Opinions

Jeugd sentiment (kwam vroeger geregeld op de Duitse TV) en Pippi was destijds zeer leuk entertainment voor kinderen. Het was soms spannend en je kon er vaak mee lachen, soms was het zelfs een beetje sentimenteel. Maar al met al was het gewoon leuk om te zien, en de beelden zagen er vaak fraai uit. Eerlijk gezegd was Pippi ook best pikant want ze liep altijd rond met "strapse"

Zeer leuke jeugdherinnering. Ik kan me vroeger als kind herinneren dat ik stopte met spelen als Pipi Langkous op TV kwam (vooral de Duiste zenders zonden destijds vaak Pipi Langkous films uit). Ik vond het altijd leuke en spannende avonturen die Pipi beleefde.

Ik heb hem zonet gekeken en men heeft er waarschijnlijk niets uitgeknipt.

Het is waarschijnlijk iets van 25 jaar geleden dat ik deze voor het laatst heb gezien en ik moet zeggen dat toen ik hem aan het bekijken was ik me vrijwel eigenlijk nog alles kon herinneren. De film blijft aan de matige kant maar voor die tijd is het nog een redelijke film. Ik ben benieuwd of de nieuwe Piranha film beter is als deze. Ik vond het overigens wel grappig dat sommige piranha's best seksistisch waren want soms beten ze eerst de bikini's door (met name het bovenstuk). Ze wilden zeker eerst zien wat voor vlees ze in de kuip hadden voordat ze toesloegen. Omdat deze film gemaakt is in de jaren 70 hoefden ze in ieder geval niet bang te zijn voor silicone

Moet zeggen het was leuk om hem weer eens terug te zien ondanks dat het matig was. Volgens mij was dit één van de eerste films die ik destijds huurde met een moviebox. Dan moest je in de videotheek 3 films huren en daarna kreeg je een videoplayer mee om de films thuis te bekijken. Omdat ik films kijken toen al zeer leuk vond ben ik daarna driftig gaan sparen en heb ik ongeveer een jaar later mijn eerste videorecorder gekocht. Dat was in 1986 een paar dagen voor de kernramp in Tsjernobyl.

Jezus wat een bagger film (qua verhaal en acteurs) maar wel eentje met veel meiden (ook veel bloot), veel bloed en goor en ook heel veel Piranha's. De rest van de film moet je gewoon vergeten want dat stelt gewoon weinig voor (einde was wel grappig en ruikt ook naar een vervolg). Aangezien het in deze film om de Piranha's draait kom je goed aan je trekken want het stikt er gewoon van. Leuk om gezien te hebben maar ben wel blij dat ik deze niet in de bioscoop gezien heb.

Je zou deze ellende maar in de bioscoop hebben moeten zien, dan voel je je toch flink bezeikt. Het eerste deel was nog best redelijk maar deze film slaat de plank volledig mis want het sloeg werkelijk nergens op. De film mag dan wel betiteld staan als een Horror/Thriller maar het is in feite niet meer dan een flauwe komedie met hier en daar wat horror (piranha’s) elementen. Het verhaal was om te huilen zo slecht en flauw en hetzelfde geldt ook voor de uitvoering. Ook de special effecten waren zeer belabberd en de onderwater scenes deden me sterk denken aan de onderwater scenes van "Baywatch" welke steeds vanuit hetzelfde shot werden gefilmd inclusief nep onderwater planten. De film duurt met net 70 minuten ook behoorlijk kort maar dat is eigenlijk positief voor deze film. De cast was overigens zeer wisselend van Katrina Bowden (wat een achterlijke rol had ze) en David Koechner (kwam wel geweldig aan zijn einde ) heb ik zitten te walgen terwijl ik van David Hasselhoff en Ving Rhames (wel maar een korte rol) heb genoten. Vooral de eerste was sterk op dreef en bedreef heerlijk de spot met zichzelf. Beiden zorgden dan ook voor de meeste humor wat deze film min of meer een beetje redt:

"How the hell did you buy that shotgun leg ?", "With the money i saved on socks"

Eigenlijk zou deze film een vette nul moeten verdienen maar dankzij het vele vrouwelijk schoon (ook best veel bloot wat het altijd goed doet bij mij), David Hasselhoff en Ving Rhames krijgt deze film toch nog een 1,5 maar veel stelt het allemaal niet voor. Ik heb deze film overigens niet in 3D gezien maar dat zal weinig hebben toegevoegd omdat toch alles er belabberd uitzag.

Knap overigens dat iemand deze film een voldoende kan geven

Dit was niet bepaald een sterke horror film. Het verhaal was zeer matig en de special effects (de vliegende Piranha's) waren zeer matig. De enige leuke scene was de strand scene als de piranha's komen aangevlogen en de gasten aanvalt. Maar dat is ook maar een paar minuten durende leuke scene. Van iemand als James Cameron had je toch iets beter verwacht, maar volgens mij heeft hij veel van deze film geleerd want sindsdien heeft hij nooit meer zo'n pulp gemaakt.

Omdat ik laatst de film over "Steve Jobs" heb gezien (ik meen in 2000) en ik deze lang geleden heb gezien, was ik wel toe aan een herziening ervan.

Opzicht is deze herziening wel goed bevallen want deze film is eigenlijk hetzelfde als de film over Steve Jobs m.u.v. dat nu ook Bill Gates en een paar van zijn bekende vrienden (Paul Allen en Steve Ballmer) erin voorkomen. Het verhaal vind ik gewoon interessant en boeiend blijven en ook de uitvoering (soms met komische toevoegingen, vooral van Steve Ballmer) ervan was prima. Ik vond wel dat de film nu best wat gedateerd overkomt en het oogde ook wat goedkoop. Dat heeft natuurlijk vooral te maken omdat dit een televisie film was en geen bioscoopfilm, wat bij de film over "Steve Jobs" natuurlijk wel het geval was. De acteurs doen het leuk, maar het viel me nu wel op dat Noah Wyle niet echt op Steve Jobs leek (dat was juist met Ashton Kutcher wel zeer goed gedaan) en hetzelfde geldt voor de magere Joey Slotnick in de rol van Steve Wozniak. De gasten van Microsoft vond ik wel aardig lijken, inclusief de ietwat overdreven John DiMaggio in de rol van Steve Ballmer.

Het bleef ook schitterend om te zien hoe Bill Gates aan zijn emperium is gekomen door gewoon alles te jatten van Apple. Geweldig was de scene waarbij hij dit aan Steve Jobs blijft ontkennen met een stalen gezicht, maar op het einde komt dan uiteindelijk de aap uit de mouw. Het werd ook schitterend aangegeven door een Apple persoon met "Steve Jobs snapt het niet, IBM is niet de vijand maar jullie (duidend op Bill Gates en Steve Ballmer die aanwezig waren bij de presentatie van de Apple Macintosh).

Al met al blijft dit gewoon een heerlijke film om te zien.

Dit soort films zijn helaas niet mijn soort films (vind het meer iets voor kinderen), ik kon er ook niet om lachen. De film kon mij totaal niet boeien en ik was dan ook blij dan na ruim 2,5 uur ik uit mijn lijden werd verlost. Johnny Depp vind ik normaal een prima acteur maar in deze film kon hij me niet overtuigen (ik vond hem juist irritant). De beelden zien er wel zeer indrukwekkend uit en de special effects zijn ook uitstekend helaas kon het verhaal me niet boeien.

Ik vond dit een uitstekende Science-fiction/Horror film. Het verhaal is goed, spannend en origineel. De beelden zijn ook goed gefilmd en geven een duistere (wordt op een gegeven moment ook letterlijk duister) sfeer weer.

De acteer prestaties zijn echter niet super (m.u.v. Vin Diesel). Maar dat drukt de pret niet. Na Alien(s) is dit toch 1 van de betere Science-fiction/Horror films.

