Opinions

Het begin van de film was nog aardig, maar toen hij bij die Japanse vrouw aankwam ging het snel bergafwaarts met de film. De film was niet spannend en hij was ook vrij voorspelbaar. Het was meer een wraak film dan het wat met Hannibal te maken had.

Het verhaal stelt eigenlijk weinig voor en de film is ook aan de korte kant (precies 90 minuten) om er iets echt goeds van te maken. Maar de uitvoering was best fraai en vooral lekker hard. Ook visueel mocht de film er wezen en de heksen zagen er lekker eng uit. Omdat de film niet lang duurt kreeg ik ook geen echte band met de personages Hansel and Gretel (beide overigens redelijk gespeeld door Jeremy Renner en Gemma Arterton). Als vermaak is deze film prima, maar qua verhaal (inderdaad afgerateld) valt het tegen. Leuk om gezien te hebben maar hier had men iets beters van kunnen en moeten maken.

De acteer prestaties in deze film zijn inderdaad niet goed (vooral Mark Wahlberg acteert raar) en ook het einde (de laatste 5 minuten) valt wat tegen maar voor de rest vond ik het een prima boeiende en spannende film.

De film begint gelijk (en met gelijk bedoel ik binnen 1 minuut) goed en dat houdt hij vast tot net aan het einde. De film heeft veel goede en soms ook grove momenten. De oude vrouw op het einde die afgelegen en alleen woonde was best wel scary.

Verder vond ik het een originele film. Jammer dat de acteer prestaties zo matig zijn want anders kreeg deze film een nog hoger punt. Maar ik heb in ieder geval 85 minuten genoten van deze film.

"Weet je waar je verhaal me aan doet denken ? Groundhog Day, de film".

Bovenstaande regel tekst krijg je te horen op het einde van het verhaal en dat slaat natuurlijk de spreekwoordelijke spijker op zijn kop. Hoewel ontzettend suf en zeker ook vergezocht, is het einde eigenlijk ook het enige goede aan deze ietwat flauwe Horror / Mystery film.

In dit verhaal draait het om de losbandige Kappa studente Tree Gelbman (Jessica Rothe), die wakker wordt op haar verjaardag in de studentenkamer van Carter Davis (Israel Broussard). Diezelfde avond wordt ze vermoord door een maniak met een babymasker, om vervolgens weer wakker te worden op dezelfde dag, namelijk maandag de 18e. Ze beleeft de dag en haar moord steeds weer opnieuw, totdat ze uitzoekt wie de moordenaar is.

Het concept is natuurlijk niet origineel, maar het is wel een leuke vondst om het concept toe te passen in een horrorfilm. Overigens moet er aan het horrorelement niet te zwaar getild worden (enigszins vergelijkbaar met de horror in de "Scream" films), want bloederig wordt het nergens en spannend of eng eigenlijk ook niet. Daarvoor is het namelijk allemaal te flauw en te clichématig in dit verhaal en zeker in de eerste 30 minuten van het verhaal, waarbij dezelfde dag min of meer twee keer opnieuw wordt beleeft (uiteindelijk gebeurt dat maar liefst zestien keren).

De eerste 30 minuten van het verhaal vond ik eigenlijk ook tenenkromend slecht en daarbij stoorde ik me eigenlijk ook aan de irritante hoofdrolspeelster Jessica Rothe en mede omdat ze ieder keer dat ze de dag opnieuw beleeft, ze haar shirt uittrekt (als ze wakker wordt) en daaronder dan een zwarte BH draagt. Had ze die niet gedragen, dan had ik het opnieuw beleven van haar dag leuker gevonden Maar na die 30 minuten wordt het gelukkig wel better en gebeurt er ook genoeg bij het steeds opnieuw beleven van de dag, want zo besluit ze één keer de dag door te brengen zonder kleren aan (daarbij valt dan wel geen bloot te zien) en een andere keer besluit ze haar vriendje Tim Bauer (Caleb Spillyards) te bespioneren, die dan homo blijkt te zijn (wilt zich gaan aftrekken op een pornofilm).

Ook denkt ze een aantal keren te weten wie de dader is, zoals de getrouwde doctor Gregory Butler (Charles Aitken), waarbij ze een masker vindt in één van zijn bureaulades, waarmee ze een verhouding heeft en Danielle Bouseman (Rachel Matthews) die het voor het zeggen heeft in het vrouwenstudentenhuis. Maar steeds zit ze er naast en wordt ze alsnog vermoord of gaat ze door een ongeluk dood (zoals door een bus). Uiteindelijk (nadat ze al 14 keren is doodgegaan) volgt er een hele flauwe ontknoping (namelijk vrouwenmoordenaar Joseph Tombs, die verdacht wordt van moord op zes vrouwelijke slachtoffers en die behandeld wordt in het ziekenhuis, waar ze regelmatig dokter Gregory Butler bezoekt) en heb je zoiets van "lekker flauw en goedkoop en is het dit dan ?".

Maar gelukkig is dat niet het geval en volgt er nog een verrassende ontknoping, die wel ontzettend suf (jaloersheid m.b.t. verhouding met doctor Gregory Butler, waarop iemand anders verliefd is) is en zeker ook vergezocht is. Als je overigens één keer goed oplet, en dan doel ik op de scène waarbij Tree Gelbman omkomt in een ontploffende politiewagen (die wordt aangestoken met een kaarsje), dan weet je eigenlijk ook wie de dader is

Desondanks vond ik het einde best goed en ook na het einde volgen nog twee leuke scènes, waarbij eentje je even op het verkeerde been zet (maar dat was gewoon een geintje van iemand) en bij de andere scène krijg je dit te horen:

Carter: Weet je waar je verhaal me aan doet denken ?
Tree: Nee
Carter: Groundhog Day, de film.
Carter: Met Bill Murray.
Tree: Wie is dat ?
Carter: Meen je dat nou ? Van Ghostbusters.
Tree: Sorry.
Carter: Heb je Groundhog Day nog nooit gezien ?

