Opinions

Toch weer een aardig drama in een soort van documentairestijl van regisseur Ulrich Seidl. Bij het zien van de films van regisseur Ulrich Seidl komt het stereotype beeld van Oostenrijkers vrijwel altijd naar voren, namelijk van "apart afgesloten volk". Dat geldt zeker ook bij deze film (waar vrijwel iedereen rolluiken heeft en vaak ook omlaag) met een groot aantal aparte personages.

Het verhaal (is eigenlijk geen verhaal en hangt min of meer aan elkaar met scenes) zit opzicht best leuk in elkaar en de beelden zonder tekst zeggen genoeg maar ook de dialogen zijn leuk. Vooral het gedeelte waarbij "Maria Hofstätter" (ze komt vaker voor in de films van regisseur Ulrich Seidl) meelift en haar opdringende dialogen over "ongezond eten" begint af te vuren tegen het corpulente koppel wat haar meeneemt. Die "Maria Hofstätter" is sowieso niet op haar mondje gevallen (vaak tot het irritante af en het is geweldig om te zien dat een aantal personen het niet meer kunnen verdragen en haar uit de auto gooien) als liftster in deze film en dat maakt het kijken er ook wel leuk op. Zonder haar zou deze film dan ook een behoorlijk saaie bedoeling zijn geweest. Ze wordt overigens op het einde behoorlijk te grazen genomen (dat was misschien ook wel iets typische Oostenrijks )

Overigens zit er hier en daar ook wat pornografische beelden (de orgie in het begin van de film) en bloot in deze film. Dat laatste o.a. van Christine Jirku, die er ondanks haar overrijpe leeftijd er zeker niet onaardig uitzag. De scenes met haar als oversekst persoon waren ook wel leuk en zeker de scene waarbij de twee gasten met een overdreven Oostenrijks accent bij haar langskomen en haar totaal vernederen. Dat was ook wel de schijt-dialoog in deze film De film is misschien wel wat aan de lange kant, waardoor het hier en daar wat langdradig is. Ook zitten er geregeld wat saaie stukken in. Het einde was wel aardig en misschien ook een beetje grof (sigaret) /vernederend.

Maar al met al is dit wel gewoon weer een leuke aparte film van regisseur Ulrich Seidl (toch alweer de 5e film die ik van hem heb gezien dit jaar).

Wel een aardige film. Vooral het eerste uur is best te pruimen, daarna wordt het minder. Typische Jackie Chan film met veel actie (vechtscene's) en humor.

Deze film ligt qua verhaal in de trend van "The Condemned" maar dan met kinderen. De film is dan ook vooral bedoeld voor kinderen want het is één en al cliché wat de klok slaat en ook behoorlijk flauw allemaal. Het verhaal is best aardig (zeker in het eerste uur) en wist ook wel te boeien maar spannend wordt het helaas nergens en ook weet de film nergens te verrassen. Sterker nog het is eigenlijk best allemaal voorspelbaar. Het einde vond ik overigens zeer matig en was ook zeer flauw.

De cast kon me eigenlijk ook nergens overtuigen en alleen de oudgedienden Stanley Tucci en Woody Harrelson deden het best aardig. De rol van Elizabeth Banks sloeg nergens op en ze zag er ook nog eens belachelijk uit. Overigens wel grappig dat Lenny Kravitz een rolletje had in deze film. Hij kan het wel beter laten bij het maken van muziek.

Vermakelijke donkere film met een aardig spelende David Bowie.

Vond het best een goede en mooie film. Het verhaal zit prima in elkaar en het einde was best een beetje emotioneel. Verder wordt er best goed in gespeeld. Tevens een stukje geschiedenis les.

Goede boeiende en spannende film met een aantal prima acteurs. Vooral Sean Connery vond ik geweldig in deze film.

"The Hunt", van de makers van "The Purge (2013)", is heerlijk pretentieloos, politiek popcornvermaak verpakt in een B-horrorsatire en het schiet met scherp op alles wat mens is. Met daarbij een glansrol voor de hangende mondhoeken van Betty Gilpin (uit "GLOW (TV Series 2017–2019)").