Opzicht was dit wel een leuke en vooral vermakelijke film om naar te kijken en bovendien had deze film voor mij ook het nodige nostalgie gehalte omdat ik begin jaren 80 een puber/tiener was en toen ook verzot was op elektronische games zoals Pacman en Donkey Kong (van die spellen stond o.a. een Arcadekast bij ons in de frituur in het dorp, welke om de zoveel tijd werd omgewisseld voor een andere Arcadekast), die ook in deze film te zien zijn. Dus veel games en game-figuren (zoals o.a die Q*bert die ik best aandoenlijk vond in deze film) die in deze film voorbij kwamen, waren zeer herkenbaar voor mij en de opening van de film was een soort van flashback voor mij. Ik vond het vroeger altijd geweldig om naar zo'n elektronische speelhal te gaan met een aantal guldens en me daar dan te vermaken met een aantal games zoals de eerder genoemde spellen maar ook bijvoorbeeld Frogger, Space Invaders, Street Fighter en Zaxxon. Ik was er overigens wel niet al te best in

Het concept van deze film was leuk gevonden en was zeker ook origineel. Ook met de uitvoering van het verhaal (wel natuurlijk zeer voorspelbaar) zat het wel goed en de games en game-figuren had men leuk en visueel fraai verwerkt in deze film. Vooral op het einde waar men de strijd aan gaat met veel jaren 80 game-figuren (o.a. Frogger) was fraai gedaan. Verder bevat de film de nodige actie met o.a. het bestrijden van de jaren 80 Arcade games Centipede, Pacman en Donkey Kong (met name het bestrijden van de reuze Pacman was leuk gedaan en werd fraai in beeld gebracht door de straten van New York) en ook de nodige (glimlach)humor. Dat laatste komt vooral op conto van Josh Gad (in de rol van Ludlow alias "Wonder Boy") en zijn performance van het Tears for Fears jaren 80 nummer "Everybody Wants To Rule The..." was gewoon hilarisch.

Helaas is de film hier en daar wat flauw en cliché en met name dan het gedoe omtrent Luitenant-kolonel Violet van Patten (gespeeld door Michelle Monaghan) waar voormalig Pac-man kampioen Jules Brenner (gespeeld door Adam Sandler) verliefd op wordt. De cast deed het overigens verdienstelijk en dan vooral de hoofdrolspelers Adam Sandler, Kevin James (in de rol van President Will Cooper en tevens beste jeugdvriend van Jules Brenner) en Josh Gad. De leuke rol van dwerg Peter Dinklage (in de rol van Arcade speler Eddie Plant) is zeker ook het vernoemen waard en dan vooral vanwege het gedoe om tennisser Serena Williams waar hij een fetish voor heeft. Ashley Benson in de rol van fictief game-figuur "Lady Lisa", vond ik overigens een mooie verschijning.

Al met al gewoon een leuke en vermakelijke Actie / Komedie film, waar ik me eigenlijk vanaf de eerste tot de laatste minuut goed mee vermaakt heb. Dat laatste komt natuurlijk ook vanwege mijn eerder genoemde jaren 80 nostalgie en mede daarom krijgt hij van mij een ook ruime voldoende. De aftiteling van de film is overigens zeker het afkijken waard, want dan wordt de hele film nog eens in een paar minuten dunnetjes (met alleen de hoogtepunten) overgedaan en dan in jaren 80 game vorm (oftewel met veel zichtbare pixels).

Bagger Nederlands/Marokkaans film die eigenlijk nergens grappig is en als Drama ook volledig de plank misslaat. De term Drama is alleen van toepassing op het niveau van deze film namelijk dramatisch slecht. Het flauwe cliché verhaal stelt niets voor en hetzelfde geldt ook voor de cast. Zonde van de tijd gewoon.

Aardig drama welke opzicht best sterk begon, maar na circa halverwege het verhaal wel steeds minder werd.

Het verhaal zit best aardig in elkaar en hetzelfde geldt ook voor de uitvoering, maar het verhaal wordt op een gegeven moment te langdradig en weet vanaf dan ook niet meer echt te boeien. Je hunkert dan ook naar het einde. Op het einde hoopte ik eigenlijk nog op een goede en spannende ontknoping, maar eerlijk gezegd viel die best tegen en was hij ook povertjes. Het begin met Ryan Gosling (geweldige intro trouwens) als de stoere Luke (een rol die Ryan Gosling al eens vaker heeft gespeeld) was best sterk en was ook zelfs een beetje spectaculair (m.b.t. de motor gedeeltes). Als Luke daarna na circa 45 minuten in aanraking komt met de jonge politieagent Avery (gespeeld door Bradley Cooper), krijgt het verhaal opeens een wending welke opzicht best leuk gevonden was. Echter na de wending waar Avery centraal komt te staan, wordt het opeens behoorlijk langdradig en ook wat flauw (zeker dat gedoe rond het corrupte politiekorps). Ook komt er daarna nog een wending waarbij beide zonen van Luke en Avery centraal staan, die nauwelijks wist te boeien en ook behoorlijk voorspelbaar en clichématig was. Dat resulteert dan eindelijk tot het matige einde.

Visueel zag het er overigens allemaal wel aardig uit (inclusief Eva Mendes en Rose Byrne, de laatste heeft echter maar een klein rolletje) en de cast doet het goed tot verdienstelijk en met name dan natuurlijk Ryan Gosling en Bradley Cooper. Ray Liotta heeft overigens ook een kleine rol in deze film en dat was echt weer een rol die hem op het lijf geschreven is.

Al met al is dit best een aardige film om eens gezien te hebben, maar meer helaas ook niet. Daarvoor is deze film gewoon te langdradig en het einde ook tegenvallend.

Wanneer je een acteur nodig hebt die de gewone man uitstraalt, maar in het verhaal zich moet ontpoppen tot een ware held, dan kom je tegenwoordig al snel uit bij Liam Neeson of Gerard Butler. De laatste heeft al een aantal keren aangetoond dat deze rol hem op het lijf geschreven is, zoals in de actiefilms "Olympus Has Fallen (2013)", "London Has Fallen (2016)" en "Angel Has Fallen (2019)". Dus in dat opzicht is het een goede keuze van de Franse regisseur Jean-François Richet om Gerard Butler te contracteren voor de hoofdrol in "Plane". Hoogstaand is deze Actie / Thriller film zeker niet, waarbij de logica soms ver te zoeken is en de actie rijkelijk laat is , maar als een tussendoortje is het nog enigszins amusant.

Piloot Ray Torrance (Gerard Butler), een voormalige RAF-piloot, heeft vaker in stormen gevlogen, maar wanneer hij in een zware storm terecht komt en zijn vliegtuig beschadigd raakt, is hij genoodzaakt om een spectaculaire noodlanding te maken op een eiland in de Filipijnen. Daar blijken Ray en zijn passagiers terecht te zijn gekomen in een oorlogsgebied dat wordt gedomineerd door meedogenloze militanten die het op het vliegtuig en zijn passagiers gemunt hebben.

Gerard Butler speelt de ervaren piloot Brodie Torrance, die een halfleeg vliegtuig van vliegtuigmaatschappij Trailblazer op oudejaarsavond van Singapore naar Tokio moet vliegen tijdens een storm. Eén van de passagiers is de gevangene en geboeide Louis Gaspare (Mike Colter) die beschuldigd wordt van moord en uitgeleverd gaat worden aan Canada. Het wordt allemaal nog spannender als het vliegtuig in de storm door de bliksem wordt getroffen en alle systemen uitvallen en piloot Brodie en zijn copiloot Samuel Dele (Yoson An) een noodlanding moeten maken.