De cast bestaat eigenlijk allemaal uit dertien in een dozijn acteurs en actrices en dat geldt zeker voor hoofdrolspeelster Jessica Rothe in de rol van Tree Gelbman, want ze handelt in haar rol als een kip zonder kop, waarbij ze veelvuldig domme en onlogische keuzes maakt. Ze gedraagt zich in eerste instantie ook naar en irritant, waardoor je het eigenlijk niet erg vindt dat ze steeds gedood wordt. Halverwege het verhaal geeft men haar haar plotseling een motivatie (haar moeder is namelijk overleden, waar ze veel van hield) voor haar nare en irritante gedrag, maar dan is het eigenlijk al te laat om enig gevoel van medelijden voor haar te krijgen.

Ze zag er overigens wel mooi uit en dat vond ik ook van Rachel Matthews in de rol van Danielle Bouseman, die als leider van het vrouwenstudentenhuis ook behoorlijk irritant was. Eigenlijk geldt dat voor alle personages in het verhaal, op Israel Broussard in de rol van Carter Davis misschien na dan. Bij hem wordt Tree Gelbman ook steeds wakker en op hem wordt ze uiteindelijk ook verliefd (omdat hij haar een keer het leven heeft gered, waarbij hijzelf wel omkomt, maar omdat Tree zich dan bewust zelf dood door zich op te hangen, komt hij zodoende weer te leven en dat natuurlijk omdat de dag dan weer opnieuw begint).

Al met al leuk om eens gezien te hebben deze ietwat flauwe (doelgroep is tieners) Horror / Mystery film (duurt exact 90 minuten) met het concept van "Groundhog Day (1993)", maar meer ook niet en het is al zeker geen film die je keer op keer op keer wilt bekijken.

P.S. de opening met de herhalende "Universal" (waar films gemaakt door "Universal Studios" steeds mee beginnen), was wel geinig en zet ook gelijk de toon voor het verhaal.

In dit vervolg op "Happy Death Day (2017)" ontdekt studente Tree Gelbman (wederom gespeeld door Jessica Rothe) dat steeds opnieuw sterven heel veel makkelijker (met name de zelfdodingen zijn wel leuk om te zien) is dan strijden tegen alle gevaren die op haar pad komen.

Het verhaal is min of meer hetzelfde als het eerste deel, maar dan in een iets anders vorm en ook met iets andere wendingen en bovendien krijg je in dit verhaal ook het ontstaan van de herhalende tijdsprong (met name als Tree Gelbman wordt gedood, maar ook als jonge wetenschapper Ryan Phan wordt gedood tijdens de opening van het verhaal) te zien, wat opzicht wel leuk gevonden was en ook een leuke toevoeging was voor het verhaal.

Het verhaal speelt zich wederom af op dezelfde locaties (o.a. school, studentenhuizen en ziekenhuis) en dag (Maandag de 18e) en dus is ook vrijwel de volledige cast hetzelfde gebleven (gelukkig dus ook Rachel Matthews, die ik een mooie jonge vrouw vindt en haar scène waarbij ze een Franse blinde vrouw speelt, was best geinig) en zijn er alleen een paar personen (twee jonge studenten die wetenschapper zijn) bijgekomen, die opzicht voor nog meer humor zorgen en eentje daarvan, te weten Sarah Yarkin, vond ik eigenlijk wel een aparte maar leuke vrouw. Ook zit er in dit verhaal een andere moordenaar achter het baby masker.

Wat ook hetzelfde is gebleven is mijn stem, want ook bij deze Komedie / Horror film blijft deze steken op 2,5*. Het verhaal weet opzicht wel te vermaken en kijkt eigenlijk ook wel lekker weg, maar de originaliteit is natuurlijk ver te zoeken en op een gegeven moment vond ik het ook allemaal wat langdradig worden. Een derde film zal er waarschijnlijk ook komen (mede ook door de extra scène na de aftiteling) en hopelijk is die wat origineler.

Regisseur George Miller neemt alles wat zijn eigen "Happy Feet" in 2006 zo'n succes maakte mee en voegt daar wat geslaagde elementen aan toe.

In dit verhaal heeft de slecht zingende maar goed tapdansende pinguïn Mumble (stem van Elijah Wood) nu zelf een zorgenkind, namelijk zijn zoon Erik (stem van Ava Acres). Deze kan niet dansen en loopt gefrustreerd weg naar een andere pinguïnkolonie. Mumble haalt hem terug, maar een ijsberg gooit roet in het eten.

Het verhaal dwarrelt alle kanten op en is niet het sterkste punt van deze Animatie / Familie film. De stemmetjes van Robin Williams (in twee rollen) en Matt Damon als kleine krill-garnalen, die op zoek zijn naar de zin van het leven, zijn wel uitstekend, net als de wonderschone animaties.

Al met al een feelgoodfilm voor het hele gezin, vol met omgesleutelde popliedjes, tapdansende en zingende animatiepinguïns en verbluffend mooie beelden van een ijzig Antarctica.

Eigenlijk de beste film met Adam Sandler tot nu toe. Het verhaal stelt eigenlijk niet veel voor en is ook best belachelijk maar de uitvoering is gewoon geweldig en vooral in het eerste uur lag ik regelmatig in een deuk van het lachen. Dat kwam vooral natuurlijk door Adam Sandler in de rol van Happy Gilmore die geweldig speelde en vooral te genieten was als hij compleet uitflipte (dat was vaak hilarisch). Maar ook zijn coach Chubbs Peterson gespeelde door Carl Weathers voegde leuke elementen toe aan het verhaal en eveneens zijn irritante tegenstander Christopher McDonald als Shooter McGavin. Na ongeveer een uurtje is wel een beetje het leuke van de film af en wordt het een beetje flauw en melig. Maar al met al een leuke komedie om te kijken en echt lang duurt hij ook niet waardoor het nooit echt vervelend wordt. Wie overigens ook leuk was om naar te kijken was Julie Bowen die er zeker wezen mocht. Deze film was eigenlijk in dat jaar de tegenhanger van de film "Tin Cup" die vrijwel een zelfde soort verhaal had maar wel wat serieuzer was.

