enigszins een redelijk romantisch drama met vooral de nadruk op drama. Het verhaal is best aardig en Errol Flynn en vooral Bette Davis spelen prima. Maar echt boeiend of spannend werd het eigenlijk nergens. Leuk om eens gezien te hebben maar meer ook niet.

Nu ik in de laatste paar dagen van 2013 een aantal leuke films van wijlen regisseur Paul Bartel heb gezien, zou het natuurlijk niet compleet zijn als ik ook zijn eerste film niet gezien zou hebben in 2013.

Het verhaal (ik vond het persoonlijk een Thriller / Mysterie) wat zich afspeelt in een maf hotel zit lekker mysterieus in elkaar en gedurende het het hele verhaal (en zeker in het begin) hangt er ook een lekker creepy / bizar sfeertje (mede veroorzaakt door de geluiden en de muziek). Het verhaal weet zeker te boeien en is soms zelfs een tikkeltje spannend. Ook gaat het er soms wat grof aan toe (o.a. onthoofding). Buiten het mysterieuze gedeelte zitten er ook een paar licht komische momenten (de scene in de winkel met sekstijdschriften, de perverse gestoorde George met zijn opblaaspoppen en natuurlijk de donkere politieagent op het einde met zijn sarcastische opmerkingen) in en valt er ook wat bloot te zien (hoort standaard bij een Paul Bartel film). Niet al te veel overigens maar de scene waarbij Ayn Ruymen zich uitkleedt en in bad gaat en wetende dat ze begluurd (ze lokt het ook gewoon uit) wordt door George mocht er zeker wezen en vond ik eigenlijk ook het hoogtepunt van de film. Het ietwat verrassende einde mocht er ook best wezen.

De film wordt vooral gedragen door de fraaie Ayn Ruymen (als "Cheryl Stratton"), de maffe creepy Lucille Benson (als "Aunt Martha") en John Ventantonio (als de perverse gestoorde "George" zich maar gerust "Georgette" ) die allemaal goed en overtuigend speelden. Het rolletje van Laurie Main als de homoseksuele pastoor/priester was ook wel leuk.

Al met al is dit gewoon weer een leuke Paul Bartel film welke wel iets wegheeft van de vroegere "Psycho" (deel 1 en 2) films.

Lekkere typische jaren 80 flauwe tienerkomedie (vergelijkbaar met Porky). Het verhaal slaat natuurlijk nergens op, de humor is zoals gewoonlijk flauw en en de cast (spelen best wat bekenden in mee) is uiteraard slecht (Betsy Russell is trouwens een fraaie verschijning). Maar ondanks dat was het wel nog redelijk te kijken en dat kwam natuurlijk vooral door de fraaie dames die er ook nog eens lekker naturel uitzagen (geen silicone, geen tatoeages en geen piercings), maar misschien ook nog door de jaren 80 nostalgie want die droop er overal vanaf. Wel grappig is dat ze in dit soort films altijd van die stereotype oversekste perverse oude mannen stoppen.

Alweer een leuke en vermakelijke korte Horror film uit "Masters of Horror" TV-serie en deze is gemaakt door de bekende horror regisseur John Carpenter, die ook al een ander deel in deze TV-serie heeft gemaakt, namelijk "Cigarette Burns (2005)" (die ik nog moet herzien). Bij deze film is duidelijk de hand van John Carpenter te herkennen, want het verhaal deed me soms denken aan vorige films van hem zoals "Assault on Precinct 13 (1976)" (m.b.t. de abortuskliniek) en zijn meesterwerk "The Thing (1982)" (m.b.t. de geboorte van de baby en het uiterlijk van de baby).

In dit verhaal draait het om de zwangere Angelique Burcell (gespeeld door Caitlin Wachs), die op de vlucht is voor iets en daarbij bijna wordt aangereden door een auto, waarin abortusarts Alex O'Shea (gespeeld door Mark Feuerstein) en diens abortusassistent/vriendin Kim (gespeeld door de fraaie Emmanuelle Vaugier) zitten. Met Kim heeft Alex O'Shea zojuist ook geneukt en daar is hij zeer blij mee. Zij ontfermen zich over Angelique en nemen haar mee naar hun bewaakte abortuskliniek voor onderzoek. Eenmaal daar aangekomen nadert er een rood busje, met daarin de moordlustige vader Dwayne Burcell (leuk gespeeld door Ron Perlman) die lid is van de Pro-life beweging en die de abortuskliniek regelmatig lastig valt en daarom ook een verbod heeft gekregen. Dwayne wilt naar binnen om zijn dochter Angelique te komen meenemen, maar hij wordt daarbij tegengehouden en mag niet naar binnen. Dwayne laat het daar niet bij zitten, want hij heeft namelijk een opdracht gekregen van niemand minder dan God Zodra Angelique op de onderzoekstafel ligt, wilt ze een abortus, maar abortusarts Alex O'Shea wil haar eerst diepgaand onderzoeken en ontdekt dat er iets vreemds aan de hand is met de zwangerschap van Angelique en hij denkt ook dat ze niet de volledige waarheid vertelt en zeker niet als hij te horen krijgt wie in haar ogen de vader is.

Het sfeervolle verhaal zit leuk (geldt ook voor de uitvoering van het verhaal) in elkaar en wist mij ook te boeien en te vermaken en dat kwam vooral door Ron Perlman die lekker hard opdreef is in dit verhaal. Met name de abortus die hij gaat uitvoeren op de mannelijke dokter Kiefer (gespeeld door Bill Dow) mocht er wel wezen en was eigenlijk ook zeer komisch. Wie er uiteindelijk achter de zwangerschap van Angelique zit, was best lachwekkend slecht, maar het leverde wel een aantal leuke scenes op m.b.t. die persoon (Duivel, die er best fraai uitzag) en de zwangerschap van Angelique. En bij dat laatste doel ik op de babyscan van Angelique en het moment dat Kim tussen de benen van Angelique wilt kijken en er dan een soort van wit schuim uitspuit. Het hoogtepunt (ook visueel gezien) van het verhaal is natuurlijk de geboorte van de baby, waarbij de baby een soort van spinachtig wezen is met een menselijke hoofdje erop. Het einde van het verhaal is overigens zeer flauw, abrupt en ook wel erg gemakkelijk. Zelfs de duivel accepteert het en neemt er genoegen mee.

De cast doet het best leuk en verdienstelijk en vooral natuurlijk Ron Perlman vanwege zijn harde maar tevens humoristische scenes, met eveneens leuke dialogen daarbij:

"Trek dat schildpaddenhuid uit" (als hij iemand met een kogelvrij vest zwaar verwond heeft)

"In jouw geval moeten we natuurlijk...eerst een opening maken" (als hij abortus gaat plegen op de zwaar verwonde man)

Emmanuelle Vaugier in de rol van assistente Kim, vond ik een fraaie verschijning en ik vond het best jammer dat zij in dit verhaal niet topless is te bewonderen, want dat is toch een eigenschap van de meeste films gemaakt in de "Masters of Horror" TV-serie. Echte mogelijkheden daarvoor waren er eigenlijk ook niet in dit verhaal, op de opening eventueel na. Maar dan had het verhaal gelijk moeten beginnen met een neuk scene, omdat nu het verhaal min of meer begint in de auto waarbij Alex O'Shea zeer in zijn nopjes is dat hij heeft mogen neuken met Kim.

