Opinions

Daar waar het eerste van Hatchet abrupt stopte, daar gaat dit tweede deel vrolijk mee verder, echter wordt dan de hoofdrol van Marybeth vertolkt door Danielle Harris die ik persoonlijk mooier vindt dan Tamara Feldman uit het eerste deel.

Na een korte opening (inclusief wat bloot) waarbij ook nog eens lekker "Just One Fix" van de band Ministry uit de speakers knalt, begint eigenlijk het verhaal welke niets nieuws onder de zon heeft. Zo gaat Marybeth weer terug naar New Orleans en neemt weer een groepje mee naar het moeras om de restanten van haar overleden vader en broer op te halen (die zijn namelijk in het eerste deel slachtoffer geworden van Victor Crowley (alias de onverwoestbare freak) en ook om Victor Crowley uit te schakelen. Wat betreft Victor Crowley, krijg je in deze film meer te weten over zijn ontstaan via een vloek (d.m.v. ontrouw en vreemd gaan van zijn vader). Dus wat dat betreft heeft deze film ook wat diepgang

Omdat het verhaal min of meer een déjà vu is van het eerste deel, duurt het in dit deel ook weer behoorlijk lang voordat de film lekker opgang komt (na circa 50 minuten) en Victor Crowley zich weer lekker uitleeft (afslachten) op de groep die nu bewust op hem jaagt. Hoewel de kills weer lekker grof en creatief zijn (o.a. met de enorme kettingzaag en de scene waarbij Alexis Kendra, ook even topless te bewonderen, op zijn hondjes wordt genomen door AJ Bowen), woorden ze dit keer helaas regelmatig niet te expliciet in beeld gebracht. Wel zijn de betreffende scenes wederom voorzien van veel spuitend bloed. Het einde was wel aardig en net zoals bij dit deel gaat ook het derde deel van Hatchet verder waar deze film stopt. Een ander herhalende factor in deze film is acteur Parry Shen die in alle drie de delen voorkomt en daar steeds een andere figurant speelt (dit keer als broer) en ook steeds afgeslacht wordt Victor Crowley. In dit deel komt hij echter wel minder leuk uit de verf.

De cast doet het overigens wederom verdienstelijk in deze film en Tony Todd (bekend van de "Candyman" films) die in het eerste deel ook heel eventjes voorkwam, heeft in deze film zelfs een hoofdrol. Al met al vond ik deze film misschien iets minder dan het eerste deel, maar omdat ik me toch weer aardig vermaakt heb met deze film krijgt hij toch hetzelfde punt van mij, namelijk een 2,5.

Ondanks dat ik de eerste twee delen (nog) niet heb gezien, heb ik me best goed vermaakt met deze leuke no-nonsense brute splatterfilm, welke zich tevens lekker wegkeek (duurt ook maar iets van 75 minuten).

Het eenvoudige verhaal stelt weinig voor en biedt verder ook totaal geen diepgang (gelukkig ook maar), maar de uitvoering is gewoon lekker bruut en eigenlijk ook wel hilarisch (bevat ook de nodige zwarte en droge humor). Zo gaat de imposante onverwoestbare Victor Crowley (zag er ook wel geinig uit) lekker grof te keer en spaart hij niemand. Sterker nog hij verpulvert en slacht ze allemaal zeer bloederig af Wat dat betreft is het goor gehalte behoorlijk aanwezig in deze film en wordt ook alles tot in de details getoond. Omdat de slachtingen eigenlijk zo overdreven zijn, wekte ze wel regelmatig op de lachspieren. Degene die ook op de lachspieren werkte was good old Sid Haig in zijn ietwat racistische korte rol. De cast die voor mij eigenlijk allemaal uit vrij onbekenden (m.u.v. Sid Haig) bestond, deed het leuk en verdienstelijk. Gezien het einde (een soort van déjà vu t.o.v. het begin) is het nog de vraag of er nog een vierde deel zal komen, maar omdat Victor Crowley toch onverwoestbaar is (zelfs als hij door een kettingzaag in stukken wordt gezaagd, komt hij weer te leven ), zal het me zeker niet verbazen.

Omdat ik me best goed vermaakt heb met deze film, zal ik ongetwijfeld de eerste twee delen ook nog eens gaan bekijken.

Ook van deze tweede Western (na het geweldige "Django Unchained (2012)", die ik persoonlijk wel beter vond) film, van de hand van regisseur Quentin Tarantino, heb ik best weer genoten (ondanks de lange zit) en in deze film zitten ook weer zijn typische kenmerken als harde actie, veel dialogen en speciale (wederom racistisch, met o.a. veel gebruik van het woord "Nigger", zoals ook bij "Django Unchained (2012)") humor, zoals o.a. het gedoe met de deur welke steeds dicht gemaakt moest worden met spijkers en altijd twee planken.

Ik was eigenlijk bang dat deze film wel eens zou tegenvallen en te langdradig zou zijn omdat hij eigenlijk maar op twee locaties afspeelt, namelijk in de koets (eerste 35 minuten) en in de winkel van Minnie, oftewel "Minnies Fournituren", en de eerste 90 minuten van het verhaal (daarin worden naar mijn mening de 8 hoofdrolspelers van het verhaal te ver uitgediept, had ook makkelijk in 60 minuten kunnen gebeuren) zijn eigenlijk ook gewoon te langdradig, want buiten veel dialogen gebeurt er eigenlijk nauwelijks iets. Het enige wat dan gebeurt is dat de door John Ruth (zeer leuk gespeeld door Kurt Russell) de gevangen genomen Daisy Domergue (goed en leuk gespeeld door Jennifer Jason Leigh, die in de jaren 80 best populair was) twee keer keihard wordt geslagen in het gezicht en Generaal Sandy Smithers (verdienstelijk gespeeld door Bruce Dern) wordt doodgeschoten door Majoor Marquis Warren (geweldig gespeeld door Samuel L. Jackson). Maar na die 90 minuten (zeg maar na de vergiftigde koffie die heerlijk overdreven bloed kotsend, diverse keren, wordt uitgespuugd door o.a. John Ruth) komt het verhaal lekker opgang en wordt het genieten tot de laatste 164e minuut, met o.a. veel keiharde actie (zoals exploderende hoofden) en een sterk einde.

Ondanks dat het verhaal (opgedeeld in 6 hoofdstukken) zich maar op twee locaties afspeelt, werd wel alles fraai visueel in beeld gebracht en maar twee locaties met veel personen, zorgt natuurlijk ook voor een lekkere broeiende sfeer. Dat was zeker het geval in de winkel van Minnie, waar het verhaal zich ook grotendeels afspeelt. Ook met de uitvoering van het verhaal zat het wel goed (inclusief de leuke wendingen en de muziek van Ennio Morricone) en dat kun je natuurlijk ook toevertrouwen aan regisseur Quentin Tarantino, want daarin is hij een ware meester. Ook in deze film spelen dialogen weer een belangrijke rol, maar ik vond ze deze keer wel niet van een hoog niveau (zelden echt boeiend of interessant) zoals in andere Quentin Tarantino's films, als "Reservoir Dogs (1992)" (daar heeft deze film overigens wel wat van weg), "Pulp Fiction (1994)" en "Inglourious Basterds (2009)". Ook zijn het er eigenlijk veel te veel en mede daardoor zijn de eerste 90 minuten van het verhaal langdradig en wat saai. Dat wordt overigens wel weer gecompenseerd door de geweldige cast die het uitstekend deed. Na de eerder vermelde personen deden verder, Walton Goggins (in de rol van Sheriff Chris Mannix) en Demián Bichir (in de rol van Mexicaan Bob) het goed en leuk en zorgden ze ook voor humor (zeker wat dat betreft de laatste persoon).