Het vliegtuig landt dan onbeschadigd (totaal ongeloofwaardig) op een afgelegen eilandje, te weten Jolo, dat hoort bij de Filipijnen, maar geregeerd wordt door schurkachtige separatisten en criminelen onder leiding van Datu Junmar (Evan Dane Taylor). Die hebben al snel de passagiers in hun handen (doden ook een Koreaans stel) en willen losgeld. Omdat wachten op hulp te lang duurt, aangezien de Filipijnse autoriteiten niet bereid zijn troepen naar het door rebellen gecontroleerde eiland te sturen, gaan Brodie en Louis samen de jungle in voor hulp en slaan ze de handen ineen om af te rekenen met het geboefte. Er wordt overigens geen goede reden voor gegeven waarom Brodie de geboeide moordenaar kiest als assistent in de jungle, die net onder begeleiding (en die man komt tijdens de storm in het vliegtuig om het leven, net zoals een stewardess) op weg was naar de gevangenis . De makers gaan er vanuit dat jij als actiefilmkenner gewoon weet dat deze man de beste keus is.

De film laat traditiegetrouw de kijker aan het begin (de eerste 10 minuten) op het vliegveld van Singapore mooi kennis maken met de personages in "Plane". Natuurlijk zien we Gerard Butler als weduwnaar Brodie Torrance wiens vrouw drie jaar geleden overlegden is en die altijd een foto van zijn dochter Daniela (Haleigh Hekking) mee draagt. Verder zien we Yoson An als copiloot Samuel Dele, die altijd een foto van zijn jonge gezin met zich meedraagt. Daniella Pineda als Stewardess Bonnie is het vrouwelijke element in het verhaal en Mike Colter is de imposante gevangene die in het begin weinig van zich laat horen. Het verhaal heeft een voorspelbaar verloop en bouwt op naar een climax die helaas niet spannend is, maar wel geregeld lekker grof is. Tijdens deze opbouw maken we dan nog kennis met Evan Dane Taylor als de keiharde rebellenleider Datu Junmar.

Als het vliegtuig eenmaal vertrokken is van Singapore, raakt het al snel in de storm en maken ze na circa 25 minuten een noodlanding op een weg op een Filipijns eiland in de jungle, die je totaal niet op het puntje van je stoel houdt, maar juist heel makkelijk ging en dat zonder het vliegtuig te beschadigen (ook de passagiers komen er vanaf zonder kleerscheuren). Ook komen we dan te weten via copiloot Samuel dat het eiland wordt beheerst door meedogenloze rebellen, maar ook hierdoor stijgt de spanning niet echt en de eerste actie (na circa 50 minuten) zien we ook pas als Brodie in een vervallen pakhuis in de jungle aan het telefoneren (Brodie is ook een soort van MacGyver, want hij weet de miet werkende telefoon weer aan het werk te krijgen) is met de vliegtuigmaatschappij (degene die hij aan de lijn heeft gelooft hem niet) en zijn dochter en waarbij hij dan in gevecht raakt met een Filipijnse rebel, die hij natuurlijk doodt (breekt zijn nek).

Als de actie later (na circa 70 minuten) in het verhaal oplaait nadat de passagiers worden meegenomen in een bus door de rebellen en Brodie en Louis hen gaan bevrijden (heel simpel overigens), gaat het er steviger aan toe. Er wordt dan namelijk op los geslagen met moersleutels en sloophamers en de vuurgevechten zijn met zwaar kaliber (dus als iemand geraakt wordt, dan zie je die persoon vliegen). Dat wordt wel allemaal vrij braafjes in beeld gebracht en ook is het jammer dat zaken als logica als eerste worden opgeofferd wanneer het tijd is voor actie. Zo worden er heel veel woorden vuil gemaakt aan de uitzichtloze situatie waar Brodie en zijn passagiers in beland zijn, maar er staat op een gegeven moment (na circa 70 minuten) wel opeens onaangekondigd een clubje commando’s paraat bij het vliegtuig om hulp te bieden. Dit clubje onder leiding van de zekere Shellback (Remi Adeleke), is overigens ingehuurd door crisismanager David Scarsdale (Tony Goldwyn) die voor de vliegtuigmaatschappij Trailblazer werkt.

Ook is het jammer dat als Brodie en Louis eenmaal de jacht op de boeven hebben geopend ze amper nog tegenslag te verwerken krijgen. Er is wel weerstand, maar die wordt keer op keer zonder veel consequenties overwonnen. Iets meer balans op dit gebied had "Plane" goed gedaan en natuurlijk vertrekken ze op het einde (na circa 94 minuten) met zijn allen, op Louis na dan die bewust achterblijft, weer met het gehavende (niet alleen door de storm, maar nu ook door kogels) vliegtuig, waarbij ze ook nog afrekenen met Datu Junmar die een RPG wil afvuren, en landen ze snel daarna veilig op het eiland Siasi in de Filipijnen. Ook dit is weer een noodlanding, maar ook dit keer gaat het landen zonder noemenswaardige problemen. Na het landen is iedereen Brodie dankbaar en als Brodie dan als laatste uit het vliegtuig stapt, belt hij met Daniela en is de film na 102 minuten afgelopen.

Behalve dat de logica ver te zoeken is in "Plane", is ook de filmtitel eigenlijk een vreemde keuze. Het grootste deel van de film speelt zich namelijk af buiten het vliegtuig en gaat om gestrande passagiers die het gevaar lopen om gekidnapt te worden. De filmstudio wilde eigenlijk ook een andere filmtitel dan "Plane", maar hoofdrolspeler en coproducent Gerard Butler eiste dat het bij "Plane" bleef en natuurlijk kreeg hij zijn zin. Gerard Butler is natuurlijk ook het beste (het is min of meer de Gerard Butler-show) in "Plane" en had men voor hem een onbekende acteur gekozen, dan zou dit een echte B-film zijn geweest, die ook nooit de bioscoop zou hebben gehaald. Naast Gerard Butler zijn er ook nog verdienstelijke rollen van Mike Colter, Yoson An, Evan Dane Taylor en Daniella Pineda.

Al met al is "Plane" zeker geen hoogvlieger, maar als je alle logica opzij zet, stap je in een film waarbij je je niet druk hoeft te maken om al die dingen die niet stroken met de werkelijkheid en dan is "Plane" best nog een vermakelijke doorsnee actiefilm en zeker vanwege Gerard Butler.

Het duurt effen eer deze film opgang komt maar zodra John Candy zijn intrede maakt wordt het leuk en valt er ook best veel te lachen. Verhaal was best leuk verzonnen en Steve Martin en vooral John Candy speelden leuk. Vooral de scènes in de auto vond ik vaak hilarisch.

Magnifieke film met een zeer goed en boeiend verhaal. Charlton Heston speelde schitterend en het einde van de film was gewoon geweldig.

Ze zenden deze film vrijwel ieder jaar uit (vooral veel op de Duitse zenders) en ieder keer dat ze hem uitzenden probeer ik toch weer te kijken of in ieder geval een stuk ervan.

Ik moet zeggen dat ik de originele "Planets of the Apes" films met Charlton Heston stukken beter vind dan deze. Deze film moet het vooral hebben van de special effects en de actie terwijl bij de originele versie het verhaal stukken beter was. Het eerste deel was ook zeer spannend en had een subliem einde.

Deze film is niet echt slecht maar om nu te spreken van een geweldige film nee.

Dit is eigenlijk een heel aparte film die hierboven wordt omschreven als een horror film. Maar alleen een horror film (vanwege de zombies) is het niet want er zit ook heel veel actie en humor in.

De film is super overdreven (wat ook de bedoeling is) en de actie is geweldig. De hoofdrol speler Freddy Rodríguez (nooit eerder van gehoord) van deze film speelt verrassend goed en verfrissend. Ook de zeer wulpse Rose McGowan speelt een prima rol in deze film. Bruce Willis vind ik daarentegen tegenvallen (speelt stijfjes en te geforceerd).

Het verhaal is niet bijster en spannend is het ook nooit maar de combinatie van actie (soms super overdreven), humor en horror (de zombies) en overdreven dialogen (barbecuesaus) maken dit tot een zeer leuke film. Het einde is overigens wel wat minder maar dat drukt de pret niet.