Al met al gewoon een leuke en vermakelijke korte Horror film, die zich lekker wegkijkt (duurt ook maar circa 50 minuten) en ook weet te vermaken, op het flauwe, abrupte en makkelijke einde na.

De film is eigenlijk slecht maar toch vond ik hem op de een of andere manier soms leuk. Michael Richards vond ik tof in deze film. De film is niet goed maar in de flop 100 hoort hij naar mijn mening niet echt thuis, het 2e deel van deze film wel.

Vandaag nog eens gekeken en eerlijk gezegd heb ik best vaak moeten lachen (zeker in de eerste 45 minuten). De scene op de kermis met dat overdreven kotsen vond ik eerlijk gezegd wel grappig hoe belachelijk het ook was. Ook sommige andere grappen in het begin waren wel geslaagd. Natuurlijk stelt het verhaal weinig voor (laatste 45 minuten zijn erg slecht) en is het meisje Trixie Young zeer irritant en vreselijk maar dankzij Michael Oliver (Junior) en Jack Warden valt het geheel nog mee. Ook Laraine Newman als Lawanda deed het nog aardig. De creepy tweeling vond ik overigens wel goed (ze deden me denken aan de tweeling uit "The Shining"). En Amy Yasbeck als de moeder van de irritante Trixie Young is natuurlijk een lekkertje.

heb er maar 2 woorden voor over "Schandalig slecht".

Deel 2 was al heel erg triest maar dit deel bewijst dat het zelfs nog erger kan.

De muziek van de Britse danceact "The Prodigy" was destijds in de jaren 90 boeiender, spannender en schokkender dan deze dertien in een dozijn Horror / Thriller film, die vooral voorspelbaar en clichématig is en ook niets nieuws onder de zon heeft.

De film leunt sterk op jump scares in plaats van echte spanning en psychologische diepgang en het jongetje (Jackson Robert Scott), dat zich vreemd begint te gedragen door een mogelijke reïncarnatie, was totaal niet eng of creepy. Het einde probeert schokkend te zijn, maar voelt geforceerd en te snel afgeraffeld.

Het enige pluspuntje in deze film vond ik Taylor Schilling als de moeder van het jongetje. Niet dat ze goed acteerde, maar ik vond haar opzicht leuk uitzien. Al met al is "The Prodigy" gewoon een matige Horror / Thriller film.

Deze Komedie film werd na aanleiding van het overlijden van de Amerikaanse film acteur en komiek Gene Wilder (die in deze film zijn eerste hoofdrol speelt), gisteren tijdens het live televisieprogramma "De Wereld Draait Door" aanbevolen door komiek Marc-Marie Huijbregts en daarom heb ik deze film dan ook bekeken. Ondanks dat deze film behoorlijk gedateerd (toen was ik zelfs nog niet geboren) is en inmiddels ook wat oubollig overkomt, heb ik me wel goed vermaakt met deze Komedie film, die naarmate het verhaal vordert ook steeds leuker wordt met als hoogtepunt het theaterstuk op Broadway over Adolf Hitler welke schitterend in beeld (zelfs wat sexy) en geluid (o.a. geweldig was het liedje en de uitvoering erop van "Lente voor Hitler en Duitsland en winter voor Polen en Frankrijk") werd gebracht en ook best grappig was.

In dit leuke verhaal draait het om de egoïstische (tevens leugenaar en bedrieger) theaterproducent Max Bialystock (zeer leuk gespeeld door Zero Mostel), die omgaat met verschillende oude vrouwen voor geld, die samen met boekhouder Leo Bloom (ook zeer leuk gespeeld door Gene Wilder), die de boekhouding van Max Bialystock komt controleren, via bedrog een manier vinden om snel rijk te worden. Ze moeten daarvoor een gegarandeerde theater flop produceren en na lang zoeken vinden, mede door advies en hulp van de Duitser Franz Liebkind (leuk gespeeld door Kenneth Mars) die continue rondloopt met een staalhelm, ze die in de vorm van een theaterstuk over Adolf Hitler. Echter i.p.v. een flop, draait het uit op een groot succes, met alle gevolgen (financieel) van dien voor Max en Leo.

Max: hoeveel procent kan er in totaal zijn ?
Leo: Je kunt maar 100 procent verkopen.
Max: hoeveel procent hebben we van "Lente voor Hitler" verkocht ?
Leo: 25.000 procent.
Max: Godallemachtig

Het duurt eventjes voordat de film opgang komt en dat komt mede door de lange 20 minuten durende opening van het verhaal, waarbij de hoofdrolspelers Max Bialystock en Leo Bloom op een wel leuke manier worden geïntroduceerd. Als de film eenmaal opgang komt, is het best genieten tot de laatste minuut en valt er ook regelmatig wat te (glim)lachen zoals de eerste kennismaking (na circa 30 minuten) met de Duitse auteur Franz Liebkind die helemaal lyrisch is over Adolf Hitler, de auditie (na circa 45 minuten) voor een geschikte Adolf Hitler (die ze uiteindelijk vinden in Lorenzo St. DuBois, ook wel L.S.D genoemd wat destijds een populaire drug was, die gespeeld werd door Dick Shawn) en natuurlijk het eerder genoemde theaterstuk (na circa 60 minuten) over Adolf Hitler. Het einde waarbij Max en Leo na een rechtszaak (ondanks een mooie speech van Leo over Max) uiteindelijk in de gevangenis belanden en daar ook vrolijk verder gaan met het produceren van een theaterstuk (met de titel "Gevangenen van de liefde") en daarbij gevangenen en gevangenispersoneel bedriegen om rijk te worden, was best leuk.

Omdat de film ook maar iets van 85 minuten duurt, kijkt hij verder lekker weg en weet hij ook te vermaken. Hoewel de film inmiddels bijna 50 jaar oud is, werd wel alles fraai in beeld gebracht en vooral het theaterstuk over Adolf Hitler met zijn mooie decors en schitterende kostuums die de mannen en vrouwen daarbij dragen. De cast doet het goed en leuk en het is vooral genieten van de hoofdrolspelers Zero Mostel (al een behoorlijke tijd geleden overleden) en Gene Wilder. Ook de overige cast deed het goed en Lee Meredith in het korte rolletje van Ulla, vond ik een fraaie verschijning om naar te kijken en vooral als ze van Max moet werken (wat inhoudt dat ze moet dansen) .

Gewoon een leuke ouderwetse Komedie film waarin genoeg te (glim)lachen valt en die tevens weet te vermaken. Buiten dat Gene Wilder voor het eerst een hoofdrol speelt in een film, was dit tevens de eerste film geproduceerd door de bekende regisseur Mel Brooks.