Samen met een twaalftal andere slachtoffers wordt de eigenwijze Snowball / Crystal (Betty Gilpin) plotseling wakker in een open plek in een bos. Niemand weet wat er aan de hand is. Niet veel later beseft iedereen echter wel hoe laat het is: ze zijn verdoofd, naar een onbekende plaats gebracht en zijn nu de prooien van een ziekelijk jachtspel van een group conservatieve rijkelui die het nodig vinden om op echte mensen te jagen. Net zoals de anderen probeert Crystal zich zo goed mogelijk te redden en te weren, maar al gauw vallen er veel slachtoffers. Samen met de dappere Don (Wayne Duvall), een iets oudere man die net als haar geen idee heeft wat er aan de hand is, probeert ze te ontsnappen. Wanneer ze echter plots oog in oog staat met de mysterieuze vrouw Athena (Hilary Swank), die verantwoordelijk is voor het bloedbad, verandert alles. Zal ze hier heelhuids uitkomen.?

Vergis je niet, want het gaat er in The Hunt hard aan toe en dat in een hoog tempo. Al in de openingsfase wordt duidelijk dat er een groep van rijke en invloedrijke piefen met een privéjet onderweg zijn naar een onbekende locatie om onschuldige mensen op te jagen en te vermoorden. Eenmaal op locatie aangekomen (het moet zogenaamd Arkansas voorstellen, maar in werkelijkheid zitten ze in Kroatië) worden de potentiële slachtoffers in het bosrijke gebied gedumpt om vervolgens één voor één ten prooi te vallen aan de schietgrage rijkaards. Zo prikt iemand het oog van een ander uit met een balpen, belandt een hoofd onder het achterwiel van een auto, en valt een vrouw tot twee keer aan toe in een kuil met metalen spiesen. De slachtpartijen komen kleurrijk in beeld en beelden van doormidden gezaagde torso’s, afgehakte ledematen en slagaderlijke bloedingen worden dan ook niet geschuwd.

Hoewel het verhaal ondergeschikt lijkt te zijn aan al dat bloedvergieten, wordt er na een bloedrijke openingsfase meer aandacht besteed aan de personages en de beweegredenen van de elitegroep om onschuldige mensen op te jagen. We volgen potentieel slachtoffer Snowball / Crystal, die met haar training, Afghanistan ervaring en doortastende aanpak erin slaagt om haar belagers om zeep te helpen. Met als ultieme doel om de gevaarlijke leidster van de groep, te weten Athena, een lesje te leren. Een verrassende (i.v.m. persoonsverwisseling), spannende en bloederige climax is dan ook onvermijdelijk op het einde en het einde deed me ook wat denken aan de keukengevecht scène in "Kill Bill: Vol. 1 (2003)".

Maar het gebeurt wel allemaal met een knipoog. De film mag dan wel snoeihard en bloederig zijn, maar hij is bij vlagen ook ontzettend komisch. Zoals de scène waarbij men een lijk in de kofferbak van een auto vindt en er dan gezegd wordt door Don en Crystal:

Don: Jezus.
Crystal: No, that's Gary

Maar vooral de scènes waarin de personages elkaar keer op keer verbeteren (uit angst om niet politiek correct over te komen) zijn hilarisch. Deze momenten leveren grappige oneliners op zoals "Don't you First Amendment me !".

De cast deed het leuk, met daarbij een opvallende rol van actrice Hilary Swank, die je niet gelijk zou verwachten in een snoeiharde film zoals deze, maar ze speelde haar rol van Athena zeer leuk en daarbij kon ze ook nog eens een lekkere tosti (met Gruyère i.p.v. cheddar kaas en dat omdat niets anders zo goed smelt) maken. Je ziet haar gezicht wel pas na circa 63 minuten voor het eerst in beeld, als we een jaar terug gaan in de tijd. Hoofdrolspeelster Betty Giplin (Snowball / Crystal, waarbij Snowball een verwijzing is naar het boek "Animal Farm" van George Orwell uit 1945 en Orwell zien we in deze film ook terug als een biggetje ) is een schot in de roos met haar wazige blikken en sterke oneliners. Het was vooral genieten als ze met een glazige blik tegen Don (Wayne Duvall) het verhaal (met een bizar hard einde) vertelt over een haas en een schildpad die met elkaar wedijveren. Verder is het ook leuk om te zien dat deze stoere heldin totaal niet geïnteresseerd is in de reden dat andere mensen op haar schieten. Ze weet alleen dat ze zal terugschieten als het zover komt.