Het leuke van deze film is ook dat er zeer veel verschillende types in meespelen. De meeste daarvan zijn trouwens zeer leuk en appart. Fergie van de Black Eyed Peas speelt trouwens ook een korte rol in deze film.

Kortom een zeer vermakelijke film.

Schitterende Vietnam film die de waanzin van die oorlog goed belicht. Het verhaal zit prima in elkaar en ontroerd zelfs. Het acteerwerk in deze film is prima en met de actie en geweld zit het ook goed. Samen met Apocalypse now de beste Vietnam film tot heden.

Best wel een goed drama die zeer realistisch oogt. De film roept precies op waar de film voor gemaakt is namelijk walging/irritatie tegen groepjes hangjongeren (die het niet hoog hebben met normen en waarden) die er alleen maar op uit zijn om rotzooi/problemen te veroorzaken. Wat ook goed wordt weergegeven in deze film is dat omstanders nauwelijks iets doen uit angst en dat is ook best realistisch weergegeven. Het verhaal is interessant en zit goed in elkaar en de onbekende cast (de jongeren) spelen overtuigend, met name dan de irritante allochtone jongeren. Het einde vond ik overigens best goed. Het gedoe met de wieg in de trein had van mij eerlijk gezegd niet gehoeven maar zorgde wel voor de komische noot in deze film.

P.S. De schijt scene van het Aziatisch jongetje was wel apart, die zie je niet vaak in een film (m.u.v. scat films )

Niet echt een bijzondere oorlogsfilm. Verhaal is best aardig, wel traag, en de film weet ook wel te boeien maar de karakters buiten Michael Caine en Nigel Davenport zijn totaal niet boeiend waardoor je niet echt in de ban raakt van de film. Het einde was wel crue maar het commentaar direct daarna "doe het niet nog eens" was gewoon hilarisch

Film is neigt toch meer naar drama dan naar komedie want echt veel te lachen viel er niet in deze film. Het trage verhaal is eigenlijk niet echt bijzonder en weet ook nauwelijks te boeien. Het is dat Antonio Banderas en Woody Harrelson (het boksgevecht tussen beiden was overigens intens triest) best leuk opdreef zijn in deze film want anders was het sowieso niet veel soeps. Visueel zag het er overigens best aardig uit, althans de omgevingen in en rond Las Vegas. Leuk om eens gezien te hebben maar meer ook niet. Film mocht ook wel een half uurtje korten zijn want twee uur is veel te lang voor een film als deze.

Vanwege het meespelen van de mooie Italiaanse Patrizia Webley (te zien liggend op de movieposter) in de vermakelijke Erotiek / Horror film "Malabimba (1979)" die ik recent zag, heb ik deze "Play Motel", een Italiaanse Giallo film, van regisseur Mario Gariazzo (van hem heb ik ook een paar jaar geleden de film "Schiave Bianche: Violenza In Amazzonia (1985)" gezien) laten toevoegen op MovieMeter en heb ik hem gisteravond bekeken.

Bij het “Play Motel” kunnen vermogende klanten, zoals Rinaldo Cortesi (Enzo Fisichella), een speciale kamer huren voor al hun seksuele verlangens. Plots verschijnen er foto's die de vermogende klanten chanteren en daarna beginnen de moorden door een mysterieuze moordenaar met zwarte handschoenen. De politie onder leiding van inspecteur De Sanctis (Anthony Steffen) werkt samen met een paar acteurs, te weten het stel Roberto Vinci (Ray Lovelock) en Patrizia Vinci (Anna Maria Rizzoli), om de ​​organisatie achter de foto's en moorden te infiltreren en deze organisatie houdt zich zowel bezig met het hotel als een pornoblad.

Hoewel dit zeker geen hoogstaande Giallo film is en Patrizia Webley maar een kleine rol (wel weer een spetterende en ze is gelukkig ook weer volledig naakt te bewonderen) heeft in de film, heb ik me er toch best mee vermaakt. En dat laatst vooral vanwege de vele naaktheid die te zien is en dat van veel verschillende vrouwen en zeker ook mooie vrouwen. De eerste naaktheid valt al na drie minuten te zien van Loredana Salvi (Marina Hedman), die in het motel wordt opgepikt in de lobby door Rinaldo Cortesi (besteld eerst nog een whiskey zonder ijs aan de bar), waarna ze samen naar de speciale kamer gaan. Daar verkleden ze zich als non en duivel (zie ook de filmposter) en hebben ze seks (daarvan worden ook foto's gemaakt) met elkaar hebben en daarbij is dan de mooie Marina Hedman volledig naakt te zien.

Na deze ontmoeting wordt Rinaldo Cortesi ook gechanteerd (hij ontvangt de foto's samen met een brief) en moet hij 300 miljoen lire (in 1979 was er nog geen euro ) betalen om de foto's en de fotonegatieven te krijgen en kort daarna wordt ook Loredana Salvi vermoordt (wordt op het hoofd geslagen met een moersleutel) in een auto, waarbij fotograaf Willy (Mario Cutini, die ik vond lijken op de Amerikaanse acteur Ashton Kutcher) de hoofdverdachte lijkt te zijn. En dat omdat Loredana hem afwees tijdens een naaktfotosessie (waarbij Marina Hedman weer volledig naakt te bewonderen is) en daarbij zegen ze ook tegen elkaar:

Willy: But as you fuck with everybody else, why don't you do it with me ?
Loredana: Because I don't like you.

Als de vrouw van Rinaldo, te weten Luisa (Patrizia Behn), te weten komt van de foto's van haar man gaat zij op onderzoek uit in het motel. Luisa gaat overigens vreemd met de advocaat van Rinaldo en Luisa zien we ook voor het eerst in beeld samen met hem in bed en dan zien we Patrizia Behn ook volledig naakt. Als Luisa in het motel de ruimte ontdekt waar de foto's worden genomen (namelijk achter een spiegel die uitkijkt op de speciale kamer), wordt zij daar vermoord (gewurgd) en wordt haar lijk gedumpt in de auto van het stel Roberto en Patrizia die in het motel verblijven en op het punt staan om te vertrekken.

Als zij vanwege een lekke band het dode lichaam van Luisa vinden in de kofferbak, schakelen ze de politie in en die schakelen hun weer in om te helpen omdat ze namelijk acteurs zijn. Ze moeten namelijk van de politie infiltreren in het motel en daarbij belangrijke informatie aan hun doorgeven. Dit infiltreren gebeurt na 37 minuten en daarbij dragen Roberto en Patrizia allebei een pruik en Roberto ook nog een pornosnor. Daar zien ze de vermogende Valeria Marzotti (Patrizia Webley) aankomen, die dan samen met Max Liguori (Marino Masé), een uitgever van een pornoblad, naar de speciale kamer gaan en Patrizia volgt hun dan (stapt o.a. bij hun in de lift, waarbij Max naar haar kijkt).

Als ze in de speciale kamer aankomen (Max verkleedt zich dan als een priester) is het vooral genieten van het mooie naakte lichaam van de rondborstige Patrizia Webley, waarbij ook op haar schaamstreek ingezoomd wordt en daarbij zien we behalve schaamhaar (het zijn immers de jaren 70) ook wat van de schaamlippen. Die scène duurt een aantal minuten en werd best mooi in beeld gebracht. Uiteraard wordt daarna Valeria Marzotti gechanteerd en gaat Patrizia op onderzoek bij fotograaf Willy, die ze gevolgd hebben. Patrizia doet zich dan voor als een zogenaamde aankomende actrice, die foto's van zich wilt laten maken voor haar portfolio. Als ze bij Willy aankomt moet ze zich wat uitkleden (o.a. haar spijkerbroek) en zegt deze ook tegen haar:

"Slip off that shirt. Come on. Let's see your tits. They're beautiful."