Eigenlijk best een leuk sportdrama waarbij het draait om een footballteam van een Amerikaanse universiteit welke moet presteren (al dan niet op geoorloofde manieren). Het verhaal mag dan wel redelijk cliché zijn, maar de uitvoering was nog best leuk. Kijk je naar de cast welke hierin meespeelt, dan verbaasd je dat eigenlijk niet met o.a. James Caan (geweldig geknipt voor de rol van coach) en de fraaie jonge Halle Berry. Ook zijn de kleine rolletjes van Abraham Benrubi (blijft voor mij altijd verwant als "Larry Kubiac" uit de serie "Parker Lewis Can't Lose") en met name Andrew Bryniarski als de geflipte hersenloze footballer Steve Lattimer die stijf onder de anabolen zit best leuk. Hoe hij uitzag en rondliep in deze film was al hilarisch (geweldig als hij met zijn hoofd een autoruit inslaat ).

De beelden van de trainingen (in combinatie met soms aardige muziek zoals "Welcome To The Jungle" van de zeer populaire eind jaren 80 begin jaren 90 rockband "Guns N' Roses") en wedstrijden zagen er wel fraai uit en zijn tevens ook de leukste stukken in de film. Het romantische gedoe omtrent Halle Berry en Kristy Swanson konden me eigenlijk gestolen worden want die haalden de vaart enorm uit het verhaal en waren ook enorm saai en clichématig.

Deze film zenden ze overigens nog uit op de zender MGM en daar heb ik hem ook op gezien.

De zoveelste door de ogen van een handcamera gefilmde film en dit keer gaat het om een groepje tieners welke in de kelder van een broer en zus geheime plannen van hun inmiddels overleden vader vinden voor de bouw van een tijdmachine.

Ze vinden deze plannen overigens, omdat de broer en zus op de zolder een oude handcamera vinden van hun vader waarop een verjaardagsfeestje van hun staat, toen ze nog zeer jong waren, en waarop de broer iets vreemds ziet. Hij ziet zichzelf (als tiener in de tegenwoordige tijd) namelijk in de opnames terug in een spiegel. Uiteraard besluiten ze om de tijdmachine te bouwen (zou ik ook hebben gedaan) en gaan ze met kleine stappen (in eerste instantie dagen) terug in de tijd en gaan ze er vooral plezier meebeleven (zoals o.a. geld winnen via een loterij, fratsen uithalen op de school waarop ze zitten en gaan naar een groot openluchtconcert) die ook in eerste instantie geen schadelijke gevolgen heeft voor de toekomst. Ze stellen daarbij wel bepaalde regels op (men mag o.a. alleen met zijn allen terug in de tijd), maar zodra de broer deze regels verbreekt en alleen terug gaat in de tijd (om het meisje voor zich te winnen waarop hij verliefd is), gaat het mis en komen ze achter de nadelige kanten van het tijdreizen die de broer dan steeds teniet probeert te maken. Echter het wordt steeds van kwaad naar erger en daar draait dit verhaal om.

Opzicht was het verhaal wel leuk gevonden en terug gaan in de tijd blijft natuurlijk een fascinerend onderwerp, maar helaas heeft men er in deze film teveel clichématige en flauwe dingen (geld, school en tienerliefde en met name het laatste) meegedaan en duurt het ook behoorlijk lang voordat deze film een beetje interessant begon te worden. Zodra het ook nog eens interessant begint te worden, draait het verhaal ook nog eens helemaal door en wordt eigenlijk maar een flauwe en belachelijke bedoeling. De film duurt in mijn ogen eigenlijk ook iets te lang, want circa 90 minuten was meer dan voldoende geweest voor deze film. Het einde van de film was wel aardig en zoals ik het interpreteer, zal het verhaal zich weer gaan herhalen.

Ondanks dat alles is opgenomen met een handcamera zag het er visueel allemaal aardig uit en hetzelfde geldt voor de special effecten (zeker bij de bouw van de tijdmachine). Het is wel jammer dat deze handcamera in het begin vooral bediend wordt door de zus (gespeeld door de zeer fraaie Virginia Gardner), want ik had haar liever meer in beeld gezien dan achter de camera. De keren dat ze in beeld verscheen, spatte ze wel van het scherm (vooral bij het openluchtconcert) Overigens mocht Sofia Black-D'Elia er ook wel wezen. De onbekende talentvolle cast deed het overigens wel verdienstelijk en we zullen ongetwijfeld meer van hun zien in toekomstige films of series.

Leuk om eens gezien te hebben deze met een handcamera opgenomen Sciencefiction / Thriller film, maar het is wel jammer dat men niets beters heeft gedaan met het thema tijdreizen. Maar goed omdat het in deze film draait om tieners, is dat misschien wel begrijpelijk.

Geweldige komedie over een verjaardagsfeest wat compleet uit de hand loopt en uitloopt tot totale chaos en anarchie.

Het is een lange tijd geleden dat ik zo vaak heb moeten lachen bij een film maar bij deze is het weer gelukt. Het eerste half uur is eigenlijk best flauw en ook zeer puberaal en je hebt dan zoiets van "dit kan toch niets worden". Maar als dan het feest eenmaal begint gaan alle remmen los en dan werkelijk letterlijk en figuurlijk. Het feest begint nog enigszins rustig maar begint al snel uit de hand te lopen middels enorm veel heerlijke jonge meiden (velen ook topless), leuke figuren (o.a. de beveiliging) en veel geflipte en feestende figuren.

Ik moet zeggen dat dance muziek niet bepaald mijn genre is maar in deze film werd het perfect toegepast inclusief passende beelden (vaak fraaie topless meiden). Toen het feest omsloeg in complete chaos (was echt geweldig) veranderde de muziek en werd het geweldige nummer "Battery" van Metallica gedraaid (trouwens de verjaardagsrap was ook ijzersterk ). Het einde was ook best goed en gelukkig niet zo heel cliché.

De best wel onbekende cast deed het trouwens meer dan uitstekend, zeker de drie hoofdrolspelers en met name Oliver Cooper. Al met al was dit een zeer geslaagde komedie die m.u.v. het begin gewoon genieten was.

Nadat ik vorige week nog de leuke, vermakelijke en sfeervolle jaren 80 Horror film "Terror Train (1980)" had gezien, waarin ook Jamie Lee Curtis in meespeelde, was ik benieuwd geraakt naar deze Horror film en daarom heb ik hem afgelopen nacht dan ook bekeken. Maar helaas valt deze film vies tegen en is hij al zeker niet leuk, vermakelijke of sfeervol, maar juist traag, saai en langdradig.