Ondanks de langdradige en wat saaie eerste 90 minuten van deze film, heb ik me wederom goed vermaakt met deze tweede Western film van regisseur Quentin Tarantino en zeker wat betreft het laatste geweldige uur van het verhaal en natuurlijk ook de gehele cast (met als uitschieters Samuel L. Jackson en Kurt Russell).

Vrijwel ieder jaar rond de tijd van Halloween komen er wel een aantal nieuwe Horror films uit en "Haunt" (deze zag ik overigens als voorfilm tijdens mijn bioscoopbezoek, begin oktober, bij de Horror / Thriller film "It: Chapter Two (2019)") is daar één van en het speelt zich ook af tijdens Halloween.

Het verhaal gaat over de jonge studente Harper (Katie Stevens), die tijdens de nacht van Halloween samen met een drietal vriendinnen naar een Halloweenfeest gaat en waar ze twee mannelijke studenten ontmoeten. Als ze het feest verlaten, komen ze onderweg bij toeval een "extreem" spookhuis tegen van een gemaskerde man, welke ze besluiten te bezoeken. Ze zien allerlei gruwelijkheden, waar het lijkt dat gemaskerde acteurs mensen vermoorden. Hoort dit wel bij de show ? Langzaam realiseren ze zich dat ze hier misschien nooit meer levend uit zullen komen.

Horror / Thriller films waarin een groep mensen één voor één de morgen niet haalt, hebben we natuurlijk al vaker gezien en "Haunt" doet eigenlijk precies hetzelfde. Omdat Katie Stevens de hoofdrolspeelster is, weet je al dat zij de meeste kans maakt om dit horrorfestijn te overleven en mede ook omdat haar achtergrond wordt uitgelicht. Verwacht dus geen grote verrassingen (op het einde misschien na dan, wat wel leuk en verdiend was) in deze verder weinig originele, clichématige en voorspelbare film.

Echt slecht is deze Horror / Thriller film nu ook weer niet, want het tempo zit er goed in, met al dat angstige ronddwalen door de duistere gangen, de bloederige valstrikken en het gezwaai met poken en kettingzagen. Maar echt eng of spannend wordt het helaas nergens (alleen de lange gang met daarin poppen als spoken, waarbij één pop natuurlijk een echte persoon is, had nog iets spannends) en ook zijn er geen schrikmomenten aanwezig. Natuurlijk worden er wel een aantal personen op grove gedood (meestal door het hoofd en dat o.a. met een pook, hooivork, hamer, moker, geweer, pistool, deksel en honkbalknuppel) en daarbij is soms ook wat goor te zien (o.a. als iemand zijn gezicht er wordt afgetrokken vanuit de mond).

De zes jongeren blijken overigens lang niet zo irritant als ze in dit genre zo vaak zijn en de meeste zijn zelfs sympathiek en behulpzaam, waardoor de gemaskerde moordenaars niet de helden worden, zoals in sommige Horror / Thriller films nog wel eens het geval is, bijvoorbeeld in de film "The Devil's Rejects (2005)". De gemaskerde moordenaars zagen er met hun verschillende maskers en pakken (clown, heks, duivel, geest, vampier en zombie) best "creepy" uit, maar echt indruk maakten ze nu ook weer niet (komen zelfs wat dom over) en ook niet als een aantal van hun het masker afdoet en je dan hun enge hoofden (o.a. voorzien van tatoeages en metalen voorwerpen) ziet.

Van de cast had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord, maar ze deden het wel verdienstelijk en vooral natuurlijk hoofdrolspeelster Katie Stevens als Harper met een verleden (o.a. betrekking op haar vriendje Sam en haar moeder en vader, waarbij de vader de moeder mishandelde, oftewel haar ouderlijke huis was ook een soort van spookhuis), maar ook Will Brittain (als Nathan, die rondloopt in een honkbal uniform en daarmee leuk afrekent met een gemaskerde moordenaar). En Lauryn Alisa McClain (als Bailey die de kamergenoot is van Harper en die rondloopt in een Catwoman Halloween kostuum) en Shazi Raja (als Angela, die rondloopt in een verpleegster Halloween kostuum) vond ik vooral mooie vrouwen om naar te kijken.

Eigenlijk is het spookhuis nog het leukste in deze film met al haar gangen, proeven, valstrikken en enge ruimtes en het is niet zomaar een spookhuis dat je op de kermis kunt vinden. Het is namelijk een spookhuis voor volwassenen dat aan bepaalde regels is onderworpen (o.a. zijn telefoons verboden, moet je op de gemarkeerde paden blijven, mag je de acteurs niet aanraken en moet je bepaalde acties uitvoeren) en ook moet je er een verklaring ondertekenen. Maar als beloning krijg je wel een horrorervaring die je nog lange tijd zal heugen

Al met al niet meer dan een dertien in een dozijn "copycat" Horror / Thriller film, die wel nog enigszins weet te vermaken. Op naar de laatste film die ik waarschijnlijk in 2019 ga bekijken (vanavond), namelijk "Hellhole (1985)".

Hoogstaand is het natuurlijk niet en de film oogt ook erg goedkoop. We hebben hier dan ook te maken met een typische B-film. Maar eerlijk gezegd vond ik deze film best nog vermakelijk en keek hij ook lekker weg. De film is natuurlijk nergens boeiend en spannend maar de uitvoering was gewoon leuk en humoristisch gedaan en ook de cast deed het leuk. Met name M.C. Gainey en Misty Marshall als de geesten vond ik wel geinig.

Toch wel weer een leuk vervolg, waarbij met name dit keer de horrorfilms Annabelle, Sinister, The Conjuring en natuurlijk ook weer Paranormal Activity heerlijk op de hak werden genomen met heel veel seksistische en ook racistische humor.

Ik heb in ieder geval regelmatig in een deuk gelegen van het lachen en vooral bij het seksistische gedoe omtrent de pop "Annabelle" die in deze film "Abigail" heet. Ook de dialogen hierbij zijn geweldig zoals de uitspraak van Marlon Wayans, net als hij seks heeft gehad met de pop "ik heb een beetje gelekt, maar niet echt klaargekomen. Hoezo ovulatie ?" Ook het gedoe met de kip vond ik geweldig, hoe flauw en achterlijk het ook eigenlijk was.

Het verhaal begint overigens tenenkromend slecht met een nasleep op het eerste deel, maar zodra de Mexicaanse buurman (leuk gespeeld door Gabriel Iglesias) in beeld komt die het gras zit te maaien (de scene was heerlijk racistische op een komische wijze) kom je eigenlijk terecht in een rollercoaster van geweldige komische scenes die eigenlijk allemaal wel leuk (hier en daar uiteraard ook wat flauw) zijn. Tenminste als je houdt van vooral seksistische humor (enorm veel aanwezig).

