The Haunting in Connecticut (2009)

Sterke film. Doorspekt met clichés, maar Cornwell weet er gelukkig wél iets mee te doen. Hij zet een sfeervol horrortje neer en pakt uit met enkele erg sterke scènes. Wordt bij momenten nog wel wat vertraagd door familiedrama (dronken vader) en christelijk geneuzel, maar deze stukjes zijn relatief kort waardoor de vaart, na weliswaar een lange opbouw, erin blijft zitten. 3,5*

Ik vond het een goede film. Je hebt een sterke maag nodig. Goede effecten, goed gefilmd, goed acteerwerk. Plot kon beter maar zeker niet zwak. Sommige momenten voorspelbaar, andere dan weer totaal niet. Vader krijgt de minste rol naar mijn idee.. Het laat zien wat de verhouding in het gezin is, maar gaat niet veel verder dan dat en wat dit emotioneel te weeg brengt. Doch is dit ook niet nodig om het plot zijn werk te laten doen. Zeer zeker wel een film waarin dingen zwaar overgedramatiseert worden. Maar persoonlijk houd ik daar wel van. Schrikmomenten met mate en goed gedoseerd. Heb zeker een aantal keren door m'n vingers gekeken in plaats van normaal. Een film die je na het kijken, het gevoel geeft dat het verhaal is afgesloten. Persoonlijk had ik het mooi gevonden als de moeder in het interview aan het begin, nog eens aan het einde terug was gekomen als geïnterviewde. Persoonlijk ben ik blij dat Jonah niet zoiets van 'thank you' zei, maar alleen uitbeeldde.

Ja heerlijk! Tot mijn verbazing gek genoeg, want op papier (“er gebeuren onverklaarbare dingen in het huis”) en ook samen met het eerste kalme half uur geeft het niet meteen prijs wat voor sfeervolle film dit is. Goed, het verhaal zal je niet omver blazen maar er is toch een aantal dingen dat deze spookhuisvariant ferm overeind houdt. Het eerste is vooral het script, dat met een zelfverzekerd tempo de verhaallijn van het gezin, verweeft met de geschiedenis van het huis. Dat gezin voelt als een echt gezin, wat gezien de dramaturgische toetsen (zoon met kanker, geldgebrek, verhuizing op handen) geen vanzelfsprekendheid is in dit soort films. Fijn acteerwerk, geloofwaardige dialogen en van die korte kleine momentjes waarop personages hun handelingen en reacties niet door clichés laten leiden, maar net effe anders reageren. Geeft de vele jumpscares toch vaak een fris randje mee, waardoor de spanning intact blijft; je voelt je er zelden door genept. De spannende scenes zijn bovendien erg sterk ge-edit (waardoor spanning snel oploopt) en hoogtepunten worden net langer dan gebruikelijk aangehouden. Niet altijd consistent in stijl maar wel constant met de sfeer intact. Einde doet een beetje rommelig aan, maar voor de rest is dit een bovengemiddeld spookhuis, met een sympathiek verhaal en aangenaam grimmige sfeer. 4*