Het verhaal (draait om wraak van iemand in 1980 tijdens het schoolbal, omdat 6 jaar geleden een meisje, te weten Robin Anne Hammond, per ongeluk is omgekomen tijdens het spelen van een moordenaar spel in een verlaten schoolgebouw en waarbij de vier kinderen die erbij betrokken waren, zweren om niets te zeggen. De persoon die nu wraakt neemt, was destijds getuige, zonder dat de andere kinderen dat wisten) stelt eerlijk gezegd weinig voor en weet ook niet te boeien en het eerste uur daarbij is ook nog eens zeer saai, traag en langdradig en de opening met de krijsende kinderen die steeds roepen "kill, kill, kill" (vanwege het spel wat ze aan het spelen zijn), was zelfs tenenkromend slecht en dat tot het irritante af. Ik had toen eigenlijk gelijk de film moeten afzetten, maar ik was helaas zo dom om toch verder te gaan kijken. Na circa één uur wordt het verhaal gelukkig wat vermakelijker en begint eindelijk ook de wraak van de persoon die dan één voor één de kinderen van destijds begint te vermoorden. Nadat door verwisseling van iemand (zou het laatste slachtoffer moeten worden van de wraak) de verkeerde persoon wordt vermoord (beter gezegd onthoofd), wordt eindelijk duidelijk wie er achter de moorden zit en dat was niet bepaald verrassend (het was namelijk de broer van Robin Anne Hammond, te weten Alex Hammond) en eerlijk gezegd zelfs flauw.

Visueel gezien stelt het eigenlijk ook allemaal weinig voor, maar de jaren 80 spatten wel weer lekker van het scherm af d.m.v. busjes, draaischijftelefoons met irritant rinkel geluid en discodansen. Ook valt er wat bloot te bewonderen in de vorm van een blote kont (wordt getoond aan de ietwat achterlijke conciërge Mr. Sykes) van Pita Oliver (in de rol van Vicki, die verder eigenlijk geen rol heeft in het verhaal) en de borstjes van Mary Beth Rubens (in de rol van Kelly Lynch, die destijds één van de vier kinderen was). M.b.t. de laatste had ik liever de borsten gezien van Jamie Lee Curtis (in de rol van Kim Hammond, die de zus is van Robin Anne Hammond), er was wel enige vorm van inkijk op haar borsten in de kleedkamer na het sporten, of van Anne-Marie Martin (in de rol van Wendy Richards, die destijds ook één van de kinderen was), die ik wel een mooie verschijning vond. De gehele cast speelt overigens slecht en dat is helaas ook van toepassing op Jamie Lee Curtis en Leslie Nielsen (in de korte rol van vader Hammond, die tevens de directeur is van de school).

Al met al een hele matige Horror film, die nauwelijks weet te vermaken en al zeker niet weet te boeien (laat staan dat het ergens spannend wordt). Mijn advies is dan ook om deze film niet te bekijken.

Had er best hoge verwachtingen van maar achteraf is het me toch wat tegengevallen. Het verhaal vond ik eigenlijk niet eens zo bijzonder en had wel wat weg van een kruising tussen "Alien", "Mission to Mars" en "Alien vs. Predator". Slecht is het echter ook niet en visueel zag het er best allemaal fraai uit. Eventuele antwoorden (daar zat ik persoonlijk wel niet op te wachten) op voorgaande Alien films moet je in deze film niet verwachten want het wordt eigenlijk alleen maar onduidelijker. Het verhaal was opzicht best boeiend (duurt wel een hele tijd eer de film echt opgang komt), zeker het laatste uur, maar al met al had ik eigenlijk een meer spannendere film verwacht en dat was eigenlijk niet aanwezig in deze film. De cast vond ik eigenlijk wisselend in deze film. De uitblinkers vond ik Michael Fassbender (is ook gewoon een prima acteur) en zeker ook Idris Elba maar Noomi Rapace (de Sigourney Weaver in deze film) en vooral Charlize Theron vond ik tegenvallen. Ondanks dat mijn bericht aan de negatieve kant klink heb ik me wel goed vermaakt met deze film en visueel (3D voegde echt wat toe) zag het er gewoon goed uit. Een echt vervolg deel op de Alien reeks vond ik het eigenlijk niet (heeft er wel mee te maken) en het kon zeker ook niet tippen aan alle 4 de Alien films met Sigourney Weaver.

Ook ik zag deze Thriller film voorbijkomen tijdens de "Top 1000 - Editie 2023" en toen heb ik hem gepindakaasd en gisteravond dan eindelijk bekeken (ik wist eigenlijk niet welke film ik wilde gaan kijken), waarbij ik er volledig open ben ingegaan. Dus ik wist eigenlijk niet waar deze film over ging en liet me gewoon verrassen (en dat deed de film ook). "Promising Young Woman" is een uitstekende feministische mix van wraak, komedie, thriller, drama, humor, #MeToo-problematiek, geweld en een uitstekende Carey Mulligan. Alleen al vanwege haar is deze film het kijken de moeite waard.

De 30-jarige Cassie Thomas woont nog bij haar ouders, te weten Stanley (Clancy Brown) en Susan (Jennifer Coolidge) en werkt in een koffiebar gerund door Gail (Laverne Cox). Ze was ooit een beloftevolle studente geneeskunde, maar gaf haar studie op toen haar vriendin Nina onder het oog van een groep omstanders brutaal verkracht werd door één van hun klasgenoten, te weten Al Monroe (Christopher Lowell), en zowel de school als het rechtsysteem lieten de zaak met een sisser aflopen. Nu brengt Cassie haar nachten door met het veinzen van een dronkenschap in clubs, om op die manier mannen te confronteren als zij misbruik van haar proberen te maken. Als op een dag haar oude studiegenoot Ryan (Bo Burnham) langs komt in de koffiebar, besluit ze om wraak te nemen op alle personen die ze verantwoordelijk acht voor Nina’s verkrachting.

Promising Young Woman begint nochtans erg flitsend. We zien hoe Cassie doet alsof ze ladderzat is in een nachtclub om dan door een zakenman gered te worden, die haar naar huis zal brengen. Jerry (Adam Brody) heet de beste man en hij stelt in de taxi voor om een tussenstop bij hem te houden. Hij schenkt haar hoewel ze al stomdronken is nog een vol glas alcohol in en voor zichzelf een klein beetje. Ze voelt zich niet goed, wil gaan liggen, en ploft op bed. Daar maakt hij natuurlijk gebruik (of beter gezegd misbruik) van door haar alvast uit te kleden en haar slipje uit te doen. Maar dan stapt ze plots uit haar dronken rol en wijst ze Jerry er nog eens op, maar dan nuchter, dat ze hem al de hele tijd aan het vragen is wat hij aan het doen is (en dus niet instemt met het hebben van seks)! En dit doet ze elke week en ook houdt ze een boekje bij en zet ze daarin streepjes als ze een man op deze wijze te grazen (op zijn geweten wijzen) heeft genomen.

Daarna slaat de film een andere richting uit en wordt die ingedeeld in vijf hoofdstukken (of beter gezegd streepjes). Van wraak nemen op mannen in het algemeen, gaat ze zich uiteindelijk toespitsen op die enkelingen die iets te maken hebben met de verkrachting van haar vriendin Nina, van wie ze ook een hartenketting krijgt met haar naam erop. Daartoe behoren ook twee vrouwen, namelijk haar voormalige klasgenote en vriendin Madison (Alison Brie), die nog overtuigd moet worden dat Nina verkracht is, en decaan Elizabeth Walker (Connie Britton) die de zaak verwierp wegens een gebrek aan bewijs. Met de laatste rekent ze overigens geweldig af door haar dochter Amber (Francisca Estevez) in de val te lokken.