De cast deed het overigens leuk en vooral Marlon Wayans die ik in dit deel nog beter opdreef vond dan in het eerste deel. Het is wel jammer dat Essence Atkins in deze film min of meer vervangen is door Jaime Pressly. De laatste ziet er natuurlijk niet onaardig uit, maar ze mist wel het komische talent van Essence Atkins die wel nog een kleine rol in deze film heeft. Ook speelt Cedric the Entertainer weer mee (vanaf de laatste 30 minuten), die ik heerlijk opdreef vond ik het eerste deel. Hij heeft dit keer ook een kleinere rol en was helaas ook minder leuk. De film eindigt min of meer met dezelfde cast zoals de film ook begon, dus er zal ongetwijfeld wel weer een vervolg komen.

Na circa een uur is het leuke er wel een beetje af (is meestal het euvel bij dit soort komedies) en wordt het enigszins wat flauw en ook wat langdradig. Maar al met al is deze komedieparodie me misschien zelfs beter bevallen dan het eerste deel.

Viel me eerlijk gezegd nog erg mee deze komedie en ik heb me er zelfs mee vermaakt. Ook heb ik deze film helemaal kunnen uitkijken zonder hem vooruit te spoelen wat normaal gebruikelijk is bij dit soort parodies. Sterker nog, ik heb sommige scenes zelfs nog eens teruggespoeld omdat ik ze leuk vond. Hoogstaand is het natuurlijk allemaal niet en de humor is ook vaak te achterlijk voor woorden (o.a. de onzin met de teddybeer) maar er zitten ook een aantal leuke scenes in waar ik om heb moeten lachen (de scene in de keuken waar ze de geest negeren was geweldig als ook de crucifix scene ). Op de hele slechte opening na keek de film zich eigenlijk best lekker weg en deed de cast het niet eens onaardig. Zelfs de vaak irritante Marlon Wayans was nog te pruimen. Degene die overigens het grappigst was, was Cedric the Entertainer als de priester. Al met al best een geslaagde parodie op de "Paranormal Activity" films.

Als tussendoortje, ook voor horrorregisseur Rob Zombie, was deze seksistische Animatie / Komedie nog best vermakelijk en het verhaal omtrent detective El Superbeasto (die zich vermomt als een Mexican-Style worstelaar, zijn stem wordt overigens ingesproken door een zekere Tom Papa, waar ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord heb) was wel leuk en aardig en visueel gezien zagen de animaties er leuk en mooi uit (deed me denken aan de vroegere "Ren & Stimpy" animaties).

Hoewel het verhaal zeker niet hoogstaand is (moet je ook met een vette knipoog nemen), was de uitvoering ervan wel leuk en dat komt mede door de humor (misschien soms wel een tikkeltje flauw), o.a. leuk toegepast in dialogen, en vooral door het vele gebruikte rondborstige bloot (borsten en konten), met hier en daar zelfs een blonde behaarde getrimde vagina. Dit is o.a. veelvuldig van toepassing op de sexy blonde Suzi X (de zus van El Superbeasto, die is ingesproken met de hoge sexy piep-achtige stem van Sheri Moon Zombie, die tevens het evenbeeld is van Suzi X) die het levend hoofd (zit in een glas gevuld met vloeistof) van Hitler ontvoerd (daarbij wordt ze dan achtervolgd door een leger van zombie Nazi's, die op een gegeven moment zeggen "ze is knapper dan Eva Braun" ) en gebruik maakt van een door haar ontworpen metershoge (seks)robot Murray (die verliefd is en geilt op Suzi X), die tevens als voertuig kan fungeren. En hetzelfde geldt voor de sexy zwartharige Velvet von Black (ingesproken met de stem van Rosario Dawson), die wordt ontvoerd door een hoog begaafde sigarenrokende gorilla met de naam Otto, die samenwerkt met de mysterieuze Dr. Satan (stem ingesproken door Paul Giamatti) die de hele wereld wil veroveren door te trouwen met Velvet von Black.

Persoonlijk vond ik de personages van Velvet von Black en vooral Suzi X, leuker (natuurlijk ook voor het oog) dan die van El Superbeasto. Het laatste gedeelte van het verhaal, met o.a. een "Carrie" rip-off scene, scene voorzien van het typische "Benny Hill" deuntje, kattengevecht tussen Suzi X en Velvet von Black, bed scene van Suzi X met robot Murray en bed scene van Velvet von Black met gorilla Otto, was wel leuk. Ondanks dat het verhaal, waarin heel veel gebeurt, met circa 75 minuten niet al te lang duurt, vond ik het hier en daar wel wat saai, flauw en langdradig (had van mij eigenlijk ook 15 minuten korter mogen duren) en de vele liedjes (wel leuk uitgevoerd en maakte het verhaal misschien ook wel luchtig) hadden van mij ook niet gehoeven. Maar al met al was deze Animatie / Komedie film van regisseur Rob Zombie wel leuk en vermakelijk om eens gezien te hebben, maar van mij mag hij zich vooral bezighouden met het maken van horrorfilms, zoals o.a. "31" welke binnenkort uitkomt.

P.S. de korte scene waarin een geanimeerde Captain Spaulding (inclusief de stem van Sid Haig), heeft natuurlijk over clownzaken, was te zien was wel geinig. Hetzelfde geldt voor Otis Driftwood (met de stem van Bill Moseley) tijdens het leuke slotlied. Beiden zijn natuurlijk wel velen malen beter/leuker/harder in de legendarische Horror / Actie film "The Devil's Rejects (2005)" (daar wordt soms via bepaalde dialogen ook naar gerefereerd in deze film) van regisseur Rob Zombie.

Eigenlijk best een leuke Mystery / Thriller die qua verhaal wel iets weg heeft van een mix tussen "The Others (2001)" en "Groundhog Day (1993)". Het verhaal zit aardig mysterieus in elkaar en weet mede daarom ook te boeien. Ook met de uitvoering zit het wel goed en verder is de vaart best hoog en gebeurt er meer dan genoeg. Echt spannend wordt het overigens nooit.

De cast doet het eigenlijk ook verdienstelijk en dan met name natuurlijk de talentvolle hoofdrolspeelster Abigail Breslin, maar ook Stephen McHattie die meestal vanwege zijn uiterlijk de rol van badguy speelt en vaak ook goed (o.a. bij de opening van de film "A History of Violence (2005)").

Al met al gewoon een leuk tussendoortje (meer ook niet) die zich vanwege de duur ook nog eens lekker wegkijkt.

Eigenlijk best een aardige thriller/horror die weet te boeien en soms ook wat spannend is. Het verhaal is gebaseerd op een ware gebeurtenis maar dat neem ik maar met een korreltje zou. De cast was niet hoogstaand maar ze konden er net mee door. De film keek zich lekker weg en heeft me eigenlijk nergens verveeld. Dat laatste komt ook omdat de vaart hoog is en er veel gebeurt. Leuk om eens gezien te hebben maar meer ook niet.

Films over spookhuizen vind ik altijd fascinerend en er zijn er ook redelijk wat over gemaakt waarvan de meeste achteraf tegenvielen en dat geldt eigenlijk ook voor deze. Het verhaal was best goed maar het is allemaal niet spannend en ook niet akelig en achteraf gezien is er eigenlijk helemaal niets gebeurt. Sterker nog het huis had een positieve uitwerking. Een gemiste kans deze film.