We zien dan de borsten van de mooie Anna Maria Rizzoli en kort daarna zien we haar ook volledig naakt (billen en schaamstreek) als ze haar wiite slip uittrekt en schijnbaar vond Willy haar ook zeer mooi en kan hij zich niet meer inhouden en duikt hij op haar en begint hij haar te zoenen en aan te raken. Patrizia is daar echter niet van gediend en zegt dan tegen hem:

"Stop it ! Get off ! What are you doing ? Stop it ! Let go !"

Als Willy ermee stopt gaat Patrizia zogenaamd naar de badkamer om zich op te frissen, maar i.p.v. naar de badkamer te gaan gaat ze stiekem naar zijn foto-darkroom en bekijkt ze daar wat fotonegatieven.

Daarna zien we hoe de gechanteerde Valeria Marzotti betaald (daarna zien we Patrizia Webley ook niet meer in beeld) en zien we Willy naaktfoto's maken op een set met twee vrouwen (die dan volledig naakt te bewonderen zijn) en één van die vrouwen is Anna De Marchis (Antonella Antinori). Deze Anna wordt door de ​​organisatie gebruikt om seks te hebben met de vermogende Guido Toselli (Vittorio Ripamonti) in het motel en die scène was opzicht best grappig, want Guido leegt dan een fles drank over haar lichaam, waarna hij de lege fles in haar schaamstreek stopt. Dat wordt echter wel niet expliciet in beeld gebracht (dat heeft men namelijk eruit geknipt en kan je wel hier zien), maar je hoort Anna wel geschokt "No !" zeggen. Uiteraard worden ook hier weer foto's van gemaakt en wordt Guido Toselli gechanteerd.

Patrizia Vinci gaat daarna naar Anna De Marchis en legt uit wat er aan de hand is, waarna Anna hun gaat helpen omdat ze er namelijk niet bewust van was. Ze gaan dan samen naar het motel toe, waarbij Patrizia op onderzoek gaat en Anna zorgt dan voor afleiding (zodat Patrizia op onderzoek kan gaan) door met Willy te neuken (daarbij zien we Antonella Antinori natuurlijk weer volledig naakt). Als Patrizia een boekje met gegevens vindt en daarna het motel verlaat, komt Max Liguori met de auto aanrijden en die herkent haar en achtervolgt haar dan.

We komen dan bij de ontknoping van het verhaal aan waarbij Anna als laatste slachtoffer wordt vermoordt (gewurgd) en Patrizia wordt ontvoerd door Max Liguori, waarna ze ondervraagd en geslagen (vol in het gezicht) wordt. Max gaat dan nog naar de woning van Patrizia en Roberto om met hem af te rekenen, maar inspecteur De Sanctis verhindert dat door Max dood te schieten. Roberto gaat dan naar het huis waar Patrizia gevangen wordt gehouden en daar volgt na circa 90 minuten de verrassende ontknoping dat Rinaldo Cortesi de baas is van de organisatie. Als Roberto hem ziet, zegt hij tegen hem:

"Not bad to install two front men to run the motel and the publisher. So as to blackmail rich sex fiends
with pornographic photos. And to blackmail yourself to create an alibi. You couldn't have foreseen that your wife's suspicions might have been aroused. So just as she was about to find out, you didn't think twice about removing her permanently. Just as you did with Loredana Salvi and Anna De Marchis."

Rinaldo zegt daarop:

"I haven't killed anybody."

Dus Rinaldo heeft de moorden niet gepleegd maar het was waarschijnlijk Max Liguori of misschien toch fotograaf Willy, maar dat is me helaas niet duidelijk. Als men dan wilt afrekenen met Roberto, biedt inspecteur De Sanctis weer de helpende hand en deze schiet Willy dood en arresteert Rinaldo Cortesi en nog een andere medewerker (de baliemedewerker van het motel) van de organisatie. Daarna zegt deze nog tegen Roberto:

"Well, the next time you feel like making love. Try and find a motel without mirror."

Waarop deze antwoordt:

"Don't worry. The next time we feel like that, we'll bring our own mirror."

Daarna is de film ook afgelopen. Al met al was dit best een onderhoudende Italiaanse Giallo film, waarbij het verhaal ook nog eens redelijk goed was en ik de ontknoping zelfs verrassend vond. De moorden werden opzicht best fraai in beeld gebracht en daarbij zie je ook steeds een close-up van één oog van de moordenaar. Wat natuurlijk ook fraai in beeld werd gebracht was de vele naaktheid en dat ook van een aantal mooie vrouwen zoals Marina Hedman, Anna Maria Rizzoli en Patrizia Webley. De film heeft verder best een coole soundtrack en er wordt ook best goed in gespeeld.

Ook deze flauwe en melige Komedie / Horror film heb ik gekeken vanwege met meespelen van pornoactrice Rene Bond (die ik eerder zag in de films "Angel Above - The Devil Below (1974)" en "'Necromania': A Tale of Weird Love! (1971)"), die in deze film rondloopt met borstimplantaten (ze was de eerste pornoactrice met borstimplantaten). Maar een pornofilm (zoals "MeteoraXV" dat suggereert hierboven) is het zeker niet. Er zitten wel een aantal scènes in met koppels die seks hebben met elkaar, maar daarbij zijn de geslachtsdelen vrijwel nooit in beeld te zien als ze met elkaar seks hebben (pijpen en neuken). Het enige wat misschien een beetje pornografisch was, was de scène met een vrouw (de roodharige Flora Weisel) die heel eventjes met de penis van haar vriendje speelt en het neuken in missionarishouding waarbij je de geslachtsdelen van beide personen eventjes ziet.

In dit verhaal draait het om Henry Fudd (Buck Kartalian, die op Mel Brooks lijkt ), een man van in de veertig, die nog steeds thuis woont bij zijn moeder Clarice (Lynn Lundgren) en erg op zijn gemak is. Op een dag loopt hij op straat langs een bloemenwinkel en raakt hij geïntrigeerd door een kleine plant waarvan hij overtuigd is dat hij hem aansprak. Hij koopt de plant en brengt het naar huis. Daar ontdekt hij dat de plant echt kan praten (met de stem van een sexy vrouw) en snel groeit, maar ook dat de plant een onverzadigbare eetlust heeft naar vlees. Henry begint de plant te voeden met insecten, dan kikkers, honden en katten en dan tenslotte mensen !

Dit is een low-budget remake van de Komedie / Horror film "The Little Shop of Horrors (1960)", die vrijwel nergens leuk of grappig is en de horror moet je echt met een korreltje zout nemen, want die is er gewoon niet. Het zou van de plant moeten komen, maar die zag er enorm nep uit (is ook gewoon gemaakt van stof) en de lippen van de plant komen niet overeen met de manier waarop ze spreekt, waardoor het eruit ziet als een heel slecht poppenspel. De plant kan ook zien en horen, maar nergens op het ding zijn ogen en oren aanwezig.

De plant groeit tot gigantische hoogten en heeft een onverzadigbare eetlust. Echter de manier waarop het dieren (bij het voeren van kikkers zegt de plant ook "Frog me") en mensen eet (het eerste slachtoffer is de moeder van Henry) is saai en lachwekkend. Je ziet het bij de laatste categorie namelijk nooit echt gebeuren, omdat de camera wegdraait als de persoon dichterbij bij de plant komt, en soms zie je gewoon de persoon opeens in de plant staan (zijn hoofd is dan nog te zien via de mond van de plant). De plant eet graag vlees, maar krijgt er wel zure oprispingen van, waarna je rook uit de mond van de plant ziet komen.