Jaren later blijkt er toch bewijs te zijn, want de verkrachting van Nina blijkt namelijk gefilmd te zijn en ging ook op de campus rond. Dit krijgt ze te horen via Madison (die zich waarschijnlijk schuldig begint te voelen), die Cassie ook een telefoon geeft waarop de film staat. Als Cassie de film bekijkt, ziet ze Al Monroe Nina verkrachten en hoort ze ook dat Ryan, op wie ze inmiddels verliefd is geworden, erbij aanwezig was. Daarna volgt het grote werk voor Cassie, namelijk wraak nemen op de daders, de mannen die dit Nina aangedaan hebben. Dit lukt uiteindelijk op schitterende wijze, maar Cassie komt daarbij wel zelf om het leven als Al Monroe haar met een kussen in bed wurgt, waarna hij samen met zijn beste vriend Joe (Max Greenfield) het lichaam van Cassie doen verbranden in de natuur. Omdat Cassie daarna vermist is, schakelen haar ouders de politie in, maar die vinden geen aanknopingspunten, totdat Cassie's geniale plan in werking treed.

De manier waarop Cassie "wraak" neemt op mannen met slechte intenties, of die uit zijn op seks en vrouwen alleen zien als lustobjecten, is best eigenaardig te noemen in deze film. Waarbij je doorgaans zou verwachten dat ze mannen op bloederige wijze vermoord (zoals er al vele films van zijn gemaakt), benaderd Cassie ze juist alleen intimiderend om ze zo een lesje te leren die zal bijblijven. Er komt geen geweld voor in haar methode, ondanks dat ze soms wel ver gaat om haar punt over te brengen (zo huurt ze mannen in om voor haar wraak te nemen, maar die mannen doen niets of Cassie trekt op het laatste moment de opdracht in). Dat laatste geldt ook voor de film in het algemeen, want "Promising Young Woman" heeft een sterke mening wat betreft dit onderwerp en het verrassende eind onderstreept deze boodschap nog eens duidelijk.

Het is zeker niet alleen het geweldige einde dat verrast, ook de stijl van filmen is opmerkelijk. Het is namelijk een kleurrijke mix (o.a. de vingernagels van Cassie, die allemaal een andere kleur hebben) van roze-, rood- en blauwtinten (de kleur rood voert daarbij de subtiele boventoon, want die kleur staat voor liefde, passie en romantiek, maar ook voor opdringerigheid, agressie, macht, pijn en gevaar) en dat gecombineerd met popliedjes van artiesten als "Charli XCX", "The Weather Girls" en "Paris Hilton" (met het catchy-nummer "Stars Are Blind", welke je te horen krijgt in een drogisterij en waarop Ryan en Cassie dan playbacken). Het verhaal blijft gebaseerd op wraak en kan daarom wat simpel overkomen, maar in het geval van "Promising Young Woman" gaat het om de unieke uitvoering die telt en die deze film bijzonder maakt.

Bijzonder in deze film is ook Carey Mulligan (ik vind haar sowieso een goede actrice). Wat zet de Britse actrice de labiele en complexe heldin Cassie (wat overigens een afkorting is van Cassandra) overtuigend neer met haar ongelooflijke acteertalent. Cassie praat stoer, doet charmant en beleeft zelfs oprechte romantische lichtpuntjes met haar nieuw vriend en kinderarts Ryan (Bo Burnham), die helaas voor haar ook niet onschuldig blijkt te zijn, maar in haar de ogen schuilt tragiek en eenzaamheid. Carey Mulligan verschijnt in de meest kleurrijke kostuums (o.a. een verpleegstersuniform inclusief een zeer kleurrijke pruik) en laat telkens een andere kant haar veelzijdige talent zien en is perfect gecast als wraakengel. Ze speelt alle emoties probleemloos en ook allemaal even geloofwaardig. Ze wordt overigens wel knap bijgestaan door een grappige Bo Burnham.

De rest van de cast doet het ook goed en heeft met Clancy Brown (als de sympathieke vader Stanley), Jennifer Coolidge (als moeder Susan, die haar dochter graag uit het huis ziet vertrekken en haar daarom voor haar 30e verjaardag een roze reiskoffer als cadeau geeft en dat is natuurlijk een niet mis te verstane weinig subtiele hint), Molly Shannon (als de moeder van Nina) en Max Greenfield (als Joe die de beste vriend is van Al Monroe, die op punt staat om te gaan trouwen met zijn geliefde Anastasia). De laatste ken ik overigens vooral van de komische televisieserie "The Neighborhood (TV Series 2018 - )", die men uitzendt op de televisiezender "Comedy Central".

"Promising Young Woman" (won een Oscar voor Beste Scenario) is een uitstekende wraakfilm (met een sterke start, een ietwat matig slepend midden en een boeiend slot) van de debuterende schrijver / regisseur Emerald Fennell en is zowel een drama, thriller, romcom en zwarte comedy in één. De film is soms hilarisch, soms spannend, soms verrassend en soms inspirerend en heeft met een uitstekende Carey Mulligan (kreeg een Oscarnominatie voor haar rol) de perfecte hoofdrolspeelster.

Aardige maar ietwat te lange film. Er wordt goed in gespeeld door Meg Ryan en Russell Crowe.

Aardige romantische komedie met goede rollen van Sandra Bullock en Ryan Reynolds. Origineel is het verhaal natuurlijk niet want er zijn er inmiddels een stuk of 100 van gemaakt en hoe de film zal eindigen is natuurlijk ook zeer voorspelbaar. De beste scene in de film vond ik overigens de scene waar Sandra Bullock vrijwel compleet naakt (uiteraard zijn de private parts niet te zien) op de bad rand zat

Ik denk dat band "Creedence Clearwater Revival" en zangeres Tina Turner, die beiden een grote hit hadden met het liedje "Proud Mary", niet bepaald trots zullen zijn op deze waardeloze en clichématige dertien in een dozijn Actie / Thriller film, die totaal niet weet te boeien of te vermaken en waarbij alle blanken die erin meespelen slecht zijn en alle donkeren alleen maar irritatie opwekken zoals hoofdrolspeelster Taraji P. Henson en met name het irritante kind Jahi Di'Allo Winston, die ik allang alle hoeken van de kamer had laten zien. Iets wat slechterik Uncle (gespeeld door Xander Berkeley) ook min of meer deed in het begin van het verhaal en wat dan eigenlijk ook het enige pluspunt is in deze film.

Je kan nog beter kijken naar de uitvoering van "Proud Mary" gezongen door Tori Matthieu dan naar deze rotzooi en dan niet perse vanwege haar zangkwaliteiten maar vanwege haar zangkwalitieten

Qua verhaal en uitvoering, deed deze Horror film me erg denken aan de eveneens vroegere Horror reeksen "Halloween" en "Friday the 13th" (die beiden wel beter en leuker zijn) en de laatste eveneens, omdat in deze film ook wat bloot te bewonderen is en dat tijdens de douche scene van de de rondborstige Sherry (gespeeld door Lisa Dunsheath), welke fraai en gedetailleerd in beeld werd gebracht (o.a. van bovenaf) en dan inclusief de brute moord op haar.