De film oogt goedkoop en de special effecten zijn best belabberd maar opzicht is de film me nog reuze meegevallen. Het verhaal was leuk gevonden en de film wist me na ongeveer 30 minuten te boeien en werd soms zelfs een beetje spannend. Ook het einde was wel aardig. Omdat het allemaal zo goedkoop uitziet moet je natuurlijk geen hoge verwachtingen hebben van de uitvoering en de cast, maar beide hoofdrolspeelsters Harriet MacMasters-Green en Sabrina Jolie Perez deden het nog redelijk. Redelijk is overigens ook het juiste woord voor deze film die met slechts 80 minuten best goed te behappen is.

Deze zeer matige Horror film (Horror / Erotiek film zou een betere keuze zijn geweest) heb ik alleen gekeken omdat ik op een website las dat er veel naaktheid in te zien zou zijn en omdat Nicole Eggert erin meespeelt en zij is natuurlijk vooral bekend van de populaire jaren 90 televisieserie "Baywatch (TV Series 1989–2001)". Naaktheid (borsten, billen en ook een plukje schaamhaar) valt er inderdaad genoeg te zien (behalve dan van Nicole Eggert, want bij haar scènes heeft men een "body double" gebruikt), en ook zelfs een "cameltoe", maar helaas vermaakt het verhaal nauwelijks (op de naaktheid na dan) en oogt alles ook goedkoop, waardoor deze film veel weg heeft van een televisiefilm.

"The Haunting of Morella" is niets meer dan een zoveelste saaie en zeer voorspelbare verfilming van een verhaal van Edgar Allen Poe over Morella (Nicole Eggert), die ooit als heks op de brandstapel is gesmeten voor de ogen van haar man Gideon (David McCallum) en hun dochtertje Lenora (Nicole Eggert). Zeventien jaar later wordt Lenora achttien en heeft ze recht op de erfenis van haar moeder. Helaas besluit haar moeder met de hulp van Lenora's gouvernante Miss Deveraux (Lana Clarkson), die weelderige slachtoffers bij haar graftombe aflevert zodat die gedood kunnen worden tijdens een ritueel, net op dat moment uit de dood te herrijzen met het bloed van de slachtoffers en bezit te nemen van het lichaam van haar dochter.

Op de naaktheid na, kon deze film me eigenlijk nauwelijks vermaken. Het zag er ook allemaal zeer goedkoop uit (o.a. de decors en de bliksem die tig keren te zien is) en de film heeft veel weg van een televisiefilm. Zonder naaktheid had het ook makkelijk een televisiefilm kunnen zijn. Er wordt vrij veel gepraat (de dialogen zijn niet bepaald interessant), er is vreselijke muziek te horen, het wordt nergens boeiend en spannend (laat staan eng), het verloop is zeer voorspelbaar en clichématig, de acteerprestaties van de cast zijn ondermaats en er is ook nauwelijks iets te zien wat met horror te maken heeft.

Hetgeen wat met Horror te maken heeft, is vooral te zien tijdens de opening van de film waarbij Morella wordt vastgespijkerd (als een soort van Jezus) en waarna dan haar ogen worden kapot gemaakt met een hete staaf. Het wordt wel niet heel expliciet in beeld gebracht en voordat men de ogen kapot gaat maken, wordt er nog gezegd:

"She has lived as a witch! And she shall die as a witch! Proceed! Now shall her eyes be put out."

Morella zegt dan nog dat ze zal terugkeren via haar dochter Lenora en haar man zegt:

"I shall build a tomb on the very spot where she died."

Daarna bevinden we ons zeventien jaar later en is Lenora bijna achttien en staat er ook een graf op de plaats waar Morella is gestorven. Daarna krijg je gedurende 75 minuten een flauw verhaal te zien en dat zonder horror en spanning. Wel zijn er gelukkig een aantal mooie vrouwen te zien, een aantal van hun worden door Miss Deveraux opgeofferd tijdens een ritueel in het graf van Morella, en ze zijn ook allemaal naakt te zien. En dan heb ik het over Deborah Dutch (als de dienstmeid) waarvan je de borsten en billen ziet als ze in bad gaat, Gail Thackray (als Ilsa Carrell die in het bos woont) waarvan je de borsten en billen ziet tijdens een vrijpartij, Maria Ford (als serveerster Diane, die eveneens een lesbische relatie heeft met Miss Deveraux) waarvan je alleen de borsten ziet als ze gaat zwemmen en "last but not least" de grote Lana Clarkson (als Miss Deveraux) waarvan je de borsten en een "cameltoe" ziet en dat eerste o.a. als ze een bad neemt. Dat laatste (de "cameltoe") zie je tijdens een scène waarbij ze topless en met een grote witte slip bij en onder een waterval (die er zeer nep uitzag) staat en Diane dan topless naar haar toe zwemt. Miss Deveraux steekt haar dan neer in de rug met een mes, waarna ze geofferd wordt aan Morella.

Van hoofdrolspeelster Nicole Eggert valt er helaas geen naaktheid te zien, want bij de scènes waarbij je haar borsten zogenaamd ziet, zie je niet haar gezicht, dus daar heeft men dan een "body double" gebruikt en dat vond ik best jammer. Haar borsten (beter gezegd die van de "body double") zijn o.a. te zien als ze de keel doorsnijdt van de dienstmeid die zich aan het wassen is in een badkuip, waarna ze zich dan gaat wassen in het bloed van de dienstmeid. Daarbij wordt dan ook gezegd:

"Norella bled her in order to bathe in virgin blood."

Terugkomend op Lana Clarkson, haar vond ik een fraaie verschijning (ze had een mooi lichaam) en zeker als ze naast de kleine Nicole Eggert staat, die ongeveer twee keer zo klein is Ze is ook het meest naakt te bewonderen (twee keer wel te verstaan) en ze gaat ook het meest te keer in de film. Zo doodt ze drie vrouwen met een mes voor het ritueel en op het einde doodt ze ook nog met een pikhouweel de zekere Quintis (John O'Leary), die de butler is van Gideon. Eén van de vrouwelijke slachtoffers, te weten Ilsa Carrell, begraaft ze ook ergens langs de weg en uit haar graf steekt dan een arm van Ilsa in de lucht en dat was natuurlijk belachelijk. Haar dode lichaam wordt daarna ook snel ontdekt door advocaat Guy Chapman, waarmee Lenora een relatie krijgt en die ook neukt met een zombie uitvoering van Morella in een andere dimensie (als Lenora namelijk in een spiegel verdwijnt en in een soort van hel terechtkomt).

Vlak daarna vindt dan ook de ontknoping bij Morella's graf plaats, waarbij Miss Deveraux wordt doodgeschoten en waarbij Gideon en Morella beiden in brand vliegen door toedoen van Gideon (die laat namelijk bewust een lamp vallen). Daarna vernietigd de bliksem ook nog het graf en blijkt Lenora zwanger te zijn, waarna we groot in beeld zien:

"I Still Live!".