Het plot is gewoon belachelijk en het grootste deel van de tijd heeft weinig te maken met het verhaal. In plaats daarvan wordt je als kijker getrakteerd op lange uitgestrekte scènes van koppels die vrijen in een auto, in het park en in een woning en onze hoofdpersoon Henry en ook nog soms iemand anders kijken daarbij stiekem toe (oftewel ze zijn gluurders) en eten (boterhammen) er zelfs bij. Daarbij zijn de vrouwen (o.a. Flora Weisel en Rene Bond en de laatste is pas te zien na circa 80 minuten) en de mannen (o.a. Ric Lutze waarmee Rene Bond ook getrouwd mee was) ook volledig naakt te bewonderen. Ook laat Henry een keer een hoertje (de roodharige Alice Friedland die best mooie borsten had) langskomen als voedsel voor de plant, waarbij het hoertje zich op zijn kamer volledig uitkleedt (als ze daarna bij de plant gaat staan wordt ze opgegeten). Die enige vrouw die niet uit de kleren gaat, is de moeder van Henry en dat is maar goed ook

Buiten het vele naakt wat er te zien valt, maakt ook de cast de film nog een beetje genietbaar. Met name hoofdrolspeler Buck Kartalian (die ooit een professionele worstelaar was) als de eenzame, verlegen en timide Henry (die op zijn kamer posters van naakte vrouwen heeft hangen, hij kijkt ook graag in erotische tijdschriften, en die op een gegeven moment ook zelfmoord wilt plegen met een revolver, maar daar is hij te onhandig voor) deed het best leuk en hetzelfde geldt voor Lynn Lundgren als de bemoeizuchtige, veel pratende en rondsnuffelende moeder van Henry Fudd die er niet veel ouder uitziet dan Buck Kartalian en in sommige opzichten gemakkelijk van dezelfde leeftijd had kunnen zijn. De regisseur van de film, te weten Carl Monson, heeft een leuke en kleine (wordt namelijk al snel opgegeten door de plant, die daarbij ontdekt dat ze niet van mannen houdt maar alleen van vrouwen) rol als de sigaren rokende politierechercheur O'Columbus, die achter de verdwijning van zijn moeder aanzit nadat een vriendin van haar moeder contact heeft opgenomen met de politie.

De ontknoping van het verhaal was best onnozel, want daarbij krijgt de plant aandrang en koopt Henry een mannelijk exemplaar voor haar die mannen eet (Henry voert ze o.a. een gevangen genomen koppel, waarvan ik helaas niet weet wie daarvan de blonde vrouw speelde). Henry begluurd dan ook zijn buurvrouw (Rene Bond) en buurman (Ric Lutze) die seks met elkaar hebben en daarna ruzie met elkaar krijgen, waarna zij hem doodschiet (was echt belachelijk waarom ze het deed) met een revolver en Henry haar helpt om het lichaam te laten verdwijnen via zijn planten. Omdat hij haar geholpen heeft mag Henry met haar neuken (zodat hij het eindelijk een keer met een vrouw kan doen), maar als Henry zich begint uit te kleden en de buurvrouw volledig naakt bij de plant gaat staan, eet deze haar op.

Henry is dan enorm teleurgesteld (begrijpelijk ) en boos en wilt dan de planten (die hartstochtelijk met elkaar worden) gaan doden met een revolver, maar deze hebben dan kleine babyplantjes gekregen en dat vindt Henry zeer leuk en aandoenlijk en daarom bedenkt hij zich als hij alle kleine babyplantjes ziet (hij pakt ze ook op en houdt ze in zijn armen alsof het baby's zijn). Henry houdt de babyplantjes echter niet, maar verkoopt (hij heeft dan verkoper waar hij zijn planten van heeft gekocht vastgebonden en roept dan tegen de mensen die langslopen "Free plants") ze waarna de film na 97 minuten is afgelopen.

Ondanks de nobele inspanningen van de cast (met name Buck Kartalian) en het aanwezige naakt, is deze flauwe en melige Komedie / Horror film een goedkope puinhoop en dus niet de moeite waard om op te zoeken en te kijken. Daarbij duurt hij met 97 minuten ook gewoon te lang,

P.S. de poster ziet er overigens best fraai uit en wat erop te zien is klopt ook vrij aardig met het verhaal, want de plant eet inderdaad vijf vrouwen en ook honden en katten en ook komt er eventjes een politieagent in voor. Het enige wat niet klopt is de grote van de plant en zijn gezicht (heeft namelijk geen ogen) en de kip die er niet in voor komt.

Deze Drama / Erotiek film over de pornowereld is natuurlijk niet uniek, want in 2013 was er ook al de Drama / Biografie film "Lovelace (2013)", welke gaat over pornoactrice Linda Lovelace die bekend is van de legendarische pornofilm "Deep Throat (1972)". En daarvoor had je nog de Drama films "Boogie Nights (1997)" en "Hardcore (1979)". Omdat films over de pornowereld altijd wel mijn aandacht trekken, moest ik deze natuurlijk "Pleasure" ook zien.

In "Pleasure" is de negentienjarige Zweedse Linnéa (Sofia Kappel) vastbesloten om als Bella Cherry een pornoster te worden en daarom vertrekt ze naar het mekka van de pornofilm, namelijk Los Angeles. Om haar doel te bereiken zal ze onderaan de ladder moeten beginnen, met een matige manager, te weten Mike (Jason Toler), en drie rommelige huisgenoten, te weten Joy (Zelda Morrison), Ashley (Dana DeArmond) en Kimberly (Kendra Spade), die om dezelfde rolletjes vechten. Al snel ontdekt Bella dat ze haar ambities alleen waar kan maken door haar grenzen steeds verder te verleggen.

In deze film ga je met Bella Cherry mee (nadat ze zich eerst onder de douche heeft kaalgeschoren tussen haar benen) naar haar eerste porno-opname en krijg je onverhuld de dagelijkse praktijk van deze industrie voorgeschoteld, namelijk van last-minute op locatie, het tonen van het Identiteitsbewijs, het beantwoorden van vragen, het ondertekenen van het contract (met daarin de toestemming voor expliciete seksuele handelingen), kennismaking met de crew en cast, het schoonmaken van de vagina met een douche, het filmen van de pornoscène, tot aan het schoonmaken van Bella’s lichaam na de ejaculatie van haar co-acteur.

De openingsscène van "Pleasure" zet gelijk de toon. Als Bella op het vliegveld van Los Angeles aangeeft voor "pleasure" in de pornohoofdstad van Amerika te zijn én daarna het gelijknamige titelscherm verschijnt bemerk je oog voor detail, een subtiliteit die wel niet meer terugkomt. Groot contrast is nog wel te vinden in een scène waarbij Bella vernederd en mishandeld (o.a. geslagen en gespuugd) wordt om het volgende moment getroost te worden door diezelfde mannen. Het lijken net acteurs en actrices die een rol spelen.

Het idee van de film is interessant, namelijk een verhaal vanuit vrouwelijk oogpunt over de pornowereld. Om dit te laten slagen is het wel essentieel dat je als kijker sympathie voelt voor het hoofdpersonage en dat doet "Pleasure" te weinig. Je leeft nauwelijks mee met Bella die de top in de pornowereld wilt bereiken en ze maakt ook keuzes die behoorlijk onverstandig zijn en ook geniet ze duidelijk niet van haar rol als pornoactrice. Ze heeft een doel en stelt haar grenzen, maar dat gaat plotsklaps van conservatief naar extreem om een "Spiegler girl" (de top voor een pornoactrice) te worden. Haar personage groeit niet. Te plots, te grote stap, dus ongeloofwaardig. Als kijker voel je de afstand met Bella alsmaar groeien en Bella heeft een geromantiseerde droom die minder fijn uitpakt dan gedacht.

Het is jammer dat "Pleasure" recent is gemaakt, want tegenwoordig (met name door de "MeToo-beweging") zijn de meeste films vrij braafjes wat betreft het laten zien van naaktheid en porno. "Pleasure" draait juist om de pornowereld, maar veel naaktheid en expliciete beelden (op een stijve penis na) krijg je niet te zien. Het meeste is juist verbloemd geworden en van hoofdrolspeelster Sofia Kappel krijg je alleen haar borstjes en billen te zien. Ze geeft wel een goede weergave van de huidige pornoactrices, want ook zij zit onder de tatoeages (ze geeft zelf aan dat ze er circa 25 heeft) en daarover wordt op een gegeven moment op een filmset ook gezegd als ze aankomt:

"Daar ben je. Je moet eerst naar de make-up om de tatoeages te verhullen."