In dit eenvoudige, clichématige en voorspelbare verhaal, draait het om een een sluiper (oftewel de film titel "The Prowler") die tijdens de Tweede Wereldoorlog wordt afgewezen door zijn verloofde Rosemary middels een brief en bij terugkomst in Amerika haar en haar nieuwe verliefde vermoord op een feestelijke bijeenkomst met een hooivork (dit allemaal in de eerste 10 minuten van het verhaal) en vijfendertig jaar later weer terugkeert op de dezelfde locatie waar nu een "promnight" wordt gehouden en dan weer dodelijk toeslaat onder de vrouwen met zijn hooivork en bajonet.

Omdat de film inmiddels al behoorlijk gedateerd is en daarmee ook oubollig oogt, kon deze film me op de mooi (dankzij make-up artiest Tom Savini) en hard in beeld gebrachte moorden (o.a. tijdens de douche en in het zwembad) niet echt boeien en vermaken en spannend werd het eigenlijk nergens. Het verhaal en verloop ervan is ook vrij standaard en wie er achter de sluiper zit (zijn gezicht, welke iets later explodeert vanwege een geweer, wordt pas op het einde getoond), was ook niet bepaald verrassend omdat het natuurlijk ging om een op leeftijd zijnde persoon en daarvan spelen er niet zoveel van mee in dit verhaal. De film duurt met circa 85 minuten gelukkig niet lang, maar desondanks heb ik regelmatig wat vooruit zitten te spoelen. De onbekende cast kon me eigenlijk ook niet echt bekoren en zeker niet de sullige hoofdrolspelers Christopher Goutman (in de rol van politieagent Mark London) en Vicky Dawson (in de rol van Pam MacDonald die de vriendin is van Mark London en welke aanwezig is op de "promnight"). De laatste was ook niet echt een fraaie verschijning (een beetje een hork) om naar te kijken.

Had ik deze Horror film begin jaren 80 voor het eerst gezien (dan was ik ook nog een tiener), dan had hij me waarschijnlijk beter bevallen. Maar nu kon deze film me niet meer bekoren en is hij inderdaad ook niet meer dan leuk om eens gezien te hebben.

De lente is vol in aantocht (hoewel het nu eerder aanvoelt als winter) en de knoppen van de bloesembomen staan op springen (inclusief die van de pruimenbomen), dus vond ik het wel gepast om deze Nederlandse Erotiek (zeg maar gerust Porno) film te bekijken en deze film was ook het Nederlandse antwoord (wel pas 10 jaar later en wat dat betreft loopt Nederland meestal achter en dat is nu ook te zien m.b.t. de vaccinaties) op de Amerikaanse film "Deep Throat (1972)". Dit was namelijke de eerste Porno film uit de Lage Landen die gemaakt is geworden met een groot budget (was toen ook te zien in bioscopen en trok in 1982 maar liefst 200.000 bezoekers aan of af ) en het ziet er ook allemaal professioneel uit met mooi camerawerk. Regisseur Willem van Batenburg was een Utrechtse bioscoopeigenaar, die uit ergernis over de kwaliteit van de doorsnee pornofilms een betere wilde maken en zo is dus "Pruimenbloesem" ontstaan.

De hoofdrol in deze film wordt gespeeld door Diane de Koning (die voor mij een onbekende is) en ik zou het persoonlijk leuker hebben gevonden als Renée Soutendijk of Monique van de Ven de hoofdrol had gespeeld, want die waren in de jaren 70 en 80 in vrijwel alle Nederlandse films te zien en ook meestal naakt (zoals o.a. in "Turks Fruit (1973)" en "De Vierde Man (1983)"). Maar omdat zij het natuurlijk gemaakt hadden in de filmindustrie, was dat natuurlijk een kansloze zaak. Met Diane de Koning is overigens niets mis mee en ze had ook best een mooi lichaam en dat was ook rijkelijk voorzien van haren en dat zowel op haar hoofd, op haar schaamstreek en onder haar armen. De beginjaren 80 was nog het tijdperk van het "haar", maar je zag ook al dat er langzaam verandering zat aan te komen, want tijdens een lesbische scène, is de sekspartner van Diane de Koning, te weten Wilma de Winter, volledig kaal (er valt geen haartje te zien en zelfs geen stoppels) rond de schaamstreek.

Hoewel er nauwelijks een verhaal is, gaat de film over de jonge vrouw Myriam (Myriam) die in een luxe villa in de polder woont samen met de oudere en rijke man / vriend Bert (Ivo Verlinden), waar ze de hele tijd bezig is met seks. Ze ontvangt zowel heren als dames en dat ook in groepjes. Ze heeft ook nog een ex-man, te weten Paul (Joost Messing), die regelmatig contact met haar opneemt en haar lastig valt, maar met hem wilt ze niets meer mee te maken hebben.

De film opent met Myriam en Emiel (Evert van Lingen), die samen naakt op bed zitten en waarbij Myriam in eerste instantie twee pruimen eet (je moet toch wat met zo'n filmtitel). Daarna (al in de eerste twee minuten) gaat ze gespreid op bed liggen en zien we Diane de Koning van top tot teen volledig naakt en zien we dus ook haar behaarde schaamstreek en oksels en ook zien we dan de piemel van Evert van Lingen, die haar begint te beffen. Ze zegt dan ook op een gegeven moment tegen hem:

"Duw nou eens een vinger tegen mijn kontgaatje."

Dan gaat opeens de telefoon over die Myriam gewoon opneemt terwijl Emiel haar zit te beffen. Ze praat gewoon met degene die ze aan de telefoon heeft en op een gegeven moment komt ook Bert de kamer binnen. Als Emiel dan via Myriam te horen krijgt dat ze met haar echtgenoot (haar ex-man) aan het praten is via de telefoon, is voor hem de maat vol en vertrekt hij.

Wat daarna volgt is een opstapeling van de ene Erotiek / Porno scène na de andere, waarbij je tussendoor ook nog een beetje verhaal krijgt te zien en dat speelt zich vooral af in auto's (volgens mij was Peugeot één van de sponsors van deze film), waarbij je op het einde ook nog zogenaamd een spannende autoachtervolging ziet over smalle dijkjes in de polder. Ook is er nog een scène waarbij ze de veerboot nemen om de rivier (de Maas of de Waal) met de auto te kunnen oversteken. Dus zodoende zie in deze film ook nog wat mooie beelden van de polder.