Daarna is de film gelukkig na circa 78 minuten afgelopen. Ondanks dat de film maar circa 78 minuten duurt, heb ik toch regelmatig op 1,5x snelheid (dan is het geluid nog goed te volgen) vooruit zitten te spoelen en dat omdat ik het grotendeels saai en langdradig vond (zelfs tijdens bepaalde naaktscènes heb ik vooruit zitten te spoelen en dat o.a. als Ilsa Carrell vrijt met de zekere Miles Archer).

De cast is net zoals de film matig en zeker wat betreft hoofdrolspeelster Nicole Eggert die niet kan acteren. Lana Clarkson kan dat eigenlijk ook niet, maar ze is vanwege haar grootte wel een fraaie verschijning om naar te kijken en zeker als ze naakt is. Lana Clarkson is helaas maar 40 jaar oud geworden, want in 2003 is ze namelijk overleden.

Al met al vond ik "The Haunting of Morella" een zeer matige Horror film, die alleen nog enigszins vermakelijk is vanwege de mooie meiden met dikke tieten.

P.S. de doodskop die je op de filmposter ziet, die heeft de Amerikaanse deathmetalband "Six Feet Under" gebruikt op hun debuutalbum "Haunted" in 1995 en dat album heb ik destijds ook gekocht op CD.

Ik moest plassen van angst toen ik deze film zag

Nee zonder gekheid, dit heeft weinig te maken met horror maar is meer een sprookjes verfilming. De film is wel mooi gefilmd en is leuk om een gezien te hebben maar meer ook niet.

Ondanks dat ik al bijna een half jaar geen recensie meer geschreven heb over een film, is deze waargebeurde eind Tweede Wereldoorlog film dat zeker wel waard en deze film is eigenlijk ook één van de weinige films die me in 2018 nog wist te boeien, te interesseren en te vermaken en dat van de eerste tot de laatste minuut. Deze film zet je eigenlijk ook aan het denken, want wat zou jij hebben gedaan in die situatie ?

Dat deze film het aankijken meer dan waard is, komt ook door de glansrol van de Zwitserse acteur Max Hubacher als de jong Duitse deserteur Willi Herold, die alles doet om te overleven in de laatste chaotische dagen van het Derde rijk en waarbij een verlaten uniform van een kapitein (oftewel "Hauptmann" op zijn Duits) van de Duitse Luchtmacht hem de helpende hand biedt tot zijn besluiten en die besluiten bepalen uiteindelijk ook zijn lot.

Ondanks dat deze film eigenlijk helemaal geschoten is in Zwart/Wit, werd alles prachtig in beeld gebracht en ook zijn er een aantal heftige beelden te zien, waarvan de meest heftige zich afspelen in een gevangenkamp. Ook zit er inderdaad wat zwarte humor in en ook is er wat bloot te bewonderen op het einde en met name van de best mooie Eugenie Anselin.

Het einde van het verhaal mocht er ook best zijn en hetzelfde geldt voor de aftiteling met o.a. de rijdende Tweede Wereldoorlog auto, met de geverfde tekst "Schnellgericht Herold" erop (deed me denken aan de aftiteling van de film "Er Ist Wieder Da (2015)", door de straten van een stad in de huidige tijd.

Alweer het zesde deel in de "Hausfrauen-Report" serie en ook best een matige.

Het verhaal wordt weer verteld aan de hand van een interviewer die vragen stelt m.b.t. "ontrouw / vreemdgaan" aan willekeurige voorbijgangers op de straat. Deze interviewer is overigens pas getrouwd met Brigitte Mittler (gespeeld door de zeker niet onaardige Angelika Baumgart) en aan de hand van hun worden heel veel verschillende verhalen verteld m.b.t. ontrouw. Deze verhalen zijn vaak best onnozel en hebben ook een behoorlijk komische kant.

Zo zien we in een verhaal een zwarte poedel (met de naam "Bubi") die steeds wordt losgelaten door zijn bazin en dan steeds direct rent naar mannen. Met één van deze mannen duikt de bazin dan natuurlijk in bed en als de echte man erachter komt (omdat hij opeens de hond uitlaat) en ze gaan scheiden krijgt de hond uiteindelijk de schuld ervan. Opzicht natuurlijk zeer lachwekkend, maar nog lachwekkender is dat de hond in deze scene toekijkt hoe haar bazin seks heeft en daarbij ook praat (in zijn gedachten dan) Ook is er een Poolse groenteman waarbij er problemen zijn met zijn zaak en waarbij hij haar vrouw (de fraaie Monika Rohde in de rol van Loni Lansky) aanbiedt aan een enorm vadsige man om uit de problemen te komen. Zijn zaak komt namelijk op de eerste plaats. De vrouwen in dit verhaal die ontrouw zijn, zijn meestal getrouwd met veel ouderen mannen of mannen die hun niet respecteren (slaan zelfs). Dus het is eigenlijk best logisch dat ze hun man bedriegen

Ondanks dat de verhalen best flauw zijn, zijn de vrouwen gelukkig wel nog fraai en puur natuur en valt er daardoor nog genoeg te genieten in deze film die overigens wel behoorlijk langdradig is (na ongeveer 60 minuten had ik het wel een beetje gehad). Eén van die fraaie vrouwen is Dorit Henke (als Uschi Tremp) die ook is afgebeeld op de poster. De bekende (vooral in de jaren 70 en 80) Duitse actrice Elisabeth Volkmann die hier wordt genoemd als een hoofdrolspeelster speelt inderdaad mee in deze film, maar haar rol (beter gezegd bijrol) stelt niets voor en ze is ook niet bloot te bewonderen (wel overigens in in het vierde deel van deze serie, te weten "Hausfrauen-Report 4 (1973)").

Al met al dus gewoon een matige en ook flauwe bedoeling dit alweer zesde deel.

Ook weer zo'n leuke erotische Duitse komedie uit de oude doos. Het verhaal wordt verteld in een soort documentaire (veel interviews en statistieken onderzoek ) stijl en dat was best leuk gedaan want dat levert best wel leuke (humoristische) situaties op. De jaren 70 beelden van Duitsland zagen er best fraai uit. Uiteraard zitten er ook een aantal erotische momenten in. De cast deed het best goed en ook leuk en sommige dames zagen er best fraai uit. Het einde met dat kind (meisje) was overigens een beetje fout.

P.S. Na deze film zijn er nog een aantal Hausfrauen-Report films gemaakt maar die kunnen allemaal niet tippen aan deze.

Kan qua niveau niet net niet tippen aan het best wel goede eerste deel. De film bestaat uit een aantal korte filmpjes die wisselend van niveau zijn. Tussen de filmpjes door worden er weer wat interviews gehouden met mensen op straat (wel veel minder dan in het eerste deel). Het gaat hier natuurlijk vooral om een erotiek film en de vrouwen (inclusief een aantal rijpen waarvan Doris Delaas best wel een paar fraaie melkflessen had) gaan dan ook regelmatig uit de kleren. Voor dierenliefhebbers is deze film ook best leuk om te zien want er komen best veel dieren (o.a. een poedel, pluche tijger en een hitsig paard). De film duurt niet echt lang waardoor de film goed is te bekijken en ook nergens saai wordt.