Vandaag dan ook maar het derde deel van de "Happy Hooker" trilogie gezien en dit deel vond ik eigenlijk nog het beste deel (niet dat het goed is). Ook in dit deel zit weer een verhaal (het verfilmen van het boek "The Happy Hooker") en dit keer was het niet eens zo heel flauw en achterlijk als in de voorgaande film. In dit deel wordt de rol van Xaviera Hollander weer door een andere actrice gespeeld en dit keer was het de beurt aan Martine Beswick die het eigenlijk niet eens onaardig deed. Een echte schoonheid vond ik haar eerlijk gezegd niet, maar ze was wel de eerste actrice die Xaviera Hollander speelde en uit de kleren ging (best geregeld). Ook in dit deel zit weer geregeld wat bloot en niet alleen van Martine Beswick. Helaas wel niet van Lisa London die er best wezen mocht. Voor de rest zitten er nog een paar glimlach momenten in en dan heb je het ook wel gehad.

Ook deze film is wederom het aankijken nauwelijks waard (ik zak dan ook niet ontkennen dat ik geregeld heb zitten vooruit te spoelen), maar toch vond ik dit wel het beste deel uit de trilogie.

Een paar weken geleden heb ik het waardeloze eerste deel gezien, te weten "The Happy Hooker (1975)". Ondanks dat die film me zeer slecht bevallen is, heb ik me toch gewaagd aan dit vervolg (ook gratis gezien via MGM on-demand). Deze film is me iets beter bevallen omdat het nu tenminste wel een verhaal (een soort van "Watergate" verhaal) bevat en ook omdat er best veel bloot (borsten) te zien is. Het verhaal was overigens wel zeer belachelijk en flauw en zeker na 40 minuten na intrede van dwerg Billy Barty (als een achterlijke C.I.A. agent) en Jerry Fischer (als een achterlijke Sjeik) nauwelijks meer het kijken waard.

Maar goed, er was nu tenminste wel een verhaal en ook best veel bloot. Joey Heatherton (zag er niet onaardig uit) die dit keer de rol van Xaviera Hollander speelt, gaat overigens niet uit de kleren. Sterker nog, ze was zo preuts als maar wat want bij de scene met de sjeik waren er legio aan mogelijkheden, maar ze hield bewust steeds de lakens voor haar borsten zodat er niets te zien was. Ze heeft later nog een keer in de Playboy (in 1997) gestaan. Dus als je haar een keertje bloot wilt zien, dan is ze makkelijk te vinden via het internet. De cast stelt overigens niet veel voor en dat George Hamilton (als advocaat die verliefd wordt op Xaviera Hollander) mee heeft gedaan aan deze film is me een raadsel. Hij zal zich tot de dag van vandaag daarvoor waarschijnlijk kapot schamen.

Er valt overigens ook hier en daar nog wat te glimlachen (o.a. de scene over het schrijven van het woord "Cocksucker"), maar echt veel stelt het natuurlijk allemaal niet veel voor. Deze film krijgt wel van mij een hoger punt dan de eerste film, maar toch nog steeds een zeer ruime onvoldoende.

P.S. de poster is overigens best mooi.

Deze film (als je het zo mag noemen) vandaag eens op MGM (gratis on-demand) gekeken, maar wat een trieste bedoeling was het allemaal. Het gaat inderdaad om een film maar dan wel om een film zonder enig verhaal en het gaat ook nergens naar toe. De film is op een gegeven moment gewoon afgelopen en dan heb je zoiets van "waar heb ik in hemelsnaam naar zitten te kijken"

Onder welke categorie deze film valt is me een raadsel want te lachen viel er werkelijk niets en bloot valt er ook niet te zien op een blote liggend vrouw (Anita Morris) op afstand na dan. Dus zowel komedie als erotiek is totaal niet van toepassing op deze film. Het beste is misschien om deze film te betitelen als een drama, want mijn god wat is het allemaal dramatisch slecht. De cast (een paar bekende acteurs zoals "Richard Lynch" en "Vincent Schiavelli" hebben een klein rolletje de laatste zelfs piepklein) is op Lynn Redgrave na om te huilen zo slecht. Lynn Redgrave was ook niet goed maar zij was tenminste nog een ietsepietsie leuk.

Dit is echt zo'n film die het terecht verdiend om het minimale punt te krijgen wat je kunt geven en dat krijgt hij dus ook van mij.

Qua verhaal en uitvoering heeft deze film zeer veel overeenkomsten met de meesterwerken "The Thing (1982)" van regisseur John Carpenter en "Alien (1979)" van regisseur Ridley Scott. Alleen heeft deze regisseur, te weten Alec Gillis, er een potje van gemaakt want deze verfilming (het is overigens zijn eerste film) is gewoon waardeloos en het wordt ook nergens boeiend en/of spannend.

De film duurt maar iets van 75 minuten, maar toch was het een lange en zware zit om deze film helemaal uit te zitten. Zo is het niet originele verhaal gewoon saai en flauw, speelt de cast zeer beroerd (inclusief de enige bekende acteur Lance Henriksen), is de Russische wending in het verhaal niet verrassend en stelt het visueel ook allemaal weinig voor. Een paar keren zien die speciaal effecten er nog aardig uit (als het wezen verschijnt en vooral op het einde), maar grotendeels zien ze er beroerd en goedkoop uit (o.a. de walvissen in het begin). Dat laatste geldt overigens voor alles, want alles in deze film straalt goedkoop uit. Het buitenaardse wezen waar het om draait is inderdaad lachwekkend en het was ook niet bepaald angstaanjagend. Het enige aardige aan deze film, buiten dat hij maar 75 minuten duurt, is de sfeer en dat komt omdat het hele verhaal zich afspeelt op een geïsoleerde opgesloten locatie, namelijk een krabvissersboot in de Beringzee bij Alaska. Eigenlijk kun je deze hele film dan ook het beste vergelijken met een gemiddelde aflevering uit Discovery serie "Deadliest Catch" (er worden zelfs krabben opgehaald en ook Dutch Harbor wordt een aantal keren genoemd) in combinatie met "The Thing".