Na de eerder genoemde seksscène (waarbij alleen beffen te zien is) tussen Myriam en Email, gaat Myriam naar het zwembad in de Villa en gaat ze daar volledig naakt op een luchtbed liggen, waarbij ze haar lichaam insmeert met één of ander goedje en waarna ze met zichzelf gaat spelen en die scène had nog het meeste weg van Erotiek. Als ze klaar is met masturberen, komt ze Rudi Dijkhuizen (Frank Boogaard) in de villa tegen, met wie ze samen in de avond gaat eten en dat inclusief Bert.. Als Bert moe wordt (hij is namelijk al op leeftijd) en alvast naar bed gaat, duikt Myriam het bed in met Rudi en wordt er gelijk geneukt (dus geen voorspel, maar gelijk neuken) en dat werd expliciet getoond en dat laatste geldt ook voor het klaarkomen (tijdens het neuken) van Rudi na circa vijf minuten.

De volgende ochtend verlaat Bert de Villa voor werkzaamheden en als Myriam dan naar haar slaapkamer loopt (om zich om te kleden) waar Rudi in bed ligt, ligt deze zich te masturberen en zegt hij tegen Myriam:

"Ik zag altijd maar zo, een geslaagde dag begint meestal met een erectie."

Die tekst zou zo op een Delfts Blauw tegeltje kunnen staan Er gebeurt overigens verder niets en als Myriam zich aankleedt, rijdt ze daarna samen met Rudi naar een vriendin van haar, te weten Alma (Wilma de Winter), die haar egoïstisch vindt. Om het goed te maken met haar duiken ze samen het bed in en hebben ze lesbische (zoenen, met elkaars borsten spelen en ook op zuigen, beffen en vingeren) seks met elkaar en dat gedurende circa 8 minuten. Daarbij zie je dan ook de volledige kale schaamstreek van Wilma de Winter, die volledig afspiegelde (in positieve zin) t.o.v. de behaarde schaamstreek van Diana de Koning.

Als ze daarna weer wegrijden, nemen ze de veerboot (waarop wat gepraat wordt) en als ze weer aankomen in de villa, gaat de telefoon over en is het wederom haar ex-man Paul. Daarna arriveren de zekere Arthur (Richard Wildens) en diens vriendin Sandra (Tanja Overeem) in een strandbuggy en belanden we na circa 40 minuten in een bar in de villa waar er groepsseks plaatsvindt tussen Myriam, Rudi (moet dan vooral toekijken), Bert, Arthur en Sandra. De laatste (oftewel Tanja Overeem) pijpt dan één voor één de drie mannen (eerst Arthur dan Rudi en als laatste Bert), die daarbij ook gewoon met dartpijltjes gooien naar naar een dartbord (misschien kreeg regisseur Willem van Batenburg bij het filmen van die scène inspiratie voor zijn volgende film, namelijk " 'n schot in de Roos (1983)").

Daarna gaan ze met zijn allen naar een slaapkamer met een groot bed, waarbij Rudi vast gebonden zit op een stoel en hij moet dan toekijken hoe de anderen met elkaar seks hebben. In eerste instantie heeft Myriam dan lesbische seks (vooral zoenen en elkaar beffen) met Sandra, waarna ze gaat neuken met Arthur en Bert neukt dan met Sandra en dat werd wederom expliciet in beeld gebracht. Na circa 53 minuten pijpt Myriam Arthur en trekt zij hem daarbij ook af, waarna hij klaarkomt in haar mond en gezicht (die scène werd best fraai in beeld gebracht). Bert zien we niet klaarkomen (gelukkig ook maar), waarna Myriam en Sandra Rudi losmaken, die natuurlijk helemaal geil (hoewel hij de hele tijd een slappe piemel had) is geworden van het toekijken. Beide vrouwen bevredigen (pijpen en trekken) dan Rudi, waarbij Myriam ook op een gegeven moment haar schaamstreek in zijn gezicht duwt. Na circa 59 minuten komt Rudi dan klaar en het is Myriam die hem daarbij de helpende hand geeft (Rudi komt dus klaar in haar hand).

Daarna komt ex-man Paul langs met zijn auto en ontstaat er op de parkeerplaats een woordenwisseling tussen hem en Myriam en duwt hij haar in zijn auto en ontvoert hij haar dus. Arthur (is zogenaamd een autocoureur) en Rudi gaan dan in de achtervolging en zodoende ontstaat er een autoachtervolging over de smalle dijkjes in de polder. Spannend is het uiteraard niet, want ze rijden gewoon achter elkaar (inhalen is ook niet mogelijk) en op een gegeven moment stoppen ze ook onder een brug, waarbij Myriam afscheidt neemt van Paul (Joost Messing is de enige man in deze film die niet aan zijn trekken is gekomen). Ze stapt daarna in de auto bij Arthur en Rudi en rijden dan weer naar de villa en daar zien we dan ook de laatste erotische scène die zich weer afspeelt in het zwembad.

Omdat Arthur en Rudi haar gered hebben, moeten ze natuurlijk ook beloond worden door Myriam en dat doet ze dus in het zwembad, waarbij ze beiden mannen aftrekt onder water en beiden mannen mogen haar ook neuken onder water in de vorm van een triootje. Ook hier is er geen klaarkom scène te zien (vermoedelijk om het zwembad niet vies te maken). De hele scène die hoofdzakelijk onder water plaatsvindt, mocht er best wezen en was tevens een geslaagde scène die een sierlijke en dromerige kwaliteit heeft en die ook nog eens opwindend is. Op het einde van die scène zien we Arthur, Rudi en als laatste Myriam één voor één uit beeld zwemmen, waarna de film na precies 73 minuten is afgelopen.

Tegenwoordig maakt deze Porno film natuurlijk geen indruk meer (is ook al bijna 40 jaar oud), maar destijds was dit natuurlijk wel bijzonder (zeker omdat het de eerste Nederlandse Porno film was met een budget) en mede omdat de film toen ook in de bioscoop draaide (waarschijnlijk kon je toen aan de kassa een doos popcorn kopen zonder popcorn, maar wel met een rond gat in de bodem ). Het gemiddelde punt vind ik hier aan de lage kant (ik vraag me ook af met welke verwachtingen de zeer lage stemmers deze film destijds gingen kijken ?), dus ik probeer het wat omhoog (een toepasselijk woord voor deze film) te krikken, want als Porno film is "‘Pruimenbloesem’ inhoudelijk bovengemiddeld en dat inclusief de cast en vooral natuurlijk hoofdrolspeelster Diane de Koning.

Prima film met een uitstekende Anthony Perkins. De film weet te boeien en is spannend t/m het einde. Snap wel niet dat dit mede wordt bestempeld als een horror want het is puur een thriller.

Meestal zijn vervolg films een stuk slechter dan het eerste deel maar dit vervolg vond ik eigenlijk best goed. Het verhaal is weer spannend en boeiend en zowel Anthony Perkins en Meg Tilly (zag er ook nog eens lekker uit) deden het prima.

Leuke, vermakelijke en boeiende korte Drama / Horror film die o.a. te zien is bij "Ziggo Movies & Series XL", met daarbij uitstekende acteerprestaties van Brooke Lewis Bellas (Tonia) en Ricky Dean Logan (Dr, Walsh). Het karakter van Tonia's afkomst is aanstekelijk en Brooke Lewis Bellas mocht er ook best wezen met haar felle rode lippen, grote ogen en flinke decolleté. Regisseur Staci Layne Wilson houdt je als kijker in het ongewisse, tot de laatste climax scène die alles duidelijk maakt.