P.S. Elisabeth Volkmann uit de vroegere hitserie "Klimbim" speelt ook een klein rolletje in deze film maar is wel niet bloot te bewonderen (wel in het 4e deel van de Hausfrauen-Report serie en dan ook in vol ornaat).

Al met al best wel tegenvallend en de film duurt ook nog eens te lang. De verhaaltjes zijn flauw en het bloot gehalte valt wat tegen. Ook zijn de dames niet echt bijzonder. Ik heb veelvuldig de "vooruitspoel" functie moeten gebruiken.

Best wel een leuke ouderwetse Duitse erotiek film. Eerst volgt een wat flauwe inleiding over Berlijn en daarna komt het eerste verhaaltje (worden allemaal verteld vanuit ervaringen van personen in een treincoupé) met de schone Joanna Jung als Gerda Krause die er best fraai uitzag en ook diverse keren uit de kleren ging (mooi lichaam). Daarna volgen er uiteraard nog een aantal verhaaltjes die steeds ongeveer 10 minuten duren. De verhaaltjes stellen niet zoveel voor en zijn ook best flauw maar ondanks dat kijken zich wel lekker weg want er zit best veel bloot in en ook veel fraaie dames. Zo speelt o.a. mevrouw Klimbim Elisabeth Volkmann erin mee en wel in het tweede verhaaltje. Ze is een rasechte roodharige en ze lust er ook pap van (zeker haar lesbische scene was fraai). Het is natuurlijk een pure erotiek film en daarin is deze film gewoon goed in geslaagd, zeker voor de beginjaren 70.

Jezus wat een beklemmende, keiharde en zeer spannende Thriller / Horror was dit. Ik dacht eventjes in het begin dat dit een cliché film zou worden (gedoe in maisveld), maar gelukkig bleek dit maar een grap te zijn. Wat daarna volgt is een zeer heftige en gewelddadige (afslachten familie) film over een zeer ziek persoon (wel zeer behoedzaam en oplettend) die niemand spaart en met niemand medeleven heeft. Het verhaal is zeer boeiend/spannend en de sfeer is heerlijk beklemmend. Ook op de uitvoering heb ik eigenlijk niets aan te merken want die was gewoon uitstekend, behalve dan de laatste 10 minuten van de film. Want daar had ik zoiets van WTF en vond ik eigenlijk ook totaal niet passen bij het verhaal. Dat was enorm ver gezocht (denk dat niemand dit zag aankomen) en ook totaal niet logisch. Het sloeg helemaal nergens op en was wat mij betreft ook een afknapper (het was dan wel weer enorm heftig) en kost de film dan ook een half punt aftrek.

Maar op de laatste 10 minuten na vond ik dit een heerlijke film en het is ook alweer een behoorlijke tijd geleden dat ik zo'n spannende film heb gezien. De Fransen kunnen er wat van en ze zijn niet bepaald vies om choquerende dingen te laten zien. Wat dat betreft "Vive la France"

P.S. de cast deed het trouwens uitstekend en men speelde ook overtuigend.

Matige clichématige Misdaad / Drama film (met vooral de nadruk op Drama) die nauwelijks wist te boeien en waar eigenlijk ook niets in gebeurt. Op het moment dat er iets gaat gebeuren (op het einde), wordt het beeld zwart en hoor je nog wat geluid en dan is de film afgelopen.

De sfeer in het verhaal vond ik eigenlijk nog best aardig en ook Anne Hathaway (in de rol van de rijke, verwende en verveelde Allison) en Bijou Phillips (in de rol van rijke, verwende en wulpse Emily) maken het nog waard om deze film te bekijken. Buiten dat deze twee nog best verdienstelijk speelden (met name dan Anne Hathaway) zagen ze er natuurlijk ook fraai uit en was het mooi meegenomen dat ze ook een paar keren topless te bewonderen waren. Bijou Phillips zelfs o.a. bij een Ménage à trois (waar ze dan zogenaamd wordt verkracht) scene

Maar omdat het verhaal inderdaad letterlijk en figuurlijk eigenlijk nergens over gaat en er eigenlijk ook niets in gebeurt, stelt het allemaal weinig voor. Soms lijkt het verhaal wel wat spannend en dreigend te worden, maar dan wordt er uiteindelijk totaal niets meegedaan. Dat laatste zorgt o.a. voor een flinke domper op het einde. Gelukkig duurt de film met circa 80 minuten (ik heb het dus schijnbaar moeten doen met de 85 minuten, hoewel er wel bij de gepindakaasde versie stond "unrated". De langere 93 minuten versie voegt overigens weinig toe, in ieder geval niet meer bloot, en bevat alleen een paar overbodige scenes zoals het einde waarbij Allison nog even praat in een camera) niet lang, waardoor hij wel nog goed te bekijken valt.

De destijds jonge sterrencast was best indrukwekkend met o.a. Anne Hathaway, Joseph Gordon-Levitt (lachwekkende slechte rol van "witte" gangster), Freddy Rodríguez (in de rol van "latino" gangster Hector) en Channing Tatum (in één van zijn eerste films, hoewel hij maar een rol van niets heeft), maar helaas weten de meesten niet te overtuigen met als dieptepunt Mike Vogel in de rol van "witte" gangster Toby waarmee Allison in eerste instantie een soort van verhouding mee heeft. Maar na haar eerste kennismaking (waarbij Toby bijna wordt doodgeschoten) met "latino" gangster Hector is dat weer heel snel over.

Nee, deze matige Misdaad / Drama film is niet meer dan leuk om eens gezien te hebben en dan vooral dankzij Anne Hathaway en Bijou Phillips. Anne Hathaway zegt in het begin en op het einde van de film "Wij zijn tieners, en we vervelen ons... we vervelen ons echt... ", maar als kijker is het behoorlijk vervelend om naar deze film te kijken.

P.S. deze film is opgedragen aan Jessica Kaplan, die de schrijfster was van deze film en die door een vliegtuigongeluk in 2003 is gestorven op 24 jarige leeftijd.

Redelijk tussendoortje maar zeker geen hoogvlieger. Met een cast als deze had ik eigenlijk iets beters verwacht maar al met al keek de film zich nog best lekker weg. Het verhaal had enige moeite om op gang te komen maar na ongeveer 30 minuten vond ik het best aardig worden en wist het verhaal me zelfs iets te boeien. Er zit best een hoop actie in maar echt bijzonder is het natuurlijk niet allemaal en het is ook al eens vaker uitgevoerd. Het was natuurlijk leuk om zoveel bekende acteurs in een film als deze te zien maar in feite hadden de meeste maar een bijrol. Hoofdrolspeelster Gina Carano deed het overigens best aardig en ze mocht er ook best wezen. Ze stond haar mannetje goed en met haar moet je geen ruzie krijgen want ze is een vechtkunstenares en dat was goed te zien in deze film.

Sterke, verrassende, mysterieuze en ook best aparte Komedie / Horror (Horror moet je wel een beetje met een knipoog nemen) film, met in de hoofdrol rockmuzikant Henry Rollins, die ik vooral kan van zijn leuke band met de toepasselijke naam "Rollins Band". Ondanks dat de titel van de film het één en ander prijsgeeft, is het verhaal zeer vaag en heb je zoiets van "Waar gaat dit in hemelsnaam over". Dat maakt deze film wel lekker mysterieus, interessant en boeiend en bij mij het viel het kwartje (hoewel er de nodige hints zijn) pas toen Cara rond het einde van het verhaal zei "Je bent dus een een vampier ?".