Nee deze waardeloze bedoeling kun je beter niet kijken en je kunt dan beter de wel altijd boeiende en spannende meesterwerken "Alien (1979)" en "The Thing (1982)" gaan bekijken of het toch zeker ook het goede vervolg (prequel) erop "The Thing (2011)".

Behoorlijk cliché film, maar eerlijk gezegd keek hij wel lekker weg en was de uitvoering ook best leuk. De film mag dan wel een drama (soms best aangrijpend) zijn, maar wel een luchtig drama want ik heb regelmatig moeten (glim)lachen. De cast doet het eigenlijk best goed en leuk en vooral de kinderen stelen de show.

P.S. Diane Lane zag er heerlijk liefjes uit in deze film.

Vond hem tegenvallen en ook niet echt spannend. Ellen Page vond ik zeer irritant. Welke ezel laat zich nu zo manipuleren door zo'n kleine snotaap. Niet echt realistisch en een beetje ver gezocht.

Alweer de zoveelste film welke ik van Andy Sidaris heb gezien (verveelt niet echt). Ook deze film verschilt niet veel van zijn andere films en alle bekende ingrediënten zijn weer aanwezig. Andy Sidaris is wel een regisseur die van vastigheid houdt want de cast en types zijn vrijwel altijd hetzelfde in zijn films. Zo kom je in deze film o.a. weer tegen Roberta Vasquez (heerlijke vrouw), Dona Speir (fraai figuur), Cynthia Brimhall (fraai boezem), Ava Cadell (heerlijke uiers), Carolyn Liu en Bruce Penhall. De eerder genoemde vrouwen gaan ook vrijwel allemaal uit de kleren en daar is natuurlijk niets mis mee en zeker als man zijnde is het toch altijd fraai om te zien (daar kijk ik dit soort films ook voor). De duur van de film is ook altijd hetzelfde namelijk 90 minuten en dat is een prima zaak waardoor deze films vaak niet echt gaan vervelen. Zoals gezegd biedt deze film niets nieuws (op Becky Mullen na) onder de zon maar is hij wel nog steeds leuk om te zien.

Veel water een mooie Minnie Driver en stel debielen die achter Christian Slater aanzitten.

Opzicht was dit een typische jaren 90 dertien in dozijn cliché actiefilm. Maar het was wel geweldig om Jean-Claude Van Damme (in de rol van Chance Boudreaux) te zien rondlopen met een lange vettige mat haren Ook was het geweldig om te zien hoe de fraaie Yancy Butler (in de rol van Natasha Binder) kwijlde (is nog een zacht woord, want waarschijnlijk sopte het ook tussen haar benen) bij de eerste kennismaking met Jean-Claude Van Damme, toen ze gered werd door hem terwijl ze bejegend werd door een groepje vervelende personen die uit waren op haar geld.

Ondanks dat het verhaal (draait om een groepje personen, met de belangrijkste Lance Henriksen en Arnold Vosloo, die voor hun plezier jagen op kansloze personen, ze worden wel betaald, zonder familie en vrienden) niet zoveel voorstelt, viel de uitvoering wel mee en dat kwam natuurlijk vooral door de coole Jean-Claude Van Damme maar ook de rijkelijk aanwezige actie die zeer geregeld hard en grof was (o.a. de opening van de film waar er o.a. gejaagd wordt met pijlen op een kansloos persoon) en soms ook spectaculair (o.a. de motor scene). Ook is de film best vermakelijk en kijkt hij lekker weg (duurt ook maar iets van circa 90 minuten). Dat laatste mede door de eerder genoemde Yancy Butler die ik een fraaie verschijning vond om te zien (ze had wel iets weg van een jonge Kelly LeBrock, die nu veel overeenkomsten heeft met de lelijke en vadsige Patty Brard). De gehele cast deed het overigens verdienstelijk en dan vooral natuurlijk Jean-Claude Van Damme, Lance Henriksen en Arnold Vosloo. De laatste twee waren goede slechteriken.

Het laatste gedeelte van het verhaal (zeg maar de laatste 15 minuten) waar er gejaagd wordt op Jean-Claude Van Damme mocht er wel wezen en was min of meer een rollercoaster van actie en geweld. Ook het laatste gevecht tussen Jean-Claude Van Damme en Lance Henriksen was aardig, waarbij de laatste ook nog eens in John Woo (regisseur van deze film en het was tevens zijn Amerikaanse filmdebuut) stijl eraan gaat, namelijk op een explosieve manier

Al met al leuk om eens gezien te hebben deze film en dan natuurlijk vooral om Jean-Claude Van Damme met zijn bijzondere haardracht.

Andy Sidaris is zo'n beetje de Russ Meyer van de jaren 80 en 90 met zijn pulp films die weinig om handen had. Daarbij doe ik Russ Meyer wel tekort want hij had ook een aantal pareltjes van films. Deze film heeft letterlijk en figuurlijk weinig om handen en eigenlijk is alles wel een beetje triest in deze film. De achterlijke nep slang was te belachelijk voor woorden (bij een scene zie je een stukje van iemands gezicht tussen bladeren die de slang, een handpop, vooruit duwt) en dat geldt eigenlijk voor de hele film. Er mogen dan wel twee blonde rondborstige (vooral Dona Speir) bimbo's in meespelen die uiteraard ook uit de kleren gaan maar eerlijk gezegd konden zij ook niet de film redden. Trouwens wel leuk om te zien dat Ronn Moss (beter bekend als Ridge Forrester uit de serie "The Bold and the Beautiful") ook een rol in deze film had. Ik vond hem eerlijk gezegd wel geinig met zijn raketwerper en frisbee.

De scene waarbij regisseur Andy Sidaris zijn films promoot (o.a. "Seven" en "Malibu Express") met filmposters welke in het huis van één van de blonde bimbo's hing was wel geinig. Hetzelfde geldt voor de scene met de skater met de opblaaspop

Heerlijke jaren 90 pulp film (ik heb deze vroeger gezien maar kon ik er nauwelijks meer iets van herinneren) met Steven Seagal (jong en slank) in zijn hoogtij jaren (eigenlijk de hele jaren 90). Het hele cliché verhaal, de personages en de dialogen zijn zo fout en belachelijk als maar wat (werkt geregeld zelfs op de lachspieren) maar de film kijkt lekker weg. Ook met de actie zat het wel goed. Het was ook weer leuk om Kelly LeBrock (had haar hoogtij jaren in de jaren 80) terug te zien want zij was toch destijds een seksbom.