"The Hunt" kreeg overigens te maken met grote politieke ophef. President Donald Trump liet bijvoorbeeld weten niks van deze film te willen weten. Ook gaat het gerucht dat het de werktitel "Red State vs. Blue State" zou hebben gehad, waarbij "Red" natuurlijk verwijst naar de Republikeinen en "Blue" naar de Democraten.

Hou je van pure Actie films die je overladen met actiescènes vol bloederige taferelen ? Zoek dan niet langer, want deze "The Hunt" is dan de perfecte film voor jou. "The Hunt" is immers een leuke en spannende Actie / Horror film, die je alles kan bieden wat je nodig hebt. Ook voor de meerwaardezoeker is de film ergens de moeite waard.

Een soort van "The Fugutive" en "U.S. Marshals" maar dan eentje met een verhaal wat nergens overging. Zeer matige film (boordevol clichés) die nergens boeiend of spannend wordt. De film kan ook nooit spannend worden worden want Tommy Lee Jones heeft meteen alles door en vindt Benicio Del Toro overal, zelfs binnen de kortste keren Ook Tommy Lee Jones (op automatische piloot) en Benicio Del Toro weten niet echt te overtuigen, vooral de laatste.

Ik had juist lage verwachtingen van deze Actie / Thriller film, maar ik vond hem juist één van de lichtpuntjes van het zeer slechte filmjaar 2018. Het verhaal heeft inderdaad best een hoog Amerikaans macho, patriottisme en propaganda gehalte, maar het is wel allemaal leuk en vermakelijk om te zien en de rijkelijke aanwezige actie (soms ook best spectaculair) mocht er zeker ook wezen en de film is zelfs op bepaalde momenten spannend en ook Gerard Butler (als de Amerikaanse duikboot kapitein Joe Glass) kon me weer eens bevallen in deze film. Ook de overige cast deed het best leuk (m.u.v. Gary Oldman, die alleen maar irritant was), waarbij ik het jammer vind dat dit eigenlijk de laatste film is met Michael Nyqvist (als de Russische duikboot kapitein "Andropov") in een rol, want hij was gewoon een goede acteur en dat laat hij ook in deze film weer zien.

Deze film doet me min of meer ook denken aan een aantal films (o.a. natuurlijk "The Hunt for Red October") uit de "Koude Oorlog" tijdperk en waarschijnlijk zal Vladimir Poetin deze film verboden hebben in Rusland .

Ik zag dat hij gisteren op Film1 kwam dus ik dacht "goh dat kon best wel eens een interessante film worden". Maar het tegengestelde bleek waar. Ondanks dat Richard Gere erin meespeelde vond ik de film maar zeer saai en gebeurde er nauwelijks wat. Het dieptepunt van de film (ongeveer na een uur) was voor mij toen Richard Gere in bad zat en hij op de TV "Missing in action" met Chuck Norris.had opstaan (met een zeer belachelijke scene). Toen wist ik zeker dat het een matige film was. Ik heb hem na dat incident dan ook maar meteen afgezet want de film was voor mij toen al gedoemd om te mislukken en ik wilde er niet meer kostbare tijd van mijn leven instoppen.

Het onderwerp van de film was goed maar de uitvoering was gewoon beroerd. Richard Gere toch wel een A-acteur te noemen speelde in deze film als een C-acteur.

Ga er maar aan staan, een verhaal verzinnen die aansluit op een eeuwenoud sprookje. De makers van het vermakelijke "Snow White and the Huntsman (2012)" proberen het met een combinatie van een prequel en sequel, wat helaas tegenvalt.

In dit verhaal draait het wederom om jager en professioneel kontschopper Eric (Chris Hemsworth), oftewel "The Huntsman", die door toedoen van zijn werkgever, ijskoningin Freya (Emily Blunt), zijn grote liefde Sara (Jessica Chastain) verliest. Jaren later, na de gebeurtenissen uit "Snow White and the Huntsman", blijkt ze toch nog in leven te zijn en dat komt mooi uit, omdat Eric haar hulp goed kan gebruiken bij een missie om de beroemde maar inmiddels vermiste magische spiegel terug te vinden. Opperfeeks Ravenna (Charlize Theron), de zus van Freya, blijkt erbij betrokken.