Na het zien van de vermakelijke Horror / Erotiek film "Virgin Witch (1972)" met Ann Michelle in de hoofdrol, was ik wel benieuwd naar andere films waarin ze gespeeld heeft (niet veel overigens en alleen ook in de jaren 70) en dus kwam ik uit op deze Horror film, welke een vreemde mengeling is tussen de Britse horror van "Hammer Film Productions" en "Amicus Productions" en de Amerikaanse "Hell's Angel"-films. Dit levert dan een mix van horror, spanning en zwarte humor op.

Ann Michelle heeft een glansrol in deze film, als uit haar bol gaande plaatsvervangende bendeleidster Jane die zich met ware wellust op het wangedrag stort, dat door haar onkwetsbaarheid mogelijk wordt gemaakt. Daar waar ze nog in de film "Virgin Witch (1972)" zeer regelmatig bloot te bewonderen was, valt er in deze film van haar helaas geen bloot te zien (er zit sowieso geen bloot in), maar zie je alleen haar daden op de motor waarbij ze o.a. een vrachtwagen laat crashen en waarbij ze in de supermarkt bewust een kinderwagen omver rijdt.

De hoofdrol in deze film is echter weggelegd voor Nicky Henson als Tom Latham, die na de dood van zijn vader, achttien jaar geleden, opgroeide met butler Shadwell (George Sanders) die over bovennatuurlijke gaven beschikt en zijn moeder (Beryl Reid) welke een medium is. Nu leidt Tom een groep van acht motor rijdende "Hell's Angels", die onder de naam "The Living Dead" de streek onveilig maakt. Shadwell wijdt hem in in de kunst van het leven na de dood en de volgende dag rijdt hij zich te pletter met zijn motor, om korte tijd later te herrijzen en verder ongestoord (want hij is nu onsterfelijk) samen met zijn motor rijdende bende keet te schoppen.

De horror en actie stelt weinig voor en butler Shadwell en moeder zijn onheilspellender dan de motorrijders. Wel is de onkwetsbaarheid van de bendeleden leuk in beeld gebracht, waardoor ze geen remmingen in hun gedrag meer hoeven te vertonen. En de bendeleden gaan dan ook hartstochtelijk en vastbesloten te werk, halen allerlei knap in beeld gebrachte stunts uit op hun motoren en ontketenen een schrikbewind in de omgeving. Ook de verschillende manieren hoe de bendeleden zelfmoord plegen om onsterfelijk te worden, was leuk en vooral humoristisch om te zien en ze doen dat o.a. via het afspringen van een hoog gebouw, verdrinking in water, parachute springen uit een vliegtuig zonder de parachute te openen en door van een viaduct af te springen.

Natuurlijk maakt ook de politie jacht op de bende en dat levert de nodige achtervolgingen, confrontaties en slachtoffers op, maar hoe de slachtoffers worden gedood valt niet te zien. Je ziet ze alleen steeds dood ergens liggen zonder verwondingen en zonder bloed. Uiteindelijk moeten de bendeleden toch het onderspit delven en veranderen ze in steen en dat was best belachelijk om te zien. Dit komt overigens door de moeder die een eerder ondertekende overeenkomst (dat is in het begin te zien via een spiegel in een mysterieuze kamer, welke al achttien jaar is afgesloten) verbreekt en daarbij zelf verandert in een kikker.

De cast speelt best verdienstelijk en vooral de oudgediende met o.a. een keurig optreden van Beryl Reid als Tom's weifelende en bezorgde moeder. Verder ook goed werk van acteerveteraan George Sanders (pleegde kort na deze film zelfmoord), die de ietwat satanische butler Shadwell gestalte geeft, hoewel er in zijn optreden misschien meer had gezeten.

Het werk van de jonge acteurs die de bendeleden gestalte geven is niet altijd even overtuigend, maar het enthousiasme en het overduidelijk genoegen waarmee ze zich op hun rol storten vergoedt veel. Meest opvallend zijn Nicky Henson als de arrogante en licht sadistische bendeleider Tom Latham (die zittend op zijn motor wordt begraven en die er daarna weer rijdend uit komt rijden) en van Mary Larkin als de zich nog enigszins aan regels gebonden voelende Abby Holman, die tevens de vriendin is van Tom en die graag wilt dat ze ook zelfmoord pleegt. En zoals al eerder gezegd heeft Ann Michelle een glansrol.

Bij het bekijken van deze Horror film (een B-film overigens), blijft uiteindelijk voorop staan dat het duidelijk niet serieus genomen moeten worden en voor wie dat toch doet, heeft deze film toch het nodige vermaak (stunts en humor) te bieden.

P.S. volgende week staat "House of Whipcord (1974)" op de planning, waarin eveneens Ann Michelle te zien is.

Ondanks de aanwezigheid van Johnny Depp en Christian Bale stelde deze film me erg teleur. Het verhaal was zelden boeiend en spannend werd het eigenlijk nooit. Het eerste uur was zelfs ronduit saai en ging de film eigenlijk nergens over (althans dat idee had ik). Na een uur wordt de film wat beter en komen de karakters wat meer tot hun recht. Maar echt hoogstand wordt het helaas nooit. Johnny Depp en vooral Christian Bale heb ik wel eens beter zien spelen.

Zoals hierboven ook gezegd zijn de geweren nog het hoogtepunt van de film. Ze klinken fantastisch en zien er ook nog eens geweldig uit.

Meesterwerk van Quentin Tarantino. Uniek in zijn soort. Het zijn in principe allemaal stukjes verhaal die prima in elkaar overvloeien. De dialogen (vaak over de onnozelste dingen) in deze film zijn prachtig. En met de actie en geweld zit het in deze film meer dan goed. Een van de beste films die ik ooit gezien heb.

Daar waar deel 2 een complete bagger film was (die heb ik als eerste gezien) verraste deze film mij positief. De film duurt precies 80 minuten (ik vraag me af hoe ze hier aan 90 minuten komen) en dat is precies voldoende. Het verhaal is best goed en ook wel boeiend en soms zelfs spannend. De acteer prestaties zijn niet super maar ook niet slecht. Leuk om eens gezien te hebben. En voor degene die nog niet deel 2 gezien hebben zou ik zeggen "blijf ervan af".

Mijn god wat een bagger film was dit. Na 10 minuten wist je al dat je te maken had met een C-film. De film was totaal niet boeiend of spannend en de acteurs waren vreselijk slecht. Het verhaal sloeg ook trouwens nergens op. Na 10 minuten begon ik de film maar op 2 tot 3 speed vooruit te spoelen want op normale snelheid was deze film niet om aan te zien. Ongelooflijk wat een troep was dit.

Ik zie dat sommigen deze film beloond hebben met 5 punten Ik mag toch veronderstellen dat deze personen ze dan niet meer allemaal op een rijtje hebben.