Het moet een nachtmerrie zijn voor elke ouder, je dochter wordt vermist en ze blijkt in de seksindustrie te zijn beland. Dit gegeven wordt door regisseur Paul Schrader op een inktzwarte, hartverscheurende manier in beeld gebracht in zijn Drama film "Hardcore", die min of meer de voorloper is van de film "8MM (1999)" met Nicolas Cage in de hoofdrol. Gesteund door een groezelige setting en een sterke cast, sleurt Paul Schrader je mee in een queeste naar de donkerste uithoeken van de (westerse) maatschappij.

Jake VanDorn (George C. Scott) is een oerconservatieve en gelovige zakenman. Op een dag verdwijnt zijn dochter Kristen (Ilah Davis) tijdens een jeugdbijeenkomst in Californië. Hij geeft privé-detective Andy Mast (Peter Boyle) de opdracht haar terug te vinden en die stuit op een pornofilm waarin ze de hoofdrol speelt. Jake ontslaat uiteindelijk Andy en gaat zelf naar Los Angeles, waar hij de plaatselijke seks- en pornowereld uitkamt op zoek naar zijn dochter.

Ondanks dat "Hardcore" inmiddels al ruim 40 jaar (gemaakt in de tijd dat de Sciencefiction / Fantasy film "Star Wars (1977)" zeer populair was, want diverse verwijzingen ervan zijn in deze film te zien) oud is en er wat oubollig uitziet, is het wel nog steeds een film met een heel menselijk verhaal dat tegelijkertijd ontroerend en schokkend (o.a. wordt er een snuff-film getoond waarin een man en een vrouw vermoordt worden met een mes door de zekere Ratan gespeeld door Marc Alaimo) is en er valt ook relatief viel naaktheid (vooral borsten, zo had Linda Morell best flinke borsten, maar af en toe is ook een behaarde schaamstreek te zien) in te zien en dat o.a. van de mooie Season Hubley (is ook een tijdje getrouwd geweest met Kurt Russell) in de rol van pornoactrice Niki. Met name tijdens een piepshow scène (waarbij ze volledig naakt is en alleen open schoenen met een hoge hak draagt, die ze dan tegen het glas duwt, waardoor Jake haar schaamstreek goed kan zien, die wel niet in beeld getoond wordt) mocht ze er wezen.

Controverse is niet vreemd in Schraders oeuvre, maar er zit altijd een dubbele rand in de schijnbaar simpele typeringen van goed en kwaad. De regisseur speelt met de visie van de maatschappij waarin afgebakende, dubieuze en oppervlakkige waarden en normen centraal staan. In "Hardcore" is dat o.a. de positie van de vrouw. Zo blijkt de zonet genoemde pornoactrice Niki (Jake huurt haar o.a. in om Kristen te vinden) op het eerste gezicht een dom, oppervlakkig meisje te zijn, maar na afloop van de film moet je je mening over dit personage grondig bijstellen. Niki blijkt een sterke, jonge vrouw te zijn die haar weg probeert te vinden in een door mannen gedomineerde maatschappij. De hypocriete manier waarop de wereld de porno-industrie benadert, zet aan het denken. De veroordelende houding ten aanzien van de pornowereld, in een maatschappij die seks als marketingtool gebruikt, is op zijn minst dubieus te noemen. Daar staat het conservatieve gedrag van het hoofdpersonage tegenover dat vrouwen in de seksindustrie als minderwaardig ziet, maar ondertussen zelf in een streng, seksistisch rolpatroon tussen man en vrouw gelooft.

Maar je hoeft het niet met Schraders visie eens te zijn om van "Hardcore" te genieten. De film is boeiend en op bepaalde momenten ook spannend en ook het acteerwerk mocht er wezen. Met name George C. Scott wekt indruk. De gevoelens van onmacht, opgekropte woede, radeloosheid en interne droefheid worden op een prachtige, ingetogen manier vertolkt door hem. En ik moest zelf even lachen toen hij zich voordeed als porno-filmmaker, voorzien van pruik en snor, opzoek naar mannen voor zijn film (zo wijst hij o.a. de imponerende Afro-Amerikaan "Big Dick Blaque" af, die tien keer per dag klaarkomt, zijn penis twee uur achter elkaar stijf kan houden en een penis heeft van 23 cm ) om zodoende de man tegen te komen die het deed met zijn dochter in de pornofilm "Slave of Love", die hij te zien kreeg van privé detective Andy Mast. Want als uiteindelijk die man, te weten Jim Sloan (Will Walker), langskomt voor een rol in de film en Jake hem een foto van Kristen laat zien, zegt hij tegen hem:

"Ik heb werk nodig en ik wil heel graag meespelen. Maar met die bitch ga ik niet meer werken. Mijn pik was zo gaar dat ik twee weken niet heb kunnen lopen."

Jake is dan zo woedend, dat hij hem neerslaat met een schemerlamp en daarna zet hij hem onder de douche en ondervraagt hij hem om informatie over Kristen te krijgen.

Ook is het wel geinig als Jack naar de sympathieke porno-filmmaker Ramada (Leonard Gaines) gaat om zogenaamd te investeren in een pornofilm en hij een bezoekje brengt bij het jonge hoertje Felice (Leslie Ackerman, waarvan ook de borsten te zien zijn) en haar dan vragen stelt over Kristen. Ze zegt dan op een gegeven moment tegen hem:

"Haal je lul te tevoorschijn."

En dit om erachter te komen of Jake misschien voor de politie werkt (want hun lul tevoorschijn halen mogen politiemannen namelijk niet doen, dat zou namelijk uitlokking zijn).

Omdat het spel van Scott zo puur en oprecht overkomt, raak je als kijker al snel betrokken bij dit personage. Als de scherpe, donkere karaktertrekken van deze hoofdpersoon naar boven komen, zijn de acties van de man begrijpelijk, maar desondanks niet te rechtvaardigen. George C. Scott weet een memorabel personage neer te zetten.