De pracht en praal van dit oogverblindend (o.a. de kostuums) vormgegeven sprookje wordt teniet gedaan door het rommelige script, waarbij het verhaal vooral een geforceerd en niet erg fantasievol excuus blijkt te zijn om Chris Hemsworth en Charlize Theron tegenover elkaar te krijgen. De actiescènes zijn uniform matig in uitvoering en de choreografie is verre van indrukwekkend. De drukke, snelle cameravoering en montage lijken te dienen om dat te verhullen. De sterke cast met zeker niet de minste actrices als Charlize Theron, Emily Blunt en Jessica Chastain, kunnen dit dure actiespektakel niet redden.

Al met al is "The Huntsman: Winter's War" een matig overbodig vervolg geworden.

De speciale effecten tijdens de vliegscènes vallen wat tegen (veel van het CGI werk is goedkoop, zo zien de vliegtuigen eruit als computermodellen zonder dat ze vuil zijn en ook weerkaatsten hun metalen oppervlakken niet tegen het licht), maar verder is dit wel een lekker wegkijkende Drama / Oorlog film met veel luchtgevechten (zijn goed in elkaar gezet), veel drama en veel personages, die zowel Pools (de Poolse piloten spreken Pools wanneer ze alleen zijn met elkaar), Engels als Duits praten.

Deze film is te zien op "Film1" (is daar één van de nieuwere films) en vertelt het verhaal van squadron 303 bij de Britse luchtmacht RAF ten tijde van de Tweede Wereldoorlog, die bestond uit Poolse gevechtspiloten die hun vaderland ontvlucht waren (daar zijn ook wat beelden van te zien via flashbacks). Ondanks hun ervaring werden ze door de Britten eerst niet voor vol aangezien. Toen de nood aan de man kwam, mochten ze in wrakkige Hurricane-toestellen echter hun kunsten laten zien. Door hun fanatisme wisten de Poolse vliegers de Duitse Luftwaffe menige gevoelige nederlaag te bezorgen.

Er zijn meer dan genoeg fraaie luchtgevechten te zien (via het principe "Te land, ter zee en in de lucht"), maar ook de scènes op de grond blijken boeiend, zoals de interactie tussen de eigenwijze Poolse piloten (die het regelmatig aan de stok hebben met Britse piloten die hun minderwaardig vinden) die zich verbroederen met Britse vrouwen en de scènes in de Britse luchtcommando-bunker met personeel dat bordjes, die groepen vliegtuigen vertegenwoordigen, verplaatst rond een grote tafel.

Van de cast had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord, maar ze deden het wel verdienstelijk zoals hoofdrolspeler Iwan Rheon (als de Poolse piloot Jan Zumbach) en de mooie Phyllis Lambert (als het commandobunkermeisje Stefanie Martini, die veel van haar vrije tijd besteedt met de Poolse piloten en dat inclusief een vluggertje tijdens een feest) mocht er best wezen (ze sprak wel steeds met een overdreven Brits accent).

Al met al een mooi verhaal over een interessant stukje geschiedenis dat niet bij iedereen even bekend is.

P.S. hoe de Poolse piloten na de oorlog behandeld werden in Engeland (werden o.a. het land uitgezet, volgens een onderzoek wilde 56% van de Britten dit) was best schandalig.

Prachtige aangrijpende film met een ijzersterke Denzel Washington. Het zou je maar gebeuren, het erge is nog dat het ook echt gebeurd is.

Ik moet zeggen dat ik tot ongeveer 80 minuten zeer geboeid zat te kijken naar deze goede oorlogs/drama film. Er werd uitstekend in gespeeld door Anthony Mackie maar vooral door Jeremy Renner en het verhaal zat ook prima in elkaar. Verder zagen de beelden in Irak er fraai uit. Na ongeveer 80 minuten (na de scene met Ralph Fiennes) gaat de film echter de verkeerde kant op en gaat het verhaal eigenlijk nergens meer over en wordt het ook jammer genoeg wat saai. Maar tot ongeveer 80 minuten is het zeer genieten met deze film.

Vond het eigenlijk nog best vermakelijk met soms ook best een lekker creepy duister sfeertje. Het verhaal was opzicht leuk gevonden en de uitvoering was ook niet heel onaardig (zeker de vogelverschrikkers waren best fraai). Dat geldt helaas niet voor de onbekende cast want die was best waardeloos en kom me nergens overtuigen. Een ander nadeel van de film is dat hij nergens echt verrassend is, vol met clichés zit en eigenlijk ook best voorspelbaar is. Maar voor een keertje is deze film best goed te doen en zeker vanwege de duur van de film.