In dit verhaal draait het om de weinig spraakzame Jack, wiens leven in de sleur zit en door een depressie en anti-sociaal gedrag doet hij niets anders dan slapen, televisie kijken, bingo spelen (omdat de mensen hem niet afleiden) en eten in het restaurant "Time Square Dinner", waar serveerster Cara hem wel interessant vindt. Jack ziet het menselijke ras als niets anders dan voedsel en hij voelt er daarom ook niets voor om met iemand een band te smeden en daarom is hij eigenlijk altijd kortaf tegenover mensen. De enige band die hij heeft met een mens, is met de jonge Jeremy waar hij regelmatig langs gaat om een pakketje op te halen, waarna hij deze bij hem thuis in de koelkast legt. Dan opeens komt Jeremy in de problemen met de Maffia, waardoor de leveringen aan Jack in gevaar komen en ook staat opeens een jonge onbekende vrouw aan zijn deur, die naderhand zijn dochter Andrea blijkt te zijn. Omdat Jack zich gaat inmengen in de problemen van Jeremy, komt zijn rustige leven in gevaar en ook dat van zijn ongewilde dochter Andrea.

Het sfeervolle verhaal zit lekker mysterieus in elkaar en is ook best maf, maar wist mij in ieder geval van de eerste tot de laatste minuut (duurt circa 95 minuten) te boeien en zeker ook te vermaken. Dat komt mede omdat er een aantal harde en grove gewelddadige scenes (ook met goor, zoals het eten van lichaamsdelen en het drinken van bloed) inzitten als Jack hardhandig de strijd aangaat met de Maffia (beter gezegd, de Maffia gaat de strijd aan met Jack en valt hem vaak lastig) die soms best gedetailleerd in beeld werden gebracht (o.a. de scene waarbij Jack met een tang een kogel uit zijn hoofd trekt) en waarbij Jack ook regelmatig normaal gesproken dodelijk (o.a. verdrinken, doodgeschoten en gestoken met mes) moet incasseren, maar vooral door hoofdrolspeler Henry Rollins (die de film volledig in zijn eentje draagt en dat gewoon goed en leuk deed) en zijn manier van doen en vooral ook zijn humoristische dialogen (vaak kortaf en bot), met de nadruk op zwart en droog, waar ik regelmatig hard om moest lachen, zoals:

Jack in telefonisch gesprek met Gillian (een ex-vriendin), over de jonge vrouw Andrea aan zijn deur:
Gillian : Ze wou je gewoon ontmoeten.
Jack : Waarom ?
Gillian: Drie keer raden.
Jack: denkt even na en zegt dan "Ik haat jou"
Gillian: Rot op, Jack
Jack: Een abortus kost 300 dollar

Andrea in gesprek met Jack, over de date met Cara die zij zonet geregeld heeft in het restaurant.
Andrea: Je hebt een date. Wanneer heb je nog eens een vriendin gehad ?
Jack: Hoe oud ben je ?
Andrea: Negentien.
Jack: Negentien jaar geleden dus.

Jack die in de problemen zit en wilt dat Andrea per direct zijn woning verlaat:
Jack: Over 60 seconden wil ik je weg.
Andrea: Wat is er aan de hand ?
Jack: Ga weg uit mijn huis.
Andrea: Meen je dat nou ?
Jack: Ja
Andrea: Ik snap het niet. Wat is er dan ?
Jack: Ga weg, ongeaborteerde snotneus Ik wil jou hier niet. Niemand wil je. Vooruit, rot op.
Andrea: Klootzak.

Jack die Cara min of meer naar huis brengt, nadat Cara ruzie heeft gehad met haar ex-vriend:
Cara: Wat doe je nou eigenlijk ? Je praat nooit over jezelf.
Jack: Ik doe nu niet veel meer, maar vroeger deed ik van alles wat.
Cara: Wat dan ?
Jack: Ik ben nog lijfwacht geweest. En antiekverkoper. Heb ik het meest mee verdiend. Een paar zaakjes gerund. Een tijdje in de bouw. Vrachtwagenchauffeur. Ook even leraar geweest. Geschiedenis. Een hele tijd bij het leger. Manager van een paar bedrijfjes. Tuinman, visser. Smokkelaar, duiker. In de mijn gewerkt. Steenkool, zilver en goud. Stuntman voor films. Verpleger. In het leger was ik een tijdje veldarts. Kok. De cel. Ik heb ook een tijd in de cel gezeten. Professioneel gokker, paardenfokker. Ik ben ook een tijdje pottenbakker geweest. Tinsmid, ijzersmid. Bijna van alles verkocht. Mecanicien.
Cara: Een manusje van alles

Van dit soort humoristische dialogen zitten er veel in en ik vond ze vrijwel allemaal leuk. Naarmate het einde van het verhaal nadert, ontstaat er meer duidelijk over Jack en dat vond ik eigenlijk best goed en leuk gevonden. Origineel is het wel niet, want dat is ook al eens uitgevoerd in de goede Actie / Fantasy film "Highlander (1986)". Die duidelijkheid ontstaat er vooral als Cara in de woning van Jack is en rondneust in een antieke koffer die Jack opent. Cara ziet dan o.a. een foto uit 1914 (Remigny in de eerste wereldoorlog) met Jack erop, wijn die 450 jaar oud is en op de vraag van Cara "Hoe oud ben je dan ?", geeft Jack als antwoord "Geen idee. Maar ik sta in de Bijbel ". Hoe de vork precies in de steel zit weet Jack ook niet en hij is ook de enige in zijn soort. Het einde waarbij Jack Andrea gaat bevrijden (die ontvoerd is en ook gefolterd is geworden om Jack boos te maken, want het neerschieten van Jack heeft namelijk niet hetzelfde resultaat als bij een normaal mens. Jack zegt daarop "Je hebt Andrea ontvoerd en gefolterd om mij te raken ?") en gaat afrekenen met de persoon die erachter zit (Alex), was best goed en is ook ietwat hard.

De cast in deze film doet het goed en vooral natuurlijk hoofdrolspeler Henry Rollins in de rol van Jack. Ook Kate Greenhouse in de rol van serveerster Cara die heel aardig is voor Jack en zich ook aangetrokken voelt tot hem, doet het gewoon goed en ze zag er ook niet onaardig uit. Jordan Todosey in de rol van dochter Andrea, deed het best verdienstelijk en hetzelfde geldt voor Steven Ogg in de rol van slechterik Alex. Beiden hebben wel maar een beperkte rol in het verhaal, maar ze zijn wel zeer belangrijk voor het verhaal.

Al met al een verrassend leuke Komedie / Horror film om gezien te hebben en ik heb me er ook goed mee vermaakt en er ook veel om gelachen. Dat komt eigenlijk allemaal door Henry Rollins, waarvan ik genoten heb en die het bekijken van deze film meer dan waard maakt.

Inderdaad de film begon goed (de eerste 20 minuten), helaas was de rest een drama.

"Huh? He beats off?"