Naast George Scott zet ook Peter Boyle een sterke rol neer als een louche privé-detective. Hij houdt er enkele vreemde opsporingstechnieken op na die soms komisch overkomen (zo houdt hij van jonge meisjes en kijkt hij ook graag mee op filmset bij het maken van een pornofilm). Boyle’s personage zorgt voor wat lucht in de toch wel grimmige sfeer van "Hardcore". Season Hubley speelt ook goed en de overige castleden zetten ook mooie vertolkingen neer.

Hoewel de film een happy end heeft, zo vindt Jake Kristen in een seksclub en daar wordt de eerder genoemde Ratan doodgeschoten door privé-detective Andy Mast die weer ingehuurd is door de zwager (Dick Sargent) van Jake, was het ook een beetje een anticlimax en vooral als er tussen Kristen (ze wilde overigens zelf weg bij haar vader, ze is dus niet ontvoerd geworden, en dat omdat hij volgens haar geen reet om haar gaf en zij niet in zijn wereld paste) en Jake het onderstaande gezegd wordt:

Kristen: Ga weg. Alsjeblieft.
Jake: Wil je echt dat ik wegga?
Kristen: Nee.
Jake: Breng me dan naar huis.

Daarna praat Jake nog eventjes met Niki en Andy Mast en is de film na circa 105 minuten afgelopen.

Al met al is "Hardcore" een uitstekende Drama film waarin alles klopt. Het einde van de film komt in eerste instantie over als een anticlimax. Maar na afloop zul je beseffen dat het onverwachte, hoopvolle einde van de film perfect passend is.

Nadat ik een aantal weken geleden de film "He Never Died (2015)" heb gezien waarin Henry Rollins de hoofdrol speelt, was het nu de buurt aan deze Henry film, die wel niet draait om Henry Rollins Net zoals het genieten was van de eerder genoemde film was dit ook het geval bij deze keiharde POV (Point of view ) Actie / Sciencefiction film, of beter gezegd actie spel, waarin je als ziet vanuit het oogpunt van de terug uit de dood gebrachte cyborg Henry.

Het verhaal (speelt zich af in Moskou) mag dan misschien niet veel voorstellen, maar de uitvoering ervan is gewoon leuk en vermakelijk en dan doel ik vooral op de manier (dus vanuit het oogpunt van Henry) hoe het hele verhaal spectaculair in beeld werd gebracht en dat in een heel hoog tempo (beter gezegd moordend tempo ) waarbij er heel veel gebeurt, en dat laatste vooral in combinatie met keiharde actie, welke vaak fraai in beeld werd gebracht zoals o.a. de spectaculaire zijspan scene. Je zou zeggen dat de vrijwel continue actie op een gegeven moment wel gaat vervellen, maar ik vond de actie juist steeds meer vermakelijker en spectaculairder worden naarmate het verhaal vorderde. Op het einde zit het zelfs zeer leuk verwerkt in het liedje "Don't Stop Me Now" van Queen, als Henry zich voorziet van adrenaline, ingebracht via spuiten in zijn benen, en dan een heel leger van cyborgs te lijf gaat. Omdat het verhaal ook luchtig in elkaar steekt, kijkt deze film zich lekker weg van de eerste tot de laatste minuut (duurt circa 90 minuten).

Door dit luchtige zit er ook de nodige droge humor in, en dat komt volledig op conto van Sharlto Copley, die in dit verhaal veel verschillende leuke personen speelt (o.a. een zwerver, punker, Britse jaren 40 soldaat) en dat allemaal onder dezelfde persoon genaamd Jimmy. Ik moest vooral lachen om hem (in de rol van zwerver) als hij iemand vanuit de bus ziet komen aanlopen met aparte kledij en dan zegt "Dat is het meest homo-achtig jasje dat ik ooit heb gezien" en dan roept tegen die persoon "Te gek jasje. Waar heb je die vandaan ?", waarna die persoon hem dan onder vuur neemt met een vlammenwerper Verder valt er ook te genieten van vrouwelijk schoon in de vorm van de fraaie Haley Bennett (in de rol van Estelle, die zogenaamd de vrouw is van Henry) en valt er ook wat vrouwelijk bloot te bewonderen tijdens de leuke bordeelscene.

Visueel wordt alles fraai in beeld gebracht en dat geldt zeker ook voor de gedetailleerde actie, die ik volgens mij nog nooit zo gedetailleerd en hard (soms zelfs goor) in beeld heb gezien bij een actiefilm (bij de Actie / Thriller film "The Raid (2011)", ging men inderdaad ook flink tekeer). De actie is wel behoorlijk over de top, maar dat geldt eigenlijk voor alles in deze film en dat maakt deze film juist zo leuk om naar te kijken. Dat men het hele verhaal heeft gefilmd vanuit het oogpunt van Henry, was ook gewoon leuk gedaan en was zeker ook origineel in deze vorm. Dit heeft natuurlijk wel als nadeel dat het beeld snel heen en weer springt en beweegt, maar dat heb ik helemaal niet als hinderlijk of storend ondervonden. Wat ik ook leuk vond was het einde van het verhaal, want het einde is eigenlijk hetzelfde als de opening van het verhaal maar dan het tegenovergestelde (Henry dood dan namelijk Estelle, die het liefje is van slechterik Akan).

Ondanks dat er heel veel personen in deze film meespelen, draait het verhaal eigenlijk maar om een 4-tal personen en de overige personen zijn vooral slachtoffers die worden gedood door Henry en in veel mindere maten ook door Akan, omdat deze slachtoffers vooral huurlingen zijn van Akan. Deze 4-tal personen werden leuk gespeeld door Sharlto Copley (in de rol van de mysterieuze Britse kerel met de naam Jimmy), Haley Bennett (in de rol van Estelle, die Henry terugbrengt uit de dood en zegt dat ze zijn vrouw is), Danila Kozlovsky (in de rol van slechterik Akan, die een psychotische tiran is met telekinetische krachten en die voorzien is van een leger huurlingen die het gemunt hebben op Henry) en natuurlijk Henry (eigenlijk gespeeld door de cameraman) zelf wiens gezicht je nooit te zien krijgt, met uitzondering van heel even op einde van het verhaal via een stuk van een spiegel. Tim Roth (in de rol van vader van Henry) speelt ook mee in deze film, maar zijn rol is maar heel erg kort en ook nog via een flashback.