Dikke man: You know something, honey? You've got an awfully big mouth for an over-the-hill hooker.
Beaty: You keep a civil tongue in your head, fat man, or I'll charge you by the pound.

Deze onbekende Drama film zag ik afgelopen week voorbijkomen in een pindakaaswinkel en toen ik de film ging opzoeken op het Internet en ik zag dat Helen Mirren erin meespeelde, was mijn interesse gelijk gewekt. En dat mede omdat ze het jaar ervoor meespeelde in de Historisch / Erotiek (Porno) film "Caligola (1979)", waarin ze naakt te zien was. Gezien dit verhaal was de kans natuurlijk ook groot dat ze wederom naakt te zien was (dat heb ik uiteraard ook even gecheckt op het Internet) en daarom heb ik de film gepindakaasd en gisteravond bekeken.

Maar dat had ik eerlijk gezegd beter niet kunnen doen, want ondanks dat Helen Mirren een paar keren naakt (borsten, behaarde vagina en billen) te zien is in de eerste circa 30 minuten (tevens de beste minuten van de film), is de rest van de film warrig en slecht en probeert Helen Mirren er boven uit te steken, maar slaagt er echt niet in. Maar ze is zeker wel het beste wat deze film te bieden heeft.

De film "Hussy" speelt zich af in het nachtleven van Londen en volgt het verhaal van Beaty (Helen Mirren), een sekswerker met een 10-jarige zoon genaamd Billy (Daniel Chasin). Ze leidt een getroebleerd leven vol onzekerheid, klanten en een verleden dat ze het liefst zou vergeten. Haar leven verandert wanneer ze in de high-class Londense cabaret nachtclub "The Baron Club", waarin ze gaat werken, de zekere Emory (John Shea) ontmoet, een Amerikaanse lichttechnicus met zijn eigen duistere verleden.

Emory wordt al snel verliefd op Beaty en wil haar helpen ontsnappen uit de wereld waarin ze gevangen zit. Hun relatie wordt echter op de proef gesteld wanneer Beaty's verleden hen blijft achtervolgen, en wanneer Emory’s oude connecties met de onderwereld opnieuw opduiken. Er ontstaat een panningsveld tussen liefde, verlossing en geweld, waarin beide hoofdpersonages keuzes moeten maken die hun leven zullen bepalen.

De film opent in de eerste circa 10 minuten opzicht best aardig en zeer muzikaal in de cabaret nachtclub "The Baron Club" (die ook regelmatig te zien is), waarin we dan kennis maken met Emory en Beaty, en ook is Helen Mirren daarna een paar keren naakt te zien (voor het eerst na circa 23 minuten), met als hoogtepunt de circa twee minuten durende scène rond de 30e minuut als ze volledig naakt op bed boven op de lakens ligt te vrijen / neuken met Emory en waarbij we dan haar flinke borsten, behaarde vagina (dezelfde kleur als haar flinke bos haren) en billen te zien krijgen Maar daarna is de film eigenlijk niet meer om aan te kijken (dan is Helen Mirren ook niet meer naakt te zien), zo warrig en slecht wordt het dan allemaal. Ik ben zelfs 10 minuten voor het einde even in slaap gevallen (circa 25 minuten lang).

De film snijdt thema’s aan als liefde versus afhankelijkheid, verlossing, schuld en het verlangen naar een nieuw begin (wat we in de laatste seconden van de film te zien krijgen). Beaty en Emory zijn allebei beschadigde mensen die proberen aan hun verleden te ontsnappen en hun relatie vormt zowel een reddingsboei als een gevaarlijke confrontatie met hun eigen trauma’s. Maar helaas weet het allemaal niet te boeien, vermaken en te interesseren, waarbij de toon van de film vooral somber, rauw en intiem is. Daarbij gebruikt regisseur Matthew Chapman veel donkere tinten en realistische omgevingen (alle scènes in "The Baron Club" waren best aardig en mede door de donkere cabaretzangeres gespeeld door Patti Boulaye, de blanke oudere cabaretzanger gespeeld door ik meen Charles Yates en de sexy cabaretdanseressen) om een broeierige, beklemmende sfeer te creëren.