Bij gebrek aan beter zag ik deze onbekende film voorbijkomen op de streamingdienst "SkyShowtime" en dacht ik dat het wel eens een interessante film zou kunnen zijn en mede ook omdat het een waargebeurd verhaal is (op het einde krijg je ook nog even de echte Jim Goodwin te zien en te horen). En ondanks dat de film op de één of andere wijze toch weet te boeien en ook de aandacht weet te houden, is het wel allemaal behoorlijk saai en langdradig en eigenlijk gebeurt er ook maar weinig. De film staat betiteld als een Misdaad / Drama (wat het ook is), maar Misdaad / Drama / Roadmovie omvat het geheel beter, omdat men namelijk continue op weg is via "Route 66".

In 1964 wordt de 19-jarige seriemoordenaar Bobby (Jacob Elordi) opgepikt door de beroemde dierenverzorger Jim (Zachary Quinto) op een verlaten stuk van de Route 66. Jim heeft kostbare lading bij, zijn chimpansee Spanky (Phoenix Notary) die een geliefde Amerikaanse tv-ster is. Naarmate de spanning tussen Bobby en Jim toeneemt en hun vurige persoonlijkheden botsen, wordt hun reis alleen maar gevaarlijker.

Het waargebeurde verhaal is opzicht best bizar en zou een prima basis moeten zijn voor een bizarre en spannende roadmovie. Maar helaas is het dat niet, want er zit gewoon geen spanning in en eigenlijk gebeurt er ook nauwelijks iets. Je ziet soms wel wat flashbacks van Bobby waarbij hij via eerdere moorden slachtoffers doodschiet en de film opent ook met een dood persoon in de auto van Bobby, waarna de auto het begeeft en Bobby gaat liften bij een autowerkplaats / tankstation langs de weg waar Jim (die iets aan zijn auto heeft) hem dan een lift heeft.

Er wordt veel gepraat en gereden en soms lijkt het ook spannend te worden (zoals het moment dat men twee jonge meiden oppikt en meeneemt naar een motel), maar helaas gebeurt dat niet en ook hoopte ik tegen beter weten stiekem nog op een climax op het einde. Maar ook dat bleef uit, hoewel het wel nog een kleine beetje ontroerend werd m.b.t. de chimpansee Spanky, die in de film absoluut niet een aap genoemd mag worden

Na een meerdaagse roadtrip vervolgt ieder op het einde weer zijn eigen weg. Het duo Jim en Spanky gaat nog één keer op tour en Bobby maakt nog meerdere slachtoffers. Na het einde krijg je ook nog te weten hoe het uiteindelijk is afgelopen met Bobby.

Aan de cast lag het niet, want ondanks dat beide hoofdrolspelers Zachary Quinto (die vooral bekend is vanwege zijn Spock rol in de nieuwe "Star Trek" franchise) en Jacob Elordi geen echte diepgang hebben in hun rol van Jim en Bobby en zo ook overacteren, speelden ze wel verdienstelijk. Hetzelfde geldt eigenlijk voor de jonge Phoenix Notary die de rol van chimpansee Spanky (die ook wel eens een "wanky" doet) speelde, die in het echt ook kon ijsschaatsen (dat krijg je ook te zien), die vooral achterin de auto in een kooi zit.

Onderweg krijg je langs de weg en plekken waar ze stoppen willekeurige shots te zien van o.a. een eenzame indiaan (Andrew Hugg) in het woestijnlandschap van New Mexico, of een rokend tienermeisje (Nicolette Doke) dat op een parkeerplaats toekijkt hoe Bobby Jimmy in elkaar slaat, hebben geen enkele toegevoegde waarde. En hetzelfde geldt eigenlijk voor wat vreemde zijpersonages zoals moteleigenaar Hank (Troy Evans) die messen probeert te verkopen of een van zijn geloof gevallen priester Saul (Patrick J. Adams) in de woestijn, die Jim nog geld schuldig is en die geilt op jonge meisjes, slaan de plank volledig mis.

Al met al is "He Went That Way" een matige Misdaad / Drama / Roadmovie film, waarin het ontbreekt aan spanning.

Wat een draak van komedie was dit met een bedroevend slechte cast (van de meeste is ook nooit meer iets vernomen). Het enige leuke aan deze film was om een jonge Jennifer Tilly te zien in één van haar eerste rollen, ze zag er best maf uit. Het verhaal is bedroevend slecht en te lachen viel er niets, te huilen wel want het was gewoon bedroevend slecht. De jaren 80 druipt er trouwens overal vanaf qua make-up, (zwaar overdreven), haardracht (enorme bossen haar), kleding en muziek.

Het "gebeuren" duurt maar een paar minuten en vond ik ook wat tegenvallen maar het hele gebeuren ernaartoe was gewoon geweldig. Wat een geflipte leerlingen (wel zeer leuk gespeeld) zaten er op die school maar wat hebben een aantal een heerlijk personage om te zien. Zo vond ik die gast met zijn fluwelen trainingspak en zijn verhalen (met als hoogtepunt het verkrachtingsverhaal) het einde. Ook hoe hij eruit zag in zijn fluwelen trainingspak en hoe hij praatte Hetzelfde geldt voor die sportgast die het met vrijwel iedereen op de school heeft gedaan Ook vond ik het wel heerlijk om mister "Rampage (2009)" Brendan Fletcher weer terug te zien. Ook hij speelde goed en liep er zeer apart bij. Wel jammer dat hij op het einde inbond. Het hele gebeuren naar het "gebeuren" toe was gewoon smullen geblazen en werd fraai inbeeld gebracht. Ondanks dat het "gebeuren" er aan zat te komen zat er toch nog wel een verrassende wending in. Al met al gewoon een heerlijk "Uwe Boll" filmpje waar ik ook regelmatig om heb moeten lachen.

Niet meer dan een iets andere verfilming van de film "Apocalypse Now" en ook in een andere tijd en een behoorlijk stuk korter. Aan het niveau van "Apocalypse Now" kan deze film trouwens absoluut niet tippen. Dat betekent niet dat deze film echt slecht is, integendeel deze film was ook best boeiend en zat best aardig in elkaar (ook visueel). Vernieuwend is het natuurlijk niet want als je de film "Apocalypse Now" hebt gezien weet je min of meer ook waar deze film heengaat. De cast deed het overigens best aardig en dan met name natuurlijk Tim Roth. Deze film heb ik toevallig gezien op TV op de zender TCM tijdens een potje zappen

Zeer matige thriller die nooit op gang komt. De eerste 60 minuten zijn ronduit saai en de laatste 30 minuten wordt het iets beter en zitten er ook een paar schrikmomenten in (daar moet je wel niet al te veel bij voorstellen). Spannend wordt het nooit en Jennifer Jason Leigh speelt zoals gewoonlijk de rol van onnozel wicht. Uiteraard wordt ze ook bijna verkracht (wat vrijwel standaard is in een film waarin zij meespeelt) en gaat ze ook heel effen uit de kleren (wat ook standaard is bij een film waarin zij meespeelt). Ze speelde overigens nog enigszins matig want de rest van de acteurs waren echt dramatisch slecht met als dieptepunt de belachelijke zingende politie agent. Dat dit een matige thriller was, kon je ook afleiden uit de muziek want die was ook dramatisch. Gelukkig duurt de film niet te lang waardoor je snel uit je lijden wordt verlost.