Ze is dan overigens op een filmset waar ze voor het eerst seks heeft met twee donkere mannen en tegen één van die donkere mannen die ze kan, te weten Bear (gespeeld door pornoacteur Chris Cock, die een zeer toepasselijke acteursnaam heeft ) die een spuit zet in zijn penis om stijf te blijven, zegt ze lachend:

"Ik ben Bella en ga twee zwarte pikken in mijn kont krijgen."

Maar zodra dat gaat gebeuren, lacht ze echter niet meer. Expliciete beelden krijg je bij die scène niet te zien, want de makkers hebben alles stijlvol verbloemd en laten een dubbele penetratie door twee donkere mensen niet in beeld zien zoals dat wel te zien was in de Drama / Erotiek film "Nymphomaniac (2013)" van Lars von Trier bij Charlotte Gainsbourg (bij haar ging het wel om twee gaten).

Filmdebutante Sofia Kappel (indrukwekkend acteerdebuut van de toen twintigjarige Kappel) is wel slim gecast want ze komt zeer waarachtig over als nieuwkomer Bella. Pornoactrice Evelyn Claire speelt Ava Rhoades, Bella’s antagonist. Ava is kil en nietsontziend en behoort tot de top van de Amerikaanse pornowereld en is een "Spiegler girl". Groentje Bella spiegelt zich constant aan pornodiva Ava, maar buiten dat Bella en Ava niet alleen rivalen zijn, zijn ze ook lotgenoten.

Veel van de rollen in "Pleasure" worden overigens gespeeld door mensen uit de pornowereld, zoals de porno acteurs en actrices Xander Corvus, John Strong, Chris Cock en Dana DeArmond en manager Mark Spiegler, en dat maakt de film wel zeer authentiek maakt. Ze acteren ook beter dan in hun dagelijkse baan, waar het natuurlijk ook meer aankomt op hun prestaties en ejaculaties Actrice Zelda Morrison is ook iemand uit uit pornowereld en zij speelt in deze film de rol van Joy die de vriendin is van Bella en die Joy op een gegeven moment iets aandoet, waardoor Joy haar dumpt (en dat letterlijk, want zij zet dan ook Bella's spullen op straat).

"Pleasure" is een prima kleurrijke productie, maar wat is het doel van schrijver en regisseur Ninja Thyberg? Is het een aanklacht tegen de mannelijke pornowereld ? Dat iedereen met een knip in de vingers vervangbaar is? Dat sterke vrouwen voor zichzelf kunnen opkomen in een competitieve wereld? Dat vrouwen hun mannetje staan? Of dat de pornowereld leuk lijkt, maar het absoluut niet is? Wat het doel ook is, het zit er allemaal een beetje in, maar bij elkaar onvoldoende om indruk te maken.
Het eindshot lijkt te suggereren dat de ruige Bella het heeft overgenomen van de onschuldige Bella. Ze zal nooit meer dezelfde zijn, ziet dat van zichzelf, schrikt en stapt uit de wereld waar ze zo naar verlangde.

Dat uit de wereld stappen zie je ook letterlijk op het einde, namelijk als ze in de auto zit met "Spiegler girl" Ava (die daarvoor tijdens een fotosessie door Bella op een ruige manier geneukt wordt met een voorbinddildo) en ze dan de auto laat stoppen en uitstapt. Daarna is de film ook gelijk afgelopen na circa 104 minuten. Al met al is "Pleasure" een aardige "Drama / Erotiek" film om eens gezien te hebben, maar het weerhoudt me na het zien ervan niet om van de pornowereld te walgen.

Het pakkende "The Pledge" van Sean Penn (hij zet je als kijker regelmatig bekwaam op het verkeerde been) had ik schijnbaar nog nooit gezien en omdat deze Drama / Misdaad film vertoond wordt op "Film1" heb ik hem gekeken vanwege het meespelen Jack Nicholson. "The Pledge" is cinema van de oude stempel, oftewel een langzaam ontvouwend plot en sterke vertolkingen. We zien Jack Nicholson schitteren in de hoofdrol, maar ook de bijrollen (waaronder die van Robin Wright, die destijds de vrouw was van Sean Penn) maken veel indruk.

Politierechercheur Jerry Black (Nicholson) is slechts enkele uren verwijderd van zijn pensioen als in de omgeving van het in sneeuw gehulde Reno (Nevada) het levenloze, toegetakelde lichaam van een jong meisje (Taryn Knowles) wordt aangetroffen. De politie vat al snel de hoofdverdachte bij de kraag, maar die pleegt prompt zelfmoord. Zaak afgedaan? Niet voor Jerry. Met ziel en zaligheid stort hij zich op het misdrijf en koopt hij een oud tankstation in de buurt van de misdaden om zo naar een man te kunnen zoeken die in een zwarte stationwagon rijdt. In een plaatselijke taverne raakt hij bevriend met de serveerster Lori (Robin Wright Penn) en wanneer ze op een dag in elkaar geslagen verschijnt, neemt hij haar mee. Zij en haar dochtertje Chrissy (Pauline Roberts) kunnen bij hem wonen. Zonder voorwaarden. Dit allemaal tot ergernis van Black's superieuren, die moeten toezien dat hij zijn plechtige belofte aan de moeder (Patricia Clarkson) van het vermoorde jonge meisje bloedserieus neemt.

De film opent met Jerry die de indruk wekt behoorlijk doorgedraaid te zijn. Je hoort het nummer "The Angler", een combi van lichte snaarmuziek, percussie, piano en een hoge, zuivere vrouwenstem. Subtiel, mysterieus en onheilspellend. Daarna volgt er een trage beeldovergang, waarna duidelijk wordt wat een "Angler" is, namelijk een hengelaar! "The Pledge" is een intrigerende psychologische thriller, maar houdt na een krachtige opening bovenal een ingetogen karakter. De film is traag, maar in dit geval is dat langzame tempo een belangrijk element in de structuur van de film.

We vallen in het ritme van het leven op het platteland van Nevada, buiten Reno. We vallen in de routine van het nieuwe huis dat is gevormd. Jerry Black, die nooit kinderen heeft gehad, blijkt een goede vader te zijn, leest verhaaltjes voor het slapengaan en waakt over het meisje Chrissy. Hij informeert Lori nooit over de moordzaak, maar gebruikt zijn politie-ervaring om zijn diepe bezorgdheid over de veiligheid van het meisje uit te leggen.

Sean Penn laat, zoals het een regisserend acteur betaamt, zijn personages alle ruimte. Toch slaat er op den duur een zekere langdradigheid toe. Deze is echter nodig om de kijker, samen met Jerry Black, de moordzaak bijna te doen vergeten. Om er dan plotseling, na weken of maanden, op onverwachte plaatsen weer mee geconfronteerd te worden. In de vorm van de ouders van het slachtoffer die boodschappen doen, of in de vorm van een optocht waarin de jongen meeloopt die het lijkje vond. Kortom, wat de film kenmerkt, is het gegeven dat één bepaalde gebeurtenis telkens weer terug kan keren in de vorm van kleine toevalligheden. Dit alles binnen het thema: belofte maakt schuld.

Het personage Jerry Black is op het lijf geschreven van drievoudig Oscarwinnaar Jack Nicholson (1937) en in "The Pledge" kruipt hij opnieuw in de huid van een labiel figuur. Jack Nicholson is in topvorm als de melancholische detective Jerry Black. Jerry geniet autoriteit, maar heeft niet de clownsneus die Nicholson zijn personages vaak meegeeft. Jerry is ingetogen. Een observator. Hij slaat echter door in zijn obsessie om de dader te pakken. Belofte maakt schuld, is de overtuiging van de kettingrokende, celibatair levende bijna pensionado. Maar daarbij overschrijdt hij in de tweede helft van de film wel een ethische grens.