Naarmate het verhaal vordert (en dan ook steeds slechter wordt) en de irritante, intimiderende, agressieve en ex‑gevangene Alex (Paul Angelis) na circa 50 minuten verschijnt, die een verleden heeft met Beaty als de schurkachtige ex‑vriend (die tevens de vader is van haar zoon) en tevens haar pooier was, ontstaat er zelfs wat spanning omdat Alex hun toekomst dreigt te verwoesten. De spanning is weliswaar meer psychologisch dan fysiek (Max slaat wel een keer Emory en schiet ook iemand, te weten Alex, dood in een auto op het einde) en ook met een climax die eerder tragisch dan heroïsch aanvoelt.

De enige reden om deze film te bekijken (zoals ik heb gedaan) is vanwege Helen Mirren, die toen ook nog niet een echt bekende actrice was. Helen Mirren levert namelijk een aardige en gelaagde prestatie als sekswerker Beaty. Ze toont zowel de kwetsbaarheid als de overlevingskracht van haar personage en ze weet Beaty’s innerlijke strijd geloofwaardig over te brengen zonder te vervallen in clichés. Als sekswerker zien we het haar o.a. doen met een dikke man (William Hootkins) en daarbij wordt ook mijn openingstekst gezegd. Ze doet het overigens niet alleen met mannen, maar ook met vrouwen, zoals met de welgestelde vrouw Vere (Jenny Runacre).

Verder is Helen Mirren ook niet de enige vrouw die naakt te zien is in deze film, want als ze op een gegeven moment na circa 36 minuten samen met John Shea in een andere nachtclub (waarin we een cabaretzangeres te horen krijgen gespeeld door Marika Rivera) aan het dansen is, zien we daar de vrouwelijke serveersters topless lopen met dienbladen met drank. Daar neemt een andere vrouw (April Olrich) op een gegeven moment het dansen over van John Shea, die dan tegen Helen Mirren zegt:

"See that woman over there, by the bar? Two hundred. Yeah? I'd want my introduction fee, of course."

Oftewel ze krijgt een nieuwe vrouwelijke klant (Jill Melford) aangeboden voor 200 pond Als Emory dan ergens gaat zitten, maakt hij kennis met de stijlvolle, uitgesproken, arrogante en drugs snuivende Max (Murray Salem), die met veel heisa de nachtclub is binnengekomen, die hij uit zijn duistere verleden kent en die net zoals Alex een irritant personage is. Hij stelt op een gegeven moment Emory voor om samen een drugsdeal op te zetten, waarmee hij Emory weer in zijn gevaarlijke wereld tracht te betrekken. John Shea deed het overigens ook niet onaardig als de mysterieuze en rusteloze Emory, al blijft zijn karakter iets vlakker geschreven dan dat van Helen Mirren.

"Hussy" is een slechte en geen gemakkelijke film, die zeker niet iedereen zal aanspreken (de film heeft ook pas vijf stemmen en dat inclusief die van mij) en ik heb deze film ook alleen maar gekeken vanwege Helen Mirren. Het tempo is traag, de sfeer zwaar, en het verhaal voelt soms fragmentarisch.

P.S. de filmposter mag er wel wezen.

Deze Drama film zag ik toevallig vanmorgen (normaal slaap ik op een vrije dag uit tot circa 12:00 uur, maar vandaag was ik al wakker om 10:00 uur) op "Film1" en het is vooral een film die uitblinkt in het tonen van vreselijke dingen die jonge vrouwen kunnen overkomen, maar het is wel een eenzijdige blik. "What Will People Say" is soms iets te zwart-wit, maar verder is het een aardige film over een cultuurbotsing.

Kort door de bocht draait het in dit verhaal om de 16-jarige Pakistaanse Nisha (Maria Mozhdah), die een dubbelleven leidt. Thuis bij haar ouders in Noorwegen is ze de perfecte Pakistaanse dochter, maar als ze uitgaat met haar vrienden is ze een doorsnee Noorse tiener. Als haar vader Mirza (Adil Hussain) haar met haar vriendje betrapt, stort Nisha’s wereld in.