Al met al gewoon een leuke en zeer vermakelijke Actie / Sciencefiction (met de nadruk op actie) film, waarbij je op de wenken bediend wordt qua actie, want deze film is min of meer een rollercoaster bestaande uit actie (vooral veel geschiet) en vaak ook spectaculair en keihard. Het verhaal zelf stelt maar weinig voor, maar dat is meestal het geval bij actiefilms.

Vermakelijke, sfeervolle (broeierige en duistere sfeer), goedkope en eenvoudige Sciencefiction / Thriller film uit de beginjaren 90, met inderdaad een creepy en geile robot (zag er ook best fraai uit) die het voorzien had op de mooie Stacey Travis (is ook een beetje bloot van te zien), net zoals een perverse vadsige gluurder. De opbouw is inderdaad behoorlijk traag, maar als de film (het verhaal lijkt nergens op) eenmaal op gang komt (of beter gezegd "de robot op gang komt"), weet de film nog best te boeien en is het op bepaalde momenten ook wat spannend en hard.

Verder is het ook leuk om te zien dat een aantal bekende Rock en Metal muzikanten een klein rolletje hebben in deze film en dan doel ik natuurlijk op Iggy Pop en Lemmy (als taxichauffeur op een bootje), waarvan ook nummers (waaronder het bekende "Ace Of Spades") te horen zijn.

Deze eenvoudige Actie film heb ik vroeger in de begin jaren 90 gezien (destijds gehuurd op VHS-band in een Videotheek, over nostalgie gesproken) en eerlijk gezegd kon ik me er nog weinig van herinneren, buiten dat ik het toen een vermakelijke film vond. Sindsdien heb ik hem ook niet meer gezien en dat ondanks hij een aantal keren op de televisie is geweest. Omdat de televisiezender "Film 1" hem nu opnieuw uitzendt, heb ik hem zonet maar eens herzien en ik moet zeggen dat ik me er nog steeds goed mee vermaakt heb en dat ondanks het eenvoudige, clichematige en voorspelbare verhaal.

In dit verhaal draait het om de stoere biker Harley Davidson en de coole cowboy Marlboro Man, die goed bevriend zijn met elkaar en die ontdekken dat een goede oude vriend van hun op het punt staat om zijn bar "Rock 'n Roll", waar Harley en Marlboro min of meer zijn opgegroeid, te verliezen aan de baas (Chance Wilder) van een corrupte bank met de naam "Great Trust Bank", die er een wolkenkrabber wilt bouwen. Om de bar voor vijf jaren te behouden moet er 2,5 miljoen dollar betaald worden (in de afgelopen jaren was de huur steeds maar 300 dollar per maand) en dat is natuurlijk niet realistisch. Harley en Marlboro komen dan op het idee om de corrupte bank te gaan beroven, maar i.p.v. geld komen ze in het bezit van een nieuwe drug en staat hun leven en dat van iedereen in de bar op het spel, omdat ze nu achternagezeten worden door de bankiers en de drugsbazen.

Hoewel het eenvoudige verhaal weinig voorstelt weet het verhaal wel te vermaken en zit er ook de nodige droge humor en actie (o.a. bij de overval van een geldwagen) in en ook met de luchtige sfeer zit het wel goed. De actie bestaat wel vooral uit pief poef paf schiet actie en die is eerlijk gezegd weinig bijzonder. Het verhaal begint leuk (inclusief de muziek "Wanted Dead Or Alive" van de rockband Bon Jovi) met de introductie van Harley Davidson die de helpende hand biedt bij een overval in een tankstation en dit geldt ook voor de leuke introductie van de Marlboro Man tijdens een poolbiljart spel met een Indiaan, met geld als weddenschap (loopt natuurlijk uit op een gevecht). Tijdens beide introducties is er ook wat bloot te bewonderen van Mitzi Martin (die poedelnaakt in het bed van Harley Davidson ligt) en Bobbie Tyler (die een stripster is in de bar, waar ook het poolbiljart spel wordt gespeeld) en dat zag er best fraai uit. Visueel zag het er ook allemaal niet onaardig uit en vooral de scenes op het militaire vliegtuigkerkhof mochten er wezen. Daar speelt zich ook voor een gedeelte het einde van het verhaal af en het einde was best aardig. Omdat de film maar 90 minuten duurt, kijkt deze film zich vanaf de eerste tot de laatste minuut lekker weg en verveelt hij eigenlijk nergens.

De cast doet het best leuk en vooral natuurlijk de twee hoofdrolspelers Mickey Rourke (in de rol van Harley Davidson, die continue rondloopt in een motorpak) en Don Johnson (in de rol van Marlboro Man die regelmatig een sigaret opsteekt, uiteraard van het merk "Marlboro", en die continue rondloopt met een cowboyhoed). Hun dialogen onderling waren regelmatig grappig (o.a. m.b.t. de manier van het overhalen van de trekker van een revolver). Daniel Baldwin in de rol van slechterik Alexander, die continue samen met een viertal andere kameraden rondloopt met een zwart kogelwerend pak (in de vorm van lange jassen) en die jagen op Harley Davidson en de Marlboro Man, deed het best verdienstelijk. Tom Sizemore in de rol van Chance Wilder, die de baas is van de corrupte bank, deed het ook verdienstelijk, maar zijn rol stelt eerlijk gezegd weinig voor en is ook maar kort (zowel letterlijk als figuurlijk ). Vrouwelijk schoon zit er in dit verhaal in de vorm van Vanessa Williams (als zangeres in de "Rock 'n Roll" bar), Tia Carrere (assistente van Chance Wilder) en Chelsea Field (als politieagente die vroeger de vriendin was van de Marlboro Man). Van de laatste is ook wat bloot (van achteren) van te zien.