Het is prettig om Nicholson rust te zien leggen in zijn optreden; het maakt de weg vrij voor anderen om ook hun kunsten te vertonen. En die anderen zijn niemand minder dan Patricia Clarkson, Helen Mirrren, Aaron Eckhart, Sam Shepard, Mickey Rourke, Vanessa Redgrave, Robin Wrigt Penn (is perfect gecast als een vermoeide werker die veiligheid en genegenheid zoekt voor zichzelf en haar dochtertij), Tom Noonan, Michael O'Keefe, Lois Smith en Benicio Del Toro (die bijna onherkenbaar als een geestelijk gehandicapte indiaan). Het jonge meisje Chrissy (die Jerry Black als lokaas gebruikt) gespeeld door Pauline Roberts, leek me een talentvolle actrice, maar dit is schijnbaar de enige film waarin ze heeft meegespeeld.

De kracht van ‘The Pledge’ is dat er steeds een stukje van het mysterie wordt ontrafeld, maar nooit te veel tegelijk verklapt. Jerry Black is een effectief hoofdpersonage, omdat hij bij lange na niet de inventieve, alwetende onderzoeker is. Hij is een mens met gebreken, die hem aan het einde van de film opbreken. Het onbevredigende einde is alles behalve traditioneel. En juist vergeleken met het voortkabbelende begin en middenstuk maakt dat de nasmaak nog indringender en wranger.

Deze film heb ik recent nog gezien op de televisiezender Film 1, die ik nu niet meer heb. Opzicht was het verhaal wel leuk gevonden, maar helaas gaat het wel om een Nederlandse productie en die zijn in het algemeen niet om aan te zien (mede dankzij de huidige generatie flut acteurs en actrices die ons land heeft, op een paar uitzonderingen na dan).

Dat is helaas ook weer van toepassing op deze film, waar de uitvoering van het verhaal zwaar te wensen over laat (het lijkt ook wel of deze film voor een appel en een ei is gemaakt, zo goedkoop oogt alles). Echt boeiend of spannend (wel wat goor zoals o.a. een rotte appel en ei ) wordt het ook nergens (de sfeer was inderdaad nog redelijk) en de cast acteert zwaar ondermaats en was totaal niet overtuigend. Niemand daarvan is ook het vermelden waard. De film duurt met 80 minuten gelukkig wel niet lang en dat is wat mij betreft ook het beste aan deze flut Nederlandse horrorfilm.

Nee, deze film was gewoon weer de zoveelste slechte Nederlandse productie en het kijken eigenlijk ook niet waard.

HaHaHaHa Machete (Danny Trejo) meets Expendables (Mickey Rourke), je mag raden wie er wint Man man man wat was dit een draak van een film met bijbehorende kloten muziek (continue de vervelende jankende gitaar), maar wat was Danny Trejo geniaal in zijn rol van gestoorde crimineel. Ik heb me vaak kapot gelachen om zijn hilarische opmerkingen en daden. De rest van de film was gewoon heel matigjes op Mickey Rourke dan nog na. Alleen vanwege het feit dat ik genoten heb van Danny Trejo (die rol was hem op het lijf geschreven) geef ik de film nog een voldoende.

Leuke vermakelijke film met goede rollen van Patrick Swayze, Keanu Reeves en Gary Busey met zijn hilarische kop. Het einde was best mooi. Ook leuk om die gasten van de Red Hot Chili Peppers in een korte bijrol te zien.

Visueel (veel prachtige landschappen o.a. op zee en vooral de bergen) gezien en qua spektakel (veel spectaculaire en adembenemende menselijke stunts tijdens extreme sporten, die schitterend en indrukwekkend in beeld werden gebracht), is deze film misschien beter dan het origineel uit 1991, maar qua verhaal (soort van remake, maar het draait nu minder om de overvallen en meer om de extreme sporten), sfeer en cast, kan deze Actie film zeker niet tippen aan het origineel. Zo kan hoofdrolspeler Luke Bracey in de verste verte niet tippen aan Keanu Reeves in de rol van FBI-agent infiltrant Johnny Utah en hetzelfde geldt voor hoofdrolspeler Edgar Ramirez t.o.v. Patrick Swayze in de rol van overvaller Bodhi.

Het eenvoudige verhaal verloopt ongeveer hetzelfde als het origineel (inclusief het einde) en qua uitvoering mocht deze film er ook wel wezen en dan doel ik vooral dus op de eerder genoemde vele spectaculaire stunts (het menselijk vliegen tussen de bergen zag er geweldig uit) tijdens het extreme sporten, die elkaar in een hoog tempo opvolgen, en de vele prachtige beelden van de natuuromgevingen. Zo vond ik de zee scene (waar ook het feest op boten plaats vond) in combinatie met de hoge golven prachtig om te zien en hetzelfde geldt daar voor voor de rondborstige Teresa Palmer (in de rol van Samsara), die er in die scene met bikini heel mooi uitzag. Qua uiterlijk is zij sowieso een hele verbetering dan draak van een vrouw Lori Petty uit het origineel. Dat Johnny Utah gelijk voor haar valt, is natuurlijk behoorlijk cliché en flauw en de romance tussen beiden (waar geen enkele chemie van afspat) was tenenkromend slecht. Die scenes heb ik dan ook vooral zitten vooruit te "skippen" met 30 seconden per "skip". Boeiend of spannend wordt het nergens in het verhaal en het einde is bijna hetzelfde als het origineel. Dit keer speelt het echter niet af aan de kust, maar juist in de zee en dan kilometers ver van de kust af (zodat je zeker weet dat je doodgaat).

De film ademt ook totaal geen sfeer uit en dat komt vooral door de futloze cast (met misschien wel als dieptepunt Ray Winstone in de rol van FBI-agent Pappas. Gary Busey in het origineel speelde die rol veel leuker) en ook omdat het in deze film veel draait om extreme sporten i.p.v. overvallen. Bij de overvallen die in deze film zitten, worden ook geen maskers meer van ex-presidenten gedragen, maar worden er gewoon motorhelmen gedragen (bij de eerste overval die was opgenomen, had men wel een soort van masker erop getekend/geplakt). De overval waarbij tevens bewust een lawine (via explosieven) wordt veroorzaakt, was overigens wel spectaculair. Het tempo in de film is overigens wel hoog en er gebeurt ook genoeg en omdat de film ook maar iets van 100 minuten duurt (op IMDb staat zelfs "1h 54min", maar dat klopt niet. De film heeft wel een 15 minuten durende aftiteling, waarvan 14 minuten zwart beeld met lopende tekst) kijkt hij opzicht wel lekker weg en dan vooral door de extreme sporten en door de visuele beelden van de landschappen (met name tijdens het extreem sporten).

Al met al kan deze remake Actie (qua vele extreme sporten is het genre "Avontuur" eigenlijk ook van toepassing) film dus zeker niet tippen aan de goede en leuke originele film "Point Break (1991)" en is deze film alleen leuk om eens gezien te hebben en dan vooral vanwege de vele extreme sporten die erin worden gedaan (zag er regelmatig angstaanjagend en zeer indrukwekkend uit). Personen die zelf aan extreme sporten doen, zullen ongetwijfeld deze film "Vet" vinden, maar omdat ik alleen aan veilige fitness doe en naar voetbal kijk, is dat niet voor mij van toepassing

P.S. De aftiteling (1e minuut ervan) met de ideale lijnen was wel leuk gedaan, want daarover had men het steeds in het verhaal als men een extreme sport ging uitvoeren.

Deze film heb ik destijds in de Bioscoop gezien. Ik wilde hem toen zien vanwege die persoon die op een grappige manier geluiden kon nadoen. Het eerste deel van Police Academy was nog best uit te houden (geen top natuurlijk) en is ook nog grappig, maar de delen daarna zijn stuk voor stuk een aanfluiting.