Het is één en al ellende wat je te zien krijgt in deze film en het heeft allemaal betrekking op het meisje Nisha. Wanneer Nisha met de Noorse jongen wordt betrapt op haar kamer veranderen haar vader en de rest van de familie in ware monsters en ze besluiten ze haar te ontvoeren naar Pakistan, waar ze haar onderbrengen bij een oom en tante van de familie. Ook de familie in Pakistan waar Nisha naartoe wordt gebracht blijkt verschrikkelijk te zijn en als ze daar ook betrapt wordt met een jongen door de Pakistaanse politie (die hun dwingen zich uit te kleden en ook wordt er o.a. gezegd "Nou, loverboy, je bent toch zo stoer ? Kom hier en lik haar", waarna er naaktfoto's van hun worden gemaakt waarmee ze geld eisen van de familie, want anders komen de foto's terecht op het internet), moet ze van de familie binnen 24 uur vertrekken, waarna ze met haar vader weer vertrekt naar Noorwegen en onderweg dwingt de vader haar om zelfmoord te plegen door van een klif af te springen.

Eenmaal terug in Noorwegen is de familie niet blij met haar en zegt de moeder, te weten Najma (Ekavali Khanna), doodleuk zelfs:

"Ik wou dat je doodgeboren was."

Om van haar af te komen (ze is namelijk een schande voor hun) wordt ze uitgehuwelijkt met iemand in Canada en als ze daarbij te horen krijgt dat ze daar alleen voor het huishuiden moet zorgen en kinderen moet baren, besluit ze om midden in de nacht weg te lopen, waarna de film is afgelopen.

De film begint sterk met het laten zien van de cultuurverschillen tussen Nisha haar familie en de Noorse cultuur, maar helaas ontaardt dit al snel in een eendimensionaal portret van de familie en cultuur van Nisha. De ellende die Nisha over haar heen krijgt wordt naarmate de film vordert steeds heftiger, maar ook steeds overdrevener. De hele film draait om het sympathiseren met Nisha, wat niet moeilijk is gezien de gruwelijke dingen die haar overkomen. Nisha blijft echter een vrij passief personage met weinig diepgang, terwijl ze toch een jonge, krachtige en intelligente vrouw is. Ondanks dat Maria Mozhdah de hoofdrolspeelster is in deze film, wordt ze weggespeeld door Adil Hussain met uitmuntend acteerwerk. Hij verandert op verontrustende wijze van liefhebbende vader in een ongelofelijk enge en woedende man.

Al met al is "What Will People Say" best een aardige Drama film, waarbij je na afloop waarschijnlijk zult zeggen "wat verschrikkelijk wat er met vrouwen in Pakistan gebeurt.". Zeker als de cultuur je vreemd is kun je met een enorm haatgevoel kijken naar de vader van Nisha en de cultuur waar hij voor staat. Het is echter te makkelijk om hem af te schilderen als boeman, want hij is vooral radeloos. Zelf is hij namelijk ook slachtoffer van de groepsdruk van de Pakistaanse gemeenschap en ook de klanten blijven weg uit zijn winkeltje.

Ik vond dit opzicht nog wel een aardig drama (met een komische ondertoon), welke zich lekker wegkeek. Het verhaal is niet echt boeiend (wel interessant en onderhoudend) of pakkend maar de uitvoering was best aardig. Dat komt natuurlijk vooral door de cast welke het leuk en goed deed en dan met name natuurlijk Bill Murray als Franklin Delano Roosevelt. Visueel mocht de film er ook best wezen.

P.S. de rol van Olivia Colman als Elizabeth is ook nog noemenswaardig.

Leuk luchtig drama met hier en daar komische en romantische elementen. Het onderwerp waar het hier om draait "uitvinding van de vibrator voor vrouwen" is leuk en komisch verwerkt (wel braafjes en preuts) in het verhaal. Wat een joekel van een apparaat was het destijds, tegenwoordig toch wat compacter. Het verhaal zat aardig in elkaar en visueel mocht de film er ook best wezen. Grootste pluspunt in deze film is de cast in de vorm van Maggie Gyllenhaal en Hugh Dancy die zeer leuk en goed spelen, vooral de eerste. Ook de rol van Rupert Everett als rijkaard/uitvinder verzot op de laatste technologische hoogstandjes en uitvindingen was leuk. Het einde was overigens zeer mooi en het allerlaatste stukje met de koningin best geinig. Al met al een leuke ode aan de uitvinder van de "vibrator". Een eventueel vervolg zou kunnen gaan over de uitvinding van de "buttplug"