Al met al gewoon een leuke en vermakelijke eenvoudige typische beginjaren 90 Actie film om eens gezien te hebben (meer ook niet) en dan vooral vanwege het meespelen van Mickey Rourke en Don Johnson (die toen nog populair was), die het verhaal volledig dragen en dit doen op een leuke manier.

De humor in deze film ontgaat mij volkomen. De film bestaat alleen maar uit sex en drugs humor en zeer flauwe humor (op het kinderachtige af). Dat deze film nooit in de bioscoop heeft gedraaid kan ik me goed voorstellen. Kal Penn en vooral John Cho waren totaal niet om te lachen. Zelden zo'n slechte komedianten gezien in een film.

De scènes bij de KKK-clan, het bordeel en de president waren zo flauw en triest. Dat daar iemand om heeft moeten lachen ?

Deel 2 vond ik vreselijk en daarom verwachtte ik ook al niet veel van dit eerste deel. Omdat er voor de rest gisteren niets bijzonders op de buis was heb ik de stoute schoenen aangetrokken en het aangedurfd om deze film te bekijken. Ik moet zeggen dat precies is uitgekomen wat ik verwachte want ook dit eerste deel is gewoon erg slecht en nauwelijks grappig. Maar ondanks dat is hij wel beter dan het 2e deel want deze is minder flauw als de 2e.

Ja hoor, nog voor het huwelijk (wat vandaag heeft plaatsgevonden en waarvan ik nauwelijks iets gezien heb) is er al een Biografie / Romantiek film gemaakt over Britse prins Harry (gespeeld door Murray Fraser) en Meghan Markle (gespeeld door Parisa Fitz-Henley) en nog wel een Amerikaanse productie !

Te zien in deze film is hoe de twee elkaar leren kennen en hoe de liefde tussen hen opbloeide en hoe ze vervolgens worden bedolven onder alle media aandacht. Verrassend of origineel is de film natuurlijk niet, maar de acteurs en actrices lijken tenminste wel een beetje op hun personages.

Leuk voor de liefhebbers van het Britse Koningshuis zullen we maar zeggen.

Aardige misdaad film maar niet echt bijzonder en zeker niet origineel want het was min of meer een soort of Death Wish 3 in combinatie met Grand Torino. Het simpele verhaal stelde niet veel voor en echt realistisch was het allemaal niet. Waar sloeg het in hemelsnaam op dat de politie zat toe te kijken (ze deden niets terug) terwijl ze bekogeld werden met stenen en brandbommen Dat sloeg gewoon nergens op.

Maar dankzij de actie, Michael Caine en het sterke einde (zelfs enigszins verrassend) was deze film best goed te kijken. De scene waar Michael Caine een geweer gaat kopen bij die freak was overigens geweldig.

Zeer verrassende goed film met een prima acterende Christian Bale, en Freddy Rodríguez.

Het verhaal is best goed en het duurt een tijdje dat de film op gang komt. De film verveeld eigenlijk geen moment en houdt je goed bezig. Het einde was best goed en verrassend.

Ondanks de goede bezetting van acteurs veel me deze film tegen. Ik kijk graag naar films waarin Bruce Willis in meespeelt maar in deze vond ik hem zeer irritant spelen.

De film is helaas niet spannend en boeiend en je hunkert al snel naar het einde van de film.

Van goede films maken kan Nederland nog veel leren van België. Dit was alweer de zoveelste Belgische productie die me goed is bevallen. De film begint wat flauwtjes (openingsshot was trouwens best fraai) maar zodra de drie gehandicapte vrienden op reis gaan wordt het een leuk verhaal met best veel humoristische momenten (de typische Hollanders kregen ook nog effen een flinke schop onder hun kont) maar ook best met een aantal lichte dramatische momenten. Het meest aangrijpende was natuurlijk het einde maar dat zag je wel van mijlen ver al aankomen. De cast deed het prima in deze film en niet alleen de acteurs die de drie gehandicapte vrienden speelden maar ook Isabelle de Hertogh als Claudia met het hart van goud die de begeleidster van de drie speelde. Al met al was dit gewoon een hele leuke en eigenlijk ook wel ontroerende Belgische road trip film van drie gehandicapte vrienden die eindelijk ook eens van een vrouw willen genieten. Dat laatste is overigens achteraf gezien maar een bijzaak in de film en doet eigenlijk ook niet echt ter zake. Het gebeuren eromheen is veel beter.

Na vorige week het verdienstelijke derde deel van Hatchet gezien te hebben, was het vandaag de buurt aan het eerste deel.

Ondanks dat ik dit deel minder vond, was het toch nog wel vermakelijk om naar te kijken (duurt met 75 minuten ook niet lang). Het verhaal is natuurlijk belachelijk, maar de uitvoering ervan is eigenlijk wel geinig. Omdat deze film een pure Horror / Komedie is, moet je hem ook met een vette knipoog bekijken. De eerste 45 minuten zijn best flauw en saai, maar bevat gelukkig wel nog wat bloot (o.a. van Mercedes McNab die een zeer dom blondje speelt. Ze heeft overigens ook bloot voor het blad Playboy geposeerd) en ook wat humoristische scenes en we zien ook nog eventjes de horroriconen Robert Englund ("A Nightmare on Elm Street" films) en Tony Todd ("Candyman" films) de revue passeren.

Pas na de eerder genoemde 45 minuten komt de film pas lekker opgang en gaat de onverwoestbare Victor Crowley (de freak) met een aantal fraaie, creatieve en vooral grove kills lekker te keer op het moeras-tour groepje. Deze kills werden best aardig in beeld gebracht en het bloed spoot lekker uit de afgerukte of opengereten lichaamsdelen. Helaas duurt de film dan nog maar 30 minuten en dan is opeens de film met een abrupt einde afgelopen. De cast is zeker niet hoogstaand, maar ze deden het wel allemaal leuk en verdienstelijk en zeker de drie hoofdrolspelers Joel David Moore (in de rol van Ben), Tamara Feldman (in de rol van Marybeth) en Deon Richmond (in de rol van Marcus).

Al met al leuk om eens gezien te hebben en op naar het tweede deel zullen we maar zeggen.